ਦਾਨੀਏਲ ਦੀਆਂ ਅੱਠਵੀਂ ਅਤੇ ਨੌਂਵੀਂ ਅਧਿਆਇਆਂ ਦੀ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ਨਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਲਾਈ ਨਦੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, 1798 ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹੀ ਗਈ। ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਨੌਂਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਗਬਰੀਏਲ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਪਰ ਇਹ ਤਦ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਜਦ ਤੱਕ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਪ੍ਰਗਟ ਨਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਾਈਬਲ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮਨੁੱਖੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਲੱਭਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ ਇਹ ਸਮਝ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੀ ਉਜਾੜ ਸੱਤਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਰਹੇਗੀ।
ਅਹਸਵੇਰੋਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾਰਿਯਸ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮਾਦੀਆਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਵਿੱਚੋਂ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਸਦੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜ ਉੱਤੇ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਮੈਂ, ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ, ਪੁਸਤਕਾਂ ਤੋਂ ਉਹਨਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਸਮਝੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਨਬੀ ਕੋਲ ਆਇਆ ਸੀ, ਕਿ ਉਹ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੀ ਉਜਾੜ ਦੇ ਸੱਤਰ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਕਰੇਗਾ। ਦਾਨੀਏਲ 9:1, 2.
ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਸੱਤਰ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਬੇਲਸ਼ੱਜ਼ਰ ਮਰ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਦੋਂ ਦਾਰਿਯੁਸ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਕੁਰੁਸ ਬਾਬਲ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵੇਗਾ।
ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਦੇਸ਼ ਉਜਾੜ ਅਤੇ ਹੈਰਾਨੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਇਹ ਕੌਮਾਂ ਬਾਬਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਸੇਵਾ ਸੱਤਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਕਰਨਗੀਆਂ। ਅਤੇ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਜਦੋਂ ਸੱਤਰ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਤਦ ਮੈਂ ਬਾਬਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਉਸ ਕੌਮ ਨੂੰ, ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਬਦੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦੰਡ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਕਸਦੀਆਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਵੀ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਦਾ ਲਈ ਉਜਾੜ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਯਿਰਮਿਯਾਹ 25:11, 12.
ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਉਜਾੜ ਦੇ ਸੱਤਰ ਸਾਲ ਮੂਸਾ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਤਬੱਧ ਕੀਤੀ ਗਈ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਸਨ।
ਹਾਂ, ਸਮੂਹ ਇਸਰਾਏਲ ਨੇ ਤੇਰੀ ਬਿਵਸਥਾ ਦਾ ਉਲੰਘਣ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਉਹ ਮੁੜ ਗਏ ਤਾਂ ਜੋ ਤੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾ ਮੰਨਣ; ਇਸ ਲਈ ਸ਼ਾਪ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਉਡੇਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਹੁੰ ਵੀ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੇਵਕ ਮੂਸਾ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਉਹ ਬਚਨ ਪੱਕੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਉਹਨਾਂ ਨਿਆਂਈਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬੋਲੇ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਡਾ ਨਿਆਂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਇਸ ਰਾਹੀਂ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਵੱਡੀ ਬਿਪਤਾ ਲਿਆਈ; ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਜਿਹਾ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਉੱਤੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਮੂਸਾ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਰੀ ਬਿਪਤਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆਈ ਹੈ; ਤਾਂ ਵੀ ਅਸੀਂ ਯਹੋਵਾਹ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਨਾ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਬਦਕਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁੜੀਏ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਸਮਝੀਏ। ਦਾਨੀਏਲ 9:11–13.
ਇਸਰਾਏਲ ਨੇ ਜੋ “ਸਹੁੰ” ਤੋੜੀ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਕਾਰਨ “ਸ਼ਾਪ” ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਦੇ “ਸੱਤ ਵਾਰ” ਸਨ। ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “ਸੱਤ ਵਾਰ” ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹੀ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਦਾਨੀਏਲ ਨੌਂ ਵਿੱਚ “ਸਹੁੰ” ਵਜੋਂ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੂਸਾ ਦੀ ਸਹੁੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ “ਸੱਤ ਵਾਰ” ਵਜੋਂ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤੇ ਸ਼ਬਦ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੁਆਰਾ ਖੋਜੀ ਗਈ ਪਹਿਲੀ ਸਮੇਂ-ਸੰਬੰਧੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਆਧਾਰਭੂਤ ਸੱਚਾਈਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ 1863 ਵਿੱਚ ਇਕ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਏਲੀਯਾਹ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਪੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
“ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿੱਲਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੇਵਕ ਇਲਿਆਹ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸਮਰੱਥਾ ਵਿੱਚ ਇਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਨ ਲਈ ਖੜੇ ਕੀਤੇ ਗਏ।” Early Writings, 233.
1863 ਵਿੱਚ ਮਿਲਰਾਈਟ ਲਹਿਰ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਲਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੈਵੰਥ-ਡੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਚਰਚ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਚਰਚ ਵਜੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਲਹਿਰ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਦਾ ਅੰਤ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਦੇ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਅਨੁਸਾਰ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸ ਦੂਤ ਇਲਿਆਹ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਲਹਿਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੂਸਾ ਦੀ “ਸਹੁੰ” ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਦੋਵੇਂ 1863 ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ 11 ਸਤੰਬਰ 2001 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੀ ਉੱਠਾਇਆ ਜਾਣਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਫਿਊਚਰ ਫ਼ਰ ਅਮਰੀਕਾ ਲਹਿਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਰਾਹਾਂ ਵੱਲ ਲੈ ਗਿਆ।
ਫਿਊਚਰ ਫ਼ਾਰ ਅਮੇਰਿਕਾ ਨੇ 11 ਸਤੰਬਰ 2001 ਨੂੰ ਤੀਜੇ ਹਾਏ ਦੇ ਆਗਮਨ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਗੱਲ ਨੇ ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ 11 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਹਮਲਾ ਹੀ ਉਹ ਪਛਾਣ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਹਾਏਆਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੇ ਪਛਾਣਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ 1843 ਅਤੇ 1850 ਦੀਆਂ ਦੋਹਾਂ ਪਾਇਨੀਅਰ ਚਾਰਟਾਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਆਧੁਨਿਕ ਭੂਮਿਕਾ ਨੂੰ ਸਮਰਥਨ ਦੇਣ ਲਈ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਮੁੜਦਿਆਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਫਿਰ ਫਿਊਚਰ ਫ਼ਾਰ ਅਮੇਰਿਕਾ ਦੀ ਸਮਝ ਨੂੰ ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਦੇ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਬਾਰੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਮਾਨ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਦੋਹਾਂ ਚਾਰਟਾਂ ਦੇ ਕੇਂਦਰੀ ਕਾਲਮ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਚਾਰਟਾਂ ਵਿੱਚ, ਕੇਂਦਰੀ ਕਾਲਮ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਸਲੀਬ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਹਬੱਕੂਕ ਦੀਆਂ ਦੋਹਾਂ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਵਿੱਚ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਮੂਸਾ ਦੀ “ਸਹੁੰ,” ਅਰਥਾਤ ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਦੇ “ਸੱਤ ਸਮੇਂ,” ਹੋਰ ਸਾਰੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਚਿੱਤਰਕਲਾਵਾਂ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਦੋਹਾਂ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਇੱਕ ਅਵਧੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਸੀ ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਗਬਰਈਲ ਦੁਆਰਾ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੋਰ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਦਰਸਾਇਆ ਕਿ ਮਸੀਹ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਲਈ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨਾਲ ਵਾਚਾ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਕਰੇਗਾ।
ਅਤੇ ਉਹ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਲਈ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨਾਲ ਵਾਚਾ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਕਰੇਗਾ; ਅਤੇ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉਹ ਬਲੀਦਾਨ ਅਤੇ ਭੇਟ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਘਿਨਾਉਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਫੈਲਾਅ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਉਜਾੜ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ, ਅੰਤਿਮ ਨਿਰਣੇ ਤੱਕ; ਅਤੇ ਜੋ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਉਹ ਇਸ ਉਜਾੜੇ ਹੋਏ ਉੱਤੇ ਉਡੇਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਦਾਨੀਏਲ 9:27॥
ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਹਫ਼ਤਾ ਪੱਚੀ ਸੌ ਵੀਹ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਗਬਰੀਏਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਦਰਸਾਇਆ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਪੱਚੀ ਸੌ ਵੀਹ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਦਿਨਾਂ ਦੇ “ਵਿਚਕਾਰ” ਜਾਂ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਮਸੀਹ ਹਬੱਕੂਕ ਦੀਆਂ ਦੋਹਾਂ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ‘ਪੱਚੀ ਸੌ ਵੀਹ’ ਦਾ ਵੀ ਕੇਂਦਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਹਫ਼ਤੇ ਦਾ ਵੀ ਕੇਂਦਰ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨਾਲ ਵਾਅਦੇ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ।
1863 ਵਿੱਚ ਐਡਵੇਂਟਵਾਦ ਨੇ ਇੱਕ ਕਲੀਸਿਆ ਵਜੋਂ ਆਰੰਭ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਿਲਰਾਈਟ ਅੰਦੋਲਨ, ਜੋ ਇਲਿਆਹ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਸਮਰੱਥ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਮਿਲਰਾਈਟ ਅੰਦੋਲਨ ਇਹ ਸਮਝਦਾ ਸੀ ਕਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਉਹ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆਈ ਕਲੀਸਿਆ ਰਹੇ ਸਨ। ਜੋ 1844 ਦੀ ਮਹਾਨ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ ਸਨ, ਉਹ ਤਦ ਲਾਓਦਿਕੀਆਈਆਂ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣੇ ਗਏ। 1856 ਵਿੱਚ ਜੇਮਸ ਵ੍ਹਾਈਟ ਨੇ ਰਿਵਿਊ ਐਂਡ ਹੈਰਲਡ ਵਿੱਚ ਲੇਖਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਆਰੰਭ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਦਰਸਾਇਆ ਕਿ ਜੋ ਅੰਦੋਲਨ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆ ਵਜੋਂ ਆਰੰਭ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਲਾਓਦਿਕੀਆ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਲਾਓਦਿਕੀਆਈ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੇ ਉਪਚਾਰ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨੀ ਲੋੜੀਂਦੀ ਸੀ। ਉਸੇ ਸਾਲ, ਉਸੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਵਿੱਚ, ਜੇਮਸ ਵ੍ਹਾਈਟ ਨੇ ਹਾਇਰਮ ਐਡਸਨ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੇ ਲੇਖਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਜੋ ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਦੀ ਪੱਚੀ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਬਾਰੇ ਸੀ। ਉਹ ਲੇਖ ਕਦੇ ਵੀ ਪੂਰੇ ਨਹੀਂ ਹੋਏ।
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਤੋਂ ਬਾਅਦ Future for America ਦੀ ਚਲਹਟ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪੁਰਾਣੇ ਮਾਰਗਾਂ ਵੱਲ ਲੈ ਗਿਆ, ਤਾਂ Edson ਦੇ ਲੇਖ ਦੁਬਾਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਏ, ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਪੱਚੀ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਅਰਸਿਆਂ ਨੂੰ ਦੋ ਸ਼ਾਪਾਂ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਉੱਤਰੀ ਦਸ ਕਬੀਲਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਦੱਖਣੀ ਦੋ ਕਬੀਲਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ। Miller ਨੇ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਪਰ Edson ਨੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ। Future for America ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਦੋ ਛਿੱਤਰਾਏ ਜਾਣ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਅਜਿਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਨਾ Miller ਨੇ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ Edson ਨੇ ਕਦੇ ਪਛਾਣਿਆ ਸੀ।
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ 2001 ਤੋਂ ਬਾਅਦ Future for America ਨੂੰ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਰਹਾਂ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਲਿਆਇਆ, ਤਾਂ ਮੂਸਾ ਦੀ “ਸਹੁੰ” ਮੁੜ ਜੀ ਉੱਠੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜੀ ਹੋ ਗਈ। “ਸਹੁੰ” ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੰਦੇਸ਼ ਫਿਰ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। Future for America ਉਹ ਅੰਦੋਲਨ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ “ਮੂਸਾ” ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ “ਇਲਿਆਹ” ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਨੇ 2012 ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈਆਂ Habakkuk’s Tables ਸਿਰਲੇਖ ਵਾਲੀਆਂ ਪ੍ਰਸਤੁਤੀਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਮੂਸਾ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਸਤੁਤੀਆਂ ਦੀ ਉਹ ਲੜੀ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਅਥਾਹ ਖਾਹ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲਾ ਦਰਿੰਦਾ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਉੱਤੇ ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਲਈ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਿਆ। ਉਹ ਯੁੱਧ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ Future for America ਨੇ ਨਿਰਣੈ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ 1996 ਤੋਂ ਕਰਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਕੰਮ ਰੋਕ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਕੂਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ The School of the Prophets ਕਿਹਾ। ਇਸ ਨਾਲੋਂ ਚੰਗਾ ਇਹ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਸਕੂਲ ਨੂੰ ਝੂਠੇ ਨਬੀਆਂ ਦਾ ਸਕੂਲ ਕਹਿੰਦੇ!
ਜਦੋਂ ਸਕੂਲ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਦੂਤਾਂ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਵਿਚਾਰ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਤਦ ਜੋ ਅਵਿਵਸਥਾ ਅਤੇ ਗੁੰਝਲ ਪੈਦਾ ਹੋਈ, ਉਹ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਨੂੰ Future for America ਦੀ ਮੌਤ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਏਲੀਆ ਸੜਕਾਂ ਵਿੱਚ ਘਾਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ।
ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਗਵਾਹੀ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੈਣਗੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਜਾਨਵਰ ਜੋ ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਡਾਲੇਗਾ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਪਈਆਂ ਰਹਿਣਗੀਆਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਤਮਿਕ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਸਦੂਮ ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਡਾ ਪ੍ਰਭੂ ਵੀ ਸਲੀਬ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 11:7, 8।
ਉਹ ਗਵਾਹੀ ਜੋ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਹੈ, ਉਹੀ ਗਵਾਹੀ ਹੈ ਜੋ “Habakkuk’s Tables” ਸਿਰਲੇਖ ਵਾਲੀ ਲੜੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ’ਤੇ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਸ ਦਰਿੰਦੇ ਨੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ। ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਵੇਲੇ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੇਖਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕੌਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਮੈਂ ਇਹ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ Future for America ਦੇ ਵੈਰੀ ਉਤਨੇ ਹੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜਿੰਨੇ ਉਹ ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ 18 ਜੁਲਾਈ ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਮੀਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਗੱਲ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਨਗੇ ਕਿ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਇਹ ਪ੍ਰਯੋਗਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨੀ ਸਵੈ-ਹਿਤਸਾਧਕ ਜਾਪਦੀ ਹੈ। ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਣ ਦਿਓ। ਸਮਾਂ ਇੰਨਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਦਿਖਾਵਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਕਿ Future for America ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਉਸ ਆੰਦੋਲਨ ਵਜੋਂ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ’ਤੇ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ Millerite movement ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਦਿਖਾਵਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਕਿ ਉਹ ਤ੍ਰੁਟਿਪੂਰਣ ਲਾਓਡੀਕੀ ਮਨੁੱਖੀ ਦੂਤ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਆੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, William Miller ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਮਿਲਰ ਫ਼ਿਲਾਦੈਲਫ਼ੀਆਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ 1975 ਵਿੱਚ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਵਿੱਚ ਆਇਆ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਲਾਓਦੀਕਿਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਹਾਂ। ਮੇਰਾ ਜੀਵਨ-ਇਤਿਹਾਸ ਉਸ ਤੱਥ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਵਰਗ ਦੇ ਦਯਾਲੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼, ਜੋ ਉਹ ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਲਿਖਤ ਵਿੱਚ ਲਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜਾਂ। ਉਸਦਾ ਇਹ ਆਦੇਸ਼ ਇਸ ਵਾਅਦੇ ਨਾਲ ਆਇਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਐਲੀਆਹ ਨੂੰ ਪੁਨਰਜੀਵਿਤ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਲਾਓਦੀਕਿਆਈਆਂ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਫ਼ਿਲਾਦੈਲਫ਼ੀਆਈਆਂ ਵਜੋਂ ਪੁਨਰਜੀਵਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ। ਜੋ ਆੰਦੋਲਨ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਫ਼ਿਲਾਦੈਲਫ਼ੀਆ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸੀ, ਜੋ ਅੰਤ ਵਿੱਚ 1856 ਵਿੱਚ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੁਆਰਾ ਰੱਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਨੇਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਅਸਵੀਕਾਰਤਾ ਹਾਇਰਮ ਐਡਸਨ ਦੀ ਲਿਖਤ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਨਵੀਂ ਵਿਕਸਿਤ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਸੱਤ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, 1863 ਵਿੱਚ, ਐਲੀਆਹ ਦਾ ਉਹ ਆੰਦੋਲਨ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੂਸਾ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਜਿਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਆੰਦੋਲਨ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਉਸ ਆੰਦੋਲਨ ਦੀ ਥਾਂ ਲੈਣ ਲਈ ਇੱਕ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਐਲੀਆਹ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮੁੜ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਲਾਓਡੀਸੀਆ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, 1989 ਵਿੱਚ ਹਿੱਦਦੇਕੇਲ ਦਰਿਆ ਦੀ ਦਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਮੁਹਰ ਖੋਲ੍ਹੀ ਗਈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਅੰਦੋਲਨ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਜੋ ਲਾਓਡੀਸੀਆਈ ਮਾਤਾ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਸੀ। ਪ੍ਰਭੂ ਇਸ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਾਪਤ ਕਰੇਗਾ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਇਸ ਦਾ ਅੰਤ ਫਿਲਾਦੈਲਫੀਆਈਆਂ ਦੇ ਇੱਕ ਅੰਦੋਲਨ ਨਾਲ ਕਰੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਰਨ ਲਈ ਉਹ ਅੰਦੋਲਨ ਜੋ ਜਨਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲਾਓਡੀਸੀਆਈ ਸੀ, ਮਾਰਿਆ ਜਾਣਾ ਅਤੇ ਫਿਲਾਦੈਲਫੀਆਈਆਂ ਵਜੋਂ ਪੁਨਰੁੱਥਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਅੰਦੋਲਨ ਜੋ ਲਾਓਡੀਸੀਆਈ ਕਲੀਸੀਆ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਰ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਠਵਾਂ ਬਣੇਗਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤਿਹਰਾ ਸੰਘ ਵੀ ਸੱਤ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਠਵਾਂ ਬਣੇਗਾ। ਅਤੇ ਉਸੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਰਿਪਬਲਿਕਨਵਾਦ ਦਾ ਸਿੰਗ ਵੀ ਸੱਤ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਠਵੇਂ ਦੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰੇਗਾ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ “woke-ism” ਵਾਲੇ ਮਿਸਰ ਅਤੇ ਸਦੋਮ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਪਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਉਸ ਰੇਖਾ ਨੂੰ ਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸੰਬੋਧਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ, ਕੁਲਾਂ, ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਕੌਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੋਕ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਅਤੇ ਅੱਧ ਤੱਕ ਵੇਖਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਕਬਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਨਹੀਂ ਦੇਣਗੇ। ਅਤੇ ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਣਗੇ, ਅਤੇ ਅਨੰਦ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਭੇਟਾਂ ਭੇਜਣਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਦੋ ਨਬੀ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਸਨ, ਪੀੜਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇ ਸਨ। ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਅਤੇ ਅੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਜੀਵਨ ਦਾ ਆਤਮਾ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਵੜਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ; ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਡਰ ਛਾ ਗਿਆ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 11:9–11।
ਫਿਊਚਰ ਫ਼ੋਰ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ ਕਬਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਉਹ ਤਾਂ ਕੇਵਲ ਉਸ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਰਿਹਾ ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਦਾ ਕਤਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਮੌਤ ਉੱਤੇ ਅਨੰਦ ਮਨਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਤਥਾਪਿ, “ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਬਾਅਦ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਜੀਵਨ ਦੀ ਆਤਮਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਗਏ।” ਸਮਾਂ ਹੁਣ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ; ਇਸ ਲਈ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਦਿਨਾਂ ਜਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਜੋ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਛੇ ਅਤੇ ਚੌਦ੍ਹਾਂ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਅਤੇ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਰੌਂਦਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਜੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਬਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਨਾ ਹੁੰਦੇ ਜਿੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਰੌਂਦਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਫਿਊਚਰ ਫ਼ੋਰ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਰੌਂਦਿਆ ਜਾਣਾ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਅਵਧੀ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਹ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਅਵਧੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੂਸਾ ਦੀ ਸਹੁੰ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ।
ਅਤੇ ਉਹ ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਡਿੱਗਣਗੇ, ਅਤੇ ਸਭ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬੰਦੀ ਬਣਾਕੇ ਲੈ ਜਾਏ ਜਾਣਗੇ; ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਰੌੰਦੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਜਦ ਤੱਕ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪੂਰੇ ਨਾ ਹੋ ਜਾਣ। ਲੂਕਾ 21:24.
ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਰੌੰਦਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਬਾਬਿਲ ਦੁਆਰਾ 677 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਤੋਂ 607 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਤੱਕ। ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਅਨਿਆਈ ਰੋਮ ਦੁਆਰਾ 66 ਈਸਵੀ ਤੋਂ 70 ਈਸਵੀ ਤੱਕ। ਤੀਜੀ ਵਾਰ ਆਤਮਿਕ ਰੋਮ ਦੁਆਰਾ 538 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 1798 ਤੱਕ। ਲੂਕਾ ਇਕੀ ਵਿੱਚ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਅਨਿਆਜਾਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਰੌਂਦੇ ਜਾਣ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਈ ਰਾਜ ਦੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲ ਸਨ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਪਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਸਮੇਂ-ਅਵਧੀ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਨਾਲ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਸਰਕੰਡਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਜੋ ਲਾਠੀ ਵਰਗਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਦੂਤ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, ਉੱਠ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ, ਵੇਦੀ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਉਸ ਵਿੱਚ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮਾਪ। ਪਰ ਜੋ ਅੰਗਣ ਮੰਦਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮਾਪ ਨਾ ਕਰ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਬਿਆਲੀ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਰੌਂਦਣਗੇ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 11:1, 2.
ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਮੰਦਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਪਣ ਦੀ ਆਗਿਆ 1844 ਵਿੱਚ ਨਿਆਂ ਦੇ ਆਰੰਭ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਆਯਤਾਂ ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ 1844 ਦੀ ਮਹਾਨ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੀ ਕੜਵਾਹਟ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰ ਚੁੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਦਿਖਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਆਯਤ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਨਿਆਂ ਹੁਣੇ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਹੈ।
“ਉਹ ਸਮਾਂ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ ਜਦੋਂ ਹਰ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਹਿਲਾਈ ਜਾਵੇਗੀ ਜੋ ਹਿਲਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਜੋ ਹਿਲਾਈ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ, ਟਿਕੀਆਂ ਰਹਿਣ। ਹਰ ਇਕ ਮਾਮਲਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਮੀਖਿਆ ਵਿੱਚ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਪ ਰਿਹਾ ਹੈ। ‘ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਤਾਰੇ ਫੜੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਤ ਸੋਨੇ ਦੇ ਦੀਵਟਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤੁਰਦਾ ਫਿਰਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ…. ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੁਝ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਪ੍ਰੇਮ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਯਾਦ ਕਰ ਕਿ ਤੂੰ ਕਿੱਥੋਂ ਡਿੱਗਿਆ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਤੋਬਾ ਕਰ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਕਰਮ ਕਰ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਜਲਦੀ ਆਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਦੀਵਟੇ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦੇਵਾਂਗਾ।’ ‘ਤੋਬਾ ਕਰ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਜਲਦੀ ਆਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਦੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਾਂਗਾ। ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਨ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਣੇ ਕਿ ਆਤਮਾ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਆਖਦਾ ਹੈ: ਜੋ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਮੰਨਾ ਖਾਣ ਲਈ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਚਿੱਟਾ ਪੱਥਰ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਨਾਮ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਸਿਵਾਏ ਉਸ ਦੇ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।’” The 1888 Materials, 1116.
ਜਿਵੇਂ ਯੂਹੰਨਾ 1844 ਵਿੱਚ ਜਾਂਚੀ ਨਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੰਦਰ ਦੇ ਅੰਗਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਰੌੰਦਦੇ ਰਹਿਣਗੇ। ਲੂਕਾ ਇਕੀਹ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਤਦ ਤੱਕ ਰੌੰਦਦੇ ਰਹਿਣਗੇ ਜਦ ਤੱਕ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ “ਸਮੇਂ” ਪੂਰੇ ਨਾ ਹੋ ਜਾਣ। ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁਣੇ ਹੀ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਹੈ ਕਿ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਰੌਂਦੇ ਜਾਣ ਦਾ ਸਮਾਂ 538 ਤੋਂ 1798 ਤੱਕ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਸੀ। ਯੂਹੰਨਾ ਇਸ ਅਰਸੇ ਦੀ ਅਧਿਆਇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵਾਰ “ਜੰਗਲ” ਵਜੋਂ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਕ ਅਜਿਹਾ ਸਮਾਂ-ਅਰਸਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਲੀਸਿਆ ਪੋਪ ਵੱਲੋਂ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾ ਰਹੇ ਅਤਿਆਚਾਰ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਭੱਜ ਗਈ ਸੀ।
ਜਦੋਂ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਅਵਧੀ ਲਈ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਰੌਂਦੇ ਜਾਣ ਵਾਸਤੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਤਿੰਨ ਪਿਛਲੀਆਂ ਇਤਿਹਾਸਕ ਘਟਨਾਵਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਰੌਂਦੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਅਵਧੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਹਨ। ਲੂਕਾ ਇਕੀ ਵਿੱਚ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਤਦ ਤੱਕ ਰੌਂਦੇ ਰਹਿਣਗੇ ਜਦ ਤੱਕ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ “ਸਮੇਂ” ਪੂਰੇ ਨਾ ਹੋ ਜਾਣ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲੂਕਾ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਦਾ ਸਮਾਂ 1798 ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ “ਸਮਾਂ” 723 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਨੂੰ ਅਸੂਰੀਆ ਵੱਲੋਂ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਰੌੰਦਿਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਰੌਂਦਿਆ ਜਾਣਾ ਇੱਕ ਬੁਤਪਰਸਤ ਸ਼ਕਤੀ ਵੱਲੋਂ ਕੁਚਲੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਅਤੇ 538 ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਿਹਾ, ਜਦੋਂ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਨੇ ਇਸ ਕਾਰਜ ਨੂੰ 1798 ਤੱਕ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ। ਬੁਤਪਰਸਤੀ ਨੇ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਰੌੰਦਿਆ, ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੇ ਆਤਮਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਰੌੰਦਿਆ। ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ “ਸਮੇਂ” ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਦੇ ਪੱਚੀ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਰੌਂਦਣ ਦੇ ਦੋ ਅਰਸਿਆਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲਾ ਬੁਤਪਰਸਤੀ ਦੁਆਰਾ ਅੰਜਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਸੂਰੀਆ, ਫਿਰ ਬਾਬਲ, ਫਿਰ ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਦੂਜੀ ਉਜਾੜ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਮਿਲਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਰਤੇ ਹੋਏ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਢਾਂਚੇ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਸੀ, ਜੋ 1798 ਤੱਕ ਰੌਂਦਣ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖੇਗੀ। ਬੁਤਪਰਸਤੀ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਰੌਂਦਣਾ ਹੀ ਉਹ ਅਸਲ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਹੈ ਜੋ ਸਵਰਗੀ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ ਉਠਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਉੱਤਰ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਨੀਂਹ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰੀ ਸਤੰਭ ਹੈ।
ਤਦ ਮੈਂ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਜਣੇ ਨੂੰ ਬੋਲਦੇ ਸੁਣਿਆ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਜਣੇ ਨੇ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਜਣੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਆਖਿਆ, “ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਬਲੀਦਾਨ ਅਤੇ ਉਜਾੜ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਪਰਾਧ ਬਾਰੇ ਇਹ ਦਰਸ਼ਨ ਕਿੰਨੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰਹੇਗਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਸੈਨਾ ਦੋਵੇਂ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਰੌੰਦੇ ਜਾਣ?” ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਤਿੰਨ ਸੌ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ; ਤਦ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।” ਦਾਨੀਏਲ 8:13, 14.
ਦੂਤ ਗਬਰੀਏਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਮਿਲਰ ਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ “ਰੋਜ਼ਾਨਾ” ਮੂਰਤੀਪੂਜਕਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਅਤੇ “ਉਜਾੜ ਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਅਪਰਾਧ” ਪਾਪਤੰਤਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਮੂਰਤੀਪੂਜਕਤਾ ਅਤੇ ਪਾਪਤੰਤਰ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਅਤੇ ਸੈਨ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਰੋਂਦਣਗੇ। ਇਸ ਲਈ ਲੂਕਾ ਜਿਸ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ “ਸਮਿਆਂ” ਦਾ ਉਲੇਖ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਰੋਂਦਣ ਦੇ ਦੋ ਅਰਸੇ ਹਨ, ਜੋ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਦੇ ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਮੂਸਾ ਦੀ “ਸਹੁੰ” ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ 1863 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੂਤ ਇਲਿਆਹ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਮੂਸਾ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਮੂਸਾ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਦੂਤ—ਦੋਵੇਂ ਹੀ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੁਨਰਜੀਵਿਤ ਹੋਏ। ਮੂਸਾ ਦੇ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜੋ ਇਲਿਆਹ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਹ ਕਿ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮਾਰੇ ਗਏ ਅਤੇ ਫਿਰ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਛੱਡੇ ਗਏ ਅਤੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਦਫ਼ਨ ਨਾ ਕੀਤੇ ਗਏ, ਦਾਨੀਏਲ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੂਸਾ ਦੀ “ਸਹੁੰ” ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਿੱਧਾ ਸੰਬੰਧ ਹੈ। ਉਹ ਚਲਹਿਰ ਅਤੇ ਉਹ ਦੂਤ ਜੋ ਮੂਸਾ ਦੇ ਇਲਿਆਹੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਮਿਲਰ ਅਤੇ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਦੁਹਰਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣਗੇ ਅਤੇ ਪੁਨਰਜੀਵਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ।
ਅਤੇ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਜੀਵਨ ਦਾ ਆਤਮਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ; ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਭੈ ਆ ਪਿਆ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖ ਰਹੀ ਸੀ, ਇੱਥੇ ਉੱਪਰ ਆਓ। ਅਤੇ ਉਹ ਬੱਦਲ ਵਿੱਚ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹ ਗਏ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 11:11, 12.
ਅਸੀਂ ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਾਂਗੇ।