627, 632 ਅਤੇ 637

ਬੇਅੰਤ ਖੱਡ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਵਾਲੀ “ਕੁੰਜੀ” ਨਿਨਵੇਹ ਦੀ ਲੜਾਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਰਤੀ 627 ਵਿੱਚ ਹੋਈ, ਮੁਹੰਮਦ ਦੀ 632 ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪੰਜ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ। ਪੰਜ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, 637 ਵਿੱਚ, ਮੁਸਲਿਮ ਫੌਜਾਂ ਨੇ ਫ਼ਾਰਸ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ, ਜੋ ਨਿਨਵੇਹ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਦੋ ਮਹਾਨ ਮਹਾਸੱਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਇਸ ਘਟਨਾ ਨੇ ਮੱਧ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਸੰਤੁਲਨ ਨੂੰ ਨਾਟਕੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ। 627 ਵਿੱਚ ਨਿਨਵੇਹ ਦੀ ਲੜਾਈ ਨੇ ਫ਼ਾਰਸੀ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਖੋਖਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਦਸ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਫ਼ਾਰਸੀ ਸਾਮਰਾਜ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋ ਗਿਆ।

ਅਪਮਾਨ—782

632 ਵਿੱਚ ਮੁਹੰਮਦ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, 782 ਦੀ ਅੱਬਾਸੀ ਮੁਹਿੰਮ ਵਿੱਚ, ਅੱਬਾਸੀ ਫੌਜ (ਜਿਸ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਲਗਭਗ 95,000 ਸੈਨਿਕ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ) ਨੇ ਏਸ਼ੀਆ ਮਾਈਨਰ ਵਿੱਚ ਬਿਜ਼ਨਤੀਨੀ ਇਲਾਕੇ (ਆਧੁਨਿਕ ਤੁਰਕੀ) ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਆਕਰਮਣ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਅੱਗੇ ਵੱਧਦੇ ਹੋਏ ਕ੍ਰਾਈਸੋਪੋਲਿਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ, ਜੋ ਕੌਂਸਟਾਂਟੀਨੋਪਲ ਤੋਂ ਬੋਸਫੋਰਸ ਜਲਡੰਮਰੂਮੱਧ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਪਾਰ ਸੀ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਬਿਜ਼ਨਤੀਨੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਦੇ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਆ ਗਏ। ਮਹਾਰਾਣੀ ਆਇਰੀਨ ਦੇ ਅਧੀਨ ਬਿਜ਼ਨਤੀਨੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਗੰਭੀਰ ਹਾਰ ਝੱਲਣੀ ਪਈ। ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਬਿਜ਼ਨਤੀਨੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਪਮਾਨਜਨਕ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾ ਸੰਧਿ ਉੱਤੇ ਹਸਤਾਖਰ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੋਣਾ ਪਿਆ, ਜਿਸ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ ਵੱਡੀ ਸਾਲਾਨਾ ਖਿਰਾਜ਼ੀ ਰਕਮ (ਲਗਭਗ 70,000–90,000 ਸੋਨੇ ਦੇ ਦਿਨਾਰ) ਅਦਾ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਬੰਧਕਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋਏ। ਇਹ ਮੁਹਿੰਮ ਅੱਠਵੀਂ ਸਦੀ ਦੌਰਾਨ ਬਿਜ਼ਨਤੀਨੀ ਭੂਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅੱਬਾਸੀਆਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸਫਲ ਦਾਖਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਇਸ ਨੇ ਅੱਬਾਸੀ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ਤ ਦੀ ਵੱਧ ਰਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਬਿਜ਼ਨਤੀਨੀ ਸਮਰਾਜ ਦੇ ਜਾਰੀ ਪਤਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ।

ਪੰਜ ਮਹੀਨੇ

ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ “ਪੰਜ ਮਹੀਨੇ”, ਜੋ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ, ਦੋ ਵਾਰ ਉਲੇਖੇ ਗਏ ਹਨ: ਇੱਕ ਵਾਰ ਪੰਜਵੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਫਿਰ ਦਸਵੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ।

ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਨਾ, ਪਰ ਪੰਜ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਾਤਨਾ ਦੇਣ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯਾਤਨਾ ਬਿਛੂ ਦੀ ਯਾਤਨਾ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਡੰਗ ਮਾਰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਮੌਤ ਨੂੰ ਲੱਭਣਗੇ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਲੱਭਣਗੇ; ਅਤੇ ਮਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨਗੇ, ਪਰ ਮੌਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਭੱਜ ਜਾਵੇਗੀ। ਅਤੇ ਟਿਡੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਘੋੜਿਆਂ ਵਰਗੇ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿਵੇਂ ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਮੁਕਟ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰਿਆਂ ਵਰਗੇ ਸਨ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਰਗੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੰਦ ਸ਼ੇਰਾਂ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਵਰਗੇ ਸਨ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀ-ਢਾਲਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਛਾਤੀ-ਢਾਲਾਂ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੱਖਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਯੁੱਧ ਵੱਲ ਦੌੜਦੇ ਹੋਏ ਬਹੁਤ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਰਗੀ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੂੰਝਾਂ ਬਿਛੂਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੂੰਝਾਂ ਵਿੱਚ ਡੰਗ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਪੰਜ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਹਾਨੀ ਪਹੁੰਚਾਉਣ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 9:5–10.

ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਤੁਰਹੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਦੋ ਵੱਖਰੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਲ ਹਨ। ਪਹਿਲਾ ਕਾਲ 632 ਵਿੱਚ ਮੁਹੰਮਦ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 782 ਵਿੱਚ ਪੂਰਬੀ ਰੋਮ ਦੀ ਮਹਾਰਾਣੀ ਆਇਰੀਨ ਦੀ ਅਪਮਾਨਨਾ ਤੱਕ ਹੈ। ਨੌਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਉਭਾਰ ਦੀ ਪਛਾਣ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। 606 ਵਿੱਚ ਕਬੀਲਿਆਂ ਦੇ ਇਕੱਠ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 627 ਵਿੱਚ ਨੀਨੇਵੇਹ ਦੀ ਲੜਾਈ ਤੱਕ, 632 ਵਿੱਚ ਮੁਹੰਮਦ ਦੀ ਮੌਤ ਤੱਕ, ਅਤੇ ਫਿਰ 637 ਵਿੱਚ ਫ਼ਾਰਸ ਦੀ ਹਾਰ ਤੱਕ, ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਉਤਥਾਨ ਅਤੇ ਪਤਨ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਵਚਨ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨਪੂਰਵਕ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਰਬ ਦਾ ਇਸਲਾਮ ਪੀੜਾ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਇੱਕ-ਸੌ-ਪੰਜਾਹ-ਸਾਲਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। 606 ਵਿੱਚ ਮੁਹੰਮਦ ਦੁਆਰਾ ਕਬੀਲਿਆਂ ਦਾ ਏਕਤੀਕਰਨ; ਫਿਰ 627 ਵਿੱਚ ਨੀਨੇਵੇਹ ਦੀ “ਕੁੰਜੀ” ਲੜਾਈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲਗਭਗ 628 ਵਿੱਚ ਮੁਹੰਮਦ ਦੁਆਰਾ ਫ਼ਾਰਸ ਅਤੇ ਰੋਮ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਪਤਨ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ 632 ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ। ਇਹ ਤਾਰੀਖਾਂ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕ੍ਰਮ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਮੁਹੰਮਦ ਦੀ 632 ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਅਰਬ ਤੋਂ ਤੁਰਕੀ ਵੱਲ ਬਦਲ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਪੂਰਬੀ ਰੋਮ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਧੱਕਦੇ ਹੋਏ ਸਾਰਾ ਰਸਤਾ ਕੌਂਸਟਾਂਟੀਨੋਪਲ ਤੱਕ ਲੈ ਆਇਆ। ਪਹਿਲੀ ਹਾਇ ਅਰਬ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਹਾਇ ਤੁਰਕੀ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਸੀ। ਪਹਿਲੀ ਹਾਇ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲ ਦੀਆਂ ਦੋਹਾਂ ਸਮੇਂ-ਸੰਬੰਧੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਅਰਬ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਅਤੇ ਤੁਰਕੀ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਵਿਚਲੇ ਫ਼ਰਕ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਇਹੀ ਸੱਚਾਈ ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਹਾਇ ਦੇ ਫ਼ਰਕ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ।

ਪਹਿਲੇ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲ ਫ਼ਾਰਸ ਦੇ ਪਤਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ ਅਤੇ ਰੋਮ ਦੇ ਕਾਨਸਟਾਂਟੀਨੋਪਲ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਅੰਦਰ ਫਸ ਜਾਣ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ। ਦੂਜਾ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਅਵਧੀ ਔਸਮਾਨ ਦੀ (ਜਿਸ ਨੂੰ ਔਟਮਾਨ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਨਿਕੋਮੀਡੀਆ ਵਿਖੇ ਜਿੱਤ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਨਿਕੋਮੀਡੀਆ ਵਿਖੇ ਔਟੋਮਨ ਜਿੱਤ ਨਿਕੋਮੀਡੀਆ ਦੇ ਘੇਰੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ (ਆਧੁਨਿਕ ਇਜ਼ਮੀਤ, ਤੁਰਕੀ), ਜੋ 1333 ਤੋਂ 1337 ਤੱਕ ਵਾਪਰਿਆ, ਜਦੋਂ ਸੁਲਤਾਨ ਔਰਹਾਨ ਗਾਜ਼ੀ (ਉਸਮਾਨ ਪਹਿਲੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਔਟੋਮਨ ਬੇਇਲਿਕ ਦਾ ਸੰਸਥਾਪਕ ਸੀ) ਨੇ ਨਿਕੋਮੀਡੀਆ ਦੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਬਿਜ਼ਨਟੀਨੀ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਘੇਰਾ ਕੀਤਾ। ਸ਼ਹਿਰ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਟਿਕਿਆ ਰਿਹਾ, ਪਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਭੁੱਖਮਰੀ ਅਤੇ ਰਸਦ ਦੀ ਘਾਟ ਕਾਰਨ 1337 ਵਿੱਚ ਸਮਰਪਣ ਕਰ ਗਿਆ। ਬਿਜ਼ਨਟੀਨੀ ਛਾਵਨੀ ਨੂੰ ਕਾਨਸਟਾਂਟੀਨੋਪਲ ਵੱਲ ਚਲੇ ਜਾਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਨਿਕੋਮੀਡੀਆ ਏਸ਼ੀਆ ਮਾਈਨਰ (ਅਨਾਤੋਲੀਆ) ਵਿੱਚ ਬਿਜ਼ਨਟੀਨੀ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਆਖਰੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਗੜ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਇਸ ਦੇ ਪਤਨ ਨਾਲ ਪੱਛਮੀ ਅਨਾਤੋਲੀਆ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਭਾਗ ਉੱਤੇ ਬਿਜ਼ਨਟੀਨੀ ਨਿਯੰਤਰਣ ਦਾ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਜਿੱਤ ਨੇ ਔਟੋਮਨਾਂ ਨੂੰ ਬਿਥੀਨੀਆ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਬੋਸਫੋਰਸ ਜਲਡੰਡੀ ਵੱਲ ਹੋਰ ਅੱਗੇ ਫੈਲਾਅ ਕਰਨ ਯੋਗ ਬਣਾਇਆ। ਇਹ ਕਾਨਸਟਾਂਟੀਨੋਪਲ ਉੱਤੇ ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਹੋਈ ਔਟੋਮਨ ਜਿੱਤ ਵੱਲ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਪੜਾਅ ਸੀ (ਜੋ ਇੱਕ ਸਦੀ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ 1453 ਵਿੱਚ ਵਾਪਰੀ)। ਇਸ ਘੇਰੇ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਉਹਨਾਂ ਮੁੱਖ ਆਰੰਭਿਕ ਜਿੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਛੋਟੇ ਔਟੋਮਨ ਬੇਇਲਿਕ ਨੂੰ ਉਭਰਦੀ ਖੇਤਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਜਦੋਂ ਪਹਿਲੀ ਤੁਰ੍ਹੀ ਦੇ ਅੰਤਰਗਤ ਆਉਂਦਾ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਦੂਜਾ ਕਾਲਖੰਡ 27 ਜੁਲਾਈ, 1449 ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਆਖ਼ਰੀ ਕਾਂਸਟੈਂਟੀਨ ਨੇ ਪੂਰਬੀ ਰੋਮ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਣ ਉੱਤੇ ਬਿਰਾਜਮਾਨ ਹੋਣ ਲਈ ਇਸਲਾਮੀ ਸੁਲਤਾਨ ਤੋਂ ਆਗਿਆ ਮੰਗੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਹੀ ਅਪਮਾਨ ਸਹਿਣਾ ਪਿਆ ਜੋ ਸਮਰਾਜਣੀ ਆਈਰੀਨ ਨੂੰ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿਚਲੇ “ਪੰਜ ਮਹੀਨਿਆਂ” ਦੇ ਦੋ ਕਾਲਖੰਡਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸਹਿਣਾ ਪਿਆ ਸੀ। ‘ਸਮਰਾਜਣੀ ਆਈਰੀਨ’ ਅਤੇ ‘ਆਖ਼ਰੀ ਕਾਂਸਟੈਂਟੀਨ’ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਉਸਮਾਨੀਆਂ ਦੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਅਪਮਾਨ ਦਾ ਪੂਰਵ-ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਦੂਜੀ ਬਿਪਤਾ ਦੀ ਸਮੇਂ-ਸੰਬੰਧੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਉੱਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਿਸਰ ਦੇ ਖ਼ਤਰੇ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਯੂਰਪ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਮਹਾਨ ਤਾਕਤਾਂ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਮੰਗੀ ਸੀ।

ਪੈਂਥਿਓਨ

ਅਗਵਾਨਾਂ ਨੇ ਠੀਕ ਤੌਰ ਤੇ ਇਹ ਸਮਝਿਆ ਅਤੇ ਸਿਖਾਇਆ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਗਿਆਰਹੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਵਾਕੰਸ਼ “ਉਸ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਦੀ ਥਾਂ ਢਾਹ ਦਿੱਤੀ ਗਈ” ਕਾਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।

ਹਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੈਨਾ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਤੱਕ ਮਹਾਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਬਲੀ ਹਟਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦਾ ਅਸਥਾਨ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।

ਇੱਥੇ ਜਿਸ “ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ” ਦੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਉਹ ਰੋਮ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਪੈਂਥਿਓਨ ਮੰਦਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਮੰਦਰ ਦਾ “ਸਥਾਨ” ਰੋਮ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਕੌਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਨੇ ਇਸਵੀ ਸੰਨ 330 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਮਰਾਜ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਕੌਂਸਟੈਂਟੀਨੋਪਲ ਵੱਲ ਸਥਾਨਾਂਤਰਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਨਿਰਣੈ ਕੀਤਾ, ਤਦ ਰੋਮ ਨੂੰ “ਡਿੱਗਾਇਆ ਗਿਆ।” ਗਿਆਰਵੀਂ ਆਇਤ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਤੇਰਵੀਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਦੂਜੀ ਆਇਤ ਨਾਲ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਉਸੇ ਹੀ ਘਟਨਾ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।

ਅਤੇ ਜੋ ਦਰਿੰਦਾ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਚੀਤੇ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਰਿੱਛ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਰਗੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਸ਼ੇਰ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਰਗਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਅਜਗਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਆਪਣਾ ਸਿੰਘਾਸਨ, ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।

ਅਜਗਰ ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਸੀ, ਅਤੇ ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਨੇ 330 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ “ਗੱਦੀ” ਰੋਮੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੀ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਧਾਨੀ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸਥਾਨਾਂਤਰਿਤ ਕੀਤਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸ਼ਕਤੀ-ਸ਼ੂਨ੍ਯ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਦਾ ਪਾਪਾਈ ਕਲੀਸਿਆ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਲਾਭ ਉਠਾਇਆ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਪੂਰਬੀ ਰੋਮ ਦੀ ਰੇਖਾ 330 ਤੋਂ 1453 ਤੱਕ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਪਾਂਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਪੂਰਬੀ ਰੋਮ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਰੋਮ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਕਾਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਦੁਆਰਾ ਰੋਮ ਦੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਕਾਰਨ ਅਪਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹੀ ਅਪਮਾਨ 782 ਵਿੱਚ ਮਹਾਰਾਣੀ ਆਈਰੀਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਪੀੜਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਉੱਤੇ, ਦੁਹਰਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਅਪਮਾਨ ਆਖ਼ਰੀ ਕਾਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਦੁਆਰਾ ਫਿਰ ਦੁਹਰਾਏ ਗਏ।

ਵਿਲੱਖਣ ਉਤਥਾਨ ਅਤੇ ਪਤਨ

ਮੁਕਾਸ਼ਫ਼ਾ ਨੌਂ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਅਤੇ ਛੇਵੀਂ ਤੁਰਹੀ ਪੂਰਬੀ ਰੋਮ ਦੇ ਪਤਨ ਦੇ ਵਿਸਥਾਰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਉਠਾਣ ਅਤੇ ਪਤਨ ਦਾ ਵੀ ਵਰਤਾਂਤ ਲਿਖਦੀਆਂ ਹਨ। ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਸਾਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਮੁਕਾਸ਼ਫ਼ਾ ਦੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ “ਉਠਾਣ ਅਤੇ ਪਤਨ” ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਲਈ ਸੂਚਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਵਿਲੱਖਣ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਖਾਸ “ਉਠਾਣ ਅਤੇ ਪਤਨਾਂ” ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ। ਯਹੂਦਾ ਦਾ ਪਤਨ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਉੱਤੇ ਤਿੰਨ ਹਮਲਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਆਇਆ। ਇਬਰਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਫਰਮਾਨਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਵਾਪਸ ਆਉਣਗੇ, ਜੋ 2,300 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਇਹ ਅਵਧੀ 1798 ਤੋਂ 1844 ਤੱਕ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਆਗਮਨ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਵੇਗੀ। ਬਾਬਲ ਇੱਕ ਹੀ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਰੋਮ ਵਿਘਟਿਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਇਸ ਵਿਘਟਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰੋਮ ਦੇ ਦੋ ਪੱਖ ਪੱਛਮੀ ਜਾਂ ਪੂਰਬੀ ਰੋਮ ਦੇ ਸਥਾਨ ਅਧੀਨ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਤਿਹਾਈ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਪਟੋਲੇਮੀਕ ਸਾਮਰਾਜ ਅਤੇ ਸਿਲਿਊਸਿਡ ਸਾਮਰਾਜ ਦਾ ਉਠਾਣ ਅਤੇ ਪਤਨ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦੇ ਉਠਾਣ ਅਤੇ ਪਤਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਕਸ਼ੀ ਕੇਵਲ ਸਿਕੰਦਰ ਅਤੇ ਯੂਨਾਨ ਦੇ ਵਿਘਟਨ ਦੀ ਕਥਾ ਦਾ ਨਿਸ਼ਕਰਸ਼ ਹੈ। ਰੋਮ ਤੋਂ ਭਿੰਨ, ਯੂਨਾਨ ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਜੋ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦੋ ਬਣੇ। ਰੋਮ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੱਛਮੀ ਰੋਮ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਅਨੁਸਾਰ ਤਿੰਨ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਰੋਮ ਦੀ ਤ੍ਰਿਵਿਧ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪੂਰਬੀ ਰੋਮ ਲਈ, ਕਾਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ। ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਪੱਛਮੀ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਰੋਮ ਸਮਾਂਤਰ ਰੇਖਾਵਾਂ ਹਨ ਜੋ ਰੋਮੀ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰੋਮੀ ਰਾਜ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਦਵੈਤ ਵੰਡ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹੋਰ ਤ੍ਰਿਵਿਧ ਵੰਡ ਵੀ ਹੈ। ਯੂਨਾਨ ਚਾਰ ਤੋਂ ਦੋ ਹੋਇਆ, ਬਾਬਲ ਇੱਕ ਰਾਤ ਸੀ, ਯਹੂਦਾ ਤਿੰਨ ਹਮਲੇ ਸਨ। ਇਸਲਾਮ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ “ਉਠਾਣ” ਇੱਕ “ਛੁਟਕਾਰਾ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ “ਪਤਨ” ਇੱਕ “ਰੋਕ” ਹੈ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਭਾਰ ਮੁਹੰਮਦ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ 11 ਅਗਸਤ 1840 ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। 9/11 ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ 7 ਅਕਤੂਬਰ 2023 ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਾਜ਼ਾ ਵਿੱਚ ਰੋਕ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸਲਾਮ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮੁਕਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਉਹ ਲੜੀ, ਜੋ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਨੌਵੇਂ ਤੋਂ ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਤੀਜੀ ਹਾਇ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦੀ ਹੈ। ‘ਤੀਜੀ ਹਾਇ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਇਤਿਹਾਸ’ ਸੱਤਵੇਂ ਦੂਤ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੀਜਾ ਦੂਤ 22 ਅਕਤੂਬਰ 1844 ਨੂੰ ਆਇਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਸੱਤਵੇਂ ਦੂਤ ਨੇ ਤੁਰ੍ਹੀ ਵਜਾਉਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਅਤੇ ਤੀਜੀ ਹਾਇ ਨੇ 9/11 ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। 9/11 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ, ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਹਾਇ ਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਨੀਨਵਾਹ ਦੇ ਯੁੱਧ ਦੀ “ਕੁੰਜੀ” ਦੋ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਰੋਮ ਅਤੇ ਫ਼ਾਰਸ, ਨੂੰ ਇਸਲਾਮ ਨਾਲ ਸਿੱਧੇ ਅਤੇ ਅਟੁੱਟ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਨੀਨਵਾਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹੋਰ ਅੰਸ਼ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਨਾਲ ਪੱਛਮੀ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਰੋਮ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਕ੍ਰਮਿਕ ਪਤਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਹੇਰੋਦੇਸ ਅਜਗਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ; ਉਹ ਰੋਮ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਅਜਗਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਹੈ। ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਵੇਲੇ ਛੇਵਾਂ ਰਾਜ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੱਤਵਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਜਨਮ-ਦਿਨ ਦੇ ਜਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਅੱਠਵੇਂ ਰਾਜ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਸੱਤਵਾਂ ਰਾਜ ਅਜੇ ਹੁਣੇ ਹੀ ਜਨਮਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਇੱਕ ਘੰਟੇ ਲਈ ਬਾਬਲ ਦੀ ਵੇਸਵਾ ਨੂੰ ਦੇਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹੇਰੋਦੇਸ ਵੱਲੋਂ ਸਲੋਮੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਤੱਕ ਦੇਣ ਦੇ ਵਾਅਦੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਠੀਕ ਜਿੱਥੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਪਤਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਜਨਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤਿਹਰੇ ਗੱਠਜੋੜ ਨੂੰ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇਰੋਦੇਸ ਅਜਗਰ ਹੈ, ਹੇਰੋਦਿਯਾਸ ਪੋਪਤੰਤਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਸਲੋਮੀ ਹੈ। ਹੇਰੋਦੇਸ ਇੱਕ ਅਵੈਧ ਵਿਆਹੁਤਾ ਗੱਠਜੋੜ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਪੱਧਰ ’ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਲੋਮੀ ਨਾਲ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਵਿਚਲਾ ਵਰਜਿਤ ਜਿਨਸੀ ਸੰਬੰਧ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਨੱਚ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਹੇਰੋਦੇਸ ਉਸ ਪ੍ਰਤੀ ਕਾਮ-ਵਾਸਨਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਅਜਗਰ ਦੇ ਮਾਂ ਅਤੇ ਧੀ ਦੋਹਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਪੱਛਮੀ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਰੋਮ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਕਲੀਸੀਆਈ ਸ਼ਾਸਨ-ਕਲਾ ਅਤੇ ਰਾਜਕੀ ਸ਼ਾਸਨ-ਕਲਾ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ। ਰੋਮ ਨੇ, ਜੋ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਚੌਥਾ ਰਾਜ ਹੈ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਪੱਧਰ ’ਤੇ ਪੋਪਤੰਤਰ ਨੂੰ ਸਿੰਘਾਸਣ ’ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ, ਅਤੇ ਅਜਿਹਾ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਪੂਰਵ-ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਬਣਿਆ, ਜੋ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਪੋਪਤੰਤਰ ਨੂੰ ਸਿੰਘਾਸਣ ’ਤੇ ਬਿਠਾਵੇਗਾ।

330 ਤੋਂ 476 ਤੱਕ ਪੱਛਮੀ ਰੋਮ ਦਾ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਪਤਨ, 1798 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਪਤਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। “330” ਦਾ ਸਾਲ ਅਤੇ “1798” ਦਾ ਸਾਲ ਦੋਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ “ਨਿਯੁਕਤ ਸਮਾਂ” ਜਾਂ “ਅੰਤ ਦਾ ਸਮਾਂ” ਕਹੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ। 330 ਪੱਛਮੀ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਰੋਮ ਦੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤਾਂ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਰੋਮੀ ਅਗੂ ਦੀ ਨਿਮਨਤਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਕੌਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਨੇ ਰੋਮ ਨਗਰ ਨੂੰ ਨਿਮਨ ਕੀਤਾ ਸੀ। 476 ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਅਵਧੀ ਦਾ ਅੰਤ ਸੀ, ਜੋ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਰੋਮ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਿਤ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸੰਰਚਨਾ ਤਿੰਨ ਕਦਮਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕਿਵੇਂ ਵਿਘਟਿਤ ਹੋਈ। ਇਹ ਅਵਧੀ, ਜੋ 330 ਵਿੱਚ ਨਗਰ ਦੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸੰਰਚਨਾ ਦੀ ਨਿਮਨਤਾ ਆਈ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾਮਈ ਗਣਰਾਜੀ ਵਿਵਸਥਾ, ਜੋ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰੋਮ ਲਈ ਮੁੱਖ ਡੰਕਾ ਪੀਟਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਸੀ, ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ—ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ 476 ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀ, ਜਦੋਂ ਰੋਮ ਉੱਤੇ ਫਿਰ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਸ਼ਾਸਕ ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਅਸਲ ਰੋਮੀ ਰਕਤ-ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਹੋਵੇ। 330 ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਆਰੰਭ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਰੋਮ ਦੀਆਂ ਦੋ ਰੇਖਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਅਨੁਛੇਦ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦੋ ਰੇਖਾਵਾਂ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਪੰਜ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪੱਛਮੀ ਰੋਮ ਦੀ ਰੇਖਾ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਨਿਮਨਤਾ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਨਿਮਨਤਾ ਨਾਲ ਹੀ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪੂਰਬੀ ਰੋਮ ਦੀ ਰੇਖਾ ਵੀ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਨਿਮਨਤਾ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ 1449 ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਨਿਮਨਤਾ ਨਾਲ ਹੀ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਅੰਤਿਮ ਕੌਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਨੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਗੀ।

ਪੰਜ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਿਆਦਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮਿਆਦ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਜੋਂ ਅਰਬੀ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਅੰਤ ਅਤੇ 782 ਵਿੱਚ ਤੁਰਕੀ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਤਾਰੀਖ਼ ਨੂੰ ਮਹਾਰਾਣੀ ਆਈਰੀਨ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪੰਜ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਦੂਜੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਆਖ਼ਰੀ ਕਾਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਦੇ ਅਪਮਾਨ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੰਦਰਾਂ ਆਇਤਾਂ ਦੇ ਇੱਕੋ ਬਿਰਤਾਂਤ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ। ਇੱਕ ਅਰਬ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਦੂਜੀ, ਤੁਰਕੀ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਦਾ। ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਪੂਰਬੀ ਰੋਮ ਦੇ ਅਪਮਾਨ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਇੱਕ ਔਰਤ ਦੇ ਅਪਮਾਨਿਤ ਹੋਣ ਰਾਹੀਂ ਸਾਕਾਰ ਹੋਈ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਦੀ ਇੱਕ ਮਰਦ ਦੇ ਅਪਮਾਨਿਤ ਹੋਣ ਰਾਹੀਂ। ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ, ਇਹ ਪੂਰਬੀ ਰੋਮ ਦੀ ਕਲੀਸੀਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੇ ਅਪਮਾਨ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਅਪਮਾਨ ਪਹਿਲੀ ਹਾਇ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। 1449 ਵਿੱਚ ਆਖ਼ਰੀ ਕਾਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਦੇ ਅਪਮਾਨ ਨਾਲ ਚਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਮਿਆਦ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ 1453 ਵਿੱਚ ਕਾਂਸਟੈਂਟੀਨੋਪਲ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਢਹਿ ਜਾਣ ਨਾਲ ਖ਼ਤਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। 1449 ਇੱਕ ਅਪਮਾਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ 1453 ਵਿੱਚ ਕੰਧਾਂ ਢਹਿ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਰਾਜ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਮੁਹੰਮਦ ਦੀ ਮੌਤ

ਪੰਜ-ਪੰਜ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਮਿਆਦਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੁਹੰਮਦ ਦੀ ਮੌਤ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਗਿਆਰ੍ਹਵੀਂ ਆਇਤ ਦੇ ਵਾਕੰਸ਼ “ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ” ਵਿਚਲੇ ਰਾਜੇ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।

ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਦਾ ਦੂਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਇਬਰਾਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਅਬੱਦੋਨ ਹੈ, ਪਰ ਯੂਨਾਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਪੱਲਿਓਨ ਹੈ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜਾ ਮੁਹੰਮਦ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਕੋਈ ਹੋਰ ਇਸਲਾਮੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਮੁਹੰਮਦ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਇੱਕ ਰਾਜ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਲਾਮ ਮੁਹੰਮਦ ਦਾ ਰਾਜ ਹੈ।

ਅਤੇ ਪੰਜਵੇਂ ਦੂਤ ਨੇ ਤੁਰਹੀ ਵਜਾਈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਤਾਰੇ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਖੱਡ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਭੱਠੀ ਦੇ ਧੂੰਏ ਵਰਗਾ ਧੂੰਆ ਉੱਠਿਆ; ਅਤੇ ਖੱਡ ਦੇ ਧੂੰਏ ਕਾਰਨ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਅੰਧਕਾਰਮਈ ਹੋ ਗਏ। ਅਤੇ ਉਸ ਧੂੰਏ ਵਿੱਚੋਂ ਟਿੱਡੀਆਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਿਕਲ ਆਈਆਂ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਜਿਹੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਬਿਛੂਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 9:1–3।

ਤੀਜੀ ਹਾਇ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਹਾਇ ਦੀ ਦੁਹਰਾਈ, ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਦੁਹਰਾਈ ਦੇ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਹੈ। ਰਾਜਾ ਮੁਹੰਮਦ ਨੂੰ ਅਥਾਹ ਕੁੰਡ ਖੋਲ੍ਹਣ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ 9/11 ਉਸ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਮਸੀਹ ਬਲਵੰਤ ਦੂਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਿਆ, ਜਦੋਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਬਿਲਆਮ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪ੍ਰਹਾਰ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਅਥਾਹ ਕੁੰਡ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਸਲਾਮ ਮੁੜ ਵਿਸ਼ਵ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਮਸੀਹ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦੇ ਪੁਰਾਤਨ ਮਾਰਗਾਂ ਉੱਤੇ ਵਾਪਸ ਲੈ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਤੀਜੀ ਹਾਇ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੁਣਾਇਆ ਜਾਣ ਲੱਗਾ। 2015 ਵਿੱਚ, ਟਰੰਪ ਨੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੇ ਅਹੁਦੇ ਲਈ ਚੋਣ ਲੜਨ ਦੇ ਆਪਣੇ ਇਰਾਦੇ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵਵਾਦੀ ਅਜਗਰ-ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਭੜਕ ਉੱਠੀਆਂ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਥਾਹ ਕੁੰਡ ਨੇ ਉਸ ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਛੱਡਿਆ ਜਿਸ ਨੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸਦੂਮ ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਟਰੰਪ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਹ ਦਰਿੰਦਾ, ਜੋ ਅੱਠਵਾਂ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ, ਅਥਾਹ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹੇਗਾ। ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਮੋਹਰ ਲਾਏ ਜਾਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਅੰਤ ਅਥਾਹ ਕੁੰਡ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਉਭਾਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਉਹ ਦਰਿੰਦਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਵੇਖਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਸੀ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹ ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹੇਗਾ ਅਤੇ ਨਾਸ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਉਹ ਲੋਕ ਅਚਰਜ ਕਰਨਗੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਨੀਂਹ ਤੋਂ ਜੀਵਨ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਲਿਖੇ ਨਹੀਂ ਗਏ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਸ ਦਰਿੰਦੇ ਨੂੰ ਵੇਖਣਗੇ ਜੋ ਸੀ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 17:8।

ਇਸਲਾਮ ਉਹ ਕੁੰਜੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ 9/11 ਨੂੰ ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦੀ ਹੈ। ਮੋਹਰ ਲਗਾਏ ਜਾਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਗਲੋਬਲਿਜ਼ਮ ਦਾ ਅਜਗਰ-ਜਾਨਵਰ ਵੀ ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਇਆ।

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਗਵਾਹੀ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੈਣਗੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਦਰਿੰਦਾ ਜੋ ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਵਿੱਚੋਂ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 11:7।

ਅਥਾਹ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਤਿੰਨਾਂ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਵਾਲੀ ਕੁੰਜੀ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਰਾਜੇ ਮੁਹੰਮਦ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। 627 ਵਿੱਚ ਨੀਨਵਾਹ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੋ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਅਜਿਹੇ ਯੁੱਧ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਯੁੱਧਰਤ ਧਿਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਘਟਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਇਸਲਾਮ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀ ਵਜੋਂ ਉੱਭਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦਿੱਤਾ। 9/11 ਨੂੰ ਕੁੰਜੀ ਘੁਮਾਈ ਗਈ ਅਤੇ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਉਭਾਰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਸ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਇਸ ਉੱਤੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। 9/11 ਵੇਲੇ ਨੀਨਵਾਹ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉੱਥੇ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਉਭਾਰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਦੂਤ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਤਾਰਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਹੈ, ਵੀ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗਿਆ। ਨੀਨਵਾਹ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਅੰਤ ਵੇਲੇ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਲਾਮ ਧਰਮ ਦੇ ਧੂੰਏਂ ਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਣ ਨਾਲ ਅੰਧਕਾਰ ਯੁੱਗ ਦਾ ਦੂਜਾ ਦੌਰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਐਕਜ਼ੇਟਰ

ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਪੂਰਵ-ਪ੍ਰਤੀਕ ਉਸ ਘਟਨਾ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਐਕਸੇਟਰ ਦੀ ਕੈਂਪ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ ਸੀ। ਤਦ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਅੰਤਿਮ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਮੂਰਤੀ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ, ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ, 9/11 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਇਸ ਸਮੇਂ-ਕਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ, ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਐਲਾਨ ਦਾ ਸਮੇਂ-ਕਾਲ ਵੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਦੇ ਉਸ ਸਮੁੱਚੇ ਸਮੇਂ-ਕਾਲ ਦਾ ਇੱਕ ਫ੍ਰੈਕਟਲ ਹੈ ਜੋ 9/11 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਆਰੰਭ ਅੰਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਹਾਇ ਤੀਜੀ ਹਾਇ ਦਾ ਪੂਰਵ-ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਠੀਕ ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾ ਦੂਤ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਪੂਰਵ-ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਨੀਨਵਾਹ ਦਾ ਯੁੱਧ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨੀਨਵਾਹ ਦੇ ਯੁੱਧ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਨੀਨਵਾਹ ਦਾ ਯੁੱਧ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦਾ ਅੰਤ ਹੈ ਜੋ 9/11 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਐਲਾਨ ਦੇ ਸਮੇਂ-ਕਾਲ ਦਾ ਅੰਤ ਵੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਨੀਨਵਾਹ ਦੇ ਯੁੱਧ ਦਾ ਪੂਰਵ-ਪ੍ਰਤੀਕ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਉਸ ਐਲਾਨ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਕਦਮਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਨੀਨਵਾਹ ਉਹ ਕੁੰਜੀ ਹੈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੇਖਾਵਾਂ ਨੂੰ ਇਕਸਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਪੂਰਨ ਪੂਰਤੀ ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਇਤ ਦੇ ਲੁਕਵੇਂ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਅਸੀਂ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵਧਾਂਗੇ।