ਯੋਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਤੇ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਦੀ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੀ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ - ਨੰਬਰ ਦੋ

“ਗੰਭੀਰ ਲਾਲਸਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਦੇ ਦਿਨ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਉਸ ਮੌਕੇ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਦੁਹਰਾਈਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਯੂਹੰਨਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ‘ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦੂਤ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਤਰਦਾ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸੀ; ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੋ ਗਈ।’ ਫਿਰ, ਜਿਵੇਂ ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਸੁਣਾਈ ਜਾਵੇਗੀ, ਹਰ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ।

“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹਰ ਉਸ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਨਵਾਂ ਜੀਵਨ ਫੂਕ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੱਚੇ ਮਨ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵੇਦੀ ਤੋਂ ਲਏ ਜੀਊਂਦੇ ਅੰਗਾਰੇ ਨਾਲ ਹੋਠਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਵਾਕਪਟੂ ਬਣਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅਵਾਜ਼ਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀਆਂ ਅਦਭੁੱਤ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਹਕਲਾਉਂਦੀ ਜੀਭ ਖੁਲ੍ਹ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਡਰਪੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਲਈ ਸਾਹਸੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇਣ ਵਾਸਤੇ ਬਲਵਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੇ ਕਿ ਉਹ ਆਤਮਾ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਹਰ ਇਕ ਮੈਲ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਐਸਾ ਨੇੜਲਾ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਕਿ ਜਦੋਂ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਵਰਸਾਈ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਭਾਗੀ ਹੋ ਸਕਣ।” Review and Herald, July 20, 1886.

ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹੋਰ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬੋਲਣ ਲੱਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਆਤਮਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਦਿੰਦਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲੇਮ ਵਿੱਚ ਆਕਾਸ਼ ਹੇਠਾਂ ਦੀ ਹਰ ਕੌਮ ਵਿੱਚੋਂ ਆਏ ਹੋਏ ਭਗਤ ਯਹੂਦੀ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਚਹੁੰਓਰ ਫੈਲ ਗਈ, ਤਾਂ ਭੀੜ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਘਬਰਾ ਗਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਹਰ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਹੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਬੋਲਦੇ ਸੁਣਦਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਹੈਰਾਨ ਅਤੇ ਅਚੰਭਿਤ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, ਵੇਖੋ, ਕੀ ਇਹ ਸਾਰੇ ਜੋ ਬੋਲਦੇ ਹਨ ਗਲੀਲੀ ਨਹੀਂ ਹਨ? ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣੀ ਆਪਣੀ ਮਾਤ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਜੰਮੇ ਹਾਂ, ਕਿਵੇਂ ਸੁਣਦੇ ਹਾਂ? ਪਾਰਥੀ, ਮਾਦੀ, ਅਤੇ ਏਲਾਮੀ, ਅਤੇ ਮੈਸੋਪੋਟਾਮੀਆ ਦੇ ਵਸਨੀਕ, ਅਤੇ ਯਹੂਦਿਆ, ਕੱਪਦੂਕੀਆ, ਪੁੰਤੁਸ ਅਤੇ ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ, ਫ੍ਰੂਗੀਆ ਅਤੇ ਪਮਫੂਲੀਆ ਦੇ, ਮਿਸਰ ਦੇ, ਅਤੇ ਕੁਰੇਨੇ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਲੀਬੀਆ ਦੇ ਭਾਗਾਂ ਦੇ, ਅਤੇ ਰੋਮ ਤੋਂ ਆਏ ਪਰਦੇਸੀ, ਯਹੂਦੀ ਅਤੇ ਯਹੂਦੀ ਧਰਮ ਅੰਗੀਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਕ੍ਰੇਤੀ ਅਤੇ ਅਰਬੀ—ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮਹਾਨ ਕਰਤੱਬਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਸੁਣਦੇ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਹੈਰਾਨ ਸਨ ਅਤੇ ਸੰਦੇਹ ਵਿੱਚ ਪਏ ਹੋਏ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਇਸ ਦਾ ਕੀ ਅਰਥ ਹੈ? ਪਰ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਠੱਠਾ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਨਵੀਂ ਮਦਿਰਾ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਪਰ ਪਤਰਸ ਨੇ ਗਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹ ਕੇ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਯਹੂਦਿਆ ਦੇ ਪੁਰਖੋ, ਅਤੇ ਹੇ ਯਰੂਸ਼ਲੇਮ ਦੇ ਸਭ ਵਸਨੀਕੋ, ਇਹ ਗੱਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਾਣੀ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਮੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉਹੋ ਜਿਹੇ ਮਸਤ ਨਹੀਂ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝਦੇ ਹੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਤਾਂ ਦਿਨ ਦਾ ਤੀਜਾ ਘੰਟਾ ਹੀ ਹੈ। ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ 2:4–15।

“ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਕਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਸਾਡੇ ਚਰਿਤਰਾਂ ਉੱਤੇ ਇਕ ਵੀ ਦਾਗ ਜਾਂ ਕਲੰਕ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇ। ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਇਹ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਚਰਿਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਦਾ ਉਪਚਾਰ ਕਰੀਏ, ਆਤਮਾ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੀਏ। ਤਦ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਉਤਰੇਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲੀ ਵਰਖਾ ਪੰਤੇਕੁਸਤ ਦੇ ਦਿਨ ਚੇਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਉਤਰੀ ਸੀ।”

“ਅਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਹੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧਨਵਾਨ ਅਤੇ ਸਮਾਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਅਸੀਂ ‘ਦੁਖੀ, ਅਤੇ ਦਇਆਯੋਗ, ਅਤੇ ਗਰੀਬ, ਅਤੇ ਅੰਨ੍ਹੇ, ਅਤੇ ਨੰਗੇ’ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੈ ਕਿ ਸੱਚੇ ਸਾਕਸ਼ੀ ਦੀ ਤਾੜਨਾ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ: ‘ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਤਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੋਨਾ ਖਰੀਦ ਲੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਜਾਵੇਂ; ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਵੇਂ, ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਨੰਗੇਪਣ ਦੀ ਲਾਜ ਪ੍ਰਗਟ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਜਨ ਲਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਵੇਖ ਸਕੇਂ।’ …”

“ਹੁਣ ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਬੇਦਾਗ ਰੱਖਣਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਧੋਣਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੇਮਨੇ ਦੇ ਲਹੂ ਵਿੱਚ ਚਿੱਟਾ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸਾਨੂੰ ਅਹੰਕਾਰ, ਜਜ਼ਬਾਤੀ ਉਤੇਜਨਾ, ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਸੁਸਤੀ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸਾਨੂੰ ਜਾਗ ਉੱਠਣਾ ਹੈ ਅਤੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੀ ਸਮਤੋਲਤਾ ਲਈ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਯਤਨ ਕਰਨਾ ਹੈ। ‘ਅੱਜ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੋ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਕਠੋਰ ਨਾ ਕਰੋ।’ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਅਤਿ ਹੀ ਪਰਖਣਯੋਗ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਸੰਸਾਰ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੈ। ‘ਪਰ ਤੁਸੀਂ, ਭਰਾਵੋ,’ ਪੌਲੁਸ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ‘ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਦਿਨ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਚੋਰ ਵਾਂਗ ਆ ਪਵੇ।’ ਉਡੀਕ ਕਰਦੀ, ਤਰਸਦੀ ਆਤਮਾ ਲਈ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਚਾਨਣ, ਦੁੱਖ ਵਿੱਚੋਂ ਅਨੰਦ, ਅਤੇ ਥਕਾਵਟ ਵਿੱਚੋਂ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਲਿਆਉਣਾ ਸਦਾ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਰਹਿਆ ਹੈ।”

“ਹੇ ਭਰਾਵੋ, ਤੁਸੀਂ ਤਿਆਰੀ ਦੇ ਇਸ ਮਹਾਨ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ? ਜੋ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੰਸਾਰੀ ਢਾਂਚਾ ਅਪਣਾ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੋਹਰ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉੱਤੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਨਿਮਾਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗੀ ਢਾਂਚਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮੱਥਿਆਂ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਹੁਕਮ ਜਾਰੀ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਛਾਪ ਲਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਚਰਿੱਤਰ ਸਦੀਵਤਾ ਲਈ ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਬਣਿਆ ਰਹੇਗਾ।

“ਹੁਣ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਪੁਰਸ਼ ਜਾਂ ਇਸਤ੍ਰੀ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਲਗਾਈ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਹ ਕਦੇ ਵੀ ਮਹੱਤਵਾਕਾਂਕਸ਼ੀ, ਸੰਸਾਰ-ਪ੍ਰੇਮੀ ਪੁਰਸ਼ ਜਾਂ ਇਸਤ੍ਰੀ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਲਗਾਈ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਹ ਕਦੇ ਵੀ ਝੂਠੀ ਜੀਭਾਂ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਦਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਜਾਂ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਲਗਾਈ ਜਾਵੇਗੀ। ਜਿਹੜੇ ਸਭ ਇਸ ਮੋਹਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ—ਸਵਰਗ ਲਈ ਯੋਗ ਉਮੀਦਵਾਰ। ਅੱਗੇ ਵਧੋ, ਮੇਰੇ ਭਰਾਵੋ ਅਤੇ ਭੈਣੋ। ਇਸ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਕੇਵਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਿੰਦੂਆਂ ਬਾਰੇ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲਿਖ ਸਕਦੀ ਹਾਂ, ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡਾ ਧਿਆਨ ਤਿਆਰੀ ਦੀ ਲੋੜ ਵੱਲ ਦਿਵਾਉਂਦੀ ਹੋਈ। ਆਪਣੇ ਲਈ ਆਪ ਹੀ ਧਰਮਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਵਰਤਮਾਨ ਘੜੀ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕੋ।” Testimonies, volume 5, 214, 216.

ਅਤੇ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸਾਹ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ। ਯੂਹੰਨਾ 20:22.

“ਮਸੀਹ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਫੂਕਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਦਾ ਕਰਮ, ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਦੇ ਦਿਨ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਚੁਰ ਵਰਖਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁਝ ਬੂੰਦਾਂ ਵਰਗਾ ਸੀ।” Spirit of Prophecy, volume 3, 243.

ਪਰ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਥੋਮਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦਿਦੁਮੁਸ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਯਿਸੂ ਦੇ ਆਉਣ ਵੇਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਹੋਰ ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ ਹੈ। ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਜੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਲਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਾ ਵੇਖਾਂ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲ ਕੀਲਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਪਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਉਸ ਦੇ ਪੱਸੇ ਵਿੱਚ ਨਾ ਧਰਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ। ਯੂਹੰਨਾ 2:24, 25.

ਅਤੇ ਇਹ ਹੋਇਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰ-ਵਿਮਰਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਦ ਯਿਸੂ ਆਪ ਨੇੜੇ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਰਨ ਲੱਗਾ। ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਰੋਕੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਨਾ ਸਕਣ। …

ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਮੂਰਖੋ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿਆਂ ਨੇ ਕਹੀਆਂ ਹਨ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਨੋਂ ਮੰਦੇ ਹੋ! ਕੀ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਇਹ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਸਹਿਣੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਸੀ? ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਤੋਂ ਅਤੇ ਸਭ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿਆਂ ਤੋਂ ਆਰੰਭ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸੰਬੰਧ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਈਆਂ। ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਪਿੰਡ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚੇ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਐਸਾ ਜਤਾਇਆ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਹੋਰ ਅੱਗੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ। ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਲ ਕਰਕੇ ਰੋਕਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੰਝ ਪੈਣ ਨੂੰ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਿਨ ਬਹੁਤ ਢਲ ਗਿਆ ਹੈ। ਤਦ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਠਹਿਰਣ ਲਈ ਅੰਦਰ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਐਸਾ ਹੋਇਆ ਕਿ ਜਦ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਲਈ ਬੈਠਿਆ, ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਰੋਟੀ ਲਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ, ਤੋੜੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੁੱਲ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ; ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਓਝਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, ਕੀ ਜਦ ਉਹ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਦ ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਕੀ ਸਾਡਾ ਦਿਲ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਧਧਕਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ? ਲੂਕਾ 24:15, 16, 25–32.

“ਮੈਂ ਉਸ ਕੰਬਣ ਦਾ ਅਰਥ ਪੁੱਛਿਆ ਜੋ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਇਹ ਸੱਚੇ ਗਵਾਹੀ ਦੇ ਉਸ ਸਿੱਧੇ ਸਾਕ੍ਹੀਪਣ ਕਰਕੇ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਲਾਓਦੀਕਿਆਂ ਲਈ ਸੱਚੇ ਗਵਾਹ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਉੱਤੇ ਪਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਪਦੰਡ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਣ ਅਤੇ ਸਿੱਧਾ ਸੱਚ ਉੰਡੇਲ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰੇਗਾ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਇਸ ਸਿੱਧੇ ਸਾਕ੍ਹੀਪਣ ਨੂੰ ਸਹਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਣਗੇ। ਉਹ ਇਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਉਹ ਕਾਰਨ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਕੰਬਣ ਪੈਦਾ ਕਰੇਗਾ।

“ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਸੱਚੇ ਗਵਾਹ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਉੱਤੇ ਅੱਧਾ ਵੀ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਗੰਭੀਰ ਗਵਾਹੀ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਨੂੰ ਹਲਕੇ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਣਡਿੱਠਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਗਵਾਹੀ ਡੂੰਘੇ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਵੇਗੀ; ਜਿਹੜੇ ਸਭ ਸਚਮੁੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨਣਗੇ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ।” Early Writings, 271.

“ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਜੋ ਸਾਨੂੰ A. T. Jones ਅਤੇ E. J. Waggoner ਰਾਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਾਏ ਉਸ ਹਰ ਇੱਕ ਉੱਤੇ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ’ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਤਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਹੋਰਨਾਂ ਤੱਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ-ਪ੍ਰਦੱਤ ਕਿਰਣਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤਿਬਿੰਬਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।” The 1888 Materials, 1053.

“ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਬਣਾਈਆਂ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਅਣਇੱਛਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ, ਮਿਨੀਐਪੋਲਿਸ ਵਿੱਚ ਭਰਾਵਾਂ ਵੈਗਨਰ ਅਤੇ ਜੋਨਜ਼ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਵੱਡੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਉਸ ਵਿਰੋਧ ਨੂੰ ਭੜਕਾ ਕੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਸਾਡੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸ਼ਕਤੀ ਦੂਰ ਰੱਖੀ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣ ਲਈ ਲਾਲਾਇਤ ਸੀ। ਵੈਰੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸਮਰੱਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ ਜੇ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਤੱਕ ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੈ ਜਾਂਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਪੈਂਤੀਕੁਸਤ ਦੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰੇਰਤਿਆਂ ਨੇ ਇਸ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਹ ਰੌਸ਼ਨੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉਹ ਵੱਡੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ।” Selected Messages, book 1, 235.

ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪਹਿਰੇਦਾਰੀ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਰਹਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਮੀਨਾਰ ਉੱਤੇ ਜਾ ਖਲੋਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੱਕਦਾ ਰਹਾਂਗਾ ਕਿ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਆਖੇਗਾ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੈਨੂੰ ਠਹਿਰਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ ਤਾਂ ਮੈਂ ਕੀ ਉੱਤਰ ਦਿਆਂਗਾ। ਹਬੱਕੂਕ 2:1.

ਤਦ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਲਿਖ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ਸਾਫ਼-ਸਪਸ਼ਟ ਲਿਖ, ਤਾਂ ਜੋ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹੇ ਉਹ ਦੌੜ ਸਕੇ। ਹਬੱਕੂਕ 2:2.

“ਸਾਡੀਆਂ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਿੱਧੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਸੌਂਦੇ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ ਜਾਵੇ।”

“ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਬਚਨ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਅਡੋਲ ਉੱਨਤੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਆਓ ਹੁਣ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਲੋੜ ਨੂੰ ਵੇਖੀਏ। ਪ੍ਰਭੂ ਸਾਨੂੰ ਤਦ ਤੱਕ ਵਰਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਾਹ ਨਾ ਫੂਂਕੇ। ਮੈਂ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਸੁਣੇ: ‘ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੀ ਹਿਰਦੇ ਉੱਤੇ ਡੂੰਘੀ ਚਾਲਨਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਉਸ ਦੇ ਜੀਵਨ-ਦਾਇਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਸੱਚਾਈ ਮਰੇ ਹੋਏ ਅੱਖਰ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।’” Review and Herald, November 18, 1902.

“(5 ਨਵੰਬਰ, 1892 ਨੂੰ, ਐਡਲੇਡ, ਦੱਖਣੀ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਤੋਂ, ‘ਪਿਆਰੇ ਭਤੀਜੇ ਅਤੇ ਭਤੀਜੀ, ਫ੍ਰੈਂਕ ਅਤੇ ਹੈਟੀ [ਬੈਲਡਨ],’ ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ।)”

“ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਵੋਗੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮਿਨੀਐਪੋਲਿਸ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਉਸ ਸਾਰੀ ਦੁਸ਼ਟਤਾ ਨੂੰ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਖੋਗੇ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਮੈਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੁੜ ਕਦੇ ਨਾ ਵੀ ਵੇਖਾਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਜਾਣੋ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਦੁੱਖ, ਕਲੇਸ਼ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਭਾਰ ਲਈ ਮਾਫ਼ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਕਾਰਣ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਲਿਆਏ ਹੋ। ਪਰ ਤੁਹਾਡੀ ਆਤਮਾ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਉਸ ਦੀ ਖਾਤਰ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮਰਿਆ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖੋ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਏ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਉਹ ਸਾਰਾ ਸਬੂਤ ਸੀ ਜਿਸ ਦੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੋੜ ਸੀ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਭਰਾ ਜੋਨਜ਼ ਅਤੇ ਵੈਗਨਰ ਰਾਹੀਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਜੋਤ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਾ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੱਚ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬੋਲੇ ਗਏ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਮੰਨਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਾ ਹੋਏ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਗਲਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਕੋਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਸੁਨੇਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸੁਨੇਹੇ ਅਤੇ ਸੁਨੇਹਾ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁੱਛ ਜਾਣਿਆ ਸੀ।”

“ਸਾਡੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਐਸੀ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਆਤਮ-ਤੁਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਉਸ ਜੋਤ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਮੰਨਣ ਦੀ ਐਨੀ ਅਣਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਦੇਖੀ, ਜਿਹੀ ਮਿਨੀਐਪੋਲਿਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਉਸ ਟੋਲੀ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਫਿਰ ਕਦੇ ਸਾਫ਼ ਜੋਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਾ ਹੋਵੇਗੀ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਕੀਮਤੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕੇ ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਭੇਜੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਮੰਡ ਨੂੰ ਨਿਮਾਣਾ ਨਾ ਕਰ ਲੈਣ ਅਤੇ ਇਹ ਸਵੀਕਾਰ ਨਾ ਕਰਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਨੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਅਤੇ ਹਿਰਦੇ ਪੱਖਪਾਤ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਪ੍ਰਭੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇਣਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਭਟਕਣਾਂ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਸੁਣਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਾ ਸਨ। ਉਹ ਉਸੇ ਆਤਮਾ ਤੋਂ ਚਲਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ ਜਿਸ ਨੇ ਕੋਰਹ, ਦਾਥਾਨ ਅਤੇ ਅਬੀਰਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਉਸ ਸਬੂਤ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਲਈ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਸਨ ਜੋ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰਦਾ ਕਿ ਉਹ ਗਲਤ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਛੋੜੇ ਦੇ ਮਾਰਗ ਉੱਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਅੱਗੇ ਵੱਧਦੇ ਗਏ, ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹੋਰ ਵੀ ਖਿੱਚੇ ਜਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਨਾ ਗਏ।”

“ਇਹ ਕੌਣ ਸਨ? ਨਾ ਕਮਜ਼ੋਰ, ਨਾ ਅਗਿਆਨੀ, ਨਾ ਅਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ। ਉਸ ਬਗਾਵਤ ਵਿੱਚ ਢਾਈ ਸੌ ਸਰਦਾਰ ਸਨ, ਜੋ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਨ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ-ਨਾਮ ਪੁਰਸ਼। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਕੀ ਸੀ? ‘ਸਾਰੀ ਮੰਡਲੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ; ਤਾਂ ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮੰਡਲੀ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਕਿਉਂ ਚੁੱਕਦੇ ਹੋ?’ [Numbers 16:3]. ਜਦੋਂ ਕੋਰਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਿਆਂ ਹੇਠ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਲੋਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਇਸ ਅਦਭੁਤ ਘਟਨਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਹੱਥ ਨਾ ਦੇਖ ਸਕੇ। ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ ਸਾਰੀ ਮੰਡਲੀ ਨੇ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਹਾਰੂਨ ਉੱਤੇ ਦੋਸ਼ ਲਾਇਆ, ‘ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ’ [verse 41], ਅਤੇ ਮੰਡਲੀ ਉੱਤੇ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਆ ਪਈ, ਅਤੇ ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ।”

“ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਮਿਨੀਐਪੋਲਿਸ ਛੱਡਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ, ਤਦ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦੂਤ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ: ‘ਐਸਾ ਨਹੀਂ; ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਇਸ ਥਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਇੱਕ ਕੰਮ ਰੱਖਿਆ ਹੈ। ਲੋਕ ਕੋਰਹ, ਦਾਥਾਨ ਅਤੇ ਅਬੀਰਾਮ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਦੁਹਰਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਯੋਗ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਜੋਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ; ਉਹ ਤੇਰੀ ਗਵਾਹੀ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦੇਣਗੇ; ਪਰ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਵਾਂਗਾ; ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਸਮਰੱਥਾ ਤੈਨੂੰ ਸੰਭਾਲੇ ਰੱਖੇਗੀ। ਉਹ ਤੇਰਾ ਤਿਰਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ, ਪਰ ਦੂਤਾਂ ਦਾ ਅਤੇ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ, ਜੋ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਕੋਲ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਬਚਨ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੰਨ੍ਹੀਆਂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਚਾਰ-ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਵਿਗਾੜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਹਰੇਕ ਜੀਵਾਤਮਾ ਆਪਣੇ ਇਸ ਪਾਪ, ਇਸ ਅਪਵਿੱਤਰ ਅਜ਼ਾਦਖ਼ਿਆਲੀ ਤੋਂ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਤੋਬਾ ਨਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਅੰਧਕਾਰ ਵਿੱਚ ਤੁਰਣਗੇ। ਮੈਂ ਦੀਵੇਦਾਨ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਤੋਬਾ ਨਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਨਾ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰ ਸਕਾਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਆਤਮਿਕ ਨਿਗਾਹ ਨੂੰ ਧੁੰਦਲਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣਾ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਪ੍ਰਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਠੱਠੇ ਅਤੇ ਘ੍ਰਿਣਾ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ। ਹਲਕਾਪਣ, ਤੁੱਛ ਬਾਤਾਂ, ਮਖੌਲ ਅਤੇ ਮਜ਼ਾਕ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਮੈਨੂੰ ਖੋਜਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਲਾਏ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਹੀ ਸਲਗਾਈ ਹੋਈਆਂ ਚਿੰਗਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੁਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਉਹ ਤੋਬਾ ਨਾ ਕਰਨ ਤਾਂ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਲੇਟਣਗੇ। ਪ੍ਰਭੂ ਇਉਂ ਆਖਦਾ ਹੈ: ਆਪਣੇ ਕਰਤੱਬ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਡੱਟਾ ਰਹੁ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡਾਂਗਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਤਿਆਗਾਂਗਾ।’ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਆਏ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਅਣਦੇਖਾ ਕਰਨ ਦਾ ਮੈਂ ਸਾਹਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।”

“ਬੈਟਲ ਕ੍ਰੀਕ ਵਿੱਚ ਚਾਨਣ ਸਾਫ਼, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਕਿਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਪਰ ਜਿਹੜੇ ਮਿਨੀਆਪੋਲਿਸ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੌਣ ਉਸ ਚਾਨਣ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਉਹ ਧਨਾਢ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਹਨ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਭੇਜੇ ਸਨ? ਕੌਣ ਆਗੂ, ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ, ਦੇ ਨਾਲ ਕਦਮ-ਦਰ-ਕਦਮ ਚੱਲਿਆ ਹੈ? ਕੌਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭ੍ਰਮਿਤ ਜੋਸ਼, ਆਪਣੀ ਅੰਧਤਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਈਰਖਾਵਾਂ ਅਤੇ ਬੁਰੀਆਂ ਸ਼ੱਕ-ਸ਼ੁਭਿਆਂ, ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਪਣੇ ਅੜੀਅਲ ਵਿਰੋਧ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸਵੀਕਾਰੋਕਤੀ ਕੀਤੀ ਹੈ? ਇੱਕ ਵੀ ਨਹੀਂ; ਅਤੇ ਚਾਨਣ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਲੰਬੀ ਉਪੇਖਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਉਸ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਗਏ ਹਨ; ਉਹ ਕਿਰਪਾ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਮਸੀਹ ਯਿਸੂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵੱਧਦੇ ਰਹੇ। ਉਹ ਉਸ ਲੋੜੀਂਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹੇ ਹਨ ਜੋ ਉਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਮਿਕ ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚ ਬਲਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਬਣਾ ਦਿੰਦੀ।”

“ਮਿਨੀਐਪੋਲਿਸ ਵਿੱਚ ਅਪਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਇੱਕ ਅਦਮਯ ਰੋਕਾਵਟ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਦੇਹ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਉਠਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਸੰਕਟ ਆਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੰਨੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸਬੂਤ ਉੱਤੇ ਸਬੂਤ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਹੀ ਬਿੰਦੂਆਂ ਉੱਤੇ ਪਰਖੇ ਜਾਣਗੇ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਇੰਨੀ ਪ੍ਰਤੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਹੈ, ਕਠਿਨ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਕੱਲਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਮਾਰਗ ਇਹੀ ਹੈ ਕਿ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਚੱਲਣ, ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਲਈ ਸਿੱਧੀਆਂ ਰਾਹਾਂ ਬਣਾਉਣ, ਕਿਤੇ ਐਸਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਲੰਗੜਾ ਰਾਹ ਤੋਂ ਭਟਕਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਫ਼ਰਕ ਪਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਦੀ ਸੰਗਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ—ਕੀ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਆਪਣੀ ਹੀ ਮੰਨੀ ਹੋਈ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੀ ਹੀ ਸਲਗਾਈ ਹੋਈ ਚਿੰਗਾਰੀਆਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਤੁਰਦੇ ਹਨ।”

“ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਪ੍ਰਭ ਕਰਨ ਲਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿੰਨਾ ਸਮਾਂ, ਜਿੰਨੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਅਤੇ ਜਿੰਨੀ ਮਿਹਨਤ ਲੱਗੀ ਹੈ, ਉਹ ਇਕ ਭਿਆਨਕ ਘਾਟਾ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਆਤਮਿਕ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਕਈ ਸਾਲ ਅੱਗੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਸੀ; ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਬਹੁਤੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਕਲੀਸੀਆ ਵਿੱਚ ਜੋੜੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਸਨ, ਜੇ ਉਹ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਾਨਣ ਵਿੱਚ ਤੁਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਜਾਣ ਸਕਣ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ ਸਵੇਰ ਵਾਂਗ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਭੇਜਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਗ੍ਰੈਨਾਈਟ ਦੀ ਕੰਧ ਵਾਂਗ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹੇ ਕਰਮੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਪ੍ਰਭ ਕਰਨ ਲਈ ਕਲੀਸੀਆ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਇੰਨੀ ਵੱਡੀ ਮਿਹਨਤ ਖਰਚਣੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਸੰਸਾਰ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਛੱਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਨਸ਼ਾ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਅਤੇ ਇਕਜੁੱਟ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਨਿਰਣਾਇਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਕਰਨ, ਤੁਰਹੀ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਧੁਨੀ ਦੇਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਲੋਕ ਸਭ ਦੇ ਸਭ ਆਪਣੇ ਫਰਜ਼ ਦੇ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਦੌੜ ਕੇ ਪਹੁੰਚਣ ਅਤੇ ਇਸ ਮਹਾਨ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਭਾਗ ਨਿਭਾਉਣ। ਤਦ ਉਸ ਹੋਰ ਦੂਤ ਦੀ ਤਾਕਤਵਰ, ਸਪਸ਼ਟ ਰੌਸ਼ਨੀ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਤਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦੀ। ਅਸੀਂ ਕਈ ਸਾਲ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਗਏ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੰਧੇਪਣ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹ ਕੇ ਉਸੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਉੱਨਤੀ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਮਿਨੀਐਪੋਲਿਸ ਦੀ ਸਭਾ ਤੋਂ ਇੱਕ ਜਲਦੇ ਦੀਵੇ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਨਿਮਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਵੇਖਣ ਤੇ ਸਮਝਣ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਦੇ ਅੰਧੇਪਣ ਅਤੇ ਦਿਲ ਦੀ ਕਠੋਰਤਾ ਕਾਰਨ ਇਸ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਰੁਕਾਵਟ ਪਈ ਹੈ।

“ਛੋਟੀਆਂ-ਛੋਟੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਉੱਤੇ ਤਕਰਾਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਘੰਟੇ ਲੰਘਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ; ਸੁਨਹਿਰੀ ਮੌਕੇ ਵਿਅਰਥ ਗਵਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਆਕਾਸ਼ੀ ਦੂਤ ਦੇਰੀ ਕਾਰਨ ਦੁਖੀ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਬੇਸਬਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ—ਉਸ ਦੇ ਮੁੱਲ ਦੀ ਜਾਂ ਹਰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਣੀ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਦੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਕਦਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਇਸ ਆਕਾਸ਼ੀ ਦਾਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਦੇ ਕਵਚ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਲਈ ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਨੂੰ ਨਿਕਲਣਗੇ। ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਨਗੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਦਇਆ ਲਈ ਉਸ ਪ੍ਰਤੀ ਕ੍ਰਿਤਜਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਣਗੇ। ਪਰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਨੇਕਾਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਨੇਕਾਂ ਮੌਕਿਆਂ ਉੱਤੇ, ਇਹ ਗੱਲ ਠੀਕ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਬਾਰੇ ਕਹੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਸੀ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਨਾ ਜਾ ਸਕੇ। ਅਨੇਕ, ਜੋ ਅੰਧਕਾਰ ਦੀਆਂ ਬੇੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬੱਝੇ ਹੋਏ ਰਹੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦੇ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਰਤਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੇ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੰਦੇਹ ਅਤੇ ਪੱਖਪਾਤ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਦੂਤ ਮਨੁੱਖੀ ਸਾਧਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ—ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੁਆਰਾ ਧਰਮੀ ਠਹਿਰਾਉਣਾ, ਮਸੀਹ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ।” The 1888 Materials, 1066–1070.