ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਯਤ ਦਾ ਗੁਪਤ ਇਤਿਹਾਸ - ਸਤਾਰ੍ਹਾਂਵਾਂ ਅੰਕ

ਬੇਅੰਤ ਖੱਡ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਵਾਲੀ “ਕੁੰਜੀ” ਨਿਨਵੇਹ ਦੀ ਲੜਾਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਰਤੀ 627 ਵਿੱਚ ਹੋਈ, ਮੁਹੰਮਦ ਦੀ 632 ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪੰਜ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ। ਪੰਜ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, 637 ਵਿੱਚ, ਮੁਸਲਿਮ ਫੌਜਾਂ ਨੇ ਫ਼ਾਰਸ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ, ਜੋ ਨਿਨਵੇਹ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਦੋ ਮਹਾਨ ਮਹਾਸੱਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਇਸ ਘਟਨਾ ਨੇ ਮੱਧ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਸੰਤੁਲਨ ਨੂੰ ਨਾਟਕੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ। 627 ਵਿੱਚ ਨਿਨਵੇਹ ਦੀ ਲੜਾਈ ਨੇ ਫ਼ਾਰਸੀ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਖੋਖਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਦਸ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਫ਼ਾਰਸੀ ਸਾਮਰਾਜ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋ ਗਿਆ।

632 ਵਿੱਚ ਮੁਹੰਮਦ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, 782 ਦੀ ਅੱਬਾਸੀ ਮੁਹਿੰਮ ਵਿੱਚ, ਅੱਬਾਸੀ ਫੌਜ (ਜਿਸ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਲਗਭਗ 95,000 ਸੈਨਿਕ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ) ਨੇ ਏਸ਼ੀਆ ਮਾਈਨਰ ਵਿੱਚ ਬਿਜ਼ਨਤੀਨੀ ਇਲਾਕੇ (ਆਧੁਨਿਕ ਤੁਰਕੀ) ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਆਕਰਮਣ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਅੱਗੇ ਵੱਧਦੇ ਹੋਏ ਕ੍ਰਾਈਸੋਪੋਲਿਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ, ਜੋ ਕੌਂਸਟਾਂਟੀਨੋਪਲ ਤੋਂ ਬੋਸਫੋਰਸ ਜਲਡੰਮਰੂਮੱਧ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਪਾਰ ਸੀ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਬਿਜ਼ਨਤੀਨੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਦੇ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਆ ਗਏ। ਮਹਾਰਾਣੀ ਆਇਰੀਨ ਦੇ ਅਧੀਨ ਬਿਜ਼ਨਤੀਨੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਗੰਭੀਰ ਹਾਰ ਝੱਲਣੀ ਪਈ। ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਬਿਜ਼ਨਤੀਨੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਪਮਾਨਜਨਕ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾ ਸੰਧਿ ਉੱਤੇ ਹਸਤਾਖਰ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੋਣਾ ਪਿਆ, ਜਿਸ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ ਵੱਡੀ ਸਾਲਾਨਾ ਖਿਰਾਜ਼ੀ ਰਕਮ (ਲਗਭਗ 70,000–90,000 ਸੋਨੇ ਦੇ ਦਿਨਾਰ) ਅਦਾ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਬੰਧਕਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋਏ। ਇਹ ਮੁਹਿੰਮ ਅੱਠਵੀਂ ਸਦੀ ਦੌਰਾਨ ਬਿਜ਼ਨਤੀਨੀ ਭੂਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅੱਬਾਸੀਆਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸਫਲ ਦਾਖਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਇਸ ਨੇ ਅੱਬਾਸੀ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ਤ ਦੀ ਵੱਧ ਰਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਬਿਜ਼ਨਤੀਨੀ ਸਮਰਾਜ ਦੇ ਜਾਰੀ ਪਤਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ।

ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ “ਪੰਜ ਮਹੀਨੇ,” ਜੋ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ, ਦਾ ਦੋ ਵਾਰ ਉਲੇਖ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਇੱਕ ਵਾਰ ਪੰਜਵੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਫਿਰ ਦਸਵੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ।

ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਤੁਰਹੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਦੋ ਵੱਖਰੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਲ ਹਨ। ਪਹਿਲਾ ਕਾਲ 632 ਵਿੱਚ ਮੁਹੰਮਦ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 782 ਵਿੱਚ ਪੂਰਬੀ ਰੋਮ ਦੀ ਮਹਾਰਾਣੀ ਆਇਰੀਨ ਦੀ ਅਪਮਾਨਨਾ ਤੱਕ ਹੈ। ਨੌਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਉਭਾਰ ਦੀ ਪਛਾਣ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। 606 ਵਿੱਚ ਕਬੀਲਿਆਂ ਦੇ ਇਕੱਠ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 627 ਵਿੱਚ ਨੀਨੇਵੇਹ ਦੀ ਲੜਾਈ ਤੱਕ, 632 ਵਿੱਚ ਮੁਹੰਮਦ ਦੀ ਮੌਤ ਤੱਕ, ਅਤੇ ਫਿਰ 637 ਵਿੱਚ ਫ਼ਾਰਸ ਦੀ ਹਾਰ ਤੱਕ, ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਉਤਥਾਨ ਅਤੇ ਪਤਨ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਵਚਨ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨਪੂਰਵਕ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਰਬ ਦਾ ਇਸਲਾਮ ਪੀੜਾ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਇੱਕ-ਸੌ-ਪੰਜਾਹ-ਸਾਲਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। 606 ਵਿੱਚ ਮੁਹੰਮਦ ਦੁਆਰਾ ਕਬੀਲਿਆਂ ਦਾ ਏਕਤੀਕਰਨ; ਫਿਰ 627 ਵਿੱਚ ਨੀਨੇਵੇਹ ਦੀ “ਕੁੰਜੀ” ਲੜਾਈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲਗਭਗ 628 ਵਿੱਚ ਮੁਹੰਮਦ ਦੁਆਰਾ ਫ਼ਾਰਸ ਅਤੇ ਰੋਮ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਪਤਨ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ 632 ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ। ਇਹ ਤਾਰੀਖਾਂ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕ੍ਰਮ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਮੁਹੰਮਦ ਦੀ 632 ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਅਰਬ ਤੋਂ ਤੁਰਕੀ ਵੱਲ ਬਦਲ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਪੂਰਬੀ ਰੋਮ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਧੱਕਦੇ ਹੋਏ ਸਾਰਾ ਰਸਤਾ ਕੌਂਸਟਾਂਟੀਨੋਪਲ ਤੱਕ ਲੈ ਆਇਆ। ਪਹਿਲੀ ਹਾਇ ਅਰਬ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਹਾਇ ਤੁਰਕੀ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਸੀ। ਪਹਿਲੀ ਹਾਇ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲ ਦੀਆਂ ਦੋਹਾਂ ਸਮੇਂ-ਸੰਬੰਧੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਅਰਬ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਅਤੇ ਤੁਰਕੀ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਵਿਚਲੇ ਫ਼ਰਕ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਇਹੀ ਸੱਚਾਈ ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਹਾਇ ਦੇ ਫ਼ਰਕ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ।

ਪਹਿਲੇ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲ ਫ਼ਾਰਸ ਦੇ ਪਤਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ ਅਤੇ ਰੋਮ ਦੇ ਕਾਨਸਟਾਂਟੀਨੋਪਲ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਅੰਦਰ ਫਸ ਜਾਣ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ। ਦੂਜਾ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਅਵਧੀ ਔਸਮਾਨ ਦੀ (ਜਿਸ ਨੂੰ ਔਟਮਾਨ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਨਿਕੋਮੀਡੀਆ ਵਿਖੇ ਜਿੱਤ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਨਿਕੋਮੀਡੀਆ ਵਿਖੇ ਔਟੋਮਨ ਜਿੱਤ ਨਿਕੋਮੀਡੀਆ ਦੇ ਘੇਰੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ (ਆਧੁਨਿਕ ਇਜ਼ਮੀਤ, ਤੁਰਕੀ), ਜੋ 1333 ਤੋਂ 1337 ਤੱਕ ਵਾਪਰਿਆ, ਜਦੋਂ ਸੁਲਤਾਨ ਔਰਹਾਨ ਗਾਜ਼ੀ (ਉਸਮਾਨ ਪਹਿਲੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਔਟੋਮਨ ਬੇਇਲਿਕ ਦਾ ਸੰਸਥਾਪਕ ਸੀ) ਨੇ ਨਿਕੋਮੀਡੀਆ ਦੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਬਿਜ਼ਨਟੀਨੀ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਘੇਰਾ ਕੀਤਾ। ਸ਼ਹਿਰ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਟਿਕਿਆ ਰਿਹਾ, ਪਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਭੁੱਖਮਰੀ ਅਤੇ ਰਸਦ ਦੀ ਘਾਟ ਕਾਰਨ 1337 ਵਿੱਚ ਸਮਰਪਣ ਕਰ ਗਿਆ। ਬਿਜ਼ਨਟੀਨੀ ਛਾਵਨੀ ਨੂੰ ਕਾਨਸਟਾਂਟੀਨੋਪਲ ਵੱਲ ਚਲੇ ਜਾਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਨਿਕੋਮੀਡੀਆ ਏਸ਼ੀਆ ਮਾਈਨਰ (ਅਨਾਤੋਲੀਆ) ਵਿੱਚ ਬਿਜ਼ਨਟੀਨੀ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਆਖਰੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਗੜ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਇਸ ਦੇ ਪਤਨ ਨਾਲ ਪੱਛਮੀ ਅਨਾਤੋਲੀਆ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਭਾਗ ਉੱਤੇ ਬਿਜ਼ਨਟੀਨੀ ਨਿਯੰਤਰਣ ਦਾ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਜਿੱਤ ਨੇ ਔਟੋਮਨਾਂ ਨੂੰ ਬਿਥੀਨੀਆ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਬੋਸਫੋਰਸ ਜਲਡੰਡੀ ਵੱਲ ਹੋਰ ਅੱਗੇ ਫੈਲਾਅ ਕਰਨ ਯੋਗ ਬਣਾਇਆ। ਇਹ ਕਾਨਸਟਾਂਟੀਨੋਪਲ ਉੱਤੇ ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਹੋਈ ਔਟੋਮਨ ਜਿੱਤ ਵੱਲ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਪੜਾਅ ਸੀ (ਜੋ ਇੱਕ ਸਦੀ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ 1453 ਵਿੱਚ ਵਾਪਰੀ)। ਇਸ ਘੇਰੇ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਉਹਨਾਂ ਮੁੱਖ ਆਰੰਭਿਕ ਜਿੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਛੋਟੇ ਔਟੋਮਨ ਬੇਇਲਿਕ ਨੂੰ ਉਭਰਦੀ ਖੇਤਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਜਦੋਂ ਪਹਿਲੀ ਤੂਰ੍ਹੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੂਜਾ ਇੱਕ-ਸੌ-ਪੰਜਾਹ-ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਅਰਸਾ 27 ਜੁਲਾਈ, 1449 ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਆਖਰੀ ਕਾਨਸਟੈਂਟਾਈਨ ਨੇ ਪੂਰਬੀ ਰੋਮ ਦੇ ਸਿੰਹਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਇਸਲਾਮੀ ਸੁਲਤਾਨ ਤੋਂ ਆਗਿਆ ਮੰਗੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਹੀ ਅਪਮਾਨ ਸਹਿਆ ਜੋ ਮਹਾਰਾਣੀ ਆਇਰੀਨ ਨੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਨਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਦੋ “ਪੰਜ-ਮਹੀਨੇ” ਵਾਲੇ ਅਰਸਿਆਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਇੱਕ-ਸੌ-ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸਹਿਆ ਸੀ। ‘ਮਹਾਰਾਣੀ ਆਇਰੀਨ’ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਅਤੇ ‘ਆਖਰੀ ਕਾਨਸਟੈਂਟਾਈਨ’ ਦਾ ਵੀ ਅਪਮਾਨ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਓਟੋਮਾਨਾਂ ਦੇ ਅਪਮਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਦੂਜੇ ਹਾਏ ਦੀ ਸਮੇਂ-ਸੰਬੰਧੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਉੱਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਿਸਰ ਦੇ ਖ਼ਤਰੇ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਲਈ ਯੂਰਪ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਮਹਾਨ ਤਾਕਤਾਂ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।

ਅਗਵਾਨਾਂ ਨੇ ਠੀਕ ਤੌਰ ਤੇ ਇਹ ਸਮਝਿਆ ਅਤੇ ਸਿਖਾਇਆ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਗਿਆਰਹੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਵਾਕੰਸ਼ “ਉਸ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਦੀ ਥਾਂ ਢਾਹ ਦਿੱਤੀ ਗਈ” ਕਾਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।

ਇੱਥੇ ਜਿਸ “ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ” ਦੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਉਹ ਰੋਮ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਪੈਂਥਿਓਨ ਮੰਦਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਮੰਦਰ ਦਾ “ਸਥਾਨ” ਰੋਮ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਕੌਨਸਟੈਂਟਾਈਨ ਨੇ ਸੰਨ 330 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਮਰਾਜ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਕੌਨਸਟੈਂਟੀਨੋਪਲ ਵੱਲ ਸਥਾਨਾਂਤਰਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਨਿਰਣੈ ਕੀਤਾ, ਤਦ ਰੋਮ ਨੂੰ “ਡਾਹ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ” ਸੀ। ਪਦ ਗਿਆਰਾਂ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਤੇਰਾਂ ਨਾਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਦ ਦੋ ਉਹਨਾਂ ਹੀ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਅਜਗਰ ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਸੀ, ਅਤੇ ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਨੇ 330 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ “ਗੱਦੀ” ਰੋਮੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੀ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਧਾਨੀ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸਥਾਨਾਂਤਰਿਤ ਕੀਤਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸ਼ਕਤੀ-ਸ਼ੂਨ੍ਯ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਦਾ ਪਾਪਾਈ ਕਲੀਸਿਆ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਲਾਭ ਉਠਾਇਆ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਪੂਰਬੀ ਰੋਮ ਦੀ ਰੇਖਾ 330 ਤੋਂ 1453 ਤੱਕ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਪਾਂਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਪੂਰਬੀ ਰੋਮ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਰੋਮ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਕਾਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਦੁਆਰਾ ਰੋਮ ਦੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਕਾਰਨ ਅਪਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹੀ ਅਪਮਾਨ 782 ਵਿੱਚ ਮਹਾਰਾਣੀ ਆਈਰੀਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਪੀੜਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਉੱਤੇ, ਦੁਹਰਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਅਪਮਾਨ ਆਖ਼ਰੀ ਕਾਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਦੁਆਰਾ ਫਿਰ ਦੁਹਰਾਏ ਗਏ।

ਮੁਕਾਸ਼ਫ਼ਾ ਨੌਂ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਅਤੇ ਛੇਵੀਂ ਤੁਰਹੀ ਪੂਰਬੀ ਰੋਮ ਦੇ ਪਤਨ ਦੇ ਵਿਸਥਾਰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਉਠਾਣ ਅਤੇ ਪਤਨ ਦਾ ਵੀ ਵਰਤਾਂਤ ਲਿਖਦੀਆਂ ਹਨ। ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਸਾਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਮੁਕਾਸ਼ਫ਼ਾ ਦੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ “ਉਠਾਣ ਅਤੇ ਪਤਨ” ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਲਈ ਸੂਚਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਵਿਲੱਖਣ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਖਾਸ “ਉਠਾਣ ਅਤੇ ਪਤਨਾਂ” ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ। ਯਹੂਦਾ ਦਾ ਪਤਨ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਉੱਤੇ ਤਿੰਨ ਹਮਲਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਆਇਆ। ਇਬਰਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਫਰਮਾਨਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਵਾਪਸ ਆਉਣਗੇ, ਜੋ 2,300 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਇਹ ਅਵਧੀ 1798 ਤੋਂ 1844 ਤੱਕ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਆਗਮਨ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਵੇਗੀ। ਬਾਬਲ ਇੱਕ ਹੀ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਰੋਮ ਵਿਘਟਿਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਇਸ ਵਿਘਟਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰੋਮ ਦੇ ਦੋ ਪੱਖ ਪੱਛਮੀ ਜਾਂ ਪੂਰਬੀ ਰੋਮ ਦੇ ਸਥਾਨ ਅਧੀਨ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਤਿਹਾਈ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਪਟੋਲੇਮੀਕ ਸਾਮਰਾਜ ਅਤੇ ਸਿਲਿਊਸਿਡ ਸਾਮਰਾਜ ਦਾ ਉਠਾਣ ਅਤੇ ਪਤਨ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦੇ ਉਠਾਣ ਅਤੇ ਪਤਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਕਸ਼ੀ ਕੇਵਲ ਸਿਕੰਦਰ ਅਤੇ ਯੂਨਾਨ ਦੇ ਵਿਘਟਨ ਦੀ ਕਥਾ ਦਾ ਨਿਸ਼ਕਰਸ਼ ਹੈ। ਰੋਮ ਤੋਂ ਭਿੰਨ, ਯੂਨਾਨ ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਜੋ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦੋ ਬਣੇ। ਰੋਮ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੱਛਮੀ ਰੋਮ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਅਨੁਸਾਰ ਤਿੰਨ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਰੋਮ ਦੀ ਤ੍ਰਿਵਿਧ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪੂਰਬੀ ਰੋਮ ਲਈ, ਕਾਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ। ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਪੱਛਮੀ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਰੋਮ ਸਮਾਂਤਰ ਰੇਖਾਵਾਂ ਹਨ ਜੋ ਰੋਮੀ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰੋਮੀ ਰਾਜ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਦਵੈਤ ਵੰਡ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹੋਰ ਤ੍ਰਿਵਿਧ ਵੰਡ ਵੀ ਹੈ। ਯੂਨਾਨ ਚਾਰ ਤੋਂ ਦੋ ਹੋਇਆ, ਬਾਬਲ ਇੱਕ ਰਾਤ ਸੀ, ਯਹੂਦਾ ਤਿੰਨ ਹਮਲੇ ਸਨ। ਇਸਲਾਮ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ “ਉਠਾਣ” ਇੱਕ “ਛੁਟਕਾਰਾ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ “ਪਤਨ” ਇੱਕ “ਰੋਕ” ਹੈ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉੱਥਾਨ ਮੁਹੰਮਦ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਅਤੇ 11 ਅਗਸਤ 1840 ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਛੱਡੇ ਗਏ ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਹੀ 9/11 ਉੱਤੇ ਰੋਕ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ 7 ਅਕਤੂਬਰ 2023 ਨੂੰ ਉਹ ਮੁੜ ਛੱਡੇ ਗਏ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗਾਜ਼ਾ ਵਿੱਚ ਰੋਕੇ ਗਏ ਹਨ। ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸਲਾਮ ਨੂੰ ਫਿਰ ਛੱਡਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਨੌਂ ਤੋਂ ਗਿਆਰਾਂ ਤੱਕ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਇਸਲਾਮੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਰੇਖਾ, ਤੀਜੇ ਹਾਏ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦੀ ਹੈ। ‘ਤੀਜੇ ਹਾਏ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ’ ਸੱਤਵੇਂ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਤੀਜਾ ਦੂਤ 22 ਅਕਤੂਬਰ 1844 ਨੂੰ ਆਇਆ ਜਦੋਂ ਸੱਤਵੇਂ ਦੂਤ ਨੇ ਨਾਦ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਤੀਜਾ ਦੂਤ ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਹਾਏ 9/11 ਉੱਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਆ ਪਹੁੰਚੇ। 9/11 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਤੱਕ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਹਾਏ ਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਨਿਨਵੇਹ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੀ “ਕੁੰਜੀ” ਰੋਮ ਅਤੇ ਫ਼ਾਰਸ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਇਸਲਾਮ ਨਾਲ ਸਿੱਧੇ ਅਤੇ ਅਟੁੱਟ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਨਿਨਵੇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਭਾਗ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਸਪੱਸ਼ਟਤਾ ਨਾਲ ਪੱਛਮੀ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਦੋਹਾਂ ਰੋਮ ਦੇ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਪਤਨ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਹੇਰੋਦ ਅਜਗਰ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ; ਉਹ ਰੋਮ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਅਜਗਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਹੈ। ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਛੇਵਾਂ ਰਾਜ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੱਤਵਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਜਨਮਦਿਨ ਦੇ ਭੋਜ ਤੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਅੱਠਵੇਂ ਰਾਜ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਸੱਤਵਾਂ ਰਾਜ ਹੁਣੇ ਹੀ ਜੰਮਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਇੱਕ ਘੜੀ ਲਈ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਬਾਬਲ ਦੀ ਵੈਸ਼ਿਆ ਨੂੰ ਦੇਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਹੇਰੋਦ ਵੱਲੋਂ ਸਲੋਮੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦਾ ਅੱਧਾ ਤੱਕ ਦੇਣ ਦੇ ਵਾਅਦੇ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਜਿੱਥੇ ਹੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ, ਓਥੇ ਹੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤਿਹਰਾ ਸੰਘ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇਰੋਦੇਸ ਅਜਗਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੇਰੋਦਿਆਸ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਸਲੋਮੀ ਹੈ। ਹੇਰੋਦੇਸ ਇੱਕ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਵਿਆਹੀ ਗਠਜੋੜ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ ਉਹ ਸਲੋਮੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਰਕਤ-ਸੰਬੰਧੀ ਅਨੈਤਿਕ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਨੱਚ ਰਹੀ ਸੀ ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਉੱਤੇ ਲਾਲਾਇਤ ਸੀ। ਅਜਗਰ ਦਾ ਮਾਤਾ ਅਤੇ ਧੀ ਦੋਹਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਪੱਛਮੀ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਰੋਮ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਚਰਚੀ ਚਾਤੁਰਤਾ ਅਤੇ ਰਾਜਕੀ ਚਾਤੁਰਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਗੱਲ ਦੇਖਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ। ਰੋਮ, ਜੋ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਚੌਥਾ ਰਾਜ ਹੈ, ਨੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਸਿੰਹਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾਇਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦਿਆਂ ਉਸ ਨੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ, ਜੋ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਸਿੰਹਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾਵੇਗਾ।

330 ਤੋਂ 476 ਤੱਕ ਪੱਛਮੀ ਰੋਮ ਦਾ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਪਤਨ, 1798 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਪਤਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। “330” ਦਾ ਸਾਲ ਅਤੇ “1798” ਦਾ ਸਾਲ ਦੋਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ “ਨਿਯੁਕਤ ਸਮਾਂ” ਜਾਂ “ਅੰਤ ਦਾ ਸਮਾਂ” ਕਹੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ। 330 ਪੱਛਮੀ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਰੋਮ ਦੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤਾਂ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਰੋਮੀ ਅਗੂ ਦੀ ਨਿਮਨਤਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਕੌਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਨੇ ਰੋਮ ਨਗਰ ਨੂੰ ਨਿਮਨ ਕੀਤਾ ਸੀ। 476 ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਅਵਧੀ ਦਾ ਅੰਤ ਸੀ, ਜੋ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਰੋਮ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਿਤ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸੰਰਚਨਾ ਤਿੰਨ ਕਦਮਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕਿਵੇਂ ਵਿਘਟਿਤ ਹੋਈ। ਇਹ ਅਵਧੀ, ਜੋ 330 ਵਿੱਚ ਨਗਰ ਦੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸੰਰਚਨਾ ਦੀ ਨਿਮਨਤਾ ਆਈ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾਮਈ ਗਣਰਾਜੀ ਵਿਵਸਥਾ, ਜੋ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰੋਮ ਲਈ ਮੁੱਖ ਡੰਕਾ ਪੀਟਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਸੀ, ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ—ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ 476 ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀ, ਜਦੋਂ ਰੋਮ ਉੱਤੇ ਫਿਰ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਸ਼ਾਸਕ ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਅਸਲ ਰੋਮੀ ਰਕਤ-ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਹੋਵੇ। 330 ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਆਰੰਭ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਰੋਮ ਦੀਆਂ ਦੋ ਰੇਖਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਅਨੁਛੇਦ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦੋ ਰੇਖਾਵਾਂ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਪੰਜ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪੱਛਮੀ ਰੋਮ ਦੀ ਰੇਖਾ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਨਿਮਨਤਾ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਨਿਮਨਤਾ ਨਾਲ ਹੀ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪੂਰਬੀ ਰੋਮ ਦੀ ਰੇਖਾ ਵੀ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਨਿਮਨਤਾ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ 1449 ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਨਿਮਨਤਾ ਨਾਲ ਹੀ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਅੰਤਿਮ ਕੌਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਨੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਗੀ।

ਪੰਜ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੇ ਅਰਸਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਅਰਬੀ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਨਬੂਵਤੀ ਕੇਂਦਰ ਵਜੋਂ ਅੰਤ ਅਤੇ 782 ਵਿੱਚ ਤੁਰਕੀ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਤਾਰੀਖ਼ ਨੂੰ ਮਹਾਰਾਣੀ ਆਈਰੀਨ ਦੀ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਦੂਜੀ ਪੰਜ-ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਨਬੂਵਤ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਕਾਨਸਟਾਂਟਾਈਨ ਆਖ਼ਰੀ ਦੀ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੈ। ਪੰਦਰਾਂ ਆਇਤਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਹੀ ਕਥਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪੰਜ-ਪੰਜ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਨਬੂਵਤਾਂ ਹਨ। ਇੱਕ ਅਰਬ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਤੁਰਕੀ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਦਾ। ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਸਮਾਪਨ ਪੂਰਬੀ ਰੋਮ ਦੀ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਨਬੂਵਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦਾ ਅੰਤ ਇੱਕ ਇਸਤਰੀ ਦੀ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਰਾਹੀਂ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁਰਸ਼ ਦੀ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਰਾਹੀਂ। ਲਾਈਨ ਉੱਤੇ ਲਾਈਨ, ਉਹ ਪੂਰਬੀ ਰੋਮ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੋਹੀਂ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀਆਂ ਪਹਿਲੇ ਹਾਏ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਦੁਆਰਾ ਲਿਆਂਦੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। 1449 ਵਿੱਚ ਕਾਨਸਟਾਂਟਾਈਨ ਆਖ਼ਰੀ ਦੀ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਇੱਕ ਚਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅਰਸੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ 1453 ਵਿੱਚ ਕਾਨਸਟਾਂਟੀਨੋਪਲ ਦੀਆਂ ਦੀਵਾਰਾਂ ਢਹਿ ਜਾਣ ਨਾਲ ਖ਼ਤਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। 1449 ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ 1453 ਵਿੱਚ ਦੀਵਾਰਾਂ ਢਹਿ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਰਾਜ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਦੋ ਪੰਜ-ਮਹੀਨੇ ਵਾਲੀਆਂ ਅਵਧੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਕ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਮੁਹੰਮਦ ਦੀ ਮੌਤ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਆਇਤ ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ “ਉਹ ਰਾਜਾ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸੀ” ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜਾ ਮੁਹੰਮਦ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਕੋਈ ਹੋਰ ਇਸਲਾਮੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਮੁਹੰਮਦ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਇੱਕ ਰਾਜ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਲਾਮ ਮੁਹੰਮਦ ਦਾ ਰਾਜ ਹੈ।

ਤੀਸਰੇ ਹਾਏ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਹਾਏ ਦੀ ਦੁਹਰਾਈ, ਤੀਸਰੇ ਦੂਤ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਦੁਹਰਾਈ ਦੇ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਹੈ। ਮੁਹੰਮਦ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਖੋਲ੍ਹਣ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ 9/11 ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੀਸਰਾ ਦੂਤ ਕਦੋਂ ਅਧਿਕਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਦ ਮਸੀਹ, ਬਲਵਾਨ ਦੂਤ ਵਜੋਂ, ਉਤਰਿਆ ਜਦੋਂ ਬਿਲਆਮ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪ੍ਰਹਾਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਫਿਰ ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਅਤੇ ਇਸਲਾਮ ਮੁੜ ਵਿਸ਼ਵ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਤਦ ਮਸੀਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰਾਹਾਂ ਵੱਲ ਮੁੜ ਲੈ ਗਿਆ ਅਤੇ ਤੀਸਰੇ ਹਾਏ ਅਤੇ ਤੀਸਰੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣ ਲੱਗਾ। 2015 ਵਿੱਚ, ਟਰੰਪ ਨੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਲਈ ਚੋਣ ਲੜਨ ਦੀ ਆਪਣੀ ਮਨਸ਼ਾ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਵਵਾਦੀ ਅਜਗਰ-ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਉਕਸਾਇਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਨੇ ਉਸ ਨਾਸ਼ਵਾਦ ਨੂੰ ਛੱਡਿਆ ਜਿਸ ਨੇ ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਟਰੰਪ ਨੂੰ ਸਦੂਮ ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਹ ਪਸ਼ੂ, ਜੋ ਸੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ ਅਤੇ ਅੱਠਵਾਂ ਹੈ, ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਵਿਚੋਂ ਉੱਪਰ ਆਵੇਗਾ। ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਅੰਤ, ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਉੱਭਾਰ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਇਸਲਾਮ ਉਹ ਕੁੰਜੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ 9/11 ਨੂੰ ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦੀ ਹੈ। ਮੋਹਰ ਲਗਾਏ ਜਾਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਗਲੋਬਲਿਜ਼ਮ ਦਾ ਅਜਗਰ-ਜਾਨਵਰ ਵੀ ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਇਆ।

ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਠਣ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤਿੰਨ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਵਾਲੀ ਕੁੰਜੀ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਰਿਆਸਤ ਦੇ ਰਾਜਾ ਮੁਹੰਮਦ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। 627 ਵਿੱਚ ਨੀਨਵੇਹ ਦੀ ਲੜਾਈ ਨੇ ਦੋ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਐਸੀ ਲੜਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਯੋਧਾ-ਪੱਖਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਇਸ ਹੱਦ ਤੱਕ ਖ਼ਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਇਸਲਾਮ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਉੱਭਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ। 9/11 ਨੂੰ ਉਹ ਕੁੰਜੀ ਘੁੰਮਾਈ ਗਈ ਅਤੇ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਉਭਾਰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਨੀਨਵੇਹ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ 9/11 ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉੱਥੇ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਉਭਾਰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਬਲਵਾਨ ਦੂਤ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਰਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਤਾਰਾ ਵੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਦੂਤ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਨੀਨਵੇਹ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਆਗਮਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ ਯੁੱਗਾਂ ਦਾ ਦੂਜਾ ਦੌਰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਲਾਮੀ ਧਰਮ ਦਾ ਧੂੰਆ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਤਦ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਐਕਸੀਟਰ ਕੈਂਪ ਮੀਟਿੰਗ ਤਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਤਦ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਆਖਰੀ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ, ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ, 9/11 ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ, ਪਰ ਇਸ ਅਵਧੀ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ, ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਦੀ ਅਵਧੀ ਵੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪੂਰੀ ਰਚਨਾ ਦੀ ਉਸ ਅਵਧੀ ਦਾ ਇੱਕ ਫ੍ਰੈਕਟਲ ਹੈ ਜੋ 9/11 ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ। ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅੰਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲਾ ਹਾਏ ਤੀਸਰੇ ਹਾਏ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾ ਦੂਤ ਤੀਸਰੇ ਦੂਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਹੈ। ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਨੀਨਵੇਹ ਦੀ ਲੜਾਈ, ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਨੀਨਵੇਹ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਵਾਂਦੀ ਹੈ। ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਉੱਤੇ ਨੀਨਵੇਹ ਦੀ ਲੜਾਈ, ਉਸ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਅੰਤ ਹੈ ਜੋ 9/11 ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਦੀ ਅਵਧੀ ਦਾ ਵੀ ਅੰਤ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਨੀਨਵੇਹ ਦੀ ਲੜਾਈ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੇ ਆਖਰੀ ਪੜਾਵਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਉੱਤੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਨੀਨਵੇਹ ਉਹ ਕੁੰਜੀ ਹੈ ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੇਖਾਵਾਂ ਨੂੰ ਇਕਸਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਆਇਤ ਚਾਲੀ ਦੇ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸੰਪੂਰਨ ਪੂਰਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਅਸੀਂ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵਧਾਂਗੇ।