ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਕਈ ਵਾਰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਉਲੇਖ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਯਸਾਇਆ ਦੀ ਉਹ ਲਿਖਤ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਨੇ ਨਾਜਰਥ ਦੇ ਸਿਨਾਗੋਗ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਿਆ ਸੀ, ਕੇਵਲ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਦਾ ਹੀ ਐਲਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਸਾਡੇ ਕੰਮ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਸੀ। ਉਸ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਕੰਮ ਦੀ ਸੰਪੂਰਨ ਪੂਰਤੀ ਉਹਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਝੰਡੇ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਆਤਮਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਨਿਮਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਸੁਣਾਉਣ ਲਈ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਟੁੱਟੇ ਦਿਲ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਣ ਲਈ, ਬੰਦੀਆਂ ਲਈ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਨ ਲਈ, ਅਤੇ ਜ਼ੰਜੀਰਬੱਧਾਂ ਲਈ ਕੈਦਖਾਨੇ ਦੇ ਖੁਲ੍ਹਣ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਹੈ; ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਮਨਪਸੰਦ ਵਰ੍ਹੇ ਦਾ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਦਲੇ ਦੇ ਦਿਨ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਨ ਲਈ; ਸਾਰੇ ਸੋਗ ਮਨਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਤੋਖ ਦੇਣ ਲਈ; ਸਿਓਨ ਵਿੱਚ ਸੋਗ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਇਹ ਠਹਿਰਾਉਣ ਲਈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਖ ਦੀ ਥਾਂ ਸ਼ੋਭਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਸੋਗ ਦੀ ਥਾਂ ਅਨੰਦ ਦਾ ਤੇਲ, ਅਤੇ ਭਾਰਭਰੇ ਮਨ ਦੀ ਥਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਦਾ ਵਸਤ੍ਰ; ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਧਰਮ ਦੇ ਰੁੱਖ ਕਹਾਏ ਜਾਣ, ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਰੋਪਾਈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਹੋਵੇ। ਅਤੇ ਉਹ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਉਜਾੜਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਬਣਾਉਣਗੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਬਰਬਾਦੀਆਂ ਨੂੰ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਉਜਾੜ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ, ਅਨੇਕ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦੀਆਂ ਬਰਬਾਦੀਆਂ ਨੂੰ, ਫਿਰ ਸਵਾਰਣਗੇ। ਅਤੇ ਪਰਾਏ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਤੁਹਾਡੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨੂੰ ਚਰਾਉਣਗੇ, ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੁਹਾਡੇ ਹਲਵਾਹੇ ਅਤੇ ਅੰਗੂਰਬਾਗਾਂ ਦੇ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ। ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਯਾਜਕ ਕਹਾਓਗੇ; ਲੋਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਡੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੇਵਕ ਆਖਣਗੇ; ਤੁਸੀਂ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਖਾਵੋਗੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗੌਰਵਾਨਵਿਤ ਕਰੋਗੇ। ਤੁਹਾਡੀ ਲਾਜ ਦੀ ਥਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੁੱਗਣਾ ਮਿਲੇਗਾ; ਅਤੇ ਅਪਮਾਨ ਦੀ ਥਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਨਾਉਣਗੇ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੁੱਗਣਾ ਅਧਿਕਾਰ ਰੱਖਣਗੇ; ਸਦੀਵੀ ਆਨੰਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਯਸਾਯਾਹ 61:1–7।

ਪਿਛਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ “ਘੰਟਾ, ਮਹੀਨਾ, ਦਿਨ ਅਤੇ ਸਾਲ” ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਸੌ ਇਕਾਨਵੇਂ ਸਾਲ ਅਤੇ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਸਮੇਂ-ਸੰਬੰਧੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਹੁਣ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿਆ; ਇਸ ਲਈ ਸਮੇਂ ਦੇ ਇਹ ਚਾਰ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਕੀਤੇ ਜਾਣੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਹਾਏ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਤੀਜੀ ਹਾਏ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। “ਸਾਲ” “ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਦਾ ਸਾਲ” ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ “ਸਾਡੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਦਲੇ ਦਾ ਦਿਨ” ਵੀ ਹੈ।

“ਦਿਨ” “ਬਿਪਤਾ ਦਾ ਦਿਨ” ਹੈ—ਪ੍ਰਤਿਫਲ ਅਤੇ ਬਦਲੇ ਦਾ ਦਿਨ—ਜਿਵੇਂ ਮੂਸਾ ਨੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਹੈ।

ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੀ ਬਦਲਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਫਲ ਹੈ; ਉਚਿਤ ਵੇਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੈਰ ਫਿਸਲ ਜਾਵੇਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਪਤੀ ਦਾ ਦਿਨ ਨੇੜੇ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਆਉਣਾ ਹੈ ਉਹ ਜਲਦੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਵਿਵਸਥਾ ਸਾਰ 32:35.

ਯਸਾਯਾਹ ਵਿੱਚ ਇਹ “ਮਨਜ਼ੂਰਸ਼ੁਦਾ ਸਾਲ” ਅਤੇ “ਬਦਲੇ ਦਾ ਦਿਨ” ਹੈ, ਅਤੇ ਬਦਲੇ ਦਾ ਦਿਨ ਮੂਸਾ ਦਾ “ਬਿਪਤਾ ਦਾ ਦਿਨ” ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਦਾ ਪੈਰ ਫਿਸਲਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਤਿਫਲ ਅਤੇ ਬਦਲਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਵੱਡੇ ਭੂਚਾਲ ਦੀ ਘੜੀ, ਬਿਪਤਾ ਦਾ ਦਿਨ, ਮਨਜ਼ੂਰਸ਼ੁਦਾ ਸਾਲ, ਅਤੇ ਪਹਿਲਾ ਮਹੀਨਾ—ਇਹ ਸਭ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨਾਲ ਇਕਸਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਯੋਏਲ ਵਿੱਚ “ਮਹੀਨਾ” ਸ਼ਬਦ ਇੱਕ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਸ਼ਬਦ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਸ਼ਬਦ ਠੀਕ ਹੈ। ਅਨੁਵਾਦਕਾਂ ਨੇ “ਮਹੀਨਾ” ਸ਼ਬਦ ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਜੋੜਿਆ ਕਿ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਪਹਿਲੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਆਈ ਸੀ।

ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਸਿਓਨ ਦੇ ਬੱਚਿਓ, ਅਨੰਦਿਤ ਹੋਵੋ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਯਹੋਵਾਹ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਓ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਰਖਾ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵਰਖਾ ਵਰਸਾਵੇਗਾ—ਪਹਿਲੀ ਵਰਖਾ ਅਤੇ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਪਹਿਲੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ। ਯੋਏਲ 2:23.

ਸ਼ਬਦ “month” ਇੱਕ ਵਿਆਖਿਆ ਹੈ, ਮੂਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਪਾਠ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ। ਇਬਰਾਨੀ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਵਰਖਾ “ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ” ਜਾਂ “ਜਿਵੇਂ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ” ਆਵੇਗੀ—ਅਰਥਾਤ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵਰਖਾ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਯੋਗ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇਗਾ, ਠੀਕ ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਬਾਰੰਬਾਰ 1840 ਤੋਂ 1844 ਦੀ ਮਿਲਰਾਈਟ ਚਲਵਲ ਨੂੰ ਪੈਂਤੀਕੁਸਤ ਨਾਲ ਸਮਕਾਲੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ। ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ “ਜਿਵੇਂ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ” ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਪੈਂਤੀਕੁਸਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਬਾਰੰਬਾਰ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨਾਲ ਸਮਕਾਲੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

“ਉਹ ਦੂਤ ਜੋ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਵਿੱਚ ਏਕਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਸੰਸਾਰ-ਵਿਆਪੀ ਵਿਸਤਾਰ ਅਤੇ ਅਸਾਧਾਰਣ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਕਾਰਜ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। 1840–44 ਦਾ ਐਡਵੈਂਟ ਆੰਦੋਲਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹਿਮਾਮਈ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਸੀ; ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਹਰ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਕੇਂਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਧਾਰਮਿਕ ਰੁਚੀ ਦਾ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਉਤਥਾਨ ਹੋਇਆ ਜੋ ਸੋਲ੍ਹਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀ ਧਰਮ-ਸੁਧਾਰ ਲਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਿਸੇ ਭੀ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ; ਪਰ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਆਖਰੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਅਧੀਨ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਚਲਚਲਾਹਟ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਹੋਵੇਗੀ।”

“ਇਹ ਕੰਮ ਪੈਂਤੀਕੁਸਤ ਦੇ ਦਿਨ ਦੇ ਕੰਮ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਜਿਵੇਂ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਉਡੇਲੇ ਜਾਣ ਵਿੱਚ ‘ਪਹਿਲੀ ਵਰਖਾ’ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਨਮੋਲ ਬੀਜ ਅੰਕੁਰਿਤ ਹੋਵੇ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਫਸਲ ਦੇ ਪੱਕਣ ਲਈ ‘ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ’ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ‘ਤਦ ਅਸੀਂ ਜਾਣਾਂਗੇ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਯਹੋਵਾਹ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਲਈ ਲਗਾਤਾਰ ਯਤਨ ਕਰੀਏ; ਉਸ ਦਾ ਨਿਕਾਸ ਸਵੇਰ ਵਾਂਗ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਵਰਖਾ ਵਾਂਗ ਆਵੇਗਾ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪੈਣ ਵਾਲੀ ਪਿਛਲੀ ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਵਰਖਾ ਵਾਂਗ।’ ਹੋਸ਼ੇਆ 6:3। ‘ਹੇ ਸਿਓਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਫਿਰ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ, ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਕਰੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਰਖਾ ਉਚਿਤ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵਰਖਾ ਵਰਸਾਏਗਾ, ਪਹਿਲੀ ਵਰਖਾ ਅਤੇ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ।’ ਯੋਏਲ 2:23। ‘ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਉਡੇਲਾਂਗਾ।’ ‘ਅਤੇ ਐਸਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਜੋ ਕੋਈ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰੇਗਾ ਉਹ ਬਚਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ।’ ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ 2:17, 21।”

“ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦਾ ਮਹਾਨ ਕੰਮ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਉਸ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਜੋ ਇਸ ਦੇ ਆਰੰਭ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਸੀ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵੇਲੇ ਪਹਿਲੇ ਮੇਹ ਦੇ ਉਡੇਲੇ ਜਾਣ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਇਸ ਦੇ ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਪਿੱਛਲੇ ਮੇਹ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਹਨ ‘ਤਾਜ਼ਗੀ ਦੇ ਸਮੇਂ,’ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਪ੍ਰੇਰੀ ਪਤਰਸ ਨੇ ਨਿਗਾਹ ਕੀਤੀ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ‘ਇਸ ਲਈ ਤੋਬਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਫਿਰੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾਏ ਜਾਣ, ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਤੋਂ ਤਾਜ਼ਗੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਆਉਣ; ਅਤੇ ਉਹ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਭੇਜੇ।’ ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ 3:19, 20।” The Great Controversy, 611.

ਪੈਂਟੇਕੋਸਟ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੇ ਕੰਮ ਦਾ “ਆਰੰਭ” ਜਾਂ “ਸ਼ੁਰੂਆਤ” ਸੀ, ਅਤੇ “ਅੰਤ” ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਪਿੱਛਲੀ ਵਰਖਾ ਉਸ ਦਾ “ਸਮਾਪਨ” ਹੈ। ਪਹਿਲਾ ਆਖ਼ਰੀ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾ ਮਹੀਨਾ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਉਡੇਲੇ ਜਾਣ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ।

“ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਕਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ ਜਦ ਤੱਕ ਸਾਡੇ ਚਰਿੱਤਰਾਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਵੀ ਦਾਗ ਜਾਂ ਕਲੰਕ ਹੋਵੇ। ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਇਹ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਚਰਿੱਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਦੂਰ ਕਰੀਏ, ਆਤਮਾ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਮਲਿਨਤਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੀਏ। ਫਿਰ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰ੍ਹੇਗੀ ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲੀ ਵਰਖਾ ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਦੇ ਦਿਨ ਚੇਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਵਰ੍ਹੀ ਸੀ। …”

“ਹੇ ਭਰਾਵੋ, ਤੁਸੀਂ ਤਿਆਰੀ ਦੇ ਇਸ ਮਹਾਨ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ? ਜੋ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰ ਨਾਲ ਇਕਰੂਪ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੰਸਾਰੀ ਢਾਲ ਨੂੰ ਅਪਣਾ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਛਾਪ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਨਿਮਾਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗੀ ਢਾਲ ਨੂੰ ਅਪਣਾ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮੱਥਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੁਹਰ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਹੁਕਮਨਾਮਾ ਜਾਰੀ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਛਾਪ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਤਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਚਰਿੱਤਰ ਅਨੰਤਕਾਲ ਲਈ ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ ਬਣਿਆ ਰਹੇਗਾ।” Testimonies, volume 5, 214, 216.

ਪਹਿਲਾ “ਮਹੀਨਾ” ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਭੂਚਾਲ ਦੀ “ਘੜੀ” ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਹੈ, ਵਿਪਤੀ, ਪ੍ਰਤਿਫਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ੋਧ ਦਾ “ਦਿਨ” ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾਪਾਤਰ “ਸਾਲ” ਵੀ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਹਾਏ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਇਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਉੱਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਤਿੰਨ ਸੌ ਇਕਾਨਵੇਂ ਸਾਲ ਅਤੇ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਛੇਵੇਂ ਦੂਤ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਤੂਰ੍ਹੀ ਸੀ, ਇਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੋਇਆ: ਉਹ ਚਾਰ ਦੂਤ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇ ਜੋ ਮਹਾਨ ਦਰਿਆ ਫਰਾਤ ਵਿੱਚ ਬੱਝੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਅਤੇ ਉਹ ਚਾਰ ਦੂਤ ਖੋਲ੍ਹੇ ਗਏ, ਜੋ ਇੱਕ ਘੜੀ, ਇੱਕ ਦਿਨ, ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਤੀਜੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸੁੱਟਣ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 9:14, 15.

“ਵੱਡੇ ਫਰਾਤ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਬੰਨੇ ਹੋਏ” “ਚਾਰ ਦੂਤ” ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਘੜੀ ਵਿੱਚ “ਛੱਡੇ ਜਾਂਦੇ” ਹਨ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਤੀਜੇ ਭਾਗ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਉਹ ਦੂਜੇ ਹਾਏ ਦੀ ਘੜੀ, ਦਿਨ, ਮਹੀਨੇ ਅਤੇ ਸਾਲ ਲਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਅਨੁਸਾਰ “ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ” ਹਨ। ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਸਮੇਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਉਸ ਤਿਗੁਣੀ ਇਕਾਈ ਦਾ ਇੱਕ ਤਿਹਾਈ ਭਾਗ ਹੈ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਸਮੇਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਹਾਏ ਤੀਜੇ ਹਾਏ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੂਜਾ ਦੂਤ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਉਹ ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ 9/11 ਨੂੰ ਛੱਡੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰੋਕ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਜਦੋਂ ਯਸਾਯਾਹ ਇਕਾਹਠ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਸੋਗ ਮਨਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸੰਤੋਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀਦਾਤਾ ਦੇ ਪੂਰੇ ਉਡੇਲੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਸੰਤੋਖ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਭੂਚਾਲ ਦਾ “ਘੜੀ” ਵੀ ਹੈ। ਜੋ ਮਨਜ਼ੂਰਸ਼ੁਦਾ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਸੋਗ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਓਹ ਹਨ ਜੋ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੌਂ ਵਿੱਚ ਸੋਗ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੇਵਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਯਸਾਯਾਹ ਇਕਾਹਠ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇ ਕੇ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਉਸ ਦੀ ਇਸ ਘੋਸ਼ਣਾ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।

“ਮਸੀਹ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਅੱਗੇ ਆਪਣਾ ਮਿਸ਼ਨ ਤਦ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਨਾਜਰਥ ਦੀ ਸਭਾ-ਗ੍ਰਿਹ ਵਿੱਚ ਯਸਾਯਾਹ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪੜ੍ਹਿਆ: ‘ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਆਤਮਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਗਰੀਬਾਂ ਨੂੰ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਸੁਣਾਉਣ ਲਈ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਟੁੱਟੇ ਦਿਲ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਬੰਧੂਆਂ ਨੂੰ ਛੁਟਕਾਰਾ ਸੁਣਾਉਣ ਲਈ, ਅਤੇ ਅੰਨ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਦੇਣ ਲਈ, ਕੁਚਲੇ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਨ ਲਈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮਨਭਾਉਣੇ ਵਰ੍ਹੇ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਹੈ।’ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਿੰਨਾ ਮਹਾਨ ਕੰਮ ਸੀ!—ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮਨਭਾਉਣੇ ਵਰ੍ਹੇ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨਾ। ਇਹ ਅਵਧੀ ਯੁੱਗ ਉੱਤੇ ਯੁੱਗ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸਮੇਟਦੀ ਹੈ, ਸਦੀ ਤੋਂ ਸਦੀ ਤੱਕ ਫੈਲਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਕਾਇਮ ਰਹੇਗੀ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਅਤੇ ਖਟਖਟਾਹਟ ਸੁਣਨ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਇਹ ਦੇਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖਤਾ ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਇਕੱਲਾ ਸਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਮਾਫ਼ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਿਆਂ ਵਾਂਗ ਕਬੂਲ ਕਰਨ ਲਈ ਤਰਸਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਭੀ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪੀ ਆਤਮਾ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰੇਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹੀ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਇਕਲੌਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ ਸੀ।”

“ਪਰ ਮਸੀਹ ਨੇ ਯਸਾਯਾਹ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕਥਨ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਿਉਂ ਨਾ ਕੀਤਾ? ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਉਪਵਾਕ ਕਿਉਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ‘ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਦਲੇ ਦੇ ਦਿਨ ਨੂੰ’? ਇਸ ਵਾਕ ਦਾ ਪਿਛਲਾ ਭਾਗ ਪਹਿਲੇ ਭਾਗ ਜਿੰਨਾ ਹੀ ਸੱਚ ਸੀ; ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚੁੱਪੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਬਚਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਕ ਭਾਗ ਰੋਕ ਰੱਖਣ ਨਾਲ, ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਇਹ ਆਖਰੀ ਉਪਵਾਕ ਉਹੀ ਸੀ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਮਨ ਲਗਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ ਵੱਲ ਉਹ ਝੁਕਾਓ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਉੱਤੇ ਦੰਡ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ, ਧਰਮਿਕਤਾ ਅਤੇ ਮਾਫ਼ੀ ਦੇ ਬਚਨ ਦੇਣ ਦੀ ਥਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸਿਖਾਇਆ ਸੀ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਾਰੇ ਅਨ੍ਯਧਰਮੀ ਸੰਸਾਰ ਨਾਲ ਘ੍ਰਿਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪਿਤਰ-ਸਰੂਪੀ ਚਰਿੱਤਰ ਨੂੰ ਗਲਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੇ ਹੇਠ ਦੱਬ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। Signs of the Times, January 14, 1897.”

“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇਸ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਮਿਸ਼ਨ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਬਚਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰੇਖਾਂਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੇ ਕੰਮ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਹਨ: ‘ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਆਤਮਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੀਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਸੁਣਾਉਣ ਲਈ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਟੁੱਟੇ ਦਿਲ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਕੈਦੀਆਂ ਲਈ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਨ ਲਈ, ਅਤੇ ਬੱਝਿਆਂ ਲਈ ਕੈਦਖਾਨੇ ਦੇ ਖੁਲ੍ਹਣ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਹੈ; ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਦੇ ਵਰ੍ਹੇ ਦਾ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਦਲੇ ਦੇ ਦਿਨ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਨ ਲਈ; ਸਭ ਸੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦੇਣ ਲਈ, ਸਿਓਨ ਵਿੱਚ ਸੋਗ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਇਹ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਖ ਦੀ ਥਾਂ ਸੋਭਾ, ਸੋਗ ਦੀ ਥਾਂ ਅਨੰਦ ਦਾ ਤੇਲ, ਅਤੇ ਭਾਰੇ ਮਨ ਦੀ ਥਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਦਾ ਪਹਿਰਾਵਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ; ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਧਰਮ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਰੋਪਾਈ ਕਹਾਏ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਠਹਿਰੇ।’”

“‘ਅਤੇ ਉਹ ਪੁਰਾਤਨ ਉਜਾੜ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਬਣਾਉਣਗੇ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਵੀਰਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਜੜੇ ਹੋਏ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ, ਅਨੇਕ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦੀਆਂ ਵੀਰਾਨੀਆਂ ਨੂੰ, ਮੁੜ ਸੰਵਾਰਣਗੇ।’” Lake Union Herald, November 11, 1908.

ਤੀਜੇ ਹਾਏ ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਹਾਏ ਦੀ ਦੁਹਰਾਈ ਦੇ ਅੱਗੇ ਹੋਰ ਵਧਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਹ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ “ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ” ਰੱਖ ਕੇ ਸਮਝਿਆ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਹਰ “ਘੰਟਾ,” “ਦਿਨ,” “ਮਹੀਨਾ” ਅਤੇ “ਸਾਲ” ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਹਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਹੋ ਰਹੀ ਤਿਆਰੀ ਉੱਤੇ ਵੀ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਨ ਵਜੋਂ: “ਘੜੀ” ਸ਼ਬਦ ਪੁਰਾਣੇ ਨੇਮ ਦੀ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਹੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਪੁਸਤਕ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਵਿੱਚ “ਘੜੀ” ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਪੰਜ ਵਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਡਿੱਗ ਕੇ ਉਪਾਸਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ, ਉਹ ਉਸੇ ਘੜੀ ਧਧਕਦੀ ਅੱਗ ਦੀ ਭੱਠੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। … ਹੁਣ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕਿ ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਤੁਸੀਂ ਸਿੰਘੇ, ਬਾਂਸਰੀ, ਵੀਣਾ, ਸੱਕਬੂਤ, ਜੰਤ੍ਰ, ਅਤੇ ਦੂਲਸੀਮਰ, ਅਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਧੁਨੀ ਸੁਣੋ, ਤੁਸੀਂ ਡਿੱਗ ਕੇ ਉਸ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ ਜੋ ਮੈਂ ਬਣਾਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਚੰਗਾ; ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਪਾਸਨਾ ਨਾ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਉਸੇ ਘੜੀ ਤੁਸੀਂ ਧਧਕਦੀ ਅੱਗ ਦੀ ਭੱਠੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੁੱਟੇ ਜਾਵੋਗੇ; ਅਤੇ ਉਹ ਕਿਹੜਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਛੁਡਾਵੇਗਾ? ਦਾਨੀਏਲ 3:6, 15.

ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਦਾਨੀਏਲ ਤਿੰਨ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ “ਉਸੇ ਘੜੀ” ਨੂੰ ਵੀ, ਮੁੜ-ਮੁੜ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਚਾਰ ਵਿੱਚ, ਦਾਨੀਏਲ “ਇੱਕ ਘੜੀ” ਲਈ ਚਕਿਤ ਅਤੇ ਵਿਹਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਨਿਆਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਤਦ ਦਾਨੀਏਲ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਬੇਲਤੇਸ਼ੱਸਰ ਸੀ, ਇੱਕ ਘੰਟੇ ਤੱਕ ਅਚੰਭਿਤ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘਬਰਾਇਆ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਬੇਲਤੇਸ਼ੱਸਰ, ਨਾ ਤਾਂ ਇਹ ਸੁਪਨਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਇਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਤੈਨੂੰ ਘਬਰਾਏ। ਬੇਲਤੇਸ਼ੱਸਰ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਸੁਪਨਾ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਆਵੇ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਘ੍ਰਿਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਤੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਲਈ ਹੋਵੇ। ਦਾਨੀਏਲ 4:19.

ਦਾਨੀਏਲ “ਇੱਕ ਘੰਟੇ” ਲਈ ਸਤੰਭਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਹ ਸਮਝਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨੇਬੂਕਦਨੱਸਰ ਨੂੰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਨਿਆਂ ਦੀ ਸੂਚਨਾ ਕਿਵੇਂ ਦੇਵੇ। ਦਾਨੀਏਲ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਿਆਂ ਦੀ “ਘੰਟੀ” ਆ ਪਹੁੰਚੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੇਬੂਕਦਨੱਸਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਬਾਬਲ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਨਿਆਂ ਨੇਬੂਕਦਨੱਸਰ ਉੱਤੇ ਲਿਆਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਉਸੇ ਘੜੀ ਉਹ ਗੱਲ ਨਬੂਕਦਨੱਸਰ ਉੱਤੇ ਪੂਰੀ ਹੋਈ; ਅਤੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਬਲਦਾਂ ਵਾਂਗ ਘਾਹ ਖਾਂਦਾ ਰਿਹਾ; ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਬਨਮ ਨਾਲ ਭਿੱਜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਉਕਾਬਾਂ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਵਰਗੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨੱਖ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਪੰਜਿਆਂ ਵਰਗੇ ਨਾ ਹੋ ਗਏ। ਦਾਨੀਏਲ 4:33।

ਦਾਨੀਏਲ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਬਾਬਲ ਉੱਤੇ ਨਿਆਂ ਦਾ “ਘੰਟਾ” ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ “ਘੰਟੇ” ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਹੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਭੂਚਾਲ ਦਾ ਘੰਟਾ ਹੈ। ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਬਾਬਲ ਦੀ ਕਥਾ ਦਾ ਅਲਫਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਉਸ ਦਾ ਓਮੇਗਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਰਾਤ, ਜਦੋਂ ਹੱਥ ਦੀ ਲਿਖਤ ਕੰਧ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ, ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।

ਉਸੇ ਘੜੀ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਹੱਥ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈਆਂ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਮਹਲ ਦੀ ਕੰਧ ਦੇ ਚੂਨੇ ਉੱਤੇ ਦੀਵੇਦਾਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਖਣ ਲੱਗੀਆਂ; ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਹੱਥ ਦਾ ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਲਿਖ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਦਾਨੀਏਲ 5:5।

ਜਿਸ “ਉਸੇ ਘੜੀ” ਲਿਖਤ ਕੰਧ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ, ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਲਿਖਤੀ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਕਦੋਂ ਚਰਚ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੇ ਵੱਖਰੇਪਣ ਦੀ “ਕੰਧ” ਨੂੰ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਬਾਬਲ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਯਸਾਯਾਹ ਤੇਈ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸੂਰ ਦੀ ਵੇਸ਼ਵਾ ਭੁੱਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਰਾਜ ਜਾਂ ਰਾਜੇ ਦੀ ਯਸਾਯਾਹ ਉਲਲੇਖ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਦਿਨ ਹਨ, ਅਤੇ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਰਾਜ ਨੇ ਸੱਤਰ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਬਾਬਲ ਸੀ। ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਦੇ ਬਾਬਲ ਦਾ ਪਤਨ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪਤਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਿੱਥੇ ਕੰਧ ਉੱਤੇ ਲਿਖਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਣਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਤੇਰ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਬੋਲਣ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਅਠਾਰ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਬਲ ਉੱਤੇ ਨਿਆਉ ਪਦ ਚਾਰ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਦੂਜੀ ਆਵਾਜ਼ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਨਿਆਉ ਇੱਕ ਘੰਟੇ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੀ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਅਤੇ ਮੈਂ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਕਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਹੇ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ, ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਆਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝੀ ਨਾ ਹੋਵੋ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨਾ ਭੋਗੋ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਅਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਦਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਬਦਲਾ ਦਿਓ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਦੋਗੁਣਾ ਦਿਓ; ਜਿਸ ਪਿਆਲੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਭਰਿਆ, ਉਸੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਲਈ ਦੋਗੁਣਾ ਭਰੋ। ਜਿੰਨਾ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਹਿਮਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਵਿਲਾਸ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਇਆ, ਉੱਨਾ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਤਨਾ ਅਤੇ ਸੋਗ ਦਿਓ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਖਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਰਾਣੀ ਵਾਂਗ ਬੈਠੀ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਵਿਧਵਾ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਕਦੇ ਸੋਗ ਨਾ ਵੇਖਾਂਗੀ। ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਉੱਤੇ ਇੱਕੋ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਬਲਾਵਾਂ ਆਉਣਗੀਆਂ—ਮੌਤ, ਸੋਗ, ਅਤੇ ਕਾਲ; ਅਤੇ ਉਹ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾੜੀ ਜਾਵੇਗੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬਲਵਾਨ ਹੈ। ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਭਚਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਵਿਲਾਸ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਇਆ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਸੜਨ ਦਾ ਧੂੰਆ ਵੇਖਣਗੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਰੋਣਗੇ ਅਤੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰਨਗੇ, ਉਸ ਦੀ ਯਾਤਨਾ ਦੇ ਡਰ ਕਾਰਨ ਦੂਰ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਆਖਣਗੇ, ਹਾਏ, ਹਾਏ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਸ਼ਹਿਰ ਬਾਬਲ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸ਼ਹਿਰ! ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕੇ ਘੜੀ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਨਿਆਂ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 18:4–10.

ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਬਾਬਲ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਨਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਆਇਤ ਚਾਰ ਦੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹੋਰ ਝੁੰਡ ਨੂੰ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਯੂਹੰਨਾ ਉਸ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ “ਦਿਨ” ਅਤੇ “ਘੜੀ” ਦੋਹਾਂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਹੀ ਸਮਝਿਆ ਜਾਣਾ ਹੈ।

ਪਸਾਹ ਪਹਿਲੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ ਜਾਣਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਪਸਾਹ ਸਲੀਬ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਵਾਰੀ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਮਿਸਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਹਾਰੂਨ ਨਾਲ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਬਚਨ ਕੀਤਾ, “ਇਹ ਮਹੀਨਾ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦਾ ਆਰੰਭ ਹੋਵੇਗਾ; ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸਾਲ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਮਹੀਨਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਸਾਰੀ ਸਭਾ ਨਾਲ ਬੋਲੋ ਅਤੇ ਕਹੋ, ਇਸ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ ਉਹ ਆਪਣੇ ਲਈ ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਮੇਮਣਾ ਲਏ, ਅਰਥਾਤ ਇੱਕ ਘਰ ਲਈ ਇੱਕ ਮੇਮਣਾ। ਅਤੇ ਜੇ ਕਿਸੇ ਘਰਾਣੇ ਦੇ ਲੋਕ ਮੇਮਣੇ ਲਈ ਘੱਟ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ ਉਸ ਦਾ ਗੁਆਂਢੀ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈਣ; ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਖਾਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਤੁਸੀਂ ਮੇਮਣੇ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰੋ। ਤੁਹਾਡਾ ਮੇਮਣਾ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੋਵੇ, ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਦਾ ਨਰ ਹੋਵੇ; ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਭੇੜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਾਂ ਬੱਕਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲਵੋ। ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਚੌਦਵੇਂ ਦਿਨ ਤੱਕ ਰੱਖਣਾ; ਫਿਰ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਸਭਾ ਦੀ ਸਾਰੀ ਕਲੀਸੀਆ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਝ ਵੇਲੇ ਵੱਢੇ।” ਕੂਚ 12:1–6।

ਪਾਸਖਾ ਪੈਂਤੀਕੁਸਤ ਦੇ ਮੌਸਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਪੈਂਤੀਕੁਸਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਗੇ ਚਲ ਕੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਤੰਬੂ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਇਹ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਜੇਤੂ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਉਠਾਏ ਜਾਣ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਹਾਏ ਦਾ “ਘੰਟਾ,” “ਦਿਨ,” “ਮਹੀਨਾ” ਅਤੇ “ਸਾਲ” ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਹੀ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ ਸਮੇਂ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾਂ ਦਾ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨਾਲ ਮੇਲ ਬੈਠਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸੰਦਰਭ ਸਹਿਮਤ ਹੋਵੇ। ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪਾਪਾਈ ਅਤਿਆਚਾਰ ਦਾ ਦੂਜਾ ਦੌਰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਪਹਿਲਾ ਉਹ 1,260 ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਦੌਰ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਅਵਧੀ ਦੇ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜਵੀਂ ਮੋਹਰ ਵਿੱਚ “ਹੋਰ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ” ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਅੱਗੇ ਪੁਕਾਰਣ ਲਈ ਲਿਆਇਆ, ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਨਿਆਂ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਪਾਪਾਈ ਖੂਨਖਰਾਬੇ ਦੇ ਇਸ ਦੂਜੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਅਤਿਆਚਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰਨ ਕਿ ਉਹ ਕੀ ਕਹਿਣਗੇ।

ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦੇਣ, ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਇਹ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਬੋਲੋਗੇ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰੀ ਕਰੋ; ਪਰ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਘੜੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਉਹੀ ਬੋਲੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਹੋ, ਪਰ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਹੈ। ਮਰਕੁਸ 13:11।

ਪਹਿਲੀ ਹਾਏ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਪੀੜਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਸਾਲ 27 ਜੁਲਾਈ, 1299 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ ਅਤੇ 27 ਜੁਲਾਈ, 1449 ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਚਾਰ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਉਹ ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਛੱਡੀਆਂ ਜੋ ਘੜੀ, ਦਿਨ, ਮਹੀਨੇ ਅਤੇ ਸਾਲ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਤੀਜੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਣ। ਪੀੜਾ ਦਾ ਇਹ ਸਮਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਮਾਂ ਲੇਵੀਆਂ ਤੇਈਂ ਵਿੱਚ ਨਰਸਿੰਗਿਆਂ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਤੋਂ ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਤੱਕ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨ ਹਨ। ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਗਠਨ ਦਾ ਸਮਾਂ 9/11 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਹੈ, ਪਰ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਦਾ ਸਮਾਂ 9/11 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਗਠਨ ਦਾ ਇੱਕ ਫ੍ਰੈਕਟਲ ਹੈ।

ਮੋਹਰ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਅੰਤ, ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੇ ਵੀ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਹਨ। ਇਕ ਵਰਗ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਲਈ ਚਰਿੱਤਰ ਰਚ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਦੂਜਾ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਰਚ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਰਸਾ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਉਸੇ ਅਰਸੇ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। “ਮਹੀਨਾ” ਉਸ ਪੀੜਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜੋ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਮਹੀਨਾ, ਜਿਵੇਂ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਪੰਦਰਹੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਇਸਲਾਮੀ ਪੀੜਾ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਗੱਲ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਲਾਗੂਤਾਵਾਂ ਵੀ ਹਨ ਕਿ ਦੂਜੇ ਹਾਏ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਘੰਟਾ, ਦਿਨ, ਮਹੀਨਾ ਅਤੇ ਸਾਲ, ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ‘ਤੇ ਪ੍ਰਹਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਰਿਹਾਈ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਸਾਨੂੰ ਹੁਣ ਹੋਰ ਬਿੰਦੂਆਂ ਵੱਲ ਅੱਗੇ ਵੱਧਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਹਾਲੀਆ ਸਮੇਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਪਿਛਲੇ ਲਗਭਗ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤਿੰਨ ਹਾਏਆਂ ਵਾਲਾ ਇਸਲਾਮ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਅਨੁਸਾਰ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਯਾਕੂਬ ਦੀ ਅੰਤਕਾਲੀਨ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਯਹੂਦਾ ਨੂੰ ਉਸ “ਦਾਖਲਤਾ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ “ਗਧੇ” ਨਾਲ ਬੱਝੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮਸੀਹ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੀ ਵਿਜੈਮਈ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗਧੇ ਨੂੰ ਛੁਡਵਾਉਣ ਤੱਕ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੜੀਆਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਹਾਏ ਦਾ ਇਸਲਾਮ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰੱਥ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਤੀਜੀ ਹਾਏ ਦਾ ਇਸਲਾਮ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ A. T. Jones ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਇੱਕ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਇੱਕ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ ਇਸੇ ਤੱਥ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਕ ਭਿੰਨ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ। Jones ਵਿਆਕਰਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕ ਦੀ ਬਣਤਰ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਦਿਆਂ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਖ਼ਰੀ ਤਿੰਨ ਹਾਏ ਵਾਲੀਆਂ ਤੁਰਹੀਆਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਨਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ। ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਤੀਜੇ ਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਦੋਨਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। Jones ਦਾ ਕੇਂਦਰੀ ਧਿਆਨ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਉੱਤੇ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਅਟੁੱਟ ਸੰਬੰਧ ਬਾਰੇ ਆਪਣਾ ਤਰਕ ਸਾਬਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ ਇਸੇ ਤਰਕ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਇਹ ਵੀ ਸਾਬਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕ ਨੌਂ ਦੀਆਂ ਤੁਰਹੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕ ਚੌਦਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਲੇਖ ਦਾ ਸਮਾਪਨ Jones ਦੇ ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਨਾਲ ਕਰਾਂਗੇ।

ਅਧਿਆਇ XI. ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼

“ਅੱਜ ਲਈ ਉਸ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਦਾ ਉੱਤਰ, ‘ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਰੀਏ?’ ਸੱਤ ਨਰਸਿੰਗਿਆਂ ਅਤੇ ਅੱਜ ਦੀਆਂ ਮਹਾਨ ਕੌਮਾਂ ਦੇ ਸਥਾਨ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਉੱਤਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੁਆਰਾ, ਇਸੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ”

“ਅਸੀਂ ਵੇਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸੱਤ ਨਗਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਖ਼ਰੀ ਤਿੰਨਾਂ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਹਾਏਆਂ ਅਟੁੱਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ। ਸੱਤ ਨਗਾਰਿਆਂ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਮੱਧ ਵਿੱਚ—ਚੌਥੇ ਨਗਾਰੇ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਤੇ ਪੰਜਵੇਂ ਨਗਾਰੇ ਦੇ ਆਰੰਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ—ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਹੈ: ‘ਅਤੇ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੂਤ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਉੱਡਦਾ ਸੁਣਿਆ, ਜੋ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹਾਏ, ਹਾਏ, ਹਾਏ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਉੱਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਨਗਾਰੇ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਜੇ ਫੂਕਣਾ ਹੈ।’ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 8:13.”

“ਇਹ ਕਿ ਤਿੰਨ ਹਾਏ ਸੱਤ ਤੂਰਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਖ਼ਰੀ ਤਿੰਨ ਨਾਲ, ਹਰ ਇੱਕ ਨਾਲ ਇੱਕ, ਅਟੁੱਟ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ, ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਹਰ ਕਿਸੇ ਸੰਦੇਹ ਤੋਂ ਪਰੇ ਸਾਬਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਪੰਜਵੇਂ ਦੂਤ ਦਾ ਤੂਰ ਫੂਕਣਾ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਲਿਖਿਆ ਹੈ: ‘ਇੱਕ ਹਾਏ ਬੀਤ ਗਈ; ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਰ ਦੋ ਹਾਏ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।’ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 9:12. ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਛੇਵਾਂ ਤੂਰ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਲਿਖਿਆ ਹੈ: ‘ਦੂਜੀ ਹਾਏ ਬੀਤ ਗਈ; ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਤੀਜੀ ਹਾਏ ਜਲਦੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਸੱਤਵੇਂ ਦੂਤ ਨੇ ਤੂਰ ਫੂਕਿਆ।’ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 11:15.”

“ਹੁਣ, ਤਿੰਨ ਹਾਏਆਂ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇਸ ਦੂਤ ਨਾਲ, ਜੋ ਸੱਤ ਤੂਰਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਖ਼ਰੀ ਤਿੰਨਾਂ ਨਾਲ ਅਟੁੱਟ ਤੌਰ ਤੇ ਜੁੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 14 ਦਾ ‘ਤੀਜਾ ਦੂਤ’ ਅਟੁੱਟ ਤੌਰ ਤੇ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ।”

“ਇਹ ਗੱਲ ਕਿ ਇਹ ਵੀ ਹਰ ਕਿਸੇ ਸੰਦੇਹ ਤੋਂ ਪਰੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਮੰਨੀ ਜਾ ਸਕੇ, ਆਓ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 14 ਦੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੀਏ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਕੜੀਆਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਵੱਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਰੰਭ ਤੱਕ ਅਨੁਸਰਣ ਕਰੀਏ।

‘ਤੀਜੇ ਦੂਤ’ ਸੰਬੰਧੀ ਲਿਖਤ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਸ਼ਬਦ ਇਹ ਹਨ: ‘ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਦੂਤ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਇਆ।’ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 14:9। ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁਝ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੀਜਾ ਦੂਤ ‘ਆਇਆ।’

“ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਪਿਛਲੀ ਆਯਤ ਲਓ: ‘ਅਤੇ ਇਕ ਹੋਰ ਦੂਤ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਇਆ।’ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਇਕ ਦੂਤ ਆਇਆ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ‘ਹੋਰ’ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।”

“ਹੁਣ ਛੇਵੀਂ ਆਇਤ ਵੱਲ ਮੁੜੋ: ‘ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਕ ਹੋਰ ਦੂਤ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।’ ਇਹ ਵੀ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਦੂਤ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਾਰਣ ਇਹ ਦੂਤ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਉੱਡਦਾ ਹੈ, ‘ਹੋਰ’ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।”

“ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਪਿੱਛੇ ਤੱਕ ਅਨੁਸਰਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਸੱਤਵੇਂ ਤੁਰਹੀ ਦੇ ਦੂਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦੂਤ ਨਹੀਂ ਲੱਭਦੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਅਸੀਂ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਆਯਤ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦੇ; ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਅਸੀਂ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਾਂ: ‘ਅਤੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਬਲਵਾਨ ਦੂਤ ਵੇਖਿਆ।’ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ, ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਦੂਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ, ਜਦ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਦਾ ਉਲਲੇਖ ‘ਇੱਕ ਹੋਰ’ ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।”

“ਹੋਰ ਵੀ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਨੂੰ ਛੇਵੀਂ ਅਤੇ ਪੰਜਵੀਂ ਤੁਰਹੀ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਦੂਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਅਸੀਂ ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਆਖਰੀ ਆਯਤ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦੇ; ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਅਸੀਂ ਮੂਲ ਬਿੰਦੂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਾਂ: ‘ਅਤੇ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੂਤ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ’—‘ਹੋਰ ਇੱਕ ਦੂਤ’ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ, ਮੂਲ ਤੌਰ ’ਤੇ, ‘ਇੱਕ ਦੂਤ।’”

“ਇਸ ਲਈ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 8:13 ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਿਆਂ, ‘ਇਕ ਹੋਰ’ ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਅਟੁੱਟ ਲੜੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 14 ਦੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਤੱਕ, ਉਸ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਮੇਤ, ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ:”

“‘ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੂਤ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ।” ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 8:13.

“‘ਅਤੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੂਤ ਵੇਖਿਆ।’ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 10:1.”

“‘ਅਤੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦੂਤ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।’ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 14:6.”

“‘ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਇਕ ਹੋਰ ਦੂਤ ਆਇਆ।’ ਆਇਤ 8.”

“‘ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਦੂਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਇਆ।’ ਪਦ 9.”

“ਸ਼ਾਇਦ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤਾ ਸਧਾਰਣ ਚਿੱਤਰ ਸੱਤ ਤੁਰਹੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਖ਼ਰੀ ਤਿੰਨ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਹਾਏਆਂ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੂਤ ਅਤੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 14 ਦੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਹੋਵੇ:

“ਪਹਿਲੀ ਤੁਰ੍ਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 8:7”

“ਦੂਜੀ ਤੂਰਹੀ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 8:8”

“ਤੀਜੀ ਤੁਰਹੀ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 8:10”

“ਚੌਥੀ ਤੁਰਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 8:12 ‘ਇੱਕ ਦੂਤ’—ਹਾਇ, ਹਾਇ, ਹਾਇ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 8:13।

“5ਵੀਂ ਤੁਰਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 9:1–11/ ਪਹਿਲੀ ਹਾਏ”

“ਛੇਵੀਂ ਤੂਰ੍ਹੀ” ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 9:13 ਤੋਂ 11:13 ਦੂਜਾ ਹਾਏ “ਇੱਕ ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੂਤ।” ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 10:1

“7ਵੀਂ ਤੁਰਹੀ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 11:13–19 ਤੀਜੀ ਹਾਏ ‘ਹੋਰ ਦੂਤ।’ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 14:6”

“‘ਇਸ ਤੋਂ ਪਿੱਛੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਆਇਆ।’ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 14:6”

“‘ਤੀਜਾ ਦੂਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਇਆ।’ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 14:9.”

“ਇਹ ਸਭ ਕਿਸ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਹੁਣ ਇਸ ਗੱਲ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਰਾਹੀਂ ਹੋਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੈ: ਆਪਣੇ ਸਪਸ਼ਟ ਅਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ‘ਤੀਜਾ ਦੂਤ’ ਇਹ ਅਭਿਵ੍ਯਕਤੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਇਹ ਲੜੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਚੌਦਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਆਯਤਾਂ 6–12 ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਰਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪਰਾਕਾਸ਼ਠਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੀ ਫਸਲ ਦੇ ਪੱਕ ਜਾਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਆ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਢਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਣ ਤੱਕ ਧੁਨਿਤ ਹੋਣਾ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।”

“ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਆਪ ਹੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਹੈ: ‘ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਦੂਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਦਰਿੰਦੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਪ ਲਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਮਦਿਰਾ ਪੀਏਗਾ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਰੋਸ਼ ਦੇ ਪਿਆਲੇ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾ ਮਿਲਾਵਟ ਦੇ ਉਡੇਲੀ ਗਈ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਮੇਮਨੇ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਅਤੇ ਗੰਧਕ ਨਾਲ ਪੀੜਿਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦਾ ਧੂੰਆਂ ਸਦਾ ਤੋਂ ਸਦਾ ਚੜ੍ਹਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੋ ਉਸ ਦਰਿੰਦੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਛਾਪ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿਨ ਰਾਤ ਚੈਨ ਨਹੀਂ। ਇੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਧੀਰਜ ਹੈ: ਇੱਥੇ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।’”

“ਇਹ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ, ਹੋਰ ਦੋਹਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ, ਖੜਾ ਹੈ। ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਅਲੱਗ ਖੜਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਇੱਕ ਇਕਾਂਤ, ਵੱਖਰਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੋਵੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਸੰਬੰਧੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੇ ਹੀ ਸ਼ਬਦ ਇਹ ਹਨ: ‘ਤੀਜਾ ਦੂਤ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਇਆ।’ ਇਸ ਲਈ, ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਪਹਿਲੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਾਨੂੰ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਏ ਦੋਹਾਂ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜਿਸ ਯੂਨਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ ‘ਪਿੱਛੇ ਆਇਆ’ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ ਪਿੱਛੇ ਆਇਆ, ਨਾ ਹੀ ਕੇਵਲ ਪਿੱਛੇ ਆਉਣਾ; ਪਰ ‘ਨਾਲ-ਨਾਲ ਪਿੱਛੇ ਆਉਣਾ,’ ਜਿਵੇਂ ਸਿਪਾਹੀ ਆਪਣੇ ਸੈਨਾਪਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਨੌਕਰ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦੇ; ਇਸ ਲਈ, ‘ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗਣਾ; ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਿਤਵ ਹੇਠ ਹੋਣ ਦੇਣਾ।’ ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਪਿੱਛੇ ਆਉਣਾ; ‘ਉਸ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਪਰਿਣਾਮ ਵਜੋਂ ਪਿੱਛੇ ਆਉਣਾ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ।’ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ, ਤੀਜਾ ਦੂਤ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਏ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼, ਇੱਕ ਵਸਤੂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਜਾਂ ਪਰਿਣਾਮ ਵਜੋਂ ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ।”

“ਪਰ ਦੂਜੇ ਦੇ ਬਾਰੇ ਵੀ ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ: ‘ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋਰ ਇੱਕ ਦੂਤ ਆਇਆ।’ ਜਿਵੇਂ ਤੀਜਾ ਦੂਤ ਦੂਜੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਦੂਜਾ ਦੂਤ ਪਹਿਲੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਦੇ ਬਾਰੇ ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਹੈ: ‘ਅਤੇ ਮੈਂ ਹੋਰ ਇੱਕ ਦੂਤ ਨੂੰ ਉੱਡਦਿਆਂ ਵੇਖਿਆ,’ ਆਦਿ। ਇਹ ਤਿੰਨਾਂ ਦੀ ਇਸ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਇੱਕ ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਦੂਤ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਉੱਥਾਨ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਉਤਰਾਧਿਕਾਰ ਹੈ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਉੱਠ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਇੱਕ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲਾ ਆਪਣਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਦੂਜਾ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆ ਕੇ ਪਹਿਲੇ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੀਜਾ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਇਕੱਠੇ ਜੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸੰਯੁਕਤ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਤਿਹਰਾ, ਉੱਚ-ਸੁਰ ਵਾਲਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਸਭ ਦਾ ਹੋਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਭ ਕੁਝ ਦਿੱਤੇ ਬਿਨਾ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ।”

“ਤਾਂ ਫਿਰ, ਤਿੰਨ-ਗੁਣਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੈ?—ਇਹ ਪਹਿਲਾ ਹੈ: ‘ਅਤੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦੂਤ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿਚ ਉੱਡਦਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਹਰ ਕੌਮ, ਅਤੇ ਕੁਲ, ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾ, ਅਤੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਣ ਲਈ ਸਦੀਵੀ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਡਰੋ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ: ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ ਜਿਸ ਨੇ ਆਕਾਸ਼, ਅਤੇ ਧਰਤੀ, ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਅਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਚਸ਼ਮੇ ਬਣਾਏ ਹਨ।’”

“ਇਹ ਦੂਜਾ ਹੈ: ‘ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦੂਤ ਆਇਆ, ਜੋ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਬਾਬਲ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਸ਼ਹਿਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਿਭਚਾਰ ਦੀ ਕੋਪ-ਭਰੀ ਮਦਿਰਾ ਸਭ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿਲਾਈ ਹੈ।’”

“ਅਤੇ ਇਹ ਤੀਜਾ ਹੈ: ‘ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਆ ਕੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਦਰਿੰਦੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਆਪਣੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਉੱਤੇ ਲਏ, ਤਾਂ ਉਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਮਦਿਰਾ ਪੀਏਗਾ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਰੋਸ ਦੇ ਪਿਆਲੇ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾ ਮਿਲਾਵਟ ਉਡੇਲੀ ਗਈ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਮੇਮਨੇ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਅਤੇ ਗੰਧਕ ਨਾਲ ਯਾਤਨਾ ਭੋਗੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯਾਤਨਾ ਦਾ ਧੂੰਆ ਯੁਗਾਂ-ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਉੱਠਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੋ ਦਰਿੰਦੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿਨ ਰਾਤ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਨਹੀਂ। ਇੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਧੀਰਜ ਹੈ: ਇੱਥੇ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।’”

“ਇਹਨਾਂ ਹਰ ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਨਜ਼ਰ ਹੀ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਦੇਵੇਗੀ ਕਿ ਯੂਨਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ‘followed’ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵਿਚਾਰ নিহਿਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ‘ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਪਿੱਛੋਂ ਆਉਣਾ।’ ਪਹਿਲਾ ਦੂਤ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਨੂੰ ਧਾਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਹਰ ਇਕ ਸਿਰਜੇ ਹੋਏ ਜੀਵ ਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰੇ, ਸਭਨਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਡਰਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਹਿਮਾ ਦੇਣ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦਾ ਘੜੀ ਆ ਪਹੁੰਚੀ ਹੈ। ਇਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹਾਲਾਤਾਂ ਦੀ ਐਸੀ ਅਵਸਥਾ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ, ਉਸ ਅਸਵੀਕਾਰ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਬਚਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਣਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਦੇ ਕਾਰਨ; ਅਤੇ ਉਸ ਅਸਵੀਕਾਰ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਹਾਲਾਤਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਐਸੀ ਅਵਸਥਾ ਹੋਰ ਵੀ ਅੱਗੇ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਇਹ ਲੋੜ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤੀਜਾ ਦੂਤ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਆਵੇ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਭਿਆਨਕ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹਨਾਂ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਬੁਰਾਈਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਦੇ ਦੁੱਗਣੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।”

“ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਤੇ ਕਾਰਜ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਤੇ ਕਾਰਜ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੇ ਸਮਾਪਤੀ ਵਾਲੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ: ‘ਇੱਥੇ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ;’ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹੀ ਸਦਾ-ਕਾਲ ਦੇ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਦਾ ਨਿਰੰਤਰ ਉਦੇਸ਼ ਹੈ। ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਡਰਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰਨ ਦਾ ਵੀ, ‘ਜਿਸ ਨੇ ਅਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਚਸ਼ਮੇ ਬਣਾਏ।’ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਣਾ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਰੱਖਣਾ ਹੀ ਇੱਕੋ ਗੱਲ ਹੈ ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦੇ ਵੇਲੇ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਰਹਿਣ ਦੇ ਯੋਗ ਕਰੇਗੀ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਪਹਿਲਾ ਦੂਤ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ‘ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ।’”

“ਤੀਸਰੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸਮਾਪਤੀ-ਵਾਕਾਂ ਦੇ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਇਹ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ‘ਮੈਂ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਕਹਿ ਰਹੀ ਸੀ, ਲਿਖ, ਧੰਨ ਹਨ ਉਹ ਮੁਰਦੇ ਜੋ ਹੁਣ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿੱਚ ਮਰਦੇ ਹਨ’—ਅਰਥਾਤ ਇਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 14:13. ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਇਹ ਬਚਨ ਹਨ, ‘ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਇੱਕ ਚਿੱਟਾ ਬੱਦਲ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਬੱਦਲ ਉੱਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਰਗਾ ਇੱਕ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਮੁਕਟ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤਿੱਖੀ ਦਰਾਂਤੀ ਸੀ। ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦੂਤ ਨਿਕਲਿਆ, ਜੋ ਬੱਦਲ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਦਰਾਂਤੀ ਚਲਾ ਅਤੇ ਵੱਢ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵੱਢਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਤੀ ਦੀ ਫ਼ਸਲ ਪੱਕ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਤਾਂ ਜੋ ਬੱਦਲ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਦਰਾਂਤੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚਲਾਈ; ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਫ਼ਸਲ ਵੱਢੀ ਗਈ।’ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 14:14–16. ਅਤੇ ‘ਫ਼ਸਲ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਅੰਤ ਹੈ।’ ਮੱਤੀ 13:39.”

“ਫਿਰ: ਤੀਜਾ ਦੂਤ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦਰਿੰਦੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੋ ਮਰਜ਼ੀ ਹੋਣ; ਅਤੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 19:11–21 ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਪਤਾ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਦਰਿੰਦਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ‘ਜੀਊਂਦੇ’ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਤੇਜਸਤਾ ਨਾਲ ਉਹ ‘ਦੋਵੇਂ’ ਨਾਸ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

“ਇਹ ਤੱਥ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਇਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਤਿਹਰਾ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਦੂਜੀ ਆਮਦ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਹਰ ਕੌਮ ਅਤੇ ਕੁਲ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੀ ਫ਼ਸਲ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਇਕ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਆਮਦ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਆਖ਼ਰੀ, ਸਮਾਪਤੀ ਵਾਲਾ, ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ।”

“ਅਤੇ ਹੁਣ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਸਮਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਉੱਤੇ ਕਿ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੈ, ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਅੱਜ ਦੀਆਂ ਮਹਾਨ ਕੌਮਾਂ ਨਾਲ ਜੋ ਸੰਬੰਧ ਹੈ, ਉਹ ‘ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਮੇਂ’ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਦੁਆਰਾ ਹੋਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।” A. T. Jones, The Great Nations of Today, 114.