ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ, ਪਤਰਸ 2026 ਵਿੱਚ ਪੈਨਿਅਮ ਵਿਖੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਦੀ ਗ਼ਲਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਕੰਮ ਜੋਸਾਇਆ ਲਿਚ ਵੱਲੋਂ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਸੰਬੰਧੀ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸੁਧਾਰ ਅਤੇ ਸੈਮੂਅਲ ਸਨੋ ਵੱਲੋਂ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਦੀ ਪਛਾਣ ਸੰਬੰਧੀ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕੰਮ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਲਿਚ ਦੇ ਸੁਧਾਰ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਸਨੋ ਦੇ ਸੁਧਾਰ ਨੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ। ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣਾ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਪੂਰਵ-ਰੂਪ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਤੀਜੇ ਵਿੱਚ ਹਾਏ ਦੇ ਇੱਕ ਬਾਹਰੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿਚਲੀ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਸੁਮੇਲ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਤਿਹਰੇ ਅਨੁਪ੍ਰਯੋਗ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਅਨੁਪ੍ਰਯੋਗ, ਜੋ ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵੀ ਹਨ, ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਰੱਖਣਗੇ। ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਭਰਾ ਨੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਹਾਇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਕਈ ਸੱਚਾਈਆਂ ਉਜਾਗਰ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਲਫ਼ਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਅਧੀਨ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ’ਤੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ “ਭੂਚਾਲ” ਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਡੂੰਘੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਉਹ “ਭੂਚਾਲ” ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੂਰਤੀ ਫ਼ਰਾਂਸੀਸੀ ਇਨਕਲਾਬ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਫ਼ਰਾਂਸ ਦਾ ਤਖ਼ਤਾ ਪਲਟਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੋਥੀ ਵਿੱਚ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਸੰਰਚਨਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦਸ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਗਿਆਰ੍ਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਗਰ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਢਹਿ ਗਿਆ।
ਅਤੇ ਉਸੇ ਘੜੀ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਭੂਚਾਲ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਢਹਿ ਪਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਭੂਚਾਲ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਹਜ਼ਾਰ ਮਨੁੱਖ ਮਾਰੇ ਗਏ; ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਲੋਕ ਭੈਭੀਤ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕੀਤੀ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 11:13.
ਇਸ ਆਯਤ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਤੀਸਰੇ ਹਾਏ ਦਾ ਇਸਲਾਮ ਆ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਦੂਜਾ ਹਾਏ ਲੰਘ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਤੀਜਾ ਹਾਏ ਜਲਦੀ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 11:14।
ਅਗੂਆਂ ਨੇ ਇਹ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਸੀ ਕਿ “ਤੀਜਾ ਹਾਏ” ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਦੂਜੇ ਹਾਏ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਆਵੇਗਾ, ਪਰ ਜਿਸ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “ਜਲਦੀ” ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਅਰਥ ਅਚਾਨਕ ਅਤੇ ਅਣਅਪੇਖਿਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਹੈ, ਜੋ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਅਚਾਨਕ ਹਮਲਿਆਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ। ਤੀਜਾ ਹਾਏ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਆਉਣਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਅਗੂਆਂ ਨੇ ਅਨੁਮਾਨ ਲਾਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਇਹ ਆਉਂਦਾ ਤਾਂ ਇਹ “ਅਚਾਨਕ ਅਤੇ ਅਣਅਪੇਖਿਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ” ਹੀ ਵਾਪਰਨਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ 9/11 ‘ਤੇ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਆਰੰਭ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਭੂਚਾਲ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਹਿਲਾਂ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ “ਭੂਚਾਲ” “ਧਰਤੀ” ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਦਾ ਹਿਲਾਇਆ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ 9/11 ਆਇਆ, ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਨੇ ਇਹ ਪਛਾਣਿਆ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ “ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਿਲਾਉਣ” ਲਈ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ। ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਪਸ਼ੂ ਹਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ “ਵੱਡਾ ਭੂਚਾਲ” ਹੈ।
“ਇਹ ਮੈਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਦੇ ਉੱਪਰ ਇੱਕ ਮੰਜ਼ਿਲਾਂ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਇਮਾਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ‘ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਨਾਲ ਕੰਬਾਉਣ ਲਈ ਉੱਠੇਗਾ, ਤਦ ਕਿਹੜੇ ਭਿਆਨਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਘਟਣਗੇ! ਫਿਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 18:1–3 ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਪੂਰੇ ਹੋਣਗੇ।’” Review and Herald, July 5, 1906.
ਪ੍ਰਭੂ ਉਸ ਵੇਲੇ “ਉੱਠਦੇ” ਹਨ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯੁੱਗ-ਵਿਵਸਥਾ ਸੰਬੰਧੀ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਇਸਤੀਫ਼ਾਨ ਨੂੰ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਵੇਲੇ ਅਤੇ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਮੁਰਦਿਆਂ ਦਾ ਨਿਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ 9/11 ਨੂੰ ਜੀਉਂਦਿਆਂ ਦਾ ਨਿਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਮੁੜ ਉੱਠੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦਰਿੰਦੇ ਨੂੰ ਹਿਲਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਉੱਤੇ ਮੋਹਰ ਲਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ’ਤੇ ਕਰਨਗੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣਾ ਯੁੱਗ-ਵਿਵਸਥਾ ਸੰਬੰਧੀ ਕਾਰਜ ਆਪਣੀ ਕਲੀਸਿਯਾ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਉਸ ਦੂਜੇ ਇੱਜੜ ਵੱਲ ਮੋੜਨਗੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਲੋਕ ਹਨ ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਭਰਾ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਜੋ ਖੋਜਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਹਾਇ ਦੀਆਂ ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਹਨ ਜੋ ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ “ਵੱਡੇ ਭੂਚਾਲ” ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਤੇ ਪਹਿਲੀ ਹਾਇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇਤਿਹਾਸ ਬਾਰੇ ਮੋਢੀਆਂ ਦੀ ਸਮਝ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹਨ।
ਅਤੇ ਪੰਜਵੇਂ ਦੂਤ ਨੇ ਤੂਰ੍ਹੀ ਵਜਾਈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਤਾਰਾ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ; ਅਤੇ ਖੱਡ ਵਿਚੋਂ ਵੱਡੀ ਭੱਠੀ ਦੇ ਧੂੰਏ ਵਾਂਗ ਧੂੰਆ ਉੱਠਿਆ; ਅਤੇ ਖੱਡ ਦੇ ਧੂੰਏ ਕਾਰਨ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਹਨੇਰੇ ਹੋ ਗਏ। ਅਤੇ ਉਸ ਧੂੰਏ ਵਿਚੋਂ ਟਿੱਡੀਆਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਿਕਲ ਆਈਆਂ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਬਿਛੂਆਂ ਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਨਾ ਧਰਤੀ ਦੇ ਘਾਹ ਨੂੰ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਹਰੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ; ਪਰ ਕੇਵਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੱਥਿਆਂ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 9:1–4।
ਅਗਵਾਨਾਂ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਇਤਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਹੀ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਨੇ ਮੁਹੰਮਦ ਦਾ ਪਰਿਚਯ ਕਰਵਾਇਆ—ਜੋ 570 ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ, 606 ਵਿੱਚ ਕਬੀਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕਜੁੱਟ ਕੀਤਾ, 610 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, 622 ਵਿੱਚ ਮਦੀਨਾ ਵੱਲ ਹਿਜਰਤ ਕੀਤੀ, 624 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਜੰਗੀ ਕਾਰਵਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 632 ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਿਆ। “ਅਥਾਹ ਖੱਡ” ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਮੁਹੰਮਦ ਨੇ ਅਰਬ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੇਗਿਸਤਾਨਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁਹੰਮਦ 606 ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ, ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, “ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ,” ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਬੀਲਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਉਸ ਵਿਵਾਦ ਦਾ ਨਿਪਟਾਰਾ ਕੀਤਾ ਜੋ ਇਸ ਦਿਲੇਮਾ ਵਿੱਚ ਸਨ ਕਿ ਕਾਬੇ ਦੇ “ਕਾਲੇ ਪੱਥਰ” ਨਾਮਕ ਨੀਂਹੀ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਆਪਣੇ ਸਥਾਨ ‘ਤੇ ਰੱਖਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਕਿਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ। ਕਾਬਾ ਇੱਕ ਘਨਾਕਾਰ ਇਮਾਰਤ ਹੈ (ਇਸੇ ਲਈ “ਕਾਬਾ” ਨਾਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਬੀ ਵਿੱਚ ਅਰਥ “ਘਨ” ਹੈ) ਜੋ ਸਾਉਦੀ ਅਰਬ ਵਿੱਚ ਮੱਕਾ ਦੀ ਮਹਾਨ ਮਸਜਿਦ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਲਗਭਗ 43 ਫੁੱਟ ਉੱਚੀ, ਗਿਆਰਾਂ ਫੁੱਟ ਚੌੜੀ ਅਤੇ 10 ਫੁੱਟ ਲੰਮੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਗ੍ਰੇਨਾਈਟ ਤੇ ਸੰਗਮਰਮਰ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਕਾਲੇ ਰੇਸ਼ਮ ਅਤੇ ਰੂਈ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਦੀ ਢਕਣ ਹੈ। ਕਾਬਾ ਮੁਹੰਮਦ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਮੌਜੂਦ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਲਾਮੀ ਪਰੰਪਰਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਬਰਾਹਾਮ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਇਸਮਾਈਲ ਵੱਲੋਂ ਇਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ (ਅੱਲਾਹ) ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਲਈ ਇਕ ਗ੍ਰਹਿ ਵਜੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਸਦੀਆਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਇਹ ਮੂਰਤੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਅਰਬ ਕਬੀਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਇਕ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਧਾਮ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣ ਲੱਗਾ।
ਕਾਬਾ ਇਸਲਾਮੀ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਆਧਿਆਤਮਿਕ ਕੇਂਦਰ ਹੈ—ਇੱਕ ਸਾਦਾ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਮਾਰਤ, ਜੋ ਇਕਈਸ਼ਵਰਵਾਦ, ਏਕਤਾ, ਅਤੇ ਇਬਰਾਹੀਮੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਮੁਸਲਮਾਨ ਇਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਅਰਥ ਵਿੱਚ “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਘਰ” ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ, ਸਗੋਂ ਉਪਾਸਨਾ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਇੱਕ ਕੇਂਦਰੀ ਕੇਂਦਰ-ਬਿੰਦੂ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ, ਜਦੋਂ ਕਾਬਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੁਬਾਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਮੁਹੰਮਦ ਦੇ ਕਰਮ ਹੀ ਉਹ ਥਾਂ ਹਨ ਜਿੱਥੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ।
ਅਚਾਨਕ ਆਈ ਬਾੜ ਨੇ ਕਾਬਾ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ, ਅਤੇ ਕੁਰੈਸ਼ ਕਬੀਲੇ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਮੁੜ ਨਿਰਮਾਣ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਕਾਲਾ ਪੱਥਰ (ਹਜਰ ਅਲ-ਅਸਵਦ) ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਰੱਖਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖ਼ਾਨਦਾਨ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਝਗੜੇ ਕਿ ਇਹ ਸਨਮਾਨ ਕਿਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਸਹਿਮਤ ਹੋਏ ਕਿ ਜੋ ਅਗਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਉਸ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਹੀ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰੇਗਾ। ਮੁਹੰਮਦ ਅੰਦਰ ਆਏ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਬੁੱਧਿਮਾਨੀ ਨਾਲ ਇਸ ਵਿਵਾਦ ਦਾ ਨਿਪਟਾਰਾ ਕੀਤਾ: ਉਸ ਨੇ ਕਾਲਾ ਪੱਥਰ ਇੱਕ ਕਪੜੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ, ਹਰ ਖ਼ਾਨਦਾਨ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧੀ ਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਉਠਾਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ, ਇਕੱਠੇ ਢੋਇਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਖੁਦ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਘਟਨਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੱਕਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਆਦਰ ਅਤੇ ਅਲ-ਅਮੀਨ (“ਭਰੋਸੇਯੋਗ”) ਦਾ ਖ਼ਿਤਾਬ ਦਿਵਾਇਆ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਮਾਂ-ਰੇਖਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਜਾਗਰ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਮੁੱਖ ਪੂਰਵ-ਨਬੂਵਤੀ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। “ਕਾਲਾ ਪੱਥਰ” ਉਹ ਨੀਂਹ ਦਾ ਪੱਥਰ ਸੀ ਜੋ ਮੁਹੰਮਦ ਦੁਆਰਾ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਇਸਲਾਮ ਉੱਤੇ ਨਬੂਵਤੀ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਕਾਲਾ ਨੀਂਹ-ਪੱਥਰ ਮਸੀਹ (ਸੱਚੇ ਨੀਂਹ-ਪੱਥਰ) ਦੀ ਸਪਸ਼ਟ ਨਕਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਕਾਬਾ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਤਾ ਵੀ ਮੁਹੰਮਦ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਦੂਰ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਹੁਦੈਬਿਯਾਹ ਦੀ ਸੰਧੀ ਨੂੰ ਕੁਰੈਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਤੋੜੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੁਹੰਮਦ ਤਕਰੀਬਨ 10,000 ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਮੱਕਾ ਵੱਲ ਕੂਚ ਕਰ ਗਿਆ। ਸ਼ਹਿਰ ਨੇ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹੀ ਲੜਾਈ ਨਾਲ ਆਤਮਸਮਰਪਣ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਮੁਹੰਮਦ ਕਾਬਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਮੌਜੂਦ 360 ਮੂਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ (ਅੱਲਾਹ) ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਲਈ ਮੁੜ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਰਾਜੇ ਮੁਹੰਮਦ ਨੇ ਨੀਂਹ ਦਾ ਪੱਥਰ ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਮੂਰਤੀਪੂਜਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ।
ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਅਜਿਹੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਅਥਾਹ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰੇਕ ਇੱਕ ਜਾਅਲੀ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਸ਼ੈਤਾਨ, ਜੋ ਅਜਗਰ ਹੈ, ਅੱਤ ਮਹਾਨ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਲੀਸਿਯਾ ਉੱਤੇ ਬਿਰਾਜਮਾਨ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਵਰਗਾ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਹੇ ਲੂਸੀਫ਼ਰ, ਸਵੇਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਡਿੱਗ ਪਿਆ! ਤੂੰ, ਜੋ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਬਲ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਿਵੇਂ ਕੱਟ ਕੇ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ! ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਆਕਾਸ਼ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਂਗਾ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸਿੰਘਾਸਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਤਾਰਿਆਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਉੱਚਾ ਕਰਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਉੱਤਰ ਦੇ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭਾ ਦੇ ਪਰਬਤ ਉੱਤੇ ਵੀ ਬੈਠਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀਆਂ ਉੱਚਾਈਆਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਸਰਬੋੱਚ ਵਰਗਾ ਹੋਵਾਂਗਾ। ਤਦ ਵੀ ਤੂੰ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ, ਖੱਡ ਦੇ ਪਾਸਿਆਂ ਤੱਕ, ਨੀਵਾਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਂਗਾ। ਯਸਾਯਾਹ 14:12–15.
ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਦਾ ਅਜਗਰ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਭਰਿਆ, ਅਤੇ ਕੈਥੋਲਿਕਤਾ ਦਾ ਦਰਿੰਦਾ ਉਸ ਵੇਲੇ ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਵਿੱਚੋਂ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਘਾਤਕ ਘਾਵ ਚੰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਿਸ ਦਰਿੰਦੇ ਨੂੰ ਤੂੰ ਵੇਖਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਸੀ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹ ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਵਿੱਚੋਂ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਨਾਸ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋਣਗੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਜਗਤ ਦੀ ਨੀਂਹ ਤੋਂ ਹੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਲਿਖੇ ਨਹੀਂ ਗਏ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਸ ਦਰਿੰਦੇ ਨੂੰ ਵੇਖਣਗੇ ਜੋ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਦ ਵੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 17:8.
ਕੈਥੋਲਿਕਤਾਵਾਦ ਦਾ ਦਰਿੰਦਾ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਤਿਹਰਾ ਸੰਘ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਿੰਹਾਸਨ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ, ਕੈਥੋਲਿਕਤਾਵਾਦ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਯਥਾਰਥ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪਛਾਣਿਆ ਸੀ।
ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਕਿਸੇ ਵੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਧੋਖਾ ਨਾ ਦੇਵੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦਿਨ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਮ-ਤਿਆਗ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਪਾਪ ਦਾ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਗਟ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਨਾਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ; ਜੋ ਹਰ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਠਹਿਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਜਿਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਉਹ ਆਪ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵਾਂਗ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੈ। 2 ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ 2:3, 4.
ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ, ਕੈਥੋਲਿਕ ਮਤ ਦਾ ਦਰਿੰਦਾ ਵੀ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਹੈ; ਦੋਵੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਵਿਨਾਸ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੰਬੰਧੀ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਜਗਰ ਨੂੰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਹੇਠਾਂ ਉਤਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਰਿੰਦਾ ਨਾਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਨਾਸ ਦਾ ਅਰਥ ਅੰਤਿਮ ਵਿਨਾਸ਼ ਹੈ।
“ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਬਗਾਵਤ ਦੀ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਜਾਮ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਦਾ ਦ੍ਰਿੜ ਨਿਸ਼ਚਯ ਅਣਆਗਿਆਕਾਰੀ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਰਜ ਕਰਦਾ ਰਹੇਗਾ।” Testimonies, volume 9, 230.
“ਰੋਮ ਦੇ ਪੋਪ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਓਹੀ ਕੰਮ ਇੱਥੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਹੀ ਇੱਕ ਸੋਧ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਦੇ ਨਿਰਣੇ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਨਿਰਣੇ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਭੁੱਲ ਕਰਨਯੋਗ ਹੈ। ਪੋਪ ਵੀ ਇਹੀ ਰਸਤਾ ਅਪਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਅਭ੍ਰਾਂਤਤਾ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਢਾਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਸ ਯੋਗ ਸਮਝਦਿਆਂ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਭੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ ਅਤੇ ਆਗਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਣ ਦਾ ਭਰਮ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਹੋਵਾਹ ਦੀਆਂ ਵਿਵਸਥਾਵਾਂ ਨਾਲੋਂ ਚੰਗੀਆਂ ਵਿਵਸਥਾਵਾਂ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਇਹ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਅਪਮਾਨ ਹੈ!” Signs of the Times, November 19, 1894.
ਸੱਤਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਮੁਹੰਮਦ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤ ਇਸਲਾਮ ਵੀ ਉਸ ਵੇਲੇ ਅਥਾਹ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਇਆ ਜਦੋਂ ਮੁਹੰਮਦ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਕੁੰਜੀ ਘੁਮਾਈ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਕੁੰਡ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ “ਧੂੰਆਂ” ਨਿਕਲਿਆ ਜਿਸ ਨੇ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਹਵਾ ਨੂੰ ਹਨੇਰਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਮੋਢੀਆਂ ਨੇ ਸਹੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇਹ ਪਛਾਣਿਆ ਕਿ ਕੁੰਡ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਵਾਲੀ “ਕੁੰਜੀ” ਨੀਨਵਾਹ ਦੀ ਲੜਾਈ ਸੀ।
ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਤਿਹਰੇ ਲਾਗੂਕਰਨ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਮੋਢੀਆਂ ਦੀ ਸਮਝ ਅਨੁਸਾਰ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਤਿੰਨ ਆਇਤਾਂ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਪਹਿਲੀ ਹਾਇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਇਤਾਂ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਉਸ ਤੀਜੀ ਹਾਇ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦਾ ਪੂਰਵ-ਰੂਪ ਹਨ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਭੂਚਾਲ ਵੇਲੇ “ਛੇਤੀ” ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਨੀਨਵਾਹ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪੀਤਰ ਨੈਸ਼ਵਿਲ ਉੱਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਗੋਲਿਆਂ ਬਾਰੇ ਕੀਤੀ ਗਈ ਝੂਠੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਹ ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨੈਸ਼ਵਿਲ ਉੱਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਗੋਲਿਆਂ ਬਾਰੇ ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੀ ਸਹੀ ਲਾਗੂਅਤ “ਮੂਰਤੀਪੂਜਾ ਨੂੰ ਲਗਭਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਰਪਿਤ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ” ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਨੈਸ਼ਵਿਲ ਦੇ ਅੱਗ ਦੇ ਗੋਲੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਉੱਤੇ ਤਬਾਹੀ ਦੇ ਇੱਕ ਕਾਲ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨਦੇਹੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਸੰਖੇਪ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੀ ਵੀ ਨਿਸ਼ਾਨਦੇਹੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਇਸਲਾਮ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਅਣਕਿਆਸੇ ਹਮਲੇ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਾਲ ਵੱਡੇ ਭੂਚਾਲ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇਸਲਾਮ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਅਣਕਿਆਸੇ ਹਮਲੇ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਦਾ ਕਾਲ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਜਣਿਆਂ ਉੱਤੇ ਮੋਹਰ ਲਾਏ ਜਾਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨਦੇਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 9/11 ਨੂੰ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਅਣਕਿਆਸੇ ਹਮਲੇ ਨਾਲ ਹੋਈ ਸੀ।
ਤਦ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਉੱਤੇ ਮੋਹਰ ਲਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਬਿਲਆਮ ਅਤੇ ਗਧੀ ਦੀ ਲੜੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਹਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਾਕਾਸ਼ਠਾ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਜਿੱਥੇ ਦੂਜੇ ਅਚਾਨਕ ਹਮਲੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮਹਿਮਾਮਈ ਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ 7 ਅਕਤੂਬਰ, 2023 ਦਾ ਹਮਲਾ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨੈਸ਼ਵਿਲ ਦੇ ਅੱਗ ਦੇ ਗੋਲੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਸਾਰੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਤਰਸ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦੀ ਮੋਹਰ ਖੋਲ੍ਹਣਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧੂੜ ਝਾੜਨ ਵਾਲੇ ਬੁਰਸ਼ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਵੱਲੋਂ ਖਿੰਡੇ ਹੋਏ ਰਤਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਸੰਦੂਕਚੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਗੋਤ ਦੇ ਸ਼ੇਰ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ।
ਯਹੂਦਾਹ ਦਾ ਸਿੰਘ ਨੈਸ਼ਵਿਲ ਦੀ ਪਤਰਸ ਵੱਲੋਂ ਸੁਧਾਰੀ ਗਈ ਸੁਨੇਹੇ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਆਖਰੀ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਆਇਤ ਚਾਲੀ ਦੇ ਗੁਪਤ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ‘ਤੇ, ਉਸੇ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਗਿਆਰਾਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਉਸ ਗੁਪਤ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਇਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਅਤੇ ਪੈਨਿਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਆਇਤ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਦੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਐਕਟੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪੈਨਿਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ‘ਤੇ ਐਕਟੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਨਾਲ ਜੁੜਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਨੀਨਵੇਹ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵੀ ਦੁਹਰਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮੁਹੰਮਦ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ “ਕੁੰਜੀ,” ਜੋ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਕੇਵਲ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਨੂੰ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਨੀਨਵੇਹ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੁਆਰਾ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੇ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਰਾਜੇ ਦਾ ਨਾਮ “ਇਬਰਾਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਅਬੱਦੋਨ ਹੈ,” ਅਤੇ “ਯੂਨਾਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਪੋਲਿਓਨ ਹੈ।” ਯੂਨਾਨੀ ਅਤੇ ਇਬਰਾਨੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਨੇਮ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਅਬੱਦੋਨ ਦਾ ਅਰਥ “ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਸਥਾਨ” ਹੈ ਅਤੇ ਅਪੋਲਿਓਨ ਦਾ ਅਰਥ “ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ” ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਗਿਆਰਹਵੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਮੁਹੰਮਦ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ “ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਦਾ ਦੂਤ” ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ੈਤਾਨ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਪੋਪ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮੁਹੰਮਦ ਵੀ ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਦੇ ਦੂਤ, ਅਰਥਾਤ ਸ਼ੈਤਾਨ, ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਹੇਠ ਹੈ।
ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ, ਤ੍ਰਿਗੁਣਾ ਸੰਘ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਥੋਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਘਾਤਕ ਘਾਉ 1798 ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਨੇਰੇ ਯੁੱਗ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਚੰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਘਾਤਕ ਘਾਉ ਚੰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਹਨੇਰੇ ਯੁੱਗ ਦਾ ਦੂਜਾ ਦੌਰ ਆ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਵੱਡੇ ਭੂਚਾਲ ਵੇਲੇ, ਜੋ ਕਿ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਹੈ, ਇਸਲਾਮ ਕੁੰਜੀ ਘੁਮਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭੱਠੀ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਦੇ ਧੂੰਏਂ ਵਾਂਗ ਧੂੰਆ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਹਨੇਰਾ ਮੁੜ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨੀਨਵੇਹ ਦੀ ਲੜਾਈ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਦੁਹਰਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉਹ ਕੁੰਜੀ ਹੈ ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਦੂਜੇ ਦੌਰ ਨੂੰ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਧਰਮ-ਤਿਆਗ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਬਰਬਾਦੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਉੱਥੇ “ਸਰਗਰਮ ਨਿਰੰਕੁਸ਼ਤਾ” ਪੂਰੀ ਪ੍ਰਭੁਤਾ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਉਹ ਧੂੰਆ ਜੋ ਨੀਨਵੇਹ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵੇਲੇ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਹਨੇਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਲਦੀ ਹੋਈ ਭੱਠੀ ਵਰਗਾ ਹੈ। “ਜਲਦੀ ਹੋਈ ਭੱਠੀ” ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅਬਰਾਹਾਮ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਵਾਅਦੇ ਦਾ ਇੱਕ ਤੱਤ ਸੀ।
ਅਤੇ ਇਹ ਹੋਇਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਗਿਆ ਅਤੇ ਅੰਧਕਾਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਵੇਖੋ, ਧੂੰਆਂ ਛੱਡਦੀ ਇੱਕ ਭੱਠੀ ਅਤੇ ਜਲਦਾ ਹੋਇਆ ਇੱਕ ਦੀਵਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਟੁਕੜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਲੰਘਿਆ। ਉਤਪੱਤੀ 15:17.
ਧੂੰਏਂ ਕਰਦੀ ਭੱਠੀ, ਜੋ ਅਬਰਾਮ ਦੀਆਂ ਵਾਚਾ-ਬਲੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਲੰਘੀ, ਨੇ ਆਯਤ ਤੇਰਾਂ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਮਿਸਰ ਦੀ ਗੁਲਾਮੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ।
ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਅਬਰਾਮ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਤੇਰੀ ਸੰਤਾਨ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਰਦੇਸੀ ਹੋਵੇਗੀ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੁਲਾਮੀ ਕਰਨਗੇ; ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਸੌ ਸਾਲ ਤਕ ਦੁੱਖ ਦੇਣਗੇ। ਉਤਪੱਤੀ 15:13.
ਇੱਕ “ਬਲਦੀ ਹੋਈ ਭੱਠੀ”, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਤੀਜੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿਚਲੀ ਨਬੂਕਦਨੱਸਰ ਦੀ ਭੱਠੀ, ਬੰਧਨ ਅਤੇ ਗ਼ੁਲਾਮੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ਦਰਕ, ਮੇਸ਼ਕ ਅਤੇ ਅਬੇਦਨਗੋ ਸਨ।
“ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੀ ਨਿਯੁਕਤ ਕੱਖ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਤਾਰੇ ਨਾ ਜਲਦੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਾ ਦੇਰੀ, ਤਿਵੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਘਾਈ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਵਿਲੰਬ। ਘਨੇ ਅੰਧਕਾਰ ਅਤੇ ਧੂੰਏਂ ਵਾਲੀ ਭੱਠੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਅਬਰਾਹਾਮ ਉੱਤੇ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਗੁਲਾਮੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਦੇਸੀ ਵਸੇਬੇ ਦਾ ਸਮਾਂ ਚਾਰ ਸੌ ਸਾਲ ਹੋਵੇਗਾ। “ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ,” ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਉਹ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣਗੇ।” ਉਤਪੱਤੀ 15:14।” ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਅਭਿਲਾਸ਼ਾ, 33.
ਪਰ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੋਹੇ ਦੀ ਭੱਠੀ ਵਿੱਚੋਂ, ਅਰਥਾਤ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚੋਂ, ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਲਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਲਈ ਵਿਰਾਸਤ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਬਣੋ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਦੇ ਦਿਨ ਹੋ। ਵਿਵਸਥਾ ਸਾਰ 4:20.
ਜਦੋਂ ਨੀਨਵੇਹ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਘੁਮਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਧੂੰਆ ਜੋ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਅੰਧਕਾਰਮਈ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਉਤਪੀੜਨ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਉੱਤੇ ਪੂਰੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅੰਧਕਾਰ ਯੁੱਗਾਂ ਦਾ ਉਤਪੀੜਨ ਫਿਰ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਗਵਾਂ ਨੇ ਠੀਕ ਹੀ ਪਛਾਣਿਆ ਸੀ ਕਿ ਨੀਨਵੇਹ ਦੀ ਲੜਾਈ ਉਹ “ਕੁੰਜੀ” ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਇਸਲਾਮ ਨੂੰ 627 ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਹਾਏ ਵਜੋਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ। ਇਹ ਲੜਾਈ ਰੋਮ ਅਤੇ ਫ਼ਾਰਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਰੋਮ ਦੀ ਜਿੱਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਉਹ ਜਿੱਤ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ Pyrrhic victory ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇੱਕ ਐਸੀ ਜਿੱਤ ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਹੀ ਹਾਨਿਕਾਰਕ ਸਾਬਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਵਾਕ-ਪ੍ਰਯੋਗ Epirus ਦੇ ਰਾਜਾ Pyrrhus ਦੀ ਇੱਕ ਜਿੱਤ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੈ। ਰੋਮੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਦੋ ਲੜਾਈਆਂ (280 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ Heraclea ਅਤੇ 279 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ Asculum) ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਰੋਮੀ ਫ਼ੌਜ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਆਪਣੀਆਂ ਹੀ ਸੈਨਿਕ ਟੁਕੜੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹਿੱਸਾ ਗਵਾ ਬੈਠਿਆ। ਕਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ, “ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਜਿੱਤ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੇ।”
ਨੀਨਵਾਹ ਦਾ ਯੁੱਧ ਰੋਮ ਲਈ ਇੱਕ ਰਣਨੀਤਿਕ ਜਿੱਤ ਸੀ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਨਾ ਰੋਮ ਕੋਲ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਫ਼ਾਰਸ ਕੋਲ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਧਾਵੇ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਟਾਕਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸੀ। ਨੀਨਵਾਹ ਦੇ ਯੁੱਧ ਦੀ ਆਧੁਨਿਕ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਫ਼ਾਰਸ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰੋਮ ਪੋਪ-ਤੰਤਰ ਹੈ। ਮਾਦੀ-ਫ਼ਾਰਸ ਦੋ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਜੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਦੋ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਸਿੰਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਿਆਂ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣ ਚੁੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਗਠਨ ਦੋਵਾਂ ਸਿੰਗਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਇੱਕ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਮਾਦੀ-ਫ਼ਾਰਸੀ ਸਾਮਰਾਜ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੋ ਸਿੰਗ ਹਨ, ਅਤੇ ਫ਼ਾਰਸੀ ਸਿੰਗ ਸਭ ਤੋਂ ਅਖ਼ੀਰ ਵਿੱਚ ਉੱਭਰਿਆ ਸੀ।
ਤਦ ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉੱਪਰ ਉਠਾਈਆਂ ਅਤੇ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਦੇਖੋ, ਦਰਿਆ ਦੇ ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਮੇਂਡਾ ਖੜਾ ਸੀ ਜਿਸ ਦੇ ਦੋ ਸਿੰਗ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਸਿੰਗ ਉੱਚੇ ਸਨ, ਪਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਉੱਚਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਵੱਧ ਉੱਚਾ ਸੀ ਉਹ ਪਿੱਛੋਂ ਨਿਕਲਿਆ। ਦਾਨੀਏਲ 8:3.
ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਗਣਤੰਤਰਵਾਦ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਦੋ ਸਿੰਗ ਇੱਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਮਿਲ ਕੇ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਬਣਤਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸੰਪੂਰਣ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿੱਚ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਛਾਪ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਫਾਰਸ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ। ਫਾਰਸ ਨੂੰ ਨੀਨੇਵੇਹ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਰੋਮ ਨੇ ਹਰਾਇਆ ਸੀ। ਰੋਮ ਨੇ ਫਾਰਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਹਰਾਇਆ, ਇਹ ਇਤਿਹਾਸਕ ਮਹੱਤਵ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਰੋਮੀ ਸਮਰਾਟ ਹੇਰਾਕਲਿਯਸ ਦੀਆਂ ਸੈਨਿਕ ਚਾਲਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।
ਸਧਾਰਣ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਕਹੀਏ ਤਾਂ ਹਰੈਕਲੀਅਸ ਨੇ ਸਿੱਧੇ-ਸਾਧੇ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਮਲੇ ਦੀ ਬਜਾਇ ਇੱਕ ਅਚਾਨਕ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਅਚਾਨਕਪਣ ਨੂੰ ਸਫਲ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਉਲੇਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਅਚਾਨਕਪਣ ਵਿੱਚ ਸਰਦੀ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਦਾ ਉਸ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਸਧਾਰਣ ਗੱਲ ਸੀ; ਪਰ ਗੱਲ ਇੱਥੇ ਹੀ ਖ਼ਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। ਹਰੈਕਲੀਅਸ ਨੇ ਸਤੰਬਰ 627 ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਵੱਲੋਂ (ਆਰਮੀਨੀਆਈ ਉੱਚਭੂਮੀਆਂ ਤੋਂ) ਆਪਣਾ ਆਕਰਮਣ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਸਿੱਧਾ ਫ਼ਾਰਸੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਕਟੇਸੀਫ਼ੋਨ ਦੀ ਓਰ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਉਮੀਦ ਕੀਤੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਲੈਣ ਦੀ ਬਜਾਇ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਵਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਸਰਹੱਦੀ ਇਲਾਕਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਵਧਿਆ (ਲਗਭਗ ਆਧੁਨਿਕ ਤੁਰਕੀ-ਈਰਾਨ ਸਰਹੱਦ ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ)। ਫਿਰ ਉਹ ਦੱਖਣ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਮੁੜਿਆ ਅਤੇ 1 ਦਸੰਬਰ, 627 ਨੂੰ ਗ੍ਰੇਟ ਜ਼ਾਬ ਦਰਿਆ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ। ਇਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸੈਨਾ ਟਾਈਗ੍ਰਿਸ ਦਰਿਆ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਕਿਨਾਰੇ ਉੱਤੇ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਨੀਨਵੇਹ ਦੇ ਖੰਡਰਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਨੀਨਵੇਹ ਪਠਾਰ ਉੱਤੇ ਆ ਟਿਕੀ। ਇਹ ਗਤੀਵਿਧੀ ਫ਼ਾਰਸੀ ਫ਼ੌਜਾਂ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਸੀ—ਬਿਲਕੁਲ ਉਸ ਦੇ ਉਲਟ ਜਿਸ ਦੀ ਫ਼ਾਰਸੀਆਂ ਨੂੰ ਉਮੀਦ ਸੀ। ਉਹ ਸੋਚਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਹ ਕਟੇਸੀਫ਼ੋਨ ਵੱਲ ਦੱਖਣ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਦਬਾਅ ਜਾਰੀ ਰੱਖੇਗਾ। ਇਸ ਨੇ ਫ਼ਾਰਸੀ ਸੈਨਾਪਤੀ ਰਹਜ਼ਾਧ ਨੂੰ ਅਣਤਿਆਰ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰੈਕਲੀਅਸ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਅਨਨੁਕੂਲ ਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਨੇ ਰੋਮੀਆਂ ਨੂੰ ਨੀਨਵੇਹ ਦੇ ਨੇੜੇ ਮੈਦਾਨੀ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਯੁੱਧਭੂਮੀ ਚੁਣਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਯੁੱਧ-ਚਾਲ ਨੇ ਰੋਮੀਆਂ ਨੂੰ ਫ਼ਾਰਸੀ ਫ਼ੌਜਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਫਸ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ ਅਤੇ ਲੋੜ ਪੈਣ ‘ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪਿੱਛੇ ਹਟਣ ਦਾ ਰਸਤਾ ਵੀ ਉਪਲਬਧ ਰੱਖਿਆ। ਯੁੱਧ ਦੇ ਦਿਨ ਦੀ ਧੁੰਦ ਅਤੇ ਅਸਲ ਲੜਾਈ ਦੌਰਾਨ ਝੂਠੇ ਪਿਛੇਹਟ ਦੇ ਹਥਕੰਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਦੇਖਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਅਚਾਨਕਪਣ ਦੀਆਂ ਕਈ ਪਰਤਾਂ ਸਨ। ਸਰਦੀ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਇਹ ਸਾਹਸੀ ਆਕਰਮਣ ਅਤੇ ਫ਼ਾਰਸੀ ਇਲਾਕੇ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਭਾਗ ਤੱਕ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਇਹ ਘੇਰਾਬੰਦੀ-ਮਾਰਗ ਹਰੈਕਲੀਅਸ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਸੈਨਿਕ ਉਪਲਬਧੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੇ ਫ਼ਾਰਸੀਆਂ ਦੇ ਆਤਮਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਚੱਕਨਾਚੂਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲੰਮੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਹੋਈ ਰੋਮੀ ਜਿੱਤ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ।
“ਨਿਨਵੇਹ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਭੋਰ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਘੰਟੇ ਤੱਕ ਭਿਆਨਕ ਤੌਰ ਤੇ ਲੜੀ ਗਈ, ਅਠਾਈ ਝੰਡੇ—ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਜੋ ਟੁੱਟ ਜਾਂ ਫਟ ਸਕਦੇ ਸਨ—ਫ਼ਾਰਸੀਆਂ ਤੋਂ ਲਏ ਗਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੈਨਾ ਦਾ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਜੇਤੂਆਂ (ਰੋਮੀਆਂ) ਨੇ ਆਪਣੀ ਹੀ ਹਾਨੀ ਨੂੰ ਲੁਕਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਾਤ ਗੁਜ਼ਾਰੀ। ਅਸੀਰੀਆ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਮਹਲ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਰੋਮੀਆਂ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਏ।”
“ਰੋਮੀ ਸਮਰਾਟ ਉਹਨਾਂ ਜਿੱਤਾਂ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀਆਂ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਹੀ ਸਾਧਨਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਅਰਬ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਆਏ ਸਰਾਸੀਨਾਂ ਦੇ ਅਣਗਿਣਤ ਜਥਿਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਉਸੇ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਉੱਠਣ ਵਾਲੀਆਂ ਟਿੱਡੀਆਂ ਵਰਗੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਅੰਧਕਾਰਮਈ ਅਤੇ ਭ੍ਰਮਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮੁਹੰਮਦੀ ਮਤ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜਲਦੀ ਹੀ ਫ਼ਾਰਸੀ ਅਤੇ ਰੋਮੀ ਦੋਹਾਂ ਸਮਰਾਜਾਂ ਉੱਤੇ ਛਾ ਗਏ।”
“ਇਸ ਤੱਥ ਦੀ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੂਰੀ ਉਦਾਹਰਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਜਿੰਨੀ ਕਿ ਗਿਬਨ ਦੇ ਉਸ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਥੋਂ ਪੂਰਵੋਕਤ ਉਧਰਣ ਲਏ ਗਏ ਹਨ। ‘ਭਾਵੇਂ ਹੇਰਾਕਲੀਅਸ ਦੇ ਝੰਡੇ ਹੇਠ ਇੱਕ ਜੇਤੂ ਸੈਨਾ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਅਸਵਭਾਵਿਕ ਯਤਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਵਰਤਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਮਾਨੋ ਖਤਮ ਹੀ ਕਰ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਜਦੋਂ ਸਮਰਾਟ ਕੌਂਸਟਾਂਟੀਨੋਪਲ ਜਾਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਮਨਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਸੀਰੀਆ ਦੀਆਂ ਸਰਹੱਦਾਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਅਗਿਆਤ ਨਗਰ ਸਰਾਸੇਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਲੁੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧੇ ਕੁਝ ਦਲਾਂ ਨੂੰ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ,—ਇੱਕ ਆਮ ਅਤੇ ਤੁੱਛ ਘਟਨਾ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਕਿਸੇ ਮਹਾਨ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੀ ਪੂਰਵ-ਭੂਮਿਕਾ ਨਾ ਹੁੰਦੀ। ਇਹ ਲੁਟੇਰੇ ਮੁਹੰਮਦ ਦੇ ਪ੍ਰੇਰੀ ਸਨ; ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਉੱਨਮੱਤ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਰੇਗਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚੋਂ ਉਭਰ ਆਇਆ ਸੀ; ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਅੱਠ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇਰਾਕਲੀਅਸ ਨੇ ਅਰਬਾਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਉਹੀ ਸੂਬੇ ਗਵਾ ਦਿੱਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਫ਼ਾਰਸੀਆਂ ਤੋਂ ਛੁਡਾਇਆ ਸੀ।’
“‘ਧੋਖੇ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਅਕਾਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ,’ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲਈ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਕੁੰਜੀ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਕੁੰਜੀ ਖੋਸਰੋਸ ਦਾ ਪਤਨ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਮੱਕਾ ਦੇ ਇੱਕ ਅਗਿਆਤ ਨਾਗਰਿਕ ਦੀ ਚਿੱਠੀ ਨੂੰ ਤਿਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਫਾੜ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ‘ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਪ੍ਰਚੰਡ ਪ੍ਰਕਾਸ਼’ ਵਿਚੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ ‘ਅੰਧਕਾਰ ਦੇ ਮੀਨਾਰ’ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਅੱਖ ਝਾਤ ਨਹੀਂ ਮਾਰ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਖੋਸਰੋਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਚਾਨਕ ਮੁਹੰਮਦ ਦੇ ਨਾਮ ਦੇ ਅੱਗੇ ਵਿਸਮ੍ਰਿਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਣਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਹਿਲਾਲ ਐਸਾ ਦਿਸਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਤਾਰੇ ਦੇ ਡਿੱਗਣ ਤੱਕ ਆਪਣੇ ਉਦਯ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਖੋਸਰੋਸ, ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਹਾਰ ਅਤੇ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਨਾਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਾਲ 628 ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਸਾਲ 629 ‘ਅਰਬ ਦੀ ਜਿੱਤ,’ ਅਤੇ ‘ਰੋਮੀ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਮੁਹੰਮਦੀਅਨਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਜੰਗ’ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਹੈ। ‘ਅਤੇ ਪੰਜਵੇਂ ਦੂਤ ਨੇ ਤੂਰ੍ਹੀ ਵਜਾਈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਤਾਰੇ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਦਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ।’ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਰੋਮੀ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ ਤਾਕਤ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਪੂਰਬ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਅੰਧਕਾਰ ਦੇ ਮੀਨਾਰ ਵਿੱਚ ਮ੍ਰਿਤ ਪਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਸੀਰੀਆ ਦੀਆਂ ਸਰਹੱਦਾਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਅਗਿਆਤ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਲੁੱਟ ‘ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ’ ਸੀ। ‘ਉਹ ਲੁਟੇਰੇ ਮੁਹੰਮਦ ਦੇ ਰਸੂਲ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮੱਤੀ ਵੀਰਤਾ ਰੇਗਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚੋਂ ਉਭਰੀ ਸੀ।’” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 495–497.
ਨਿਨਵੇਹ ਦੀ ਲੜਾਈ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਵੱਲੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਇੱਕ ਪਾਇਰਿਕ ਜਿੱਤ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਰੋਮ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਨਿਆਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਖ਼ੁਸਰੋ ਫ਼ਾਰਸੀ ਸਾਮਰਾਜ ਦਾ ਮੁਖੀ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਫ਼ਾਰਸ, ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪਤਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੁੰਜੀ ਹੈ ਜੋ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਦੇ ਪਤਨ ਵੇਲੇ ਅਥਾਹ ਕੁੰਡ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਸੋਲ੍ਹਵੀਂ, ਇਕੱਤੀਵੀਂ ਅਤੇ ਇਕਤਾਲੀਵੀਂ ਆਇਤਾਂ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਤੇਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਗਿਆਰ੍ਹਵੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਆਯਤਾਂ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਬਾਰੇ ਪਾਇਨੀਅਰ ਸਟੀਫਨ ਹੈਸਕਲ ਦੀਆਂ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਦਿਓ:
“ਅਰਬੀਆਂ, ਜਾਂ ਸਰਾਸੀਨਾਂ ਨੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ ਸੀ। ਕੌਮਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਮਾਰੂਥਲ ਦੇ ਇਹ ਆਜ਼ਾਦ ਮਨੁੱਖ ਲਗਭਗ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਉਲੇਖ ਦੇ ਹੀ ਲੰਘ ਗਏ ਸਨ। ਮੁਹੰਮਦੀਆਂਤ ਨੇ ਵਿਖਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕਜੁੱਟ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੌਮਾਂ ਦੇ ਜੇਤੂਆਂ ਵਜੋਂ ਅੱਗੇ ਭੇਜਿਆ। ਸਰਾਸੀਨਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਤੇਜ਼ ਉੱਨਤੀ ਦਾ ਕਾਰਣ ਵੱਡੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰੋਮੀਆਂ ਅਤੇ ਖੁਸਰੋਸ, ਜੋ ਆਧੁਨਿਕ ਫ਼ਾਰਸੀ ਸਾਮਰਾਜ ਦਾ ਮੁਖੀ ਸੀ, ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦਾ ਸੰਘਰਸ਼ ਸੀ। ਇਸ ਸੰਘਰਸ਼ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਦੂਜੇ ਦੇ ਪਤਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲਿਆ। ਆਧੁਨਿਕ ਫ਼ਾਰਸ ਇੱਕ ਰੋਕੂ ਕੰਧ ਵਾਂਗ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਮੁਹੰਮਦ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਰੱਖਦਾ ਸੀ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਡਿੱਗ ਪਈ, ਤਾਂ ਉਹ ਰੋਕ ਹਟ ਗਈ, ‘ਅਥਾਹ ਖਾਹ’ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਈ, ਅਤੇ ਸਰਾਸੀਨਾਂ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਹੜ੍ਹ ਵਾਂਗ ਢੱਕ ਲਿਆ। ਜਦੋਂ ‘ਅਥਾਹ ਖਾਹ ਖੁੱਲ੍ਹੀ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਧੂੰਆ ਉੱਠਿਆ ਜਿਸ ਨੇ ਸੂਰਜ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਓਹਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।’ ਇਹ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰੂਪਕ ਹੈ, ਜੋ ਮੁਹੰਮਦੀਆਂਤ ਦੇ ਉਸ ਅੰਧਕਾਰਮਈ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮੁਖ ਉੱਤੇ ਫੈਲ ਗਈ।” Stephen Haskell, The Story of the Seer of Patmos, 164, 165.
ਰੋਮ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿਚਲੀ ਉਹ ਅਵਰੋਧਕ ਕੰਧ ਕਲੀਸਿਯਾ ਅਤੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਵੱਖ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਕੰਧ ਹੈ, ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ’ਤੇ ਹਟਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਨੀਨਵਾਹ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਫ਼ਾਰਸ ਉੱਤੇ ਰੋਮ ਦੀ ਭਾਰੀ ਨੁਕਸਾਨ ਦੀ ਕੀਮਤ ’ਤੇ ਹਾਸਲ ਹੋਈ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪਰਤ ਵੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਨੀਨਵਾਹ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਅਲਫ਼ਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜਦਕਿ 627 ਦੀ ਲੜਾਈ ਓਮੇਗਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਲੜਾਈ 612 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੋ 627 ਦੀ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਲਗਭਗ ਬਾਰਾਂ ਸੌ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ। ਉਸ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਅੱਸ਼ੂਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਤਿੰਨ-ਧਿਰੀ ਗੱਠਜੋੜ ਨੇ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅੱਸ਼ੂਰੀ ਸਾਮਰਾਜ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏ. ਟੀ. ਜੋਨਜ਼ ਨੀਨਵੇਹ ਦੀ ਅਲਫਾ ਲੜਾਈ ਬਾਰੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰਦੇ ਹਨ:
“ਅੱਸੂਰ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਬਦ ਤੋਂ ਬਦਤਰ ਹੁੰਦੇ ਗਏ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ 612 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਤਿੰਨ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵੱਲੋਂ ਫਿਰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਬਗਾਵਤ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਇਸ ਵਾਰ ਨਬੋਪੋਲੱਸਰ ਨੇ ਆਪ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਬਗਾਵਤ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਫਲ ਹੋਈ: ਨੀਨਵੇਹ ਨੂੰ ਖੰਡਰਾਂ ਦਾ ਢੇਰ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਅੱਸੂਰੀ ਸਾਮਰਾਜ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ,—ਮੀਦੀਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਦੂਰਲਾ ਉੱਤਰ ਸੀ; ਬਾਬਲ, ਜਿਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਏਲਾਮ ਅਤੇ ਫ਼ਰਾਤ ਤੇ ਦਜਲਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮੈਦਾਨ ਅਤੇ ਘਾਟੀਆਂ ਸਨ; ਅਤੇ ਮਿਸਰ, ਜਿਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਫ਼ਰਾਤ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਦਾ ਸਾਰਾ ਦੇਸ਼ ਸੀ। ਬਾਬਲ ਅਤੇ ਮੀਦੀਆ ਵਿਚਕਾਰ ਇਸ ਗਠਜੋੜ ਦੀ ਮੋਹਰ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਮੀਦੀਆ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਨਬੋਪੋਲੱਸਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਅੱਸੂਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇਸ ਗਠਜੋੜ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਹੀ ਮਿਸਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਫਿਰਔਨ-ਨੇਖੋ ਅੱਸੂਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਯੂਫ਼੍ਰੇਟਿਸ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਕਰਕੇਮੀਸ਼ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਨ ਲਈ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਜਦੋਂ ਯਹੂਦਾਹ ਦਾ ਰਾਜਾ ਯੋਸ਼ੀਆਹ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਨ ਲਈ ਨਿਕਲਿਆ ਅਤੇ ਮਗਿੱਧੋ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਾਰਾ ਪੱਛਮੀ ਖੇਤਰ ਮਿਸਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਜਿੱਤ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿਧੀਸੰਗਤ ਸਰਵਭੌਮ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਯੋਸ਼ੀਆਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੱਲੂਮ ਨੂੰ ਯਹੂਦਾਹ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਅਲਯਾਕੀਮ ਨੂੰ ਯਹੂਦਾਹ ਦਾ ਰਾਜਾ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਬਦਲ ਕੇ ਯਹੋਯਾਕੀਮ ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਕਰ ਲਗਾਇਆ।” 1 ਇਤਿਹਾਸ 3:15; 2 ਰਾਜਿਆਂ 23:31–35।” A. T. Jones, Review and Herald, March 15, 1898.
612 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਨੀਨਵੇਹ ਦੀ ਅਲਫਾ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਅੱਸੀਰੀ ਸਾਮਰਾਜ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਛੇਵਾਂ ਰਾਜ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਉੱਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਜੇਤੂ ਬਾਬਲ, ਮਿਸਰ ਅਤੇ ਮਾਦੀ ਦਾ ਤਿਹਰਾ ਸੰਘ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਯੋਸ਼ੀਆਹ ਮਗਿੱਦੋ ਵਿੱਚ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਰਮੇਗੇਦੋਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣਦਾ ਹੈ। 627 ਵਿੱਚ ਨੀਨਵੇਹ ਦੀ ਓਮੇਗਾ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਤੀਸਰੇ ਹਾਏ ਦਾ ਇਸਲਾਮ ਛੱਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸੰਵਿਧਾਨ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਕੰਧ ਹਟਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਹੈਸਕਲ ਨੇ ਫਾਰਸ ਬਾਰੇ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਕਿ ਫਾਰਸ ਦੀ ਹਾਰ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ “ਰੋਕੂ ਕੰਧ” ਹਟਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਰਾਜਾ ਯੋਸ਼ੀਆਹ ਦੀ ਮਗਿੱਦੋ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਵਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਨੀਨਵੇਹ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਲੜਾਈ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦੂਜੀ ਲੜਾਈ ਹੈ। ਨੀਨਵੇਹ ਦੀਆਂ ਦੋ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਖਰੀ, 627 ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਕੁੰਜੀ ਘੁਮਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਖੱਡ ਖੋਲ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲਾ ਆਖਰੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਅੱਸੀਰੀਆ ਅਤੇ ਤਿਹਰੇ ਸੰਘ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਨੀਨਵੇਹ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਲੜਾਈ ਆਰਮੇਗੇਦੋਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਅੰਧਕਾਰ ਯੁੱਗ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨੀਨਵੇਹ ਦੀ ਲੜਾਈ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨੀਨਵੇਹ ਦੀ ਲੜਾਈ ਨਾਲ ਹੀ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਵੀਂ ਤੁਰ੍ਹੀ—ਜੋ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਹਾਇ ਹੈ—ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਤੱਥਾਂ ਨੂੰ ਮੋਢੀ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਵਾਲੇ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸਪਸ਼ਟ ਇਤਿਹਾਸਕ ਗਵਾਹੀ ਮੰਨਦੇ ਸਨ। ਊਰਿਯਾਹ ਸਮਿਥ ਇਸ ਤੱਥ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ:
“‘ਆਇਤ 1। ਅਤੇ ਪੰਜਵੇਂ ਦੂਤ ਨੇ ਤੁਰਹੀ ਵਜਾਈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਤਾਰਾ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਦਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।’”
“ਇਸ ਤੁਰਹੀ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਲਈ ਅਸੀਂ ਫਿਰ ਮਿਸਟਰ ਕੀਥ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਤੋਂ ਸਹਾਰਾ ਲਵਾਂਗੇ। ਇਹ ਲੇਖਕ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: ‘ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਭਾਗ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਵਿਆਖਿਆਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਨੀ ਇਕਸਾਰ ਸਹਿਮਤੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜਿੰਨੀ ਪੰਜਵੀਂ ਅਤੇ ਛੇਵੀਂ ਤੁਰਹੀਆਂ, ਜਾਂ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਹਾਏ, ਨੂੰ ਸਰਾਸੀਨਾਂ ਅਤੇ ਤੁਰਕਾਂ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਇੰਨਾ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਦਾ ਗਲਤ ਅਰਥ ਲਾਉਣਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੀ ਹੈ। ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਜਾਂ ਦੋ ਆਯਤਾਂ ਦੇ ਬਦਲੇ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਾਰਾ ਭਾਗ, ਸਮਾਨ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਵਰਣਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।’ Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 495.
ਪਤਰਸ ਨੈਸ਼ਵਿਲ ਦੇ ਅੱਗ ਦੇ ਗੋਲਿਆਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਾਲ ਪਾਨੀਅਮ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਇਹ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲੀ ਹਾਇ ਦੇ ਤੱਤ ਛੇਤੀ ਹੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਲ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਗੋਤ ਦੇ ਬੱਬਰ ਸ਼ੇਰ ਨੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੋਰਨਾਂ ਲੜੀਆਂ ਦੇ ਅਨੁਰੂਪ ਇਸ ਸਮਝ ਦੀ ਮੋਹਰ ਖੋਲ੍ਹੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ 627 ਵਿੱਚ ਰੋਮ ਵੱਲੋਂ ਫ਼ਾਰਸੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅਚਨਚੇਤ ਹਮਲੇ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਬਾਰੇ ਗਵਾਹੀ ਦੇਣਗੇ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਫ਼ਾਰਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਹੇਰਾਕਲੀਅਸ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀਆਂ ਸੈਨਿਕ ਚਾਲਾਂ ਨੂੰ ਹਮਲੇ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਲੁਕੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਇੱਕ ਯੁਕਤਿ ਵਜੋਂ ਦਰਜ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਰੋਮ ਕੇਵਲ “vantage ground” ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਵਾਰ ਕਰੇਗੀ।
“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਨੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਖ਼ਤਰੇ ਬਾਰੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਜੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅਣਸੁਣਿਆ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਰੋਮ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹਨ, ਇਹ ਗੱਲ ਕੇਵਲ ਤਦੋਂ ਹੀ ਪਤਾ ਲੱਗੇਗੀ ਜਦੋਂ ਫੰਧੇ ਤੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਉਹ ਚੁੱਪਚਾਪ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਉੱਚੇ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਢਾਂਚੇ ਖੜ੍ਹੇ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਪਤ ਅੰਦਰੂਨੀ ਕੋਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸਤਾਵਾਂ ਦੁਹਰਾਈਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਚੋਰੀ-ਛਿਪੇ ਅਤੇ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਸ਼ੱਕ ਦੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਬਲਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਵਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਮਨੋਰਥਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾ ਸਕੇ। ਉਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਇੱਛਾ ਕੇਵਲ ਲਾਭਕਾਰੀ ਸਥਿਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਵੇਖਾਂਗੇ ਅਤੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਾਂਗੇ ਕਿ ਰੋਮਨ ਤੱਤ ਦਾ ਮਨੋਰਥ ਕੀ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ‘ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨੇਗਾ, ਉਹ ਇਸ ਕਾਰਨ ਨਿੰਦਾ ਅਤੇ ਸਤਾਹਟ ਦਾ ਭਾਗੀ ਹੋਵੇਗਾ।” The Great Controversy, 581.
ਸਮਰਾਟ ਹੇਰਾਕਲੀਅਸ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ, ਪਾਪਤੰਤਰ ਆਪਣੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਵੱਲ “ਚੁਪਚਾਪ ਅਤੇ ਅਚਾਨਕ” ਵਧਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਯਸਾਯਾਹ ਅਧਿਆਇ ਤੇਈਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਸੂਰ ਦੀ ਵੇਸ਼ਿਆ ਨੂੰ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਲਈ ਭੁਲਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇਰਾਕਲੀਅਸ ਦਾ ਗੁਪਤ ਅਚਾਨਕ ਹਮਲਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸੰਸਾਰ 1798 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਪਾਪਤੰਤਰ ਨੂੰ ਭੁਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਲਾਈਨ ਉੱਤੇ ਲਾਈਨ, ਪਹਿਲੀ ਹਾਏ ਤੀਜੀ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਹਾਏ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਹਾਏ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਲਗਣ ਦੀ ਅਵਧੀ ਨਾਲ ਵੀ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਘਾਹ ਨੂੰ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਹਰਿਆਲੀ ਵਾਲੀ ਵਸਤੂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਹਾਨੀ ਪਹੁੰਚਾਉਣ; ਪਰ ਕੇਵਲ ਉਹਨਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੱਥਿਆਂ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੁਹਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਨਾ, ਪਰ ਪੰਜ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਤੜਫਾਉਣ; ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤੜਫਾਹਟ ਬਿਛੂ ਦੀ ਤੜਫਾਹਟ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਡੰਗ ਮਾਰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਮੌਤ ਨੂੰ ਲੱਭਣਗੇ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਨਾ ਮਿਲੇਗੀ; ਅਤੇ ਉਹ ਮਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨਗੇ, ਪਰ ਮੌਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਭੱਜ ਜਾਵੇਗੀ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 9:4–6.
ਨਿਨਵੇਹ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ—ਜੋ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਹੈ—ਕੁੰਜੀ ਫੇਰੀ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮੋਹਰਬੱਧ ਕੀਤੇ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਨੈਸ਼ਵਿਲ ਦੇ ਅੱਗ ਦੇ ਗੋਲਿਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੀ ਨਾਸ਼ ਨੂੰ “ਪੰਜ ਮਹੀਨਿਆਂ” ਦੇ ਇੱਕ ਅਰਸੇ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਯੁੱਧ ਭੜਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਪਾਪਾਈ ਖੂਨੀ ਸਨਾਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੰਜਵੀਂ ਮੋਹਰ ਵਿੱਚ ਹਨੇਰੇ ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਉੱਤਰ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਪੰਜਵੀਂ ਮੋਹਰ ਖੋਲ੍ਹੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਵੇਦੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵੇਖੀਆਂ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਉਸ ਗਵਾਹੀ ਕਰਕੇ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਧਾਰਨ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ। ਅਤੇ ਉਹ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸੱਚਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਕਦ ਤੱਕ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਨਿਆਂ ਨਹੀਂ ਕਰੇਂਗਾ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਲਹੂ ਦਾ ਬਦਲਾ ਨਹੀਂ ਲਵੇਂਗਾ? ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਚੋਗੇ ਦਿੱਤੇ ਗਏ; ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਹੋਰ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਨ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਹਿਕਰਮੀ ਸੇਵਕ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਭਰਾ ਵੀ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਵਾਂਗ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਪੂਰੇ ਨਾ ਹੋ ਜਾਣ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 6:9–11.
ਅੰਧਕਾਰ ਯੁੱਗ ਦੇ ਸ਼ਹੀਦ ਉਹ ਪਹਿਲਾ ਸਮੂਹ ਹਨ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਕਟ ਦੌਰਾਨ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਦੇ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦਾ ਪੂਰਵ-ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਹੈ। ਉਸ ਸੰਕਟ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਜਣਿਆਂ ਉੱਤੇ ਮੋਹਰ ਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੋਹਰ ਲਾਉਣ ਦੀ ਇਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ 9/11 ਨੂੰ ਤੀਜੀ ਹਾਇ ਵਾਲੇ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਆਗਮਨ ਅਤੇ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਛਿੜਕਾਅ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਪਹਿਲੇ ਅੰਧਕਾਰ ਯੁੱਗ ਦੇ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਪੋਪ-ਤੰਤਰ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕਦੋਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਅੰਧਕਾਰ ਯੁੱਗ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਦ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਦੂਜਾ ਸਮੂਹ ਹੋਵੇਗਾ; ਇਹ ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਛੇਤੀ ਹੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਨੀਨਵਾਹ ਦੇ ਯੁੱਧ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦਾ ਦੂਜਾ ਸਮੂਹ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਜਣਿਆਂ ਉੱਤੇ ਮੋਹਰ ਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੋਹਰ ਲਾਉਣ ਦੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਛਾਣ, ਜੋ 9/11 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪੰਜਵੀਂ ਮੋਹਰ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉੱਥੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੰਵਾਦ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਨੌਂ ਤੋਂ ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੋਹਰ ਲਾਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਅੰਤ ਨੂੰ 9/11 ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅੰਤ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਨੌਂ, ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਮੋਹਰ ਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਉਸ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋਣਗੇ ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਨੌਂ, ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।