ਆਇਤ ਚਾਲੀ ਦਾ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਇਤਿਹਾਸ — ਅੰਕ ਉਣੱਤੀ

ਅਤੇ ਮੈਂ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨਗਰੀ, ਨਵੀਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ, ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਉਤਰਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਸਿੰਗਾਰੀ ਹੋਈ ਦੁਲਹਨ ਵਾਂਗ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਜੋ ਕਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਵੇਖੋ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਡੇਰਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵੱਸੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਲੋਕ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਅੰਸੂ ਪੂੰਝ ਦੇਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੌਤ ਨਾ ਰਹੇਗੀ, ਨਾ ਹੀ ਸੋਗ, ਨਾ ਰੋਣਾ, ਨਾ ਹੀ ਪੀੜਾ ਰਹੇਗੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਲੰਘ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਅਤੇ ਜਿਹੜਾ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਨਵਾਂ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਲਿਖ: ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਬਚਨ ਸੱਚੇ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਹਨ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਹਾਂ, ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਅੰਤ। ਜੋ ਤਰਸਦਾ ਹੈ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇ ਜਲ ਦੇ ਚਸ਼ਮੇ ਵਿੱਚੋਂ ਮੁਫ਼ਤ ਪੀਣ ਲਈ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਜੋ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਪਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੋਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਪਰ ਡਰਪੋਕਾਂ, ਅਤੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ, ਅਤੇ ਘਿਨਾਉਣਿਆਂ, ਅਤੇ ਕਾਤਲਾਂ, ਅਤੇ ਵਿਭਚਾਰੀਆਂ, ਅਤੇ ਜਾਦੂਗਰਾਂ, ਅਤੇ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕਾਂ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਝੂਠਿਆਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਉਸ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਅੱਗ ਅਤੇ ਗੰਧਕ ਨਾਲ ਸੜਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਦੂਜੀ ਮੌਤ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸੱਤ ਦੂਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸੱਤ ਆਖ਼ਰੀ ਬਿਪਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸੱਤ ਕਟੋਰੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਕਹਿੰਦਾ ਹੋਇਆ, ਇੱਥੇ ਆ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੁਲਹਨ, ਮੇਮਨੇ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਵਿਖਾਵਾਂਗਾ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 21:2–9.

ਫਿਰ ਨੌਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਦਸਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਦਸਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਇਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੋਇਆ, … ਫਿਰ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਇਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੇਖ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਆਘਾਤ ਨਾਲ ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੈਥੋਂ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ; ਤਦ ਵੀ ਤੂੰ ਨਾ ਸੋਗ ਕਰੀਂ, ਨਾ ਰੋਈਂ, ਨਾ ਹੀ ਤੇਰੇ ਅੰਸੂ ਵਹਿਣ। ਚੁੱਪਚਾਪ ਹਾਯ-ਹਾਯ ਕਰ, ਮੁਰਦਿਆਂ ਲਈ ਸੋਗ ਨਾ ਕਰੀਂ; ਆਪਣੀ ਪੱਗ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਬੰਨ੍ਹ, ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜੁੱਤੀਆਂ ਪਾ, ਆਪਣੇ ਹੋਠ ਨਾ ਢੱਕ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੋਟੀ ਨਾ ਖਾ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਸਵੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ; ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਮਰ ਗਈ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਸਵੇਰੇ ਉਹੀ ਕੀਤਾ ਜਿਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਤਦ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਕੀ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸੇਂਗਾ ਕਿ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਹਨ, ਜੋ ਤੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈਂ?

ਤਦ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਕਿ, ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਨੂੰ ਆਖ, ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਫਰਮਾਉਂਦਾ ਹੈ: ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਕਤ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਜਿੰਦ ਤਰਸ ਖਾਂਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਆਏ ਹੋ, ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਡਿੱਗਣਗੇ। ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਹੀ ਕਰੋਗੇ ਜੋ ਮੈਂ ਕੀਤਾ ਹੈ: ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਹੋਠ ਨਹੀਂ ਢੱਕੋਗੇ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੋਟੀ ਖਾਵੋਗੇ। ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪੱਗ ਤੁਹਾਡੇ ਸਿਰਾਂ ਉੱਤੇ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਜੁੱਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ; ਤੁਸੀਂ ਨਾ ਸੋਗ ਕਰੋਗੇ, ਨਾ ਰੋਂਗੇ; ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਬੁਰਿਆਈਆਂ ਕਾਰਨ ਘੁਲਦੇ ਜਾਵੋਗੇ, ਅਤੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰੋਗੇ।”

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੋਵੇਗਾ: ਜਿਵੇਂ ਕੁਝ ਉਸ ਨੇ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਕਰੋਗੇ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਇਹ ਘਟੇਗਾ, ਤਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣ ਲਵੋਗੇ ਕਿ ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਹੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕੀ ਇਹ ਉਸ ਦਿਨ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਲਾਲਸਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਹ ਆਪਣਾ ਮਨ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਰਥਾਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਲਵਾਂਗਾ, ਕਿ ਉਸ ਦਿਨ ਜੋ ਕੋਈ ਬਚ ਨਿਕਲੇਗਾ ਉਹ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੇਰੇ ਕੰਨਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਇਹ ਸੁਣੇਂ? ਉਸ ਦਿਨ ਤੇਰਾ ਮੂੰਹ ਉਸ ਦੇ ਲਈ ਖੁਲ੍ਹ ਜਾਵੇਗਾ ਜੋ ਬਚ ਕੇ ਨਿਕਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਬੋਲੇਂਗਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਗੂੰਗਾ ਨਾ ਰਹੇਂਗਾ; ਅਤੇ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੋਵੇਂਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਜਾਣ ਲੈਣਗੇ ਕਿ ਮੈਂ ਯਹੋਵਾਹ ਹਾਂ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 24:1, 15–27.

ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਜਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਲੋਕ ਨੂੰ ਆਖ, ਤੁਸੀਂ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਸੁਣੋਗੇ, ਪਰ ਸਮਝੋਗੇ ਨਹੀਂ; ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਵੇਖੋਗੇ, ਪਰ ਬੂਝੋਗੇ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲੋਕ ਦਾ ਦਿਲ ਮੋਟਾ ਕਰ ਦੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਨ ਭਾਰੇ ਕਰ ਦੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਦੇ; ਕਿਤੇ ਐਸਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਣ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੰਨਾਂ ਨਾਲ ਸੁਣਣ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਸਮਝਣ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣ। ਯਸਾਯਾਹ 6:9, 10.

ਪਰ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹੁਕਮ ਉੱਤੇ ਹੁਕਮ, ਹੁਕਮ ਉੱਤੇ ਹੁਕਮ; ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ, ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ; ਇੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ; ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਪਿੱਛੇ ਡਿੱਗ ਪੈਣ, ਅਤੇ ਟੁੱਟ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਫਾਹੇ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਫੜੇ ਜਾਣ। ਯਸਾਯਾਹ 28:13.

ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤੇ ਠੋਕਰ ਖਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਡਿੱਗ ਪੈਣਗੇ, ਅਤੇ ਟੁੱਟ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਫਾਹੇ ਵਿੱਚ ਫਸਾਏ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਫੜੇ ਜਾਣਗੇ। ਯਸਾਯਾਹ 8:15।

“ਮਸੀਹ ਦੇ ਬਚਨ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੁਣਵਾਈ ਵਿੱਚ ਕਹੇ ਗਏ ਸਨ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜ਼ੈਤੂਨ ਦੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਬੈਠਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤਦ ਪਤਰਸ, ਯੂਹੰਨਾ, ਯਾਕੂਬ ਅਤੇ ਅੰਦਰਿਆਸ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਦੋਂ ਹੋਣਗੀਆਂ? ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਆਉਣ ਦਾ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ?’ ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਨਾਸ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਉਣ ਦੇ ਮਹਾਨ ਦਿਨ ਬਾਰੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਕੇ ਉੱਤਰ ਨਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਵਰਣਨ ਨੂੰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਜੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਅੱਗੇ ਭਵਿੱਖ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਹੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇਂਦਾ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਆਪ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕਦੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਮਹਾਨ ਸੰਕਟਾਂ ਦੇ ਵਰਣਨ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਆਪ ਸਮਝਣ ਲਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਉਲੇਖ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਾਲੇ ਬਚਨ ਉਸ ਘਟਨਾ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਕੇ ਉਸ ਅੰਤਿਮ ਦਹਕਣ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ—ਉਸ ਦਿਨ ਤੱਕ, ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਉੱਠ ਕੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਲਈ ਦੰਡ ਦੇਵੇਗਾ, ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਆਪਣਾ ਲਹੂ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇਗੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਾਰੇ ਗਏਆਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਹੋਰ ਨਾ ਢੱਕੇਗੀ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਕੇਵਲ ਚੇਲਿਆਂ ਲਈ ਹੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੀ ਜੋ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਣਗੇ।”

ਚੇਲਿਆਂ ਵੱਲ ਮੁੜ ਕੇ ਮਸੀਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਸਾਵਧਾਨ ਰਹੋ ਕਿ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੁਲੇਖੇ ਵਿੱਚ ਨਾ ਪਾਵੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਆਉਣਗੇ ਅਤੇ ਕਹਿਣਗੇ, ਮੈਂ ਮਸੀਹ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭੁਲੇਖੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦੇਣਗੇ।” ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਝੂਠੇ ਮਸੀਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਗੇ, ਅਚਰਜ-ਕਾਮ ਕਰਨ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਇਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਯਹੂਦੀ ਕੌਮ ਦੀ ਛੁਟਕਾਰਾ-ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਗੁਮਰਾਹ ਕਰਨਗੇ। ਮਸੀਹ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਪੂਰੇ ਹੋਏ। ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਘੇਰੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਝੂਠੇ ਮਸੀਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਪਰ ਇਹ ਚੇਤਾਵਨੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਇਸ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਜੀਊਂਦੇ ਹਨ। ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਨਾਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਧੋਖੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਉਹ ਯੁੱਗਾਂ ਤੋਂ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ।

“‘ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਜੰਗਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗਾਂ ਦੀਆਂ ਅਫ਼ਵਾਹਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋਗੇ; ਧਿਆਨ ਰੱਖੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਘਬਰਾਓ ਨਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋਣਾ ਹੀ ਹੈ, ਪਰ ਅੰਤ ਹਾਲੇ ਨਹੀਂ ਆਇਆ।’ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਨਾਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮਨੁੱਖ ਸਰਬੋਚਤਾ ਲਈ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਸਮਰਾਟਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿੰਹਾਸਨ ਦੇ ਅਗਲੇ ਦਰਜੇ ਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਜੰਗਾਂ ਸਨ ਅਤੇ ਜੰਗਾਂ ਦੀਆਂ ਅਫ਼ਵਾਹਾਂ ਸਨ। ‘ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋਣਾ ਹੀ ਹੈ,’ ਮਸੀਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਪਰ ਅੰਤ [ਇੱਕ ਕੌਮ ਵਜੋਂ ਯਹੂਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਅੰਤ] ਹਾਲੇ ਨਹੀਂ। ਕਿਉਂਕਿ ਕੌਮ ਕੌਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉੱਠੇਗੀ, ਅਤੇ ਰਾਜ ਰਾਜ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ; ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਅਕਾਲ, ਮਹਾਂਮਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਭੂਚਾਲ ਆਉਣਗੇ। ਇਹ ਸਭ ਦੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹਨ।’ ਮਸੀਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਜਦੋਂ ਰੱਬੀ ਇਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵੇਖਣਗੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਕੌਮਾਂ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਿਆਂ ਵਜੋਂ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਨਗੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਗੁਲਾਮੀ ਵਿੱਚ ਬੱਝਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਹ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਨਗੇ ਕਿ ਇਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਮਸੀਹਾ ਦੇ ਆਗਮਨ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ। ਧੋਖਾ ਨਾ ਖਾਓ; ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹਨ। ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵੱਲ ਹੀ ਤੱਕਿਆ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਾ ਤਾਂ ਤੋਬਾ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋਏ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਾਂ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਗੁਲਾਮੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਨ।” The Desire of Ages, 628.

“ਛੇਤੀ ਹੀ ਸਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਖਿੱਚੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਕਾਲਾ ਬੱਦਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਹੱਥ ਦੇ ਲਗਭਗ ਅੱਧੇ ਜਿਤਨਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਸਭ ਜਾਣਦੇ ਸਾਂ ਕਿ ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸੀ।” The Day Star, 1846.

ਫਿਰ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਇਸ ਦੇ ਹੱਥ ਪੈਰ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿਓ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਉਠਾ ਕੇ ਬਾਹਰਲੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿਓ; ਉੱਥੇ ਰੋਣਾ ਅਤੇ ਦੰਦ ਪੀਸਣਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਬੁਲਾਏ ਹੋਏ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਹਨ, ਪਰ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹਨ। ਮੱਤੀ 22:13, 14.

ਇਸ ਲਈ ਆਖ਼ਰੀ ਪਹਿਲੇ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਆਖ਼ਰੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਬੁਲਾਏ ਹੋਏ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਹਨ, ਪਰ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹਨ। ਮੱਤੀ 20:16.

ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਨਿਵਾਸਿਓ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਓ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਝੰਡਾ ਉੱਚਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਵੇਖੋ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਤੂਰ੍ਹੀ ਫੂਂਕੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣੋ। ਯਸਾਯਾਹ 18:3॥

ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਬਹਿਰੇ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣਣਗੇ, ਅਤੇ ਅੰਨ੍ਹਿਆਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਧੁੰਦਲਕੇ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿਚੋਂ ਦੇਖਣਗੀਆਂ। ਯਸਾਯਾਹ 29:18.

ਮੈਂ ਝੰਡੇ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕਿੰਨੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਵੇਖਦਾ ਰਹਾਂ, ਅਤੇ ਤੁਰਹੀ ਦੀ ਧੁਨਿ ਸੁਣਦਾ ਰਹਾਂ? ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਮੂਰਖ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਿਆ; ਉਹ ਮਤਿਹੀਣ ਬਾਲਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਬੁਰਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਉਹ ਸਿਆਣੇ ਹਨ, ਪਰ ਭਲਾ ਕਰਨ ਦੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ। ਯਿਰਮਿਯਾਹ 4:21, 22।

ਇਹ ਯਾਕੂਬ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਵਿੱਚ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਯਹੂਦਾਹ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰੋ, ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਹੁਣ ਇਹ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਮੂਰਖ ਲੋਕੋ ਅਤੇ ਬਿਨਾ ਸਮਝ ਵਾਲਿਓ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਅੱਖਾਂ ਹਨ, ਪਰ ਵੇਖਦੇ ਨਹੀਂ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਕੰਨ ਹਨ, ਪਰ ਸੁਣਦੇ ਨਹੀਂ। ਯਿਰਮਿਯਾਹ 5:20, 21.

ਫਿਰ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਇਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਇੱਕ ਬਾਗੀ ਘਰਾਣੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਵੇਖਣ ਲਈ ਅੱਖਾਂ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਵੇਖਦੇ ਨਹੀਂ; ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਸੁਣਣ ਲਈ ਕੰਨ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਸੁਣਦੇ ਨਹੀਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਬਾਗੀ ਘਰਾਣਾ ਹਨ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 12:1, 2.

ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤਾਂ ਵਿੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਉਹ ਨਹੀਂ ਦੇਖਦੇ; ਅਤੇ ਸੁਣਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਉਹ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਯਸਾਯਾਹ ਦੀ ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਆਖਦੀ ਹੈ, ‘ਸੁਣ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣੋਗੇ, ਪਰ ਸਮਝੋਗੇ ਨਹੀਂ; ਅਤੇ ਦੇਖ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਦੇਖੋਗੇ, ਪਰ ਬੂਝੋਗੇ ਨਹੀਂ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਹਿਰਦਾ ਮੋਟਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਨ ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਭਾਰੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ ਹਨ; ਅਜਿਹਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਕਦੇ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਦੇਖਣ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੰਨਾਂ ਨਾਲ ਸੁਣਣ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ ਸਮਝਣ, ਅਤੇ ਮੁੜ ਆਉਣ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਾਂ।’

ਪਰ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਧੰਨ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵੇਖਦੀਆਂ ਹਨ; ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਨ ਧੰਨ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੁਣਦੇ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਸੱਚ ਆਖਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਬੀਆਂ ਅਤੇ ਧਰਮੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹ ਨਾ ਵੇਖੀਆਂ; ਅਤੇ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹ ਨਾ ਸੁਣੀਆਂ। ਮੱਤੀ 13:13–17.

ਇਉਂ ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਰਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋਵੋ, ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਅਤੇ ਪੁਰਾਤਨ ਮਾਰਗਾਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਚੰਗਾ ਰਾਹ ਕਿਹੜਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਵਿੱਚ ਤੁਰੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਪਾਓਗੇ। ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਤੁਰਾਂਗੇ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਵੀ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੇ, ਆਖਦਿਆਂ, ਤੁਰਹੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੋ। ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਸੁਣਾਂਗੇ। ਯਿਰਮਿਯਾਹ 6:16, 17.

1840–1844 ਤੋਂ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਭ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੁਣ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਦਿਸ਼ਾ-ਭਾਵਨਾ ਗੁਆ ਬੈਠੇ ਹਨ। ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਭ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣੇ ਹਨ।

“ਮਸੀਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਧੰਨ ਹਨ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵੇਖਦੀਆਂ ਹਨ; ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੁਣਦੇ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਸੱਚ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਬੀਆਂ ਅਤੇ ਧਰਮੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ; ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਣ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਹੀਂ ਸੁਣਿਆ’ [Matthew 13:16, 17]। ਧੰਨ ਹਨ ਉਹ ਅੱਖਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਵੇਖੀਆਂ ਜੋ 1843 ਅਤੇ 1844 ਵਿੱਚ ਵੇਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ।”

“ਸੁਨੇਹਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਇਸ ਸੁਨੇਹੇ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੇਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਪੂਰੇ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ; ਸਮਾਪਤੀ ਦਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਨਿਯੁਕਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਇੱਕ ਸੁਨੇਹਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਜੋ ਵੱਧਦਾ ਹੋਇਆ ਇੱਕ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ। ਤਦ ਦਾਨੀਏਲ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਆਪਣੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇਣ ਲਈ।” Manuscript Releases, volume 21, 437.

ਤਦ ਸ਼ਾਸਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਫਰੀਸੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਗੁਰਦੇਵ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।” ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਇੱਕ ਬੁਰਾ ਅਤੇ ਵਿਭਚਾਰੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲੱਭਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਇਸ ਨੂੰ ਯੂਨਾਹ ਨਬੀ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਵੇਂ ਯੂਨਾਹ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਮੱਛੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ, ਤਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਰਹੇਗਾ।” ਮੱਤੀ 12:38–40.

“ਉੱਧਾਰਕ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਹੁਣ ਭੂਤਕਾਲ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਮਨਨ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਉਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੇਖੀਆਂ ਅਤੇ ਸੁਣੀਆਂ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਮਨਾਂ ਉੱਤੇ ਪਏ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਮੌਜੂਦ ਚਾਨਣ ਅਨੁਸਾਰ ਸਮਝਾਉਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ‘ਯਿਸੂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਅਵਾਜ਼ ਮੇਰੇ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਆਈ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਕਾਰਨ।’ ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਮਸੀਹਾਈ ਦਾ ਸਰਵੋੱਚ ਪ੍ਰਮਾਣ ਸੀ, ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਇਹ ਸੰਕੇਤ ਕਿ ਯਿਸੂ ਨੇ ਸੱਚ ਉਚਾਰਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਕੀ ਯਹੂਦੀ ਉੱਚੇ ਸਵਰਗ ਦੀ ਇਸ ਗਵਾਹੀ ਤੋਂ ਮੁੜ ਜਾਣਗੇ? ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਕ ਵਾਰ ਉੱਧਾਰਕ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ, ਤੂੰ ਕਿਹੜਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈਂ ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਵੇਖ ਕੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੀਏ? ਮਸੀਹ ਦੀ ਸੇਵਾ-ਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਅਣਗਿਣਤ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ; ਤਾਂ ਭੀ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮੂੰਦ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਕਠੋਰ ਕਰ ਲਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਦ੍ਰਿੜ ਨ ਹੋ ਜਾਣ। ਲਾਜ਼ਰ ਦੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਦੇ ਸਰਵੋੱਚ ਅਚਰਜ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਸਗੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੀਕ ਦੁਸ਼ਟਤਾ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ; ਅਤੇ ਹੁਣ ਜਦ ਪਿਤਾ ਆਪ ਬੋਲ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦੀ ਮੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਭੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਨਰਮ ਨਾ ਹੋਏ ਅਤੇ ਉਹ ਅਜੇ ਭੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।” Spirit of Prophecy, volume 3, 79.

“ਲਾਜ਼ਰ ਦੀ ਮੁਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਠਾਏ ਜਾਣ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਯਿਸੂ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਏ। ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਸੀ ਕਿ ਉੱਧਾਰਕ ਦੇ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲਾਜ਼ਰ ਮਰ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਕਬਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ। ਲਾਜ਼ਰ ਦਾ ਮੁਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਠਾਇਆ ਜਾਣਾ ਮਸੀਹ ਦਾ ਸਰਵੋੱਚ ਅਦਭੁੱਤ ਕਰਤੱਬ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕੀਤੀ।” Manuscript Releases, volume 21, 111.

“ਲਾਜ਼ਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕਬਰ ਵਿੱਚ ਸੜਨ-ਗਲਨ ਦੇ ਅਸਰ ਨੂੰ ਦੇਖ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਜੋ ਹੁਣ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਪੁਰਸ਼ਤਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦ ਮਨਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਚੱਲਿਆ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਮੁਕਤਿਦਾਤਾ ਸਵਾਰ ਸੀ।” The Desire of Ages, 572.

“ਮੈਨੂੰ ਅਕਸਰ ਦੱਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪੰਜ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਸਨ ਅਤੇ ਪੰਜ ਮੂਰਖ। ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਅੱਖਰ ਅੱਖਰ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਹੋਵੇਗਾ ਵੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਦਾ ਇਸ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸੰਬੰਧ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੀਸਰੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਾਂਗ, ਇਹ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਵਰਤਮਾਨ ਸੱਚਾਈ ਬਣਿਆ ਰਹੇਗਾ।” Review and Herald, August 19, 1890.

“ਬੇਟਸ ਅਗਸਤ 1844 ਵਿੱਚ ਐਕਸੇਟਰ (ਨਿਊ ਹੈਮਪਸ਼ਾਇਰ) ਦੇ ਕੈਂਪ-ਮੀਟਿੰਗ ਦੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਆਗੂਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ, ਜਦੋਂ ‘ਸੱਚੀ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ’ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਸੰਯੋਗਵਸ਼, ਉਸ ਸਵੇਰ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਸਭਾ ਲਈ ਬੇਟਸ ਹੀ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਉਪਦੇਸ਼ਕ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ਰੋਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਰਹਿਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਭਰੋਸਾ ਦਿਵਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕੇਵਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਕਿ ਉਹ ਵਿਲੰਬ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਕਿ ਇਸੇ ਦੌਰਾਨ ਸੈਮੂਅਲ ਐਸ. ਸਨੋ ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਇਆ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਆਪਣੀ ਭੈਣ, ਮਿਸਿਜ਼ ਜਾਨ ਕਾਊਚ, ਦੇ ਕੋਲ ਬੈਠਦੇ ਹੋਏ, ਸਨੋ ਨੇ ਇਸ ਗੱਲ ਬਾਰੇ ਆਪਣਾ ਦ੍ਰਿੜ ਨਿਸ਼ਚਯ ਦੁਬਾਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਕਿ ਮਸੀਹ ਨਿਯਤ ਸਮੇਂ ‘ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ। ਗਹਿਰਾਈ ਨਾਲ ਉਤੇਜਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਮਿਸਿਜ਼ ਕਾਊਚ ਨੇ ਖੜ੍ਹ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਐਲਾਨ ਕਰਦਿਆਂ ਸਭਾ ਨੂੰ ਚੌਂਕਾ ਦਿੱਤਾ, ‘ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਹੈ ਜਿਸ ਕੋਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਸੁਨੇਹਾ ਹੈ!’” ਲਿਰੋਇ ਫਰੂਮ, The Prophetic Faith of our Fathers, ਖੰਡ 4, 549.

“ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਕੰਮ, ਯੁਗ ਤੋਂ ਯੁਗ ਤੱਕ, ਹਰ ਇਕ ਮਹਾਨ ਸੁਧਾਰ ਜਾਂ ਧਾਰਮਿਕ ਆੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਅਦਭੁੱਤ ਸਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਤੀਰੇ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਸਦਾ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਵਰਤਮਾਨ ਦੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਆੰਦੋਲਨਾਂ ਦਾ ਸਮਾਨ ਰੂਪ ਭੂਤਕਾਲ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਯੁਗਾਂ ਵਿੱਚ ਕਲੀਸੀਆ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਮਹਾਨ ਮੁੱਲ ਵਾਲੇ ਪਾਠ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।” The Great Controversy, 343.

ਹੇ ਸਿਯੋਨ ਦੀ ਧੀਏ, ਬਹੁਤ ਅਨੰਦ ਕਰ; ਹੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੀ ਧੀਏ, ਜੈਕਾਰਾ ਮਾਰ: ਵੇਖ, ਤੇਰਾ ਰਾਜਾ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਧਰਮੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਧਾਰ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਉਹ ਨਿਮਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਗਧੇ ਉੱਤੇ, ਹਾਂ, ਗਧੀ ਦੇ ਬੱਚੇ ਬੱਛੇ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜ਼ਖਰਯਾਹ 9:9.

“ਜੇ ਪਾਠਕ ਉਸ ਜਲਦੀ ਹੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਉਹਨਾਂ ਸਾਧਨਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਦਰਜ ਨੂੰ ਹੀ ਅਨੁਸਰਣਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਮ ਨੇ ਬੀਤੇ ਯੁੱਗਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸੇ ਹੀ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਸੀ। ਜੇ ਉਹ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੇ ਕਿ ਪਾਪਾਈ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਵਰਤਾਓ ਕਰਨਗੇ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਤ-ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖੇ ਜੋ ਰੋਮ ਨੇ ਸਬਤ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਰੱਖਿਅਕਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਸੀ।

“ਰਾਜਸੀ ਫਰਮਾਨ, ਸਾਰਵਜਨਿਕ ਸਭਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਧਰਮਨਿਰਪੇਖ ਸੱਤਾ ਦੁਆਰਾ ਸਮਰਥਿਤ ਕਲੀਸਿਆਈ ਨਿਯਮ ਉਹ ਪੌੜੀਆਂ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਬੁੱਤਪਰਸਤ ਤਿਉਹਾਰ ਨੇ ਮਸੀਹੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸਨਮਾਨਿਤ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਸਰਵਜਨਿਕ ਕਦਮ ਕਾਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਦੁਆਰਾ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਾਨੂੰਨ ਸੀ। (A.D. 321; ਪੰਨਾ 53 ਲਈ ਪਰਿਸ਼ਿਸ਼ਟ ਟਿੱਪਣੀ ਵੇਖੋ।) ਇਸ ਫਰਮਾਨ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ‘ਸੂਰਜ ਦੇ ਆਦਰਨੀਯ ਦਿਨ’ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਨ ਲਈ ਬਾਧਿਆ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਸੰਬੰਧੀ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਕ ਬੁੱਤਪਰਸਤ ਕਾਨੂੰਨ ਸੀ, ਤਦਾਪਿ ਮਸੀਹੀ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਾਮਮਾਤਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਮਰਾਟ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।” The Great Controversy, 574.

“ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਵਾਰ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਚੰਡ ਲਹਿਰ ਹੋਵੇ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਆੰਦੋਲਨ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਛਾ ਗਿਆ। ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਸ਼ਹਿਰ, ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਪਿੰਡ, ਅਤੇ ਦੂਰ-ਦੁਰਾਡੇ ਦੇ ਪਿੰਡੂ ਇਲਾਕਿਆਂ ਤੱਕ ਉਹ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਇਤਨਾ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਲੋਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਗਰੂਕ ਹੋ ਉੱਠੇ। ਇਸ ਘੋਸ਼ਣਾ ਦੇ ਅੱਗੇ ਉਤਸ਼੍ਰਿੰਗਲਤਾ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੁਕ ਗਈ ਜਿਵੇਂ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਵੇਰੇ ਦੀ ਪਾਲ ਗਾਇਬ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸੰਦੇਹ ਅਤੇ ਘਬਰਾਹਟ ਦੂਰ ਹੁੰਦੇ ਦੇਖੇ, ਅਤੇ ਆਸ ਤੇ ਹਿੰਮਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਕੰਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਤਿਵਾਦੀ ਰੂਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਸੀ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਸੰਯਮਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਮਨੁੱਖੀ ਉਤੇਜਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਵਿੱਚ ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਰਗਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਤਾੜਨਾ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਿਨਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲ ਮੁੜ ਆਉਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਆਉਂਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਲੱਛਣ ਸਨ ਜੋ ਹਰ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਉਮੰਗ-ਭਰੀ ਪ੍ਰਫੁੱਲਤਾ ਘੱਟ ਸੀ, ਪਰ ਇਸ ਦੀ ਥਾਂ ਦਿਲ ਦੀ ਡੂੰਘੀ ਜਾਂਚ, ਪਾਪ ਦਾ ਇਕਰਾਰ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਤਿਆਗ ਸੀ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨੀ ਹੀ ਪੀੜਿਤ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦਾ ਭਾਰ ਸੀ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਗ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਲਈ ਨਿਰਸ਼ਰਤ ਸਮਰਪਣ ਸੀ।” The Great Controversy, 400, 401.

“ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦਾ ਸੱਦਾ ਇੰਨਾ ਤਰਕ ਰਾਹੀਂ ਨਹੀਂ ਫੈਲਿਆ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਧਾਰਮਿਕ ਲਿਖਤਾਂ ਤੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਪ੍ਰਮਾਣ ਸਾਫ਼ ਅਤੇ ਨਿਰਣਾਇਕ ਸੀ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਪ੍ਰੇਰਕ ਸ਼ਕਤੀ ਸੀ ਜੋ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਝੰਝੋੜ ਦਿੰਦੀ ਸੀ। ਨਾ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਸੀ, ਨਾ ਕੋਈ ਪ੍ਰਸ਼ਨ। ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਨੇ ਜਿੱਤਮਈ ਢੰਗ ਨਾਲ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਉਣ ਲਈ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਹਰ ਭਾਗ ਤੋਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਜੈਤੂਨ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਉਮੜ ਪਏ; ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਯਿਸੂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ, ਉਹ ਉਸ ਘੜੀ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ ਅਤੇ ਇਸ ਪੁਕਾਰ ਨੂੰ ਹੋਰ ਉੱਚਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਹੋਏ, ‘ਧੰਨ ਹੈ ਉਹ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ!’ [Matthew 21:9.] ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਵੀ, ਜੋ ਐਡਵੇਂਟਿਸਟ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ—ਕੁਝ ਜਿਗਿਆਸਾ ਵਾਸਤੇ, ਕੁਝ ਕੇਵਲ ਉਪਹਾਸ ਕਰਨ ਲਈ—ਆਉਂਦੇ ਸਨ, ਇਸ ਸੁਨੇਹੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਕਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਸਨ, ‘ਵੇਖੋ, ਦੂਲਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ!’” Spirit of Prophecy, volume 4, 250.

ਪਰ ਜੋ ਅੰਗਣ ਮੰਦਰ ਦੇ ਬਾਹਰ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮਾਪ ਨਾ ਲੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਨਗਰੀ ਨੂੰ ਬਿਆਲੀ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਰੌਂਦਣਗੇ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 11:2।

ਫਿਰ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆ ਕੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਦਰਿੰਦੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਮਦਿਰਾ ਪੀਏਗਾ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਰੋਸ਼ ਦੇ ਪਿਆਲੇ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾ ਮਿਲਾਵਟ ਉਡੇਲੀ ਗਈ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਮੇਮਨੇ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਅਤੇ ਗੰਧਕ ਨਾਲ ਪੀੜਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦਾ ਧੂੰਆ ਸਦਾ ਦੇ ਸਦਿਆਂ ਤਕ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੋ ਉਸ ਦਰਿੰਦੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿਨ ਰਾਤ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵੇਲੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਇੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਧੀਰਜ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 14:9–12।

“ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਗਿਆਰਹਵੀਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਲਗਭਗ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਪੂਰਤੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਇਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਇਤਿਹਾਸ ਘਟਿਤ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਬਹੁਤ ਹਿੱਸਾ ਦੁਬਾਰਾ ਵਾਪਰੇਗਾ।” Manuscript Releases, number 13, 394.