ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਉਹ ਰੇਖਾ, ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਪਰਖ ਨੂੰ ਚਿੱਤਰਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਮਾਰਕ-ਬਿੰਦੂਆਂ ਦੇ ਸਮਾਂਤਰ ਚੱਲਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੀ ਰੇਖਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਮਾਂਤਰ ਚੱਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹਰੇਕ ਦੂਜੀ ਰੇਖਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜਾਣਕਾਰੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪਰਖ ਪਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਉਸ ਚਾਨਣ ਵਿੱਚ ਤੁਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਿੰਹਾਸਨ-ਕਮਰੇ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਪੀੜਨਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੀ ਇਸ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਐਸਾ ਕੀ ਹੈ ਜੋ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਕੁਆਰੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜੇਹੇ ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚ ਮੁਹਰਬੱਧ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਪੀੜਨਾ ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਰਾਹ ਪਾਰ ਕਰਨ ਯੋਗ ਬਣਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਧਰਮਤਿਆਗ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਵਿਨਾਸ਼ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਆਪਣੇ ਅਦਭੁੱਤ ਕਰਤੱਬ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ?
“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਧਾਰਣਾ ਦੇਣਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜੀਊਂਦੇ ਹੋਣਗੇ, ਜਦੋਂ ਆਕਾਸ਼ੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਭੂਤਕਾਲ ਦੀਆਂ ਸਤਾਵਾਂ ਦੀ ਦੁਹਰਾਈ ਇਕੱਠੇ ਰਲੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀ ਜੋਤ ਵਿੱਚ ਚੱਲਣਗੇ। ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਮਾਧਿਅਮ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਨਿਰੰਤਰ ਸੰਚਾਰ ਰਹੇਗਾ। ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ, ਦੁਸ਼ਟ ਦੂਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਚਮਤਕਾਰ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ, ਜੇ ਸੰਭਵ ਹੋਵੇ, ਚੁਣੇ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਧੋਖਾ ਦੇ ਸਕੇ।” Testimonies, volume 9, 16.
ਭੈਣ ਵਾਈਟ ਯੂਹੰਨਾ ਦੇ ਅੱਧਿਆਇ ਛੇ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕਫਰਨਹੂਮ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸੰਦੇਸ਼ ਬਾਰੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਟਿੱਪਣੀਆਂ *The Desire of Ages* ਵਿੱਚ, *The Crisis in Galilee* ਸਿਰਲੇਖ ਵਾਲੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮਸੀਹ ਨੇ ਯੂਹੰਨਾ 6 ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਕੋਈ ਯਤਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸੇਵਕਾਈ ਦੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸਮੇਂ ਨਾਲੋਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਹ ਹੋਰ ਵੱਧ ਚੇਲੇ ਗੁਆ ਬੈਠੇਗਾ।
“ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਹ ਪਰਖਣ ਵਾਲਾ ਸੱਚ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਕਾਰਣ ਉਸ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਚੇਲੇ ਮੁੜ ਗਏ, ਤਦ ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਦਾ ਕੀ ਨਤੀਜਾ ਨਿਕਲੇਗਾ; ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਦਇਆ ਦਾ ਇੱਕ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੇਖ ਲਿਆ ਸੀ ਕਿ ਪਰਖ ਦੀ ਘੜੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਹਰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਿਯ ਚੇਲੇ ਦੀ ਕਠੋਰ ਪਰਖ ਹੋਵੇਗੀ। ਗੇਤਸੇਮਨੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਯਾਤਨਾ, ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸਘਾਤ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਣਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਕਠਿਨ ਕਸੌਟੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਜੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕੋਈ ਪਰਖ ਨਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੁੰਦੀ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਜੇਹੇ ਲੋਕ, ਜੋ ਕੇਵਲ ਸੁਆਰਥੀ ਮਨਸ਼ਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ। ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਿਆਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਇਆ ਗਿਆ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਭੀੜ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਾਜੇ ਵਜੋਂ ਜੈਕਾਰਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਫੁਫਕਾਰ ਮਾਰਦੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੀ ਸੀ; ਜਦੋਂ ਠੱਠਾ ਉਡਾਉਂਦੀ ਭੀੜ ਚੀਖੀ, ‘ਉਸ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਦਿਉ!’—ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੰਸਾਰੀ ਮਹੱਤਵਾਕਾਂਸ਼ਾਵਾਂ ਟੁੱਟ ਗਈਆਂ, ਤਦ ਇਹ ਸੁਆਰਥੀ ਲੋਕ, ਯਿਸੂ ਪ੍ਰਤੀ ਆਪਣੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਤੋਂ ਮੁੰਹ ਮੋੜ ਕੇ, ਚੇਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਆਸਰਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਾਰਣ ਉਪਜੇ ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਇਕ ਕੌੜਾ, ਹਿਰਦੇ-ਭਾਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸ਼ੋਕ ਵੀ ਲਿਆਉਂਦੇ। ਉਸ ਅੰਧਕਾਰਮਈ ਘੜੀ ਵਿੱਚ, ਜਿਹੜੇ ਉਸ ਤੋਂ ਮੁੜ ਗਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਦਾਹਰਨ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਖਿੱਚ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਪਰ ਯਿਸੂ ਨੇ ਇਹ ਸੰਕਟ ਉਸ ਵੇਲੇ ਆਉਣ ਦਿੱਤਾ ਜਦੋਂ ਆਪਣੀ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਹਾਜ਼ਰੀ ਨਾਲ ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸੱਚੇ ਅਨੁਯਾਈਆਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ।”
“ਦਇਆਲੂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਪੂਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸਨੇਹਪੂਰਵਕ ਚੇਲਿਆਂ ਲਈ ਰਾਹ ਸੁਗਮ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਰਵੋੱਚ ਪਰਖ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਕਸੌਟੀ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ!” The Desire of Ages, 394.
ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਉਹ ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚਰਿੱਤਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਸੀਹ, ਜੋ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦਾ, ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਪਰਖ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਸਦੀਵੀ ਮੰਜਿਲ ਦਾ ਨਿਰਣੇ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਹ ਉਹ ਪਰਖ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੋਹਰ ਲੱਗਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪਰਖ ਹੈ ਜੋ ਬੁੱਧਿਮਾਨ ਕੁਆਰੀਆਂ ਨੂੰ “for their crowning trial, and strengthens them for the final test!” ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ “crowning trial” ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਰਵੋਚ ਪਰਖ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਬੁੱਧਿਮਾਨ ਕੁਆਰੀਆਂ ਉਹ ਹਨ ਜੋ “purified, made white and tried” ਹਨ। ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ ਉਹਨਾਂ ਦੀ crowning trial ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਪਰਖ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧਿਮਾਨ ਕੁਆਰੀਆਂ “will walk in light proceeding from the throne of God”। ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ “the formation of the image of the beast” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਕੀ ਹੈ ਜੋ ਬੁੱਧਿਮਾਨ ਕੁਆਰੀਆਂ ਨੂੰ crowning trial ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਚੱਲਣ ਯੋਗ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ? ਉਹ ਕਿਹੜੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ?
ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸੱਤਵੀਂ ਮੁਹਰ ਖੋਲੀ, ਤਾਂ ਲਗਭਗ ਅੱਧੇ ਘੰਟੇ ਤੱਕ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੁੱਪ ਛਾ ਗਈ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਸੱਤ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੱਤ ਤੁਰਹੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦੂਤ ਆਇਆ ਅਤੇ ਵੇਦੀ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਸੋਨੇ ਦਾ ਧੂਪਦਾਨ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧੂਪ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਸੋਨੇ ਦੀ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਜੋ ਸਿੰਹਾਸਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ। ਅਤੇ ਧੂਪ ਦਾ ਧੂੰਆ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ, ਦੂਤ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਦੂਤ ਨੇ ਧੂਪਦਾਨ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਦੀ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ; ਅਤੇ ਅਵਾਜ਼ਾਂ ਹੋਈਆਂ, ਅਤੇ ਗੜਗੜਾਹਟਾਂ, ਅਤੇ ਬਿਜਲੀਆਂ, ਅਤੇ ਭੂਚਾਲ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 8:1–5.
ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਅਵਧੀ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਪੂਰਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਮੋਹਰ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੈ, ਸੱਤਵੀਂ ਮੋਹਰ ਖੋਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸੰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਅੱਗ ਜੋ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਅਤੇ ਸੰਪੂਰਨ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਹੇਠਾਂ ਸੁੱਟੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਐਕਸੀਟਰ ਕੈਂਪ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਉਡੇਲਣ ਦੁਆਰਾ, ਅਤੇ ਪੈਂਤੀਕੁਸਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਉਡੇਲਣ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਅੱਗ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਬਾਰੇ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਦੀ ਟਿੱਪਣੀ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਦਿਓ।
“ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਲਾਭਾਨਵਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕੇ; ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਤੋਂ ਲਾਭਾਨਵਿਤ ਹੋਏ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੁਆਰਾ ਯਿਸੂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਵਰਗੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਦੇ ਅਤਿ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਸੀ। ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਨੂੰ ਇਸ ਕਦਰ ਅੰਧਕਾਰਮਈ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਤੀਸਰੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਜੋਤ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ, ਜੋ ਅਤਿ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਦਾ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਦਿੱਤੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਨਾਮ ਮਾਤਰ ਦੀਆਂ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਤਿ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਦੇ ਰਾਹ ਦੀ ਕੋਈ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਉੱਥੇ ਯਿਸੂ ਦੀ ਬਿਨੈ ਤੋਂ ਕੋਈ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਯਹੂਦੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਨਿਸਫਲ ਬਲੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ, ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਭਾਗ ਵੱਲ ਆਪਣੀਆਂ ਨਿਸਫਲ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਛੱਡ ਚੁੱਕਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ, ਇਸ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਇੱਕ ਧਾਰਮਿਕ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਸੀਹੀ ਕਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਓਰ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਬਲ, ਆਪਣੇ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਅਚਰਜ-ਕਰਤੱਬਾਂ ਨਾਲ ਕਾਰਜ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਫੰਦੇ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫਸਾ ਦੇਵੇ।” Early Writings, 259–261.
ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਕਸੌਟੀ “ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰਾਹੀਂ ਯਿਸੂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਦੇ ਮਹਾਂਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਨੀ ਸੀ।” ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਜੋ ਹੁਣ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਪਸ਼ੂ ਦੇ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੀ ਕਸੌਟੀ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਕਸੌਟੀ ਹਨ ਜੋ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਚਰਿੱਤਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਿਲਰਾਈਟ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੁਆਰਾ ਮਹਾਂਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਕਸੌਟੀ ਹੋਈ। ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਕਸੌਟੀ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਹੋਵੇਗੀ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹਿਣਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ “ਉਸ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਚਲਣਗੇ ਜੋ” ਸੱਤਵੀਂ ਮੋਹਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਜੁਲਾਈ 2023 ਵਿੱਚ ਉਸ ਵੇਲੇ ਖੋਲ੍ਹੀ ਗਈ ਸੀ ਜਦੋਂ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਨਮੋਹਰ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ।
ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉੱਤੇ ਅਨਮੁਹਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, “line upon line” ਦੀ ਵਿਧੀ ਰਾਹੀਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੀ ਹੀ ਵਿਧੀ ਹੈ। ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ 2001 ਵਿੱਚ ਛਿਟੇ ਪਾਉਣ ਲੱਗੀ, ਅਤੇ Adventism ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ। ਜੁਲਾਈ 2023 ਵਿੱਚ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਉਹ ਅੰਤਿਮ ਕਾਲ, ਜੋ Sunday law ਉੱਤੇ ਆ ਕੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼—ਜੋ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਤਵੀਂ ਮੁਹਰ ਹਟਾਏ ਜਾਣ ਵੇਲੇ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਗਿਆਨ ਦੀ ਵਾਧੂਤਾ ਵੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਸੱਤ ਗਰਜਾਂ ਦੇ ਅਨਮੁਹਰ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਵੀ ਹੈ—ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਚਾਨਣ ਦੇ ਅਨਮੁਹਰ ਹੋਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇ ਪਦ ਚਾਲੀ ਦੇ ਗੁਪਤ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਅਨਮੁਹਰ ਹੋਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਉਸ ਲੁਕਵੇਂ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਮੁੱਖ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੇਖਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਉਹ ਰੇਖਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸੰਘਰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਧਰਤੀ-ਪਸ਼ੂ ਦੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਘਟਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀਆਂ ਦੋਵਾਂ ਮੁੱਖ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪਾਰਟੀਆਂ ਦੇ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਉਹ ਰੇਖਾ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਸਿੰਗ ਨਾਲ, ਇਸ ਦੀ 1844 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਨਾਗਰਿਕ ਸਰਕਾਰ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲੈਣ ਤੱਕ, ਘਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ।
ਧਰਮ-ਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿੱਚ ਹਾਸਮੋਨੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਵੀ ਧਰਮ-ਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਧਰਮ-ਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਸਿੰਗ ਦੀ ਰੇਖਾ ਦੀ ਪਿਛੋਕੜ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਰੇਖਾ ਵੀ ਹੈ। ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਰੇਖਾ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਰੇਖਾ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਲੁਕਵੇਂ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਤੀਜੇ ਹਾਏ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਰੇਖਾ ਵੀ ਹੈ। ਰੂਸ ਦੀ ਇੱਕ ਰੇਖਾ ਹੈ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਇੱਕ ਰੇਖਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਵੀ ਇੱਕ ਰੇਖਾ ਹੈ।
ਜੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਕੋਈ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਊਂਦੇ ਇਕ ਬੇਰੀਆਈ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਆਹਾਰ ਕਰੇਗਾ ਜੋ ਪਦ ਚਾਲੀ ਦੇ ਗੁਪਤ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੂਤ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚੋਂ ਪੁਸਤਕ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖਾਵੇਗਾ। ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ ਆਵੇਗੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਾ ਕੇਵਲ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ, ਜੋ ਅਣਮੋਹਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਸਮਝ ਚੁੱਕਿਆ ਹੋਵੇਗਾ, ਸਗੋਂ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝੇਗਾ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ।
ਸਤਵੀਂ ਮੋਹਰ ਦੀ ਜੋਤ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤਕ ਕਥਾ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਇਹ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ। ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੀ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਕੁਆਰੀਆਂ ਨੂੰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਭੂਤਕਾਲ ਦੀਆਂ ਸਤਾਹਟਾਂ ਮੁੜ ਦੁਹਰਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
“ਸਾਡੇ ਬੀਤੇ ਹੋਏ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਪੁਨਰਾਵਲੋਕਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਵਰਤਮਾਨ ਅਵਸਥਾ ਤੱਕ ਦੀ ਉੱਨਤੀ ਦੇ ਹਰ ਇੱਕ ਪੈਰਾਵਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘ ਚੁੱਕਿਆਂ, ਮੈਂ ਕਹਿ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਵੇ! ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਮੈਂ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਕੀ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਨੇਤਾ ਵਜੋਂ ਮਸੀਹ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੱਲ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ, ਸਿਵਾਏ ਇਸ ਦੇ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਹ ਰਾਹ ਭੁੱਲ ਜਾਈਏ ਜਿਸ ਰਾਹ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸਾਡੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਬੀਤੇ ਹੋਏ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ।” Testimonies to Ministers, 31.
ਪ੍ਰਭੂ ਜੁਲਾਈ 2023 ਵਿੱਚ ਆਰੰਭ ਹੋਈ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਦੇ ਗੁਪਤ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਅੰਤਕਾਲੀ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਕੇਵਲ ਉਸ ਇੱਕ ਪੱਖ ਤੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਵੱਧ ਕੁਝ ਹੋਰ ਵੀ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਸ ਮੁਕੁਟਮਣੀ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਅਤੀਤ ਦੀਆਂ ਤੜਫ਼ਾਵਾਂ ਮੁੜ ਦੁਹਰਾਈਆਂ ਜਾਣ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਦ ਅਸੀਂ “ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਰਨਾ, ਸਿਵਾਏ ਇਸ ਦੇ ਕਿ ਅਸੀਂ ਭੁੱਲ ਜਾਈਏ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸਾਡੀ ਅਗਵਾਈ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪਿਛਲੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਕੀ ਰਹੀ ਹੈ।”
ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ “ਬੀਤੇ ਇਤਿਹਾਸ” ਦੀ ਦੁਹਰਾਈ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਗਠਨ ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗੀ। ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਦਾ ਸਿੰਘ ਅੰਤਿਮ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਦੇ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਇਤਿਹਾਸ ਤੱਕ ਲੈ ਗਿਆ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸਿਖਾਇਆ ਕਿ ਉਹ ਕੇਵਲ ਉਸ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਹੀ ਨਾ ਸਮਝਣ, ਸਗੋਂ ਉਹ ਅਨੁਭਵ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਸਮਝਣ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਯੋਗ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਤਿਮ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧੀ ਹੋਣਾ ਸੀ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਰਹੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਿਵੇਂ ਤੁਰਨਾ ਹੈ। ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਦੇ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਖੜ੍ਹੀ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਧਾਰਮਿਕ, ਰਾਜਨੀਤਿਕ, ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਦਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁਖਮ ਵੇਰਵਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਬਾਰੇ ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ “ਲਾਈਨ ਉੱਤੇ ਲਾਈਨ, ਇੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ” ਦੇ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਰਾਹੀਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਭੂਤਕਾਲ ਦੀਆਂ ਪੀੜਾਵਾਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਜਿਹੜੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਉਹੀ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਹਨ, ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦਾ ਵਾਧਾ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਉੱਤੇ ਹੈ; ਅਤੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਆਗਮਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਮਝ ਲੈਣਗੇ। ਯਿਸੂ, ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਕਿਸੇ ਵਸਤੂ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਰਾਹੀਂ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਧਿਆਨਯੋਗ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅੰਸ਼, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਉਸ ਜੋਤ ਵਿੱਚ ਚੱਲਣਗੇ ਜੋ ਸਿੰਹਾਸਨ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ, *Testimonies*, volume nine ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਨ ਹੈ। ਅਧਿਆਇ ਸਫ਼ਾ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਅਧਿਆਇ ਨੌਂ-ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਿਆਂ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ ਅਵਧੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਕੇਵਲ ਤਾਂ ਹੀ ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਉਸ ਅਧਿਆਇ ਨੂੰ ਉਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇਖਣ ਲਈ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੋਵੇ।
ਨੌਵੇਂ ਖੰਡ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਭਾਗ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਇਹ ਉਸੇ ਪਛਾਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ “ਰਾਜੇ ਦੇ ਆਗਮਨ ਲਈ” ਸਿਰਲੇਖ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਕੇਵਲ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਵੱਲ ਹੀ ਸੰਕੇਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਸਗੋਂ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵੱਲ ਵੀ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਭਾਗ ਦਾ ਸਿਰਲੇਖ ਫਿਰ ਪੌਲੁਸ ਨੂੰ ਉਧਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
“ਭਾਗ 1—ਰਾਜੇ ਦੇ ਆਗਮਨ ਲਈ”
“‘ਹੋਰ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਜੋ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਉਹ ਆਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਦੇਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।’ ਇਬਰਾਨੀਆਂ 10:37।”
ਹੇਠ ਦਿੱਤੀਆਂ ਦੋ ਆਯਤਾਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਇਸ ਅੰਸ਼ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕਿਉਂਕਿ ਹੋਰ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਵੇਲੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਜੋ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਦੇਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ। ਹੁਣ ਧਰਮੀ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੁਆਰਾ ਜੀਊਂਦਾ ਰਹੇਗਾ; ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਪਿੱਛੇ ਹਟੇ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਆਤਮਾ ਉਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ। ਪਰ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਹੀਂ ਹਾਂ ਜੋ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਕੇ ਨਾਸ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਸਗੋਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਾਂ ਜੋ ਆਤਮਾ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਬਰਾਨੀਆਂ 10:37–39.
ਪੌਲੁਸ ਹਬੱਕੂਕ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਬੁੱਧਿਮਾਨ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦਾ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤੁਲਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਪੌਲੁਸ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ “ਨਾਸ ਹੋਣ ਵੱਲ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।” ਹਬੱਕੂਕ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ:
ਵੇਖੋ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਫੂਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧਾਈ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਧਰਮੀ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਜੀਊਂਦਾ ਰਹੇਗਾ। ਹਬੱਕੂਕ 2:4.
ਹਬੱਕੂਕ ਦਾ ਠਹਿਰਾਉਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੇ ਠਹਿਰਾਉਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਅਧਿਆਇ, ਇਬਰਾਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪੌਲੁਸ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਸੰਪੂਰਨ ਪੂਰਤੀ ਅਤੇ ਲਾਗੂਪਣ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਸੀਲ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਮਾਂ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ’ਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੇਂਟਿਜ਼ਮ ਦਾ ਆਖਰੀ ਸੰਕਟ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ’ਤੇ ਚਰਿਤਰ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਆਖਰੀ ਪੈਰਾ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਦਿਆਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
“ਅੰਤਿਮ ਸੰਕਟ”
“ਅਸੀਂ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਜੀ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋ ਰਹੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮਸੀਹ ਦਾ ਆਗਮਨ ਬਿਲਕੁਲ ਨੇੜੇ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਜੀ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਗੰਭੀਰ ਅਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਆਤਮਾ ਧੀਰੇ-ਧੀਰੇ, ਪਰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਰੂਪ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਲਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਮਹਾਮਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਦੰਡ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨੂੰ ਤੁੱਛ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਆ ਪਏ ਹਨ। ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀਆਂ ਵਿਪਤੀਆਂ, ਸਮਾਜ ਦੀ ਅਸਥਿਰ ਅਵਸਥਾ, ਯੁੱਧ ਦੀਆਂ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ, ਅਪਸ਼ਕੁਨੀ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਮਹੱਤਵ ਵਾਲੀਆਂ ਨੇੜੇ ਆ ਰਹੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਰਵ-ਸੂਚਨਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
“ਬੁਰਾਈ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੰਘਟਨ ਬਣਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਆਖ਼ਰੀ ਮਹਾਨ ਸੰਕਟ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਸਾਡੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਹੀ ਵੱਡੇ ਬਦਲਾਅ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਘਟਨਾਕ੍ਰਮ ਤੀਵ੍ਰ ਗਤੀ ਨਾਲ ਵਾਪਰਨਗੇ।”
“ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹਾਲਾਤਾਂ ਦੀ ਦਸ਼ਾ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਲੇਸ਼-ਭਰੇ ਸਮੇਂ ਸਾਡੇ ਬਿਲਕੁਲ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਆ ਪੁੱਜੇ ਹਨ। ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੇ ਅਖ਼ਬਾਰ ਨਿਕਟ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੇ ਸੰਕੇਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਪਏ ਹਨ। ਨਿਡਰ ਡਾਕੇ ਬਾਰੰਬਾਰ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਹੜਤਾਲਾਂ ਆਮ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਚੋਰੀਆਂ ਅਤੇ ਕਤਲ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੁਰਾਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਏ ਮਨੁੱਖ ਪੁਰਸ਼ਾਂ, ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਨੰਨੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਜਾਨਾਂ ਲੈ ਰਹੇ ਹਨ। ਮਨੁੱਖ ਦੁਸ਼ਟਤਾ ਉੱਤੇ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹੈ।
“ਵੈਰੀ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਗਾੜਣ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਸੁਆਰਥੀ ਲਾਭ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਨਾਲ ਭਰਣ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ‘ਨਿਆਂ ਦੂਰ ਖੜਾ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਸੱਚਾਈ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਿੱਧਾਈ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ।’ ਯਸਾਯਾਹ 59:14. ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਣਗਿਣਤ ਲੋਕ ਗਰੀਬੀ ਅਤੇ ਦੈਨਤਾ ਵਿੱਚ ਜੀ ਰਹੇ ਹਨ, ਲਗਭਗ ਭੋਜਨ, ਆਸਰੇ ਅਤੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਾਂਝੇ; ਜਦਕਿ ਉਹਨਾਂ ਹੀ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜੇਹੇ ਲੋਕ ਵੀ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਦਿਲ ਦੀ ਹਰ ਇੱਛਾ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਲਾਸਤਾ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਧਨ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਜੇ-ਸਵਾਰੇ ਘਰਾਂ ਉੱਤੇ, ਨਿੱਜੀ ਸਿੰਗਾਰ-ਸਜਾਵਟ ਉੱਤੇ, ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਬਦਤਰ, ਇੰਦ੍ਰੀਅ ਭੋਗਾਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਉੱਤੇ, ਮਦਿਰਾ, ਤੰਬਾਕੂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਖਰਚ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਦਿਮਾਗ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਮਨ ਨੂੰ ਅਸੰਤੁਲਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਪਤਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਭੁੱਖੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀਆਂ ਪੁਕਾਰਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉੱਠ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਹਰੇਕ ਕਿਸਮ ਦੇ ਜ਼ੁਲਮ ਅਤੇ ਜਬਰਾਨਾ ਵਸੂਲੀ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਾਲ ਦੌਲਤਾਂ ਦੇ ਅੰਬਾਰ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।”
“ਇੱਕ ਮੌਕੇ ਤੇ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਰਾਤ ਦੇ ਵੇਲੇ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਇਮਾਰਤਾਂ ਵੇਖਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਜੋ ਮੰਜ਼ਲ ਉੱਤੇ ਮੰਜ਼ਲ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਉੱਠ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਬਾਰੇ ਇਹ ਯਕੀਨ ਦਿਵਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਅੱਗ-ਰੋਧਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕਾਂ ਅਤੇ ਨਿਰਮਾਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਨ ਲਈ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਇਹ ਇਮਾਰਤਾਂ ਹੋਰ ਉੱਚੀਆਂ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਉੱਚੀਆਂ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਿੰਗੀ ਸਮੱਗਰੀ ਵਰਤੀ ਗਈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਇਹ ਇਮਾਰਤਾਂ ਸਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛ ਰਹੇ ਸਨ: ‘ਅਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?’ ਪ੍ਰਭੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ।”
“ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ: ‘ਹਾਏ, ਕਾਸ਼ ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਸਾਧਨਾਂ ਦਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਖ ਸਕਣ ਜਿਵੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਹੈ! ਉਹ ਭਵਿਆ ਇਮਾਰਤਾਂ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਹ ਯੋਜਨਾ ਅਤੇ ਰਚਨਾ ਕਿੰਨੀ ਮੂਰਖਤਾਪੂਰਣ ਹੈ। ਉਹ ਦਿਲ ਅਤੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਣ। ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਇਸ ਪਹਿਲੇ ਕਰਤੱਬ ਨੂੰ ਉਹ ਨਜ਼ਰੋਂ ਓਝਲ ਕਰ ਬੈਠੇ ਹਨ।’”
“ਜਦੋਂ ਇਹ ਉੱਚੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਅਹੰਕਾਰੀ ਘਮੰਡ ਨਾਲ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੜੋਸੀਆਂ ਵਿੱਚ ਈਰਖਾ ਭੜਕਾਉਣ ਲਈ ਧਨ ਵਰਤਣ ਨੂੰ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਧਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਗਾਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਜਬਰ ਨਾਲ, ਗਰੀਬਾਂ ਨੂੰ ਪੀਸ ਕੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਭੁੱਲ ਗਏ ਕਿ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਹਰ ਇਕ ਵਪਾਰਕ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਦਾ ਲੇਖਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹਰ ਇਕ ਅਨਿਆਈ ਸੌਦਾ, ਹਰ ਇਕ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ੀ ਦਾ ਕੰਮ, ਉੱਥੇ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਸਮਾਂ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਧੋਖੇ ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਤਾ ਵਿੱਚ ਇਸ ਹੱਦ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਣਗੇ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਲੰਘਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਿੱਖ ਲੈਣਗੇ ਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਸਹਿਨਸ਼ੀਲਤਾ ਦੀ ਵੀ ਇੱਕ ਹੱਦ ਹੈ।”
“ਅਗਲਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਜੋ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਅੱਗ ਦੇ ਖ਼ਤਰੇ ਦਾ ਸੀ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਉੱਚੀਆਂ ਅਤੇ ਕਥਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅੱਗ-ਰੋਧਕ ਇਮਾਰਤਾਂ ਵੱਲ ਦੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ: ‘ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਨ।’ ਪਰ ਇਹ ਇਮਾਰਤਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਸਮ ਹੋ ਗਈਆਂ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਰਾਲ ਦੀਆਂ ਬਣੀਆਂ ਹੋਣ। ਅੱਗ ਬੁਝਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਡੀਆਂ ਇਸ ਵਿਨਾਸ਼ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਕਰ ਸਕੀਆਂ। ਅੱਗ ਬੁਝਾਉਣ ਵਾਲੇ ਉਹਨਾਂ ਯੰਤਰਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾ ਨਹੀਂ ਸਕੇ।”
“ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਵੇਗਾ, ਜੇ ਅਹੰਕਾਰੀ ਅਤੇ ਮਹੱਤਵਾਕਾਂਕਸ਼ੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪਰਿਵਰਤਨ ਨਾ ਆਇਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਪਾਉਣਗੇ ਕਿ ਜੋ ਹੱਥ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਉਹ ਨਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਵੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਕੋਈ ਵੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ। ਇਮਾਰਤਾਂ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਸਮੱਗਰੀ ਐਸੀ ਵਰਤੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਤੋਂ ਬਚਾ ਸਕੇ, ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਨਿਯਤ ਸਮਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦੀ ਅਣਦੇਖੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਆਰਥੀ ਮਹੱਤਵਾਕਾਂਕਸ਼ਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦੰਡ ਭੇਜਣ ਲਈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।”
“ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹਨ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਸਿੱਖਿਆਵਿਦਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਨੇਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ, ਜੋ ਸਮਾਜ ਦੀ ਵਰਤਮਾਨ ਅਵਸਥਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਪਏ ਕਾਰਣਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਲਗਾਮ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨੈਤਿਕ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ, ਗਰੀਬੀ, ਕੰਗਾਲਪਣ ਅਤੇ ਵੱਧਦੇ ਅਪਰਾਧ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਸਮਾਧਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਉਹ ਵਪਾਰਕ ਕਾਰਜਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਵਿਅਰਥ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵੱਲ ਹੋਰ ਧਿਆਨ ਦੇਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦਾ ਹੱਲ ਲੱਭ ਲੈਣ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਲਝਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।”
“ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤਾਂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਹਾਲਤ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਬਾਰੇ, ਜੋ ਲੁੱਟ ਅਤੇ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਨਾਲ ਵੱਡੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਹੈ: ‘ਤੁਸੀਂ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਵੇਖੋ, ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੀ ਮਜ਼ਦੂਰੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਖੇਤ ਕੱਟੇ ਹਨ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਰੋਕ ਰੱਖੀ ਹੈ, ਪੁਕਾਰਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਫਸਲ ਕੱਟੀ ਹੈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੁਕਾਰਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਸਬਾਓਥ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁਖ-ਵਿਲਾਸ ਵਿੱਚ ਜੀਊਂਦੇ ਰਹੇ ਹੋ ਅਤੇ ਭੋਗ-ਵਿਲਾਸੀ ਬਣੇ ਰਹੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦਿਨ ਵਾਂਗ ਪਾਲਿਆ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਵੱਢੇ ਜਾਣ ਦਾ ਦਿਨ ਹੋਵੇ। ਤੁਸੀਂ ਧਰਮੀ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਇਆ ਅਤੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਉਹ ਤੁਹਾਡਾ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।’ ਯਾਕੂਬ 5:3–6.”
“ਪਰ ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਜਲਦੀ ਪੂਰੇ ਹੋ ਰਹੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ ਨੂੰ ਕੌਣ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ? ਸੰਸਾਰੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਇਸ ਦਾ ਕੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੈਂਦਾ ਹੈ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਵੱਈਏ ਵਿੱਚ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਬਦਲਾਵ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ? ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਜਿੰਨਾ ਨੂਹ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਰਵੱਈਏ ਵਿੱਚ ਦਿੱਸਿਆ ਸੀ। ਸੰਸਾਰੀ ਕਾਰੋਬਾਰ ਅਤੇ ਸੁਖ-ਵਿਲਾਸ ਵਿੱਚ ਮਗਨ, ਜਲ-ਪ੍ਰਲਯ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ‘ਜਾਣਦੇ ਹੀ ਨਾ ਸਨ ਜਦ ਤੱਕ ਜਲ-ਪ੍ਰਲਯ ਨਾ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਵਹਾ ਕੇ ਨਾ ਲੈ ਗਿਆ।’ ਮੱਤੀ 24:39. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੀਆਂ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ ਮਿਲੀਆਂ ਸਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਅਤੇ ਅੱਜ ਸੰਸਾਰ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਣਗਹਿਲੀ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਸਦੀਵੀ ਨਾਸ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।”
“ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਯੁੱਧ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਉਤੇਜਿਤ ਹੋਇਆ ਪਿਆ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਗਿਆਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਲਗਭਗ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਪੂਰਤੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਹ ਸੰਕਟ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਰਚਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਵਾਪਰਣਗੇ।
“‘“ਵੇਖੋ, ਪ੍ਰਭੂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਜਾੜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁੰਨੀ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਲਟਾ ਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਨੂੰ ਚਹੁੰ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਛਿੱਤਰ-ਬਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ…. ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਧੀਆਂ ਦਾ ਉਲੰਘਣ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਸਦੀਵੀ ਵਾਚਾ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਸ਼ਾਪ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਲਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਉਸ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਉਹ ਉਜਾੜ ਹੋ ਗਏ ਹਨ…. ਡਫ਼ਾਂ ਦੀ ਮੌਜ ਮੁੱਕ ਗਈ ਹੈ, ਹਰਖ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਸ਼ੋਰ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਵੀਣਾ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮੁੱਕ ਗਿਆ ਹੈ।’ ਯਸਾਯਾਹ 24:1–8.
“‘ਹਾਏ ਉਸ ਦਿਨ ਉੱਤੇ! ਕਿਉਂਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਦਿਨ ਨੇੜੇ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਰਬਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਵੱਲੋਂ ਨਾਸ ਵਾਂਗ ਆਵੇਗਾ…. ਬੀਜ ਆਪਣੇ ਢੇਲਿਆਂ ਹੇਠ ਸੜ ਗਿਆ ਹੈ, ਅੰਨ ਭੰਡਾਰ ਉਜੜ ਪਏ ਹਨ, ਕੋਠੇ ਢਾਹੇ ਗਏ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਅੰਨ ਸੁੱਕ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਸ਼ੂ ਕਿਵੇਂ ਕਰਾਹਦੇ ਹਨ! ਗਾਂ-ਬੈਲਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਚਰਾਗਾਹ ਨਹੀਂ; ਹਾਂ, ਭੇੜਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵੀ ਉਜਾੜੇ ਗਏ ਹਨ।’ ‘ਅੰਗੂਰ ਦੀ ਬੇਲ ਸੁੱਕ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੰਜੀਰ ਦਾ ਰੁੱਖ ਕੁਮਲਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਨਾਰ ਦਾ ਰੁੱਖ, ਖਜੂਰ ਦਾ ਰੁੱਖ ਵੀ, ਅਤੇ ਸੇਬ ਦਾ ਰੁੱਖ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਖੇਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰੁੱਖ ਸੁੱਕ ਗਏ ਹਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਨੰਦ ਸੁੱਕ ਗਿਆ ਹੈ।” ਯੋਏਲ 1:15–18, 12.
“‘ਮੇਰਾ ਹਿਰਦਾ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਘਾਇਲ ਹੈ; … ਮੈਂ ਚੁੱਪ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਹੇ ਮੇਰੀ ਜਾਨ, ਤੂੰ ਤੁਰਹੀ ਦੀ ਧੁਨ, ਯੁੱਧ ਦੇ ਸੱਦੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਹੈ। ਨਾਸ ਉੱਤੇ ਨਾਸ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰਾ ਦੇਸ਼ ਉਜਾੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।’ ਯਿਰਮਿਯਾਹ 4:19, 20.”
“‘ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਉਹ ਰੂਪ-ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਸੁੰਨ ਸੀ; ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਜੋਤ ਨਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਉਹ ਕੰਬ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਟਿੱਬੀਆਂ ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ ਹਿੱਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੰਛੀ ਉੱਡ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਫਲਦਾਰ ਥਾਂ ਉਜਾੜ ਬਣ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਢਾਹੇ ਗਏ ਸਨ।’ ਪਦ 23–26।”
“‘“ਹਾਏ! ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦਿਨ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਅਜਿਹਾ ਕਿ ਉਸ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ: ਉਹ ਯਾਕੂਬ ਦੀ ਕਲੇਸ਼ ਦੀ ਘੜੀ ਹੀ ਹੈ; ਪਰ ਉਹ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਬਚਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ।” ਯਿਰਮਿਯਾਹ 30:7.
“ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦਾ ਪੱਖ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਹੈ। ਸਭ ਵਿਸ਼ਵਾਸਘਾਤੀ ਨਹੀਂ ਬਣੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਥਾ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਸੱਚਾ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਯੂਹੰਨਾ ਲਿਖਦਾ ਹੈ: ‘ਇੱਥੇ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।’ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 14:12। ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਯੁੱਧ ਭਿਆਨਕ ਤੀਬਰਤਾ ਨਾਲ ਲੜਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਲਦੀ ਹੀ ਹਰ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਜੋ ਹਿਲਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਹਿਲਾਈ ਜਾਵੇਗੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਜੋ ਹਿਲਾਈ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ, ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ।”
“ਸ਼ੈਤਾਨ ਬਾਈਬਲ ਦਾ ਇੱਕ ਲਗਨਸ਼ੀਲ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੈ। ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਸਮਾਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਇਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਕੰਮ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਉਸ ਅਨੁਭਵ ਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਯੋਗ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜੀਊਂਦੇ ਹੋਣਗੇ, ਜਦੋਂ ਆਕਾਸ਼ੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਭੂਤਕਾਲ ਦੀਆਂ ਸਤਾਵਾਂ ਦੀ ਪੁਨਰਾਵਰਤੀ ਇਕੱਠੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਉਹ ਉਸ ਜੋਤ ਵਿੱਚ ਤੁਰਨਗੇ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ। ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚਕਾਰ ਨਿਰੰਤਰ ਸੰਚਾਰ ਰਹੇਗਾ। ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ, ਬੁਰੇ ਦੂਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਚੰਭੇ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਜੇ ਸੰਭਵ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਚੁਣਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਭਰਮਾਏ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਅਚੰਭੇ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਲੱਭਣਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ੈਤਾਨ ਉਹਨਾਂ ਅਚੰਭਿਆਂ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰੇਗਾ ਜੋ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਜ਼ਮਾਏ ਅਤੇ ਪਰਖੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉਸ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਲੱਭਣਗੇ ਜਿਸ ਦਾ ਉਲੇਖ Exodus 31:12–18 ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜੀਊਂਦੇ ਬਚਨ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਡੱਟਾ ਹੋਇਆ ਮੌਕਫ਼ ਰੱਖਣਾ ਹੈ: ‘ਇਉਂ ਲਿਖਿਆ ਹੈ।’ ਇਹੀ ਇਕੋ-ਇੱਕ ਨੀਂਹ ਹੈ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਖੜੇ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਵਾਅਦਾ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦਿਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਅਤੇ ਆਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਣਗੇ।”
“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਪਾਸਕ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਚੌਥੀ ਆਗਿਆ ਪ੍ਰਤੀ ਆਪਣੇ ਆਦਰ ਕਰਕੇ ਵਿਲੱਖਣ ਠਹਿਰਣਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਵੱਲੋਂ ਉਸ ਲਈ ਭੈ-ਭਕਤੀ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਦੇ ਉਸ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਹੈ। ਦੁਸ਼ਟ ਲੋਕ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਦੀ ਯਾਦਗਾਰ ਨੂੰ ਢਾਹੁਣ ਅਤੇ ਰੋਮ ਦੀ ਸੰਸਥਾ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਨ ਦੇ ਆਪਣੇ ਯਤਨਾਂ ਕਰਕੇ ਵਿਲੱਖਣ ਠਹਿਰਣਗੇ। ਇਸ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੇ ਮਸਲੇ ਵਿੱਚ ਸਾਰਾ ਮਸੀਹੀ ਜਗਤ ਦੋ ਵੱਡੇ ਵਰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਵੇਗਾ—ਉਹ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ ਦਰਿੰਦੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਭਾਵੇਂ ਕਲੀਸੀਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਸਭ ਨੂੰ—‘ਛੋਟੇ ਅਤੇ ਵੱਡੇ, ਧਨਵਾਨ ਅਤੇ ਕੰਗਾਲ, ਆਜ਼ਾਦ ਅਤੇ ਗੁਲਾਮ’—ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਛਾਪ ਲੈਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਨਗੇ, ਤਦ ਵੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 13:16. ਪਤਮੁਸ ਦਾ ਨਬੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ‘ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਰਿੰਦੇ ਉੱਤੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਪ ਉੱਤੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦੇ ਅੰਕ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਹ ਕੱਚ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਬੀਣਾਂ ਫੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ,’ ਅਤੇ ਉਹ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਮੇਮਨੇ ਦਾ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 15:2.”
“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਉਡੀਕ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਪਰਖਾਂ ਅਤੇ ਕਲੇਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਯੁੱਧ ਦੀ ਆਤਮਾ ਧਰਤੀ ਦੇ ਇੱਕ ਸਿਰੇ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਸਿਰੇ ਤੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਨੂੰ ਉਤੇਜਿਤ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਪਰ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸੰਕਟ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ,—ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਸੰਕਟ ਦਾ ਸਮਾਂ ਜਿਹਾ ਕਿਸੇ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਹੋਣ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ,—ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਅਡੋਲ ਖੜੇ ਰਹਿਣਗੇ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੈਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਣਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਬਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਬਲ ਦੂਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨਗੇ।” Testimonies, volume 9, 11–17.
ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ, ਜੋ “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅਜ਼ਮਾਏ ਹੋਏ ਅਤੇ ਪਰਖੇ ਹੋਏ ਲੋਕ” ਹਨ, ਉਸ ਦੇ “ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕ,” ਉਹ “ਅਡੋਲ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿਣਗੇ” ਜਦੋਂ “ਭੂਤਕਾਲ ਦੀਆਂ ਸਤਾਹਟਾਂ” ਦੁਬਾਰਾ ਦੋਹਰਾਈਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਉਹ ਜਿਸ ਜੋਤ ਵਿੱਚ “ਚੱਲਣਗੇ,” ਉਹ ਸੱਤਵੀਂ ਮੋਹਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਜੋਤ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਉਹ ਜੋਤ ਹੈ ਜੋ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਗਠਨ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ।