ਆਇਤ ਚਾਲੀ ਦਾ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਇਤਿਹਾਸ - ਗਿਣਤੀ ਉਨੀਹ

“ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਵਿੱਚ ਬਾਈਬਲ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪੋਥੀਆਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੀ ਪੂਰਕਤਾ ਹੈ।” Acts of the Apostles, 585.

“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਾਰਨ ਸਿੱਖਣਾ ਕਿਤੇ ਵਧੀਆ ਹੈ ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਉੱਥਾਨ ਅਤੇ ਪਤਨ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਨੌਜਵਾਨ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਭਿਲੇਖਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਅਤੇ ਵੇਖਣ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਿਵਿਆ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਨਾਲ ਅਟੁੱਟ ਤੌਰ ਤੇ ਜੁੜੀ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਸੁਧਾਰਕ ਅੰਦੋਲਨਾਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਪੜ੍ਹੇ ਅਤੇ ਵੇਖੇ ਕਿ ਕਿੰਨੀ ਵਾਰ ਇਹ ਸਿਧਾਂਤ, ਭਾਵੇਂ ਤਿਰਸਕਾਰਿਤ ਅਤੇ ਘ੍ਰਿਣਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮਰਥਕ ਕੈਦਖਾਨੇ ਅਤੇ ਫਾਂਸੀ ਦੇ ਤਖ਼ਤੇ ਤੱਕ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ, ਤਦ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਬਲਿਦਾਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਏ ਹਨ।” Education, 238.

“ਹਰ ਇਕ ਕੌਮ ਜੋ ਕਿਰਿਆ-ਕਲਾਪ ਦੇ ਮੰਚ ਉੱਤੇ ਆਈ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਸਥਾਨ ਘੇਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕੇ ਕਿ ਕੀ ਉਹ ‘ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹਸਤੀ’ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰੇਗੀ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਮਹਾਨ ਸਮਰਾਜੀਆਂ—ਬਾਬਲ, ਮਾਦੀ-ਫ਼ਾਰਸ, ਯੂਨਾਨ, ਅਤੇ ਰੋਮ—ਦੇ ਉਤਥਾਨ ਅਤੇ ਪਤਨ ਦਾ ਅਨੁਸਰਣ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇਕ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਘੱਟ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਨਾਲ ਵੀ, ਇਤਿਹਾਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਇਆ। ਹਰ ਇਕ ਦਾ ਆਪਣਾ ਪਰਖ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸੀ; ਹਰ ਇਕ ਅਸਫਲ ਹੋਈ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਮੰਦ ਪੈ ਗਈ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਥਾਨ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੇ ਲੈ ਲਿਆ।...”

“ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤਾਂ ਦੇ ਸਫ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿਵੇਂ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੀ ਉਠਾਣ ਅਤੇ ਪਤਨ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸਿੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੇਵਲ ਬਾਹਰੀ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰੀ ਮਹਿਮਾ ਕਿੰਨੀ ਨਿਰਰਥਕ ਹੈ। ਬਾਬਲ, ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮੂਹ ਸ਼ਾਨ-ਓ-ਸ਼ੌਕਤ ਸਮੇਤ—ਜਿਸ ਦੀ ਸਮਾਨਤਾ ਸਾਡੀ ਦੁਨੀਆ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ,—ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨ-ਓ-ਸ਼ੌਕਤ ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੰਨੀ ਸਥਿਰ ਅਤੇ ਚਿਰਸਥਾਈ ਜਾਪਦੀ ਸੀ,—ਕਿੰਨੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੁਪਤ ਹੋ ਗਈ ਹੈ! ‘ਘਾਹ ਦੇ ਫੁੱਲ’ ਵਾਂਗ ਉਹ ਨਾਸ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਅਧਾਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਕੇਵਲ ਉਹੀ ਟਿਕ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਹੀ ਇਕੱਲੀਆਂ ਅਡੋਲ ਵਸਤੂਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਦੁਨੀਆ ਜਾਣਦੀ ਹੈ।” Education, 177, 184.

ਕਿਸੇ ਵੀ ਰਾਹ ਨਾਲ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਤੁਹਾਨੂੰ ਧੋਖਾ ਨਾ ਦੇਵੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦਿਨ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਮ ਤੋਂ ਡਿਗ ਪੈਣਾ ਨਾ ਆ ਜਾਏ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਾਪ ਦਾ ਮਨੁੱਖ, ਅਰਥਾਤ ਨਾਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਪ੍ਰਗਟ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਜੋ ਹਰ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜਿਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵਾਂਗ ਬੈਠਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਹ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੈ। 2 ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ 2:3, 4.

ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਖੱਡ ਵਿੱਚੋਂ ਧੂੰਆ ਉੱਠਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਵੱਡੀ ਭੱਠੀ ਦਾ ਧੂੰਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਸ ਖੱਡ ਦੇ ਧੂੰਏ ਕਾਰਨ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਅੰਧਕਾਰਮਈ ਹੋ ਗਏ। ਅਤੇ ਉਸ ਧੂੰਏ ਵਿਚੋਂ ਟਿੱਡੀਆਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਿਕਲੀਆਂ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਜਿਹੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਬਿਛੂਆਂ ਕੋਲ ਸ਼ਕਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਕਿ ਉਹ ਨਾ ਧਰਤੀ ਦੇ ਘਾਹ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਹਰੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਰੁੱਖ ਨੂੰ; ਪਰ ਕੇਵਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੱਥਿਆਂ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 9:2–4।

ਹੇ ਯਹੂਦਾਹ, ਤੇਰੇ ਭਰਾ ਤੇਰੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਗੇ; ਤੇਰਾ ਹੱਥ ਤੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਗਰਦਨ ਉੱਤੇ ਹੋਵੇਗਾ; ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਨਿਵਣਗੇ। ਯਹੂਦਾਹ ਸਿੰਹ ਦਾ ਬੱਚਾ ਹੈ; ਹੇ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਸ਼ਿਕਾਰ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ ਆਇਆ ਹੈਂ; ਉਹ ਝੁੱਕ ਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਿੰਹ ਵਾਂਗ ਲੇਟ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਬੁੱਢੇ ਸਿੰਹ ਵਾਂਗ; ਕੌਣ ਉਸ ਨੂੰ ਜਗਾਏਗਾ? ਰਾਜਦੰਡ ਯਹੂਦਾਹ ਤੋਂ ਨਾ ਹਟੇਗਾ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਵਿਧਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਸ਼ੀਲੋਹ ਨਾ ਆਵੇ; ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇਕੱਠ ਉਸ ਹੀ ਕੋਲ ਹੋਵੇਗੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਖੋਤੇ ਦੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਅੰਗੂਰ ਦੀ ਬੇਲ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਗਧੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਚੋਣੀਦੀ ਬੇਲ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਸਤ੍ਰ ਦਾਖਰਸ ਵਿੱਚ ਧੋਏ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੇ ਲਹੂ ਵਿੱਚ: ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦਾਖਰਸ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦੰਦ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਚਿੱਟੇ ਹੋਣਗੇ। ਉਤਪੱਤੀ 49:8–12.

ਅਤੇ ਉਹ ਇੱਕ ਜੰਗਲੀ ਮਨੁੱਖ ਹੋਵੇਗਾ; ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਹੱਥ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੋਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਭ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੱਸੇਗਾ।

ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਤਿਉਹਾਰ ਸੀ; ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਗਿਆ। ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਭੇੜਾਂ ਦੇ ਫਾਟਕ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਹੌਜ਼ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਬਰਾਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਬੈਥਸਦਾ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੰਜ ਵਰਾਂਡੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਨ੍ਹੇ, ਲੰਗੜੇ, ਸੁੱਕੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਸਹਾਇ ਰੋਗੀਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਭੀੜ ਪਾਣੀ ਦੇ ਹਿਲਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ ਪਈ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਕਿਉਂਕਿ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਸਮੇਂ ‘ਤੇ ਇੱਕ ਦੂਤ ਉਸ ਹੌਜ਼ ਵਿੱਚ ਉਤਰਦਾ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦਾ ਸੀ; ਤਦੋਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਹਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੋ ਕੋਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਉਤਰਦਾ, ਉਹ ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਰੋਗ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੁੰਦਾ, ਉਸ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਠੱਤੀ ਸਾਲ ਤੋਂ ਬਿਮਾਰੀ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਜਾਣਿਆ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਕੀ ਤੂੰ ਚੰਗਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?” ਉਸ ਅਸਹਾਇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਸਾਹਿਬ, ਜਦੋਂ ਪਾਣੀ ਹਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਹੌਜ਼ ਵਿੱਚ ਉਤਾਰਣ ਲਈ ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਜਦ ਤਕ ਮੈਂ ਆਪ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਤਦ ਤਕ ਕੋਈ ਹੋਰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਤਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।” ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਉੱਠ, ਆਪਣੀ ਖੱਟ ਚੁੱਕ ਅਤੇ ਤੁਰ ਫਿਰ।” ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਆਪਣੀ ਖੱਟ ਚੁੱਕੀ ਅਤੇ ਤੁਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ; ਅਤੇ ਉਸੇ ਦਿਨ ਸੱਬਤ ਸੀ। ਯੂਹੰਨਾ 5:1–9.

“ਹੁਣ ਉੱਠੋ,” ਮੈਂ ਆਖਿਆ, “ਅਤੇ ਜ਼ੇਰੇਦ ਦੇ ਨਾਲ਼ੇ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰੋ।” ਸੋ ਅਸੀਂ ਜ਼ੇਰੇਦ ਦੇ ਨਾਲ਼ੇ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਅਤੇ ਜਿਸ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਕਾਦੇਸ਼-ਬਰਨੇਆ ਤੋਂ ਤੁਰੇ ਅਤੇ ਜ਼ੇਰੇਦ ਦੇ ਨਾਲ਼ੇ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ, ਉਹ ਅਠੱਤੀ ਸਾਲ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸੀ; ਜਦ ਤੱਕ ਯੁੱਧ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮਰਦਾਂ ਦੀ ਉਹ ਪੀੜ੍ਹੀ ਛਾਵਣੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਨਾਸ ਨਾ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਹੁੰ ਖਾਧੀ ਸੀ। ਵਿਵਸਥਾ ਸਾਰ 2:13, 14.