ਅਸੀਂ ਪਿਛਲੇ ਲੇਖ ਦਾ ਸਮਾਪਨ ਇਸ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਸੀ, “ਜਦੋਂ ਇਹ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ 9/11 ਦੇ ਸਮੇਂ ਯੋਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਕਿਵੇਂ ਬਣ ਗਈ ਜਿਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਪਤਰਸ ਨੇ ਪੈਂਤੀਕੁਸਤ ਦੇ ਦਿਨ ਕੀਤੀ ਸੀ?”

ਪਤਰਸ ਇਹ ਦਰਸਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਯੋਏਲ ਦਾ ਬਚਨ ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਦੇ ਦਿਨ ਪੂਰਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦਾ ਉਹ ਬਿੰਦੂ ਹੈ ਜੋ ਪੈਂਤਕੁਸਤਕਾਲੀਨ ਰੁੱਤ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪੈਂਤਕੁਸਤਕਾਲੀਨ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦਾ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੋਇਆ। ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਸਮਝਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਦੋਹਾਂ ਹੀ ਯੋਏਲ ਨੂੰ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਜਾਣ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਯੋਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 9/11 ਉੱਤੇ ਵਰਤਮਾਨ ਸੱਚਾਈ ਬਣ ਗਈ; ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਉਸ ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਹਰ ਇਕ ਅੰਗ 9/11 ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਬਾਰੇ ਸਿੱਧਾ ਬੋਲੇਗਾ ਜੋ ਅੱਗੇ ਵਧਦਿਆਂ ਸੱਤ ਆਖ਼ਰੀ ਬਲਾਵਾਂ ਤੱਕ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸਮੇਤ, ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯੋਏਲ “ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦਿਨ” ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਜਿਵੇਂ ਕਿ 1888 ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, 9/11 ਨੂੰ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਵਰਤਮਾਨ ਪਰਖਣ ਵਾਲਾ ਸੱਚ ਬਣ ਗਈ। ਯਸਾਯਾਹ ਅਠਵੰਜੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਉਸੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਨਰਸਿੰਗੇ ਵਰਗੀ ਆਵਾਜ਼ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਪਰਾਧ ਵਿਖਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ “ਦਿਨ” ਯਸਾਯਾਹ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਰਸਿੰਗੇ ਵਾਂਗ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨਾ ਆਰੰਭ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਦਿਨ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੇ ਬਾਗ਼ ਦਾ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਉਸ ਦਿਨ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗਾਓ, ਲਾਲ ਦਾਖਰਸ ਦੀ ਇੱਕ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੀ ਬਾਰੀ। ਮੈਂ ਯਹੋਵਾਹ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਹਰ ਵੇਲੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੀੰਚਾਂਗਾ; ਕਿਤੇ ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਰਾਤ ਦਿਨ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਵਾਲੀ ਕਰਾਂਗਾ। ਕ੍ਰੋਧ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੰਡਿਆਂ ਅਤੇ ਝਾੜੀਆਂ ਨੂੰ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰੇ? ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਿਆਂ ਸਾੜ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਹ ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਫੜੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮੇਲ ਕਰੇ; ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮੇਲ ਕਰੇਗਾ। ਉਹ ਯਾਕੂਬ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜੜ ਪਕੜਾਵੇਗਾ; ਇਸਰਾਏਲ ਫੂਲੇਗਾ ਅਤੇ ਕਲੀਆਂ ਕੱਢੇਗਾ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮੁਖ ਨੂੰ ਫਲ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਯਸਾਯਾਹ 27:2–6.

ਆਧੁਨਿਕ ਆਤਮਿਕ “ਇਜ਼ਰਾਏਲ ਫੂਲੇਗਾ ਅਤੇ ਕਲੀਆਂ ਕੱਢੇਗਾ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਫਲ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇਵੇਗਾ” ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲੀ ਵਰਖਾ ਪੌਦੇ ਵਿੱਚ ਕਲੀਆਂ ਕੱਢਣ ਅਤੇ ਫੁੱਲ ਲਿਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਫਲ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ 9/11 ਨੂੰ ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਢਹਿ ਪਈਆਂ, ਤਾਂ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਅਠਾਰਾਂ ਦਾ ਬਲਵਾਨ ਦੂਤ ਉਤਰਿਆ ਅਤੇ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਛਿੜਕਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪਹਿਰੇਦਾਰਾਂ ਨੇ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਲਈ ਤੁਰਹੀ ਫੂਕਣੀ ਸੀ। ਯਸਾਯਾਹ ਦਾ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਲਾਲ ਦਾਖਰਸ ਦੇ ਅੰਗੂਰਬਾੜੇ ਦਾ ਗੀਤ ਵੀ ਹੈ। ਯੋਏਲ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਅਧਿਆਇ ਓਹੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ।

ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਉਹ ਬਚਨ ਜੋ ਪਥੂਏਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯੋਏਲ ਕੋਲ ਆਇਆ।

ਹੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗੋ, ਇਹ ਸੁਣੋ, ਅਤੇ ਹੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਭ ਵਸਨੀਕੋ, ਕੰਨ ਲਾਓ। ਕੀ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ? ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਗੱਲ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸਣ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹੋਰ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ।

ਜੋ ਕੁਝ ਪਾਲਮਰ ਕੀੜੇ ਨੇ ਛੱਡਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਟਿੱਡੀ ਨੇ ਖਾ ਲਿਆ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਟਿੱਡੀ ਨੇ ਛੱਡਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਕੈਂਕਰ ਕੀੜੇ ਨੇ ਖਾ ਲਿਆ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਕੈਂਕਰ ਕੀੜੇ ਨੇ ਛੱਡਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਸੁੰਡੀ ਨੇ ਖਾ ਲਿਆ।

ਹੇ ਮਦਿਰਾਪੀਓ, ਜਾਗੋ ਅਤੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰੋ; ਅਤੇ ਹੇ ਦਾਖਰਸ ਪੀਣ ਵਾਲਿਓ ਸਭੋ, ਹਾਹਾਕਾਰ ਕਰੋ, ਨਵੇਂ ਦਾਖਰਸ ਦੇ ਕਾਰਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਕੱਟਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਕੌਮ ਮੇਰੇ ਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਆਈ ਹੈ, ਬਲਵਾਨ ਅਤੇ ਅਣਗਿਣਤ; ਉਸ ਦੇ ਦੰਦ ਸਿੰਘ ਦੇ ਦੰਦ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਦਾਢਾਂ ਵੱਡੇ ਸਿੰਘ ਦੀਆਂ ਦਾਢਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੀ ਦਾਖਲਤਾ ਉਜਾੜ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਅੰਜੀਰ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਛਾਲ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨੰਗਾ ਕਰਕੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਚਿੱਟੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਜਵਾਨੀ ਦੇ ਪਤੀ ਲਈ ਟਾਟ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ ਕੁਆਰੀ ਵਾਂਗ ਵਿਲਾਪ ਕਰ। ਭੋਜਨ ਅਰਪਣ ਅਤੇ ਪਾਨ ਅਰਪਣ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਭਵਨ ਤੋਂ ਰੁਕ ਗਏ ਹਨ; ਜਾਜਕ, ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਸੇਵਕ, ਸੋਗ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਖੇਤ ਉਜੜ ਗਿਆ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਅਨਾਜ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ; ਨਵਾਂ ਦ੍ਰਾਖ-ਰਸ ਸੁੱਕ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇਲ ਮੁੱਕਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਹੇ ਕਿਸਾਨੋ, ਲੱਜਿਤ ਹੋਵੋ; ਹੇ ਅੰਗੂਰ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲਿਓ, ਕੂਕੋ, ਕਣਕ ਅਤੇ ਜੌ ਦੇ ਕਾਰਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਖੇਤ ਦੀ ਫ਼ਸਲ ਨਾਸ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਅੰਗੂਰ ਦੀ ਲੱਤ ਸੁੱਕ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੰਜੀਰ ਦਾ ਰੁੱਖ ਮੁਲਾਇਮ ਪੈ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਨਾਰ ਦਾ ਰੁੱਖ, ਖਜੂਰ ਦਾ ਰੁੱਖ ਵੀ, ਅਤੇ ਸੇਬ ਦਾ ਰੁੱਖ, ਅਰਥਾਤ ਖੇਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰੁੱਖ, ਕੁਮਲਾ ਗਏ ਹਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਆਨੰਦ ਸੁੱਕ ਗਿਆ ਹੈ।

ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕੱਸ ਲਓ ਅਤੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰੋ, ਹੇ ਯਾਜਕੋ; ਹਾਏ ਹਾਏ ਕਰੋ, ਹੇ ਵੇਦੀ ਦੇ ਸੇਵਕੋ; ਆਓ, ਟਾਟ ਪਾ ਕੇ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਪਏ ਰਹੋ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੇਵਕੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਭੋਜਨ-ਭੇਟ ਅਤੇ ਪਾਨ-ਭੇਟ ਤੁਹਾਡੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭਵਨ ਤੋਂ ਰੋਕ ਲਈ ਗਈ ਹੈ। ਉਪਵਾਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਠਹਿਰਾਓ, ਇਕ ਗੰਭੀਰ ਸਭਾ ਬੁਲਾਓ, ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਾਰੇ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਯਹੋਵਾਹ ਤੁਹਾਡੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭਵਨ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਅੱਗੇ ਪੁਕਾਰੋ, ਹਾਏ ਉਸ ਦਿਨ ਲਈ! ਕਿਉਂਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਦਿਨ ਨੇੜੇ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਰਬਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਵੱਲੋਂ ਵਿਨਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਆਵੇਗਾ। ਕੀ ਭੋਜਨ ਸਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗੇ ਹੀ ਕੱਟਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ? ਹਾਂ, ਸਾਡੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭਵਨ ਤੋਂ ਅਨੰਦ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮੁੱਕ ਗਈ? ਬੀਜ ਆਪਣੇ ਢੇਲਿਆਂ ਹੇਠਾਂ ਹੀ ਸੜ ਗਿਆ ਹੈ, ਅੰਨ-ਭੰਡਾਰ ਉਜਾੜੇ ਪਏ ਹਨ, ਕੋਠੇ ਢਾਹ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਅੰਨ ਸੁੱਕ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਸ਼ੂ ਕਿਵੇਂ ਕਰਾਹਦੇ ਹਨ! ਗਊਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਚਰਾਗਾਹ ਨਹੀਂ; ਹਾਂ, ਭੇਡਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵੀ ਉਜਾੜੇ ਗਏ ਹਨ।

ਹੇ ਯਹੋਵਾਹ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਪੁਕਾਰਾਂਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਅੱਗ ਨੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਚਰਾਗਾਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਲਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਲੌ ਨੇ ਖੇਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰੁੱਖ ਸਾੜ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਮੈਦਾਨ ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਸੁੱਕ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਅੱਗ ਨੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਚਰਾਗਾਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਲਿਆ ਹੈ। ਯੋਏਲ 1:1–20।

ਯੋਏਲ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਅਧਿਆਇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਅੰਗੂਰਬਾੜੀ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਯਸਾਯਾਹ “ਉਸ ਦਿਨ” ਨੂੰ ਉਸ ਦਿਨ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦਿਨ ਬੂਟੇ ਖਿੜਨ ਅਤੇ ਕਲੀ ਲੈਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਤੱਥ ਕਿ ਯਸਾਯਾਹ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ “ਜੜ ਪੱਕੀ ਕਰਨਗੇ,” “ਖਿੜਣਗੇ ਅਤੇ ਕਲੀ ਲੈਣਗੇ” ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ “ਫਲ” ਨਾਲ ਭਰ ਦੇਣਗੇ, ਤਿੰਨ ਕਦਮਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਕ੍ਰਮਵਰਤ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਬੂਟਾ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ “ਜੜ ਪੱਕੀ ਕਰਦਾ” ਹੈ। ਇਸ ਲਈ “ਜੜ ਪੱਕੀ ਕਰਨੀ” ਦਾ ਅਰਥ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਜੋ ਨੀਹਲੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਜਾਂ ਬੁਨਿਆਦ ਹੈ। ਜੋ “ਯਾਕੂਬ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਦੇ” ਹਨ, ਉਹ “ਜੜ ਪੱਕੀ ਕਰਦੇ” ਹਨ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ “ਇਸਰਾਏਲ” ਕਹਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਫਿਰ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆਈ ਕਹਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਲਈ ਇੱਕ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲੋੜੀਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਉੱਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਯਾਕੂਬ (ਛਲ ਕਰਕੇ ਅਧਿਕਾਰ ਹੜਪਣ ਵਾਲਾ) ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ (ਵਿਜੇਤਾ) ਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ ਸੰਬੰਧ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ 9/11 ਉੱਤੇ ਜੋ ਲੋਕ ਨੀਹਾਂ ਵੱਲ ਮੁੜ ਕੇ “ਜੜ ਪੱਕੀ ਕਰਦੇ” ਹਨ, ਉਹ ਓਥੇ ਅਤੇ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਇਕ ਵਾਚਿਕ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਨਾਮ ਦਾ ਬਦਲਾਅ ਵਾਚੇ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅਬਰਾਮ ਤੋਂ ਅਬਰਾਹਾਮ, ਸਾਰੈ ਤੋਂ ਸਾਰਾਹ, ਯਾਕੂਬ ਤੋਂ ਇਸਰਾਏਲ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਆਯਤ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਲੋਕ 9/11 ਉੱਤੇ ਪੁਰਾਤਨ ਨੀਂਹੀ ਸੱਚਾਈਆਂ ਵੱਲ ਮੁੜੇ, ਉਹ ਵਾਚਿਕ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਏ, ਜਦੋਂ ਮੀਂਹ ਨੇ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਕਲੀਆਂ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਨਾ ਆਰੰਭ ਕੀਤਾ। ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ “ਫਲ” ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤਦ ਮੀਂਹ ਬੇਅੰਦਾਜ਼ਾ ਵਰਸਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ।

ਯਸਾਯਾਹ ਨੂੰ ਯਸਾਯਾਹ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹੋਣਾ ਹੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਨਬੀਆਂ ਨਾਲ ਵੀ; ਪਰ ਯਸਾਯਾਹ ਨੇ ਤੁਰਹੀ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਕਰਨੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੇ ਬਾਗ਼ ਦੇ ਗੀਤ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਲਾਉਦੀਕੀਆ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਦਿਖਾਉਣੇ ਹਨ। ਉਹ ਗੀਤ ਯਿਸੂ ਨੇ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੇ ਬਾਗ਼ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂਤ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਬਾਗ਼ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਰੁਲਾ ਦਿੱਤਾ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਲੀਬ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਖ਼ਰੀ ਵਾਰ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਉੱਤੇ ਨਿਗਾਹ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਆਪਣੀ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ੀ ਮਿਆਦ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਾਚਾ-ਜਨਤਾ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਪਾਸੇ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ ਮਸੀਹ ਇਕ ਅਜਿਹੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨਾਲ ਵਾਚਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੇ ਬਾਗ਼ ਤੋਂ ਯੋਗ ਫਲ ਲਿਆਵੇਗੀ। ਚਾਹੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਯਹੋਸ਼ੁਆ ਦੇ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੇ ਬਾਗ਼ ਦੀ ਕਥਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਯਿਸੂ ਦੀ, ਜਿਹੜੇ ਨਵੇਂ ਵਾਚਾ-ਜਨਤਾ ਬਣੇ ਉਹ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪ ਸਨ।

ਮਸੀਹ ਨੇ ਯਸਾਯਾਹ ਦੀ ਦ੍ਰਾਖਬਾੜੀ ਸੰਬੰਧੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਬਾਰੇ ਬੋਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਨੇ ਵੀ ਕੀਤਾ।

“ਅੰਗੂਰ ਦੇ ਬਾਗ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਕੇਵਲ ਯਹੂਦੀ ਕੌਮ ਉੱਤੇ ਹੀ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵੀ ਇੱਕ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਆਸ਼ੀਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਨਿਵਾਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਦੇ ਅਨੁਰੂਪ ਫਲ ਦੀ ਆਸ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।” Christ Object Lessons, 296.

ਉਸ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਣਾ ਸਿੱਖਿਆਦਾਇਕ ਹੈ ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਆਖਰੀ ਕਥਨ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

“ਅਧਿਆਇ 23—ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦਾ ਬਾਗ਼”

“ਯਹੂਦੀ ਕੌਮ”

“ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦੇ ਬਾਅਦ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੇ ਬਾਗ਼ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਆਈ। ਪਹਿਲੀ ਵਿੱਚ, ਮਸੀਹ ਨੇ ਯਹੂਦੀ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਹੋਣ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਰੱਖੀ ਸੀ। ਦੂਜੀ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਇਸਰਾਏਲ ਉੱਤੇ ਬਖ਼ਸ਼ੀਆਂ ਗਈਆਂ ਧਨਾਢ੍ਹ ਅਸੀਸਾਂ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆਕਾਰਤਾ ਉੱਤੇ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਰੱਖੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਆਗਿਆਕਾਰਤਾ ਰਾਹੀਂ ਪੂਰਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਭਵਿੱਖ ਤੋਂ ਪਰਦਾ ਹਟਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਦਿਖਾਇਆ ਕਿ ਆਪਣੇ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹਿਣ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੀ ਕੌਮ ਉਸ ਦੀ ਅਸੀਸ ਨੂੰ ਗੁਆ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਲਿਆ ਰਹੀ ਸੀ।”

“ਮਸੀਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਇੱਕ ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਇੱਕ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦਾ ਬਾਗ ਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਬਾੜ ਲਾਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਰਸਕੁੰਡ ਖੋਦਿਆ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਮੀਨਾਰ ਬਣਾਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਸਾਨਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਦੂਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ।’”

ਇਸ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੇ ਬਾਗ਼ ਦਾ ਵਰਣਨ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਯਸਾਯਾਹ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ: ‘ਹੁਣ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਿਯਤਮ ਦੇ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੇ ਬਾਗ਼ ਬਾਰੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਿਯਤਮ ਦਾ ਇੱਕ ਗੀਤ ਗਾਵਾਂਗਾ। ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਿਯਤਮ ਦਾ ਇੱਕ ਅਤਿ ਉਪਜਾਊ ਟਿੱਬੇ ਉੱਤੇ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦਾ ਬਾਗ਼ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਪੱਥਰ ਚੁੱਕ ਕੱਢੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਅੰਗੂਰ ਦੀ ਬੇਲ ਲਗਾਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਮੀਣਾਰ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅੰਗੂਰ ਰਸ ਕੱਢਣ ਵਾਲਾ ਹੌਦ ਵੀ ਬਣਾਇਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਡੀਕ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਅੰਗੂਰ ਪੈਦਾ ਕਰੇ।’ ਯਸਾਯਾਹ 5:1, 2.

“ਕਿਸਾਨ ਜੰਗਲਾਤ ਵਿਚੋਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਇੱਕ ਟੁਕੜਾ ਚੁਣਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਬਾੜ ਲਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋਤਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਬੇਲਾਂ ਲਗਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਆਸ ਨਾਲ ਕਿ ਭਰਪੂਰ ਫਸਲ ਮਿਲੇਗੀ। ਧਰਤੀ ਦਾ ਇਹ ਟੁਕੜਾ, ਅਣਜੋਤੀ ਬੰਜਰ ਜ਼ਮੀਨ ਨਾਲੋਂ ਆਪਣੀ ਉੱਤਮਤਾ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਉਮੀਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਖੇਤੀ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਆਪਣੀ ਦੇਖਭਾਲ ਅਤੇ ਮਿਹਨਤ ਦੇ ਫਲ ਦਿਖਾ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਮਾਣ ਵਧਾਏਗਾ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੁਆਰਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਲਾਇਆ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ। ਨਬੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ‘ਸੈਨਾਂ ਦੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਅੰਗੂਰ ਦਾ ਬਾਗ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਘਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਪੁਰਖ ਉਸ ਦੀ ਮਨਭਾਉਣੀ ਰੋਪਾਈ ਹਨ।’ ਯਸਾਯਾਹ 5:7. ਇਸ ਲੋਕ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਵੱਡੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ ਬਖ਼ਸ਼ੇ ਸਨ, ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਚੁਰ ਭਲਾਈ ਤੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧਨਾਢ ਢੰਗ ਨਾਲ ਆਸ਼ੀਸ਼ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਫਲ ਦੇ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਨਗੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨੇ ਸਨ। ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਚਰਿਤਰ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨੀ ਸੀ।”

“ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦ੍ਰਾਖ-ਬਾਗ਼ ਵਜੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਐਸਾ ਫਲ ਉਤਪੰਨ ਕਰਨਾ ਸੀ ਜੋ ਜਾਤੀ-ਪੂਜਕ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੇ ਫਲ ਤੋਂ ਸਰਬਥਾ ਭਿੰਨ ਹੋਵੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਟਤਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਹਿੰਸਾ ਅਤੇ ਅਪਰਾਧ, ਲਾਲਚ, ਅਤਿਆਚਾਰ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਆਚਰਣ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਦੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਅਧਰਮ, ਪਤਨ, ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਉਸ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਰੁੱਖ ਦੇ ਫਲ ਸਨ। ਇਸ ਦੇ ਸਪਸ਼ਟ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਰੋਪੀ ਹੋਈ ਬੇਲ ਉੱਤੇ ਲੱਗਣ ਵਾਲਾ ਫਲ ਹੋਣਾ ਸੀ।”

“ਯਹੂਦੀ ਕੌਮ ਦਾ ਇਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਸ ਚਰਿੱਤਰ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਮੂਸਾ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਮੂਸਾ ਦੀ ਇਸ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ, ‘ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿਖਾ,’ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ, ‘ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਭਲਾਈ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਲੰਘਾਵਾਂਗਾ।’ Exodus 33:18, 19. ‘ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਉਸਦੇ ਅੱਗੇ ਲੰਘਿਆ ਅਤੇ ਇਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ, ਪ੍ਰਭੂ, ਪ੍ਰਭੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਦਯਾਲੂ ਅਤੇ ਕਿਰਪਾਲੂ, ਕ੍ਰੋਧ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਧੀਰਜਵਾਨ, ਅਤੇ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚੁਰ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬੁਰਾਈ, ਅਪਰਾਧ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰਦਾ ਹੈ।’ Exodus 34:6, 7. ਇਹੀ ਉਹ ਫਲ ਸੀ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਤੋਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨਾਂ ਦੀ ਪਾਕੀਜ਼ਗੀ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਇਆ, ਪ੍ਰੇਮਮਈ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਕਰੁਣਾ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇਹ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਨ ਕਿ ‘ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਸੰਪੂਰਣ ਹੈ, ਜੋ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਫੇਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।’ Psalm 19:7.”

“ਯਹੂਦੀ ਕੌਮ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਮ੍ਰਿੱਧ ਆਸ਼ੀਸ਼ਾਂ ਬਖ਼ਸ਼ੇ। ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਉਸ ਦੇ ਚਾਨਣ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲਾਅ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਨੇ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਆਚਰਣਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਿਆਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਗਿਆਨ ਗੁਆ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਤਥਾਪਿ ਆਪਣੀ ਦਇਆ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸਤੀਤਵ ਤੋਂ ਮਿਟਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਨਿਰਣੈ ਕੀਤਾ ਕਿ ਆਪਣੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਪਰਿਚਿਤ ਹੋਣ ਦਾ ਅਵਸਰ ਦੇਵੇ। ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਮਨਸੂਬਾ ਬਣਾਇਆ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਿਧਾਂਤ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨੈਤਿਕ ਸਰੂਪ ਦੀ ਪੁਨਰਸਥਾਪਨਾ ਦਾ ਸਾਧਨ ਬਣਨ।”

“ਇਸੇ ਉਦੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਅਬਰਾਹਾਮ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਕੁਟੰਬ ਵਿਚੋਂ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਨਾਨ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਕੌਮ ਬਣਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿਆਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਮਹਾਨ ਕਰਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਤੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੋਵੇਂਗਾ।’ ਉਤਪੱਤੀ 12:2।”

ਅਬਰਾਹਾਮ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਯਾਕੂਬ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੰਤਾਨ, ਨੂੰ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਕੌਮ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ। ਯੂਸਫ਼ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਸਮੂਹ ਮਿਸਰੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਚਾਉਣ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਅਦਭੁਤ ਕਾਰਜ ਨੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਛਵੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ। ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਲਈ ਗਵਾਹ ਸਨ।

“ਮਿਸਰ ਵਿੱਚੋਂ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਦਇਆ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੁਲਾਮੀ ਤੋਂ ਛੁਡਾਉਣ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਅਦਭੁਤ ਕਾਰਜ ਅਤੇ ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਵਰਤਾਅ ਕੇਵਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੀ ਲਾਭ ਲਈ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਹ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤਮੂਲਕ ਸਿੱਖਿਆ ਹੋਣੀ ਸੀ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਮੂਹ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰ ਅਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਜੋ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਅਤੇ ਅਚੰਭੇ ਕੀਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀਆਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਸਰਬਭੌਮ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਖਾਈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਮਿਸਰ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰੀ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੰਘਿਆ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘੇਗਾ। ਅੱਗ ਅਤੇ ਆੰਧੀ, ਭੂਚਾਲ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਰਾਹੀਂ, ਮਹਾਨ “ਮੈਂ ਹਾਂ” ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੁਲਾਮੀ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ‘ਉਸ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਉਜਾੜ ਵਿੱਚੋਂ, ਜਿੱਥੇ ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਸੱਪ, ਬਿਛੂ, ਅਤੇ ਕੱਲ੍ਹ ਸੀ,’ ਲੰਘਾਇਆ।” ਬਿਵਸਥਾ ਸਾਰ 8:15. “ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ‘ਚਕਮਕ ਦੀ ਚੱਟਾਨ’ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਕੱਢਿਆ, ਅਤੇ ‘ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਅੰਨ’ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ।” ਜ਼ਬੂਰ 78:24. “ਕਿਉਂਕਿ,” ਮੂਸਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਹੈ; ਯਾਕੂਬ ਉਸ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਦਾ ਮਾਪ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੇਗਿਸਤਾਨੀ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੱਭਿਆ, ਅਤੇ ਉਜੜੇ ਹੋਏ ਹੂੰਕਾਰਦੇ ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ; ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਖਲਾਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅੱਖ ਦੀ ਪੁਤਲੀ ਵਾਂਗ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਬਾਜ਼ ਆਪਣੇ ਘੋਂਸਲੇ ਨੂੰ ਝੰਝੋੜਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਉੱਤੇ ਮੰਡਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਪੰਖ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੰਖਾਂ ਉੱਤੇ ਢੋ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਤਿਵੇਂ ਕੇਵਲ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਪਰਾਇਆ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ।” ਬਿਵਸਥਾ ਸਾਰ 32:9–12. ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਲਿਆਇਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਰਬੋੱਚ ਦੇ ਸਾਏ ਹੇਠ ਵੱਸਣ।

“ਮਸੀਹ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਭਟਕਣ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਗੂਆ ਸੀ। ਦਿਨ ਦੇ ਵੇਲੇ ਬੱਦਲ ਦੇ ਸਤੰਭ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਵੇਲੇ ਅੱਗ ਦੇ ਸਤੰਭ ਵਿੱਚ ਆਛਾਦਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਗ ਦਿਖਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਦੇ ਖਤਰਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾ ਕੇ ਰੱਖਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੀਆਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੀਆਂ ਸਨ, ਉਸ ਨੇ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਹੀ ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਮਿਲਕੀਅਤ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੀ ਬਾਰੀ, ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।”

“ਇਸ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਸੌਂਪੇ ਗਏ ਸਨ। ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਜੋ ਸੱਚਾਈ, ਨਿਆਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇ ਸਦੀਵੀ ਸਿਧਾਂਤ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆਕਾਰਤਾ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਣੀ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾਪਮਈ ਰੀਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੀ। ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਮੀਣਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਆਪਣਾ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਦਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।”

“ਮਸੀਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ਕ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ ਅਤੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਹੋਣਾ ਸੀ। ਤੰਬੂ ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਇਆ-ਆਸਨ ਦੇ ਉੱਪਰ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਕੀਨਾਹ ਵਿੱਚ ਨਿਵਾਸ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਉਹ ਨਿਰੰਤਰ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੇ ਧੀਰਜ ਦੀ ਧਨਵਾਨਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।”

“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਚਾਹਿਆ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਾਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਆਤਮਿਕ ਲਾਭ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉਹ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਰੋਕਿਆ ਜੋ ਉਸ ਚਰਿੱਤਰ ਦੀ ਘੜਤ ਲਈ ਅਨੁਕੂਲ ਸੀ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧੀ ਬਣਾਉਂਦਾ।”

ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆਕਾਰਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇ ਅਦਭੁੱਤ ਚਿੰਨ੍ਹ ਬਣਾ ਦੇਵੇਗੀ। ਉਹ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਨਿਪੁੰਨ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਕੌਸ਼ਲ ਦੇ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ ਬਣਿਆ ਰਹੇਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਬਿਵਸਥਾਵਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆਕਾਰਤਾ ਰਾਹੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਅਤੇ ਉੱਚਾ ਕਰੇਗਾ। ਜੇ ਉਹ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਰਹਿੰਦੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਏ ਜਾਂਦੇ ਜੋ ਹੋਰ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਪੀੜਿਤ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੁੱਧੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣੀ ਸੀ। ਉਹ ਯਾਜਕਾਂ ਅਤੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜ ਹੋਣਾ ਸੀ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਕੌਮ ਬਣਨ ਲਈ ਹਰ ਇੱਕ ਸੁਵਿਧਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ।

“ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮਸੀਹ ਨੇ ਮੂਸਾ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਰੱਖਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਤੂੰ ਯਹੋਵਾਹ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਲਈ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕ ਹੈਂ’; ‘ਯਹੋਵਾਹ ਤੇਰੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਇੱਕ ਖਾਸ ਲੋਕ ਹੋਣ ਵਾਸਤੇ ਚੁਣਿਆ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਹਨ…. ਇਸ ਲਈ ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਤੇਰਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਉਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੋ ਉਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਹਜ਼ਾਰ ਪੀੜੀਆਂ ਤੱਕ ਵਾਅਦਾ ਅਤੇ ਦਇਆ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦਾ ਹੈ…. ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਉਹ ਆਗਿਆਵਾਂ, ਵਿਧੀਆਂ ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਮੰਨੀਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਅੱਜ ਤੈਨੂੰ ਕਰਨ ਲਈ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਿਆਂਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣੋ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨੋ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਅਮਲ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਯਹੋਵਾਹ ਤੇਰਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਹ ਵਾਅਦਾ ਅਤੇ ਦਇਆ ਕਾਇਮ ਰੱਖੇਗਾ ਜਿਸ ਦੀ ਉਸ ਨੇ ਤੇਰੇ ਪਿਉ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਨਾਲ ਸੌਂਹ ਖਾਧੀ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ ਆਸ਼ੀਸ਼ ਦੇਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ ਵਧਾਵੇਗਾ; ਉਹ ਤੇਰੇ ਗਰਭ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਵੀ, ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਵੀ, ਤੇਰੇ ਅਨਾਜ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਮਦਿਰਾ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਤੇਲ ਨੂੰ, ਤੇਰੇ ਗਾਂ-ਬੈਲਾਂ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਤੇਰੀਆਂ ਭੇੜਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਤੇਰੇ ਪਿਉ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਨੂੰ ਤੈਨੂੰ ਦੇਣ ਲਈ ਸੌਂਹ ਖਾਧੀ ਸੀ, ਆਸ਼ੀਸ਼ ਦੇਵੇਗਾ। ਤੂੰ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਸ਼ੀਸ਼ਤ ਹੋਵੇਂਗਾ…. ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਤੈਥੋਂ ਹਰ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਦੀਆਂ ਉਹ ਕੋਈ ਭਿਆਨਕ ਬਿਮਾਰੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਤੈਥੇ ਨਹੀਂ ਪਾਏਗਾ।’ ਬਿਵਸਥਾ ਸਾਰ 7:6, 9, 11–15।”

“ਜੇ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ, ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਣਕ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਨਾਜ ਦੇਣ ਅਤੇ ਚੱਟਾਨ ਵਿਚੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸ਼ਹਿਦ ਕੱਢ ਕੇ ਦੇਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੀਰਘ ਆਯੁ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮੁਕਤੀ ਵਿਖਾਏਗਾ।

“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਅਣਆਗਿਆਕਾਰੀ ਰਾਹੀਂ ਆਦਮ ਅਤੇ ਹਵਾ ਏਦਨ ਨੂੰ ਗੁਆ ਬੈਠੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਪਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਸ਼ਾਪਿਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਪਰ ਜੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਉਸ ਦੀਆਂ ਹੁਕਮਤਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਮੁੜ ਉਪਜਾਊਪਣ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੁਨਰਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੂਮੀ ਦੀ ਖੇਤੀ-ਬਾੜੀ ਸੰਬੰਧੀ ਦਿਸ਼ਾ-ਨਿਰਦੇਸ਼ ਦਿੱਤੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੁਨਰਸਥਾਪਨਾ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਸਹਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਹੇਠ ਸਾਰਾ ਦੇਸ਼ ਆਤਮਿਕ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ। ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤਿਕ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਆਪਣੀਆਂ ਧਨ-ਦੌਲਤਾਂ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੀ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੀ ਨੈਤਿਕ ਵਿਵਸਥਾ ਦੀ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਉਸ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋਣੇ ਸਨ। ਅੱਥੇ ਤੱਕ ਕਿ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀ ਭੀ ਜੀਊਂਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠਤਾ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲੈਂਦੇ।”

“‘ਵੇਖੋ,’ ਮੂਸਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਧੀਆਂ ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਸਿਖਾਏ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਯਹੋਵਾਹ ਮੇਰੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧਿਕਾਰ ਵਿੱਚ ਕਰਨ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਉਹਨਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੋ। ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨੋ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਚੱਲੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਕੌਮਾਂ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਇਹੀ ਤੁਹਾਡੀ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਸਮਝ ਹੋਵੇਗੀ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਇਹ ਸਭ ਵਿਧੀਆਂ ਸੁਣਣਗੀਆਂ ਅਤੇ ਕਹਿਣਗੀਆਂ, ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਇਹ ਵੱਡੀ ਕੌਮ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਅਤੇ ਸਮਝਵਾਲੀ ਪ੍ਰਜਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਐਸੀ ਕਿਹੜੀ ਵੱਡੀ ਕੌਮ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਯਹੋਵਾਹ ਸਾਡਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹਰ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਹੈ ਜਿਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹਾਂ? ਅਤੇ ਐਸੀ ਕਿਹੜੀ ਵੱਡੀ ਕੌਮ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਇੰਨੇ ਧਰਮੀ ਹੋਣ, ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਸਾਰੀ ਬਿਵਸਥਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਂ ਅੱਜ ਤੁਹਾਡੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ?’ ਬਿਵਸਥਾ ਸਾਰ 4:5–8।”

“ਇਸਰਾਏਲ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰਾ ਖੇਤਰ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰਨਾ ਸੀ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੌਮਾਂ ਨੇ ਸੱਚੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਅਤੇ ਸੇਵਾ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਿਲਕੀਆਤ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਇਸਰਾਏਲ ਰਾਹੀਂ ਉਸ ਦੇ ਚਰਿਤਰ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਵੱਲ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ। ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦਾ ਨਿਮੰਤਰਣ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਬਲਿਦਾਨੀ ਸੇਵਾ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਰਾਹੀਂ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਕੌਮਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਵੱਲ ਨਿਹਾਰੇ, ਉਹ ਜੀਊਂਦਾ ਰਹੇ। ਜੋ ਸਭ ਲੋਕ, ਕਨਾਨੀ ਰਹਾਬ ਅਤੇ ਮੋਆਬੀ ਰੂਥ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੂਰਤੀਪੂਜਾ ਤੋਂ ਮੁੜ ਕੇ ਸੱਚੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵੱਲ ਆਏ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਪ੍ਰਜਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜੋੜਣਗੇ। ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਧਦੀ ਜਾਣੀ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਤਿਵੇਂ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸਤਾਰਦੇ ਜਾਣੇ ਸਨ, ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਨਾ ਸਮੇਟ ਲੈਂਦਾ।”

“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਸਭ ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਦਇਆਮਈ ਸ਼ਾਸਨ ਅਧੀਨ ਆ ਜਾਣ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਧਰਤੀ ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਵੇ। ਉਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੁਖ ਲਈ ਰਚਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖੀ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇਣ ਲਈ ਆਤੁਰ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹੇਠਲੀਆਂ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਉੱਪਰਲੇ ਮਹਾਨ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣਨ।”

“ਪਰ ਇਸਰਾਏਲ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਨਾ ਕੀਤਾ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ, ‘ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਦਾਖਲਤਾ ਵਾਂਗ ਲਗਾਇਆ ਸੀ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਰਾ ਬੀਜ: ਫਿਰ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪਰਾਈ ਦਾਖਲਤਾ ਦੇ ਹੀਨ ਪੌਦੇ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਬਦਲ ਗਿਆ ਹੈਂ?’ ਯਿਰਮਿਯਾਹ 2:21. ‘ਇਸਰਾਏਲ ਇੱਕ ਖਾਲੀ ਦਾਖਲਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਫਲ ਆਪਣੇ ਹੀ ਲਈ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।’ ਹੋਸ਼ੇਆ 10:1. ‘ਅਤੇ ਹੁਣ, ਹੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਨਿਵਾਸਿਓ ਅਤੇ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਮਨੁੱਖੋ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਦਾਖਬਾੜੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਨਿਆਂ ਕਰੋ। ਮੇਰੀ ਦਾਖਬਾੜੀ ਲਈ ਹੋਰ ਕੀ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ ਜੋ ਮੈਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਨਾ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ? ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਅੰਗੂਰ ਲਿਆਵੇਗੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਜੰਗਲੀ ਅੰਗੂਰ ਕਿਉਂ ਲਿਆਏ? ਅਤੇ ਹੁਣ ਆਓ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਦਾਖਬਾੜੀ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰਾਂਗਾ: ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਵਾੜ ਹਟਾ ਦਿਆਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਚਰ ਲਈ ਜਾਵੇਗੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕੰਧ ਢਾਹ ਦਿਆਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਰੌਂਦੀ ਜਾਵੇਗੀ: ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਜਾੜ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ; ਨਾ ਉਹ ਛੰਨੀ ਜਾਵੇਗੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਖੋਦੀ ਜਾਵੇਗੀ; ਪਰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਕਾਂਟੇ ਅਤੇ ਝਾੜੀਆਂ ਉੱਗ ਆਉਣਗੀਆਂ: ਮੈਂ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਹੁਕਮ ਦਿਆਂਗਾ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਉੱਤੇ ਮੀਂਹ ਨਾ ਵਰਸਾਉਣ। ਕਿਉਂਕਿ … ਉਸ ਨੇ ਨਿਆਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਵੇਖੋ ਅਤਿਆਚਾਰ; ਧਰਮ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਵੇਖੋ ਪੁਕਾਰ।’ ਯਸਾਯਾਹ 5:3–7.”

“ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੂਸਾ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗਤਾ ਦਾ ਪਰਿਣਾਮ ਰੱਖਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਵਾਚਾ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਲੈਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਸ਼ੀਸ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕੇਗੀ। ਮੂਸਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਿਣਾ ਕਿ ਤੂੰ ਯਹੋਵਾਹ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਨਾ ਭੁੱਲੀਂ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਆਗਿਆਵਾਂ, ਉਸ ਦੇ ਨਿਆਉਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾ ਮੰਨਣ ਵਿੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੈਂ ਅੱਜ ਤੈਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦੇਂਦਾ ਹਾਂ; ਕਿਤੇ ਐਸਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਖਾ ਕੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਵੇਂ, ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਘਰ ਬਣਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇਂ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੇਰੇ ਝੁੰਡ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਰੇਵੜ ਵੱਧ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਸੋਨਾ ਵਧ ਜਾਏ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ ਉਹ ਸਭ ਵੱਧ ਜਾਏ; ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਮਨ ਘਮੰਡ ਨਾਲ ਉੱਪਰ ਉੱਠ ਜਾਏ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਯਹੋਵਾਹ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਜਾਵੇਂ…. ਅਤੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਖੇਂ, ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੇ ਇਹ ਧਨ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਇਆ ਹੈ…. ਅਤੇ ਜੇ ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਹੋਵਾਹ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਜਾਵੇਂ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰੇਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਅੱਜ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਗਵਾਹੀ ਦੇਂਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ। ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਕੌਮਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਹੋਵਾਹ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੋਂ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਯਹੋਵਾਹ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੇ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਨਾ ਹੋਏ।’ ਵਿਵਸਥਾ ਸਾਰ 8:11–14, 17, 19, 20.”

“ਯਹੂਦੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਸ ਚੇਤਾਵਨੀ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਏ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧੀਆਂ ਹੋਣ ਦੇ ਆਪਣੇ ਉੱਚੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਅੱਖੋਂ ਓਝਲ ਕਰ ਬੈਠੇ। ਜੋ ਆਸ਼ੀਸ਼ਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਕੋਈ ਆਸ਼ੀਸ਼ ਨਾ ਮਿਲੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਮਹਿਮਾ-ਮੰਡਨ ਲਈ ਹੜਪ ਕਰ ਲਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਉਹ ਸੇਵਾ ਛੀਣ ਲਈ ਜੋ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮੰਗਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਧਾਰਮਿਕ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਉਦਾਹਰਨ ਵੀ ਛੀਣ ਲਈ। ਪ੍ਰਲਯ-ਪੂਰਵ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਬੁਰੇ ਦਿਲਾਂ ਦੀ ਹਰ ਕਲਪਨਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਹਾਸਿਆਸਪਦ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ, ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ‘ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਮੰਦਰ, ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਮੰਦਰ, ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਮੰਦਰ—ਇਹ ਹਨ’ (ਯਿਰਮਿਯਾਹ 7:4), ਜਦਕਿ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਨੂੰ ਗਲਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।”

“ਉਹ ਮਾਲੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੇ ਬਾਗ਼ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਸੌਂਪੀ ਗਈ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਭਰੋਸੇ ਦੇ ਅਣਸੱਚੇ ਨਿਕਲੇ। ਯਾਜਕ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਸਿੱਖਿਆਕ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਦਇਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੇ ਸੇਵਾ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਕ, ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਾਲੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਹੀ ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਬਾਗ਼ ਦੇ ਫਲਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਯਤਨ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਆਦਰ-ਸਨਮਾਨ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਣ।”

“ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਗੂਆਂ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਆਮ ਪਾਪੀ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਅਤਿ ਗੰਭੀਰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੇਠ ਖੜ੍ਹੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਹ ਸਿਖਾਉਣ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ‘ਯਹੋਵਾਹ ਇਹ ਆਖਦਾ ਹੈ,’ ਅਤੇ ਕੜੀ ਆਗਿਆਕਾਰਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰਤੋਂਕ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਬੱਧ ਹੋਏ ਸਨ। ਇਹ ਕਰਨ ਦੀ ਥਾਂ, ਉਹ ਧਰਮਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਗਾੜ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਭਾਰੇ ਬੋਝ ਲਾਦਦੇ ਸਨ, ਅਜਿਹੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਦੇ ਸਨ ਜੋ ਜੀਵਨ ਦੇ ਹਰ ਕਦਮ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ ਸਨ। ਲੋਕ ਨਿਰੰਤਰ ਬੇਚੈਨੀ ਵਿੱਚ ਜੀਊਂਦੇ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਰੱਬੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਠਹਿਰਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਮੰਗਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖ-ਬਣਾਏ ਹੁਕਮਾਂ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਦੀ ਅਸੰਭਵਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਦ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਲਾਪਰਵਾਹ ਹੋ ਗਏ।”

“ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹੀ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੇ ਬਾਗ਼ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭ ਸੰਪਤੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਮਾਨਤ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਲਈ ਵਰਤਣ। ਪਰ ਯਾਜਕਾਂ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਦ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਨਿਭਾਇਆ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣ। ਉਹ ਨਿਯਮਿਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਸ ਤੋਂ ਉਹ ਸਾਧਨ ਅਤੇ ਸੁਵਿਧਾਵਾਂ ਛੀਣ ਰਹੇ ਸਨ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਉੱਨਤੀ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਮਾਨਤ ਰੱਖੇ ਗਏ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੋਭਤਾ ਅਤੇ ਲਾਲਚ ਕਾਰਨ ਉਹ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਪਮਾਨਿਤ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀ ਜਗਤ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਵਿਵਸਥਾਵਾਂ ਦਾ ਗਲਤ ਅਰਥ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ।”

“ਪਿਤਾ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਰਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਦਇਆਵਾਂ ਅਤੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਦਇਆਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖੇ, ਅਤੇ ਸਹਿਨਸ਼ੀਲਤਾ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਵੀਕ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕੀਤੀ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਦੂਤ ਇਸ ਲਈ ਭੇਜੇ ਗਏ ਕਿ ਬਾਗਬਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹੱਕ ਦਾ ਜ਼ੋਰ ਦੇਣ; ਪਰ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੀ ਥਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਵਾਂਗ ਵਰਤਾਉ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਬਾਗਬਾਨਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਤਾਇਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਹੋਰ ਵੀ ਦੂਤ ਭੇਜੇ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਹਿਲਿਆਂ ਵਰਗਾ ਹੀ ਵਰਤਾਉ ਮਿਲਿਆ; ਕੇਵਲ ਇਹ ਕਿ ਬਾਗਬਾਨਾਂ ਨੇ ਹੋਰ ਵੀ ਅਡੋਲ ਘ੍ਰਿਣਾ ਦਿਖਾਈ।”

“ਆਖਰੀ ਉਪਾਅ ਵਜੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਭੇਜਿਆ, ‘ਉਹ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਨਗੇ।’ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤਿਹਿੰਸਕ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, ‘ਇਹ ਵਾਰਸ ਹੈ; ਆਓ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਈਏ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਈਏ।’ ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੇ ਬਾਗ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਰਹਾਂਗੇ, ਅਤੇ ਫਲ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਜੋ ਚਾਹਾਂਗੇ ਕਰਾਂਗੇ।”

“ਯਹੂਦੀ ਹਾਕਮਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ; ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਨਿਆਂਯੁਕਤ ਸਮਝੌਤੇ ਲਈ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਭ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਮਸੀਹ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪ੍ਰਿਯ, ਅੰਗੂਰ ਦੇ ਬਾਗ਼ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਹੱਕ ਜਤਾਉਣ ਲਈ ਆਇਆ; ਪਰ ਬਾਗ਼ਬਾਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਤਿਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਵਰਤਾਉ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਕਿ ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰੇ। ਉਹ ਮਸੀਹ ਦੇ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਈਰਖਾ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਸ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਦੀ ਰੀਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਉੱਤਮ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਪਟਤਾ ਨੂੰ ਉਘਾੜਦਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਦੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਨਤੀਜੇ ਦਿਖਾਉਂਦਿਆਂ। ਇਸ ਨਾਲ ਉਹ ਉਨਮਾਦ ਤੱਕ ਭੜਕ ਉੱਠੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਠਪਕਿਆਂ ਨੂੰ ਉਹ ਚੁੱਪ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੇਠ ਉਹ ਤਿਲਮਿਲਾ ਉੱਠਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਉਸ ਧਰਮਿਕਤਾ ਦੇ ਉੱਚ ਮਿਆਰ ਨਾਲ ਘ੍ਰਿਣਾ ਕਰਦੇ ਸਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਨਿਰੰਤਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਰਹੀ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਵਾਰਥ ਬੇਪਰਦਾ ਹੋ ਜਾਣਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਣ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਦੇ ਉਦਾਹਰਨ ਨਾਲ ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਚ ਆਤਮਿਕਤਾ ਨਾਲ, ਜੋ ਉਹ ਜੋ ਕੁਝ ਕਰਦਾ ਸੀ ਉਸ ਸਭ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਘ੍ਰਿਣਾ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਾ ਜੀਵਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਵਾਰਥ ਲਈ ਇੱਕ ਠਪਕਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਅੰਤਿਮ ਕਸੌਟੀ ਆਈ, ਉਹ ਕਸੌਟੀ ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਸੀ ਸਦੀਵੀ ਜੀਵਨ ਤੱਕ ਆਗਿਆਕਾਰਿਤਾ ਜਾਂ ਸਦੀਵੀ ਮੌਤ ਤੱਕ ਅਣਆਗਿਆਕਾਰਿਤਾ, ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮਸੀਹ ਅਤੇ ਬਰੱਬਾਸ ਵਿੱਚੋਂ ਚੋਣ ਕਰਨ ਲਈ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਚੀਕ ਉੱਠੇ, ‘ਸਾਡੇ ਲਈ ਬਰੱਬਾਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ!’ ਲੂਕਾ 23:18. ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਪਿਲਾਤੁਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ‘ਫਿਰ ਮੈਂ ਯਿਸੂ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰਾਂ?’ ਉਹ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਚੀਕੇ, ‘ਉਸ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।’ ਮੱਤੀ 27:22. ‘ਕੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਦਿਆਂ?’ ਪਿਲਾਤੁਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਅਤੇ ਯਾਜਕਾਂ ਅਤੇ ਹਾਕਮਾਂ ਵਲੋਂ ਉੱਤਰ ਆਇਆ, ‘ਕੈਸਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਸਾਡਾ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ।’ ਯੂਹੰਨਾ 19:15. ਜਦੋਂ ਪਿਲਾਤੁਸ ਨੇ ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਧੋਏ, ‘ਮੈਂ ਇਸ ਧਰਮੀ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਲਹੂ ਤੋਂ ਬੇਦੋਸ਼ ਹਾਂ,’ ਤਦ ਯਾਜਕਾਂ ਨੇ ਅਗਿਆਨੀ ਭੀੜ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਇਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ, ‘ਉਸ ਦਾ ਲਹੂ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਉੱਤੇ ਹੋਵੇ।’ ਮੱਤੀ 27:24, 25.”

“ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਯਹੂਦੀ ਆਗੂਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚੋਣ ਕਰ ਲਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਉਸ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵੇਖੀ ਜੋ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਉਹ ਪੁਸਤਕ ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਖੋਲ੍ਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਪ੍ਰਤਿਹਿੰਸਕਤਾ ਸਮੇਤ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਸ ਦਿਨ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ ਜਦੋਂ ਇਹ ਪੁਸਤਕ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਦੇ ਸਿੰਘ ਦੁਆਰਾ ਖੋਲੀ ਜਾਵੇਗੀ।

“ਯਹੂਦੀ ਲੋਕ ਇਸ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਹ ਸਵਰਗ ਦੇ ਚਹਿਤੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਿ ਉਹ ਸਦਾ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਵਜੋਂ ਉੱਚੇ ਠਹਿਰਾਏ ਜਾਣਗੇ। ਉਹ ਐਲਾਨ ਕਰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਹ ਅਬਰਾਹਾਮ ਦੇ ਸੰਤਾਨ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੀ ਨੀਂਹ ਇਤਨੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਦਿਸਦੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੰਚਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੰਦੇ ਸਨ। ਪਰ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਜੀਵਨ ਬਤੀਤ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸਵਰਗ ਦੀ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਉਣ ਵਾਲੀ ਸਜ਼ਾ ਲਈ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜੇ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।”

“ਅੰਗੂਰਾਂ ਦੇ ਬਾਗ਼ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਨੇ ਯਾਜਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੁਸ਼ਟਤਾ ਦੇ ਚਰਮ ਕਰਤੱਬ ਨੂੰ ਚਿੱਤਰਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅੱਗੇ ਇਹ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਰੱਖਿਆ, ‘ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਉਸ ਬਾਗ਼ ਦਾ ਮਾਲਕ ਆਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਬਾਗ਼ਬਾਨਾਂ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰੇਗਾ?’ ਯਾਜਕ ਬਹੁਤ ਗੰਭੀਰ ਰੁਚੀ ਨਾਲ ਇਸ ਵਰਣਨ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇ ਦਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਵਿਚਾਰੇ ਬਿਨਾ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦੇਣ ਲੱਗੇ, ‘ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੁਸ਼ਟ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਭਿਆਨਕ ਨਾਸ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਬਾਗ਼ ਹੋਰ ਬਾਗ਼ਬਾਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇਵੇਗਾ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣਗੇ।’”

“ਅਣਜਾਣੇ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਸੁਣਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਤੱਕਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਉਸ ਭੇਦ-ਭਰੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਦੇ ਭੇਤ ਪੜ੍ਹ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਦਿਵ੍ਯਤਵ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਣਖੰਡਿਤ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਉੱਠਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਬਾਗ਼ਬਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਹੀ ਤਸਵੀਰ ਵੇਖੀ, ਅਤੇ ਅਣਇੱਛਤ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਨਿਕਲਿਆ, ‘ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਐਸਾ ਨਾ ਕਰੇ!’”

ਮਸੀਹ ਨੇ ਗੰਭੀਰਤਾ ਅਤੇ ਖੇਦ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, “ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹਿਆ, ‘ਜਿਸ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਮਿਸਤ੍ਰੀਆਂ ਨੇ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹੀ ਕੋਨੇ ਦਾ ਸਿਰਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਇਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹੀ ਕਰਤੂਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅਚੰਭੇ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ’? ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਰਾਜ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਉਸ ਜਾਤੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਜੋ ਇਸ ਦੇ ਫਲ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗੇਗਾ ਉਹ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ; ਪਰ ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਉੱਤੇ ਇਹ ਡਿੱਗੇਗਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਪੀਸ ਕੇ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।”

“ਜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਯਹੂਦੀ ਕੌਮ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਦੁਰਗਤੀ ਨੂੰ ਟਾਲ ਦਿੰਦਾ। ਪਰ ਇਰਖਾ ਅਤੇ ਡਾਹ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਡੋਲ ਵੈਰੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕਰ ਲਿਆ ਕਿ ਉਹ ਨਾਸਰਤ ਦੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਮਸੀਹਾ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚਾਨਣ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜਿੰਦਗੀਆਂ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਵਰਗੇ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਈਆਂ। ਜਿਹੜੀ ਦੁਰਗਤੀ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਹ ਯਹੂਦੀ ਕੌਮ ਉੱਤੇ ਆ ਪਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਉਗ੍ਰ ਅਤੇ ਬੇਕਾਬੂ ਜਜ਼ਬਾਤਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਆਪਣੀ ਅੰਨ੍ਹੀ ਕ੍ਰੋਧਾਗਨੀ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਦਰੋਹੀ, ਹਠੀਲਾ ਘਮੰਡ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੋਮੀ ਜੇਤੂਆਂ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ ਲਿਆਇਆ। ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਮੰਦਰ ਖੰਡਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਥਾਨ ਖੇਤ ਵਾਂਗ ਜੋਤਿਆ ਗਿਆ। ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ। ਲੱਖਾਂ ਲੋਕ ਗੁਲਾਮੀ ਲਈ ਵੇਚੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਅਜਾਣੀ ਕੌਮਾਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਬੰਧੂਆ ਦਾਸ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕਰਨ।”

“ਇੱਕ ਕੌਮ ਵਜੋਂ ਯਹੂਦੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਦਾਖ ਦੀ ਬਾੜੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਲਈ ਗਈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੁਰੁਪਯੋਗ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਕੰਮ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੁੱਛ ਜਾਣਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪਿਆ ਗਿਆ।”

“ਦਾਖ ਦੀ ਬਾੜੀ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਕੇਵਲ ਯਹੂਦੀ ਕੌਮ ਉੱਤੇ ਹੀ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵੀ ਇੱਕ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ ਅਤੇ ਅਸੀਸਾਂ ਬਖ਼ਸ਼ੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਦੀ ਉਮੀਦ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।” Christ’s Object Lessons, 284–296.

ਯੋਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਚੌਦ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅੰਤਿਮ ਚੇਤਾਵਨੀ-ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਵੀ ਇਹ ਦਿਵਤਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਚਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੀ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜ਼ਖਰਯਾਹ ਦੇ ਸੁਨਹਿਰੇ ਤੇਲ, ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾਵਾਂ, ਵੇਦੀ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੇਵਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਚਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਬਾਈਬਲ ਅਧਿਐਨ ਦੀ ਇਕੱਲੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ “ਵਿਧੀ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ” ਵੀ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਧੀ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਯਸਾਯਾਹ ਦੀ “ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ” ਹੈ, ਜੋ ਅੱਠਾਈਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਧੁਨਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ, “ਬਾਗ਼ਬਾਨ” ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ “ਜੰਗਲ ਵਿੱਚੋਂ” ਲਿਆਂਦਾ। ਚਾਹੇ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਸੌ ਤੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਬੰਦਵਾਈ ਹੋਵੇ ਜਾਂ 538 ਤੋਂ 1798 ਤੱਕ ਅੰਧਕਾਰ ਯੁੱਗਾਂ ਦੀ ਬੰਦਵਾਈ, ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ “ਜੰਗਲ ਵਿੱਚੋਂ” ਕੱਢਿਆ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ “ਜੰਗਲ” ਗੁਲਾਮੀ ਅਤੇ ਬੰਦਵਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਆਧੁਨਿਕ ਆਤਮਿਕ ਇਸਰਾਏਲ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲੀ ਬੰਦਵਾਈ ਵਿੱਚੋਂ ਛੁਡਾਇਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ “ਆਪਣੀ ਹੀ ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਮਿਲਕਤ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਦ੍ਰਾਖ-ਬਾੜੀ” ਵਜੋਂ “ਸਥਾਪਿਤ” ਕੀਤਾ, ਜੋ ਯਾਜਕਾਂ ਅਤੇ ਹਾਕਮਾਂ ਹੋਣ ਲਈ ਬੁਲਾਏ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਚਨਾਂ” ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ “ਸੌਂਪਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।” ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਲਈ ਇਹ “ਵਚਨ” ਬਿਵਸਥਾ ਸਨ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਲਈ ਬਿਵਸਥਾ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੋਵੇਂ ਹਨ।

“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਇਸ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਜੋਤ ਵਜੋਂ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਹੈ। ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕੁਹਾੜੀ ਨਾਲ, ਪਹਿਲੇ, ਦੂਜੇ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਨੇੜਤ ਵਿੱਚ ਲਿਆਵੇ। ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਸੰਭਾਲੂ ਬਣਾਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਮਹਾਨ ਸੱਚਾਈਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਪੁਰਦ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਸੌਂਪੇ ਗਏ ਪਵਿੱਤਰ ਵਚਨ ਸਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਇਹ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਅਮਾਨਤ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 14 ਦੇ ਤਿੰਨ ਦੂਤ ਉਹ ਲੋਕ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਧਨਾਂ ਵਜੋਂ ਨਿਕਲ ਪੈਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਕੋਨੇ-ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੀ ਧੁਨੀ ਪਹੁੰਚਾਉਣ।” Testimonies, volume 5, 455.

ਆਧੁਨਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਇਹ ਠਹਿਰਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਧੀਨ ਆਪਣੇ ਨਿੱਜੀ ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੇਠ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰੇ। ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਉਡੇਲਿਆਂ ਜਾਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਵਰਗ, ਜੋ ਬਾਬਲ ਦੀ ਮਦਿਰਾ ਨਾਲ ਮਤਵਾਲਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਝੂਠੇ ਅਮਨ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੀ ਸੰਦੇਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਹੀ ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ ਇਫਰਾਈਮ ਦੇ ਮਤਵਾਲੇ ਹਨ ਅਤੇ ਯੋਏਲ ਦੇ ਮਦਿਰਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਨਵੀਂ ਮਦਿਰਾ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਸੱਚੇ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦਾਨੀਏਲ, ਮੀਸ਼ਾਏਲ, ਹਨਨਯਾਹ ਅਤੇ ਅਜ਼ਰਯਾਹ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਾਬਲੀ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ ਸਵਰਗੀ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰਿਆ। ਇਹ ਉਹ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਹਨ ਜੋ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਮੇਮਨੇ ਦਾ ਗੀਤ ਗਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਨਾਲ ਹੀ ਦ੍ਰਾਖਬਾੜੀ ਦਾ ਵੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਦ੍ਰਾਖਬਾੜੀ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਮੂਸਾ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਵਾਅਦਾਕਾਰਕ ਸੰਬੰਧ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਫਿਰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਵਾਅਦਾਕਾਰਕ ਸੰਬੰਧ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮੇਮਨੇ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੂਰੀ ਹੋਈ।

ਅੰਗੂਰ ਦੇ ਬਾਗ ਦਾ ਗੀਤ ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਵਾਚਾ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਵਿਵਾਹ-ਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਜੋੜੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਵਾਚਾ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਉਪੇਖਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਪੇਖਿਆ ਜੋ ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਜੰਗਲੀ ਭਟਕਣਾ ਦੌਰਾਨ ਮਰ ਗਏ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਹੀ ਸਮੇਂ ਉਹ ਯਹੋਸ਼ੂਆ ਨਾਲ ਵਾਚਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜੋ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਉਸੇ ਹੀ ਸਮੇਂ ਤਿਆਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਸੀਹੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨਾਲ ਵਿਵਾਹ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਅਲਫਾ ਜਾਂ ਆਰੰਭਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਮੂਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਮੇਮਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅੰਗੂਰ ਦੇ ਬਾਗ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂਤ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਯਸਾਯਾਹ ਦਾ ਅੰਗੂਰ ਦੇ ਬਾਗ ਦਾ ਗੀਤ ਹੀ ਯੂਹੰਨਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਦਾ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਮੇਮਨੇ ਦਾ ਗੀਤ ਹੈ।

ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

“ਇਹ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਸਗੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦੂਤ ਨੇ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਣ ਲਈ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰੋ। ਉਹਨਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਸੀਹੀ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਉਹ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਗੁਣ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਤਮਾ, ਬਚਨ ਅਤੇ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਉੱਨਤੀ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਉਸ ਰਾਹ ਉੱਤੇ ਚੱਲ ਰਹੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਕਠੋਰਤਾ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹ ਅਧਿਕਾਰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ ਹੈ ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਯੋਗ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਮਹਾਨ ਅਧਿਆਪਕ ਆਖਦਾ ਹੈ, ‘ਮੈਂ ਉਲਟ ਦਿਆਂਗਾ, ਉਲਟ ਦਿਆਂਗਾ, ਉਲਟ ਦਿਆਂਗਾ।’ ਬੈਟਲ ਕ੍ਰੀਕ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ‘ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਮੰਦਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਮੰਦਰ ਅਸੀਂ ਹਾਂ,’ ਪਰ ਉਹ ਸਧਾਰਨ ਅੱਗ ਵਰਤ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਨਰਮ ਅਤੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।” Manuscript Releases, volume 13, 222.

“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਧੀਰਜ ਦਾ ਇੱਕ ਉਦੇਸ਼ ਹੈ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਨਿਸਫਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ। ਉਹ ਹਾਲਾਤਾਂ ਦੀ ਅਜਿਹੀ ਦਸ਼ਾ ਆਉਣ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋਕਿਆ ਜਾਵੇ, ਪਰ ਤਦ ਤੱਕ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਏਲੀਆਹ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਨਿਰਦਈ ਅਤੇ ਕਪਟੀ ਹਜ਼ਾਏਲ ਨੂੰ ਸੀਰੀਆ ਦਾ ਰਾਜਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਇਸਰਾਏਲ ਲਈ ਇੱਕ ਕੋੜਾ ਬਣੇ। ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਛਲਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਨਾ ਕਰ ਦੇਵੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦੇ ਹੋ? ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ, ਅਡੋਲ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਕਿਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਨਾ ਹੋਣ ਜੋ ਸਾਡੀਆਂ ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਨਗੇ? ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਹੱਥ ਹੇਠ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋਣ ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਕੁਝ ਹੋਰ ਧਵਜਵਾਹਕਾਂ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਲੈ ਲੈਣ, ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰਣ, ‘ਸ਼ਾਂਤੀ, ਸ਼ਾਂਤੀ,’ ਜਦੋਂ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਮੈਂ ਕਦਾਚਿਤ ਹੀ ਰੋਂਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਹੁਣ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਨੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਅੰਸੂਆਂ ਨਾਲ ਧੁੰਦਲੇ ਪਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਜਦ ਮੈਂ ਲਿਖਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਕਾਗਜ਼ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਰਹੇ ਹਨ। ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਜਲਦੀ ਹੀ ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਾਰੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਜਿਸ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਝੰਝੋੜਿਆ ਹੈ, ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਰੀਰਕ ਨੀਂਦਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਨਾ ਭੰਗ ਕਰੇ।”

“ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਅਜੀਬ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ, ਜਦੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੱਥ ਹੁਣ ਹੋਰ ਸੰਦੂਕ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਢੋਣਗੇ, ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਹਾਏ ਹੋਵੇਗੀ। ਹਾਏ, ਕਾਸ਼ ਤੂੰ, ਹਾਂ, ਤੂੰ ਹੀ, ਆਪਣੇ ਇਸ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਜੋ ਤੇਰੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ! ਹਾਏ, ਕਾਸ਼ ਸਾਡੇ ਲੋਕ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਨੀਨਵੇਹ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੋਬਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣਾ ਭਿਆਨਕ ਕ੍ਰੋਧ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਹਟਾ ਲਏ।” Testimonies, volume 5, 77.

“ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਦਿਲ ਦੀ ਜਿੱਦ ਨੂੰ ਪਾਲਦੇ ਰਹੋਗੇ, ਅਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਧਰਮੀਪਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਆਪਣੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਦਾ ਇਕਰਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰੋਗੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀਆਂ ਪਰਖਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਛੱਡੇ ਜਾਵੋਗੇ। ਜੇ ਪ੍ਰਭੂ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਤੁਸੀਂ ਨਾ ਤੋਬਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਇਕਰਾਰ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਿਰਪਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਉਸੇ ਮੈਦਾਨ ਉੱਤੇ ਲਿਆਵੇਗੀ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸੇ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਕਰਨ ਲਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ; ਤੁਸੀਂ ਬੁੱਧੀ ਦੀ ਘਾਟ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬਣੇ ਰਹੋਗੇ, ਅਤੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਧਰਮ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪਾਪ ਕਹੋਗੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਧੋਖਿਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ਪ੍ਰਬਲ ਹੋਵੇਗੀ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚਹੁੰ ਪਾਸੋਂ ਘੇਰ ਲਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਨੇਤਾ ਬਦਲ ਲਵੋਗੇ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋ।” Review and Herald, December 16, 1890.