ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਪੰਜ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇੱਕੋ ਹੀ ਕਾਰ ਦੁਰਘਟਨਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪੰਜੇ ਗਵਾਹ ਉਸੇ ਨਾਸ ਦੀਆਂ ਪੰਜ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ-ਰੇਖਾਵਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਨਗੇ; ਹਾਲਾਂਕਿ ਅੱਜ, ਇਸ ਉਸ ਸਮੇਂਕਾਲ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਮਨੁੱਖਜਾਤੀ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਗਵਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ’ਤੇ ਅਜੇਹੇ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣਗੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਨਿੱਜੀ ਸੰਸਾਰ-ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਲਈ ਇਸ ਬਾਰੇ ਘੜੰਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੀ ਦੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵੀ ਕਰਨ ਕਿ ਉਹ ਨੇਕਚਾਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਗੁਪਤ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੱਚਾਈ ਦੀਆਂ ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਾਰਾਵਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਹੀ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਵਾਹਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਮਨੁੱਖੀ ਵਿਆਖਿਆ ਅਕਸਰ ਖਾਮੀਪੂਰਣ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਬਾਈਬਲੀ ਗਵਾਹ, ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੰਡੇ ਜਾਣ ’ਤੇ, ਸਾਰੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹਨ।
ਪਤਰਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਗਵਾਹੀ 18 ਜੁਲਾਈ 2020 ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ 31 ਦਸੰਬਰ 2023 ਦੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਤੱਕ, ਫਿਰ ਬਾਹਰੀ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਵਜੋਂ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਦੂਜੀ ਪਰਖ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨੈਸ਼ਵਿਲ ਦੇ ਅੱਗ ਦੇ ਗੋਲਿਆਂ ਦੀ ਲਿਟਮਸ ਪਰਖ ਹੋਣੀ ਹੈ, ਤਦ ਤੱਕ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਲਈ ਝੰਡਾ ਉੱਚਾ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਇੱਕ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਡੋਨਾਲਡ ਟਰੰਪ ਉਸ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਵਜੋਂ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੇ ਗਲੋਬਲਵਾਦੀਆਂ ਨੂੰ ਉਕਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਸਾਰੀ ਗਲੋਬਲਵਾਦੀ, ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟਿਕ ਪਾਰਟੀ, ਅਤੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਪਾਰਟੀ ਦੇ RINO’s ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਉਹ ਉਸ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਲੱਛਣਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਮੌਤ ਵਿੱਚੋਂ ਪੁਨਰਜੀਵਿਤ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਅੱਠਵਾਂ ਬਣਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੱਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ। ਉਹ ਉਸ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਹਰ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ “active despotism” ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਦ ਉਹ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਦੋ ਸਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਟਰੰਪ ਦੇ ਸਮਕੱਖ ਵਜੋਂ, ਮੱਕਾਬੀਆਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਰੂਸ ਵਿੱਚ ਅਜਗਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ, ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਵਜੋਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਇਕੱਠਾ ਬੰਨ੍ਹਣ ਅਤੇ ਇਸ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਪਿਆਰੇ ਪਾਠਕ, ਪਤਰਸ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹੋ। ਪਤਰਸ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਧੁੱਜਾ-ਵਾਹਕ ਮੰਡਲੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਇੱਕ ਉਮੀਦਵਾਰ ਹੈ। ਪਤਰਸ ਮੱਧ ਵਿੱਚ, ਕਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾਵਾਂ ਦੇ ਮੱਧ-ਬਿੰਦੂ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰਾਹੀਂ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਸੰਪੰਨ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਰੂਪਾਂਤਰਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ। ਪਤਰਸ ਰੂਪਾਂਤਰਨ ਦੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਦਾ ਮਸੀਹ ਦੀ ਸਰੂਪਤਾ ਵਿੱਚ ਰੂਪਾਂਤਰਨ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤ ਰਚ ਰਿਹਾ ਹੈ।
“ਭਰਾਵੋ, ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਘੱਟ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਵੱਧ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਹੱਕ ਜਤਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ਤੱਕ ਸਾਡੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਯੋਗ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮਾਂ ਛੋਟੇ-ਮੋਟੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਦਾਵਿਆਂ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੀਏ, ਹੋਰ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿੱਚ ਆਈਏ। ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਐਸੇ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਆਰੰਭ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ, ਹਰ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਜਿਸ ਨੇ ਮਸੀਹ ਦਾ ਨਾਮ ਲਿਆ ਹੈ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਰਪਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰੇਗਾ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਕੰਮ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਮੰਗਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਸਾਡੇ ਲੋਕ ਇਹ ਸਮਰਪਣ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ ਜਦ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਬਦਲੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਤਨਾ ਹੀ ਪਰਿਵਰਤਨ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿੰਨਾ ਪਤਰਸ ਨੂੰ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਜੀਵੰਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ, ਤਦ ਮਸੀਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿ ਸਕੇਗਾ, ‘ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਕਰ,’ ‘ਮੇਰੀਆਂ ਭੇੜਾਂ ਨੂੰ ਚਰਾ,’ ‘ਮੇਰੇ ਮਿੰਨਿਆਂ ਨੂੰ ਚਰਾ।’”
“ਜਦੋਂ ਦਿਵਯ ਸ਼ਕਤੀ ਮਨੁੱਖੀ ਪ੍ਰਯਾਸ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੰਮ ਠੂਠੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਜਾਵੇਗਾ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਸਾਧਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵਰਤੇਗਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਜਾਣ ਸਕਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ; ਦੂਤ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰਨਗੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਜੇ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਲਾਪਰਵਾਹ ਨਾ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ। ਹੁਣ ਇਹ ਕੰਮ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਕੀ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਲਵੇਗਾ? ਇਸ ਸਮੇਂ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਬਿਨਾ ਕੁੰਡੇ ਦੇ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਪਏ ਹਨ। ਕੀ ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣਗੇ? ਕੌਣ ਮਾਲਕ ਦੇ ਹੁਕਮ ਉੱਤੇ ਇਹ ਕਹਿਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ, ‘ਹਾਜ਼ਰ ਹਾਂ ਮੈਂ, ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਭੇਜ’? ਮਕਦੂਨੀਆ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਹਰ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਦੁਖਭਰੀ ਬੇਨਤੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ‘ਇੱਥੇ ਆਓ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੋ।’” Review and Herald, December 15, 1885.
ਸਾਨੂੰ ਪਰਬਤ ਉੱਤੇ ਆ ਕੇ ਪਤਰਸ ਵਾਂਗ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਐਸਾ ਕਰਾਂਗੇ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਯਸਾਯਾਹ ਵਾਂਗ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਜਾਵਾਂਗੇ। ਇਸ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਨੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਦੋਂ ਦਿਵਿਆ ਸ਼ਕਤੀ ਮਨੁੱਖੀ ਯਤਨ ਨਾਲ ਮਿਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮਕਦੂਨੀਆ ਦਾ ਸੱਦਾ ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਦੇ ਗੁਪਤ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
“ਸਾਡੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਯਤਨਾਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ। ਲੂਕਾ 21 ਪੜ੍ਹੋ। ਇਹ ਇਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਅੰਤ ਦੀ ਇਸ ਪੀੜ੍ਹੀ ਲਈ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਤੇ ਉਸ ਕੰਮ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਆਉਣ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਕਰਨ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਰੱਖਣ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਯਤਨ ਕੀਤੇ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।”
“ਦੂਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਖੋਲ੍ਹਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਜ਼ਰਾ ਵੀ ਸਮਾਂ ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਗਵਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਸਾਰਾ ਝਗੜਾ-ਵਿਵਾਦ ਮੁੱਕ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਭਰਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਆਓ ਅਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੀਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਵਾਪਸ ਆਈਏ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬ ਹੋਵੇ। ਇਕੱਲਾ ਸਥਾਨ ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਹੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਬਚਨ ਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਇਕ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਢਿੱਲ੍ਹਾ-ਢਾਲਾ ਪਾਠ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਅਸਲ ਅਧਿਐਨ ਕਿੰਨਾ ਹੋਇਆ ਹੈ? ਮਸੀਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਠੀਕ ਉਹੀ ਉਪਦੇਸ਼ ਸੁਣਾਏ।”
“ਇਹ ਕੰਮ ਜਲਦੀ ਹੀ ਧਰਮਿਕਤਾ ਵਿੱਚ ਸੰਖੇਪ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰਨਤਾ ਤੱਕ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਸਾਡੇ ਯਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਹੋਰ ਅਡੋਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭਗਤੀਭਰਿਆ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕੇਵਲ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਹੀ ਨਾ ਰਹੀਏ, ਪਰ ਆਪਣੀ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲਤਾ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕਾਗ੍ਰ ਕਰੀਏ ਕਿ ਉਹ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸਾਬਤ ਹੋਵੇ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਹੋਰ ਵੱਧ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਉਂਦੇ, ਤਾਂ ਸਾਡਾ ਕੰਮ ਹੋਰ ਪ੍ਰਭਾਵਕਾਰੀ ਹੁੰਦਾ।
“ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵੱਧ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਆਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਆਤਮਾ ਦੀ ਤਲਵਾਰ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਸਿਰੇ ਨਾਲ ਧਾਰਦਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਭੇਜਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕੀ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਸ ਕਾਰਜ ਲਈ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਾਂਗੇ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਨੰਤਕਾਲ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਹਕੀਕਤਾਂ ਖੜੀਆਂ ਹਨ? ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅੱਗੇ ਵਧੇ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰੇ।” Australian Union Conference Recorder, October 1, 1906.
ਇਹ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦਿਵਯਤਾ ਸਾਡੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਮਿਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਲੂਕਾ 21 ਅੰਤਿਮ ਪੀੜ੍ਹੀ ਲਈ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਨਗਰਾਂ ਨੂੰ ਅੰਤਿਮ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਣੀ ਹੈ। ਨਗਰਾਂ ਲਈ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਣ ਦਾ ਕੰਮ ਫ਼ਰਿਸ਼ਤੇ ਪੂਰਾ ਕਰਨਗੇ ਜੇ ਅਸੀਂ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰੀਏ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੂਰਤ ਵਿੱਚ ਰੂਪਾਂਤਰਿਤ ਨਾ ਹੋਈਏ। ਇਹ ਕੰਮ ਨਗਰਾਂ ਲਈ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਆਖ਼ਰੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ “ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਗਰਾਂ” ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਨਗਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਲ ਨੈਸ਼ਵਿਲ ਦੇ ਅੱਗ ਦੇ ਗੋਲਿਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਣ ਦਾ ਕੰਮ ਉੱਥੇ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਕੰਮ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਲੂਕਾ 21 ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਸਾਲਾਂ ਦਰ ਸਾਲ ਅਸੀਂ ਮੁੜ ਮੁੜ ਦਿਖਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਲੂਕਾ 21 ਤੀਜੇ ਹਾਏ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਚੇਤਾਵਨੀ ਹੈ।
ਲੂਕਾ 21 ਵਿੱਚ ਯਿਸੂ ਨੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਰੇਖਾ ਖਿੱਚੀ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਪ੍ਰਜਾ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਪਾਪਾਈ ਪੀੜਨਾ ਦੇ ਅੰਧਕਾਰਮਈ ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਆਰੰਭ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦਿੱਤਾ। ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਉਹ ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਡਿੱਗਣਗੇ, ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਵਿੱਚ ਬੰਦੀ ਬਣਾਕੇ ਲਿਜਾਏ ਜਾਣਗੇ; ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਰੌਂਦਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪੂਰੇ ਨਾ ਹੋ ਜਾਣ। ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਚੰਦ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੋਣਗੇ; ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੌਮਾਂ ਦੀ ਘਬਰਾਹਟ ਹੋਵੇਗੀ, ਹੈਰਾਨੀ ਸਮੇਤ; ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਲਹਿਰਾਂ ਗੱਜਣਗੀਆਂ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਡਰ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਿਆਂ ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਧੜਕਦੇ ਰਹਿ ਜਾਣਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਆਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹਿਲਾਈਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਅਤੇ ਤਦ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬੱਦਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਵੇਖਣਗੇ। ਲੂਕਾ 21:24–27.
ਯੂਹੰਨਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਾਪਾਈ ਰਾਜ ਦੇ 1,260 ਸਾਲ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਅਨੁਸਾਰ “ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ” ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਲੂਕਾ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ 1798 ਵਿੱਚ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਮਸੀਹ ਨੇ ਸੂਰਜ, ਚੰਦਰਮਾ ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਦੀ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਜੋ ਮਿਲਰਾਈਟ ਅੰਦੋਲਨ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਉਕਤਿ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਕੀਤਾ: “ਕੌਮਾਂ ਦੀ ਕਲੇਸ਼ਭਰੀ ਘਬਰਾਹਟ, ਹੈਰਾਨੀ ਸਮੇਤ; ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਲਹਿਰਾਂ ਦਾ ਗੱਜਣਾ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਡਰ ਨਾਲ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਕਰਦੇ ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਧੜਕਣਾ ਛੱਡ ਦੇਣਗੇ।” ਲੂਕਾ ਵਿੱਚ “ਕੌਮਾਂ ਦੀ ਕਲੇਸ਼ਭਰੀ ਘਬਰਾਹਟ” ਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਵਿੱਚ “ਕੌਮਾਂ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋਣਾ” ਹੈ।
ਅਤੇ ਕੌਮਾਂ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋਈਆਂ, ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਕ੍ਰੋਧ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੁਰਦਿਆਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਿਆਉ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਦਾਸਾਂ ਨਬੀਆਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਦਾ ਭੈ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਛੋਟਿਆਂ ਅਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ, ਪ੍ਰਤਿਫਲ ਦੇਵੇਂ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੇਂ ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 11:18.
ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ “ਕ੍ਰੋਧ” ਸੱਤ ਆਖ਼ਰੀ ਮਹਾਮਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮੀਕਾਏਲ ਖੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਪਰਖ-ਅਵਧੀ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕੌਮਾਂ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋਣਾ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜੋ ਪਰਖ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੌਮਾਂ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋਣਾ 9/11 ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਤੀਸਰੀ ਹਾਏ ਦਾ ਇਸਲਾਮ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਿਆਂ।
“ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਕੌਮਾਂ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਕਹਿਰ, ਅਤੇ ਮਰੇ ਹੋਇਆਂ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਵੱਖਰੇ ਅਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਅਲੱਗ ਸਨ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ; ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਮੀਖਾਏਲ ਅਜੇ ਤੱਕ ਖੜ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਕਲੇਸ਼ ਦਾ ਸਮਾਂ, ਜਿਹਾ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਅਜੇ ਸ਼ੁਰੂ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਕੌਮਾਂ ਇਸ ਵੇਲੇ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਸਾਡਾ ਮਹਾਂਯਾਜਕ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਸੰਪੂਰਣ ਕਰ ਲਏਗਾ, ਤਦ ਉਹ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਵੇਗਾ, ਪ੍ਰਤਿਸੋਧ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਧਾਰਨ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਖਰੀ ਸੱਤ ਮਾਰਾਂ ਢਾਲੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ।”
“ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਚਾਰ ਦੂਤ ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਰੱਖਣਗੇ ਜਦ ਤੱਕ ਯਿਸੂ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੱਤ ਆਖ਼ਰੀ ਬਿਪਤਾਵਾਂ ਆਉਣਗੀਆਂ।” Early Writings, 36.
ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਕੌਮਾਂ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋਣਾ, ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਲੂਕਾ ਇਸ ਨੂੰ ਦਰਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, “ਕੌਮਾਂ ਦੀ ਕਲਹਿਲਤਾ,” ਇਸਲਾਮ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
“1838 ਵਿੱਚ ਤੁਰਕੀ ਮਿਸਰ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਫੱਸ ਗਿਆ। ਮਿਸਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਤੁਰਕੀ ਸੱਤਾ ਨੂੰ ਉਲਟ ਦੇਣ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਯੂਰਪ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ—ਇੰਗਲੈਂਡ, ਰੂਸ, ਆਸਟ੍ਰੀਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰੂਸ਼ੀਆ—ਨੇ ਤੁਰਕੀ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਲਈ ਦਖ਼ਲ ਦਿੱਤਾ।” Uriah Smith, Synopsis of Present Truth, 218.
1838 ਵਿੱਚ, ਕਥਿਤ “ਪੂਰਬੀ ਪ੍ਰਸ਼ਨ” ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ “ਪੂਰਬੀ ਪ੍ਰਸ਼ਨ” ਇਸਲਾਮ ਸੀ, ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਪੂਰਬੀ ਹਵਾ। ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਨੇ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਇਸਲਾਮ ਦੁਆਰਾ ਹਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਤ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਆਇਆ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣਿਆ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਵੇਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗਾ। ਉਸ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸਲਾਮ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਕਲੇਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਪਤਰਸ ਨੂੰ “ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ” ਦੇ ਨਾਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਲ ਨੈਸ਼ਵਿਲ ਦੀਆਂ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਗੇਂਦਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
“ਕਾਸ਼ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਨਾਸ ਦੀ ਸੂਝ ਹੁੰਦੀ, ਜੋ ਹੁਣ ਲਗਭਗ ਮੂਰਤੀਪੂਜਾ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ! ਪਰ ਬਹੁਤੇ ਉਹ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਭਰਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦੋਸ਼ ਲਾ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਨ-ਫੇਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮਨਾਂ ਉੱਤੇ ਆਵੇਗੀ, ਤਦ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਪਰਿਵਰਤਨ ਹੋਵੇਗਾ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਆਲੋਚਨਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਢਾਹੁਣ ਦੀ ਕੋਈ ਰੁਝਾਨ ਨਾ ਰਹੇਗੀ। ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਖੜ੍ਹਣਗੇ ਜੋ ਜਗਤ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਚਮਕਣ ਤੋਂ ਰੋਕੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਉਣ, ਮੁੱਕ ਜਾਣਗੇ। ਵੈਰੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਯੁੱਧ ਲਈ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਕਠੋਰ ਸੰਘਰਸ਼ ਸਾਡੇ ਅੱਗੇ ਹਨ। ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਓ, ਮੇਰੇ ਭਰਾਵੋ ਅਤੇ ਭੈਣੋ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਓ। ਮਸੀਹ ਨਾਲ ਬੱਝੇ ਰਹੋ। ‘ਤੁਸੀਂ ਨਾ ਕਹੋ, ਇੱਕ ਸੰਧਿ,... ਅਤੇ ਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਡਰੋ, ਨਾ ਭੈਭੀਤ ਹੋਵੋ। ਸੈਨਾਵਾਂ ਦੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੂੰ ਆਪ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਜਾਣੋ; ਉਹੀ ਤੁਹਾਡਾ ਡਰ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਉਹੀ ਤੁਹਾਡੀ ਦਹਿਸ਼ਤ ਹੋਵੇ। ਅਤੇ ਉਹ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਹੋਵੇਗਾ; ਪਰ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਘਰਾਣਿਆਂ ਲਈ ਠੋਕਰ ਦਾ ਪੱਥਰ ਅਤੇ ਠੇਸ ਦੀ ਚਟਾਨ, ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਲਈ ਫੰਦਾ ਅਤੇ ਜਾਲ ਹੋਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤੇ ਠੋਕਰ ਖਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਡਿਗ ਪੈਣਗੇ, ਅਤੇ ਟੁੱਟ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਫਸ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਫੜੇ ਜਾਣਗੇ।’”
“ਸੰਸਾਰ ਇੱਕ ਰੰਗਮੰਚ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀ, ਅਦਾਕਾਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਆਖ਼ਰੀ ਮਹਾਨ ਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ-ਆਪਣਾ ਭਾਗ ਨਿਭਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਓਝਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਭੀੜਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਏਕਤਾ ਨਹੀਂ, ਸਿਵਾਇ ਇਸ ਦੇ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸੁਆਰਥੀ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗਠਜੋੜ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਬਾਗੀ ਪ੍ਰਜਾਜਨਾਂ ਸੰਬੰਧੀ ਉਸ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰੇ ਹੋਣਗੇ। ਸੰਸਾਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੌਂਪਿਆ ਗਿਆ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਉਲਝਣ ਅਤੇ ਅਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਬਲ ਹੋਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹੇਠਾਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀ ਉਸ ਨਾਟਕ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਮਹਾਨ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਕਾਰਜ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ,—ਸ਼ੈਤਾਨ ਮਸੀਹ ਬਣ ਕੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਧਰਮ ਦੀ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਧੋਖਾਧੜੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਬੰਨ੍ਹ ਰਹੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਗਠਜੋੜ ਦੀ ਲਗਨ ਅੱਗੇ ਝੁਕ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੈਰੀ ਦੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਰਹੇ ਹਨ। ਕਾਰਣ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਆਵੇਗਾ।”
“ਉਲੰਘਣਾ ਲਗਭਗ ਆਪਣੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਸੰਸਾਰ ਭ੍ਰਮ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਇਕ ਵੱਡਾ ਭੈ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਅੰਤ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਹੈ। ਅਸੀਂ, ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਜਲਦੀ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਇਕ ਭਾਰੀ ਅਚੰਭੇ ਵਾਂਗ ਟੁੱਟ ਪੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।” Review and Herald, September 10, 1903.
“ਉਲਝਣ ਅਤੇ ਅਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਤੱਤ” ਉਸ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਫਲ ਵਜੋਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ “ਉੱਚ ਸਿੱਖਿਆ” ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ “ਅਧਰਮ ਦਾ ਭੇਦ” ਵੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਨੈਸ਼ਵਿਲ ਦਾ ਪਾਰਥੇਨਨ ਮੰਦਰ ਝੂਠੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜੋ ਹੁਣ ਉਸ “ਉਲਝਣ ਅਤੇ ਅਵਿਵਸਥਾ” ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਜੋ “ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਪ੍ਰਭੁਤਾਈ ਕਰਦੀ ਹੈ।” ਨੈਸ਼ਵਿਲ ਉੱਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਗੋਲਿਆਂ ਦਾ ਆਉਣਾ ਇਸਲਾਮ ਰਾਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ “ਚੰਗੇ ਅਤੇ ਮੰਦੇ ਦੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਰੁੱਖ” ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਨੈਸ਼ਵਿਲ ਉੱਤੇ ਆਘਾਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਦੇ ਛੋਟੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਯਸਾਯਾਹ ਦੀ ਦੁਰਜਨ “ਸੰਘਬੰਦੀ” ਆਪਣੀ ਅੰਤਿਮ ਚਾਲ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਜਬਰਨ ਉਸ ਇੱਕ-ਵਿਸ਼ਵ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਤੇਰ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਦੁਰਜਨ ਸੰਘਬੰਦੀ ਬਾਰੇ ਯਸਾਯਾਹ ਦੀ ਪਛਾਣ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਮੁਹਰਬੰਦ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਸਭਨਾਂ ਬਾਰੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਲੋਕ “ਸਾਜ਼ਿਸ਼” ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਸਾਜ਼ਿਸ਼” ਨਾ ਕਹੋ; ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਡਰੋ, ਨਾ ਹੀ ਭੈਭੀਤ ਹੋਵੋ। ਸੈਨਾਵਾਂ ਦੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੂੰ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਜਾਣੋ; ਅਤੇ ਉਹੀ ਤੁਹਾਡਾ ਡਰ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਉਹੀ ਤੁਹਾਡਾ ਸੰਤਾਪ ਹੋਵੇ। ਅਤੇ ਉਹ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਹੋਵੇਗਾ; ਪਰ ਇਜ਼ਰਾਏਲ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਘਰਾਣਿਆਂ ਲਈ ਠੋਕਰ ਦਾ ਪੱਥਰ ਅਤੇ ਅਪਰਾਧ ਦੀ ਚੱਟਾਨ, ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਲਈ ਫੰਧਾ ਅਤੇ ਜਾਲ ਹੋਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤੇ ਠੋਕਰ ਖਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਡਿੱਗਣਗੇ, ਅਤੇ ਟੁੱਟ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਫਸ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਫੜੇ ਜਾਣਗੇ।
ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਦੇ, ਮੇਰੇ ਚੇਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਮੋਹਰ ਕਰ ਦੇ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਯਾਕੂਬ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਲੁਕਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਆਸ ਰੱਖਾਂਗਾ। ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਅਤੇ ਉਹ ਬੱਚੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਇਸਰਾਏਲ ਵਿੱਚ ਸੈਨਾਵਾਂ ਦੇ ਯਹੋਵਾਹ ਵੱਲੋਂ, ਜੋ ਸਿਓਨ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਨਿਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਅਤੇ ਅਚਰਜਾਂ ਲਈ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਹਿਣ, ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਪੁੱਛੋ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਕੋਲ, ਜੋ ਸੁਸਕਾਰੀਆਂ ਮਾਰਦੇ ਅਤੇ ਬੁੜਬੁੜਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਤਾਂ ਕੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ? ਕੀ ਜੀਊਂਦਿਆਂ ਦੀ ਓਰੋਂ ਮੁਰਦਿਆਂ ਕੋਲ ਜਾਇਆ ਜਾਵੇ? ਬਿਵਸਥਾ ਅਤੇ ਗਵਾਹੀ ਵੱਲ: ਜੇ ਉਹ ਇਸ ਬਚਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਕਰਕੇ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਚਾਨਣ ਨਹੀਂ। ਯਸਾਯਾਹ 8:12–20.
ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਦੇ ਇਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ “ਉਲਝਣ ਅਤੇ ਅਵਿਵਸਥਾ” ਦਾ ਇੱਕ ਸਮਾਂ “ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਮਸੀਹ ਵਾਂਗ ਆਉਣ” ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸ਼ੈਤਾਨ ਮਸੀਹ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਦਿਆਂ ਪਾਪਾਈ ਸੰਸਥਾ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਫ਼ਰਮਾਨ ਦੁਆਰਾ ਸਾਡਾ ਰਾਸ਼ਟਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਮਿਕਤਾ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਲਵੇਗਾ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਧਰਮ ਉਸ ਖੱਡ ਦੇ ਪਾਰ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਧਾ ਕੇ ਰੋਮੀ ਸੱਤਾ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜੇਗਾ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਸ ਅਥਾਹ ਖਾਈ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਕੇ ਆਤਮਾਵਾਦ ਨਾਲ ਹੱਥ ਮਿਲਾਏਗਾ, ਜਦੋਂ ਇਸ ਤਿਹਰੇ ਸੰਘ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ ਸਾਡਾ ਦੇਸ਼ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਅਤੇ ਗਣਤੰਤਰਕ ਸਰਕਾਰ ਵਜੋਂ ਆਪਣੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੇ ਹਰੇਕ ਸਿਧਾਂਤ ਦਾ ਤਿਆਗ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਝੂਠਾਂ ਅਤੇ ਭਰਮਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸਾਰ ਲਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰੇਗਾ, ਤਦ ਅਸੀਂ ਜਾਣ ਸਕਾਂਗੇ ਕਿ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਅਦਭੁਤ ਕਾਰਜ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤ ਨੇੜੇ ਹੈ।” Testimonies, volume 5, 451.
“ਉਲਝਣ ਅਤੇ ਅਵਿਵਸਥਾ” ਦਾ ਸਮਾਂ ਸੰਡੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਸੰਡੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸ ਅਵਧੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਐਕਜ਼ੇਟਰ ਕੈਂਪ ਮੀਟਿੰਗ ਅਤੇ ਪੈਂਤਿਕੁਸਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉੱਪਰਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਏ ਗਏ ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਨੂੰ “ਇਕੱਠੇ ਦਬ ਕੇ ਖੜ੍ਹਣਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਭਰਾਵੋ ਅਤੇ ਭੈਣੋ, … ਮਸੀਹ ਨਾਲ ਬੱਝ ਜਾਣਾ ਹੈ।” ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਸੰਡੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਓਹੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਵਧੀ ਵਿੱਚ ਦੁਸ਼ਟ ਸੰਘ ਆਪਣਾ ਅੰਤਿਮ ਕੰਮ—ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵ-ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ—ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮੋਹਰ ਲਗਾਉਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਮਸੀਹ ਧਰਮੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸਰਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਲਈ ਠੋਕਰ ਦਾ ਪੱਥਰ। ਉਹ “ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਲਈ ਜਾਲ ਅਤੇ ਫੰਧਾ” ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਉਹ “ਬਹੁਤੇ” ਹਨ ਜੋ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਥੋੜਿਆਂ ਲਈ ਜੋ ਮੋਹਰਬੱਧ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, “ਉਹ” ਉਹਨਾਂ ਦਾ “ਭੈ” ਹੋਵੇਗਾ।
ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ “ਭੈ” ਹੀ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਸੀ ਜਿਸ ਦੀ ਘਾਟ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਭੈ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਉਸ ਭੈ ਤੋਂ ਭਿੰਨ ਕਿਸਮ ਦਾ ਭੈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਬਹੁਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਠੋਕਰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਭੈ ਦੇ ਇਹ ਦੋ ਪ੍ਰਕਾਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜੋ ਅਸਫਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਉਹ ਮੁਹਰਬੰਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਉਹ ਸੰਖਿਆ ਪੰਜ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ “ਠੋਕਰ ਖਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਡਿੱਗਣਗੇ, ਅਤੇ ਟੁੱਟ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਫੰਧੇ ਵਿੱਚ ਫਸਣਗੇ, ਅਤੇ ਫੜੇ ਜਾਣਗੇ।” ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦਾ ਸਮਾਂ, ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਪਰਦਾ ਹੋਇਆ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਗੁੰਝਲ ਅਤੇ ਅਵਿਵਸਥਾ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂਤ-ਕਥਾ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਜੋ ਥੋੜੇ ਜਣੇ ਮੁਹਰਬੰਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਹਨ ਜੋ ਠੋਕਰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਉਹੀ ਹਨ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ “ਉਡੀਕ” ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹਨਾਂ ਬੁੱਧਿਮਾਨ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ “ਉਡੀਕ ਕੀਤੀ।” ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੇ ਦੋ ਵਰਗਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਉਡੀਕ ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਡਰ ਦੀਆਂ ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੈ।
“‘ਜਦੋਂ ਲਾੜਾ ਦੇਰ ਲਗਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਊਂਘਣ ਲੱਗੀਆਂ ਅਤੇ ਸੌ ਗਈਆਂ।’ ਲਾੜੇ ਦੇ ਦੇਰ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਬੀਤ ਜਾਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਦੇਰੀ ਨੂੰ। ਇਸ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਉੱਪਰੀ ਅਤੇ ਅੱਧੇ-ਦਿਲ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਜਲਦੀ ਹੀ ਡਗਮਗਾਉਣ ਲੱਗੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯਤਨ ਢਿੱਲੇ ਪੈ ਗਏ; ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਨਿੱਜੀ ਗਿਆਨ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਇੱਕ ਚੱਟਾਨ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਧੋ ਕੇ ਦੂਰ ਨਾ ਕਰ ਸਕੀਆਂ। ‘ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਊਂਘਣ ਲੱਗੀਆਂ ਅਤੇ ਸੌ ਗਈਆਂ;’ ਇੱਕ ਵਰਗ ਬੇਪਰਵਾਹੀ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਤਿਆਗ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਵਰਗ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ ਜਦ ਤੱਕ ਹੋਰ ਸਪਸ਼ਟ ਜੋਤਿ ਨਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ। ਤਾਂ ਭੀ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਦੀ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਪਿਛਲਾ ਵਰਗ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਆਪਣਾ ਜੋਸ਼ ਅਤੇ ਸਮਰਪਣ ਗੁਆਉਂਦਾ ਜਾਪਿਆ। ਅੱਧੇ-ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਉੱਪਰੀ ਲੋਕ ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਉੱਤੇ ਹੋਰ ਟਿਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਆਪ ਹੀ ਖੜ੍ਹਾ ਰਹਿਣਾ ਜਾਂ ਡਿੱਗਣਾ ਸੀ।” The Great Controversy, 395.
ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ “ਨਿਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਅਚਰਜ” ਹੋਣੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸੰਸਾਰ ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਉੱਪਰ ਉਠਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਚੰਗੇ ਅਤੇ ਮੰਦੇ ਦੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦਾ ਮਸਲਾ ਉਸ ਗਿਆਨ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ “ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਵੱਲ, ਜੋ ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਬੋਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬੁੜਬੁੜਾਉਂਦੇ ਹਨ” ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਗਿਆਨ ਦੀ ਵੀ ਜੋ “ਵਿਵਸਥਾ ਅਤੇ ਗਵਾਹੀ” ਦੁਆਰਾ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਹੀ ਪਰੀਖਿਆ ਹੈ ਜਿਹੀ ਹਵਵਾ ਅਤੇ ਆਦਮ ਲਈ ਸੀ। ਕੀ ਅਸੀਂ ਅਜਿਹੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾਈ ਭੁੱਲ ਨਾਲ ਮਿਲੀ-ਜੁਲੀ ਅਤੇ ਰਲਾਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਅਸੀਂ “ਯਹੋਵਾਹ ਇਹ ਆਖਦਾ ਹੈ” ਉੱਤੇ ਡਟੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਉਹ ਇਸ ਬਚਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਚਾਨਣ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸੱਚੀ ਅਤੇ ਝੂਠੀ ਸਿੱਖਿਆ ਮਸੀਹ ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਹਾਨ ਵਿਵਾਦ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਰੇਖਾ ਹੈ। ਨੈਸ਼ਵਿਲੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਉਤਨੀ ਹੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਨਾਲ ਜਿੰਨੀ ਸਦੂਮ ਕਾਮੁਕਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿੰਨਾ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਆਰਥਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਅਤੇ ਪੈਂਟਾਗਨ ਉਸ ਦੀ ਸੈਨਿਕ ਪਰਾਕਰਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।
ਪਤਰਸ ਨੈਸ਼ਵਿਲ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਗੋਲੀਆਂ ਦੀ ਡੇਹਲੀਜ਼ ਉੱਤੇ, ਪਾਨਿਯੁਮ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਉਸ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੰਦਰ ਦੀ ਪਰਖ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਉਹ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਗੋਲੀਆਂ ਡਿੱਗਣਗੀਆਂ, ਤਦ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਸੈਵੰਥ-ਡੇ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਨੂੰ ਝਿੜਕਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਲੱਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਨੈਸ਼ਵਿਲ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਰਮਲ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗੀ ਅੱਗ ਨੇ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਸੀ ਕਿ ਐਲੀਆਹ ਸੱਚਾ ਨਬੀ ਸੀ। ਤਦ ਵੀ, ਨੈਸ਼ਵਿਲ ਲਈ ਚੇਤਾਵਨੀ ਸਿਰਫ਼ ਤੀਸਰੇ ਹਾਏ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਬਾਰੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਅਚਾਨਕ ਹਮਲੇ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੇ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਤਾਂ ਕਤਈ ਨਹੀਂ। ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਇਹ ਪਛਾਣਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸਲਾਮ ਨੂੰ ਨਿਆਂ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਕਿਉਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ—ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਨਿਆਂ ਜੋ ਉਸ ਅਵਧੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਨਾਸ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇਹ ਪਛਾਣ ਦੇਣਾ ਕਿ ਇਸਲਾਮ ਨੈਸ਼ਵਿਲ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਅਚਾਨਕ ਹਮਲਾ ਕਰੇਗਾ, ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰੇਗਾ, ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਕੇਵਲ ਇੰਨਾ ਹੀ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਧੂਰੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਹੈ।
ਨੈਸ਼ਵਿਲ ਦੀਆਂ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਗੇਂਦਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਇੱਕ ਨਿਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਅੰਤ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਉੱਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਇਸ ਮਿਆਦ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਉਹ ਵੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਇੱਕ ਨਿਆਂ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਦਮ ਅਤੇ ਹਵਵਾ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਕਿ ਪਰਖ ਕੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਉਹ ਉਸ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹਿੰਦੇ ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਕੀ ਪਰਿਣਾਮ ਹੁੰਦੇ। ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ “ਕਾਰਣ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੱਕ” ਤਰਕ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਦੇ ਮਹੱਤਵ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਾਈਬਲ ਇਹ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ “ਕਾਰਣ” ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕੋਈ “ਸ਼ਾਪ” ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ।
ਜਿਵੇਂ ਚਿੜੀ ਭਟਕਦੀ ਫਿਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅਬਾਬੀਲ ਉੱਡਦੀ ਫਿਰਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਬਿਨਾ ਕਾਰਣ ਦਾ ਸ਼ਾਪ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ। ਨੀਤਿਵਚਨ 26:2।
ਨੈਸ਼ਵਿਲ ਦੀਆਂ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਗੇਂਦਾਂ ਉਹ “ਪਰਭਾਵ” ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ “ਸ਼ਾਪ” ਵੀ ਜੋ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ “ਕਾਰਣ” ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨਬੀ ਯੂਨਾਹ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਕੇਵਲ ਚਾਲੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨਾਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਮੂਹ ਜਨਤਾ ਤੱਕ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਅਤੇ ਸੁਧਾਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਜੋ ਗੱਲ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਹ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਆਪਣੇ ਬੁਰੇ ਰਾਹਾਂ ਤੋਂ ਮੁੜ ਗਏ। ਯੂਨਾਹ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਨਾਸ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੁਸ਼ਟ ਅਤੇ ਬੁਰੀ ਜੀਵਨ-ਰੈਣੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸੀ।
ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਬਾਤ ਨੀਨਵੇਹ ਦੇ ਰਾਜੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਿੰਹਾਸਨ ਤੋਂ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜਸੀ ਵਸਤ੍ਰ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਟਾਟ ਓੜ੍ਹ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਰਾਖ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਨੀਨਵੇਹ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਵਾਈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚਾਰਿਤ ਕਰਵਾਇਆ ਕਿ ਨਾ ਮਨੁੱਖ, ਨਾ ਪਸ਼ੂ, ਨਾ ਝੁੰਡ, ਨਾ ਇੱਜੜ, ਕੋਈ ਵੀ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਸੁਆਦ ਲਵੇ; ਉਹ ਨਾ ਚਰਨ, ਨਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣ; ਪਰ ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ ਟਾਟ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅੱਗੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰ ਕਰਨ; ਹਾਂ, ਹਰੇਕ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਬੁਰੇ ਰਾਹ ਤੋਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਜ਼ੁਲਮ ਹੈ ਉਸ ਤੋਂ ਮੁੜੇ। ਯੂਨਾਹ 3:6–8।
ਇਸਲਾਮ ਇੱਕ ਤੂਰ੍ਹੀ-ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਤੋਂ ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇਆਂ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਤੂਰ੍ਹੀਆਂ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸੋਲ੍ਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਲੱਛਣ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲੀਆਂ ਚਾਰ ਤੂਰ੍ਹੀਆਂ ਸੰਨ 321 ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਪਾਸ ਕਰਨ ਕਾਰਣ ਸਮਰਾਟੀ ਰੋਮ ਉੱਤੇ ਨਿਆਂ ਸਨ। ਅਗਲੀਆਂ ਦੋ ਤੂਰ੍ਹੀਆਂ ਸੰਨ 538 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਪਾਸ ਕਰਨ ਕਾਰਣ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਉੱਤੇ ਨਿਆਂ ਸਨ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਤੋਂ ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇਆਂ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਤੂਰ੍ਹੀਆਂ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕ ਸੋਲ੍ਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਆਖ਼ਰੀਆਂ ਮਾਰੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਬਲਪੂਰਵਕ ਪਾਲਣਾ ਲਈ ਮਨੁੱਖਜਾਤੀ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਨਿਆਂ ਹੈ।
ਨੈਸ਼ਵਿਲ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੀ ਸੰਦੇਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਨੀ ਹੀ ਹੋਵੇਗੀ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਗਵਾਹੀ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਨਿਆਂ ਉਸ ਕਾਰਣ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ। ਨਿਆਂ ਐਤਵਾਰੀ ਲਾਗੂਕਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਪੰਜ ਗਵਾਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਅਸੀਂ ਆਯਤ ਚਾਲੀ ਦੇ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਵਾਹੀਆਂ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮਨੁੱਖੀ ਗਵਾਹਾਂ ਤੋਂ ਭਿੰਨ, ਸਾਰੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾਵਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਅੰਤਿਮ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਤਦੋਂ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪਤਰਸ, ਨੇਸ਼ਵਿਲ ਦੇ ਅੱਗ ਦੇ ਗੋਲਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਲਈ, ਡੋਨਾਲਡ ਟਰੰਪ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ।
ਨੈਸ਼ਵਿਲ ਦੀ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਚੇਤਾਵਨੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ-ਬਿੰਦੂ ਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਅੰਤਿਮ ਨਿਆਂ ਆਰੰਭ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤਦ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਅਰਸਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਧਰਮ-ਤਿਆਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਬਰਬਾਦੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਮਸੀਹ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬੁਰੀ ਸੰਘਬੱਧਤਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦਸ ਰਾਜੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਨੈਸ਼ਵਿਲ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ ਜੋ ਨੈਸ਼ਵਿਲ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਡੋਨਾਲਡ ਟਰੰਪ ਦੁਆਰਾ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤ ਬਣਾਉਣ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਟਰੰਪ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਹ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੀ ਤੂਰ੍ਹੀ ਹੈ ਜੋ ਨੈਸ਼ਵਿਲ ਦੇ ਅੱਗ ਦੇ ਗੋਲਿਆਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੱਜਦੀ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਇਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।