ਪਿਛਲਾ ਲੇਖ ਇਸ ਪੈਰੇ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ, “313 ਦਾ ਸੰਧੀ-ਵਿਆਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨਾਲ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਧੀ-ਵਿਆਹ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਸਤਾਰਾਂ ਦੇ ਦੱਸ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਾਜਾ; ਦੋ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਇਕ ਸ਼ਕਤੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਫ਼ਰਾਂਸ ਦੀ ਦੋ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਜੋ 496 ਵਿੱਚ ਕਲੋਵਿਸ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ 533 ਵਿੱਚ ਜਸਟਿਨੀਅਨ ਦੇ ਫ਼ਰਮਾਨ ਅਤੇ 538 ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਸਿੰਹਾਸਨਾਰੋਹਣ ਤੱਕ ਲੈ ਗਿਆ, 1989 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।”
ਰੋਨਾਲਡ ਰੇਗਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ 496 ਵਿੱਚ ਕਲੋਵਿਸ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਡੋਨਾਲਡ ਟਰੰਪ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ 533 ਵਿੱਚ ਜਸਟਿਨੀਅਨ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਸਟਿਨੀਅਨ ਦਾ ਫਰਮਾਨ 538 ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਸਿੰਹਾਸਨਾਰੂੜ੍ਹ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪੰਜ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਿਲਾਨ ਦਾ ਐਡਿਕਟ 321 ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਅੱਠ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਆਇਆ ਸੀ। ਫਰਮਾਨ ਅਤੇ ਐਡਿਕਟ ਦੋਵੇਂ ਉਸ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਨਾਲ ਅਨੁਰੂਪ ਹਨ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਰੀਗਨ
1870 ਵਿੱਚ ਇਤਾਲਵੀ ਫ਼ੌਜਾਂ ਨੇ ਰੋਮ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ (20 ਸਤੰਬਰ 1870)। ਪੇਪਲ ਸਟੇਟਸ ਇੱਕ ਭੂਖੰਡਕ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਬੰਦ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਪੋਪ ਪਾਇਅਸ ਨੌਵਾਂ “ਵੈਟੀਕਨ ਵਿੱਚ ਕੈਦੀ” ਬਣ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਪਾਪਾਈ ਭੂਮੀ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਇਲਾਕਾ ਸਰਬਭੌਮ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਾ ਰਿਹਾ, ਤਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨੇ (ਅਨੇਕ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਾਂਗ) ਪੋਪ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਲੌਕਿਕ ਸ਼ਾਸਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੋਈ ਔਪਚਾਰਿਕ ਰਾਜਨਾਇਕ ਸੰਬੰਧ ਕਾਇਮ ਨਾ ਰੱਖੇ। ਅਕਤੂਬਰ 1951 ਵਿੱਚ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਹੈਰੀ ਐਸ. ਟਰੂਮੈਨ ਨੇ ਜਨਰਲ ਮਾਰਕ ਡਬਲਿਊ. ਕਲਾਰਕ ਨੂੰ ਵੈਟੀਕਨ ਲਈ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਰਾਜਦੂਤ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਚਰਚਾਂ ਅਤੇ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਤਿੱਖਾ ਵਿਰੋਧ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤਰਕ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਨਿਯੁਕਤੀ ਚਰਚ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਵੱਖਰੇਪਣ ਦੀ ਨੀਤੀ ਦਾ ਉਲੰਘਣ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਨਵਰੀ 1952 ਵਿੱਚ ਜਨਰਲ ਕਲਾਰਕ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਿਆ।
10 ਜਨਵਰੀ 1984 ਨੂੰ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਰੋਨਾਲਡ ਰੇਗਨ ਅਤੇ ਪੋਪ ਜਾਨ ਪੌਲ ਦੂਜੇ ਨੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਹੋਲੀ ਸੀ ਵਿਚਕਾਰ ਪੂਰੇ ਕੂਟਨੀਤਿਕ ਸੰਬੰਧ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਔਪਚਾਰਿਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸਹਿਮਤੀ ਕੀਤੀ। 9 ਅਪ੍ਰੈਲ 1984 ਨੂੰ, ਵਿਲੀਅਮ ਏ. ਵਿਲਸਨ (ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਰੇਗਨ ਦੇ ਨਿੱਜੀ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧੀ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ) ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਰਮਾਣ-ਪੱਤਰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਹੋਲੀ ਸੀ ਲਈ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਰਾਜਦੂਤ ਬਣੇ।
1951 ਤੋਂ 1984 ਤੱਕ ਦੇ ਤੈਂਤੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ “ਭੁਜਾਂ” ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 496 ਵਿੱਚ ਕਲੋਵਿਸ ਦੇ ਨਾਲ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਲਈ ਖੜ੍ਹ ਕੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ, 1984 ਤੋਂ 1989 ਤੱਕ ਰੀਗਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ। ਕਲੋਵਿਸ ਨੇ ਉਸ ਧਰਮ (ਬੁਤਪਰਸਤੀ) ਨੂੰ ਹਟਾਏ ਜਾਣ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜੋ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਸੱਤਾ ਵਿੱਚ ਉੱਠਣ ਤੋਂ ਰੋਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ 1984 ਤੱਕ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਉਭਾਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। “ਦੈਨਿਕ” (ਬੁਤਪਰਸਤੀ) ਹਟਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਪੌਲੁਸ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬੁਤਪਰਸਤੀ ਦੇ ਇਸ ਵਿਰੋਧ ਨੂੰ ਹਟਾਏ ਜਾਣ ਨੂੰ “ਧਰਮ-ਤਿਆਗ” ਵਜੋਂ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕੌਂਸਟੈਂਟੀਨ ਮਹਾਨ ਅਤੇ 313 ਤੋਂ 538 ਤੱਕ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਸਮਝੌਤਾਵਾਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਕਲੀਸਿਆ ਉਸ ਅਵਧੀ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਕਲੀਸਿਆ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪਤਿਤ ਹੋ ਗਈ। ‘508’ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਧਰਮ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਦੀ ਘੁਸਪੈਠ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਦੇ ਪਤਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ। ਰੀਗਨ ਨੂੰ ਕਲੋਵਿਸ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। 496 ਵਿੱਚ ਕਲੋਵਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ “ਸ਼ਕਤੀ” ਪਾਪਾਈ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ, ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਉਸ “ਅਪਵਿੱਤਰ ਗਠਜੋੜ” ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣਿਆ ਜੋ ਰੀਗਨ ਦੇ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੰਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਕਲੋਵਿਸ ਨੇ 508 ਵਿੱਚ “ਨਿੱਤ ਦੀ ਸੇਵਾ” ਨੂੰ ਹਟਾਏ ਜਾਣ ਦੀ ਵੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ। 508, 1984 ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ।
“ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਧਰਮ ਅਤੇ ਮਸੀਹੀ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇਸ ਸਮਝੌਤੇ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਇਹ ਨਿਕਲਿਆ ਕਿ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ‘ਪਾਪ ਦਾ ਮਨੁੱਖ’ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਉੱਚਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਝੂਠੇ ਧਰਮ ਦੀ ਉਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਇਕ ਸ਼ਾਹਕਾਰ ਰਚਨਾ ਹੈ—ਉਸ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਯਤਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮਾਰਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਿੰਹਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।” The Great Controversy, 50.
ਰੀਗਨ ਨੇ 1983 ਦੇ ਇੱਕ ਭਾਸ਼ਣ ਵਿੱਚ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇੱਕ “ਬੁਰੀ ਸਮਰਾਜੀ ਤਾਕਤ” ਕਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾਸਤਿਕ ਕਮਿਊਨਿਜ਼ਮ ਨੂੰ ਡੂੰਘੇ ਨੈਤਿਕ ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਖ਼ਤਰੇ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਅਤੇ ਜੌਨ ਪੌਲ ਦੂਜੇ ਨੇ ਸੋਵੀਅਤ ਕਮਿਊਨਿਜ਼ਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇੱਕ ਨੇੜਲਾ ਨਿੱਜੀ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸਾਥ ਬਣਾਇਆ। ਦੋਵੇਂ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੇ ਇਸ ਸੰਘਰਸ਼ ਨੂੰ ਨੈਤਿਕ ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਦੈਵੀ ਪ੍ਰਬੰਧ ਦੇ ਪਰਿਪ੍ਰੇਖ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦੇਖਿਆ; ਰੀਗਨ ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇੱਕ “Divine Plan” ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਕਮਿਊਨਿਜ਼ਮ ਨੂੰ ਢਾਹੁਣਾ ਸੀ। ਰੀਗਨ ਦੀ ਫਾਤਿਮਾ ਦੇ ਪ੍ਰਤੱਖ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਸੀ (ਇਹ ਚੇਤਾਵਨੀ ਕਿ “Russia would spread her errors”), ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੇ ਇਸ ਸਾਂਝੀ ਭਾਵਨਾ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜਾਨਾਂ (ਦੋਵੇਂ 1981 ਵਿੱਚ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪ੍ਰਯਾਸਾਂ ਤੋਂ ਬਚ ਗਏ ਸਨ) ਇੱਕ ਅਜੇਹੇ ਮਕਸਦ ਲਈ ਬਚਾਈਆਂ ਸਨ ਜੋ ਕਮਿਊਨਿਜ਼ਮ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ।
ਮਸੀਹ ਦੇ ਚੇਲੇ
ਰੀਗਨ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ (Disciples of Christ) ਦੇ ਉਸ ਫਿਰਕੇ ਵਿੱਚ ਪਾਲਿਆ-ਪੋਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਪਿਤਾਵਾਂ ਨੇ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਇਹ ਸਿਖਾਇਆ ਸੀ ਕਿ ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਰਮ ਦਾ ਪੋਪ ਹੀ ਵਿਰੋਧੀ-ਮਸੀਹ ਹੈ। ਮਸੀਹ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਪ੍ਰਾਰੰਭਿਕ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨੇਤਾ ਅਲੈਕਜ਼ੈਂਡਰ ਕੈਂਪਬੇਲ ਨੇ ਬਾਰੰਬਾਰ ਪਾਪਾਈ ਅਹੁਦੇ ਨੂੰ ਵਿਰੋਧੀ-ਮਸੀਹ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ। ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦਾਂ ਅਤੇ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ 7 ਦਾ ਛੋਟਾ ਸਿੰਗ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 13 ਦਾ ਦਰਿੰਦਾ, ਅਤੇ 2 ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ 2 ਦਾ ਪਾਪ ਦਾ ਮਨੁੱਖ—ਇਹ ਸਭ ਰੋਮ ਦੇ ਪੋਪਾਂ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਪਹਿਚਾਣਾਂ ਜਨਤਕ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀਆਂ (ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ 1837 ਵਿੱਚ ਕੈਥੋਲਿਕ ਬਿਸ਼ਪ ਜਾਨ ਬੀ. ਪਰਸੈੱਲ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ)। ਬਾਰਟਨ ਡਬਲਿਊ. ਸਟੋਨ ਨੇ ਪੋਪ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਅਸਲੀ ਵਿਰੋਧੀ-ਮਸੀਹ ਅਤੇ “ਪਾਪ ਦਾ ਮਨੁੱਖ” ਕਿਹਾ। ਵਾਲਟਰ ਸਕਾਟ (ਇਸ ਆੰਦੋਲਨ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪ੍ਰਾਰੰਭਿਕ ਸੁਸਮਾਚਾਰ-ਪ੍ਰਚਾਰਕ) ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਕਿ ਪਾਪ ਦਾ ਮਨੁੱਖ, ਅਰਥਾਤ ਰੋਮ ਦਾ ਪੋਪ, ਮਸੀਹੀ ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ ਉੱਭਰੇਗਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਕਰੇਗਾ।
ਰੀਗਨ ਦੀ ਮਾਤਾ ਨੇਲ, ਡਿਸਾਈਪਲਜ਼ ਆਫ ਕ੍ਰਾਇਸਟ ਫ਼ਿਰਕੇ ਦੀ ਇੱਕ ਭਗਤਿਮਈ ਮੈਂਬਰ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਧਾਰਮਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਪ੍ਰਭਾਵ ਉਹੀ ਸੀ। ਰੀਗਨ ਦਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਇਲਿਨੋਇਸ ਦੇ ਡਿਕਸਨ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਡਿਸਾਈਪਲਜ਼ ਆਫ ਕ੍ਰਾਇਸਟ ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ 11 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਕਿਸ਼ੋਰ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਉੱਥੇ ਸਰਗਰਮ ਰਿਹਾ (ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਸਕੂਲ ਪੜ੍ਹਾਉਣਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ)। ਉਸਨੇ ਯੂਰੀਕਾ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਡਿਸਾਈਪਲਜ਼ ਆਫ ਕ੍ਰਾਇਸਟ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ।
“ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਬਚਨ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਵਿੱਚ ਭ੍ਰਮਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਕਰ ਲੈਣਗੇ। ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੰਸਾਰ ਨਾਲ ਰਲਮਿਲ ਜਾਣ ਦਾ ਕੋਈ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ।” Kress Collection, 105.
ਰੀਗਨ ਨੂੰ ਕਲੋਵਿਸ ਦੁਆਰਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਕਾਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਦੇ ਸਮਝੌਤੇ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਰੀਗਨ 1989 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਆਖਰੀ ਅੱਠ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲਾ ਵੀ ਸੀ। ਆਖਰੀ ਅੱਠ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਹ ਡੋਨਾਲਡ ਟਰੰਪ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜੋ ਰੀਗਨ ਵਾਂਗ ਹੀ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਅਸਲ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੈ ਕੌਣ, ਬਾਰੇ ਗੰਭੀਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਭਰਮਿਤ ਹੈ।
ਕੀ ਦੋ ਜਣੇ ਇਕੱਠੇ ਤੁਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜੇ ਤਕ ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਸਹਿਮਤ ਨਾ ਹੋਣ? ਆਮੋਸ 3:3.
ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਛੇਵਾਂ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਸੰਧੀ-ਵਿਆਹ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ ਜੋ 1989 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਡੋਨਾਲਡ ਟਰੰਪ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
“ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਇਸ ਵੇਲੇ ਚੱਲ ਰਹੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਚਲਣਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਰਿਵਾਜਾਂ ਲਈ ਰਾਜ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਪਾਪੀਆਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਹੀ ਤੁਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ, ਉਹ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਲਈ ਇਹ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਉਹ ਸਰਵੋਚਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਏ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਪੁਰਾਣੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਗੁਆ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।” The Great Controversy, 573.
313 ਦੀ ਵਿਆਹਕ ਸੰਧੀ ਅਤੇ ਮਿਲਾਨ ਦਾ ਫਰਮਾਨ 533 ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ 533 ਵਿੱਚ ਜਸਟਿਨੀਅਨ ਦਾ ਫਰਮਾਨ ਮੁੜ ਇੱਕ ਐਸੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਸੀਹੀ ਕਹਿਣ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕੀ ਹਕੂਮਤ ਦੁਆਰਾ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਜੋ ਹੁਣ ਇਹ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੀ ਕਿ ਪਾਪਾਈ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਸੀਹੀ ਸੰਸਥਾ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਪਸੀ-ਵਿਰੋਧੀ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾੜੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਘਾਤਕ ਭ੍ਰਮ।
ਕਲੀਸੀਆ ਅਤੇ ਰਾਜ
457 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ, ਅਰਤਖ਼ਸ਼ਸਤਰਾ ਦੇ ਤੀਜੇ ਫ਼ਰਮਾਨ ਨੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਦੋਹਾਂ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਲਈ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਰਬਭੌਮਤਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਬਹਾਲ ਕੀਤਾ।
ਅਤੇ ਤੂੰ, ਅਜ਼ਰਾ, ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਸ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜੋ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਧਿਕਾਰੀ ਅਤੇ ਨਿਆਂਧੀਸ਼ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰ, ਜੋ ਦਰਿਆ ਦੇ ਪਾਰ ਦੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕਰਨ, ਅਰਥਾਤ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਦਾ ਜੋ ਤੇਰੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਵਿਵਸਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਓ। ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਤੇਰੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਤੁਰੰਤ ਨਿਆਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਮੌਤ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਦੇਸ਼ ਨਿਕਾਲਾ, ਜਾਂ ਸੰਪਤੀ ਦੀ ਜ਼ਬਤੀ, ਜਾਂ ਕੈਦ। ਅਜ਼ਰਾ 7:25, 26.
ਤੀਸਰੇ ਹੁਕਮਨਾਮੇ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਲਈ ਨਿਆਂ ਅਤੇ ਦੰਡ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਹੁਕਮਨਾਮੇ ਨੇ ਉਸ ਤੇਈਂ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜੋ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ, ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ। ਇਸ ਨੇ ਇਕ ਦੋ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਵੀ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ 207 ਈਸਾ-ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ, 217 ਈਸਾ-ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਰਾਫੀਆ ਦੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਅਤੇ 200 ਈਸਾ-ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਪੈਨਿਅਮ ਦੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ। 457 ਈਸਾ-ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਨਾਗਰਿਕ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਦੋਹਾਂ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਸਰਬਭੌਮਤਾ ਦੀ ਪੁਨਰਸਥਾਪਨਾ ਇੱਕ ਦੋਹਰੇ ਅਲਫਾ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੋ ਓਮੇਗਾ ਪੂਰਤੀਆਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੋਵੇਂ ਓਮੇਗਾ ਪੂਰਤੀਆਂ ਇੱਕ ਬੰਦ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ; ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਲਈ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਲਈ।
ਤੇਈ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੋ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਰਾਜੇ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਸੀ। ਇਹ ਦੋਨੋਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਤੇਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਸਿੰਗ ਅਤੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨਵਾਦ ਦੇ ਸਿੰਗ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਯਤਾਂ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਰਾਫ਼ੀਆ ਅਤੇ ਪਾਨੀਅਮ ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਦਾ ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਅਰਸਾ ਈਸਾ ਪੂਰਵ 457 ਵਿੱਚ ਤੀਸਰੇ ਹੁਕਮਨਾਮੇ ਦੀ ਦੁਅੰਗੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਇੱਕ ਸਿੰਗ ਦੁਆਰਾ ਛੇਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੋਹਰੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਅੰਤਿਮ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦੀ ਵੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦੀ ਵੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਲੋਕ ਆਪਣੀਆਂ ਜੜਾਂ ਲੱਭਦੇ ਹਨ।
ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਅਬਰਾਮ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਤੇਰਾ ਵੰਸ਼ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਰਦੇਸੀ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨਗੇ; ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਸੌ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਦੁੱਖ ਦੇਣਗੇ। ਅਤੇ ਜਿਸ ਜਾਤੀ ਦੀ ਉਹ ਸੇਵਾ ਕਰਨਗੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਵੀ ਨਿਆਂ ਕਰਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਵੱਡੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਸਮੇਤ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਆਉਣਗੇ। ਉਤਪੱਤੀ 15:13, 14.
ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ 22 ਅਕਤੂਬਰ 1844 ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ 22 ਅਕਤੂਬਰ 573 ਈ.ਪੂ. ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇੱਕ ਤਾਰੀਖ ਜਾਂਚਕਾਰੀ ਨਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਨਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਸਮਾਪਤੀ ਦੋਵੇਂ ਵੇਲੇ ਯੂਬਲੀ ਦੀ ਤੁਰਹੀ ਦੇ ਫੂੰਕੇ ਜਾਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਤਾਰੀਖਾਂ ਇਕ-ਰੂਪ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਬੰਦ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। 1844 ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਅਤਿ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ। 573 ਈ.ਪੂ. ਮਨੁੱਖੀ ਪਰਖ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਾਪ ਦੇ ਉਹ ਗੁਲਾਮ ਜੋ ਛੁਡਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਵਸਣ ਲਈ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਧਰਤੀ ਵੀ।
ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਛੁਡਾਇਆ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਜੁਬਲੀ ਦੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੇਗਾ, ਉਹ ਆਪ ਵੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਬੱਚੇ ਵੀ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਬੱਚੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਦਾਸ ਹਨ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਦਾਸ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਮਿਸਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਹੈ: ਮੈਂ ਯਹੋਵਾਹ ਤੁਹਾਡਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹਾਂ। ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 25:54, 55.
22 ਅਕਤੂਬਰ ਦੀਆਂ ਦੋਵੇਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਬੰਦ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਦਾ ਸਮਾਂ 1844 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਉੱਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਦਾ ਸਮਾਂ ਵੀ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਉੱਤੇ ਹੀ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਅੰਤ 22 ਅਕਤੂਬਰ ਦੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਗਵਾਹੀਆਂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੇ ਹਨ—2,300 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਅਤੇ ਦੋ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਦੀ।
ਰਾਫੀਆ ਅਤੇ ਪੈਨਿਯਮ ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਦੋ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਯੁੱਧਾਂ ਦੇ ਕਾਲ ਨੂੰ ਦੋ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਅੰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਰਥ ਨਿਹਿਤ ਹੈ। ਰਾਫੀਆ ਤੋਂ ਦਸ ਸਾਲ ਬਾਅਦ—ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਸਰਹੱਦੀ ਭੂਮੀ ਹੈ—ਅਤੇ ਪੈਨਿਯਮ ਤੋਂ ਸੱਤ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਜੋ ਇੱਕ ਐਸਾ ਯੁੱਧ ਸੀ ਜੋ ਮੈਦਾਨ ਉੱਤੇ ਲੜਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਘੇਰੇਬੰਦੀ ‘ਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਦਸ ਅਤੇ ਸੱਤ, ਪ੍ਰਤੀਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਕਈ ਗਵਾਹਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ‘ਤੇ ਅਜਗਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ। 207 ਈ.ਪੂ. ਟਰੰਪ ਨੂੰ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਆਇਤ ਗਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਪੰਦਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਬੋਲਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਦਿਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦਸ ਅਤੇ ਸੱਤ ਅੰਕਾਂ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸਤਾਰਾਂ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਰਾਫੀਆ ਤੋਂ ਪਾਨਿਯਮ ਤੱਕ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਰੇਖਾ ਨੂੰ ਪਾਨਿਯਮ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵੀ ਅਤੇ ਰਾਫੀਆ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਵਿਸਤਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਟੋਲਮੀ ਚੌਥਾ ਫਿਲੋਪੇਟਰ 221 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਤੋਂ 204 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਤੱਕ ਪਟੋਲਮੀਕ ਮਿਸਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ 217 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਰਾਫੀਆ ਵਿਖੇ ਐਂਟਿਓਕਸ ਮੈਗਨਸ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ। ਪਟੋਲਮੀ ਨੇ ਰਾਫੀਆ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਜ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ‘ਸਤਾਰਾਂ’ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਸੰਖਿਆ ਸਤਾਰਾਂ ਇੱਕ ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਰਸੇ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਫੀਆ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਨਿਯਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਅਤੇ ਸਿਦੋਨ ਦੇ ਘੇਰੇ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਮਨੁੱਖੀ ਪ੍ਰੋਬੇਸ਼ਨ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੱਕ ਫੈਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਸਾਲ 330 ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਮੁਰਨਾ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਅਰਸੇ ਲਈ ਦੋ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ 64 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਅਤੇ 313 ਦੇ ਐਡਿਕਟ ਆਫ ਮਿਲਾਨ ਅਤੇ ਵਿਆਹੀ ਸੰਧੀ ‘ਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ।
ਕੌਂਸਟੈਂਟੀਨ ਮਹਾਨ ਪਰਗਾਮੁਸ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ 313 ਵਿੱਚ ਆਰੰਭ ਹੋਇਆ ਅਤੇ 538 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। 313 ਵਿੱਚ ਦੋ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ‘ਸਤਾਰਾਂ’ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਮੀਲ-ਪੱਥਰ ਹਨ। 313 ਮਿਲਾਨ ਦਾ ਹੁਕਮਨਾਮਾ ਸੀ, 321 ਪਹਿਲਾ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ ਵੰਡ 330 ਵਿੱਚ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। 330 ਅੰਤਿਮ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਸਤਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਰਾਫੀਆ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਨੀਅਮ ਅਤੇ ਸਾਇਦੋਨ ਦੀ ਸੈਨਿਕ ਮੁਹਿੰਮ ਤੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਬਾਅਦ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੋਲਹੀਂ ਆਇਤ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਸਮੁਰਨਾ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਘੇਰੇ ਦੇ ਉਸ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੇ ਚੇਤਾਵਨੀ-ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਅਸਲ ਕੇਂਦਰ ਹੈ। ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤਮਈ ਚਿੱਤਰਣਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਉਹ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ, ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਘੇਰਾ ਹੈ; ਪਰ ਇਹ ਮਿਲਾਨ ਦਾ ਫਰਮਾਨ ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਘੇਰੇਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਸੰਧੀ-ਵਿਆਹ ਦੀ ਜੁਲੂਸ-ਯਾਤਰਾ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਹ ਉਸ ਵਿਆਹਕ ਜੁਲੂਸ ਦਾ ਇੱਕ ਫ੍ਰੈਕਟਲ ਹੈ ਜੋ ਰੀਗਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ 496 ਵਿੱਚ ਕਲੋਵਿਸ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰਵਰੂਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ; ਪਰ ਵਿਆਹ ਵੱਲ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਅੰਤਿਮ ਜੁਲੂਸ-ਯਾਤਰਾ ਘੇਰੇਬੰਦੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ 533 ਵਿੱਚ ਜਸਟਿਨੀਅਨ ਦੇ ਫ਼ਰਮਾਨ ਨਾਲ, ਅਤੇ 313 ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਨ ਦੇ ਐਡਿਕਟ ਨਾਲ, ਸੰਰੇਖਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਵੇਮਾਰਕ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। 313 ਨੇ 321 ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ 533 ਦੇ ਫ਼ਰਮਾਨ ਨੇ 538 ਵਿੱਚ ਔਰਲੀਅਨ ਦੀ ਤੀਜੀ ਕੌਂਸਲ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਇਆ ਸੀ। ਕਿਸੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਵਿਧਾਨਕ ਕਾਰਵਾਈ ਜਸਟਿਨੀਅਨ ਦੇ ਫ਼ਰਮਾਨ ਅਤੇ ਮਿਲਾਨ ਦੇ ਐਡਿਕਟ ਦੋਵੇਂ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰੇਗੀ, ਜਦਕਿ ਕਿਸੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਸੰਧੀ-ਵਿਆਹ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।
ਜਦੋਂ ਉਹ ਹੁਕਮ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤਿਆਰ ਹੋਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਖ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਉੱਤੇ ਉਤਨੀ ਹੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਨਾਲ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿੰਨੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਨਾਲ ਉਹ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਪਸਹਾ ਵੇਲੇ ਬੰਦ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ—ਅਗਲਾ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ—ਕੇਵਲ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਕਿ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘੜੀ ਜਾ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਦੀ ਲਾਗੂਅੰਦੀ ਵੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ, ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਤੇਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ, ਲਈ ਪਰਖ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਉਤਨੀ ਹੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿੰਨੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਨਾਲ ਪਸਹਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਫਿਰਔਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਲਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਈ ਸੀ।
ਦੋ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਉਹ ਅਵਧੀ ਜੋ 207 BC ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਡੋਨਾਲਡ ਟਰੰਪ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ Antiochus Magnus ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਮੁਹਿੰਮ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਜੋ Panium ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ Sidon ਦੀ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। Panium ਦੀ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਟੋਲੇਮਾਈਕ ਸੈਨਾਪਤੀ Scopas of Aetolia ਲਗਭਗ 10,000 ਬਚੇ ਹੋਏ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ Sidon ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਭੱਜ ਗਿਆ। Antiochus ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ Sidon ਦੀ ‘ਘੇਰਾਬੰਦੀ’ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਅਲੈਕਜ਼ੈਂਡ੍ਰੀਆ ਵਿੱਚ ਪਟੋਲੇਮਾਈਕ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਰਾਹਤ ਲਈ ਇੱਕ ਫੌਜ ਭੇਜੀ, ਪਰ ਉਹ ਅਸਫਲ ਰਹੀ। ਭੁੱਖਮਰੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, Scopas ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਸਮਰਪਣ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। Antiochus ਨੇ Scopas ਨੂੰ ਜਾਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇ ਦਿੱਤੀ; Scopas ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਮਿਸਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ਦ੍ਰੋਹ ਅਤੇ ਗਬਨ ਦੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਹੇਠ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। Sidon ਦੀ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਨੇ Panium ਤੋਂ ਬਾਅਦ Coele-Syria ਉੱਤੇ Antiochus ਦੀ ਜਿੱਤ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਉਰਿਆਹ ਸਮਿਥ ਦੀ ਪੁਸਤਕ, *Daniel and the Revelation*, ਨੂੰ “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਮਦਦਗਾਰ ਹੱਥ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਸਮਿਥ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਚੌਦਹੀਂ ਅਤੇ ਪੰਦਰਹੀਂ ਆਯਤਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਟਿੱਪਣੀ ਵਿੱਚ ਐਂਟਿਓਕਸ ਦੀ ਦੋ-ਪੜਾਅ ਵਾਲੀ ਮੁਹਿੰਮ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਿਸਰ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ ਰਾਜੇ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ-ਦੀਖਿਆ ਰੋਮਨ ਸੀਨੇਟ ਵੱਲੋਂ ਐਮ. ਐਮੀਲੀਅਸ ਲੇਪੀਡਸ ਨੂੰ ਸੌਂਪੀ ਗਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਦਰਬਾਰ ਦੇ ਇਕ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਅਤੇ ਤਜਰਬੇਕਾਰ ਮੰਤਰੀ ਅਰਿਸਤੋਮੇਨੇਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਸਰਪਰਸਤ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਕਦਮ ਦੋ ਸੰਘਬੱਧ ਰਾਜਿਆਂ, ਫ਼ਿਲਿਪ ਅਤੇ ਐਂਟੀਓਕਸ, ਦੇ ਧਮਕੀਭਰੇ ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਦੀ ਪ੍ਰਬੰਧਨਾ ਕਰਨੀ ਸੀ।
“ਇਸ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਏਟੋਲੀਆ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੈਨਾਪਤੀ ਸਕੋਪਾਸ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਮਿਸਰੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਜਨਮਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਫੌਜ ਲਈ ਵਾਧੂ ਸਹਾਇਕ ਦਸਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਭੇਜਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਫੌਜ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲਈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਲੈਸਟਾਈਨ ਅਤੇ ਕੋਇਲੇ-ਸੀਰੀਆ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਆਇਆ (ਕਿਉਂਕਿ ਐਂਟਿਓਕਸ ਉਸ ਸਮੇਂ ਲੈਸਰ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਅਟਾਲਸ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ), ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਯਹੂਦੀਆ ਨੂੰ ਮਿਸਰ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰਤਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।”
“ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਾਲਾਤ ਉਸ ਆਯਤ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ ਜੋ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਅੰਤੀਓਖੁਸ ਨੇ, ਰੋਮੀਆਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਤਾਲੁਸ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਜੰਗ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ, ਮਿਸਰੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਫ਼ਲਿਸਤੀਨ ਅਤੇ ਕੋਇਲੇ-ਸੀਰੀਆ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਤੁਰੰਤ ਕਦਮ ਚੁੱਕੇ। ਉਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਲਈ ਸਕੋਪਾਸ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ। ਯਰਦਨ ਦੇ ਸਰੋਤਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਦੋਵੇਂ ਫੌਜਾਂ ਭਿੜੀਆਂ। [Panium] ਸਕੋਪਾਸ ਹਾਰ ਗਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਈਦੋਨ ਤੱਕ ਧੱਕਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਉਸ ਦਾ ਘੇਰਾ ਕੱਸ ਕੇ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਮਿਸਰ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਸੈਨਾਪਤੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ, ਘੇਰਾ ਉਠਵਾਉਣ ਲਈ ਭੇਜੇ ਗਏ, ਪਰ ਕੋਈ ਸਫਲਤਾ ਨਾ ਹੋਈ। ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਜਦੋਂ ਸਕੋਪਾਸ ਭੁੱਖਮਰੀ ਦੇ ਸੁੱਕੇ ਤੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਭੂਤ-ਸਮਾਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਵੈਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਟੱਕਰ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਕੇਵਲ ਪ੍ਰਾਣ-ਦਾਨ ਦੀ ਅਪਮਾਨਜਨਕ ਸ਼ਰਤਾਂ ਉੱਤੇ ਆਤਮਸਮਰਪਣ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੋਇਆ; ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਉਜਾੜੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਨੰਗੇ ਹੀ ਚਲੇ ਜਾਣ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇੱਥੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੁਆਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਕਿਲਾਬੰਦ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਲੈਣਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਈਦੋਨ, ਆਪਣੇ ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਰੱਖਿਆ-ਵਿਉਂਤਾਂ ਦੋਹਾਂ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਇੱਥੇ ਦੱਖਣ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਟਿਕ ਨਾ ਸਕਣ ਦੀ ਅਸਫਲਤਾ ਵੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅਸਫਲਤਾ ਵੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਚੁਣਿਆ ਸੀ; ਅਰਥਾਤ, ਸਕੋਪਾਸ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਏਤੋਲੀ ਫੌਜਾਂ।” Daniel and the Revelation, 257, 258.
ਦੋ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਹ ਮਿਆਦ ਜੋ 207 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਡੋਨਾਲਡ ਟਰੰਪ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਦੋ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਜੋ 313 ਵਿੱਚ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਦੇ ਸੰਧੀ-ਵਿਆਹ ਅਤੇ ਮਿਲਾਨ ਦੇ ਫਰਮਾਨ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਪਰਗਾਮੁਸ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ, ਜੋ 313 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹੀ ਧਰਮ, ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਸਿੰਹਾਸਨ ਸੰਭਾਲਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਬੁਤਪਰਸਤੀ ਦੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤੇ ਰਾਹੀਂ ਪਤਿਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਰਗਾਮੁਸ ਅਤੇ ਸਾਲ 313 ਉਸ ਸਮਝੌਤੇ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਮਸੀਹੀ ਧਰਮ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦੇ ਸਮਝੌਤੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਰਮ ਬੁਤਪਰਸਤੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਂ ਘੱਟ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਮਸੀਹੀ ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਵੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਦੋ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਜੋ 1776 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਅਤੇ ਇਸ ਸਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ ਹੀ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਇਹ ਤਿੰਨੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਤੇਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦਰਿੰਦੇ ਦੇ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਪੱਖ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਤਿੰਨੋ ਹੀ ਸਤਾਰਾਂ ਅੰਕ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਬੋਲਣਾ ਉਸ ਦੀਆਂ ਵਿਧਾਨਕ ਅਤੇ ਨਿਆਇਕ ਅਥਾਰਟੀਆਂ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
“ਕਿਸੇ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ‘ਬੋਲਣਾ’ ਉਸ ਦੀਆਂ ਵਿਧਾਨਕ ਅਤੇ ਨਿਆਂਕ ਅਥਾਰਟੀਆਂ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।” The Great Controversy, 442.
ਟਰੰਪ ਨਾ ਤਾਂ ਨਿਆਇਕ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਵਿਧਾਨਕ ਅਧਿਕਾਰ; ਇਸ ਲਈ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਕਾਂਗਰਸ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਥਾਪਿ, ਕੋਈ ਵੀ ਅਜਿਹੀ ਕਾਰਵਾਈ ਜੋ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਥਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਬਣਦੀ ਹੈ। 533 ਦਾ ਹੁਕਮਨਾਮਾ ਅਤੇ 313 ਦਾ ਫ਼ਰਮਾਨ ਉਸ ਅਵਧੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਅੰਤ ਉਹ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਅੰਤ ਨੂੰ ਆਰੰਭ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਹੁਕਮ ਰਾਹੀਂ ਟਰੰਪ ਦੀ ਕੋਈ ਵੀ ਅਜਿਹੀ ਕਾਰਵਾਈ ਜੋ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ “ਰਿਆਇਤ” ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਸ ਗਤੀਵਿਧੀ ਦੇ ਆਲਫ਼ਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰੇਗੀ ਜੋ ਕੇਵਲ ਓਮੇਗਾ ’ਤੇ ਹੀ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ “ਆਪਣੀ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦਾ ਇਸ ਹੱਦ ਤੱਕ ਤਿਆਗ ਕਰੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਬਣਾਵੇਗਾ।”
“ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਚੱਲ ਰਹੀ ਇਸ ਚਲਵਲ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਜੇਹੇ ਹਨ ਜੋ ਇਸ ਕਦਮ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਬਾਰੇ ਅੰਨ੍ਹੇ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਹ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ ਕਿ ਉਹ ਸਿੱਧੇ ਹੀ ਧਾਰਮਿਕ ਆਜ਼ਾਦੀ ‘ਤੇ ਪ੍ਰਹਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਜੇਹੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਸੱਬਤ ਦੇ ਦਾਅਵਿਆਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸ ਝੂਠੀ ਨੀਂਹ ਨੂੰ, ਜਿਸ ‘ਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਸੰਸਥਾ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਸਮਝਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਧਾਨ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਚਲਵਲ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਅੱਗੇ ਝੁਕਣ ਦਾ ਇਕ ਕੰਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਇੰਨੇ ਯੁੱਗਾਂ ਤੱਕ ਅੰਤਰਆਤਮਾ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲਗਾਤਾਰ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਆਪਣੀ ਹਸਤੀ, ਇੱਕ ਕਥਿਤ ਮਸੀਹੀ ਸੰਸਥਾ ਵਜੋਂ, ‘ਅਧਰਮ ਦੇ ਭੇਦ’ ਕਰਕੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਲਾਗੂਆਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੀ ਅਸਲ ਮਾਨਤਾ ਹੋਵੇਗੀ ਜੋ ਰੋਮਨਵਾਦ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਕੋਣੀਲੇ ਪੱਥਰ ਹੀ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਸਾਡਾ ਰਾਸ਼ਟਰ ਆਪਣੇ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਹੱਦ ਤੱਕ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇਗਾ ਕਿ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਬਣਾਏ, ਤਦ ਇਸ ਕਰਤੂਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਪਾਪਾਈਪਣ ਨਾਲ ਹੱਥ ਮਿਲਾਏਗਾ; ਇਹ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਜ਼ੁਲਮ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇਣਾ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਮੌਕਾ ਤੱਕਦਾ ਹੋਇਆ ਫਿਰ ਤੋਂ ਸਰਗਰਮ ਨਿਰੰਕੁਸ਼ਤਾ ਵਿੱਚ ਛਾਲ ਮਾਰਣ ਲਈ ਬੇਚੈਨ ਬੈਠਾ ਹੈ।” Testimonies, volume 5, 711.
ਧਾਰਮਿਕ ਕਾਨੂੰਨਸਾਜ਼ੀ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ “ਅੰਦੋਲਨ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਰਿਆਯਤ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ,” ਅਤੇ ਅਜਿਹੇ ਅੰਦੋਲਨ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
“ਇਸ ਦਿਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਫਰਮਾਨ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਹੋਣਾ ਹੈ। ਸੀਮਿਤ ਪੱਧਰ ਤੱਕ, ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਜਾਰੀ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਨਾਗਰਿਕ ਸੱਤਾ ਅਜਗਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਬੋਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰਾਜੇ ਨੇ ਇਬਰਾਨੀ ਬੰਦੀਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਸੀ।” Signs of the Times, May 6, 1897.
ਅਸੀਂ ਇਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।