ਪਿਛਲਾ ਲੇਖ ਇਸ ਪੈਰੇ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ, “313 ਦਾ ਸੰਧੀ-ਵਿਆਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨਾਲ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਧੀ-ਵਿਆਹ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਸਤਾਰਾਂ ਦੇ ਦੱਸ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਾਜਾ; ਦੋ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਇਕ ਸ਼ਕਤੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਫ਼ਰਾਂਸ ਦੀ ਦੋ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਜੋ 496 ਵਿੱਚ ਕਲੋਵਿਸ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ 533 ਵਿੱਚ ਜਸਟਿਨੀਅਨ ਦੇ ਫ਼ਰਮਾਨ ਅਤੇ 538 ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਸਿੰਹਾਸਨਾਰੋਹਣ ਤੱਕ ਲੈ ਗਿਆ, 1989 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।”

ਰੋਨਾਲਡ ਰੀਗਨ ਦਾ ਪੂਰਵ-ਪ੍ਰਤੀਕ 496 ਵਿੱਚ ਕਲੋਵਿਸ ਸੀ, ਅਤੇ ਡੋਨਾਲਡ ਟਰੰਪ ਦਾ ਪੂਰਵ-ਪ੍ਰਤੀਕ 533 ਵਿੱਚ ਜਸਟਿਨੀਅਨ ਹੈ। ਜਸਟਿਨੀਅਨ ਦਾ ਫ਼ਰਮਾਨ 538 ਵਿੱਚ ਪੋਪ-ਸੱਤਾ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬਿਰਾਜਮਾਨ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪੰਜ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਰੀ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਿਲਾਨ ਦਾ ਰਾਜ-ਆਦੇਸ਼ 321 ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਅੱਠ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਰੀ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਫ਼ਰਮਾਨ ਅਤੇ ਰਾਜ-ਆਦੇਸ਼ ਦੋਵੇਂ ਉਸ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਜੋਂ ਮੇਲ ਖਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਰੀਗਨ

20 ਸਤੰਬਰ 1870 ਨੂੰ ਇਤਾਲਵੀ ਫ਼ੌਜਾਂ ਨੇ ਰੋਮ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ। ਪੋਪ-ਅਧੀਨ ਰਾਜਾਂ ਦੀ ਹੋਂਦ ਇੱਕ ਖੇਤਰੀ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਪੋਪ ਪਾਇਅਸ ਨੌਵਾਂ “ਵੈਟੀਕਨ ਵਿੱਚ ਕੈਦੀ” ਬਣ ਗਿਆ। ਪੋਪ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕੋਈ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਇਲਾਕਾ ਨਾ ਰਹਿਣ ਕਾਰਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਭੂਸੱਤਾ-ਸੰਪੰਨ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨੇ ਵੀ (ਕਈ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਾਂਗ) ਪੋਪ ਨਾਲ ਇੱਕ ਲੌਕਿਕ ਸ਼ਾਸਕ ਵਜੋਂ ਰਸਮੀ ਕੂਟਨੀਤਕ ਸੰਬੰਧ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣੇ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਅਕਤੂਬਰ 1951 ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਹੈਰੀ ਐੱਸ. ਟਰੂਮੈਨ ਨੇ ਜਨਰਲ ਮਾਰਕ ਡਬਲਯੂ. ਕਲਾਰਕ ਨੂੰ ਵੈਟੀਕਨ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀ ਰਾਜਦੂਤ ਵਜੋਂ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਚਰਚਾਂ ਅਤੇ ਸੰਗਠਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਛੇਤੀ ਹੀ ਇਸ ਦਾ ਤਿੱਖਾ ਵਿਰੋਧ ਹੋਣ ਲੱਗਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤਰਕ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਨਿਯੁਕਤੀ ਚਰਚ ਅਤੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਵੱਖ ਰੱਖਣ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਜਨਵਰੀ 1952 ਵਿੱਚ ਜਨਰਲ ਕਲਾਰਕ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਿਆ।

10 ਜਨਵਰੀ, 1984 ਨੂੰ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਰੋਨਾਲਡ ਰੀਗਨ ਅਤੇ ਪੋਪ ਜੌਨ ਪਾਲ ਦੂਜੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਹੋਲੀ ਸੀ ਦਰਮਿਆਨ ਪੂਰਨ ਕੂਟਨੀਤਕ ਸੰਬੰਧ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ’ਤੇ ਰਸਮੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸਹਿਮਤ ਹੋਏ। 9 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1984 ਨੂੰ, ਵਿਲੀਅਮ ਏ. ਵਿਲਸਨ (ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਰੀਗਨ ਦੇ ਨਿੱਜੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾ ਰਹੇ ਸਨ) ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਕਾਰ-ਪੱਤਰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਹੋਲੀ ਸੀ ਲਈ ਪਹਿਲੇ ਅਮਰੀਕੀ ਰਾਜਦੂਤ ਬਣੇ।

1951 ਤੋਂ 1984 ਤੱਕ ਦੇ ਤੈਂਤੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ “ਭੁਜਾਂ” ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 496 ਵਿੱਚ ਕਲੋਵਿਸ ਦੇ ਨਾਲ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਲਈ ਖੜ੍ਹ ਕੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ, 1984 ਤੋਂ 1989 ਤੱਕ ਰੀਗਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ। ਕਲੋਵਿਸ ਨੇ ਉਸ ਧਰਮ (ਬੁਤਪਰਸਤੀ) ਨੂੰ ਹਟਾਏ ਜਾਣ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜੋ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਸੱਤਾ ਵਿੱਚ ਉੱਠਣ ਤੋਂ ਰੋਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ 1984 ਤੱਕ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਉਭਾਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। “ਦੈਨਿਕ” (ਬੁਤਪਰਸਤੀ) ਹਟਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਪੌਲੁਸ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬੁਤਪਰਸਤੀ ਦੇ ਇਸ ਵਿਰੋਧ ਨੂੰ ਹਟਾਏ ਜਾਣ ਨੂੰ “ਧਰਮ-ਤਿਆਗ” ਵਜੋਂ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਕਾਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਮਹਾਨ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਸਮਝੌਤਾਵਾਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਕਲੀਸਿਯਾ ਅਤੇ 313 ਤੋਂ 538 ਤੱਕ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਦੌਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਸਨ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਕਲੀਸਿਯਾ ਨੇ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋਂ ਬੇਮੁਖ ਹੋ ਗਈ। ‘508’ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਧਰਮ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਪੋਪਤੰਤਰ ਦੀ ਸੱਤਾ ਦੇ ਪਸਾਰ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿਚਲੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋਂ ਬੇਮੁਖ ਹੋਣ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ। ਕਲੋਵਿਸ ਰੀਗਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ। 496 ਵਿੱਚ ਕਲੋਵਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ “ਸ਼ਕਤੀ” ਪੋਪਤੰਤਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ “ਅਪਵਿੱਤਰ ਗੱਠਜੋੜ” ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਦਰਸਾਇਆ, ਜੋ ਰੀਗਨ ਦੇ ਕਾਰਜਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਕਾਇਮ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਕਲੋਵਿਸ 508 ਵਿੱਚ “ਨਿੱਤ” ਨੂੰ ਹਟਾਏ ਜਾਣ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ। 508, 1984 ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ।

“ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਧਰਮ ਅਤੇ ਮਸੀਹੀ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇਸ ਸਮਝੌਤੇ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਇਹ ਨਿਕਲਿਆ ਕਿ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ‘ਪਾਪ ਦਾ ਮਨੁੱਖ’ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਉੱਚਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਝੂਠੇ ਧਰਮ ਦੀ ਉਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਇਕ ਸ਼ਾਹਕਾਰ ਰਚਨਾ ਹੈ—ਉਸ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਯਤਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮਾਰਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਿੰਹਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।” The Great Controversy, 50.

ਰੀਗਨ ਨੇ 1983 ਦੇ ਇੱਕ ਭਾਸ਼ਣ ਵਿੱਚ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇੱਕ “ਬੁਰੀ ਸਮਰਾਜੀ ਤਾਕਤ” ਕਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾਸਤਿਕ ਕਮਿਊਨਿਜ਼ਮ ਨੂੰ ਡੂੰਘੇ ਨੈਤਿਕ ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਖ਼ਤਰੇ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਅਤੇ ਜੌਨ ਪੌਲ ਦੂਜੇ ਨੇ ਸੋਵੀਅਤ ਕਮਿਊਨਿਜ਼ਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇੱਕ ਨੇੜਲਾ ਨਿੱਜੀ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸਾਥ ਬਣਾਇਆ। ਦੋਵੇਂ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੇ ਇਸ ਸੰਘਰਸ਼ ਨੂੰ ਨੈਤਿਕ ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਦੈਵੀ ਪ੍ਰਬੰਧ ਦੇ ਪਰਿਪ੍ਰੇਖ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦੇਖਿਆ; ਰੀਗਨ ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇੱਕ “Divine Plan” ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਕਮਿਊਨਿਜ਼ਮ ਨੂੰ ਢਾਹੁਣਾ ਸੀ। ਰੀਗਨ ਦੀ ਫਾਤਿਮਾ ਦੇ ਪ੍ਰਤੱਖ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਸੀ (ਇਹ ਚੇਤਾਵਨੀ ਕਿ “Russia would spread her errors”), ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੇ ਇਸ ਸਾਂਝੀ ਭਾਵਨਾ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜਾਨਾਂ (ਦੋਵੇਂ 1981 ਵਿੱਚ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪ੍ਰਯਾਸਾਂ ਤੋਂ ਬਚ ਗਏ ਸਨ) ਇੱਕ ਅਜੇਹੇ ਮਕਸਦ ਲਈ ਬਚਾਈਆਂ ਸਨ ਜੋ ਕਮਿਊਨਿਜ਼ਮ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ।

ਮਸੀਹ ਦੇ ਚੇਲੇ

ਰੀਗਨ ਦੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਡਿਸਾਈਪਲਜ਼ ਆਫ਼ ਕ੍ਰਾਈਸਟ ਸੰਪਰਦਾ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕਾਂ ਨੇ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇਹ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਕਿ ਕੈਥੋਲਿਕ ਮੱਤ ਦਾ ਪੋਪ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਸੀ। ਡਿਸਾਈਪਲਜ਼ ਆਫ਼ ਕ੍ਰਾਈਸਟ ਕਲੀਸਿਯਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਮੁੱਢਲੇ ਆਗੂ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਕੈਂਪਬੈੱਲ ਨੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪੋਪਤੰਤਰ ਨੂੰ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਕਰਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦਾਂ ਅਤੇ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਤਰਕ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ 7 ਦਾ ਛੋਟਾ ਸਿੰਗ, ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 13 ਦਾ ਦਰਿੰਦਾ ਅਤੇ 2 ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ 2 ਦਾ ਪਾਪ ਦਾ ਪੁਰਖ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਰੋਮ ਦੇ ਪੋਪਾਂ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਜਨਤਕ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦਾਂ ਵਿੱਚ (1837 ਵਿੱਚ ਕੈਥੋਲਿਕ ਬਿਸ਼ਪ ਜੌਨ ਬੀ. ਪਰਸੈੱਲ ਨਾਲ ਹੋਏ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਸਮੇਤ) ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਛਾਣਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ। ਬਾਰਟਨ ਡਬਲਯੂ. ਸਟੋਨ ਨੇ ਪੋਪ ਦੇ ਸ਼ਾਸਨ ਨੂੰ ਅਸਲ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਅਤੇ “ਪਾਪ ਦਾ ਪੁਰਖ” ਕਿਹਾ। ਵਾਲਟਰ ਸਕਾਟ (ਇਸ ਲਹਿਰ ਦੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮੁੱਢਲੇ ਸੁਸਮਾਚਾਰ-ਪ੍ਰਚਾਰਕ) ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਕਿ ਪਾਪ ਦਾ ਪੁਰਖ, ਰੋਮ ਦਾ ਪੋਪ, ਮਸੀਹੀ ਕਲੀਸਿਯਾ ਵਿੱਚ ਉੱਭਰੇਗਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਕਰੇਗਾ।

ਰੀਗਨ ਦੀ ਮਾਤਾ ਨੇਲ ਡਿਸਾਈਪਲਜ਼ ਆਫ਼ ਕ੍ਰਾਈਸਟ ਸੰਪਰਦਾਇ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਮੈਂਬਰ ਸਨ ਅਤੇ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਉੱਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਉਣ ਵਾਲੀ ਮੁੱਖ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ ਸਨ। ਰੀਗਨ ਨੇ 11 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਡਿਕਸਨ, ਇਲੀਨੋਇ ਦੇ ਡਿਸਾਈਪਲਜ਼ ਆਫ਼ ਕ੍ਰਾਈਸਟ ਚਰਚ ਵਿੱਚ ਬਪਤਿਸਮਾ ਲਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਕਿਸ਼ੋਰ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਉੱਥੇ ਸਰਗਰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ (ਐਤਵਾਰੀ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਸਮੇਤ)। ਉਸ ਨੇ ਯੂਰੀਕਾ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਡਿਸਾਈਪਲਜ਼ ਆਫ਼ ਕ੍ਰਾਈਸਟ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ।

“ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਬਚਨ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਵਿੱਚ ਭ੍ਰਮਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਕਰ ਲੈਣਗੇ। ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੰਸਾਰ ਨਾਲ ਰਲਮਿਲ ਜਾਣ ਦਾ ਕੋਈ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ।” Kress Collection, 105.

ਕਲੋਵਿਸ ਅਤੇ ਕਾਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਮਹਾਨ ਦਾ ਸਮਝੌਤਾ, ਦੋਵੇਂ ਰੀਗਨ ਦੇ ਪੂਰਵ-ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਸਨ। ਰੀਗਨ 1989 ਵਿਚਲੇ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਆਖ਼ਰੀ ਅੱਠ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲਾ ਵੀ ਸੀ। ਆਖ਼ਰੀ ਅੱਠ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੇ ਵਜੋਂ, ਉਹ ਡੋਨਾਲਡ ਟਰੰਪ ਦਾ ਪੂਰਵ-ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਹੈ, ਜੋ ਰੀਗਨ ਵਾਂਗ ਹੀ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਡੂੰਘੇ ਭਰਮ ਵਿੱਚ ਹੈ ਕਿ ਪੋਪਤੰਤਰ ਦੇ ਅਸਲ ਉਦੇਸ਼ ਕੀ ਹਨ ਅਤੇ ਪੋਪਤੰਤਰ ਕੌਣ ਹੈ।

ਕੀ ਦੋ ਜਣੇ ਇਕੱਠੇ ਤੁਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜੇ ਤਕ ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਸਹਿਮਤ ਨਾ ਹੋਣ? ਆਮੋਸ 3:3.

ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿਚਲਾ ਛੇਵਾਂ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਧੀ-ਵਿਆਹ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਉਸ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ 1989 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਡੋਨਾਲਡ ਟਰੰਪ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

“ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਇਸ ਵੇਲੇ ਚੱਲ ਰਹੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਚਲਣਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਰਿਵਾਜਾਂ ਲਈ ਰਾਜ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਪਾਪੀਆਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਹੀ ਤੁਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ, ਉਹ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਲਈ ਇਹ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਉਹ ਸਰਵੋਚਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਏ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਪੁਰਾਣੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਗੁਆ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।” The Great Controversy, 573.

313 ਦੀ ਵਿਆਹ-ਸੰਧੀ ਅਤੇ ਮਿਲਾਨ ਦਾ ਫ਼ਰਮਾਨ 533 ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ 533 ਵਿੱਚ ਜਸਟਿਨੀਅਨ ਵੱਲੋਂ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਫ਼ਰਮਾਨ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਅਜਿਹੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਦੁਆਰਾ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਸੀਹੀ ਕਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਹੁਣ ਇਹ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ ਕਿ ਪੋਪ ਦੀ ਸੱਤਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਸੀਹੀ ਸੰਸਥਾ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇੱਕ ਆਪਾ-ਵਿਰੋਧੀ ਉਕਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾੜੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਘਾਤਕ ਭਰਮ ਹੈ।

ਕਲੀਸੀਆ ਅਤੇ ਰਾਜ

457 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ, ਅਰਤਖ਼ਸ਼ਸਤਰਾ ਦੇ ਤੀਜੇ ਫ਼ਰਮਾਨ ਨੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਦੋਹਾਂ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਲਈ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਰਬਭੌਮਤਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਬਹਾਲ ਕੀਤਾ।

ਅਤੇ ਤੂੰ, ਅਜ਼ਰਾ, ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਸ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜੋ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਧਿਕਾਰੀ ਅਤੇ ਨਿਆਂਧੀਸ਼ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰ, ਜੋ ਦਰਿਆ ਦੇ ਪਾਰ ਦੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕਰਨ, ਅਰਥਾਤ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਦਾ ਜੋ ਤੇਰੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਵਿਵਸਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਓ। ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਤੇਰੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਤੁਰੰਤ ਨਿਆਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਮੌਤ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਦੇਸ਼ ਨਿਕਾਲਾ, ਜਾਂ ਸੰਪਤੀ ਦੀ ਜ਼ਬਤੀ, ਜਾਂ ਕੈਦ। ਅਜ਼ਰਾ 7:25, 26.

ਤੀਜੇ ਫ਼ਰਮਾਨ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨਾਂ, ਦੋਹਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਆਂਇਕ ਫ਼ੈਸਲੇ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਅਤੇ ਦੰਡ ਦੇਣ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਫ਼ਰਮਾਨ ਨੇ ਤੇਈ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਆਰੰਭ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ, ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਏ। ਇਸ ਨੇ ਦੋ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਆਰੰਭ ਵੀ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ 207 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ, 217 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਦੀ ਰਾਫ਼ੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਅਤੇ 200 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਦੀ ਪੈਨਿਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ। 457 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਨਾਗਰਿਕ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ, ਦੋਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਭੂਸੱਤਾ ਦੀ ਬਹਾਲੀ ਇੱਕ ਦੋਹਰੇ ਅਲਫ਼ਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਓਮੇਗਾ ਪੂਰਤੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੋਵੇਂ ਓਮੇਗਾ ਪੂਰਤੀਆਂ ਇੱਕ ਬੰਦ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ: ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਲਈ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਲਈ।

ਤੇਈ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੋ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਰਾਜੇ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਸੀ। ਇਹ ਦੋਨੋਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਤੇਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਸਿੰਗ ਅਤੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨਵਾਦ ਦੇ ਸਿੰਗ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਯਤਾਂ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਰਾਫ਼ੀਆ ਅਤੇ ਪਾਨੀਅਮ ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਦਾ ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਅਰਸਾ ਈਸਾ ਪੂਰਵ 457 ਵਿੱਚ ਤੀਸਰੇ ਹੁਕਮਨਾਮੇ ਦੀ ਦੁਅੰਗੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਇੱਕ ਸਿੰਗ ਦੁਆਰਾ ਛੇਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੋਹਰੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਅੰਤਿਮ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦੀ ਵੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦੀ ਵੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਲੋਕ ਆਪਣੀਆਂ ਜੜਾਂ ਲੱਭਦੇ ਹਨ।

ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਅਬਰਾਮ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਤੇਰਾ ਵੰਸ਼ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਰਦੇਸੀ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨਗੇ; ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਸੌ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਦੁੱਖ ਦੇਣਗੇ। ਅਤੇ ਜਿਸ ਜਾਤੀ ਦੀ ਉਹ ਸੇਵਾ ਕਰਨਗੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਵੀ ਨਿਆਂ ਕਰਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਵੱਡੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਸਮੇਤ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਆਉਣਗੇ। ਉਤਪੱਤੀ 15:13, 14.

ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ, 22 ਅਕਤੂਬਰ 573 ਈਸਾ ਪੂਰਵ, 22 ਅਕਤੂਬਰ 1844 ਦਾ ਪੂਰਵ-ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਹੈ। ਇੱਕ ਤਾਰੀਖ਼ ਜਾਂਚ-ਪੜਤਾਲ ਵਾਲੇ ਨਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਨਿਆਂ-ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਅੰਤ, ਦੋਹਾਂ ਵੇਲਿਆਂ ’ਤੇ ਜੁਬਲੀ ਦੀ ਤੁਰ੍ਹੀ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਤਾਰੀਖ਼ਾਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਬੰਦ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੰਨ 1844 ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਨੇ ਅੱਤ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਸੰਨ 573 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਮਨੁੱਖੀ ਪਰਖ-ਕਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪਾਪ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਗ਼ੁਲਾਮਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਆਜ਼ਾਦੀ ਅਤੇ ਵੱਸਣ ਲਈ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਧਰਤੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਛੁਡਾਇਆ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਜੁਬਲੀ ਦੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੇਗਾ, ਉਹ ਆਪ ਵੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਬੱਚੇ ਵੀ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਬੱਚੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਦਾਸ ਹਨ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਦਾਸ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਮਿਸਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਹੈ: ਮੈਂ ਯਹੋਵਾਹ ਤੁਹਾਡਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹਾਂ। ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 25:54, 55.

22 ਅਕਤੂਬਰ ਦੀਆਂ ਦੋਵੇਂ ਤਾਰੀਖ਼ਾਂ ਛੇਤੀ ਹੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਬੰਦ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਪਰਖ ਦੀ ਮਿਆਦ 1844 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਛੇਤੀ ਹੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਪਰਖ ਦੀ ਮਿਆਦ ਵੀ ਛੇਤੀ ਹੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਸਮਾਪਤੀਆਂ 22 ਅਕਤੂਬਰ ਦੇ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ—2,300 ਸਾਲਾਂ ਅਤੇ ਦੋ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ—ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਰਾਫੀਆ ਅਤੇ ਪਾਨੀਅਮ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਢਾਈ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਅਰਸਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਲੜਾਈਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਦੋ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਸੰਖਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਕੱਠਿਆਂ ਆਪਣਾ ਹੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਰਥ ਹੈ। ਅਰਥਾਤ, ਇਹ ਰਾਫੀਆ ਤੋਂ ਦਸ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਅਤੇ ਪਾਨੀਅਮ ਤੋਂ ਸੱਤ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ; ਰਾਫੀਆ ਦਾ ਅਰਥ ਸਰਹੱਦੀ ਇਲਾਕਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਾਨੀਅਮ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਲੜਾਈ ਸੀ ਜੋ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਲੜੀ ਗਈ ਅਤੇ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ। ਦਸ ਅਤੇ ਸੱਤ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਕਈ ਗਵਾਹੀਆਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਅਜਗਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸੰਨ 207 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਟਰੰਪ ਨੂੰ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦਰਿੰਦੇ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਗਿਆਰ੍ਹਵੀਂ ਅਤੇ ਪੰਦਰ੍ਹਵੀਂ ਆਇਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਬੋਲਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦਸ ਅਤੇ ਸੱਤ ਸੰਖਿਆਵਾਂ ਦੇ ਸੁਮੇਲ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਸਤਾਰਾਂ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਰਾਫੀਆ ਤੋਂ ਪਾਨੀਅਮ ਤੱਕ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਪਾਨੀਅਮ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਅਤੇ ਰਾਫੀਆ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਵੀ ਵਿਸਤਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਟਾਲਮੀ ਚੌਥੇ ਫ਼ਿਲੋਪੇਟਰ ਨੇ 221 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਤੋਂ 204 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਤੱਕ ਟਾਲਮੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਿਸਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਜੋਂ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ 217 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਰਾਫੀਆ ਵਿਖੇ ਅੰਤਿਓਕਸ ਮੈਗਨਸ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ। ਟਾਲਮੀ ਨੇ ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਜ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ‘ਸਤਾਰਾਂ’ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਸਤਾਰਾਂ ਦਾ ਅੰਕ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਕਾਲ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਰਾਫੀਆ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਨੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਤੇ ਸੀਦੋਨ ਦੀ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ ਮਨੁੱਖਜਾਤੀ ਦੇ ਪਰਖ-ਕਾਲ ਦੀ ਉਸ ਸਮਾਪਤੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਲ 330 ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਮੁਰਨੇ ਦੀ ਕਲੀਸਿਯਾ ਦੇ ਕਾਲ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਢਾਈ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸਾਲ 64 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਅਤੇ ਸਾਲ 313 ਦੇ ਮਿਲਾਨ ਦੇ ਫ਼ਰਮਾਨ ਅਤੇ ਵਿਆਹ-ਸੰਧੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ।

ਮਹਾਨ ਕਾਂਸਟੈਂਟੀਨ ਪਰਗਮੋਸ ਦੀ ਕਲੀਸਿਯਾ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ 313 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਅਤੇ 538 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। 313 ਵਿੱਚ ਦੋ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ‘ਸਤਾਰਾਂ’ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਮੀਲ-ਪੱਥਰ ਹਨ। 313 ਮਿਲਾਨ ਦੇ ਫ਼ਰਮਾਨ ਦਾ ਸਾਲ ਸੀ; 321 ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਸਾਲ ਸੀ, ਅਤੇ 330 ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ ਵੰਡ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। 330 ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਜਾਤੀ ਦੇ ਪਰਖ-ਕਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਸਤਾਰਾਂ ਦਾ ਅੰਕ ਰਾਫ਼ੀਆ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੈਨਿਅਮ ਅਤੇ ਸੀਦੋਨ ਦੀ ਸੈਨਿਕ ਮੁਹਿੰਮ ਤੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਬਾਅਦ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਸੋਲ੍ਹਵੀਂ ਆਇਤ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਸਮੁਰਨਾ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਦੇ ਉਸ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੇ ਚੇਤਾਵਨੀ-ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਧੁਰ ਕੇਂਦਰ ਹੈ। ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੀ ਤਬਾਹੀ ਦੇ ਦੋ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ, ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਮਿਲਾਨ ਦਾ ਫ਼ਰਮਾਨ ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਵੇਲੇ ਇੱਕ ਸੰਧੀ-ਵਿਆਹ ਦਾ ਜਲੂਸ ਨਿਕਲੇਗਾ। ਇਹ ਵਿਆਹ ਦੇ ਉਸ ਜਲੂਸ ਦਾ ਇੱਕ ਫ੍ਰੈਕਟਲ ਹੈ ਜੋ ਰੀਗਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਪੂਰਵ-ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ 496 ਵਿੱਚ ਕਲੋਵਿਸ ਸੀ; ਪਰ ਵਿਆਹ ਵੱਲ ਵਧਣ ਵਾਲਾ ਅੰਤਿਮ ਜਲੂਸ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਵੇਲੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਜਸਟਿਨੀਅਨ ਦੇ 533 ਦੇ ਫ਼ਰਮਾਨ ਅਤੇ 313 ਦੇ ਮਿਲਾਨ ਦੇ ਰਾਜ-ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। 313 ਦਾ ਰਾਜ-ਆਦੇਸ਼ 321 ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ 533 ਦਾ ਫ਼ਰਮਾਨ 538 ਵਿੱਚ ਔਰਲੀਅਨਜ਼ ਦੀ ਤੀਜੀ ਧਰਮ-ਸਭਾ ਦੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਇਆ ਸੀ। ਕਿਸੇ ਕਿਸਮ ਦਾ ਵਿਧਾਨ ਜਸਟਿਨੀਅਨ ਦੇ ਫ਼ਰਮਾਨ ਅਤੇ ਮਿਲਾਨ ਦੇ ਰਾਜ-ਆਦੇਸ਼, ਦੋਹਾਂ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰੇਗਾ, ਜਦਕਿ ਕਿਸੇ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਸੰਧੀ-ਵਿਆਹ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ।

ਜਦੋਂ ਉਹ ਫ਼ਰਮਾਨ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਲਈ ਪਰਖ-ਕਾਲ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਓਨੀ ਹੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਨਾਲ ਬੰਦ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿੰਨੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਨਾਲ ਉਹ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਪਸਾਹ ਵੇਲੇ ਬੰਦ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ, ਜੋ ਅਗਲਾ ਰਾਹ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ, ਕੇਵਲ ਇਹੀ ਨਹੀਂ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਕਿ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਛਾਪ ਦੇ ਜਬਰਨ ਲਾਗੂ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਗਣਤੰਤਰੀ ਸਿੰਗ ਲਈ, ਅਰਥਾਤ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਤੇਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੇ ਦਰਿੰਦੇ ਲਈ, ਪਰਖ-ਕਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਓਨੀ ਹੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿੰਨੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਨਾਲ ਪਸਾਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਫ਼ਿਰਊਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੈਨਾ ਲਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਏ ਸਨ।

207 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਦੋ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਡੋਨਾਲਡ ਟਰੰਪ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਅੰਤਿਓਕਸ ਮੈਗਨਸ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਨੀਅਮ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਅਤੇ ਸੀਦੋਨ ਦੀ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਆਗਾਮੀ ਸੈਨਿਕ ਮੁਹਿੰਮ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪਾਨੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਟਾਲਮੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ, ਏਟੋਲੀਆ ਦਾ ਸਕੋਪਾਸ, ਬਚੇ ਹੋਏ ਲਗਭਗ 10,000 ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ ਸੀਦੋਨ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਭੱਜ ਗਿਆ। ਅੰਤਿਓਕਸ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸੀਦੋਨ ਦੀ ‘ਘੇਰਾਬੰਦੀ’ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰੀਆ ਵਿੱਚ ਟਾਲਮੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਇੱਕ ਫ਼ੌਜ ਭੇਜੀ, ਪਰ ਉਹ ਅਸਫਲ ਰਹੀ। ਭੁੱਖਮਰੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਸਕੋਪਾਸ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਅੰਤਿਓਕਸ ਨੇ ਸਕੋਪਾਸ ਨੂੰ ਚਲੇ ਜਾਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇ ਦਿੱਤੀ; ਸਕੋਪਾਸ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮਿਸਰ ਵਾਪਸ ਪਰਤਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਰਾਜਧ੍ਰੋਹ ਅਤੇ ਗ਼ਬਨ ਦੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਹੇਠ ਉਸ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਘਾਟ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਸੀਦੋਨ ਦੀ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਨਾਲ ਪਾਨੀਅਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੋਇਲੇ-ਸੀਰੀਆ ਉੱਤੇ ਅੰਤਿਓਕਸ ਦੀ ਜਿੱਤ ਸੰਪੂਰਨ ਹੋ ਗਈ।

ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਉਰਿਆਹ ਸਮਿਥ ਦੀ ਪੁਸਤਕ, *Daniel and the Revelation*, ਨੂੰ “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਮਦਦਗਾਰ ਹੱਥ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਸਮਿਥ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਚੌਦਹੀਂ ਅਤੇ ਪੰਦਰਹੀਂ ਆਯਤਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਟਿੱਪਣੀ ਵਿੱਚ ਐਂਟਿਓਕਸ ਦੀ ਦੋ-ਪੜਾਅ ਵਾਲੀ ਮੁਹਿੰਮ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਮਿਸਰ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ ਰਾਜੇ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ-ਦੀਖਿਆ ਰੋਮਨ ਸੀਨੇਟ ਵੱਲੋਂ ਐਮ. ਐਮੀਲੀਅਸ ਲੇਪੀਡਸ ਨੂੰ ਸੌਂਪੀ ਗਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਦਰਬਾਰ ਦੇ ਇਕ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਅਤੇ ਤਜਰਬੇਕਾਰ ਮੰਤਰੀ ਅਰਿਸਤੋਮੇਨੇਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਸਰਪਰਸਤ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਕਦਮ ਦੋ ਸੰਘਬੱਧ ਰਾਜਿਆਂ, ਫ਼ਿਲਿਪ ਅਤੇ ਐਂਟੀਓਕਸ, ਦੇ ਧਮਕੀਭਰੇ ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਦੀ ਪ੍ਰਬੰਧਨਾ ਕਰਨੀ ਸੀ।

“ਇਸ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਏਟੋਲੀਆ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੈਨਾਪਤੀ ਸਕੋਪਾਸ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਮਿਸਰੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਜਨਮਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਫੌਜ ਲਈ ਵਾਧੂ ਸਹਾਇਕ ਦਸਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਭੇਜਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਫੌਜ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲਈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਲੈਸਟਾਈਨ ਅਤੇ ਕੋਇਲੇ-ਸੀਰੀਆ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਆਇਆ (ਕਿਉਂਕਿ ਐਂਟਿਓਕਸ ਉਸ ਸਮੇਂ ਲੈਸਰ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਅਟਾਲਸ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ), ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਯਹੂਦੀਆ ਨੂੰ ਮਿਸਰ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰਤਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।”

“ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਾਲਾਤ ਉਸ ਆਯਤ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ ਜੋ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਅੰਤੀਓਖੁਸ ਨੇ, ਰੋਮੀਆਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਤਾਲੁਸ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਜੰਗ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ, ਮਿਸਰੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਫ਼ਲਿਸਤੀਨ ਅਤੇ ਕੋਇਲੇ-ਸੀਰੀਆ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਤੁਰੰਤ ਕਦਮ ਚੁੱਕੇ। ਉਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਲਈ ਸਕੋਪਾਸ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ। ਯਰਦਨ ਦੇ ਸਰੋਤਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਦੋਵੇਂ ਫੌਜਾਂ ਭਿੜੀਆਂ। [Panium] ਸਕੋਪਾਸ ਹਾਰ ਗਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਈਦੋਨ ਤੱਕ ਧੱਕਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਉਸ ਦਾ ਘੇਰਾ ਕੱਸ ਕੇ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਮਿਸਰ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਸੈਨਾਪਤੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ, ਘੇਰਾ ਉਠਵਾਉਣ ਲਈ ਭੇਜੇ ਗਏ, ਪਰ ਕੋਈ ਸਫਲਤਾ ਨਾ ਹੋਈ। ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਜਦੋਂ ਸਕੋਪਾਸ ਭੁੱਖਮਰੀ ਦੇ ਸੁੱਕੇ ਤੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਭੂਤ-ਸਮਾਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਵੈਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਟੱਕਰ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਕੇਵਲ ਪ੍ਰਾਣ-ਦਾਨ ਦੀ ਅਪਮਾਨਜਨਕ ਸ਼ਰਤਾਂ ਉੱਤੇ ਆਤਮਸਮਰਪਣ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੋਇਆ; ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਉਜਾੜੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਨੰਗੇ ਹੀ ਚਲੇ ਜਾਣ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇੱਥੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੁਆਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਕਿਲਾਬੰਦ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਲੈਣਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਈਦੋਨ, ਆਪਣੇ ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਰੱਖਿਆ-ਵਿਉਂਤਾਂ ਦੋਹਾਂ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਇੱਥੇ ਦੱਖਣ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਟਿਕ ਨਾ ਸਕਣ ਦੀ ਅਸਫਲਤਾ ਵੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅਸਫਲਤਾ ਵੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਚੁਣਿਆ ਸੀ; ਅਰਥਾਤ, ਸਕੋਪਾਸ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਏਤੋਲੀ ਫੌਜਾਂ।” Daniel and the Revelation, 257, 258.

ਢਾਈ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਉਹ ਕਾਲਖੰਡ, ਜੋ 207 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਡੋਨਾਲਡ ਟਰੰਪ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਢਾਈ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ, ਜੋ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਦੇ ਸੰਧੀ-ਵਿਆਹ ਅਤੇ ਮਿਲਾਨ ਦੇ ਫ਼ਰਮਾਨ ਨਾਲ 313 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਗਠਨ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਵਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਪਰਗਮੁਸ ਦੀ ਕਲੀਸਿਯਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਆਰੰਭ 313 ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੋਪੀ ਸੱਤਾ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬਿਰਾਜਮਾਨ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਸੀਹੀਅਤ ਮੂਰਤੀ-ਪੂਜਕ ਧਰਮ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋਂ ਭਟਕ ਗਈ ਸੀ। ਪਰਗਮੁਸ ਅਤੇ ਸਾਲ 313 ਉਸ ਸਮਝੌਤੇ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦਾ ਗਠਨ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਸੀਹੀਅਤ ਅਤੇ ਪੋਪੀ ਰੋਮ ਦੇ ਸਮਝੌਤੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਰਮ ਇੱਕ ਮਸੀਹੀ ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਭੇਸ ਵਿੱਚ ਮੂਰਤੀ-ਪੂਜਕ ਧਰਮ ਤੋਂ ਨਾ ਕੁਝ ਵੱਧ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਘੱਟ। ਢਾਈ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ, ਜੋ 1776 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਸਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਵੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਢਾਈ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਤੇਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚਲੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੇ ਦਰਿੰਦੇ ਦੇ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਪੱਖ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਸਤਾਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਖਿਆ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਬੋਲਣਾ ਉਸ ਦੀਆਂ ਵਿਧਾਨਕ ਅਤੇ ਨਿਆਇਕ ਅਥਾਰਟੀਆਂ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

“ਕਿਸੇ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ‘ਬੋਲਣਾ’ ਉਸ ਦੀਆਂ ਵਿਧਾਨਕ ਅਤੇ ਨਿਆਂਕ ਅਥਾਰਟੀਆਂ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।” The Great Controversy, 442.

ਟਰੰਪ ਕੋਲ ਨਾ ਤਾਂ ਨਿਆਂਇਕ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਵਿਧਾਨਕ ਅਧਿਕਾਰ, ਇਸ ਲਈ ਛੇਤੀ ਹੀ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਕਾਂਗਰਸ ਵੱਲੋਂ ਪਾਸ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਫਿਰ ਵੀ, ਪੋਪ ਦੀ ਸੱਤਾ ਨੂੰ ਸਮਰਥਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਕੋਈ ਵੀ ਕਾਰਵਾਈ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਪੂਰਵ-ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਹੈ। 533 ਦਾ ਫ਼ਰਮਾਨ ਅਤੇ 313 ਦਾ ਰਾਜ-ਆਦੇਸ਼ ਉਸ ਕਾਲਖੰਡ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਦੌਰਾਨ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਪਰਿਣਤੀ ਛੇਤੀ ਹੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਰਾਹੀਂ ਅੰਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਆਦੇਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਟਰੰਪ ਦੀ ਅਜਿਹੀ ਕਾਰਵਾਈ, ਜੋ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ “ਰਿਆਇਤ” ਦੇਵੇ, ਉਸ ਲਹਿਰ ਦੇ ਅਲਫ਼ਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਵੇਗੀ ਜੋ ਕੇਵਲ ਓਮੇਗਾ ਉੱਤੇ ਹੀ ਖ਼ਤਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ “ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਹੱਦ ਤੱਕ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਬਣਾ ਦੇਵੇਗਾ।”

“ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਚੱਲ ਰਹੀ ਇਸ ਚਲਵਲ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਜੇਹੇ ਹਨ ਜੋ ਇਸ ਕਦਮ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਬਾਰੇ ਅੰਨ੍ਹੇ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਹ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ ਕਿ ਉਹ ਸਿੱਧੇ ਹੀ ਧਾਰਮਿਕ ਆਜ਼ਾਦੀ ‘ਤੇ ਪ੍ਰਹਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਜੇਹੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਸੱਬਤ ਦੇ ਦਾਅਵਿਆਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸ ਝੂਠੀ ਨੀਂਹ ਨੂੰ, ਜਿਸ ‘ਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਸੰਸਥਾ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਸਮਝਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਧਾਨ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਚਲਵਲ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਅੱਗੇ ਝੁਕਣ ਦਾ ਇਕ ਕੰਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਇੰਨੇ ਯੁੱਗਾਂ ਤੱਕ ਅੰਤਰਆਤਮਾ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲਗਾਤਾਰ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਆਪਣੀ ਹਸਤੀ, ਇੱਕ ਕਥਿਤ ਮਸੀਹੀ ਸੰਸਥਾ ਵਜੋਂ, ‘ਅਧਰਮ ਦੇ ਭੇਦ’ ਕਰਕੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਲਾਗੂਆਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੀ ਅਸਲ ਮਾਨਤਾ ਹੋਵੇਗੀ ਜੋ ਰੋਮਨਵਾਦ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਕੋਣੀਲੇ ਪੱਥਰ ਹੀ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਸਾਡਾ ਰਾਸ਼ਟਰ ਆਪਣੇ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਹੱਦ ਤੱਕ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇਗਾ ਕਿ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਬਣਾਏ, ਤਦ ਇਸ ਕਰਤੂਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਪਾਪਾਈਪਣ ਨਾਲ ਹੱਥ ਮਿਲਾਏਗਾ; ਇਹ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਜ਼ੁਲਮ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇਣਾ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਮੌਕਾ ਤੱਕਦਾ ਹੋਇਆ ਫਿਰ ਤੋਂ ਸਰਗਰਮ ਨਿਰੰਕੁਸ਼ਤਾ ਵਿੱਚ ਛਾਲ ਮਾਰਣ ਲਈ ਬੇਚੈਨ ਬੈਠਾ ਹੈ।” Testimonies, volume 5, 711.

ਧਾਰਮਿਕ ਕਾਨੂੰਨਸਾਜ਼ੀ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ “ਅੰਦੋਲਨ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਰਿਆਯਤ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ,” ਅਤੇ ਅਜਿਹੇ ਅੰਦੋਲਨ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

“ਇਸ ਦਿਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਫਰਮਾਨ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਹੋਣਾ ਹੈ। ਸੀਮਿਤ ਪੱਧਰ ਤੱਕ, ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਜਾਰੀ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਨਾਗਰਿਕ ਸੱਤਾ ਅਜਗਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਬੋਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰਾਜੇ ਨੇ ਇਬਰਾਨੀ ਬੰਦੀਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਸੀ।” Signs of the Times, May 6, 1897.

ਅਸੀਂ ਇਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।