ਸਵਰਗ ਦੀ ਰੋਟੀ ਦੀ ਪਰਖ ਯਿਸੂ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਚੇਲਾਪਣ ਦੀ ਓਮੇਗਾ ਪਰਖ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਮੰਨਾ ਦੀ ਉਸ ਪਰਖ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਵੀ ਓਮੇਗਾ ਸੀ ਜੋ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਵਾਚਾਕੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਐਲਫਾ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਆਰੰਭ ਮੰਨਾ ਸੀ; ਅੰਤ ਸਵਰਗ ਦੀ ਰੋਟੀ ਸੀ। ਓਮੇਗਾ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਚੇਲਿਆਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਤਿਆਗ ਨੇ ਕਫਰਨਹੂਮ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਚੇਲਾਪਣ ਦੀ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਓਮੇਗਾ ਵਜੋਂ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ।
ਤਦ ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਆਉਣਾ ਚਾਹੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰੇ, ਆਪਣੀ ਸਲੀਬ ਚੁੱਕੇ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਲਵੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣਾ ਚਾਹੇਗਾ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਗੁਆ ਬੈਠੇਗਾ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਲਈ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਗੁਆ ਬੈਠੇਗਾ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਲੱਭ ਲਵੇਗਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕੀ ਲਾਭ ਹੈ, ਜੇ ਉਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇ, ਪਰ ਆਪਣੀ ਹੀ ਆਤਮਾ ਗੁਆ ਬੈਠੇ? ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਦੇ ਬਦਲੇ ਕੀ ਦੇਵੇਗਾ? ਕਿਉਂਕਿ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦੂਤਾਂ ਸਮੇਤ ਆਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਤਦ ਉਹ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਦੇਵੇਗਾ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਸੱਚ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਇੱਥੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਇਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਐਸੇ ਹਨ ਜੋ ਮੌਤ ਦਾ ਸੁਆਦ ਨਾ ਚੱਖਣਗੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਨਾ ਵੇਖ ਲੈਣ। ਮੱਤੀ 16:24–28।
ਕਫ਼ਰਨਹੂਮ ਇੱਕ ਓਮੇਗਾ ਪਰਖ ਹੈ। ਕਫ਼ਰਨਹੂਮ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਪਰਖ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂਤ ਵਿੱਚ ਤੇਲ ਦੀ ਪਰਖ ਹੈ; ਇਹ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੇ ਪੁਕਾਰ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਜੇਹੇ ਅਰਸੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਇਹ ਪਛਾਣ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਤੇਲ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਬੰਦ ਹੋ ਰਹੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਘਬਰਾਉਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਯੂਹੰਨਾ 6:66 ਵਿੱਚ ਕਫ਼ਰਨਹੂਮ ਦੇ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਹ “ਲੱਜਿਤ” ਹਨ।
ਵੇਖੋ, ਉਹ ਦਿਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਕਿ ਮੈਂ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਾਲ ਭੇਜਾਂਗਾ—ਨਾ ਰੋਟੀ ਦਾ ਕਾਲ, ਨਾ ਪਾਣੀ ਦੀ ਤ੍ਰਿਹ, ਪਰ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਦਾ ਕਾਲ। ਅਤੇ ਉਹ ਇਕ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ, ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪੂਰਬ ਤੱਕ ਭਟਕਣਗੇ; ਉਹ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਇਧਰ-ਉਧਰ ਦੌੜਣਗੇ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ। ਉਸ ਦਿਨ ਸੋਹਣੀਆਂ ਕੁਆਰੀਆਂ ਅਤੇ ਜੁਆਨ ਤ੍ਰਿਹ ਕਾਰਨ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਜੋ ਸਾਮਰਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਦੀ ਸੌਂਹ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦਾਨ, ਤੇਰਾ ਦੇਵਤਾ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ, ਬੀਅਰਸ਼ੇਬਾ ਦਾ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਵੀ ਡਿੱਗ ਪੈਣਗੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਕਦੇ ਨਾ ਉੱਠਣਗੇ। ਆਮੋਸ 8:11–14.
ਕਫਰਨਹੂਮ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਓਮੇਗਾ ਪਰਖ, 2024 ਦੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਪਰਖ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਓਮੇਗਾ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਝਲਕ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਓਮੇਗਾ ਪਰਖ ਉਹ ਸਥਾਨ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਵਧੂ ਨੂੰ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮੁਹਰਬੰਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਵਿਛੋੜਾ ਸਦੀਵੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਅੰਤਿਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਫਿਰ ਕੋਈ ਪਰਦੇਸੀ (ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀ) ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਤੁਰੇਗਾ।
ਯਹੋਵਾਹ ਸਿਓਨ ਤੋਂ ਗਰਜੇਗਾ, ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਬੁਲੰਦ ਕਰੇਗਾ; ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਕੰਬ ਉੱਠਣਗੇ; ਪਰ ਯਹੋਵਾਹ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਲਈ ਆਸਰਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਤਦ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣੋਗੇ ਕਿ ਮੈਂ ਯਹੋਵਾਹ ਤੁਹਾਡਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਿਓਨ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਤਦ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਕੋਈ ਪਰਦੇਸੀ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਲੰਘੇਗਾ।
ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਪਹਾੜੀਆਂ ਤੋਂ ਨਵੀਂ ਮਦਿਰਾ ਟਪਕੇਗੀ, ਅਤੇ ਟੱਕਰਾਂ ਤੋਂ ਦੁੱਧ ਵਗੇਗਾ, ਅਤੇ ਯਹੂਦਾਹ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਜਲ ਨਾਲ ਵਗਣਗੀਆਂ; ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਭਵਨ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਚਸ਼ਮਾ ਨਿਕਲੇਗਾ, ਅਤੇ ਸ਼ਿੱਟੀਮ ਦੀ ਘਾਟੀ ਨੂੰ ਸਿੰਜੇਗਾ।
ਮਿਸਰ ਉਜਾੜ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਏਦੋਮ ਸੁੰਨਾ ਬਿਆਬਾਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਉੱਤੇ ਕੀਤੀ ਹਿੰਸਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਲਹੂ ਵਗਾਇਆ ਹੈ। ਪਰ ਯਹੂਦਾਹ ਸਦਾ ਲਈ ਵੱਸਿਆ ਰਹੇਗਾ, ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਪੀੜ੍ਹੀ ਤੋਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਤੱਕ। ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਸ ਲਹੂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਾਂਗਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸ਼ੁੱਧ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਸਿਓਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਯੋਏਲ 3:16–21.
ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਪਾਪ ਤੋਂ ਜਾਂਚੀ ਨਿਆਂ ਦੀਆਂ ਅੰਤਿਮ ਗਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਜ਼ਖਰਿਆਹ ਅਧਿਆਇ ਤਿੰਨ ਵਿੱਚ ਇਹੀ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਯਹੋਸ਼ੂਆ ਨੂੰ ਗੰਦੇ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਵਸਤਰ ਦੀ ਥਾਂ ਸਫੈਦ ਸੁੱਚੇ ਸਣੀ ਦੇ ਫਿਲਾਡੈਲਫੀਆਈ ਵਸਤਰ ਪਹਿਨਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। “ਤਦ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਕੋਈ ਪਰਦੇਸੀ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘੇਗਾ ਨਹੀਂ,” ਕਿਉਂਕਿ ਗੰਹੂਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲੀ ਘਾਹ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਫਸਲ ਦੀ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਓਮੇਗਾ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਝਰੋਖੇ ਖੋਲ੍ਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਰਤਨਾਂ ਨੂੰ ਪੇਟੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਕੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਆਓ ਅਤੇ ਵੇਖੋ।” “ਆਓ ਅਤੇ ਵੇਖੋ” ਮੇਰੇ ਰਾਜ ਦਾ ਝੰਡਾ, ਮੇਰੀ ਦੁਲਹਨ, ਪੁਰਾਣੇ ਦਿਨਾਂ ਵਾਂਗ ਮੇਰੀ ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਭੇਟ। “ਆਓ ਅਤੇ ਵੇਖੋ” ਮੇਰਾ ਮੰਦਰ, ਮੇਰੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਪੇਟੀ—ਹਰੇਕ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਮੁਕਟ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
2024 ਦੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਆਲਫਾ ਪਰਖ ਮੰਦਰ ਦੀ ਓਮੇਗਾ ਪਰਖ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਓਮੇਗਾ ਪਰਖ ਉਸ ਵੇਲੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਆਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਖਿੜਕੀਆਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਦੁਲਹਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਝੂਠਾ “ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ” ਵਾਲਾ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਖਿੜਕੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਹਵਾ ਦੁਆਰਾ ਉਡਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੂਰਬੀ ਹਵਾ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ। ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਯਸਾਯਾਹ ਦੀ ਉਸ ਪ੍ਰਚੰਡ ਹਵਾ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਪੂਰਬੀ ਹਵਾ ਦੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਰੋਕੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਯੂਹੰਨਾ ਦੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਰੋਕੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
“ਦੂਤ ਚਾਰ ਪਵਨਾਂ ਨੂੰ ਥਾਮੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਘੋੜੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਕੇ ਨਿਕਲ ਭੱਜਣ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਦੌੜ ਪੈਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਨਾਸ ਅਤੇ ਮੌਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
“ਕੀ ਅਸੀਂ ਅਨੰਤ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਬਿਲਕੁਲ ਦਹਿਲੀਜ਼ ਉੱਤੇ ਹੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਪਏ ਰਹੀਏ? ਕੀ ਅਸੀਂ ਸੁਸਤ, ਠੰਢੇ ਅਤੇ ਮੁਰਦਾ ਹੋਈਏ? ਹਾਏ, ਕਾਸ਼ ਸਾਡੀਆਂ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸਾਹ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਵਿੱਚ ਫੂਕਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਅਤੇ ਜੀਊਣ।” Manuscript Releases, volume 20, 217.
ਜੋ ਲੋਕ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਪੂਰਬੀ ਹਵਾ ਦੇ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਵਾ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਉਹੀ ਹਵਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਭੁੱਲ ਦੀ ਕੂੜ-ਕਰਕਟ ਸਦਾ ਲਈ ਉਸ ਮੂਰਖ ਵਰਗ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਕੋਲ ਤੇਲ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਫਰਾਈਮ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਮੂਰਤੀਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੁਹਰ ਲਗਾਉਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਹਾਏ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ, ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਾਲੀ ਪਿਛਲੇ ਮੀਂਹ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ “ਲਾਜ” ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦੇਵੇਗਾ।
ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਗਿਆਨ ਦੀ ਘਾਟ ਕਾਰਨ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ ਹਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿਆਂਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਯਾਜਕ ਨਾ ਰਹੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਵਧੇ, ਤਿਵੇਂ ਤਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪਾਪ ਕੀਤਾ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਲਾਜ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿਆਂਗਾ। ਉਹ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਉੱਤੇ ਹੀ ਲੱਗਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਜਾ, ਤਿਵੇਂ ਯਾਜਕ ਹੋਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੰਡ ਦਿਆਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਦਿਆਂਗਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਖਾਣਗੇ, ਪਰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਾ ਹੋਣਗੇ; ਉਹ ਵਿਭਚਾਰ ਕਰਨਗੇ, ਪਰ ਵਾਧਾ ਨਾ ਪਾਣਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕਰਨੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਵਿਭਚਾਰ, ਮਦਿਰਾ ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਮਦਿਰਾ ਮਨ ਨੂੰ ਹਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਕੜ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਤੋਂ ਸਲਾਹ ਮੰਗਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲਾਠੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਚੇਤ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਭਚਾਰ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅਧੀਨ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ ਵਿਭਚਾਰ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਏ ਹਨ। ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਉੱਤੇ ਬਲੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਟੇਕਰੀਆਂ ਉੱਤੇ, ਬਲੂਤਾਂ, ਸਫ਼ੈਦਾ-ਵਰਗੇ ਰੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਐਲਮਾਂ ਦੇ ਹੇਠ ਧੂਪ ਸਾੜਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਚੰਗੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਧੀਆਂ ਵਿਭਚਾਰ ਕਰਨਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਵਹੁਟੀਆਂ ਜਾਰ-ਕਰਮ ਕਰਨਗੀਆਂ। ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਧੀਆਂ ਵਿਭਚਾਰ ਕਰਨਗੀਆਂ, ਤਦ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੰਡ ਨਾ ਦਿਆਂਗਾ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਵਹੁਟੀਆਂ ਜਾਰ-ਕਰਮ ਕਰਨਗੀਆਂ, ਤਦ ਵੀ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੰਡ ਨਾ ਦਿਆਂਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਵੇਸ਼ਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਅਲੱਗ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਬਲੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਲੋਕ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਉਹ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਭਾਵੇਂ ਤੂੰ, ਹੇ ਇਸਰਾਏਲ, ਵੈਸ਼ਿਆਚਾਰ ਕਰਦੀ ਹੋਵੇਂ, ਤਾਂ ਵੀ ਯਹੂਦਾ ਅਪਰਾਧੀ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਗਿਲਗਾਲ ਨਾ ਜਾਓ, ਨਾ ਹੀ ਬੇਥਾਵੇਨ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹੋ, ਅਤੇ ਨਾ ਇਹ ਕਸਮ ਖਾਓ, “ਯਹੋਵਾਹ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ।” ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਰਾਏਲ ਇੱਕ ਹਠੀਲੀ ਬੱਛੀ ਵਾਂਗ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਯਹੋਵਾਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੇਮਨੇ ਵਾਂਗ ਚਰਾਏਗਾ।
ਅਫ਼ਰਾਇਮ ਮੂਰਤੀਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਇਕੱਲਾ ਛੱਡ ਦਿਉ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਾਨ ਖੱਟਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਲਗਾਤਾਰ ਵਿਭਚਾਰ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਹਨ; ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਲੱਜਾਜਨਕ ਤੌਰ ’ਤੇ “ਦਿਓ, ਦਿਓ” ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹਵਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਬਲਿਦਾਨਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਲੱਜਿਤ ਹੋਣਗੇ। ਹੋਸ਼ੇਆ 4:6–19.
ਜੋ ਕੂੜਾ ਹਟਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਹਨ—ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਭ੍ਰਾਂਤ ਸਿੱਧਾਂਤਿਕ ਸਿਖਿਆਵਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਜੁੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਉਹੀ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਖਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੂਰਬੀ ਪਵਨ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਦੀ ਥਾਂ ਉਸ ਝੂਠ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿੱਛੇ ਭਾਰੀ ਭਰਮ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਜਾਲਸਾਜ਼ੀ ਵਾਲੀ “ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ” ਦੀ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਈਆਂ। ਯੋਏਲ ਦੀ ਨਵੀਂ ਦਾਖਰਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹਾਂ ਤੋਂ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਠੀਕ ਉੱਥੇ ਜਿੱਥੇ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਮੂੰਹ ਬਣਦਾ ਹੈ।
“ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਦੇ ਲੇਖਕ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਰੌਂਦਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਬਿਵਸਥਾ-ਦਾਤਾ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਝੂਠੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦਾ ਬੁੱਤ ਬਣਾਉਣਾ, ਲੱਕੜ ਜਾਂ ਪੱਥਰ ਦਾ ਬੁੱਤ ਘੜਨ ਜਿੰਨਾ ਹੀ ਆਸਾਨ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਗਲਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੈਤਾਨ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਬਾਰੇ ਝੂਠੇ ਸਰੂਪ ਦੀ ਧਾਰਣਾ ਬਣਾਉਣ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤਿਆਂ ਦੇ ਹਾਲ ਵਿੱਚ, ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਥਾਂ ਇੱਕ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਬੁੱਤ ਸਿੰਹਾਸਨਾਰੂੜ੍ਹ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਜਦਕਿ ਜੀਊਂਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ—ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ, ਮਸੀਹ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਕਰਤੱਬਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ—ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਥੋੜ੍ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਕੁਦਰਤ ਨੂੰ ਦੈਵੀ ਦਰਜਾ ਦੇਂਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਉਹ ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਭਾਵੇਂ ਵੱਖਰੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਮੂਰਤੀਪੂਜਾ ਅੱਜ ਮਸੀਹੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਉਤਨੀ ਹੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਜਿੰਨੀ ਕਿ ਉਹ ਇਲਿਆਹ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਥਿਤ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਦਾਰਸ਼ਨਿਕਾਂ, ਕਵੀਆਂ, ਰਾਜਨੀਤਿਕਾਂ, ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ—ਸੁਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਫੈਸ਼ਨ-ਪਰਸਤ ਵਰਗਾਂ ਦਾ, ਅਨੇਕਾਂ ਕਾਲਜਾਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਵਿਦਿਆਲਿਆਂ ਦਾ, ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਕੁਝ ਧਰਮ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੀ—ਫੋਨੀਕੀਆ ਦੇ ਸੂਰਜ-ਦੇਵਤਾ ਬਾਅਲ ਨਾਲੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੀ ਚੰਗਾ ਹੈ।” ਦਿ ਗ੍ਰੇਟ ਕਾਂਟਰੋਵਰਸੀ, 583.
ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਸੱਚੇ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਦੇ ਵੱਖ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵੇਲੇ ਹਵਾ ਝੂਠੀਆਂ ਕੁਆਰੀਆਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਖਿੜਕੀ ਦੀ ਓਮੇਗਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪਰਖ ਦੌਰਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੀ ਦੂਲਹਨ ਉੱਤੇ ਮੋਹਰ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਦੂਤ ਭੇਜਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰੇਗਾ; ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਲੱਭਦੇ ਹੋ, ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗਾ; ਹਾਂ, ਉਹ ਵਾਅਦੇ ਦਾ ਦੂਤ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਅਨੰਦ ਕਰਦੇ ਹੋ—ਵੇਖੋ, ਉਹ ਆਵੇਗਾ, ਸੈਨਿਆਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਦੇ ਦਿਨ ਨੂੰ ਕੌਣ ਸਹਾਰ ਸਕੇਗਾ? ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ ਤਾਂ ਕੌਣ ਖੜਾ ਰਹਿ ਸਕੇਗਾ? ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੁਨਿਆਰੇ ਦੀ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧੋਬੀਆਂ ਦੇ ਸਾਬਣ ਵਰਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਚਾਂਦੀ ਨੂੰ ਗਲਾਉਣ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਬੈਠੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਵਾਂਗ ਖਰਾ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਧਰਮਿਕਤਾ ਵਿੱਚ ਯਹੋਵਾਹ ਲਈ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਣ। ਤਦ ਯਹੂਦਾਹ ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੀ ਭੇਟ ਯਹੋਵਾਹ ਨੂੰ ਭਾਵੇਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ। ਮਲਾਕੀ 3:1–4।
ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉਹਨਾਂ ਲੇਵੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ ਜੋ ਹਾਰੂਨ ਦੀ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪਰਖ ਵੇਲੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਯਰਬੋਆਮ ਦੀ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪਰਖ ਵੇਲੇ ਵੀ। ਉਹ ਉਹੀ ਹਨ ਜੋ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉਹ ਪਰਖ ਹੈ ਜਿਸ ਦੁਆਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਦੀਵੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਰਖ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋਣਾ ਹੈ—ਸਾਡੇ ਮੋਹਰਬੰਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ।
“ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਨਾਲ ਦਿਖਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਸਰ ਦੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇਗੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਉਹ ਮਹਾਨ ਪਰਖ ਹੋਵੇਗੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਨੰਤ ਕਿਸਮਤ ਦਾ ਨਿਰਣੈ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।
“ਇਹ ਉਹ ਪਰਖ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹਰ ਲੱਗਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਹਿਣੀ ਪਵੇਗੀ। ਜਿਹੜੇ ਸਭ ਉਸ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਜਾਲਸਾਜ਼ ਸੱਬਥ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਪ੍ਰਤੀ ਆਪਣੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਸਾਬਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਝੰਡੇ ਹੇਠ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਜੀਊਂਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ। ਜਿਹੜੇ ਸਵਰਗੀ ਉਤਪੱਤੀ ਵਾਲੇ ਸੱਚ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਸੱਬਥ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਛਾਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 976.
ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪਰਖ, ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਛਾਪ ਦੀ ਪਰਖ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਪਰਖ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।
ਇਹ ਉਹ ਪਰਖ ਹੈ ਜੋ ਧਰਮੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਧਰਮੀ ਨੂੰ ਅਧਰਮੀ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਉਹ ਪਰਖ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ, ਸ਼ਦਰਕ, ਮੇਸ਼ਕ ਅਤੇ ਅਬੇਦਨੇਗੋ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲੋਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਾਬਲ ਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਧਾ ਸੀ, ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹੱਟੇ-ਕੱਟੇ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਵਰਗ ਨੇ ਸਵਰਗ ਦੀ ਰੋਟੀ ਖਾਧੀ ਸੀ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਨੇ ਬਾਬਲ ਦੀ ਰੋਟੀ। ਇਹ ਕਫ਼ਰਨਹੂਮ ਦੀ ਸਿਨਾਗੋਗ ਵਿੱਚ ਰੋਟੀ ਦੀ ਪਰਖ ਹੈ।
ਬਾਹਰੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਪਰਖ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਹਾਂ, ਉਹ ਦਾਨਵ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪਰਖ ਹੈ—ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਮਿਲਾਪੀ ਸੰਯੋਜਨਾ। ਇਸ ਦੇ ਸਮਾਂਤਰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪਰਖ ਦਾ ਸਮਾਂ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੇ ਇੱਕ ਵਰਗ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੇ ਦੂਜੇ ਵਰਗ ਨੂੰ ਜੋ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਸੰਯੁਕਤ ਦਿਵਤਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਲਾਕੀ ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਅਤੇ ਛਾਂਟਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਇੱਕ ਪਰਖ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਮੈਂ ਨਿਆਂ ਕਰਨ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਨੇੜੇ ਆਵਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਅਤੇ ਵਿਭਚਾਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਅਤੇ ਝੂਠੀ ਸੌਂਹ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜੋ ਮਜ਼ਦੂਰ ਦੀ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਰੋਕਦੇ ਹਨ, ਵਿਧਵਾ ਅਤੇ ਅਨਾਥ ਉੱਤੇ ਅਤਿਆਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਰਦੇਸੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਡਰਦੇ, ਸੈਨਾਵਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ ਫਰਮਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਯਹੋਵਾਹ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਬਦਲਦਾ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਯਾਕੂਬ ਦੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਮਲਾਕੀ 3:5, 6.
ਪਹਿਲੀ ਪਰਖ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਭੈ ਮੰਨਣ ਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਵਰਗ ਜੋ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਦੂਤ ਦੀ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਿਹਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਪੰਜ ਨਿੰਦਾਤਮਕ ਘੋਸ਼ਣਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਲਈ ਇੱਕ—ਜੋ ਦਯਨੀਆ, ਕਰੂਣਯੋਗ, ਗਰੀਬ, ਅੰਨ੍ਹੇ, ਨੰਗੇ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ; ਪੰਜ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਲਈ ਪੰਜ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਗੁਣ, ਜੋ “ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਭੈ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ” ਇਸ ਵਾਕਾਂਸ਼ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸੰਖੇਪ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਹ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਮੂਲਭੂਤ ਪਹਿਲੀ ਅਲਫਾ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹੇ। ਉਹ ਇਸ ਲਈ ਅਸਫਲ ਰਹੇ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦਾ। ਇਹ ਉਹ ਹਨ ਜੋ 2024 ਦੀ ਮੂਲਭੂਤ ਬਾਹਰੀ ਅਲਫਾ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹੇ।
“ਬੀਤੇ ਹੋਏ ਇਤਿਹਾਸ ਤੋਂ ਸਿੱਖਣ ਯੋਗ ਸਬਕ ਹਨ; ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦਿਵਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਭ ਸਮਝ ਸਕਣ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੁਣ ਵੀ ਉਸੇ ਹੀ ਰੀਤੀ ਨਾਲ ਕਾਰਜ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਰੀਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਸਦਾ ਤੋਂ ਕਰਦਾ ਆਇਆ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੁਣ ਵੀ ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਦਾ ਦਿਸਦਾ ਆਇਆ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਅਦਨ ਵਿੱਚ ਆਦਮ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।”
“ਕੌਮਾਂ ਅਤੇ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਸਮੇਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਨਿਰਣਾਇਕ ਮੋੜ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਬੰਧਕਤਾ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੰਕਟਕਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਦੋਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਜੋਤਿ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਆਤਮਿਕ ਉੱਨਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਉਹ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਆਤਮਿਕ ਪਤਨ ਅਤੇ ਜਹਾਜ਼-ਡੁੱਬੀ ਦੇ ਸਮਾਨ ਨਾਸ ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੇ ਆਗ੍ਰਹੀ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਭੂਤਕਾਲ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਅੰਤਿਮ ਸੰਘਰਸ਼ ਤੱਕ, ਜਦੋਂ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਤਾਕਤਾਂ ਆਪਣੀ ਆਖ਼ਰੀ ਅਦਭੁੱਤ ਚਾਲ ਚਲਣਗੀਆਂ।” Bible Echo, August 26, 1895.
ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਇਹ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ ਕਿ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਵਰਤਾਓ ਸਦਾ ਹੀ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਰੌਸ਼ਨੀ, ਜਾਂ ਤੇਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਾ ਜਹਾਜ਼-ਡੁੱਬਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
“ਪੁਰਾਤਨ ਯੁੱਗਾਂ ਵਿੱਚ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭੇਦ ਆਪਣੇ ਨਬੀਆਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ। ਵਰਤਮਾਨ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਉਸ ਲਈ ਇਕਸਮਾਨ ਰੂਪ ਨਾਲ ਸਪਸ਼ਟ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਪਾਰ ਗੂੰਜਦੀ ਹੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਜਾਦੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਨਿਯਤ ਸਮੇਂ ਤੇ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਮਨਸੂਬਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਉਸ ਬਚਨ ਨੂੰ ਹੀ ਪੂਰਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ।”
“ਪੌਲੁਸ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭੂਤਕਾਲ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਰਤਾਵ ਦੇ ਲੇਖੇ ‘ਸਾਡੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਲਈ ਲਿਖੇ ਗਏ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਆ ਪਹੁੰਚੇ ਹਨ।’ ਦਾਨੀਏਲ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਸਾਡੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ‘ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਭੇਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਭੈ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।’ ਦਾਨੀਏਲ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਜੇ ਵੀ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਜਿਵੇਂ ਯਹੂਦੀ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਇਸ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੇ ਭੇਦ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ, ਅਰਥਾਤ ਨਬੀਆਂ, ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।”
“ਰਸੂਲ ਪਤਰਸ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: ‘ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਹੋਰ ਵੀ ਅਧਿਕ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਬਚਨ ਹੈ; ਜਿਸ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦੇਣਾ ਤੁਸੀਂ ਚੰਗਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਹਨੇਰੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ ਦੀਵੇ ਵੱਲ, ਜਦ ਤੱਕ ਦਿਨ ਨਾ ਚੜ੍ਹੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਤ-ਤਾਰਾ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਉਦੈ ਹੋਵੇ: ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਣ ਲਓ ਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤ ਦੀ ਕੋਈ ਵੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਅਰਥਘਟਨਾ ਦੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਕਿਉਂਕਿ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਆਈ; ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ ਬੋਲੇ।’”
ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ-ਰਹਿਤ ਲੋਕ ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਭਵਿੱਖਦਰਸ਼ੀ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਅਗਿਆਨਤਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਲਿਖਤ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਸੀਹੀ ਕਹਿਣ ਵਾਲੇ ਉਹਨਾਂ ਰਾਹਾਂ ਅਤੇ ਸਾਧਨਾਂ ਬਾਰੇ ਤਿਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਹਾਨ “ਮੈਂ ਹਾਂ” ਨੇ ਆਪਣੇ ਉਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ—ਦੋਹਾਂ ਤੋਂ ਅਗਿਆਨ ਸਾਬਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਾਰ ਭਲੀ-ਭਾਂਤੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖੀ ਸੁਭਾਉ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹੜੇ-ਕਿਹੜੇ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਕਾਰਜ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਛਿਤ ਪਰਿਣਾਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹੜੇ ਸਾਧਨ ਵਰਤਣੇ ਹਨ।
“ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਬਚਨ ਅਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਦਾਵਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਆਸਰਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਕੰਬੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਦਿਨ ਜਹਾਜ਼-ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਪੋਤ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਅਭੂਲ ਹੈ ਅਤੇ ਸਦੀਵ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਮਸੀਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ‘ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਜਦ ਤੱਕ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਟਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ, ਤਦ ਤੱਕ ਵਿਵਸਥਾ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਜੋਟ ਜਾਂ ਇੱਕ ਤਿਲਕ ਵੀ ਕਿਸੇ ਭਾਂਤਿ ਨਹੀਂ ਟਲੇਗਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰਾ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ।’ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਅਨੰਤਕਾਲ ਦੇ ਅਟੱਲ ਯੁੱਗਾਂ ਭਰ ਕਾਇਮ ਰਹੇਗਾ।” Youth Instructor, December 1, 1903.
ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਹੀ ਰੇਖਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਉਹ ਸਦਾ ਤੋਂ ਕਰਦਾ ਆਇਆ ਹੈ।
“ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਕੰਮ ਹਰ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਮਹਾਨ ਸੁਧਾਰ ਜਾਂ ਧਾਰਮਿਕ ਆੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਸਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਰਤਾਅ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਸਦਾ ਇਕਸਾਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਵਰਤਮਾਨ ਦੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਆੰਦੋਲਨਾਂ ਦੇ ਸਮਕੱਖ ਅਤੀਤ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਯੁੱਗਾਂ ਵਿੱਚ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਮਹਾਨ ਮੁੱਲ ਵਾਲੇ ਪਾਠ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।” The Great Controversy, 343.
ਮਲਾਕੀ ਅਧਿਆਇ ਤਿੰਨ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਚਾਰ ਆਇਤਾਂ ਉਸ ਦੂਤ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਵਾਚਾ ਦੇ ਦੂਤ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਮਲਿਨਤਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਉੱਤੇ ਨਿਆਂ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਦੱਸਦਿਆਂ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਰਦੇ; ਅਰਥਾਤ, ਉਹ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਮੂਲਭੂਤ ਅਲਫਾ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਹ ਭੈ-ਰਹਿਤ ਹੋਣਾ ਗਿਆਨ ਦੇ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅਸਵੀਕਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਉਹ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉਸ ਦਾ ਸੰਦਰਭ ਉਸ ਦੂਤ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਸਵੀਕਾਰਤਾ ਹੈ ਜੋ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦਿਵਯ ਦੂਤ ਦੀ ਵੀ। ਸਭ ਨਬੀ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੇ ਕੋਈ ਅਸਲੀ ਸੁਧਾਰਕ ਅੰਦੋਲਨ ਨਾ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਜਾਲੀ ਸੁਧਾਰਕ ਅੰਦੋਲਨ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਨਾ ਹੁੰਦਾ।
“ਪਰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਹੁਣ ਉਸ ਨੇ ਉਹੀ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਹਰ ਹੋਰ ਸੁਧਾਰਕ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਹੈ—ਸੱਚੇ ਕੰਮ ਦੀ ਥਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਇਕ ਜਾਲਸਾਜ਼ੀ ਥੋਪ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣਾ ਅਤੇ ਨਾਸ ਕਰਨਾ। ਜਿਵੇਂ ਮਸੀਹੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਝੂਠੇ ਮਸੀਹ ਸਨ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਲ੍ਹਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਏ।” The Great Controversy, 186.
ਮਲਾਕੀ ਤਿੰਨ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਛੇ ਆਯਤਾਂ ਦਾ ਸੰਦਰਭ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਸੁਧਾਰਕ ਚਲਹੇ ਦੇ ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਛਾਂਟ-ਛਾਣ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਹੈ। ਅਮਰੀਕਾ ਲਈ ਭਵਿੱਖ ਜਾਂ ਤਾਂ ਓਹੀ ਚਲਹਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਫਿਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤੀਆਂ ਨਕਲੀ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਇੱਕ। ਫਿਰ ਮਲਾਕੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ:
ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਉ-ਦਾਦਿਆਂ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀਆਂ ਵਿਵਸਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਹਟ ਗਏ ਹੋ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਮੇਰੀ ਓਰ ਮੁੜ ਆਓ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਓਰ ਮੁੜਾਂਗਾ, ਸੈਨਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਮਲਾਕੀ 3:7.
ਚਾਰ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਧਦੀ ਹੋਈ ਬਗਾਵਤ ਯੋਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਅਤੇ ਪਿਛੋਕੜ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਲਾਕੀ ਇੱਥੇ ਉਸੇ ਵਧਦੀ ਹੋਈ ਬਗਾਵਤ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਦੂਰ ਹੁੰਦੇ ਗਏ ਹੋ।” 1863 ਤੋਂ, ਜੋ ਬਗਾਵਤ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਦਿਨ ਸਨ, ਉਹ ਲਗਾਤਾਰ ਹੋਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਜਾਂਦੇ ਗਏ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਿਰੰਤਰ ਪਾਪ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇਹ ਉਚਾਰਣ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਦੀ ਉਸ ਪੁਕਾਰ ਨਾਲ ਨਰਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ੋਕਭਰੇ ਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਕੇਵਲ ਮੁੜ ਆਉਣ, ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਮੁੜ ਆਵੇਗਾ।
ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ, ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਵਿੱਚ ਮੁੜੀਏ? ਕੀ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਲੁੱਟੇਗਾ? ਤਾਂ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਲੁੱਟਿਆ ਹੈ। ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਕਿਸ ਵਿੱਚ ਲੁੱਟਿਆ ਹੈ? ਦਸਵੰਧਾਂ ਅਤੇ ਭੇਟਾਂ ਵਿੱਚ। ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਸ਼ਾਪਿਤ ਹੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਲੁੱਟਿਆ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ ਇਹ ਸਾਰੀ ਕੌਮ।
ਸਾਰੇ ਦਸਵੰਧ ਭੰਡਾਰ-ਘਰ ਵਿੱਚ ਲਿਆਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਹੋਵੇ; ਅਤੇ ਹੁਣ ਇਸ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਪਰਖੋ, ਸੈਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਇਹ ਵਚਨ ਹੈ, ਕਿ ਕੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਆਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਖਿੜਕੀਆਂ ਨਾ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿਆਂ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਐਸੀ ਬਰਕਤ ਨਾ ਢਾਲ ਦਿਆਂ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਲਈ ਥਾਂ ਹੀ ਨਾ ਰਹੇ।
ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕਾਰਣ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਠੱਪ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਉਪਜ ਨੂੰ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ; ਨਾ ਹੀ ਤੁਹਾਡੀ ਬੇਲ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣਾ ਫਲ ਝਾੜੇਗੀ, ਸੈਨਾਵਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਧੰਨ ਆਖਣਗੀਆਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮਨੋਹਰ ਦੇਸ਼ ਹੋਵੋਗੇ, ਸੈਨਾਵਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਮਲਾਕੀ 3:5–12.
2024 ਦੀ ਅਲਫਾ ਅਧਾਰਭੂਤ ਬਾਹਰੀ ਪਰਖ ਦੇ ਬਾਅਦ 2026 ਦੀ ਸ਼ਿਖਰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪਰਖ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸ਼ਿਖਰ ਪਰਖ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਆਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਖਿੜਕੀਆਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਥਾਂਵਾਂ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਖਿੜਕੀਆਂ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਮਲਾਕੀ ਤਿੰਨ, ਮਿਲਰ ਦਾ ਸੁਪਨਾ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕ ਉੱਨੀ ਹਨ। ਮਲਾਕੀ ਅਲਫਾ ਹੈ, ਮਿਲਰ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਮੱਧ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਾਕ ਓਮੇਗਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਰਖ ਮਸੀਹ ਦੁਆਰਾ, ਮੈਲ-ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਰਤਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਦੂਕ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਣ ਰਾਹੀਂ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਉਹ ਰਤਨ ਦੋਵੇਂ ਹਨ—ਆਪਣੇ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਵਸਥਿਤ ਸੱਚਾਈਆਂ, ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਿਆ ਸਮੂਹ। ਭੰਡਾਰ-ਘਰ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਭੋਜਨ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਮੰਨਾ ਦੀ ਪਰਖ, ਕਫ਼ਰਨਹੂਮ ਦੀ ਪਰਖ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਰੋਟੀ ਦੇ ਨਾਲ ਹੈ—“ਭੋਜਨ” ਹੀ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ।
ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿੱਚ “ਮਾਸ” ਤੇਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਚਰਿੱਤਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮਸੀਹ ਦਾ ਚਰਿੱਤਰ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਅਤੇ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। “ਮਾਸ” ਯੋਏਲ ਦੀ “ਨਵੀਂ ਮਦਿਰਾ” ਹੈ ਜੋ ਇਫ਼ਰਾਈਮ ਦੇ ਮੱਤਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਕੱਟੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਚੋਟੀਲੇ ਪੱਥਰ ਵਾਲੇ ਮੰਦਰ ਦੀ ਪਰਖ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਾਹਰੀ ਪਹਿਲੀ ਅਲਫ਼ਾ ਬੁਨਿਆਦੀ ਪਰਖ ਪਾਰ ਕੀਤੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਬੁਨਿਆਦ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਮੰਦਰ ਦਾ ਭਾਗ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ ਜੋ ਉਸ ਬੁਨਿਆਦ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ ਬੁਨਿਆਦੀ ਪਰਖ ਪਾਰ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਆਤਮਿਕ ਜਾਲਸਾਜ਼ ਘਰ ਰੇਤ ਉੱਤੇ ਬਣਾਓਗੇ। ਯੂਹੰਨਾ ਉਸ ਜਾਲਸਾਜ਼ ਆਤਮਿਕ ਘਰ ਨੂੰ “ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਸਭਾ” ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਯਿਰਮਿਯਾਹ, “ਠੱਠੇ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਮੰਡਲੀ।”
ਸਾਰੇ ਦਸਵੰਦੇ ਅਤੇ ਭੇਟਾਂ ਭੰਡਾਰਘਰ ਵਿੱਚ ਲਿਆਓ—ਇਹ ਉਹ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪਰਖ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਮੋਹਰ ਲਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਧੂੜ-ਬਰਸ਼ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਾਕੀ ਰਹਿੰਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਪੇਟੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦਿਆਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਦਸਵੰਦੇ ਭੰਡਾਰਘਰ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਦਰਸਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਲੇਵੀ ਉਹ ਭੇਟ ਹਨ ਜੋ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਖਿੜਕੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਅਸੀਸ ਉੰਡੇਲਦਾ ਹੈ। ਧੂੜ-ਬਰਸ਼ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਜਵਾਹਰਾਤ ਉਸ ਦੇ ਬਾਕੀ ਰਹਿੰਦੇ ਲੋਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਯਸਾਯਾਹ ਅਧਿਆਇ ਛੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬਾਕੀ ਰਹਿੰਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਸਵੰਦਾ ਠਹਿਰਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਦ ਮੈਂ ਆਖਿਆ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਦ ਤੱਕ? ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਨਗਰ ਵਸਨੀਕਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਉਜਾੜ ਨਾ ਹੋ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਘਰ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਨਾ ਰਹਿ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁੰਨਸਾਨ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਨਾ ਹਟਾ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਡਾ ਤਿਆਗ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਤੌਂ ਵੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਰਹੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੁੜੇਗਾ, ਅਤੇ ਭਸਮ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ; ਜਿਵੇਂ ਤੇਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਅਤੇ ਬਲੂਤ ਦਾ ਰੁੱਖ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੂਲ-ਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੱਤੇ ਝਾੜ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਬੀਜ ਉਸ ਦਾ ਮੂਲ-ਸਾਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਯਸਾਯਾਹ 6:11–13.
ਪ੍ਰਭੂ “ਕਿੰਨੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ” ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਕਈ ਗਵਾਹਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਯਸਾਯਾਹ ਛੇ ਦੀ ਤੀਜੀ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਦੂਤ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, “ਪਵਿੱਤਰ, ਪਵਿੱਤਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਸੈਨਾਵਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ; ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ।” ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਠਾਰਾਂ ਦੇ ਬਲਵਾਨ ਦੂਤ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀ ਹੈ।
“ਜਦੋਂ ਉਹ [ਦੂਤ] ਭਵਿੱਖ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਵੇਗੀ, ਤਦੋਂ ਜਿੱਤ-ਭਰੀ ਸਤਿਕਾਰ ਦੀ ਧੁਨ ਮਧੁਰ ਗਾਇਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਤੱਕ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ, ‘ਪਵਿੱਤਰ, ਪਵਿੱਤਰ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸੈਨਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ ਹੈ।’ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਨ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ-ਭਰੀ ਮੁਸਕਾਨ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਉਹ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ। ਉਸ ਦਾ ਸਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਭਿਲਾਸ਼ਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿਧ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।” Review and Herald, December 22, 1896.
ਯਸਾਯਾਹ ਛੇ 9/11 ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਠਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਯਸਾਯਾਹ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਕਿੰਨਾ ਚਿਰ,” ਤਾਂ ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ 9/11 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦੂਜੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਯਸਾਯਾਹ ਸਾਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਬਾਕੀਅਤ ਹੋਵੇਗੀ—ਜੋ ਦਸਵੰਧ ਹੈ। ਉਸ ਬਾਕੀਅਤ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਰੂਪ ਹੈ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇਲ।
ਤਦ ਵੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਰਹੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੁੜ ਆਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਖਾ ਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਟੀਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਬਲੂਤ ਵਿੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਠੂੰਠ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੱਤੇ ਝਾੜ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਤਿਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਬੀਜ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਠੂੰਠ ਹੋਵੇਗਾ। ਯਸਾਯਾਹ 6:13.
“ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ” ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਮਲਾਕੀ ਅਤੇ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਆਉਣ ਦੀ ਬੁਲਾਹਟ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ “ਮੁੜ ਆਏ” ਹਨ। ਉਹ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਹਨ, ਜੋ ਦਿਵਤਾ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹਨ (ਪਵਿੱਤਰ ਬੀਜ)। ਉਹ ਖਾਧੇ ਜਾਣਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕੇਵਲ ਦੂਤ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਰੋਟੀਆਂ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵੀ ਹਨ; ਉਹੀ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਹਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀ ਖਾਣਗੇ।
ਇਸ ਲਈ ਯਹੋਵਾਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੁੜ ਆਵੇਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਫਿਰ ਲਿਆਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਖੜਾ ਰਹੇਂਗਾ; ਅਤੇ ਜੇ ਤੂੰ ਕੀਮਤੀ ਨੂੰ ਨਿਕੰਮੇ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਕਰੇਂ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਂਗਾ; ਉਹ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਮੁੜ ਆਉਣ, ਪਰ ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਵੱਲ ਨਾ ਮੁੜੀਂ। ਯਿਰਮਿਯਾਹ 15:19.
ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੂਤ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚੋਂ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਖਾਧਾ, ਜੋ ਕਿ 11 ਅਗਸਤ 1840, 1888, ਅਤੇ 9/11 ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਆਲਫਾ ਅਤੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਪਰਖ ਸੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਬਚਨ ਲੱਭੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ।
ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਮਿਲੇ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ; ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਬਚਨ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਅਨੰਦ ਬਣ ਗਿਆ; ਕਿਉਂਕਿ, ਹੇ ਸੈਨਾਂ ਦੇ ਯਹੋਵਾਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਸਦਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਯਿਰਮਿਯਾਹ 15:16।
ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਦੂਤ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚੋਂ ਉਹ ਛੋਟੀ ਪੁਸਤਕ ਖਾਧੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੇ ਲਾਜ ਦੇ ਉਲਟ ਅਨੰਦ ਅਤੇ ਹਰਖ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਨਾਮ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ ਫ਼ਿਲਾਦੇਲਫ਼ੀਆਈ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜੋ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖੰਭ ਬਣਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਫਿਰ ਕਦੇ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲੇਗਾ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਨਾਮ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਨਾਮ, ਜੋ ਨਵਾਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵਲੋਂ ਸੁਰਗ ਤੋਂ ਉਤਰਦਾ ਹੈ, ਲਿਖਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਨਵਾਂ ਨਾਮ ਵੀ ਲਿਖਾਂਗਾ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 3:12।
ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਨੇ 9/11 ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਅੰਦਰ ਲਿਆ ਅਤੇ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਸਹੀ।
ਮੈਂ ਠੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਬੈਠਿਆ, ਨਾ ਹੀ ਅਨੰਦ ਕੀਤਾ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇਕੱਲਾ ਬੈਠਿਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਦਰਦ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਕਿਉਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਘਾਅ ਅਸਾਧ ਕਿਉਂ ਹੈ, ਜੋ ਚੰਗਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਕੀ ਤੂੰ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਝੂਠੇ ਵਰਗਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇਂਗਾ ਜੋ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ਯਿਰਮਿਯਾਹ 15:17, 18.
ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦੀ “ਠੱਠੇਬਾਜ਼ਾਂ ਦੀ ਸਭਾ,” ਫਿਲਾਡੈਲਫੀਆ ਅਤੇ ਸਮੁਰਨਾ ਦੇ “ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਸਭਾਘਰ” ਹੈ, ਜੋ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਯਹੂਦੀ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਨੇ ਇਸ ਲਈ ਆਨੰਦ ਨਹੀਂ ਮਨਾਇਆ ਕਿ ਜੋ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਸ ਨੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ ਉਹ ਝੂਠਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੀ, ਜੋ ਆਨੰਦ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਕੇਵਲ ਲਾਜ ਹੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦਾ “ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਘਾਵ, ਜੋ ਚੰਗਾ ਹੋਣਾ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ,” ਉਹ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੌਰਾਨ ਠੱਠੇਬਾਜ਼ਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਨੇ ਆਨੰਦ ਮਨਾਇਆ, ਜਦੋਂ ਯਿਰਮਿਯਾਹ, ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਉਸ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਪਏ ਸਨ ਜੋ ਮਰੇ ਹੋਏ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਘਾਟੀ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਸੰਦੇਹ ਅਤੇ ਅਣਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਨੂੰ ਮੁੜ ਆਉਣ ਲਈ ਆਖਿਆ।
ਇਸ ਲਈ ਯਹੋਵਾਹ ਇਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੁੜ ਆਵੇਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਫਿਰ ਲਿਆਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਖੜ੍ਹਾ ਰਹੇਂਗਾ; ਅਤੇ ਜੇ ਤੂੰ ਅਮੋਲ ਨੂੰ ਨਿਕੰਮੇ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਕਰੇਂ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਂਗਾ; ਉਹ ਤੇਰੀ ਵੱਲ ਮੁੜ ਆਉਣ, ਪਰ ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਵੱਲ ਨਾ ਮੁੜੀਂ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਲੋਕ ਲਈ ਪਿੱਤਲ ਦੀ ਘੇਰੀ ਹੋਈ ਕੰਧ ਬਣਾ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਲੜਣਗੇ, ਪਰ ਉਹ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਪਾਉਣਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹਾਂ ਕਿ ਤੈਨੂੰ ਬਚਾਵਾਂ ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ ਛੁਡਾਵਾਂ, ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਤੋਂ ਛੁਡਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਭਿਆਨਕਾਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਤੈਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰਾਂਗਾ। ਯਿਰਮਿਯਾਹ 15:19–21.
ਜੇ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਮੁੜ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਫੌਜ ਬਣਾ ਦੇਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਿੱਤਲ ਦੀ ਕੰਧ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ “ਦੁਸ਼ਟ” ਅਤੇ “ਭਿਆਨਕ” ਦੋਵੇਂ ਲੜਨਗੇ, ਪਰ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਣਗੇ। ਇਹ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਉਹ ਫੌਜ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਘੋੜਸਵਾਰ ਚਿੱਟੇ ਸੂਤ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਹ ਫੌਜ, ਜਾਂ ਪਿੱਤਲ ਦੀ ਕੰਧ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਖੜੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਮੁੜ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਕੀਮਤੀ ਨੂੰ ਨਿਕੰਮੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਸੈਂਤੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਫੌਜ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਏ ਲੋਕ ਹਨ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਖੜੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੁੜ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਏ ਲੋਕ ਮੁੜਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਫੌਜ ਵਜੋਂ ਖੜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਕੀਮਤੀ ਨੂੰ ਨਿਕੰਮੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਤਦੋਂ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਮੂੰਹ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸੱਚ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੰਡਣਾ ਅਨਿਵਾਰ ਹੈ, ਭੁੱਸ ਨੂੰ ਕਣਕ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਹੀ ਨਿਯਮ ਵਰਤ ਰਹੇ ਹਨ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਅਪਣਾਏ ਸਨ, ਜੋ ਇੱਕ ਚੱਕੀਵਾਲਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਰੋਟੀ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ। ਜੇ ਉਹ ਕੀਮਤੀ ਨੂੰ ਨਿਕੰਮੇ ਤੋਂ, ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਹੋਣਗੇ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰੇਗਾ।
ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਨੇ 2023 ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਆਉਣ ਦੀ ਬੁਲਾਹਟ ਦਾ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਫਿਰ 2024 ਵਿੱਚ ਉਹ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸਮੂਹ ਉਸ ਬੁਨਿਆਦੀ ਪਰਖ ਉੱਤੇ ਅਲੱਗ ਹੋ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਰੋਮ ਨੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਨੇ ਠੀਕ ਹੀ ਕੀਮਤੀ ਨੂੰ ਨਿਕੰਮੇ ਤੋਂ, ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਭੁਲੇਖੇ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਖਿੜਕੀਆਂ ਦੇ ਖੁਲ੍ਹਣ ਵੇਲੇ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਓਮੀਗਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪਰਖ ਤੱਕ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਰਿਹਾ। ਜਦੋਂ ਅਕਾਸ਼ ਖੁੱਲ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੇਤੂ ਕਲੀਸਿਆ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬੁਨਿਆਦੀ ਬਾਹਰੀ ਅਲਫਾ ਪਰਖ ਪਾਰ ਕੀਤੀ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਖਿੜਕੀਆਂ ਵਾਲੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਓਮੀਗਾ ਪਰਖ ਵੀ ਪਾਰ ਕੀਤੀ। ਜਾਂ ਤਾਂ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਹ ਹਵਾ ਦੁਆਰਾ ਖਿੜਕੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਉਡਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਯਸਾਯਾਹ ਬਾਈ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਬਨਾ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਾਂ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਦੂਕ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਦੂਕ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਨਹਿਮਯਾਹ ਨੇ ਤੋਬਿਯਾਹ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਸੀ ਜਾਂ ਮਸੀਹ ਨੇ ਮੁਦਰਾ ਬਦਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕੱਢਿਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਮਿੱਟੀ-ਝਾੜੂ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਹੀਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਦੂਕ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੰਦੂਕ ਜਾਂ ਤਾਂ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਢਾਂਚੇ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਸੰਦੂਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਮੰਦਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਕੀ ਮਸੀਹ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ? ਕੀ ਪੌਲੁਸ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ? ਜਾਂ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਪੌਲੁਸ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਬਪਤਿਸਮਾ ਲਿਆ ਸੀ? 1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ 1:13.
ਮਸੀਹ ਪੌਲੁਸ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਦਿਵ੍ਯਤਾ ਪੌਲੁਸ ਦੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਦਿਵ੍ਯਤਾ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦਿੱਤਾ, ਤਦ ਕੋਈ ਵੰਡ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਨੁੱਖੀ ਦੂਤ ਦਿਵ੍ਯ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਇਕਤ੍ਰ ਹੈ। ਪੌਲੁਸ ਦਿਵ੍ਯਤਾ ਨਾਲ ਉਤਨਾ ਹੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਿੰਨਾ ਕਿ ਅਫ਼ਰਾਇਮ ਆਪਣੇ ਮੂਰਤੀਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਮੰਦਰ (ਪੇਟੀ) ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਲਾਕੀ ਤੀਜੇ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਦਸਵੰਧ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੰਡਾਰ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਭੋਜਨ ਸੰਭਾਲਿਆ ਅਤੇ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਭੰਡਾਰ ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾ ਮੰਦਰ ਹੈ, ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਪਤਰਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇੱਕ ਆਤਮਿਕ ਘਰ, ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਯਾਜਕਾਈ।” ਪੇਟੀ ਉਹ ਆਤਮਿਕ ਘਰ ਹੈ ਅਤੇ ਜਵਾਹਰਾਤ ਉਹ ਯਾਜਕਾਈ ਹਨ। ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਮਿਲਰ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਸਫ਼ਾ “81” ਉੱਤੇ ਦਰਜ ਹੈ, ਜੋ ਦਿਵਯ ਮਹਾਂਯਾਜਕ ਦੇ ਅੱਸੀ ਮਨੁੱਖੀ ਯਾਜਕਾਂ ਨਾਲ ਸੰਯੋਗ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।
ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਮੈਲ-ਝਾੜੂ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, (ਜੋ ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ ਦਸਵੰਧ ਅਤੇ ਮਲਾਕੀ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਹਨ), ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਰਤਨਾਂ ਨੂੰ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਭੰਡਾਰ-ਘਰ ਹੈ, ਜੋ ਮੰਜੂਸ਼ਾ ਹੈ। ਦੂਤ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਅਕਸਰ ਦੋ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਕਸੌਟੀ, ਅਲਫਾ ਕਸੌਟੀ ਅਤੇ ਤੀਜੀ ਲਿਟਮਸ ਕਸੌਟੀ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ, ਦੂਜਾ ਦੂਤ ਹੈ। ਬੁਲਾਹਟ ਮੁੜ ਆਉਣ ਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਭ ਦਸਵੰਧ ਅਤੇ ਭੇਟਾਂ ਭੰਡਾਰ-ਘਰ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦੀਆਂ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਹੋਵੇ। ਇੱਥੇ ਦੋ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਇਹ ਹਨ ਕਿ “ਭੋਜਨ” ਕੀ ਹੈ? ਅਤੇ “ਭੰਡਾਰ-ਘਰ” ਕੀ ਹੈ?
ਜੇ ਰਤਨ ਦੂਤ ਹਨ, ਜਾਂ ਜੇ ਰਤਨ ਸੰਦੇਸ਼ ਹਨ, ਇਹ ਗੱਲ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਉੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣਗੇ। ਜੇ ਇਹ ਦੂਤ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਦਸਵੰਧ ਹਨ ਜੋ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਦਾ ਹੀ ਦੂਜੇ ਕਦਮ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਮੰਦਰ ਦੇ ਚੋਟੀਲੇ ਪੱਥਰ ਵਜੋਂ ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਤੱਕ ਲਿਆਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ-ਪ੍ਰਦਾਨੀ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ।
ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਇਸ ਕਾਰਣ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਰਹੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਹੀ ਦੇਹ ਹੋਣਗੇ? ਇਸ ਲਈ ਹੁਣ ਉਹ ਦੋ ਨਹੀਂ ਰਹੇ, ਪਰ ਇੱਕ ਹੀ ਦੇਹ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਜੋੜਿਆ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਨੂੰ ਅਲੱਗ ਨਾ ਕਰੇ। ਮੱਤੀ 19:5, 6.
ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।
“ਮੈਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਆਗਮਨ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਵੱਲ ਮੁੜ ਸੰਕੇਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਇਲਿਆਹ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਯਿਸੂ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਯਿਸੂ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਲਾਭਾਨਵਿਤ ਨਾ ਹੋਏ। ਉਸ ਦੇ ਆਗਮਨ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੁਚੇਤਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਇਆ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਇਸ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਬਲ ਪ੍ਰਮਾਣ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ ਕਿ ਉਹੀ ਮਸੀਹਾ ਸੀ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਯੂਹੰਨਾ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਵੀ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣ। ਇਹ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਲਿਆ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਪੈਂਤੇਕੁਸਤ ਦੇ ਦਿਨ ਦੀ ਉਸ ਆਸ਼ੀਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਮਾਰਗ ਸਿਖਾਉਂਦੀ। ਮੰਦਰ ਦੇ ਪਰਦੇ ਦਾ ਫਟ ਜਾਣਾ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਸੀ ਕਿ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਬਲੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਧੀਆਂ ਹੁਣ ਹੋਰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਾ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਮਹਾਨ ਬਲੀ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਸਵੀਕਾਰ ਵੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਪੈਂਤੇਕੁਸਤ ਦੇ ਦਿਨ ਉਤਰਾ, ਉਸ ਨੇ ਚੇਲਿਆਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਤੋਂ ਸਵਰਗੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਵੱਲ ਉਠਾਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਯਿਸੂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਲਹੂ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੇ ਲਾਭ ਵਰਸਾਵੇ। ਪਰ ਯਹੂਦੀ ਪੂਰਨ ਅੰਧਕਾਰ ਵਿੱਚ ਛੱਡੇ ਗਏ। ਉਹ ਉਸ ਸਾਰੀ ਜੋਤ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਰਹੇ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਾਰੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਨਿਕੰਮੀਆਂ ਬਲੀਆਂ ਅਤੇ ਭੇਟਾਂ ਉੱਤੇ ਹੀ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਸਵਰਗੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਅਸਥਾਨ ਦੀ ਥਾਂ ਲੈ ਲਈ ਸੀ, ਤਾਂ ਭੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਬਦਲਾਅ ਦਾ ਕੋਈ ਗਿਆਨ ਨਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੀ ਮਧ੍ਯਸਥਤਾ ਤੋਂ ਲਾਭਾਨਵਿਤ ਨਾ ਹੋ ਸਕੇ।”
“ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ‘ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਿੱਚ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਵਰਤਾਓ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕਤਾ ਨਾਲ ਦੇਖਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਲੱਜਾਜਨਕ ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਾ ਤਾਂ ਪਤਰਸ ਵਾਂਗ ਉਸ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਯਹੂਦੀਆਂ ਵਾਂਗ ਉਸ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ‘ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ। ਪਰੰਤੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਜੋ ਸਭਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਪ੍ਰੇਮ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਯਿਸੂ ਲਈ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਇਆ ਹੈ। ਸਾਰਾ ਸਵਰਗ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਵਾਗਤ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਡੂੰਘੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਨਾਲ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪਰ ਬਹੁਤੇ, ਜੋ ਯਿਸੂ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਨ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਸਲੀਬ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ ਅੰਸੂ ਵਹਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਸੁਖ਼ਬਰ ਦਾ ਠੱਠਾ ਉਡਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਭਰਮ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਗਟਾਈ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘ੍ਰਿਣਾ ਕਰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦਿੰਦੇ ਸਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਲਾਭਾਨਵਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕੇ; ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਤੋਂ ਲਾਭਾਨਵਿਤ ਹੋਏ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਯਿਸੂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਵਰਗੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੇ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਅੰਧਕਾਰਮਈ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਜੋਤ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ, ਜੋ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਦਾ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ‘ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ, ਤਿਵੇਂ ਨਾਮ-ਮਾਤਰ ਦੀਆਂ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ‘ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਦੇ ਰਾਹ ਦਾ ਕੋਈ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਯਿਸੂ ਦੀ ਵਿਚੋਲਗੀ ਤੋਂ ਉਹ ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦੇ। ਉਹ ਯਹੂਦੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਨਿਰਰਥਕ ਬਲੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ, ਉਸ ਭਾਗ ਵੱਲ ਆਪਣੀਆਂ ਨਿਰਰਥਕ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਛੱਡ ਚੁੱਕਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ, ਇਸ ਧੋਖੇ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਧਾਰਮਿਕ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਸੀਹੀ ਕਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵੱਲ ਮੋੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਬਲ, ਆਪਣੇ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਅਚਰਜ-ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਫੰਧੇ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫਸਾ ਦੇਵੇ।” Early Writings, 259–261.