ਮੈਂ ਗਵਾਹੀਆਂ ਦੇ ਇਕ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ, ਯਸਾਯਾਹ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੱਚਾਈ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੇਖਾਵਾਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਯੂਹੰਨਾ ਉਸ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲਈ ਮੁੜਿਆ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਸੀ।
ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਿਨ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿੱਛੇ ਇੱਕ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਤੂਰ੍ਹੀ ਦੀ ਧੁਨੀ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਜੋ ਕਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਮੈਂ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਹਾਂ, ਪਹਿਲਾ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ; ਅਤੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਲਿਖ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਸੀਆ ਵਿੱਚ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਕੋਲ ਭੇਜ: ਅਫ਼ਸੁਸ, ਅਤੇ ਸਮੁਰਨਾ, ਅਤੇ ਪਰਗਮੁਸ, ਅਤੇ ਥਿਆਤੀਰਾ, ਅਤੇ ਸਾਰਦਿਸ, ਅਤੇ ਫ਼ਿਲਾਦੈਲਫ਼ੀਆ, ਅਤੇ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਕੋਲ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਮੁੜਿਆ ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਬੋਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਅਤੇ ਮੁੜ ਕੇ ਮੈਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸੱਤ ਦੀਵੇਦਾਨ ਵੇਖੇ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 1:10–12।
ਪਤਮੁਸ ਦੇ ਟਾਪੂ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸਵਰਗੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਯੂਹੰਨਾ ਮਸੀਹ ਦਾ ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਸਾਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਦਰਸ਼ਨ ਹੈ ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਸੀ।
“‘ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ, ਦਾਨੀਏਲ, ਪੂਰੇ ਤਿੰਨ ਹਫ਼ਤੇ ਤੱਕ ਸੋਗ ਮਨਾਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਮੈਂ ਕੋਈ ਸੁਆਦਲੀ ਰੋਟੀ ਨਾ ਖਾਧੀ; ਨਾ ਮਾਸ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਦਾਖਰਸ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਆਇਆ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਵੀ ਅਭਿਸੇਕ ਨਾ ਕੀਤਾ.... ਫਿਰ ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੀਆਂ ਅਤੇ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਦੇਖੋ, ਸੂਤ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਕਮਰ ਊਫਾਜ਼ ਦੇ ਖ਼ਾਲਿਸ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਬੰਨੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਵੀ ਬੈਰਲ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਦਿੱਖ ਵਰਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗ ਦੇ ਦੀਵਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਚਮਕਾਏ ਹੋਏ ਪਿੱਤਲ ਦੇ ਰੰਗ ਵਰਗੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਭੀੜ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਰਗੀ ਸੀ’ (ਦਾਨੀਏਲ 10:2–6)।”
“ਇਹ ਵਰਣਨ ਉਸ ਵਰਣਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ-ਜੁਲਦਾ ਹੈ ਜੋ ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਉਸ ਉੱਤੇ ਪਤਮੁਸ ਦੇ ਟਾਪੂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਘੱਟ ਕੋਈ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਸਾਡਾ ਪ੍ਰਭੂ ਇਕ ਹੋਰ ਸਵਰਗੀ ਦੂਤ ਦੇ ਨਾਲ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਇਹ ਸਿਖਾਉਣ ਲਈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕੁਝ ਹੋਵੇਗਾ।” Sanctified Life, 49.
ਪਹਿਲੀਆਂ ਨੌਂ ਆਯਤਾਂ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਮਨੁੱਖੀ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਹਿਲਾਂ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਕਿਵੇਂ ਅਨਮੁਕਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਗਬਰੀਏਲ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਗਬਰੀਏਲ ਨੇ ਇਹ ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਇਸ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਯੂਹੰਨਾ ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੱਤ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜੇ। ਯਸਾਯਾਹ ਨੂੰ ਵੀ ਛੇਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਇਹੀ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣਾ ਆਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਇਹੀ ਹੁਕਮ ਮਿਲਿਆ ਸੀ। ਯੂਹੰਨਾ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕੈਦੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਿਆ; ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚ ਬੰਦੀ ਸਨ, ਅਤੇ ਯਸਾਯਾਹ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਦੁਸ਼ਟ ਰਾਜਾ ਆਹਾਜ਼ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਜੀ ਰਹਿਆ ਸੀ।
“ਇਕ ਪਹੀਏ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੋਰ ਪਹੀਏ ਸਨ, ਅਜਿਹੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਜਟਿਲ ਪ੍ਰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਕਿ ਪਹਿਲੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੜਬੜ ਵਿੱਚ ਦਿੱਸੇ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਚੱਲਦੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਸੁਚੋਕਤਾ ਨਾਲ ਅਤੇ ਸੰਪੂਰਣ ਸੁਰਮੇਲ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦੇ ਸਨ। ਸਵਰਗੀ ਜੀਵ ਇਹਨਾਂ ਪਹੀਆਂ ਨੂੰ ਗਤੀ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਪਰ, ਮਹਿਮਾਮਈ ਨੀਲਮ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ, ਅਨਾਦਿ-ਅਨੰਤ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਬਿਰਾਜਮਾਨ ਸੀ; ਅਤੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਦੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਘੇਰਨ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰਧਨੁਸ਼ ਸੀ, ਜੋ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ। ਉਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਅਤਿਅੰਤ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਕੇ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਬਲ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਜਦ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਠਣ ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਸੁਣਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਤਦ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸਰਾਏਲ ਲਈ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।” Testimonies, 751.
ਫਿਰ ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਆਖ ਰਹੀ ਸੀ, ਮੈਂ ਕਿਸ ਨੂੰ ਭੇਜਾਂ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕੌਣ ਜਾਵੇਗਾ? ਤਦ ਮੈਂ ਆਖਿਆ, ਲੋ, ਮੈਂ ਹਾਜ਼ਰ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਭੇਜ। ਯਸਾਯਾਹ 6:8.
“ਇਹ ਦਰਸ਼ਨ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਹਨੇਰੀਆਂ ਅਸ਼ੁਭ ਆਸ਼ੰਕਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਜਾੜ ਪਈ ਹੋਈ ਵੇਖਿਆ...”
“ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਯੁੱਗਾਂ ਲਈ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਪ੍ਰਿਯ ਯੂਹੰਨਾ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ‘ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਰਗਾ ਇੱਕ’ ਦਿਖਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਉੱਧਾਰਕ ਦੀ ਰੁਚੀ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ ਦਾ ਭਰੋਸਾ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਦੀਵਟਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਟੁਰਦਾ ਫਿਰਦਾ ਸੀ, ਜਿਹੜੇ ਸੱਤ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸਨ। …”
“ਇਹ ਸਬਕ ਸਾਡੇ ਲਾਭ ਲਈ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਆਸਥਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉੱਤੇ ਅਡੋਲ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡੇ ਬਿਲਕੁਲ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਰਖੇਗਾ। …”
“ਅਸੀਂ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਗੰਭੀਰ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਦਹਿਲੀਜ਼ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹਾਂ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਬੂਹੇ ਉੱਤੇ ਹੈ। ਜਲਦੀ ਹੀ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਐਸਾ ਸਮਾਂ ਖੁਲ੍ਹਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਜੋ ਸਭ ਜੀਊਂਦੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਅਤਿ ਗੰਭੀਰ ਦਿਲਚਸਪੀ ਦਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਬੀਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਵਿਵਾਦ ਮੁੜ ਜਗਾਏ ਜਾਣਗੇ; ਨਵੇਂ ਵਿਵਾਦ ਉੱਠਣਗੇ। ਸਾਡੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਅਭਿਨੀਤ ਹੋਣੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਜੇ ਤੱਕ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੋਚੇ ਗਏ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਮਨੁੱਖੀ ਸਾਧਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਸੰਵਿਧਾਨ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਪਾਲਣ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਾਨੂੰਨ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਇੱਕ ਸੰਕਟ ਠੀਕ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ।”
“ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੇ ਇਸ ਮਹਾਨ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ। ਯਸਾਯਾਹ, ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਦਾ ਕਿੰਨਾ ਨੇੜਲਾ ਸੰਬੰਧ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਲਈ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਹਨ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਿੰਨੀ ਮਹਾਨ ਹੈ। ਸੰਸਾਰ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਸ਼ਾਸਕ ਦੇ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਸਵਰਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾਮਈ ਮਹਾਨਤਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਵੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਲੀਸੀਆ ਦੇ ਕਾਰਜ-ਵਿਹਾਰ ਵੀ। …”
“ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਹੱਥ ਕਰੂਬੀਆਂ ਦੇ ਪੱਖਾਂ ਹੇਠ ਸੀ। ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸਿਖਾਉਣ ਲਈ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਵ੍ਯ ਸ਼ਕਤੀ ਹੀ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਅਧਰਮ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਣ ਅਤੇ ਹਿਰਦੇ ਤੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕਾਰਜ ਕਰੇਗਾ।
“ਜੀਉਂਦੇ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਫੁਰਤੀ ਨਾਲ ਗੁਜ਼ਰਦਾ ਚਮਕਦਾਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਉਸ ਤੇਜ਼ੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਕੰਮ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪੂਰਨਤਾ ਵੱਲ ਅੱਗੇ ਵਧੇਗਾ। …”
“ਭਰਾਵੋ, ਇਹ ਹੁਣ ਸੋਗ ਮਨਾਉਣ ਅਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਸੰਦੇਹ ਅਤੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅੱਗੇ ਝੁਕਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ। ਮਸੀਹ ਹੁਣ ਯੂਸਫ਼ ਦੀ ਨਵੀਂ ਕਬਰ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਬੰਦ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਰੋਮੀ ਮੋਹਰ ਨਾਲ ਮੁਹਰਬੰਦ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਉਧਾਰਕ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਜੀ ਉੱਠਿਆ ਹੋਇਆ ਉਧਾਰਕ ਹੈ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਸੈਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ; ਉਹ ਕਰੂਬੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬਿਰਾਜਮਾਨ ਹੈ; ਅਤੇ ਕੌਮਾਂ ਦੇ ਝਗੜੇ ਅਤੇ ਕੋਲਾਹਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੀ ਉਹ ਅਜੇ ਤੱਕ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਅਕਾਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸਾਡਾ ਉਧਾਰਕ ਹੈ। ਉਹ ਹਰ ਇਕ ਪਰਖ ਨੂੰ ਮਾਪਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਉਸ ਭੱਠੀ ਦੀ ਅੱਗ ਉੱਤੇ ਨਿਗਾਹ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਜੋ ਹਰ ਇਕ ਆਤਮਾ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰਨੀ ਹੀ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਗੜ੍ਹ ਢਾਹ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣਗੇ, ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕੋਪ ਦੇ ਤੀਰ ਉਸ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਭੇਦਣਗੇ, ਤਦ ਉਸ ਦੇ ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹਿਣਗੇ।” Testimonies, volume 5, 752–754.
ਚਾਰ ਬਾਈਬਲੀ ਗਵਾਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਸੁਨੇਹਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਬੀਆਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਾਲੇ ਅਨੁਭਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਸਵਰਗੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਦ ਹੀ ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਸੁਨੇਹਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ “ਭੱਠੀ ਦੀ ਅੱਗ” ਜੋ “ਹਰ ਇੱਕ ਆਤਮਾ” ਨੂੰ ਪਰਖਦੀ ਹੈ, ਮਲਾਕੀ ਤਿੰਨ ਦੀ ਭੱਠੀ ਹੈ।
ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਦੇ ਦਿਨ ਨੂੰ ਕੌਣ ਸਹਾਰ ਸਕੇਗਾ? ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਦ ਕੌਣ ਠਹਿਰ ਸਕੇਗਾ? ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧੋਬੀਆਂ ਦੇ ਸਾਬਣ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਹ ਚਾਂਦੀ ਨੂੰ ਸੁੱਧ ਕਰਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਬੈਠੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਵਾਂਗ ਮੰਜੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਯਹੋਵਾਹ ਲਈ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਣ। ਤਦ ਯਹੂਦਾਹ ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੀ ਭੇਟ ਯਹੋਵਾਹ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੇਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਿਆਂ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ। ਮਲਾਕੀ 3:2–4।
ਚਾਂਦੀ ਨੂੰ ਸੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਚਾਂਦੀ ਭੱਠੀ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰਹੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਤਨੀ ਸੁੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇ ਕਿ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਪ੍ਰਤਿਬਿੰਬਿਤ ਹੋਵੇ। ਚਾਂਦੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁੱਧ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਇਹ ਤੱਥ ਉਸ ਕਾਰਕ ਕ੍ਰਿਆ “marah” ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਵੇਖੀ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਨ ਲਈ ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਧ ਕਰੇ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਣ ਕਰੇ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਅਵਧੀ ਵਿੱਚ, “ਉਹ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ,” “ਜੇ” ਅਸੀਂ “ਅਧਰਮ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਈਏ ਅਤੇ ਦਿਲ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਸੁੱਧ ਹੋ ਜਾਈਏ।” ਕੁਝ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ ਦਸ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਅਨੁਭਵ ਤੋਂ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜਿਹੜੇ, ਦਾਨੀਏਲ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ, ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਦੀ ਉਸ ਮਹਾਨ ਦਰਪਣ-ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ, ਜਿਵੇਂ ਯਸਾਯਾਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਬੇਦੀ ਤੋਂ ਲਏ ਕੋਲੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਹੋਠਾਂ ਨੂੰ ਛੁਹਾਏ ਜਾਣਗੇ ਅਤੇ ਸੁੱਧ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ—ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਧਰਮ-ਤਿਆਗੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ।
ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਉਹਨਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਤੇਈਂਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਪੈਂਤੀਕੁਸਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਸੰਰೇಖਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤਿਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਵਾਚਾ ਦੇ ਸੰਦੂਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੁਆਰਾ, ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸੰਰਚਨਾ ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਤਿੰਨ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਭੱਠੀ ਦੀ ਪਰਖ ਸੰਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਦਿਵਯ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਗੰਭੀਰ—ਤੇਈਂਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਰਚਨਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪਦ ਵਿੱਚ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੂੰ ਸਥਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਹੁਣ ਤੀਹਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਚੌਥੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ ਐਸਾ ਹੋਇਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਕੈਦੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕੇਬਾਰ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਸੀ, ਤਾਂ ਆਕਾਸ਼ ਖੁੱਲ ਗਏ ਅਤੇ ਮੈਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵੇਖੇ। ਉਸੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ, ਜੋ ਕਿ ਰਾਜਾ ਯਹੋਯਾਕੀਨ ਦੀ ਕੈਦ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 1:1, 2.
ਇੱਕ ਯਾਜਕ ਵਜੋਂ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਲਗਾਉਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ, ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਸਤਾਰਹਵੇਂ ਯੂਬਲੀ ਚੱਕਰ ਦੇ ਤੀਹਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜੋ 587 ਈਸਾਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਨੇਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਵੱਲੋਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਉੱਤੇ ਕੀਤੀਆਂ ਤਿੰਨ ਘੇਰਾਬੰਦੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੀਜੀ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਤੋਂ ਪੰਜ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੈ। ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਉਲਲੇਖਿਤ ਤੀਹਵਾਂ ਸਾਲ ਪੁਰਾਣੇ ਨੇਮ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਜਾਗ੍ਰਤੀ ਤੋਂ ਤੀਹ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਪੰਜਵੇਂ ਸਾਲ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਗਿਣਤੀ ਪੰਜ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲੀਆਂ ਦੋ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਤੀਹ ਇੱਕ ਵਾਰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗਿਣਤੀ ਪੰਜ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਲੇਵੀਆਂ ਤੇਈਂ ਦੀ ਉਸ ਬਣਤਰ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਦੇ ਮੌਸਮ ਨਾਲ ਸਮਰੂਪ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਤੀਹ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਦੂਜੀ ਪਰਖ ਤੁਰਹੀਆਂ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਆਰੋਹਣ ਤੱਕ ਪੰਜ ਦਿਨ, ਫਿਰ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਦੇ ਦਿਨ ਤੱਕ ਪੰਜ ਦਿਨ, ਫਿਰ ਉਸ ਰਾਹ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਤੱਕ ਪੰਜ ਦਿਨ ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਵਰਖਾ (ਪੈਂਤਕੁਸਤ) ਅਤੇ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ (ਤੰਬੂਆਂ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ) ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਬਣਤਰ ਤੀਹ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਪੰਜ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੜਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਹੈ ਅਤੇ ਲੇਵੀਆਂ ਤੇਈਂ ਦੀ ਬਣਤਰ ਹੀ ਸੰਧੂਕ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਘੇਰੇਬੰਦੀ ਤੋਂ ਪੰਜ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਅੰਕ ‘ਪੰਜ’ ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਤੇਈ ਦੇ ਨਮੂਨੇ ਦਾ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਤੱਤ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅੰਕ ਤੀਹ ਵੀ ਹੈ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਬਾਈ ਆਯਤਾਂ ਨੂੰ ਆਖ਼ਰੀ ਬਾਈ ਆਯਤਾਂ ਨਾਲ ਸਰੇਖ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਮਿਲ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਬਾਈ-ਬਾਈ ਆਯਤਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਲਾਈਨਾਂ ਨੂੰ ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਦੇ ਮੌਸਮ ਨਾਲ ਸਰੇਖ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਰਖ ਦੀ ਤਿੰਨ-ਕਦਮੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ, ਜੋ ਮਲਾਕੀ ਦੀ ਭੱਠੀ ਦੀ ਅੱਗ ਹੈ, ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚਿੱਤਰਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਕਦਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਕਦਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੀਗਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਜੋ ਚਾਰ ਨਿਸ਼ਾਨੀ-ਬਿੰਦੂਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਤੋਂ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਕਦਮ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਪਸਾਹ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੇਖਮੀਰੀ ਰੋਟੀ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਜੌ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਫਸਲ ਦੀ ਭੇਟ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਬੇਖਮੀਰੀ ਰੋਟੀ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ‘ਪੰਜ’ ਦਿਨ। ਇਹ ਚਾਰ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਪਹਿਲੀ ਪਰਖ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਰਾਹੀਂ ਅੰਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੀਜੀ ਪਰਖ ਵੀ ਚਾਰ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਤੋਂ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਤੂਰ੍ਹੀਆਂ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ, ਫਿਰ ਮਸੀਹ ਦਾ ਸਵਰਗਾਰੋਹਣ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦਾ ਦਿਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਪੰਜ ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਪੇਂਤਕੁਸਤ ਅਤੇ ਡੇਰਿਆਂ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਆਗਮਨ। ਪੇਂਤਕੁਸਤ ਪਹਿਲੀ ਵਰਖਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਅਤੇ ਡੇਰਿਆਂ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਲੇਵੀਆਂ ਤੇਈਂ ਦੇ ਮਾਡਲ ਵਿੱਚ ਪੇਂਤਕੁਸਤ ਅਤੇ ਡੇਰਿਆਂ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਦੋਵੇਂ ਇਕਸਾਰ ਠਹਿਰਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਸਿਓਨ ਦੇ ਬੱਚਿਓ, ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਯਹੋਵਾਹ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਨਾਓ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਰਖਾ ਠੀਕ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵਰਖਾ ਵਰਸਾਏਗਾ—ਪਹਿਲੀ ਵਰਖਾ ਅਤੇ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ—ਪਹਿਲੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ। ਯੋਏਲ 2:23।
ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ 31 ਦਸੰਬਰ, 2023 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਪਹਿਲੀ ਪਰਖ ਉਹ ਬੁਨਿਆਦੀ ਪਰਖ ਸੀ ਜੋ “robbers of thy people” ਦੇ ਵਿਵਾਦ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਜੋ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਰਾਹੀਂ ਪਰਖਿਆ ਜਾ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ।
“ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਭੁੱਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਚੱਲਦੇ ਆ ਰਹੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੰਘਰਸ਼ ਅਜੇ ਵੀ ਜਾਰੀ ਹੈ। ਜੋ ਗੱਲਾਂ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਫਿਰ ਦੁਹਰਾਈਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਉਂਦਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਸਿਧਾਂਤ ਲਗਾਤਾਰ ਉੱਠਦੇ ਰਹਿਣਗੇ। ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ, ਦੂਜੇ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਹੈ, ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਅਜਿਹਾ ਅਨੁਭਵ ਹੈ ਜੋ ਖਰੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੀਮਤੀ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੱਟਾਨ ਵਾਂਗ ਅਡੋਲ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿਣਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਭਰੋਸੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਅੰਤ ਤੱਕ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਤਾ ਨਾਲ ਫੜੀ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ।” Manuscript Releases, volume 1, 47.
ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਤੇਈ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲੀ ਪਰਖ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਦੀ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਯੋਜਨਾ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਪੰਜ ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਬੇਖਮੀਰੀ ਰੋਟੀ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਦਾ ਅੰਤ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਸਾਹ ਪਹਿਲਾ ਦਿਨ ਸੀ, ਬੇਖਮੀਰੀ ਰੋਟੀ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਦੂਜਾ ਦਿਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਫਲਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਤੀਜਾ ਦਿਨ ਸੀ। ਪੰਜ ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਬੇਖਮੀਰੀ ਰੋਟੀ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਤਿੰਨ ਪਰਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੀ ਦੀ ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰਚਨਾ ਤੀਜੀ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਉਸ ਤੀਜੇ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੁਰਹੀਆਂ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਪਹਿਲਾ ਦਿਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੰਜ ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਮਸੀਹ ਦਾ ਸਵਰਗਾਰੋਹਣ ਹੈ, ਫਿਰ ਪੰਜ ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦਾ ਦਿਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਪੰਜ ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਦੋਵੇਂ ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਅਤੇ ਡੇਰਿਆਂ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਨਾਸ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਬੇਖਮੀਰੀ ਰੋਟੀ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਅਤੇ ਤੁਰਹੀਆਂ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤੀਹ ਦਿਨ ਹਨ, ਜੋ ਨਾ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਯਾਜਕ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਦਿਵਯ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਤਿੰਨ ਪਰਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਦੂਜੀ ਪਰਖ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਸੀਹ ਦਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਪਸਾਹ, ਬੇਖਮੀਰੀ ਰੋਟੀ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਫਲਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਨਿਸ਼ਾਨ-ਮੰਜ਼ਲਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਤਿੰਨ ਨਿਸ਼ਾਨ-ਮੰਜ਼ਲਾਂ ਮਸੀਹ ਦੀ ਮੌਤ, ਦਫ਼ਨਾਵਟ, ਅਤੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਪੜਾਅਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚੌਥੇ ਪੜਾਅ ਤੱਕ ਪੰਜ ਦਿਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬੇਖਮੀਰੀ ਰੋਟੀ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਬਪਤਿਸਮਾ ਇਹ ਤਿੰਨ ਪੜਾਅ ਇੱਕ ਹੀ ਸੰਖੇਪ ਖ਼ਸ਼ਣ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦਿੱਤਾ। ਬਸੰਤ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਇਹ ਤਿੰਨ ਪੜਾਅਾਂ ਨੂੰ ਹਰੇਕ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਦਿਨ ਨਾਲ ਵੱਖ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਤਝੜ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਇਹ ਤਿੰਨ ਪੜਾਅਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ ਵੱਖ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਬਸੰਤਕਾਲੀ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪਰਖ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਐਸੇ ਸੰਯੋਗ ਵਜੋਂ ਲਾਗੂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪੰਜ ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਫਿਰ ਪਤਝੜਕਾਲੀ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਵਜੋਂ ਲਾਗੂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪੰਜ ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਰਚਨਾ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਦੇ ਇੱਕ ਅਲਫਾ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਤੋਂ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੰਜ ਦਿਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੀਹ ਦਿਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਤਝੜਕਾਲੀ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੀ ਤੀਜੀ ਪਰਖ ਇੱਕ ਐਸੇ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਜੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਤਿੰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੰਜ ਦਿਨ ਰੱਖਦੀ ਹੈ—ਇਹ ਸੰਰਚਨਾ ਪਹਿਲੀ ਪਰਖ ਨੂੰ ਕੁੱਲ ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰਦੀ ਹੋਈ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੀਹ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਦੂਜੀ ਪਰਖ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਵਾਲੇ ਤੀਜੇ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ। ਪੰਜ ਪਲੱਸ ਤੀਹ, ਪਲੱਸ ਪੰਜ ਚਾਲੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ (5 + 30 + 5 = 40)।
ਮਸੀਹ ਦੇ ਬਪਤਿਸਮੇ ਦੇ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਚਾਲੀ ਦਿਨ ਆਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਤਿੰਨ ਪਰਖਾਂ ਨਾਲ ਹੋਇਆ। ਲੇਵੀਵਿਵਸਥਾ ਤੇਈ ਦੀ ਬਣਤਰ ਵਿੱਚ, ਪੈਂਤਕੋਸਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸੰਗਮ ਨਾਲ, ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ ਇਹ ਅਧਿਆਇ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਵਾਚਾ ਦੇ ਸੰਦੂਕ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਲੇਵੀਅਨ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਤੇਈਂ ਵਿੱਚ ਬਸੰਤ ਅਤੇ ਪਤਝੜ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਦੋ ਸਭਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖੇ ਗਏ ਹਨ। ਉਹ ਦੋ ਸਭਤਾਂ ਦੋ ਢੱਕਣ ਵਾਲੇ ਕਰੂਬਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਲੇਵੀਅਨ ਤੇਈਂ ਨਾਲ ਸੁਰਬੱਧ ਪੈਂਤੀਕੁਸਤ ਦੇ ਮੌਸਮ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਰਾਹ ਦੇ ਸੰਦੂਕ ਅਤੇ ਦੋ ਢੱਕਣ ਵਾਲੇ ਕਰੂਬਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੂੰ ਅਧਿਆਇ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਉੱਥੇ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਘੇਰੇ ਤੋਂ ਪੰਜ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਨਾਸ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਹੈ। ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਲੇਵੀਅਨ ਤੇਈਂ ਵਿੱਚ ਪੈਂਤੀਕੁਸਤ ਅਤੇ ਡੇਰਿਆਂ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਤੀਹਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੀਹ ਉਹ ਤਿੰਨ ਪਰਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੂਜੀ ਪਰਖ ਦਾ ਅਰਸਾ ਹੈ ਜੋ ਮਲਾਕੀ ਤਿੰਨ ਦੀ ਭੱਠੀ ਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੂਜੀ ਪਰਖ ਤੀਹ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਸਤਾਰਹਵੇਂ ਯੂਬਲੀ ਚੱਕਰ ਦੇ ਤੀਹਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਯੋਸ਼ੀਆਹ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪਾਸਕਾਹ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਇਸ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਉਸ ਘੇਰੇ ਤੋਂ ਪੰਜ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੈ ਜੋ ਅਠਾਰਾਂ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਚੱਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਅੰਤਿਮ ਪਰਖਾਂ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਹੈ ਜੋ ਬਾਕੀਏ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਛਾਂਟਦੀਆਂ ਹਨ।
592 ਈਸਾਪੂਰਵ ਵਿੱਚ, ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੂੰ ਅਲੌਕਿਕ ਢੰਗ ਨਾਲ “ਗੂੰਗਾ” ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਕੇਵਲ ਤਦੋਂ ਹੀ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਹਾਲਤ 585 ਈਸਾਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਪਤਨ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਘੇਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀਆਂ “ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ” ਮਰ ਗਈ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬੁਲਵਾਇਆ ਸੀ; ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਬੋਲਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤਦ ਤੱਕ ਨਾ ਸੀ ਜਦ ਤੱਕ ਯਰੂਸ਼ਲਮ, ਜੋ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀਆਂ “ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ” ਸੀ, ਡਿੱਗ ਨਾ ਪਿਆ। ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦਾ ਪਤਨ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਓਥੇ ਹੀ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਅੱਠਵੇਂ ਕਰਮ ਦਾ ਇੱਕ ਯਾਜਕ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਗੂੰਗਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਉਹੀ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੂੰ ਵੀ ਲਗਭਗ ਨੌਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਲਈ ਗੂੰਗਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਯੂਹੰਨਾ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅੱਠਵੇਂ ਦਿਨ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਖਤਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੋਲਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲੀ। ਦੋ ਨਬੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਗੂੰਗੇ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਤੀਜਾ ਨਬੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ ਗੂੰਗਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਦਾਨੀਏਲ ਸੀ। ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਦਾਨੀਏਲ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਛੂਹਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੂੰਗਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੱਧਲੇ ਬਿੰਦੂ ‘ਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਗੂੰਗਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਐਹੋ ਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਕਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਗੂੰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਸਮਾਨਤਾ ਵਰਗੇ ਇਕ ਨੇ ਮੇਰੇ ਹੋਠਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ; ਤਦ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਅਤੇ ਬੋਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜੋ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਸੀ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਸੁਆਮੀ, ਇਸ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੇਰੇ ਦੁੱਖ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆ ਪਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ ਰਹੀ। Daniel 10:15, 16.
ਬੋਲਣਾ
“ਬੋਲਣ” ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਉਸ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਬੋਲਦਾ ਹੈ; ਬਿਲਆਮ ਦੀ ਗਧੀ ਬੋਲਦੀ ਹੈ; ਹਬੱਕੂਕ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ-ਵਾਣੀ ਬੋਲਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦੀ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਗੂੰਗੇ ਨਬੀ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਦੌਰਾਨ ਗੂੰਗੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਨਾਸ ਵੇਲੇ ਬੋਲਦੇ ਹਨ। ਜ਼ਖਰਿਆਹ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਨਵਾਂ ਨਾਮ ਠੀਕ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਫਿਲਾਡੇਲਫੀਆਈਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜੋ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖੰਭਾ ਬਣਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਫਿਰ ਕਦੇ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਨਾਮ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਨਾਮ, ਜੋ ਨਵਾਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਉਤਰਦਾ ਹੈ, ਲਿਖਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਨਵਾਂ ਨਾਮ ਲਿਖਾਂਗਾ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 3:12।
ਜ਼ਖਰਿਆਹ ਨੂੰ ਯੂਹੰਨਾ ਦਾ ਨਵਾਂ ਖ਼ਾਨਦਾਨੀ ਨਾਂ ਲਿਖਣ ਲਈ ਇੱਕ ਤਖ਼ਤੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਅਤੇ ਐਸਾ ਹੋਇਆ ਕਿ ਅੱਠਵੇਂ ਦਿਨ ਉਹ ਬਾਲਕ ਦਾ ਖਤਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਆਏ; ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨਾਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜ਼ਖਰਿਆਹ ਰੱਖਣ ਲੱਗੇ। ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਮਾਤਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਨਹੀਂ; ਸਗੋਂ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਯੂਹੰਨਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਤੇਰੇ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਨਾਮ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ। ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰੇ ਕਰਕੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਕੀ ਨਾਮ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਲਿਖਣ ਵਾਲੀ ਤਖਤੀ ਮੰਗੀ, ਅਤੇ ਲਿਖ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਯੂਹੰਨਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਸਭ ਹੈਰਾਨ ਹੋਏ। ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਖੁੱਲ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਖੁਲ੍ਹ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਹ ਬੋਲਣ ਲੱਗਾ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਲੂਕਾ 1:59–64.
ਯੂਹੰਨਾ ਦਾ ਨਵਾਂ ਨਾਮ ਫ਼ਿਲਾਦੇਲਫ਼ੀਆ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜ਼ਖਰਯਾਹ ਦਾ ਨਾਮ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜ਼ਖਰਯਾਹ ਦੀ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸਤਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਨਬੀ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਦੂਤ ਜਿਸ ਨੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਲਿਆਇਆ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਤੀਜਾ ਦੂਤ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜ਼ਖਰਯਾਹ ਨੇ ਇਹ ਸਮਝਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਲਾਓਦੀਕੀਅਨ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਬਾਈਪਾਸ ਕਰ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਬੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਵਾਜ਼ ਦੀ ਪੁਨਰਸਥਾਪਨਾ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਵੀ ਕਹਿਣ ਲਈ ਹੈ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਯੋਸ਼ੀਆਹ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾ ਦੀ ਸਮਝ ਵੱਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਰਹਾਂਗੇ।
ਯੋਸੀਆ ਦਾ ਪਹੀਆ
ਅਸੀਂ ਸਤਾਰਹਵੇਂ ਯੂਬਲੀ ਚੱਕਰ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜੋ 622 BC ਵਿੱਚ ਯੋਸ਼ੀਆਹ ਦੇ ਪਸਹ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਪਰ ਯੋਸ਼ੀਆਹ ਦੀ ਲੜੀ 622 BC ਤੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਉਹ ਬਗਾਵਤ ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਊਲ ਨੂੰ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਰਾਜੇ ਵਜੋਂ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾਇਆ, ਉਹਨਾਂ ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨਦੇਹੀ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੌਰਾਨ ਰਾਜਾ ਸਾਊਲ ਨੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ; ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚਾਲੀ ਸਾਲ ਰਾਜਾ ਦਾਊਦ ਨੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚਾਲੀ ਸਾਲ ਸੁਲੇਮਾਨ ਨੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਉਹ ਅਸਵੀਕਾਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਭਵਿੱਖਵੇਤਾ ਸਮੂਏਲ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਖਿਝਾਇਆ ਸੀ, 1097 BC ਵਿੱਚ ਵਾਪਰਿਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਬਗਾਵਤ ਦੀ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਲੜੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਆ ਕੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ, ਜਦੋਂ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ, ਸਿਵਾਏ ਕੈਸਰ ਦੇ।
ਪਰ ਉਹ ਚੀਕ ਉੱਠੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਓ, ਇਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਓ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਓ। ਪੀਲਾਤੁਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਕੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ? ਮੁੱਖ ਜਾਜਕਾਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਕੈਸਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਸਾਡਾ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ। ਯੂਹੰਨਾ 19:15।
1097 ਵਿੱਚ, ਤਿੰਨ ਰਾਜੇ ਹਰ ਇੱਕ ਚਾਲੀ-ਚਾਲੀ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕਰਨਗੇ, ਸੁਲੈਮਾਨ ਦੀ ਮੌਤ ਤੱਕ 977 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਾਜ ਉੱਤਰ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ।
ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਰਾਜੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ; ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਿਨਯਾਮੀਨ ਦੇ ਗੋਤ ਦਾ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ, ਕਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਾਊਲ, ਚਾਲੀ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਲਈ ਦਿੱਤਾ। ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ 13:21.
ਜਦੋਂ ਦਾਊਦ ਨੇ ਰਾਜ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਤਦ ਉਹ ਤੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਚਾਲੀ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਹਿਬਰੋਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਯਹੂਦਾ ਉੱਤੇ ਸੱਤ ਸਾਲ ਅਤੇ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਇਸਰਾਏਲ ਅਤੇ ਯਹੂਦਾ ਉੱਤੇ ਤੇਤੀਹ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। 2 ਸਮੂਏਲ 2:4, 5.
ਸੁਲੇਮਾਨ ਦਾ ਰਾਜ 1017 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ; ਮੰਦਰ ਦੀ ਨੀਂਹ ਸੁਲੇਮਾਨ ਦੇ ਚੌਥੇ ਸਾਲ (1013 ਈ.ਪੂ.) ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਗਈ। ਨਿਰਮਾਣ ਸੱਤ ਸਾਲ ਤੱਕ ਚੱਲਿਆ (1 ਰਾਜਿਆਂ 6:37–38), ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਸੁਲੇਮਾਨ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਸਾਲ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ। ਔਪਚਾਰਿਕ ਸਮਰਪਣ ਸੱਤਵੇਂ ਮਹੀਨੇ (ਏਥਾਨੀਮ ਦੇ ਮਹੀਨੇ) ਵਿੱਚ, ਤੰਬੂਆਂ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਦੌਰਾਨ (1 ਰਾਜਿਆਂ 8; 2 ਇਤਿਹਾਸ 5–7), 1006 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਰਾਜਿਆਂ, ਮੰਦਰ ਅਤੇ ਕੌਮ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰੇਕ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਸੌ ਨੱਬੇ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਅਵਧੀ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ, ਮੰਦਰ ਜਾਂ ਕੌਮ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਅਵਧੀ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ 607 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਬੰਦੀ ਬਣਾਕੇ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਬਾਈਬਲੀ ਕਾਲ-ਗਣਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਗਿਣਤੀ 605 ਈ.ਪੂ. ਨੂੰ ਹੀ ਮੰਨਦੀ ਹੈ। ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਭਿਲੇਖ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਗਵਾਹੀ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਰੱਖਣੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਅਤੇ 1097 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਰਾਜੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਇਤਿਹਾਸ-ਰੇਖਾ ਉੱਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ ਤੇ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਵਾਦ ਕਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਗਵਾਹਾਂ ਉੱਤੇ ਇਹ ਲਾਗੂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ 607 ਈ.ਪੂ. ਹੀ ਸਹੀ ਲਾਗੂਕਰਨ ਹੈ, 605 ਈ.ਪੂ. ਨਹੀਂ। 607 ਈ.ਪੂ. ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਸੌ ਨੱਬੇ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਉਸ ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ ਘਟਿਤ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਮੁੱਖ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। 607 ਈ.ਪੂ. ਉਹਨਾਂ ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਵੀ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ 677 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਮਨੱਸ਼ਹ ਦੀ ਬੰਦੀਵਾਸਤਾ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ ਸਨ। ਚਾਰ ਸੌ ਨੱਬੇ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ (ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਗਵਾਹ ਰੱਖਦੀ ਹੈ) ਉਸ ਥਾਂ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਗਵਾਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਦੂਜਾ ਗਵਾਹ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਗਣਿਤੀ ਰਚਨਾ 607 ਈ.ਪੂ. ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਧਾਰਣਾ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ 605 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਬੰਦੀ ਬਣਾਕੇ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਸ ਲੜੀ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ 1097 ਈ.ਪੂ. ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 607 ਈ.ਪੂ. ਤੱਕ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ 490 ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਅਵਧੀ-ਖੰਡ ਸਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਸੁਲੇਮਾਨ ਦੇ ਮੰਦਰ ਦੀ ਸਮਰਪਣ-ਘਟਨਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਬਾਬੁਲੀ ਬੰਧਵਾਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜ਼ਰੁੱਬਾਬੇਲ ਦੁਆਰਾ 515 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਸਮਰਪਿਤ ਮੰਦਰ ਤੱਕ ਵੀ 490 ਸਾਲ ਹਨ। ਇਹ 490 ਸਾਲ ਸੁਲੇਮਾਨ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਉਸ ਦੀ ਸਮਰਪਣ-ਘਟਨਾ ਤੋਂ 420 ਸਾਲਾਂ ਅਤੇ ਬੰਧਵਾਸ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਮੰਦਰ ਦੇ ਉਜਾੜ ਰਹਿਣ ਦੇ 70 ਸਾਲਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕੁੱਲ 490 ਸਾਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਰਤਖ਼ਸ਼ਸਤਰਾ ਦਾ ਤੀਜਾ ਹੁਕਮ 59 ਸਾਲ ਬਾਅਦ, 457 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਹਨਾਂ 490 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਲਈ “ਠਹਿਰਾਏ ਗਏ” ਸਨ (ਕੱਟੇ ਹੋਏ, ਦਾਨੀਏਲ 9:24), ਅਤੇ ਜੋ ਸਨ 34 ਵਿੱਚ ਸਤੀਫ਼ਨ ਨੂੰ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਵੇਲੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ। ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ, ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗੰਭੀਰ ਕਾਲਕ੍ਰਮਕ ਸਾਕਸ਼ ਹਨ, ਜੋ 1097 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਦੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਦੇ ਮੂਲਭੂਤ ਧਰਮਤਿਆਗ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸਤੀਫ਼ਨ ਨੇ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਖੜ੍ਹਾ ਦੇਖਿਆ। ਇਸ ਗਵਾਹੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅਸੀਂ ਯੋਸ਼ੀਆਹ ਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਚੱਕਰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ।
ਮੈਂ “ਬੁਨਿਆਦੀ ਧਰਮ-ਤਿਆਗ” ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਰੇਖਾ ਦਾ ਆਰੰਭ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇਸਰਾਏਲ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਵਜੋਂ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਇਸ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਇਕ ਸੰਸਾਰੀ ਰਾਜਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਮਨੁੱਖੀ ਰਾਜਸ਼ਾਹੀ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋਈ। ਮੈਂ ਇਹ ਯੋਸ਼ੀਆਹ ਦੇ ਚੱਕਰ ਲਈ ਵੀ ਲਿਖਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦ” ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦ ਅਤੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਧਰਮ-ਤਿਆਗ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਸੁਲੇਮਾਨ ਮਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਕਬੀਲੇ ਉੱਤਰ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ ਗਏ, ਤਦੋਂ ਯਰੋਬਆਮ ਵੱਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਨਕਲੀ ਉਪਾਸਨਾ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਅਗਿਆਕਾਰੀ ਨਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਨਬੀ ਨੇ ਠੁਕਰਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਉਸ ਠੁਕਰਾਹਟ ਵਿੱਚ ਯੋਸ਼ਿਯਾਹ ਨਾਮ ਦੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਰਾਜੇ ਬਾਰੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। ਯਰੋਬਆਮ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਦੱਸ ਕਬੀਲਿਆਂ ਦੀ ਮੂਲਭੂਤ ਧਰਮ-ਤਿਆਗ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਯੋਸ਼ਿਯਾਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਉਸ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਬਾਰੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਜੋ 622 ਈ.ਪੂ. ਦੇ ਮਹਾਨ ਪਸਾਹ ਦੁਆਰਾ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਹੈ। ਉਹ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਮੂਸਾ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਗਾਤਾਰ ਧਰਮ-ਤਿਆਗ ਕਾਰਨ ਨਿਆਂ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਰਾਹੀਂ ਆਈ। ਜਦੋਂ ਮੂਸਾ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਚਨ ਰਾਜਾ ਯੋਸ਼ਿਯਾਹ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਸੁਣਾਏ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਨੇਮ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ। ਯੋਸ਼ਿਯਾਹ ਨਾਮ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਬਾਲਕ ਬਾਰੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਅਗਿਆਕਾਰੀ ਨਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਨਬੀ ਵੱਲੋਂ ਰਾਜਾ ਯਰੋਬਆਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਮੂਲਭੂਤ ਧਰਮ-ਤਿਆਗ ਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ ਦੋਸ਼ਾਰੋਪਣ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ।
ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ ਇਸ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੂਸਾ ਦਾ ਸ਼ਾਪ ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਦੇ “ਸੱਤ ਵਾਰ” ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੀ ਉਸ ਬੁਨਿਆਦੀ ਖੋਜ ਦਾ ਆਧਾਰ ਬਣਿਆ, ਜੋ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀਆਂ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਜੋ ਸਮਰਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ, ਉਹ 1838 ਅਤੇ 1840 ਵਿੱਚ “ਯੋਸ਼ੀਆਹ” ਲਿਚ ਦੇ ਕੰਮ ਰਾਹੀਂ ਆਈ। 1863 ਵਿੱਚ ਉਹ ਬੁਨਿਆਦਾਂ ਇਕ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਅਤੇ “ਸੱਤ ਵਾਰ” ਨਾ ਕੇਵਲ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆਈ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੀਆਂ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣੇ, ਸਗੋਂ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਮਿਲਰਵਾਦ ਵੱਲੋਂ ਉਹਨਾਂ ਬੁਨਿਆਦਾਂ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵੀ ਬਣ ਗਏ। ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ “ਯੋਸ਼ੀਆਹ” ਦੇ ਉਸ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਲਫ਼ਜ਼ ਤੱਕ ਉਸੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਯੋਸ਼ੀਆਹ ਦਾ ਪਹੀਆ ਰਾਜਾ ਸਾਊਲ ਦੇ ਜਾਦੂ-ਟੋਨੇ ਤੱਕ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਉਗਲ ਕੇ ਕੱਢ ਦੇਣ ਤੱਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਵਿੱਚ ਯੋਸ਼ੀਆਹ ਦਾ ਪਹੀਆ ਹੁਣ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸ਼ਿਖਰ-ਬਿੰਦੂ ਵਜੋਂ ਅਣਮੁਹਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।