“ਹਲਚਲ” ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜੇਮਜ਼ ਵ੍ਹਾਈਟ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੇ ਖਿਲਰ ਜਾਣ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ, ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਨੇ 1847 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੁਪਨਾ ਦੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਦੋ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਉਹ ਸਦੀਵੀ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਲਈ ਸੁਤਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।

“ਜੇ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਤੀਜੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਜੋਤ ਨੂੰ ਦੇਖ ਸਕਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਧਕਾਰਮਈ ਅਤੇ ਰਹੱਸਮਈ ਦਿਸਦੀਆਂ ਸਨ, ਉਸ ਲਈ ਸਮਝਾਈਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਸਨ। ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਇੰਨਾ ਗਹਿਰਾ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਰੁਚੀ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਸੱਚਾਈ ਵੱਲ ਝੁਕਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਵੱਲ ਤੱਕਦਾ ਸੀ; ਉਹ ਇਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਕੀ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਮੋਰੇ ਨਾਲ ਮੋਰਾ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹੇ ਸਨ? ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਭਟਕਣ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਲੈ ਜਾਣਗੇ।”

“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਮੌਤ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਹੇਠ ਡਿੱਗਣ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਬਰ ਵਿੱਚ ਲੁਕਾ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਨਿਰੰਤਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਤੋਂ ਦੂਰ ਖਿੱਚ ਰਹੇ ਸਨ। ਮੂਸਾ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਭੁੱਲ ਕੀਤੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਹੀ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਨੇ ਵੀ ਭੁੱਲ ਕੀਤੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਸਵਰਗੀ ਕਨਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇ ਕੇ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜਾਵੇ। ਹੋਰਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ; ਇਸ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਪਰ ਦੂਤ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਇਸ ਸੇਵਕ ਦੀ ਅਨਮੋਲ ਧੂੜ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਅੰਤਿਮ ਤੁਰਹੀ ਦੀ ਧੁਨੀ ਤੇ ਬਾਹਰ ਆਵੇਗਾ। ”

“ਇੱਕ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਮੰਚ”

“ਮੈਂ ਇੱਕ ਜਥਾ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਖੜਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪ੍ਰੋਤਸਾਹਨ ਨਹੀਂ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜੋ ਦੇਹ ਦੀ ਸਥਾਪਿਤ ਆਸਥਾ ਨੂੰ ਡੋਲਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ। ਮੈਨੂੰ ਤਿੰਨ ਪੈੜੀਆਂ ਦਿਖਾਈਆਂ ਗਈਆਂ—ਪਹਿਲੇ, ਦੂਜੇ, ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼। ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਦੇ ਦੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਹਾਏ ਉਸ ਉੱਤੇ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇਕ ਗੱਟੇ ਨੂੰ ਹਿਲਾਵੇ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਇਕ ਪਿੰਨ ਨੂੰ ਚੇੜੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸਮਝ ਅਤਿ ਜੀਵਨ-ਮਹੱਤਵ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ ਕਿ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।’ ਮੈਨੂੰ ਫਿਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਰਾਹੀਂ ਹੇਠਾਂ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਅਨੁਭਵ ਕਿੰਨੀ ਵੱਡੀ ਕੀਮਤ ਦੇ ਕੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਸਹਿਣ ਅਤੇ ਕਠੋਰ ਸੰਘਰਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੈੜੀ ਦਰ ਪੈੜੀ ਅੱਗੇ ਲੈ ਚੱਲਿਆ ਸੀ, ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਅਡੋਲ ਮੰਚ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਮੰਚ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨੀਂਹ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ। ਕੁਝ ਨੇ ਅਨੰਦ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਉਸ ਉੱਤੇ ਕਦਮ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਹੋਰਨਾਂ ਨੇ ਨੀਂਹ ਵਿੱਚ ਖਾਮੀ ਲੱਭਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਸੁਧਾਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਮੰਚ ਹੋਰ ਵੀ ਸੰਪੂਰਨ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਲੋਕ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਸੁਖੀ ਹੋਣਗੇ। ਕੁਝ ਮੰਚ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰ ਪਏ ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਹ ਗਲਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਰ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਮੰਚ ਉੱਤੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਖੜੇ ਰਹੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੰਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਸ਼ਿਕਾਇਤਾਂ ਬੰਦ ਕਰਨ ਲਈ ਤਾਕੀਦ ਕੀਤੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਮਹਾਨ ਨਿਰਮਾਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਸ ਅਦਭੁਤ ਕੰਮ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਮੰਚ ਤੱਕ ਲਿਆਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਏਕਤਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਉੱਠਾਈਆਂ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਉੱਤੇ ਹੋਇਆ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਮੰਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਨਿਮਰ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਫਿਰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ।” Early Writings, 258.

ਮਿਲਰ ਦੇ ਅਦਭੁਤ ਕੰਮ

ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੇ “ਅਦਭੁਤ ਕੰਮ” ਨੇ “ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਨੀਂਹ” ਤੱਕ ਲੈ ਗਿਆ, ਜੋ ਕਿ “ਮਜ਼ਬੂਤ, ਅਡੋਲ ਮੰਚ” ਸੀ। “ਅਡੋਲ ਮੰਚ” ਦੀ “ਨੀਂਹ,” ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ “ਮੰਚ” ਅਤੇ “ਨੀਂਹ” ਦੋਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹਮਲਾ, ਜੋ ਮਿਲਰ ਦੀ 1849 ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਉਸ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀਆਂ ਨੀਂਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।

ਉਹ 1798 ਤੋਂ 1863 ਤੱਕ ਦੀ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।

ਉਹ 1798 ਤੋਂ 1844 ਤੱਕ ਦੇ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।

ਉਹ 1798 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।

ਉਹ 1798 ਤੋਂ 1844 ਤੱਕ ਦੇ ਛਿਆਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਉਹ 2,520 ਅਤੇ 2,300 ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ “220” ਸੰਖਿਆ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਉਹ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ”—ਅਰਥਾਤ 2,520—ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਉਹ 2,300 ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਮੀਲਰ ਦੇ ਦੋ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਅਤੇ ਅਧਿਆਇ ਚਾਰ ਵਿੱਚ ਨਬੂਕਦਨੱਸਰ ਦੇ ਦੋ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।

1798 ਦੀ ਮਿਆਦ ਨਬੂਕਦਨੱਸਰ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ 1863 ਵਿੱਚ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

1798 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦੀ ਮਿਆਦ ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬੇਲਸ਼ੱਸਰ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ, ਉਹ ਨੀਂਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੋਜ 2,520 ਦੀ ਅਲਫਾ-ਖੋਜ ਅਤੇ 2,300 ਦੀ ਓਮੇਗਾ-ਖੋਜ ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਵਿਲਿਯਮ ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਬਾਰੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜੇਮਸ ਵਾਈਟ ਨੇ ਇਹ ਦਰਸਾਇਆ ਕਿ “ਕੁੰਜੀ” ਮਿਲਰ ਦਾ ਬਾਈਬਲ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਦਾ ਢੰਗ ਸੀ। ਇਹ ਪੱਧਤੀ ਦਾਊਦ ਦੀ ਉਹ ਕੁੰਜੀ ਹੈ ਜੋ ਮਿਲਰ ਦੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖੀ ਗਈ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ 2300 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ ਜਦੋਂ ਯਸਾਯਾਹ 22:22 22 ਅਕਤੂਬਰ 1844 ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ।

ਜੋ ਸੱਚਾਈਆਂ 2023 ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਜਾਣ ਲੱਗੀਆਂ, ਉਹ ਉਹੀ ਸੱਚਾਈਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ Habakkuk’s Tables 95 presentations ਵਿੱਚ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਉਹ ਸੱਚਾਈਆਂ “Truth” ਦੇ ਇਕ ਨਵੇਂ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।

ਜੁਲਾਈ 2023 ਵਿੱਚ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੇ ਸੱਦੇ ਨੇ ਇਹ ਪਛਾਣਿਆ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪਛਤਾਉਣਾ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਰੋਣਾ ਅਤੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰਨਾ ਅਨਿਵਾਰ ਸੀ। ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਕੁਆਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਗਿਣੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਨੌਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਪਛਤਾਉਣਾ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਲੇਵੀਆਂ 26 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਹੈ ਜੋ ਇਹ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।

ਜਦੋਂ ਮਿਲਰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਨੁਕਸਾਨ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲਈ ਰੋਂਦਾ ਅਤੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਯਾਦ ਆਈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਹਾਇਤਾ ਭੇਜੇ। ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉੱਥੋਂ ਨਿਕਲ ਗਏ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਧੂੜ ਝਾੜਨ ਵਾਲਾ ਬੁਰਸ਼ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਖਿੜਕੀਆਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ, ਅਤੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਧੂੜ ਅਤੇ ਕੂੜਾ-ਕਰਕਟ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।”

ਜੋ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁਲ੍ਹਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਮਿਲਰ ਦਾ ਦਿਲ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ “ਮਦਦ” ਲਈ “ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ।” ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਲਈ ਸੱਚਾ ਸਾਕੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਯਿਸੂ ਦਿਲਾਂ ਉੱਤੇ ਦਸਤਕ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਲੱਭਦਾ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁਲ੍ਹਿਆ, ਤਾਂ ਵੱਖਰੇ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁਲ੍ਹਿਆ, ਤਾਂ “ਖਿੜਕੀਆਂ” ਵੀ ਖੁਲ੍ਹ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਉਹ “ਖਿੜਕੀਆਂ” ਆਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਖਿੜਕੀਆਂ ਹਨ।

ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਉਨੀਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਅਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਖਿੜਕੀਆਂ ਖੁਲ੍ਹੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਵੇਖੀਆਂ, ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ, ਠੀਕ ਉਸ ਦੇ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਜਦੋਂ ਦੂਲਹਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਫੌਜ ਹੀ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀ ਉਹ ਫੌਜ ਹੈ ਜੋ ਤਿੱਖੀ ਪੂਰਬੀ ਹਵਾ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਫੌਜ ਹੀ ਜਿੱਤੂ ਕਲੀਸਿਆ ਹੈ ਜੋ ਕਣਕ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਘਾਹ ਦੀ ਵੱਖਰੀ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਉੱਪਰੰਤ ਜੁੱਧਰਤ ਕਲੀਸਿਆ ਤੋਂ ਜਿੱਤੂ ਕਲੀਸਿਆ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਵੱਖਰੀ ਕਰਨਾ ਲਾਉਦੀਕਿਆ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਤੋਂ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਮਿਲਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਦਿਲ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਗਵਾਹ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਆਉਣ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਕਣਕ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਘਾਹ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੀ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਜੀਵਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

31 ਦਸੰਬਰ, 2023 ਨੂੰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਡਰਟ ਬਰਸ਼ ਮਨੁੱਖ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਭੁੱਲ ਦੀ ਕੂੜ-ਕਰਕਟ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਆਰੰਭ ਕੀਤਾ, ਜਦਕਿ ਹਬੱਕੂਕ ਦੀਆਂ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਚਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਢਾਂਚੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ।

“ਮੁਕਤਿਦਾਤਾ ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਸੀ ਕਿ ਜੋ ਕੁਝ ਪਿਤਾਮਹਾਂ ਅਤੇ ਨਬੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦੇਵੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਰਾਹੀਂ ਬੋਲਿਆ ਸੀ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਉਸੇ ਤੋਂ ਆਈਆਂ ਸਨ। ਪਰ ਇਹ ਅਨਮੋਲ ਰਤਨ ਝੂਠੇ ਜੜਾਓਆਂ ਵਿੱਚ ਜੜੇ ਗਏ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੀਮਤੀ ਜੋਤ ਨੂੰ ਭੁਲੇਖੇ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੁਲੇਖੇ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਜੜਾਓਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢਿਆ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਢਾਂਚੇ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਜੜਿਆ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਕੰਮ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਦਿਵਯ ਹੱਥ ਹੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਭੁਲੇਖੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸੰਬੰਧ ਕਾਰਨ, ਸੱਚਾਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਮਸੀਹ ਇਸ ਨੂੰ ਉਸ ਥਾਂ ਰੱਖਣ ਲਈ ਆਇਆ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰੇ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰੇ।” The Desire of Ages, 287.

2024 ਵਿੱਚ ਸਿਖਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਸੀ। ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਹਰ ਸੁਧਾਰ-ਰੇਖਾ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਨਿਰਾਸ਼ਾਵਾਂ ਨੇ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿੱਚ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਨੂੰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ। ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲਈ “ਕੁੰਜੀ” ਬਣ ਗਿਆ; ਜਦਕਿ 1844 ਦੀ ਮਹਾਨ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਹੀ ਉਹ “ਕੁੰਜੀ” ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ।

ਧੂੜ ਝਾੜਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਦਾ ਸਿੰਘ ਵੀ ਹੈ, ਨੇ 2023 ਵਿੱਚ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਮੋਹਰਾਂ ਤੋਂ ਖੋਲ੍ਹਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਥਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਾਂ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਵੱਡੀ ਪੇਟੀ ਨੂੰ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਪਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਸੂਰਜ ਨਾਲੋਂ ਦੱਸ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਣੀਆਂ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਹੀਰਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਇਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਹੈ ਕਿ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਥਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕੌਣ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਮੋਹਰ ਖੁਲ੍ਹਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਦਾ ਸਿੰਘ ਹੈ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ “ਸੱਚ” ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੈਰਿਆਂ ਦੇ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਢਾਂਚੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਢਾਂਚਾ ਮਸੀਹ ਵੱਲੋਂ ਆਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ, ਪਹਿਲਾ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਇੱਕਠਾ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਦੇ ਹਰੇਕ ਅੰਗ ਦਾ ਸੰਚਾਲਨ ਕੀਤਾ। ਪਲਮੋਨੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਹਰੇਕ ਪੱਖ ਨੂੰ ਇੱਕ ਗਣਿਤਕ ਰਚਨਾ ਵਜੋਂ ਨਿਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ।

ਜਦੋਂ ਪਤਰਸ ਕੈਸਰੀਆ ਫ਼ਿਲਿੱਪੀ ਵਿੱਚ, ਤੀਜੇ ਪਹਿਰ ਵੇਲੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਲਮੋਨੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ “ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਫ੍ਰੈਕਟਲਾਂ” ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵਜੋਂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਮੱਤੀ 16:18 ਵਿੱਚ ਪਤਰਸ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਫ੍ਰੈਕਟਲਾਂ ਉੱਤੇ ਇਹ ਜ਼ੋਰ ਹੈ, ਜੋ 1.618 ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ; ਕੁਦਰਤੀ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਅਨੁਪਾਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਪਲਮੋਨੀ ਦੁਆਰਾ “ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਫ੍ਰੈਕਟਲਾਂ” ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਸੀਂ ਕੇਵਲ 27 ਤੋਂ 34 ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਥਿਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਫ੍ਰੈਕਟਲਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨੀ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਜੋਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵੱਲ ਆਪਣੇ ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਉੱਥੇ ਮੁੜ ਪਰਤਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਬਾਰੇ ਸਾਡੇ ਵਿਚਾਰ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਫ੍ਰੈਕਟਲਾਂ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸੀ।

ਉਹ ਅਵਧੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ “ਆਓ ਅਤੇ ਵੇਖੋ” ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਸੀਹ, ਧੂੜ-ਝਾੜੂ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਵਜੋਂ, ਮਿਲਰ ਨੂੰ “ਆਓ ਅਤੇ ਵੇਖੋ” ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, 1798 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਇਸ ਸਮੁੱਚੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਦਰ 1798 ਤੋਂ 1863 ਤੱਕ ਦੀ ਅਵਧੀ ਸਮੇਤ ਇੱਕ ਫ੍ਰੈਕਟਲ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ 9/11 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਫ੍ਰੈਕਟਲ ਵੀ ਹੈ, ਅਤੇ 2023 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵੀ।

ਜਦੋਂ ਮਿਲਰ ਨੇ ਕੋਲਾਹਲ ਦੇ ਵਿਚ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮੂੰਦ ਲਈਆਂ, ਉਹ 1849 ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਕੰਮ ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਕੋਈ ਫਲ ਨਾ ਨਿਕਲਿਆ। ਉਹ 2023 ਵਿੱਚ ਪੁਨਰਜੀਵਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਈਲੀਆਹ ਹੈ ਜੋ ਮੂਸਾ ਦੇ ਨਾਲ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ 1849 ਵਿੱਚ ਮਰਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਨੂੰ ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਮਰਿਆ।

ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਸੁਪਨਾ 1847 ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਧਾਇਆ ਅਤੇ 1850 ਦਾ ਚਾਰਟ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਮਿਲਰ ਜੀ ਉਠਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਸਰਾਏਲ ਅਤੇ ਯਹੂਦਾ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਤਿੱਤਰ-ਬਿੱਤਰ ਹੋਣ ਦਾ ਆਰੰਭਿਕ ਬਿੰਦੂ ਯਸਾਯਾਹ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਕਿਉਂਕਿ ਸੀਰੀਆ ਦਾ ਸਿਰ ਦਮਿਸ਼ਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਮਿਸ਼ਕ ਦਾ ਸਿਰ ਰਜ਼ੀਨ ਹੈ; ਅਤੇ ਪੈਂਸਠ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅਫ਼ਰਾਇਮ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੋੜਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਲੋਕ ਨਾ ਰਹੇ। ਅਤੇ ਅਫ਼ਰਾਇਮ ਦਾ ਸਿਰ ਸਮਾਰਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਮਾਰਿਆ ਦਾ ਸਿਰ ਰਮਲਯਾਹ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾ ਕਰੋਗੇ, ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਅਡੋਲ ਨਾ ਠਹਿਰੋਗੇ। ਯਸਾਯਾਹ 7:8, 9.

ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ 742 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉੱਨੀ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, 723 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ, ਅਸੂਰਿਆਂ ਨੇ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਅਤੇ ਫਿਰ ਛਿਆਲੀ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਬਾਬਲ ਨੇ ਯਹੂਦਾ ਨੂੰ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਤਾਰੀਖਾਂ ਉੱਨੀ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਅਰਸੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਛਿਆਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਅਰਸਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਕ੍ਰਮਵਾਰ 1798 ਅਤੇ 1844 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈਆਂ, ਤਾਂ 742 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਤੋਂ 723 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਤੱਕ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਵਾਲਾ ਉੱਨੀ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਅਰਸਾ ਅਲਫਾ ਉੱਨੀ ਸਾਲ ਸੀ, ਜੋ 1844 ਤੋਂ 1863 ਤੱਕ ਦੇ ਓਮੇਗਾ ਉੱਨੀ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ।

ਮਿਲਰ ਓਮੇਗਾ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉੱਨੀ ਸਾਲ ਅਤੇ ਸੱਤ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਹਾਇਰਾਮ ਐਡਸਨ ਦੇ “ਸੱਤ ਸਮੇਂ” ਬਾਰੇ ਲੇਖ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਏ। ਸੱਤ ਸਾਲ ਬਾਅਦ “ਸੱਤ ਸਮੇਂ” ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। 1856 ਨੂੰ 1863 ਦੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਹੋਣੀ ਸੀ, ਪਰ ਐਸਾ ਹੋਣਾ ਨਹੀਂ ਸੀ।

ਤੀਜਾ ਦੂਤ 1844 ਵਿੱਚ, 1888 ਵਿੱਚ, ਅਤੇ 9/11 ਦੇ ਸਮੇਂ ਆਇਆ। ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਨੇ ਇਹ ਦਰਸਾਇਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਮਹਾਨ ਇਮਾਰਤਾਂ ਢਹਿ ਪੈਣਗੀਆਂ, ਤਾਂ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਅਠਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਤਿੰਨ ਆਯਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ।

ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 18

ਪਦ ਇੱਕ—ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦੂਤ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਦਾ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਮਹਾਨ ਅਧਿਕਾਰ ਸੀ; ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੋ ਗਈ।

ਪਦ ਦੋ—ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਬਲਵਾਨ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਮਹਾਨ ਬਾਬਲ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਤਾਤਮਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ-ਸਥਾਨ, ਹਰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਆਤਮਾ ਦਾ ਗੜ੍ਹ, ਅਤੇ ਹਰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਘ੍ਰਿਣਿਤ ਪੰਛੀ ਦਾ ਪਿੰਜਰਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।

ਪਦ ਤੀਜਾ—ਕਿਉਂਕਿ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਭਚਾਰ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਮਦਿਰਾ ਪੀਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਭਚਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਪਾਰੀ ਉਸ ਦੇ ਵਿਲਾਸ ਦੀ ਬਹੁਤਾ ਰਾਹੀਂ ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।

ਬਲਵਾਨ ਪਹਿਲਾ ਦੂਤ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੁਨੇਹਾ ਲੈ ਕੇ ਹੇਠਾਂ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਜਾ ਕੇ ਉਹ ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ ਲਏ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖਾ ਲਵੇ। ਉਹ ਪਹਿਲਾ ਦੂਤ ਉਹੀ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਠਾਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਦੂਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲਾ ਦੂਤ ਅਲਫਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਦੂਤ ਓਮੀਗਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸਦਾ ਹੀ ਅੰਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।

“ਯਿਸੂ ਨੇ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੂਤ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਉਤਰ ਕੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਸਣਹਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਣ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਣ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਦੂਤ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਯਿਸੂ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਤੋਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ, ਇੱਕ ਅਤਿਅੰਤ ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਮਈ ਜੋਤ ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਅੱਗੇ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਮਿਸ਼ਨ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰੋਧ ਬਾਰੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਣ ਦਾ ਸੀ।” Early Writings, 245.

ਪਹਿਲਾ ਦੂਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਠਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਆਇਤ ਹੈ।

ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦੂਤ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਉਤਰਦਾ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਮਹਾਨ ਅਧਿਕਾਰ ਸੀ; ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੋ ਗਈ।

ਦੂਤ ਦੂਜਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਅਠਾਰਾਂ ਦੀ ਦੂਜੀ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਹੈ।

ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਬਲਵਾਨ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਮਹਾਨ ਬਾਬਲ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਸ਼ਟਾਤਮਾਵਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ-ਥਾਨ, ਹਰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਆਤਮਾ ਦਾ ਗੜ੍ਹ, ਅਤੇ ਹਰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਘਿਣਾਉਣੇ ਪੰਛੀ ਦਾ ਪਿੰਜਰਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।

ਤੀਜਾ ਦੂਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਠਾਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤੀਜੇ ਪਦ ਵਿੱਚ ਹੈ।

ਕਿਉਂਕਿ ਸਭ ਜਾਤੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਭਚਾਰ ਦੀ ਕ੍ਰੋਧਮਈ ਮਦਿਰਾ ਪੀਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਭਚਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਪਾਰੀ ਉਸ ਦੀ ਵਿਲਾਸਤਾ ਦੀ ਬਹੁਤਾ ਕਰਕੇ ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।

ਸਭ ਰਾਜੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਉਸ ਵੈਸ਼ਿਆ ਨਾਲ ਵਿਭਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਦ ਤਿੰਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਬਾਬਲ ਡਿੱਗ ਪਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਦ ਦੋ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦਾ ਮਿਸ਼ਨ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਦ ਇੱਕ ਹੈ। ਪਦ ਇੱਕ 9/11 ਹੈ। ਪਦ ਦੋ ਉਹ ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ ਜੋ 9/11 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਸਮੂਹ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਦ ਤਿੰਨ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਹੈ। ਇਸ ਕਾਰਨ 9/11 ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਵੀ। 9/11 ਨੇੜੇ ਆ ਰਹੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲੇ ਤਿੰਨ ਪਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਦ ਚਾਰ ਦੀ ਹੋਰ ਆਵਾਜ਼ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਠਾਰਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੇੜੇ ਆ ਰਹੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਚੇਤਾਵਨੀ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਇਕ ਜੀਵੰਤ ਹਕੀਕਤ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

9/11 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸੰਡੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦਾ ਸਮਾਂ ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਅਲਫਾ “ਆਓ ਅਤੇ ਵੇਖੋ” ਤੋਂ ਓਮੇਗਾ “ਆਓ ਅਤੇ ਵੇਖੋ” ਤੱਕ ਦੇ ਅਰਸੇ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। 9/11 ਅਤੇ ਸੰਡੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਗਹਿਣੇ ਕਮਰੇ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਮਿਲਰ ਦੀ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਅਤੇ ਦੱਬੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਮਿੱਟੀ ਵਾਲੇ ਬਰਸ਼ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਦੁਆਰਾ ਮੁੜ ਬਹਾਲ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਦੂਤ ਜੋ 1840 ਵਿੱਚ ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ ਨਾਲ ਉਤਰਿਆ ਸੀ, ਪਹਿਲਾ ਅਤੇ ਅਲਫਾ ਦੂਤ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਦੂਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਸੀ ਜੋ 9/11 ਤੇ ਉਤਰਿਆ। ਉਸ ਦੂਤ ਦੀ ਪਛਾਣ ਅਧਿਆਇ ਦੱਸ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੁਸਤਕ ਮਿੱਠੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਪਰ ਕੌੜੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।

ਯੂਹੰਨਾ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੀ ਲਹਿਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਲਹਿਰ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਉਹ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਨਬੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਉਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਪੁਸਤਕ ਮਿੱਠੀ ਹੋਵੇਗੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਕੌੜੀ। ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲਈ ਇਹ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਣਣ।

ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਵਜੋਂ ਮਿੱਲਰ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ ਖਾਈ। ਇੱਕ ਚੱਕੀਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਉਸ ਨੇ ਗੇਂਹੂੰ ਨੂੰ ਭੂਸੀ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਕਰਨਾ ਸੀ, ਫਿਰ ਅੰਨ ਨੂੰ ਪੀਸ ਕੇ ਆਟਾ ਬਣਾਉਣਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਰੋਟੀ ਤਿਆਰ ਕਰਨੀ ਸੀ ਜੋ ਖਾਈ ਜਾਣੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਰੋਟੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖ ਕੇ ਅਤੇ ਸਭ ਇੱਛੁਕਾਂ ਨੂੰ “ਆਓ ਅਤੇ ਵੇਖੋ” ਕਹਿ ਕੇ ਸਾਂਝਾ ਕੀਤਾ। ਪਰੰਤੂ, ਦੂਤ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚੋਂ ਪੁਸਤਕ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ, ਮਿੱਲਰ, ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆਰੰਭਿਕ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਣ ਨਾਲ ਆਰੰਭ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਇੱਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੱਥ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕਯ ਦਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ ਹੈ, ਪਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕਯ ਅਠਾਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦੂਤ, ਜੋ 1840 ਦੇ ਅਲਫਾ ਦਾ ਓਮੇਗਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪੁਸਤਕ ਦਰਸਾਈ ਨਹੀਂ ਗਈ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਉਹ ਪੁਸਤਕ ਹੈ ਜੋ ਮਿੱਲਰ ਨੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ—ਇੱਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੱਥ ਤੋਂ ਮਿਲੀ ਪੁਸਤਕ। ਮਿੱਲਰ ਦਾ “ਆਓ ਅਤੇ ਵੇਖੋ” 9/11 ਹੈ, ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ-ਝਾੜੂ ਮਨੁੱਖ ਦਾ “ਆਓ ਅਤੇ ਵੇਖੋ” ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਹੈ।

ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ “ਆਓ ਅਤੇ ਵੇਖੋ” ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਲਫਾ 9/11 ਹੈ, ਜੋ ਅਠਾਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਆਇਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਆਇਤ ਦੂਜਾ ਦੂਤ ਹੈ, ਜੋ ਤੀਜੀ ਆਇਤ ਉੱਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਡੇ ਕਾਨੂੰਨ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ “ਆਓ ਅਤੇ ਵੇਖੋ” ਹੈ। ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਦੂਜਾ ਦੂਤ, ਅਤੇ ਬਾਬਲ ਦੇ ਪਤਨ ਨੂੰ “scatter” ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਸੱਤ ਵਾਰ ਪ੍ਰਯੋਗ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਸਮੁੱਚਾ ਵਰਣਨ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਗਲਤੀ ਦੁਆਰਾ ਪਰਾਜਿਤ ਹੋ ਜਾਣ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਲੈ ਕੇ ਉਤਰੇ ਜੋ ਕ੍ਰਮਵਾਰ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਅਤੇ 9/11 ਨੂੰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਖਾਧਾ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਤਾਰੀਖਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅੱਠਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਆਇਤ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ।

ਮੂਲਭੂਤ ਸੱਚਾਈਆਂ ਮਈ 1842 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ 1843 ਦੀ ਅਗਵਾਈਕਾਰੀ ਚਾਰਟ ਹਬੱਕੂਕ ਦੀਆਂ ਦੋ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਦੇ ਅਲਫਾ ਵਜੋਂ ਸੀ। 2012 ਵਿੱਚ ਹਬੱਕੂਕ ਦੀਆਂ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਜੋ ਮਈ 1842 ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਸਨ।

ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੇ 19 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1844 ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ, ਜੋ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੂਜਾ ਦੂਤ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਆਗਮਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕਯ 18 ਦੀ ਆਇਤ ਦੋ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਉੱਥੇ ਦੂਜਾ ਦੂਤ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਅਤੇ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਦੂਜੇ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਸਮਾਂਤਰ ਚੱਲਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਇਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਆਗਮਨ 1840 ਅਤੇ 9/11 ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨਾਲ ਸਮਰੂਪ ਠਹਿਰਦਾ ਹੈ।

9/11 ਉੱਤੇ ਇਕ ਦੇਰੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਮੂਰਤੀ 19 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1844 ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। 9/11 ਉੱਤੇ ਇਸਲਾਮ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਛੱਡੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਰੋਕ ਕੇ ਰੱਖੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਯੂਹੰਨਾ ਦੀਆਂ ਉਹ ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਯਸਾਯਾਹ ਦੀਆਂ ਤੂਫ਼ਾਨੀ ਹਵਾਵਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਬੀ ਹਵਾ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੁਹਰ ਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਦੂਤ ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ Sister White ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ ਚਾਰ ਵਾਰ “ਰੋਕੋ, ਰੋਕੋ, ਰੋਕੋ, ਰੋਕੋ” ਪੁਕਾਰਦਾ ਹੈ। ਦੇਰੀ ਦਾ ਉਹ ਸਮਾਂ, ਜੋ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਰੋਕ ਕੇ ਰੱਖੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਮੁਹਰ ਨਾ ਲੱਗ ਜਾਵੇ।

ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੈਮੂਅਲ ਸਨੋ ਨੂੰ ਮਿਡਨਾਈਟ ਕ੍ਰਾਈ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ ਜੁਲਾਈ 2023 ਵਿੱਚ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ।

ਐਕਜ਼ੀਟਰ ਕੈਂਪ-ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ, ਪਰਖ ਦੇ ਤੇਲ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਹੋਈ ਵੱਖਰੀਕਰਨ ਨੇ, ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਦੂਤ ਦੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤੀ ਵਿੱਚ, ਮਿਲੇਰਾਈਟਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਨਿਰਮਲ ਵੀ ਕੀਤਾ। ਐਕਜ਼ੀਟਰ ਕੈਂਪ-ਮੀਟਿੰਗ ਮੁਹਰ ਲਗਾਏ ਜਾਣ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਇਹ ਕੰਮ ਇੱਕ ਜਵਾਰ-ਭਾਟੇ ਦੀ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਫੌਜ ਵਾਂਗ, ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਗਿਆ, ਜਦ ਤੱਕ ਤੀਜਾ ਦੂਤ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਇਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਵੱਖਰੀਕਰਨ ਹੈ।

ਦੂਤ ਦੂਜਾ ਜਦੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਵੱਖਰਾ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ 22 ਅਕਤੂਬਰ ਦੀ ਵੱਖਰੀਕਰਨ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਵੱਖਰੀਕਰਨਾਂ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਦੂਜਾ ਦੂਤ ਤੇਲ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ ਤੱਕ ਇੱਕ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਵੱਖਰੀਕਰਨ ਹੈ। ਤੇਲ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਨਿਰਣਾਇਕ ਪਰਖ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਨਿਰਣਾਇਕ ਪਰਖ ਯਿਸੂ ਲਈ ਸਲੀਬ ਸੀ, ਅਤੇ ਗੇਥਸੇਮਨੇ ਦਾ ਬਾਗ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ “ਤੇਲ-ਘਾਣੇ ਦਾ ਬਾਗ” ਹੈ, ਸਲੀਬ ਦੀ ਉਸ ਨਿਰਣਾਇਕ ਪਰਖ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਇਆ; ਅਤੇ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੇ ਤੇਲ ਦੀ ਪਰਖ 1844 ਦੇ ਬੰਦ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਈ।

ਅੰਤਿਮ ਪਰੀਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਬਾਅਦ ਨਿਆਂ ਆਇਆ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਲਈ ਦਸਵੀਂ ਪਰੀਖਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮਰਨ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਚਾਹੇ ਕਾਦੇਸ਼ ਹੋਵੇ, ਗੇਥਸੇਮਨੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਐਕਸੀਟਰ; ਨਿਆਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਪਰੀਖਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਦੋ ਵਰਗ ਅਲੱਗ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, 2023 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਇੱਕ ਅੰਤਿਮ ਪਰੀਖਿਆ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਬੰਦ-ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਨਿਆਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਅੰਤਿਮ ਪਰੀਖਿਆ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਹੈ। ਅੰਤਿਮ ਜਾਂ ਆਖ਼ਰੀ ਪਰੀਖਿਆ ਪਹਿਲੀ ਪਰੀਖਿਆ ਦਾ ਭਾਵ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

2023 ਵਿੱਚ, ਉਡੀਕ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਗੋਤ ਦਾ ਸਿੰਘ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਹਟਾ ਕੇ ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਮੋਹਰ ਖੋਲ੍ਹ ਬੈਠਾ ਜੋ ਠਹਿਰਿਆ ਰਹਿਣਾ ਸੀ। ਤਦ ਸੈਮੂਅਲ ਸਨੋ ਦਾ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ।

ਜੇ ਅਸੀਂ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਮਾਂਤਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਈਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਦੂਤ ਦੇ ਉਤਰਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਲੈਣ ਅਤੇ ਖਾਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਪ੍ਰਤੀ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਉਸ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਜਨਤਾ ਅੱਗੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਉਹ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਤਦ ਤੀਜਾ ਦੂਤ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਉੱਨੀ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਹੈ, ਜੋ 742 BC ਤੋਂ 723 BC ਤੱਕ ਦੇ ਓਮੇਗਾ ਉੱਨੀ ਸਾਲ ਸਨ।

1844 ਤੋਂ 1863 ਤੱਕ ਦਾ ਸਮਾਂ, ਅਤੇ 742 ਈ.ਪੂ. ਤੋਂ 723 ਈ.ਪੂ. ਤੱਕ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਸਮਾਂਤਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਵੀ ਸਮਾਂਤਰ ਹਨ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀਆਂ ਉਹ ਚਾਰ ਰੇਖਾਵਾਂ 9/11 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਸੰਰੇਖਿਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਪੰਜ ਰੇਖਾਵਾਂ ਮਿੱਲਰ ਦੇ ਅਲਫਾ “ਆਓ ਅਤੇ ਵੇਖੋ” ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਓਮੇਗਾ “ਆਓ ਅਤੇ ਵੇਖੋ” ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹਨ।

ਸੱਤ ਦੇ ਚਾਰ ਗੁਣਾ

ਸਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਿਆਂ, ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ 26 “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਚਾਰ ਵਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਮਿਲਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। 1842 ਵਿੱਚ, “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਬਾਰੇ ਮਿਲਰ ਦੀ ਸਮਝ 1843 ਦੇ ਚਾਰਟ ਉੱਤੇ ਅੰਕਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ “ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੱਥ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਸੀ,” ਅਤੇ “ਉਸ ਨੂੰ ਬਦਲਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।” ਸੱਤ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਮਿਲਰ 1849 ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਸਾਲ ਬਾਅਦ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹਾਇਰਮ ਐਡਸਨ ਦੁਆਰਾ ਅਭਿਲੇਖ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।

1842 ਵਿੱਚ ਹਬੱਕੂਕ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਤਖ਼ਤੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

1849 ਵਿੱਚ 1843 ਦੇ ਚਾਰਟ ਉੱਤੇ ਦਰਸਾਏ ਗਏ “seven times” ਦਾ ਅਲਫਾ ਦੂਤ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

1856 ਵਿੱਚ 1850 ਦੇ ਚਾਰਟ ਉੱਤੇ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦਾ ਓਮੇਗਾ ਦੂਤ ਅਣਡਿੱਠਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

1863 ਵਿੱਚ ਹਬੱਕੂਕ ਦੀਆਂ ਦੋ ਤਖ਼ਤੀਆਂ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ 1863 ਦਾ ਚਾਰਟ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਇੱਕ ਦਿਵਿਆ ਚਾਰਟ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖੀ ਚਾਰਟ। ਮੱਧ ਵਿੱਚ, ਦੋ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੂਜੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਹੀ ਦੁੱਗਣਾਪਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਪਹਿਲਾ ਦੂਤ

1842 ਵਿੱਚ ਹਬੱਕੂਕ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੱਟਿਕਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ।

ਦੂਤ ਦੂਜਾ

1849 ਵਿੱਚ 1843 ਦੇ ਚਾਰਟ ਦਾ ਪੁਰਾਣਾ ਦੂਤ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

1856 ਵਿੱਚ 1850 ਦੇ ਚਾਰਟ ਦਾ ਨਵਾਂ ਦੂਤ ਅਣਗੌਲਿਆ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਤੀਜਾ ਦੂਤ

1863 ਵਿੱਚ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ 1863 ਦਾ ਚਾਰਟ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

ਇੱਕ ਇਕੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਜੋ “ਸੱਤ ਵਾਰਾਂ” ਦੇ ਚਾਰ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਇੱਕ ਸੱਤ ਸਾਲ ਦੇ ਸਮਾਨ ਅੰਤਰ ਨਾਲ ਵੱਖਰਾ ਹੈ। ਅਲਫਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (1842), ਅਲਫਾ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (1849), ਓਮੇਗਾ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਦੀ ਉਪੇਖਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ (1856), ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (1863), ਜੋ 2012; 18 ਜੁਲਾਈ, 2020; 2023; ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪ ਹਨ। 1849 ਵਿੱਚ ਮਿਲਰ ਦੀ ਮੌਤ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਨਾਲ ਸੰਰੂਪ ਹੈ। ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਅਤੇ ਸੰਦੇਸ਼, 2023 ਵਿੱਚ ਪੁਨਰਜੀਵਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਓਮੇਗਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੁਣ ਅਣਮੋਹਰਿਆ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ 1863 ਦਾ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਮਿਲਰਾਈਟ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ, ਸੰਦੇਸ਼ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੂਤ ਮਰ ਗਿਆ। ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੀ ਮਰ ਗਿਆ। ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ 1856 ਅਤੇ 2023 ਵਿੱਚ ਪੁਨਰਜੀਵਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਧਰਮ-ਤਿਆਗ 1863 ਦਾ ਲੇਬਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਉਸ ਦੇ ਸਮਕਾਲੀ ਦਾ ਲੇਬਲ ਹੈ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਅਤੇ 1863 ਦੇ ਧਰਮ-ਤਿਆਗ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, 1856 ਦੇ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦੀ ਕੈਪਸਟੋਨ ਓਮੇਗਾ ਜੋਤ ਦੀ ਮੋਹਰ-ਖੁਲ੍ਹਾਈ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ 2023 ਤੋਂ ਹੁੰਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਅਸੀਂ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ: 1782–1849

ਵਿਲੀਅਮ: “ਇੱਛਾ-ਸ਼ਕਤੀ” ਅਤੇ “ਹੈਲਮੈਟ” — “ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਸੰਕਲਪੀ ਰੱਖਿਅਕ”, “ਪੱਕੇ ਇਰਾਦੇ ਵਾਲਾ ਸੰਰਕਸ਼ਕ”, ਜਾਂ “ਮਜ਼ਬੂਤ ਇੱਛਾ-ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਯੋਧਾ।”

ਮਿਲਰ: ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਚੱਕੀ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਚੱਕੀ ਜੋ ਅਨਾਜ ਨੂੰ ਪੀਸ ਕੇ ਆਟੇ ਵਿੱਚ ਬਦਲਦੀ ਹੈ।

ਮਜ਼ਬੂਤ ਇਰਾਦੇ ਵਾਲਾ ਯੋਧਾ

“ਇੱਕ ਸਿੱਧੇ-ਸਾਧੇ, ਖਰੇ-ਦਿਲ ਵਾਲਾ ਕਿਸਾਨ, ਜੋ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੇ ਦਿਵ੍ਯ ਅਧਿਕਾਰ ਉੱਤੇ ਸੰਦੇਹ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਦ ਵੀ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਦੀ ਸੱਚੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਉਹੀ ਮਨੁੱਖ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਚੁਣਿਆ। ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੁਧਾਰਕਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਰੰਭਿਕ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਗਰੀਬੀ ਨਾਲ ਸੰਘਰਸ਼ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉੱਦਮ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਤਿਆਗ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪਾਠ ਸਿੱਖੇ ਸਨ। ਜਿਸ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਉਹ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਸਦੱਸ ਸੁਤੰਤਰ, ਆਜ਼ਾਦੀ-ਪ੍ਰੇਮੀ ਆਤਮਾ, ਸਹਿਨਸ਼ੀਲਤਾ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਦੇਸ਼ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਸਨ—ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਗੁਣ ਉਸ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਨ। ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਪਤਾਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੂਫ਼ਾਨੀ ਕਾਲ ਦੇ ਸੰਘਰਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਕਲੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀਆਂ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲਰ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਤੰਗਹਾਲੀ ਵਾਲੀਆਂ ਪਰਿਸਥਿਤੀਆਂ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਜੋੜਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।”

“ਉਸ ਦੀ ਦੇਹਿਕ ਬਣਤਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਸਧਾਰਣ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬੌਧਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦਿਖਾਏ। ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਵੱਡਾ ਹੁੰਦਾ ਗਿਆ, ਇਹ ਗੱਲ ਹੋਰ ਵੀ ਸਪਸ਼ਟ ਹੁੰਦੀ ਗਈ। ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਚੁਸਤ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਕਸਿਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਲਈ ਤੀਬਰ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਸੀ। ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਕਾਲਜੀਅਟ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ, ਤਥਾਪਿ ਅਧਿਐਨ ਲਈ ਉਸ ਦਾ ਪਿਆਰ, ਅਤੇ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਗਹਿਰੀ ਆਲੋਚਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਆਦਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਸਥਿਰ ਨਿਰਣੇ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦਾ ਨੈਤਿਕ ਚਰਿੱਤਰ ਦੋਸ਼ਰਹਿਤ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਖਿਆਤੀ ਇਰਖਾਯੋਗ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸਚਾਈ, ਮਿਤਵ੍ਯਯਤਾ ਅਤੇ ਪਰਉਪਕਾਰ ਲਈ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਉਤਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਲਗਨ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੀ ਵਿੱਚ ਯਥੇਸ਼ਟ ਸੰਪੰਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅਧਿਐਨ ਦੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਅਜੇ ਵੀ ਕਾਇਮ ਰਹੀਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਨਾਗਰਿਕ ਅਤੇ ਸੈਨਿਕ ਦੋਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਦ ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ ਨਿਭਾਏ, ਅਤੇ ਧਨ ਅਤੇ ਮਰਯਾਦਾ ਵੱਲ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਰਾਹ ਉਸ ਲਈ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਹੋਏ ਦਿਸਦੇ ਸਨ।” The Great Controversy, 317.

“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਗਿਆਨ ਮਨ ਦੇ ਯਤਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਨਾ ਹੀ ਬੁੱਧੀ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚ ਦੇ ਸ਼ੁੱਧ ਅੰਨ ਵਿੱਚੋਂ ਉਸ ਭੂਸੀ ਨੂੰ ਅਲੱਗ ਕਰ ਸਕੋ ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਸੱਚ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਗਲਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖੀ ਕਾਰਕੁਨਾਂ ਨੇ ਗਲਤੀ ਦੀ ਭੂਸੀ ਨੂੰ ਸੱਚ ਦੇ ਕਣਕ ਨਾਲ ਮਿਲਾਉਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਲੱਗਨ ਨਾਲ ਖੋਜ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਬੁੱਧੀ ਮੰਗਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਘੜਤਾਂ ਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਆਗਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਕਰ ਸਕੀਏ। ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਉਸ ਖੋਜੀ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੇਗਾ ਜੋ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਅਮੋਲਕ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ। ਮੈਂ ਸਭ ਉੱਤੇ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਧਰਮਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਉਪਰਲਾ-ਉਪਰਲਾ ਪਾਠ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਖੋਜ ਕਰਨੀ ਹੀ ਪਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਉਸ ਸਭ ਕੁਝ ਨੂੰ ਕਰਨਾ ਜਿਸ ਦਾ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਖਾਣੀ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਰਗਾਂ ਲੱਭਣ ਲਈ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਖੰਗਾਲਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨੀ ਹੈ ਉਸ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਲਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਇੰਨੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਲੁਕਾਉਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਆਇਆ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਆਖਦਾ ਹੈ, ‘ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਉੱਤੇ ਚੱਲਣਾ ਚਾਹੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਸ ਉਪਦੇਸ਼ ਬਾਰੇ ਜਾਣ ਲਵੇਗਾ।’ ਯੂਹੰਨਾ 7:17, Revised Version.”

“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਜੋਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਪੈਰਾਂ ਲਈ ਦੀਵਾ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਰ ਕਦਮ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਫਾਟਕਾਂ ਤੱਕ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇਵੇ। ਇਸੀ ਕਾਰਨ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਉਹ ਰਾਹ ਰੋਕਣ ਲਈ ਇੰਨੇ ਬੇਚੈਨ ਯਤਨ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਛੁਡਾਏ ਹੋਇਆਂ ਦੇ ਤੁਰਨ ਲਈ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਬਾਈਬਲ ਕੋਲ ਲੈ ਜਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਕੇਂਦਰ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਣਾ ਜਿਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸੱਚਾਈ ਘੁੰਮੇ। ਜਾਂਚ-ਪੜਤਾਲ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਇਕ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਦੇਣੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਿਮਰ, ਵਸ਼ੀਭੂਤ ਦਿਲਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਵਿੱਚ ਲੁਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਗੰਭੀਰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਬੁੱਧੀ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਇੱਛਾ ਦਾ ਗਿਆਨ ਅਵਸ਼੍ਯ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਨਿੱਜੀ, ਅਨੰਤ ਕਲਿਆਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਬਾਈਬਲ ਉਹ ਮਾਰਗ-ਦਰਸ਼ਕ ਹੈ ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਤੁਸੀਂ ਅਨੰਤ ਜੀਵਨ ਦਾ ਰਸਤਾ ਜਾਣ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਇੱਛਾ ਇਹ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮਾਰਗਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਖੋਜ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਅਜੇਹੇ ਪਾਠ ਮਿਲ ਜਾਣ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਲਈ ਮਨਚਾਹਾ ਅਰਥ ਲਾ ਸਕੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਨਾਸ ਲਈ ਤੋੜ-ਮਰੋੜ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹਰ ਪੱਖਪਾਤ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੀ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀ ਜਾਂਚ ਲਈ ਆਉਣਾ ਹੈ।” Review and Herald, September 11, 1894.

“ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦਾ ਜਨਮ ਪਿਟਸਫ਼ੀਲਡ, ਮੈਸਾਚੂਸੇਟਸ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦੀ ਔਪਚਾਰਿਕ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੇਵਲ 18 ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਪੜ੍ਹਨ ਦੀ ਆਪਣੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਆਦਤ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਸਵੈ-ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਹੀ ਲਿਖਣਾ ਵੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਰਚਦਾ ਅਤੇ ਡਾਇਰੀ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਪਾਠਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਲੇਖਕਾਂ ਨਾਲ ਪਰਿਚਿਤ ਕਰਾਇਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਡੀਇਜ਼ਮ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਵੀਹਵੀਂ ਉਮਰ ਦੇ ਅੰਤਲੇ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਿਆਯਾਧੀਸ਼ ਬਣਿਆ ਅਤੇ 1812 ਦੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਲੜਿਆ। ਇਸ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੌਰਾਨ ਹੋਏ ਕਈ ਅਨੁਭਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲ ਮੋੜ ਦਿੱਤਾ। 1816 ਤੱਕ ਉਹ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਬਾਈਬਲ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਲਿਖਿਆ, ‘ਧਰਮਗ੍ਰੰਥ... ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਬਣ ਗਏ, ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਇੱਕ ਮਿੱਤਰ ਲੱਭਿਆ।’”

“1818 ਤੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇਸ ਨਿਸ਼ਕਰਸ਼ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ ਕਿ ਯਿਸੂ ‘ਲਗਭਗ 1843 ਵਿੱਚ’ ਵਾਪਸ ਆਵੇਗਾ। 1831 ਵਿੱਚ, ਐਸਾ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰਬਲ ਦ੍ਰਿੜ ਨਿਸ਼ਚੇ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾਤਮਕ ਅਗਵਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਛੋਟੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਤਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਅਧਿਐਨ ਸਾਂਝੇ ਕਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ। 1839 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੰਪਾਦਕ J. V. Himes ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਰਾਹ ਖੁਲ੍ਹ ਗਿਆ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਬਹੁਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਥਾਪਿ ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ, ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਵੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਗਮਨ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਪਣਾਇਆ, ਡੂੰਘਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਇਆ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ 100,000 ਤੱਕ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਬੂਲ ਕਰ ਲਿਆ। ਐਲਨ ਹਾਰਮਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਚ 1840 ਵਿੱਚ ਪੋਰਟਲੈਂਡ, ਮੈਨ ਵਿੱਚ ਸੁਣਿਆ, ਜਦੋਂ ਉਹ 12 ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਲਿਖਿਆ, “ਮਿਸਟਰ ਮਿਲਰ ਨੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਐਸੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨਾਲ ਵਿਵਰਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਿੜ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਜਾਗ ਪਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਸਮਿਆਂ ਉੱਤੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਤ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਮਾਣ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ। ਫਿਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੰਭੀਰ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਪੀਲਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ ਜੋ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਭੀੜਾਂ ਨੂੰ ਮਾਨੋ ਮੰਤਰਮੁਗਧ ਕਰਕੇ ਰੱਖਦੀਆਂ ਸਨ।” Life Sketches, 20.