ਆਯਤ ਚਾਲੀ ਦਾ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਇਤਿਹਾਸ - ਨੰਬਰ ਛੇ

ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਲੁਕਵੇਂ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਅਪਣਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਦੋਹੀਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਾਂਗੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੁਣ ਪਦ ਚਾਲੀ ਦੇ “ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ” ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪਦ ਇਕਤਾਲੀ ਦੇ “ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ” ਤੱਕ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਅਨੁਕੂਲ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਰੇਖਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ, ਪਦ ਗਿਆਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਬਾਹਰੀ ਰੇਖਾ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ, ਪਦ ਗਿਆਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ—ਪਦ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਬਾਹਰੀ ਰੇਖਾ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ 2014 ਵਿੱਚ ਆ ਪਹੁੰਚੀ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਗਿਆਰਾਂ—ਪਦ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਰੇਖਾ 31 ਦਸੰਬਰ, 2023 ਨੂੰ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਆ ਪਹੁੰਚੀ। ਬਾਹਰੀ ਰੇਖਾ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਰੇਖਾ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਜੋਂ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਰਾਸ਼ਟਰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਉਹ ਦਰਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਾਪਾਈ ਸਮੁੰਦਰੀ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਾਸ਼ਟਰ, ਦਸ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਮਹਾਂਸੰਘੀ ਗੱਠਜੋੜ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਜਾਲਸਾਜ਼ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਰਾਸ਼ਟਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਹੈ, ਅਧਿਆਇ ਤੇਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਧਰਤੀ ਦਾ ਦਰਿੰਦਾ; ਜਾਲਸਾਜ਼ ਕਲੀਸਿਆ ਅਧਿਆਇ ਤੇਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰੀ ਦਰਿੰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ ਦੇ ਬਾਈਬਲੀ ਦਸ-ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਮਹਾਂਸੰਘ ਦਾ ਰੂਪ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਹਨ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਜੋ ਪਰਕਾਸ਼ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜਗਰ, ਦਰਿੰਦੇ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਆਰਮਾਗੇਦੋਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਉਹ ਹਰ ਇੱਕ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਆਯਤਾਂ ਚਾਲੀ ਤੋਂ ਪੈਂਤਾਲੀ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਜਾਲਸਾਜ਼ ਕਲੀਸੀਆ ਆਯਤ ਪੈਂਤਾਲੀ ਵਿੱਚ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਮਈ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਦੇ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਭੂਗੋਲਕ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਹਰਮਗਿੱਦੋਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਆਯਤ ਚਾਲੀ ਸਾਲ 1798 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਜਾਨਵਰ, ਅਰਥਾਤ ਜਾਲਸਾਜ਼ ਕਲੀਸੀਆ, ਇੱਕ ਘਾਤਕ ਘਾਅ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਅੰਸ਼ ਉਸ ਮੁੜ ਜੀ ਉੱਠੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਾਨਵਰ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਸਤਾਰਹ ਦੀ ਵੈਸ਼ਿਆ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਮਰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਅੰਸ਼ ਠੀਕ ਓਥੇ ਹੀ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਰਾਸ਼ਟਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਤੇਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਧਰਤੀ ਦਾ ਜਾਨਵਰ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਦਾ ਜਾਨਵਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਸੋਲਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਝੂਠਾ ਨਬੀ ਵੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਆਯਤ ਚਾਲੀ ਵਿੱਚ ਇਹੀ ਰਥ, ਜਹਾਜ਼ ਅਤੇ ਘੁੜਸਵਾਰ ਹਨ।

ਉਹ ਰਾਸ਼ਟਰ ਜੋ ਅੰਤ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਉਸ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਆਖਰੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਛਾਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਇੱਕ ਸਥਾਪਿਤ ਬਾਈਬਲੀ ਤੱਥ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਸੈਵੰਥ-ਡੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਇੱਕ ਅੱਧ-ਸੱਚ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੁਕ ਕੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਉੱਤੇ ਉਹ ਜਿਸ ਅੱਧ-ਸੱਚ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੁਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹਨ ਕਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਤੇਰਾਂ ਦਾ ਧਰਤੀ ਵਾਲਾ ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਅਧਿਆਇ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਦਾ ਝੂਠਾ ਨਬੀ—ਦੋਹਾਂ ਹੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਹਨ; ਤਥਾਪਿ ਉਹ ਇਹ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅੰਤ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਡੋਨਾਲਡ ਟਰੰਪ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦਾ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਮਿਸਰ ਨਾਲ ਵਾਪਰਾ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਫਿਰਉਨ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ਾ ਸੀ; ਫਿਰ ਬਾਬਲ ਨਾਲ, ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਅਤੇ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਦੇ ਨਾਮ ਉਲੇਖਿਤ ਹਨ। ਕੁਰਸ ਦਾ ਨਾਮ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਦਾਰਿਯੁਸ ਦਾ ਨਾਮ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਬਾਈਬਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਆਖਰੀ ਸ਼ਾਸਕ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕੋਈ ਆਮ ਜਿਹਾ ਉਲੇਖ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੰਤ-ਕਾਲੀਨ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਕੌਣ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦਾ ਕਿ ਹਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪਰਿਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅਗੂ—ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪੂਰਵ ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਅੰਤ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਡੋਨਾਲਡ ਟ੍ਰੰਪ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੇਵਲ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸਮੂਹ ਬਾਈਬਲ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਦਾ ਚਰਮ ਬਿੰਦੂ ਹੈ।

ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਆਖ਼ਰੀ ਦਰਸ਼ਨ-ਥੀਮ ਡੋਨਾਲਡ ਟ੍ਰੰਪ ਹੈ। ਉਹ ਉਹ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜੋ ਆਇਆਤ ਚਾਲੀ ਦੇ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਬਾਹਰੀ ਅੰਤ-ਕਾਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਵਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਉਹ ਕੜੀ ਵੀ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਰੇਖਾ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਤੇਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦਰਿੰਦੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਹਨ, ਅਤੇ ਡੋਨਾਲਡ ਟ੍ਰੰਪ ਉਸੇ ਦਰਿੰਦੇ ਦੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦਰਿੰਦਾ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਸੰਵਿਧਾਨ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਸੰਵਿਧਾਨਕ ਗਣਤੰਤਰਕ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਦੋਨਾਂ ਸਿੰਗਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ-ਪਣ ਰੱਖਿਆ, ਪਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਸਿੰਗਾਂ ਨੂੰ ਪਾਪਾਈ ਸਮੁੰਦਰੀ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਭੈਣ ਵਾਈਟ ਨੇ ਬਾਰੰਬਾਰ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਤੀਜੇ ਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੈ; ਤਾਂ ਫਿਰ ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਕਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਹੈ, ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਤੇਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਧਰਤੀ ਵਾਲਾ ਦਰਿੰਦਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੋਇਆ ਕਿ ਸ਼ਦਰਕ, ਮੇਸ਼ਕ ਅਤੇ ਅਬੇਦਨਗੋ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਣ ਵਾਲਾ ਬਾਬਿਲ ਸੀ। ਬਾਈਬਲ ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਨੂੰ ਹੀ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਸੀ; ਇਸ ਲਈ, ਜੇ ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਉਹ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਆਉਣ ਸਮੇਂ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਕੌਣ ਹੈ?

ਦਾਨੀਏਲ ਦਾ ਆਖਰੀ ਦਰਸ਼ਨ, ਜੋ ਹਿੱਡੇਕਲ ਦਰਿਆ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਅਧਿਆਇਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਚੌਦਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਅਨੁਰੂਪ ਹੈ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਅਧਿਆਇ ਪਹਿਲੇ, ਦੂਜੇ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਆਖਰੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਵੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਚੌਦਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਲਫ਼ਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੀ ਮੋਹਰ ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਅਤੇ ਹਿੱਡੇਕਲ ਦਰਿਆ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਉੱਤੇ ਲਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਆਖਰੀ ਦਰਸ਼ਨ-ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ “ਸੱਚਾਈ” ਦੇ ਢਾਂਚੇ ਉੱਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਇਬਰਾਨੀ ਵਰਣਮਾਲਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ, ਤੇਰਹਵੇਂ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਅਰਥਾਤ ਬਾਈਵੀਂ ਅੱਖਰ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ। ਦਸਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਾਈਵੀਂ ਤਾਰੀਖ਼ ਨੂੰ ਲਾਓਦੀਕਿਆਈ ਅਵਸਥਾ ਤੋਂ ਫਿਲਾਦੇਲਫ਼ੀਆਈ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਰੂਪਾਂਤਰਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਬਾਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਕਰੂਪ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਹੋਏ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਅਧਿਆਇ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਅਸਲ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹਨ।

ਪਹਿਲਾ ਅਧਿਆਇ ਹਿੱਦੇਕੇਲ ਦਰਿਆ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਉਹੀ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਿੱਦੇਕੇਲ ਦਰਿਆ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਅਧਿਆਇ ਆਪਣੇ ਤੀਜੇ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਅਧਿਆਇ ਵਾਲੀ ਉਸੇ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਉੱਤੇ ਆਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੀ ਮੁਹਰ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲਾ ਅਧਿਆਇ ਸਦੀਵੀ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੀ ਤਿੰਨ-ਪੜਾਅੀ ਪਰਖ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਾਰ੍ਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਵੀ ਇਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤਿੰਨ ਅਧਿਆਇਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਪਹਿਲਾ ਅਧਿਆਇ ਆਲਫਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਅਧਿਆਇ ਓਮੇਗਾ ਹੈ। ਇਹ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪਰਖ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਭੋਜਨ ਖਾਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਤੀਜੀ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਪਰਖ ਨਾਲ ਵੀ, ਜਦੋਂ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਨਬੂਕਦਨੱਸਰ ਵੱਲੋਂ ਉਸ ਦਾ ਨਿਆਇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਦਾਨੀਏਲ ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਆਲਫਾ ਪਰਖ ਬਾਈਬਲ ਅਧਿਐਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਉੱਤੇ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਾਬਲ ਦੇ ਭੋਜਨ ਜਾਂ ਸਾਕਾਹਾਰੀ ਭੋਜਨ ਖਾਣ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

“ਲਾਈਨ ਉੱਤੇ ਲਾਈਨ” ਦੀ ਵਿਧੀ ਪ੍ਰਤੀ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗਤਾ ਨੇ ਇਹ ਸੰਭਵ ਬਣਾਇਆ ਕਿ ਉਹ “ਸਿਆਣਪ ਅਤੇ ਸਮਝ ਦੀਆਂ ਸਭ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜ ਦੇ ਸਭ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਅਤੇ ਜੋਤਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਦਸ ਗੁਣਾ ਚੰਗੇ ਪਾਇਆ।” ਓਮੇਗਾ ਅਧਿਆਇ ਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਹਨ ਜੋ ਸਿਆਣਪ ਦੀਆਂ ਸਭ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਬਚਨ ਅਣਮੋਹਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ ਵਧਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਧਿਆਇ ਬਾਰਾਂ, ਅਧਿਆਇ ਇੱਕ ਦਾ ਓਮੇਗਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਅਧਿਆਇ ਦਸ ਦਾ ਵੀ ਓਮੇਗਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਿੱਦੇਕਲ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਅਲਫਾ ਹੈ। ਉਸ ਅਲਫਾ ਅਧਿਆਇ ਦਸ ਵਿੱਚ, ਦਾਨੀਏਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸ ਆਤਮਿਕ ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅਧਿਆਇ ਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ ਦੇ ਬੌਧਿਕ ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੈ। ਅਧਿਆਇ ਇੱਕ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਰੇਖਾਂਕਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਾਈਬਲੀ ਅਧਿਐਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਹੀ ਉਹ ਮਾਧਿਅਮ ਹੈ ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਮੋਹਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਲਈ ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ ਆਤਮਿਕ ਅਤੇ ਬੌਧਿਕ ਦੋਹਾਂ ਤੌਰਾਂ ਨਾਲ ਸਥਿਰ ਹੋਣ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਖਰੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਮਹਾਨ ਪੁਰਸ਼ ਉਹ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਹਨ ਜੋ ਨਾ ਕੇਵਲ 1989 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਖੋਲ੍ਹੀ ਗਈ ਗਿਆਨ ਦੀ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ 9/11 ਉੱਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਵੀ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ 31 ਦਸੰਬਰ 2023 ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹੀ ਗਈ ਗਿਆਨ ਦੀ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ।

ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਚਲਹਿਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਫ਼ਿਲਾਦੇਲਫੀਆਈ ਚਲਹਿਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਬਦਲਾਅ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ looking glass ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਭੱਜ ਗਏ ਸਨ।

ਦਸਵਾਂ ਅਤੇ ਬਾਰਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਢਾਂਚੇ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਪੜਾਅ ਹਨ। ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਦਰਪਣ-ਦਰਸ਼ਨ ਵਾਲੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਨੁਭੂਤੀ ਦੁਆਰਾ ਸਮਰੱਥ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਉਪਰੰਤ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਦਾਨੀਏਲ ਬਾਰਾਂ ਦੀ ਅਣਮੁਹਰਬੰਦ ਸਮਝ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਣ ਉਪਰੰਤ, ਉਹ ਮਨੁੱਖੀ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਹਨ। ਮਨੁੱਖੀ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾਨੀਏਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖੀ ਬਗਾਵਤ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪ੍ਰਤੀਕਵਾਦ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਗਿਆਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਇੱਕ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ ਜੋ ਬਾਬਲ ਦੇ ਅੰਤ ਅਤੇ ਮਾਦੀਆਂ ਅਤੇ ਫ਼ਾਰਸੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਬਾਬਲ ਦੇ ਘਾਤਕ ਘਾਅ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ 1798 ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਥਾ ਦੇ ਘਾਤਕ ਘਾਅ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਥਾ ਦਾ ਘਾਤਕ ਘਾਅ ਚੰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਜਗਰ, ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਇਕਾਈ ਦਾ ਸਿਰ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤਦ ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕਯ ਸਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਨਵਰ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਇਸਤਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ “ਮਹਾਨ ਬਾਬਲ” ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਬਾਬਲ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਥਾ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਘਾਤਕ ਘਾਅ ਚੰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਬਾਬਲ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਮਨੁੱਖੀ ਬਗਾਵਤ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਢਾਂਚਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਬਾਹਰੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਉਸ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ ਉਸ ਬਗਾਵਤ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਆਖ਼ਰੀਆਂ ਛੇ ਆਯਤਾਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਖ਼ਰੀਆਂ ਛੇ ਆਯਤਾਂ ਮਨੁੱਖੀ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਖ਼ਰੀਆਂ ਛੇ ਆਯਤਾਂ ਆਯਤ ਚਾਲੀ ਦੇ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਇੱਕ ਅਧਿਆਇ ਤੱਕ ਸੰਕੁਚਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਗੇ ਚੱਲ ਕੇ ਉਸੇ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਛੇ ਆਯਤਾਂ ਤੱਕ ਸੰਕੁਚਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਇੱਕ ਆਯਤ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਅੱਧ ਦੇ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਇਤਿਹਾਸ ਤੱਕ ਸੰਕੁਚਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰ੍ਹਵੇਂ ਅੱਖਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਬਰਾਨੀ ਵਰਣਮਾਲਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਅੱਖਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਹਿਲਾ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇੱਕੋ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲਾ ਅਧਿਆਇ ਦਰਪਣ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ-ਝਲਕ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਮੂਰਖਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਅਧਿਆਇ ਮੁਹਰ-ਖੁੱਲ੍ਹਣ ਵੇਲੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਮੂਰਖਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁੰਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ “ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ ਠਿਕਾਣਾ ਲੈ ਲੈਣਾ, ਬੌਧਿਕ ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਦੋਹਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ,” ਹੈ। ਅਧਿਆਇ ਦੱਸ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁੰਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਨੂੰ ਆਤਮਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਧਿਆਇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਬੌਧਿਕ ਪੱਖ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਧਿਆਇ ਦੱਸ ਤਿੰਨ ਛੋਹਾਂ ਅਤੇ ਸਵਰਗੀ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਅੰਤਰਕ੍ਰਿਆਵਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਧਿਆਇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ ਦੀ ਤਿੰਨ-ਪੜਾਅਵੀਂ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬੌਧਿਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਵਾਧੇ ਦੁਆਰਾ “ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਗਏ, ਚਿੱਟੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅਤੇ ਪਰਖੇ ਗਏ” ਵਜੋਂ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੱਸ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਦੇ ਦੋ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ—ਤਿੰਨ ਛੋਹਾਂ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਸਵਰਗੀ ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ—ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਧਿਆਇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ-ਪੜਾਅਵੀਂ ਪਰਖ-ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਤਿੰਨ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਵੀ ਹਨ।

ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਸਵਰਗੀ ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਮੋਹਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਸਵਰਗੀ ਜੀਵ ਦੂਤ ਗਬਰਈਏਲ ਸੀ, ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਜੀਵ ਮੀਕਾਏਲ ਸੀ। ਤਿੰਨ ਦੂਤ, ਪਰ ਦੂਜੇ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਉਹ ਦੂਤ ਸੀ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਛੋਹਾਂ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਤਿੰਨ-ਪੜਾਅ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀਕਰਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਅੰਸ਼ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦਾਨੀਏਲ ਦਰਪਣ-ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦਿਆਂ ਉਹ ਤਿੰਨ ਦਰਪਣ-ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇਹ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਸੱਤ ਉਲੇਖਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ mareh ਦਾ ਦੋ ਵਾਰ ਅਨੁਵਾਦ “ਰੂਪ” ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੋ ਵਾਰ “ਦਰਸ਼ਨ” ਵਜੋਂ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਵੀ ਇਸ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “ਦਰਸ਼ਨ” ਹੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ‘ਹੋਰ ਤਿੰਨ ਵਾਰ’ mareh ਨਹੀਂ ਹਨ; ਉਹ mareh ਦਾ ਇਸਤ੍ਰੀਲਿੰਗ ਰੂਪ ਹਨ, ਜੋ marah ਹੈ। ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਸ਼ਕਤੀਕਰਨ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਛੋਹਾਂ ਹਨ, ਤਿੰਨ ਸਵਰਗੀ ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ ਹਨ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਮੋਹਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਦਰਪਣ-ਦਰਸ਼ਨ ਹਨ ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਦੇ ਸੱਤ ਉਲੇਖਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ।

ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ mareh ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “appearance” ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਥਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਇਸ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “vision” ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਮਸੀਹ ਦੀ ਪਛਾਣ ਇੱਕ ਅਜੇਹੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਦੂਤ ਉਤਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪੈਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦੂਤ “ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਤੋਂ ਘੱਟ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।” ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਉਹ ਦੂਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦਾ “appearance” ਹੈ। ਉਹ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਤੇਰਹੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਪਲਮੋਨੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਉਹ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਦਾ ਸਿੰਘ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪ੍ਰਗਟਾਵਿਆਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜਾਵੇ। ਜੇ ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਦਰਪਣ-ਦਰਸ਼ਨ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਅਧਿਆਇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਿੰਨ-ਪੜਾਅ ਵਾਲੀ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ, ਜੋ ਉਸ ਗਿਆਨ ਦੀ ਸਮਝ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ ਜੋ ਕਿਸੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਮੋਹਰ ਖੁਲ੍ਹਣ ‘ਤੇ ਵਧਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿੰਨ “ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ” ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨਾਂ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਲਈ ਤਿੰਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੂਰਤੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਯਤ ਸੱਤ ਦੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲ, ਆਯਤ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਨੱਬੇ ਸਾਲ, ਅਤੇ ਆਯਤ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤੇਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਪੈਂਤੀ ਸਾਲ, ਤਿੰਨ ਅਜਿਹੀਆਂ ਆਯਤਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਸਮੇਂ ਦੀ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਹੈ ਜੋ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪੁਸ਼ਟੀ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣੀ ਗਈ ਜਿਸ ਦਾ ਉਹ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ, ਉਸ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪੂਰਤੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਮਿਲਰਾਈਟ ਲਾਗੂਕਰਨ, ਇਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੀ ਅੰਤਿਮ-ਕਾਲੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਸਾਕਸ਼ੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੀ ਸਮੇਂ ਸੰਬੰਧੀ ਲਾਗੂਕਰਨ ਹੁਣ ਹੋਰ ਵੈਧ ਨਹੀਂ ਰਹੀ, ਇਸ ਲਈ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸੰਕੇਤਾਂ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਵਜੋਂ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕਤਾ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ ਆਯਤ ਖੁਦ, ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਆਯਤ ਦੀ ਪੂਰਤੀ, ਅਤੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਮਿਲਰਾਈਟ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਰਾਹੀਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।

ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖੀ ਬਗਾਵਤ ਦੀ ਕਾਲਕ੍ਰਮਿਕ ਕਥਾ ਸੰਘਾਂ, ਸੰਧੀਆਂ ਅਤੇ ਵਾਚਿਆਂ ਨਾਲ ਗੁੰਥੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਮਨੁੱਖੀ ਵਾਚੇ ਦਿਵਿਆ ਵਾਚੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਰੱਖੇ ਗਏ ਹਨ।

ਰੋਮ ਸਮੂਹ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ “ਉਹ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਨੇਮ ਨੂੰ ਤਿਆਗਦੇ ਹਨ” ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਦਰੂਨੀ ਰੇਖਾ, ਜੋ ਆਇਤ ਚਾਲੀ ਦੇ ਗੁਪਤ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਰੇਖਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਨੇਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਰੇਖਾ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਉਸੇ ਨੇਮ ਨੂੰ ਤਿਆਗਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਵਰਗ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਿਆਂ ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਤੋਂ ਲਾਭਾਨਵਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਬਾਹਰੀ ਇਤਿਹਾਸ ਟੁੱਟੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਮਨੁੱਖੀ ਸੰਧੀਆਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਡੋਰ ਉੱਤੇ ਬੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਪਣੇ ਅੰਤਕਾਲੀਨ ਬਚੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਵਾਅਦਾਤਮਕ ਸੰਬੰਧ ਦੇ ਅਨੇਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂਤ ਗੁੰਥੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਅੰਕ “ਗਿਆਰਾਂ” ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਿ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਗਿਆਰਵੀਂ ਆਯਤ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰੀ ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਹੋਰ ਵੀ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਕੇ ਉਭਾਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਯਸਾਯਾਹ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਅਤੇ ਗਿਆਰਵੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਕੰਮ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਅੰਤ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਏ ਲੋਕ ਦੋ ਵਾਰ ਛਿੱਤਰ-ਬਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਹੋਣਗੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਦਾਨੀਏਲ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਆਯਤ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਇਕ ਛਿੱਤਰ-ਬਿੱਤਰ ਹੋਣ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਛਿੱਤਰ-ਬਿੱਤਰ ਹੋਣ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਂਦੀ ਹੈ।

ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।

ਅਗਲੀ ਆਇਤ, ਆਇਤ ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਨੂੰ ਸਦੋਮ ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਦੀ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪੁਨਰਜੀਵਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਵਿਖਰੇ ਹੋਏ, ਮਰੇ ਹੋਏ, ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਘਾਟੀ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਦੋ ਗਵਾਹ ਗਣਤੰਤਰਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ 2020 ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ। ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਦੀ ਆਪਣੀ ਝੂਠੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ‘ਤੇ ਮਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਗਣਤੰਤਰਕ ਸਿੰਗ 2020 ਦੀ ਚੋਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਚੋਣ ‘ਤੇ ਮਰ ਗਿਆ। ਯਸਾਯਾਹ ਇਹ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਗਵਾਹ ਪੁਨਰਜੀਵਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ ਗਵਾਹ ਉਹ ਝੰਡਾ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਗਿਆਰਵੇਂ ਘੰਟੇ ਦੇ ਕਾਮੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ “ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਤਿਆਗੇ ਹੋਏਆਂ” ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। “ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਤਿਆਗੇ ਹੋਏ” ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਕਾਰਨ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਕਿ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਤਿਆਗੇ ਜਾਣ। ਉਹ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀਆਂ ਮਰੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਤਿਆਗੇ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਉਸ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਪਏ ਰਹੇ ਜਿੱਥੇ ਸਾਡਾ ਪ੍ਰਭੂ ਵੀ ਸਲੀਬ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਦਕਿ ਦੂਜੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਆਨੰਦ ਮਨਾਂਦੀ ਰਹੀ।

ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਤੋਂ ਕੰਬਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਉਹਨਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੱਢੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਿਆ। ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਝੰਡੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਿਆ।

ਗਿਆਰਹੀਂ ਆਇਤ ਦਾ ਸੰਦਰਭ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਨਬੀ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ ਇੱਥੇ ਜਿਸ ਵਾਅਦੇ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਲ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਨਵੀਕਰਨ ਦੀ ਹੈ।

ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੇ ਨਿਆਇ ਦਾ ਉਹ ਵਿਸ਼ਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਵੱਲੋਂ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ, ਆਯਤ ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਨੌਂ ਦੀ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਸੱਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਓਹੀ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਹੈ। ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਆਯਤ ਗਿਆਰਾਂ ਕੇਵਲ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੇ ਉਸ ਲਗਾਤਾਰ ਵਰਣਨ ਦਾ ਹੀ ਅਗਲਾ ਭਾਗ ਹੈ ਜੋ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ ਉੱਤੇ ਨਿਆਂ ਬਾਰੇ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਨੌਂ ਦੀ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦੀ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੋਹਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਾ ਕੀਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਧਿਆਇ ਨੌਂ ਤੋਂ ਗਿਆਰਾਂ ਤੱਕ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨਾਵਲੀ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਵਿੱਚ 9/11 ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਿਆਂ ਲਈ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਵੱਖਰੀਕਰਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਵਿੱਚ ਚਿੱਤਰਿਤ ਅੰਤਿਮ ਕਲੀਸੀਆ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। “ਗਿਆਰਾਂ, ਗਿਆਰਾਂ” ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਉਸ ਵਾਚਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਗਿਣਤੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਜੋੜੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਬਾਈਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਦੋ ਸੌ ਵੀਹ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਦਿਵਤਾ ਦੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।

ਈਸਾ-ਪੂਰਵ 677 ਅਤੇ 457 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੇ ਦੋ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਤੇਈ ਸੌ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੂੰ ਮੂਸਾ ਦੀ ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ ਦੀ ਸਮੇਂ-ਸੰਬੰਧੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੇ ਉਸ ਕੰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ 1844 ਵਿੱਚ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਇਕੱਠਿਆਂ ਆ ਪਹੁੰਚੀਆਂ। ਦੋ ਸੌ ਵੀਹ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਬਾਈ ਦੀ ਸੰਖਿਆ ਦੁਆਰਾ ਜੋ ਕੁਝ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਸੰਖਿਆ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਜਿਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਗਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਬਾਈ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਹੈ।

ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।