ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਇਤ ਦਾ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਇਤਿਹਾਸ - ਅੰਕ ਚੌਂਤੀ

ਦਸਵੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਜੋਸਾਇਆ ਲਿਚ ਨੇ 1838 ਵਿੱਚ ਪੰਦਰ੍ਹਵੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਗਏ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਕੁਝ ਅੰਸ਼ ਲਿਚ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਤੋਂ ਓਹਲੇ ਸਨ। 1 ਅਗਸਤ 1840 ਤੱਕ ਲਿਚ ਨੇ ਇੱਕ ਵਧੇਰੇ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਵਿਆਖਿਆ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਜੋ “ਪੰਜ ਮਹੀਨਿਆਂ” ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ 1838 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਗੱਲਾਂ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਸੀ। 1838 ਵਿੱਚ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ “ਪੰਜ ਮਹੀਨਿਆਂ” ਵਾਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਭਾਗ ਲਿਚ ਤੋਂ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਪੰਜ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਭਾਗ ਦੀ ਮੋਹਰ 1840 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲਿਚ ਲਈ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੋਹਰ ਖੋਲ੍ਹੇ ਜਾਣ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ 1840 ਤੋਂ 1844 ਤੱਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੋਇਆ।

ਪੰਜਵੀਂ ਆਇਤ ਦੇ ਪੰਜ ਮਹੀਨੇ 2026 ਤੱਕ ਲੁਕੇ ਰਹੇ। ਜਦੋਂ ਇਲੀਸਬਤ ਪੰਜ ਮਹੀਨੇ ਲੁਕੇ ਰਹਿਣ ਮਗਰੋਂ ਬਾਹਰ ਆਈ, ਤਾਂ ਮਰਿਯਮ ਉਸ ਨਾਲ ਆ ਮਿਲੀ। ਮਰਿਯਮ ਪੰਜ ਮਹੀਨੇ ਲੁਕੇ ਰਹਿਣ ਨੂੰ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਲੀਸਬਤ ਤੋਂ ਉਲਟ, ਮਰਿਯਮ ਇੱਕ ਗਰਭਵਤੀ ਕੁਆਰੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇਲੀਸਬਤ ਇੱਕ ਗਰਭਵਤੀ ਇਸਤਰੀ ਸੀ ਜਿਸ ਦੀ ਬੱਚੇ ਜਣਨ ਦੀ ਉਮਰ ਲੰਘ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਆਪੋ-ਆਪਣੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਚਮਤਕਾਰੀ ਸਨ, ਪਰ ਮਰਿਯਮ ਕੁਆਰੀ ਸੀ। ਸਾਰੇ ਨਬੀ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅੰਤਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰਿਯਮ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਕੁਆਰੀਆਂ ਉਹ ਪੰਜ ਸਿਆਣੀਆਂ ਕੁਆਰੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਫ਼ਿਲਦਲਫ਼ੀਆਈ ਲਹਿਰ ਦਾ ਗਠਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਹੈ। ਇਲੀਸਬਤ ਦੇ ਪੰਜ ਮਹੀਨੇ ਲੁਕੇ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਛੇਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਇਲੀਸਬਤ ਅਤੇ ਮਰਿਯਮ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਪੰਜਵੀਂ ਆਇਤ ਦੇ ਪੰਜ ਮਹੀਨੇ 2026 ਤੱਕ ਲੁਕੇ ਰਹੇ।

ਜਦੋਂ ਯੂਹੰਨਾ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਮਰਿਯਮ ਨਾਸਰਤ ਪਰਤ ਗਈ, ਅਤੇ ਜ਼ਕਰਯਾਹ ਹੁਣ ਗੂੰਗਾ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮਰਿਯਮ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੱਕ ਇਲੀਸਬਤ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹੀ, ਜਦੋਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਬੋਲਦੀ ਹੈ। ਜ਼ਕਰਯਾਹ ਉਹ ਅਲਫ਼ਾ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਗੂੰਗਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਓਮੇਗਾ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਵੀ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਜਨਮ ਵੇਲੇ ਬੋਲਦਾ ਹੈ। ਜ਼ਕਰਯਾਹ ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਅੰਤ ਦੋਹਾਂ ਉੱਤੇ ਹੈ ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਤੇ ਤੀਜੇ ਦੋਹਾਂ ਸਵਰਗਦੂਤਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਲੀਸਬਤ ਦੂਜੇ ਸਵਰਗਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਰਿਯਮ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਲੁਕੇ ਰਹਿਣ ਦੇ ਪੰਜ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਲੀਸਬਤ ਨਾਲ ਜੁੜਦਾ ਹੈ।

ਨੂਹ ਦਾ ਅੱਠ ਜੀਆਂ ਵਾਲਾ ਪਰਿਵਾਰ ਪੰਜ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੱਕ ਕਿਸ਼ਤੀ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਕਿਸ਼ਤੀ ਅਰਾਰਾਤ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਟਿਕ ਗਈ। ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਐਕਸਿਟਰ ਵਿਖੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਨਾਲ ਜਾ ਮਿਲੀ ਅਤੇ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਜੋਂ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਹੀ। ਮਰਿਯਮ ਐਕਸਿਟਰ ਵਿਖੇ ਇਲੀਸਬਤ ਨਾਲ ਜਾ ਮਿਲੀ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਦੇ ਜਨਮ ਤੱਕ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹੀ।

ਜਿਹੜਾ ਸੰਦੇਸ਼ 1838 ਵਿੱਚ ਲਿਚ ਤੋਂ ਲੁਕਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ “ਪੰਜ ਮਹੀਨਿਆਂ” ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੀ। ਪੰਜ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੇ ਲੁਕਾਏ ਜਾਣ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਕਿਸ਼ਤੀ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਅੱਠ ਵਿਅਕਤੀ ਹਨ; ਇਹ ਇਲੀਸਬਤ ਦਾ ਆਪਣੀ ਗਰਭ-ਅਵਸਥਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪੰਜ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੌਰਾਨ ਲੁਕੇ ਰਹਿਣਾ ਹੈ। 1838 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਹੀ ਪੰਜ ਮਹੀਨਿਆਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਸ ਨੇ ਪੰਜ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਹਟਾ ਕੇ ਲਿਚ ਨੂੰ ਉਸ ਤਾਰੀਖ਼ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਤੋਂ ਦਸ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਅੰਤਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਮੋਹਰ ਖੋਲ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹੁਣ ਇਹ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਐਕਸਿਟਰ ਦੀ ਕੈਂਪ-ਸਭਾ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਛੇ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਪੜਾਅ ਉੱਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਜੋ 12 ਤੋਂ 17 ਅਗਸਤ, 1844 ਤੱਕ ਸਨ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਦੇ ਬੰਦ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੱਕ ਛਿਆਹਠ ਦਿਨ ਸਨ। ਕੁੱਲ ਬਹੱਤਰ ਦਿਨ ਸਨ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਇੱਕ ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਰਾਹ-ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਲੱਗ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਐਕਸਿਟਰ ਦੀ ਕੈਂਪ-ਸਭਾ ਰਾਹੀਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਛੇ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੰਦ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੱਕ ਛਿਆਹਠ ਦਿਨ ਸਨ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਪੱਖੋਂ ਇਹ ਸਮਾਂ-ਅਵਧੀ 6 6 6 ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ।

ਐਕਸਿਟਰ ਤੋਂ 22 ਅਕਤੂਬਰ ਤੱਕ ਦੇ ਸਮੇਂ ਰਾਹੀਂ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਕਾਇਨ ਦੀ ਛੇਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਾ ਲਾਮਕ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪੰਜ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਮੋਹਰ ਖੁੱਲ੍ਹਣ ਦੇ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੜਾਅਵਾਰ ਬੰਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਲਈ ਇਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ 9/11 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਵੇਲੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਆਵੇਗੀ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਜਾਂ ਤਾਂ ਕਾਇਨ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਲਾਮਕ ਦਾ ਜਾਂ ਸੇਥ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਲਾਮਕ ਦਾ ਚਰਿੱਤਰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੋਗੇ। ਕਾਇਨ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਲਾਮਕ ਲਈ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਸੰਖਿਆ 6 6 6 ਹੈ, ਅਤੇ ਸੇਥ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਲਾਮਕ ਅਤੇ ਜੇਤੂ ਕਲੀਸਿਯਾ ਲਈ ਸੰਖਿਆ 7 7 7 ਹੈ।

ਦੋ ਲਾਮਕਾਂ ਅਤੇ 666 ਜਾਂ 777 ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਦੋ ਚਰਿੱਤਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਨੂੰ ਜਨਤਾ ਦੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਵਾਲ ਉਠਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨੈਸ਼ਵਿਲ ਦੇ ਅੱਗ ਦੇ ਗੋਲਿਆਂ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਬਾਰੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਚੁੱਪ ਕਿਉਂ ਰਹੇ ਸਨ। ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ ਵਿਵਾਦ ਛੇਤੀ ਹੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਬੰਦ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਮਾਨ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਵਾਲੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਕਿਸ਼ਤੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਣ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰਵ-ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਵਧਦੀ ਹੋਈ ਦ੍ਰਿਸ਼ਮਾਨ ਚੇਤਾਵਨੀ ਨੂੰ ਕਰਮਲ ਪਰਬਤ ਉੱਤੇ ਏਲੀਯਾਹ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਅਤੇ 1844 ਦੀ ਮਿਲਰਵਾਦੀ ਲਹਿਰ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਪੂਰਵ-ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਤਬਾਹੀ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਢਾਂਚਾ ਸਮੇਂ ਦੀ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਅਵਧੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਚਿੰਨ੍ਹ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਚਿੰਨ੍ਹ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਮੇਂ ਦੀ ਇੱਕ ਅਵਧੀ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਇੱਕ ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਦੀ ਅਵਧੀ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਗਵਾਹੀ ਵਿੱਚ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦਾ ਹਰੇਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਢਾਂਚਾ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਪਰਖ ਦੀ ਉਸ ਅਵਧੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਰਾਕਾਸ਼ਠਾ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਛਾਪ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਸਮੇਂ ਦੀ ਇਹ ਅਵਧੀ ਦਰਿੰਦੇ ਲਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੂਪ ਅਨੁਸਾਰ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਛਾਪ ਉਸ ਵੇਲੇ ਲਾਜ਼ਮੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਬਣ ਰਹੀ ਮੂਰਤੀ ਉਸ ਅਵਸਥਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਬੋਲ ਕੇ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਦ ਨਬੂਕਦਨੱਸਰ ਦੁਆਰਾ ਰੋਮ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ ਛਾਪ ਨੂੰ ਪੂਰਵ-ਪ੍ਰਤੀਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਭਾਵੇਂ ਬਾਬਲ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰੋਮ, ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਦੀ ਸੰਰਚਨਾ ਅੰਤਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਓਰਹਾਨ ਦੀ 1333 ਤੋਂ 1337 ਤੱਕ ਦੀ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਅਤੇ 27 ਜੁਲਾਈ, 1449 ਤੋਂ 1453 ਵਿੱਚ ਕਾਂਸਟੈਂਟੀਨੋਪਲ ਦੀ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਤੱਕ ਦੇ ਚਾਰ ਸਾਲ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਤੋਂ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਤੱਕ ਦੀ ਅਵਧੀ ਦੇ ਪੂਰਵ-ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਘੇਰਾਬੰਦੀਆਂ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪੂਰਬੀ ਹਵਾ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਵਜੋਂ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਉੱਤੇ ਵੀ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ (ਬਾਬਲ ਜਾਂ ਰੋਮ) ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਹਵਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਦਾਨੀਏਲ 11:45 ਵਿੱਚ “ਪੂਰਬ ਵੱਲੋਂ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ” ਹੈ।

27 ਜੁਲਾਈ, 1449 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 1453 ਵਿੱਚ ਕਾਂਸਟੈਂਟੀਨੋਪਲ ਦੀ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਤੱਕ ਦੇ ਚਾਰ ਸਾਲ ਨਾ ਕੇਵਲ ਚਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਸਗੋਂ 1448 ਵਿੱਚ ਜੌਨ ਪਾਲਾਇਓਲੋਗੋਸ ਦੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ’ਤੇ ਇਹ ਮਿਆਦ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਰਸਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਇਹ ਸੰਰਚਨਾ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਨੂਹ ਦੀ ਜਲ-ਪਰਲੋ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਮਿਸਰ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪਸਾਹ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸੀ ਕਿ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੂਤ ਉਸ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਲਹੂ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵੇਖੇ ਜੋ ਫ਼ਿਰਊਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ, ਜਦ ਤੱਕ ਪੂਰਬੀ ਹਵਾਵਾਂ ਛੱਡੀਆਂ ਨਹੀਂ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੇ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਸੰਰਚਨਾ 313 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 321 ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਪਰਗਮੁਸ ਦੀ ਕਲੀਸਿਯਾ ਦੇ ਅਲਫ਼ਾ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ 533 ਵਿੱਚ ਜਸਟਿਨੀਅਨ ਦੇ ਹੁਕਮਨਾਮੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 538 ਦੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਪਰਗਮੁਸ ਦੇ ਓਮੇਗਾ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੈ। ਪਰਗਮੁਸ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਚਿੰਨ੍ਹ ਜਾਂ ਤਾਂ ਇੱਕ ਫ਼ਰਮਾਨ ਹੈ ਜਾਂ ਇੱਕ ਹੁਕਮਨਾਮਾ, ਪਰ ਦੋਵੇਂ ਅਜਿਹੇ ਕਾਲ ਦਾ ਆਰੰਭ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਦੀ ਪਰਿਣਤੀ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਸੰਰਚਨਾ 587 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਤੋਂ 586 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਤੱਕ ਸੀ: ਸਮੇਂ ਦੀ ਸਮਾਵੇਸ਼ੀ ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦੋ ਸਾਲ ਅਤੇ ਅਪਵਰਜੀ ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ 1.5 ਸਾਲ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸੰਰਚਨਾ ਵੀ ਪਾਨੀਅਮ ਦੀ ਮੁਹਿੰਮ ਦੇ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਰਾਹੀਂ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ 200 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਪਾਨੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਅਤੇ 198 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਸੀਦੋਨ ਦੀ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਮੌਤ ਲਾਮਕ ਦੀ ਮੌਤ, ਜੌਨ ਪਾਲਾਇਓਲੋਗੋਸ ਦੀ ਮੌਤ ਅਤੇ ਪਾਨੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀ ਹੈ।