ਲਾਓਦੀਕਿਆ — ਨੰਬਰ ਪੰਜ

ਆਦਰਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਮੋਹਰਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਹੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀਆਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਰੇਖਾਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਮਾਂਤਰ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਵਜੋਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਆਖਰੀ ਤਿੰਨ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਤਿੰਨ ਮੋਹਰਾਂ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕ੍ਰਮਵੱਧੀ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਵਾਲੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਰੇਖਾ ਉਹਨਾਂ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਜਦੋਂ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਾਂਤਰ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪ੍ਰਗਤੀ ਪ੍ਰਤੀਕਵਾਦ ਦਾ ਇੱਕ ਅਨਿਵਾਰ ਤੱਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਆਖਰੀ ਤਿੰਨ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਮੋਹਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਗੱਲ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।

ਆਖਰੀ ਤਿੰਨ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ, ਤਿੰਨ ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਆਪਸੀ ਸੰਬੰਧ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਉਪਾਸਕਾਂ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਆਪਸੀ ਸੰਪਰਕ ਦੀ ਗਤੀਵਿਧੀ ਬਾਰੇ ਹਨ। ਆਖਰੀ ਤਿੰਨ ਮੁਹਰਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਲਿਆਹ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਧਰਮੀ ਮਰੇ ਹੋਇਆਂ ਦਾ।

ਭੈਣ ਵਾਈਟ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪੰਜਵੀਂ ਮੋਹਰ “ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਸਮੇਂ-ਕਾਲ” ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਪੰਜਵੀਂ ਮੋਹਰ ਦੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਇਹ ਪੁੱਛਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹਨੇਰੇ ਯੁੱਗਾਂ ਦੌਰਾਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕਦੋਂ ਕਰੇਗਾ। ਇਸ ਦਾ ਉੱਤਰ ਇਹ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ “ਅੰਤ ਦੇ ਦਿਨਾਂ” ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਸ ਹੱਤਿਆ ਲਈ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਮੂਹ ਲਈ ਵੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਕਟ ਦੌਰਾਨ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ।

ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਇਹ ਵੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਵੇਦੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਉਹ ਆਤਮਾਵਾਂ, ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕਦੋਂ ਕਰੇਗਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਠਾਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੂਤ ਦੀਆਂ ਦੋ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅੱਠਾਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਰਮ ਦਾ ਨਿਆਇ ਦੋਹਰਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉੱਥੇ ਅਤੇ ਤਦ ਉਸ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹੀ ਦੰਡਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਹ “ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ” ਵਿੱਚ ਹੱਤਿਆ ਕਰੇਗੀ, ਸਗੋਂ ਪੋਪਾਈ ਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਅੰਧਕਾਰ ਯੁੱਗਾਂ ਦੌਰਾਨ ਹੋਈਆਂ ਹੱਤਿਆਵਾਂ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰਾਂ ਲਈ ਵੀ।

ਛੇਵੀਂ ਮੋਹਰ ਬਾਈਬਲ ਦੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਿਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸੱਤ ਆਖ਼ਰੀ ਮਹਾਂਮਾਰੀਆਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਘਟਣ ਵਾਲੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਸੱਤ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਛੇਵੀਂ ਮੋਹਰ ਦੀ ਆਖ਼ਰੀ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਉਠਾਏ ਗਏ ਇਸ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਦਾ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, “ਕੌਣ ਖੜ੍ਹਾ ਰਹਿ ਸਕੇਗਾ?” ਦੋ ਸਮੂਹ ਹਨ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਸੱਤ ਆਖ਼ਰੀ ਮਹਾਂਮਾਰੀਆਂ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਜੋਂ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿਣਗੇ। ਉਹ ਦੋ ਸਮੂਹ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਇਲਿਆਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ “ਵੱਡੀ ਭੀੜ,” ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਮੂਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਦੇ ਇਹ ਦੋ ਪ੍ਰਤੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣੇ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਰੂਪਾਂਤਰਣ ਦੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹੇ ਸਨ।

ਅੰਧਕਾਰ ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਚੋਗੇ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਸਮੂਹ, ਜਿਸ ਦੇ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ “ਵੱਡੀ ਭੀੜ” ਹੈ ਜੋ ਚਿੱਟੇ ਚੋਗੇ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਪੰਜਵੀਂ ਅਤੇ ਛੇਵੀਂ ਮੋਹਰ ਪੰਜਵੇਂ ਅਤੇ ਛੇਵੇਂ ਕਲੀਸੀਆਵਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਸਮਾਂਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਨਹੀਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ; ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਸਮੂਹਾਂ ਬਾਰੇ ਗਵਾਹੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ “ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ” ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਖੜ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਦੋ ਸਮੂਹ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਅਠਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਜੋ ਸੰਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਉੰਡੇਲਣ ਨਾਲ ਸਾਥ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਛੇਵੀਂ ਮੋਹਰ ਉਸ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਉਠਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਏਲੀਆਹ ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਪਰਿਚਿਤ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੱਤਵੀਂ ਮੋਹਰ ਖੋਲ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਸਮੂਹਾਂ ਉੱਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਉਡੇਲਿਆਂ ਜਾਣ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਗੌਰ ਕਰਨਯੋਗ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵਰਣਨ ਵਿੱਚ ਅੱਧੇ ਘੰਟੇ ਦੀ ਚੁੱਪ ਹੈ। ਸੱਤਵੀਂ ਮੋਹਰ ਦੇ ਖੁਲ੍ਹਣ ਨਾਲ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਉਡੇਲੇ ਵਿੱਚ ਚੁੱਪ ਦਾ ਇੱਕ ਅਰਸਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।

ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹੁਣੇ ਹੀ The Great Controversy ਦੇ ਉਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਿਛਲਾ ਮੀਂਹ ਉਸ ਵੇਲੇ ਵਰਸਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੂਤ ਉਤਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਿਛਲਾ ਮੀਂਹ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ “ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਦੀਆਂ ਮਹਾਨ ਇਮਾਰਤਾਂ ਢਾਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ” 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ।

11 ਸਤੰਬਰ 2001 ਨੂੰ ਅੰਤਿਮ ਵਰਖਾ ਵਰ੍ਹਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਰਖਾ ਦਾ ਉਡੇਲਿਆ ਜਾਣਾ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਵਰ੍ਹਦਾ ਹੈ ਜੋ ਏਲੀਆਹ ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਚੁੱਪੀ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮਾਂ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਏਲੀਆਹ ਲਈ ਚੁੱਪੀ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮਾਂ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਏਲੀਆਹ—ਉਹ ਦੋ ਨਬੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪੀੜਿਆ ਸੀ—ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ “ਮਾਰੇ ਗਏ” ਸਨ। ਪਰ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਹੋਰੇਬ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਏ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹ ਗਏ। ਅੰਤਿਮ ਵਰਖਾ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਦੂਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਹੈ, ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁਨਰੁੱਥਿਤ ਹੋਣ ਤੱਕ ਦਫ਼ਨਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਇਹ ਉਹ ਮੁੱਖ ਸੱਚਾਈਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਦਾ ਸਿੰਘ ਹੁਣ ਖੋਲ੍ਹ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਆਖਰੀ ਤਿੰਨ ਮੁਹਰਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਚਾਲ ਨੂੰ ਪਛਾਣਵਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਇਲਿਆਹ ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਉਹ ਚਾਲ ਮਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਜੀ ਉੱਠਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਚਾਲ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਇੱਕ ਚਾਲ ਨਾਲ ਹੋਈ ਸੀ ਜੋ 1863 ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਹੀ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਸੱਚਾਈ ਇਕ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣਣ ਲਈ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਨੂੰ ਅਗਵਾਈ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। 1863 ਵਿੱਚ ਉਹ ਚਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਗਈ, ਕਿਉਂਕਿ 1863 ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ ਤੇ ਇੱਕ ਕਲੀਸਿਆ ਬਣ ਗਏ। ਆਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਾਕੀ ਰਹਿੰਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਇੱਕ ਚਾਲ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਸ ਦਾ ਅੰਤ ਵੀ ਇੱਕ ਚਾਲ ਵਜੋਂ ਹੀ ਕਰੇਗਾ।

ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਸੱਤ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਮੋਹਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੇਖਣ ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਆਖਰੀ ਤਿੰਨ ਮੋਹਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਏ ਹੋਇਆਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਵਰਗਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਾ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਮੋਹਰਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਠਾਰਹ ਦੇ ਬਲਵਾਨ ਦੂਤ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਉਤਰਿਆ, ਤਾਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਏ ਹੋਇਆਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਵਰਗਾਂ ਇੱਕ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈਆਂ, ਜੋ ਇਸ ਲਈ ਨਿਯਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੇ ਅੰਤ ਵੇਲੇ ਇਸ ਅੰਦੋਲਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਉਪਾਸਕਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਵਰਗਾਂ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਅਤੇ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੇ ਆਰੰਭ ਦੇ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਪੂਰਵਰੂਪ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਦਾਨੀਏਲ ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਰਗ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਦੁਸ਼ਟ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਣਗੇ, ਪਰ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਸਮਝਣਗੇ। ਮੱਤੀ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਗਿਆਨ ਦੀ ਸਮਝ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ ਜੋ ਮੋਹਰਬੰਦ ਤੋਂ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਕ ਕੁਆਰੀ ਨੂੰ ਮੂਰਖ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਕੁਆਰੀਆਂ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੇ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਸਮਝਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ। ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਅਤੇ ਮੂਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਫ਼ਿਲਾਦੇਲਫ਼ੀਆ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਜਾਂ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਦੀਆਂ ਦੁਸ਼ਟ, ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਥੁੱਕ ਕੇ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਆਪਣੇ ਮੱਥਿਆਂ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਨਾਮ, ਅਰਥਾਤ ਉਸ ਦਾ ਚਰਿੱਤਰ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਛੇਵੀਂ ਕਲੀਸਿਆ ਫ਼ਿਲਾਦੇਲਫ਼ੀਆ ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਸੱਤਵੀਂ ਕਲੀਸਿਆ ਲਾਓਦੀਕਿਆ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰਦੀ ਹੈ? ਜੇ ਅਜਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕ੍ਰਮ ਵਿਗੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਹੈ ਨਾ? ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਇਸ ਦਾ ਉੱਤਰ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੁਆਰਾ ਸੁਲਝਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸੰਪ੍ਰਦਾਇਕ ਲੋਕਾਂ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ, ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ, ਮੂਸਾ ਨੇ ਉਸ ਸੰਪ੍ਰਦਾਇਕ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ।

ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਸੰਪ੍ਰਦਾਇਕ੍ਰਿਤ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਅੰਤ ਸਮੇਂ, ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਉਹ ਇਲਿਆਹ ਦਾ ਦੂਤ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਆਗਮਨ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਤਦ ਯਿਸੂ ਨੇ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਭੇਟ ਅਰਪਿਤ ਕਰਨੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਵਰਗੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮਹਾਂਯਾਜਕੀ ਸੇਵਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨੀ ਸੀ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਦੂਜੀ ਸੰਪ੍ਰਦਾਇਕ੍ਰਿਤ ਪ੍ਰਜਾ, ਆਧੁਨਿਕ ਇਸਰਾਏਲ, ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ, ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਉਹ ਇਲਿਆਹ ਦਾ ਦੂਤ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਤਦ ਯਿਸੂ ਅਚਾਨਕ ਅੱਤਿ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਆਰੰਭ ਕੀਤਾ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਦੂਜੀ ਸੰਪ੍ਰਦਾਇਕ੍ਰਿਤ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਅੰਤ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਅੰਤਿਮ ਇਲਿਆਹ ਦੂਤ ਨੇ ਮਸੀਹ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਜੀਊਂਦਿਆਂ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰੇ, ਸਵਰਗੀ ਮਹਾਂਯਾਜਕ ਵਜੋਂ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਦਾ ਸਮਾਪਨ ਕਰੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰੇ।

ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਕੇਵਲ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਦਾ ਹੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਆੰਦੋਲਨ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ।

ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਚਾਲੀ ਸਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਸੁਭਾਵ ਵਿੱਚੋਂ ਮਿਸਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦੇ ਯਤਨ ਵਜੋਂ ਉਸ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਦੇ ਹੋਰ ਚਾਲੀ ਸਾਲ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੋਏ। ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਚਾਲੀ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਸਮਝਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਸਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਮੂਸਾ ਨੇ ਮਨੁੱਖੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਕੇ ਉਸ ਮਿਸਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਚਾਲੀ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਜਲਦੀ ਹੋਈ ਝਾੜੀ ਦੇ ਕੋਲ ਉਸ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੱਦੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਗਾਵਤ ਕੀਤੀ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੱਦਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਖਤਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨੂੰ ਅਣਡਿੱਠਾ ਕੀਤਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੀ ਧਮਕੀ ਨਾ ਮਿਲੀ। ਵਾਅਦੇ ਕੀਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਸਰਹੱਦ ਉੱਤੇ ਉਸ ਨੇ ਬਗਾਵਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਚੱਟਾਨ ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਮਾਰਿਆ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਮੂਸਾ ਲਾਓਦੀਕਿਆਈ ਦੇ ਸੁਭਾਵ-ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਧਾਰਕ ਸੀ। ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਉੱਚੇ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੱਦੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਕਰਨਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। ਮਸੀਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਕਿਚਕਿਚ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਯਹੂਦੀ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ ਪਰ ਸਨ ਨਹੀਂ, ਸੰਘਰਸ਼ ਕੀਤਾ, ਫ਼ਿਲਾਦੇਲਫ਼ੀਆਈ ਦੇ ਸੁਭਾਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਮੂਸਾ ਸੋਨੇ, ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਸੁਰਮੇ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰ ਦੀ ਲੋੜ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਲਾਓਦੀਕਿਆਈ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧੀ ਸੀ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਇੱਕ ਫ਼ਿਲਾਦੇਲਫ਼ੀਆਈ ਹੈ।

ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਸਰਦਿਸ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹਿਆਂ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਸਤ੍ਰ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਸਨ—ਇੱਕ ਫਿਲਾਦੈਲਫੀਆਈ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਚਲਚਲਨ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਸੀ। ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਚਲਚਲਨ ਜਿਸ ਨੇ 1989 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ, ਓਨਾ ਹੀ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਸੀ ਜਿੰਨਾ ਕਿ ਮੂਸਾ ਸੀ। ਮਿਲਰਾਈਟ ਚਲਚਲਨ Future for America ਦੇ ਚਲਚਲਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਪੂਰਵਰੂਪ ਹੈ, ਇਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਨਾਲ ਕਿ ਪਹਿਲਾ ਚਲਚਲਨ ਫਿਲਾਦੈਲਫੀਆ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਫਿਲਾਦੈਲਫੀਆਈਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਚਲਚਲਨ ਲਾਓਦੀਕੀਆ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਮੈਂ 1989 ਤੋਂ ਇਸ ਆੰਦੋਲਨ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮੂਲਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ, Future for America ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਲੋਂ, ਵੱਧ ਗਵਾਹ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ ਤੇ 1989 ਤੋਂ ਆਗੇ ਇਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਲਾਓਦਿਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਵਜੋਂ ਲੰਘਿਆ ਹਾਂ। ਉਸ ਮਾਰਗ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਾਣ ਹਨ ਜੋ ਮੇਰੀ ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਸਮਰਥਨ ਦੇਣਗੇ। ਮੈਂ ਇਹ ਵੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਨਾਲ ਗਵਾਹੀ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਧਰਮ ਦੇ ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਇਸ ਆੰਦੋਲਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਲੋਕ ਵੀ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਲਾਓਦਿਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਹੀ ਸਨ। ਪਹਿਲੇ ਨਾਮਿਤ ਲੋਕ ਇੱਕ ਲਾਓਦਿਕੀਆਈ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਇੱਕ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆਈ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆਈ ਨਾਲ ਹੀ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਦੂਜੇ ਨਾਮਿਤ ਲੋਕ ਇੱਕ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆਈ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲਾਓਦਿਕੀਆਈ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆਈ ਬਣਨ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਦੀ ਮੋਹਰ ਹੈ।

ਆਗੂ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਇਆਂ ਦੀ ਦਇਆਜਨਕ, ਦੁਖਦਾਈ ਆਤਮਿਕ ਅੰਧਤਾ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਫਿਰ ਵੀ 1989 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਘਟਿਤ ਹੋਏ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਮੀਲ-ਪੱਥਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਨਿਯੰਤ੍ਰਿਤ ਕੀਤਾ। ਆਗੂ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਇਆਂ ਦੀ ਆਤਮਿਕ ਨੰਗਪਣ ਅਤੇ ਗਰੀਬੀ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦੇ ਖੁਲਾਸੇ ਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣਾ ਉਸ ਨੇ ਉਚਿਤ ਸਮਝਿਆ। ਆਪਣੀ ਉਸ ਦਇਆ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ “ਸੱਚਾਈ” ਤੋਂ ਕਦੇ ਵੀ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇੱਕ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਮਰੇ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਫ਼ਿਲਾਦੇਲਫ਼ੀਆਈ ਵਜੋਂ ਜੀ ਉੱਠੇ। ਉਸ ਮੌਤ ਅਤੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀਆਂ ਦੇ ਲੇਖਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਮਾਰੇ ਗਏ ਅਤੇ ਫਿਰ ਜੀ ਉੱਠੇ। ਯੂਹੰਨਾ ਉਬਲਦੇ ਤੇਲ ਦੇ ਕੜਾਹੇ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੇ ਜਾਣ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਜੀ ਉੱਠਿਆ, ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਭੁੱਖੇ ਸ਼ੇਰਾਂ ਦੀ ਖੂਹ ਤੋਂ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ, ਇਹ ਦੋ ਪੋਥੀਆਂ, ਜੋ ਇੱਕ ਹੀ ਪੋਥੀ ਹਨ, ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਮੌਤ ਅਤੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਹੁਣ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।

“ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ” ਵਿੱਚ ਜਾਂਚੀ ਨਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ, (ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਮਿਲਰਾਈਟ ਅੰਦੋਲਨ ਸੀ), ਜਦੋਂ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਨੇੜੇ ਆਇਆ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਆਗੂ ਅਤੇ ਅੰਦੋਲਨ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੁਨਰੁੱਠਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਸੱਤ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ, ਲਾਓਦੀਕੀਆ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਨੂੰ ਮਾਰੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਆਉਂਦੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆ ਵਜੋਂ ਪੁਨਰੁੱਠਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਸੀ। ਪੁਨਰੁੱਠਿਤ ਅੰਦੋਲਨ ਸੱਤ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰ ਉਹ ਅੱਠਵਾਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਅੰਦੋਲਨ ਅੱਠਵਾਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਰਥਾਤ ਸੱਤ ਵਿੱਚੋਂ।

ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਭੇਦ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਵਿੱਚ ਕਈ ਸਾਕਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ‘ਤੇ ਸਮਰਥਿਤ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਅਜੇ ਤੱਕ ਇਸ ਨੂੰ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ-ਅਵਧੀ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਉਹ ਪਰਖ ਹੈ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆਵਾਸੀਆਂ ਉੱਤੇ ਲਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪਰਖ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਣਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।

ਇਸ ਵਰਤਮਾਨ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲਾਂ ਗਣਰਾਜਵਾਦ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣੇ ਗਏ ਦੋ ਸਿੰਗ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਲੋਕਤੰਤਰ ਅਤੇ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੋ ਸਿੰਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਦੋਂ ਉਹ ਇੱਕ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਇੱਕ ਹੀ ਸਿੰਗ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸੇ ਸਮੇਂਕਾਲ ਵਿੱਚ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਣ ਲਈ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਅਸਲੀ ਸਿੰਗ ਨੂੰ ਪਹਿਚਾਣੇਗਾ ਅਤੇ ਉੱਚਾ ਕਰੇਗਾ। ਉਹ ਦੋ ਸਿੰਗ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਮਾਂਤਰ ਚੱਲਦੇ ਹਨ ਜਦ ਤੱਕ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਰਹਿਣਾ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰ ਦਿੰਦਾ।

ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਸਤਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅਜਗਰ (ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ), ਦਰਿੰਦਾ (ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ) ਅਤੇ ਝੂਠਾ ਨਬੀ (ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ) ਦੀ ਤ੍ਰਿਗੁਣੀ ਇੱਕਤਾ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਅੱਠਵਾਂ ਸਿਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੱਤ ਸਿਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ। ਉਹ ਸੱਤ ਸਿਰ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਉਹ ਰਾਜ ਹਨ ਜੋ ਬਾਬਲ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਮਾਦੀ-ਫਾਰਸ, ਯੂਨਾਨ ਅਤੇ ਫਿਰ ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ। ਫਿਰ ਪੰਜਵਾਂ ਰਾਜ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਅਨੁਸਾਰ 1798 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਘਾਤਕ ਘਾਵ ਲੱਗਿਆ। ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਉਸ ਬਿੰਦੂ ‘ਤੇ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਛੇਵਾਂ ਰਾਜ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ, ਸਿੰਘਾਸਨ ‘ਤੇ ਆਰੂੜ੍ਹ ਹੋਇਆ, ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਉਹ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਉਲਟਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ।

ਫਿਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਤਾਕਤ ਦੁਆਰਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ ਖੜ੍ਹੀ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਬਲਾਤਕਾਰੀ ਤੌਰ ਤੇ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਨੂੰ ਵੀ ਇੱਕ ਘਾਤਕ ਘਾਵ ਲੱਗ ਚੁੱਕਿਆ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਤਦੋਂ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਇਹ ਮਜਬੂਰ ਕਰੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਮੰਗੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਤਿੰਨ-ਗੁਣਾ ਸੰਘ ਨੂੰ ਸ਼ਾਸਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਪਾਪਾਈ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ ਨੈਤਿਕ ਅਥਾਰਟੀ ਨੂੰ ਵੀ ਮੰਨਣ।

ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ “ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤ” ਦੀ ਇਕੋ ਹੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕਲੀਸੀਆ (ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ) ਅਤੇ ਰਾਜ (ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਹੋਰ ਨੌਂ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ) ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਜ਼ੇਬਲ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ; ਅਹਾਬ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਹੈ, ਜੋ ਉੱਤਰੀਆਂ ਦਸ ਜਾਤੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਸੂਰ (ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ), ਜੋ 1798 ਤੋਂ ਭੁੱਲੀ ਹੋਈ ਸੀ, “ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ” ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੋਹਕ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ “ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਨਾਸ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਵਿੱਤੀ ਪਤਨ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਬਾਈਬਲਕ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ ਜੋ ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਹੱਥ ਉਸਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਇਸਲਾਮ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਪੂਰਵਜ ਇਸਮਾਏਲ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਹੋਰ ਨੌਂ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਗਠਜੋੜ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨੇਤ੍ਰਿਤਵ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕੇਵਲ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਹ ਅੜਿੱਕੇ ਨਾਲ ਮੰਗ ਕਰੇਗਾ ਕਿ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਸਭ ਉੱਤੇ ਸਿਰਮੌਰ ਬਣੇ, ਜਿਵੇਂ ਈਜ਼ੇਬਲ ਨੇ ਅਹਾਬ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਜਗਰ, ਪਸ਼ੂ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਦੀ ਤਿੰਨ-ਪੱਖੀ ਗਠਜੋੜ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਆਰਮਾਗੇਦੋਨ ਵੱਲ ਕੂਚ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਅੰਕ ਅੱਠ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਰਾਜ ਜਿਸ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮਾਰੂ ਘਾਉ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਪੰਜਵਾਂ ਰਾਜ ਸੀ—ਪੋਪਤੰਤਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ। ਜਦੋਂ ਪੋਪਤੰਤਰ ਪੁਨਰੁੱਥਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ ਅੱਠਵਾਂ ਰਾਜ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਿੰਨ-ਪੱਖੀ ਸੰਘ ਉੱਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹ ਅੱਠਵਾਂ ਰਾਜ ਸੱਤ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਉਸ ਇਕ ਸਿਰ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਮਾਰੂ ਘਾਉ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਪਰ ਦਿਵਯ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਉਸ ਮਾਰੂ ਘਾਉ ਦੇ ਚੰਗੇ ਹੋਣ ਦੀ ਵੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਪੰਜਵਾਂ ਰਾਜ, ਛੇਵਾਂ ਰਾਜ ਅਤੇ ਸੱਤਵਾਂ ਰਾਜ ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੱਕ ਆਪਣੀਆਂ-ਆਪਣੀਆਂ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਰਿਆਸਤਾਂ ਗੁਆ ਚੁੱਕੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੰਬੰਧਿਤ ਰਿਆਸਤਾਂ ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਤੋਂ ਬਣੇ ਇੱਕ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਇਕੱਠੇ ਪੁਨਰਜੀਵਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰਤੱਤ ਦੀ ਤ੍ਰਿਅੰਗੀ ਬਣਤਰ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਛੇਵਾਂ ਰਾਜ, ਜੋ ਮੇਂਡੇ ਵਰਗੇ ਦੋ ਸਿੰਗਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਕ ਐਸੇ ਸਿੰਗ ਵਜੋਂ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਰਿੰਦਾ, ਅਰਥਾਤ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ, ਹੀ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਉਸ ਪੁਨਰਜੀਵਿਤ ਅੱਠਵੇਂ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਸੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੀ। ਪਰ ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਹੀ ਹੈ ਜੋ “ਅੱਠਵਾਂ ਸੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ” ਵਾਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਗੂੜ੍ਹ ਪਹੇਲੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਪੂਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਥਾਪਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਥਾ ਦੀ ਇਕ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਉਹੀ ਲੱਛਣ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1798 ਵਿੱਚ ਹੋਈ, ਜਦੋਂ ਯਸਾਯਾਹ ਤੇਈ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਤੂਰ, ਅਰਥਾਤ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ, ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਭੁੱਲੀ ਜਾਣੀ ਸੀ। 1798 ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਮਿਲਰਵਾਦੀਆਂ ਲਈ ਅੰਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸੀ। 1844 ਦੀ ਬਸੰਤ ਤੱਕ, ਮਿਲਰਵਾਦੀ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਨੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਚਾਦਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਈ ਸੀ, ਜੋ ਰਿਪਬਲਿਕਨਵਾਦ ਦੇ ਉਸ ਸਿੰਗ ਦੇ ਸਮਕਾਲੀ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਸਿੰਗ ਇੱਕੋ ਹੀ ਜਾਨਵਰ ਉੱਤੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਅੱਗੇ ਵੱਧਦੇ ਹਨ। ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਅੰਤ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਦੇ ਸਮਕਾਲੀ ਚੱਲਦੇ ਹਨ। 1798 ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਅਵਧੀ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਸ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਕੰਮ ਇੱਕ ਪਰਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਰਾਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਮਕਾਲੀ ਸਿੰਗਾਂ ਬਾਰੇ ਕਹਿਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਹੈ, ਪਰ ਹੁਣ ਨਹੀਂ।

ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਵਿਸ਼ਵਾਸ-ਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਨਾਲ ਵਿਭਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਸੱਚੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਨਾਲ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੱਚਾ ਸਿੰਗ ਮੇਮਨੇ ਦੀ ਦੁਲਹਨ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਕੁਆਰੀ ਹੈ। ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, 1989 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਸੱਤ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਛੇਵੇਂ ਨੇ ਉਸੇ ਸਾਲ ਇੱਕ ਘਾਤਕ ਘਾਉ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਿਸੇ ਸਾਲ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਚੱਲ ਰਹੇ ਅੰਦੋਲਨ ਨੇ ਵੀ ਇੱਕ ਘਾਤਕ ਘਾਉ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। 1989 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅੱਠਵਾਂ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਉਹ ਹੋਵੇਗਾ ਜਿਸ ਨੇ ਇੱਕ ਘਾਤਕ ਘਾਉ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜੋ ਚੰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਐਸਾ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਹੋਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਸੱਤ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਹੋਵੇ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, 2020 ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਛੇਵੇਂ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਘਾਤਕ ਘਾਉ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਿੰਗ ਵੀ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਜੋ ਹੁਣ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਓਢਣੀ ਧਾਰਨ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕੈਥੋਲਿਕਵਾਦ ਦੇ ਦਰਿੰਦੇ ਨਾਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ-ਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨਾਲ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਅਸਲ ਸਿੰਗ ਨਾਲ ਵੀ ਹੈ। ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦਾ ਸਿੰਗ ਛੇਵੀਂ ਕਲੀਸੀਆ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਠਵੀਂ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਸੱਤ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾਵਿਆਂ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖੋ ਜੋ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਮੋਹਰ-ਮੁਕਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਉਸ ਸੰਦਰਭ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਆਰੰਭ ਅੰਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ “ਇਤਿਹਾਸਵਾਦ” ਦੀ ਵਿਧੀ ਰਾਹੀਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਨ ਲਈ ਬਾਈਬਲੀ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਰೇಖਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਭਰਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਕੇਵਲ ਇਹ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ “earth” ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਇੱਕ “land” ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਭਜਨਾਂ ਦੇ ਇਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਾ ਕੇਵਲ “land” ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਤੇਰਹਾਂ ਦੇ “earth” ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ “truth” ਧਰਤੀ ਵਿੱਚੋਂ “springs” ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਜਾਨਵਰ ਹੈ ਜੋ “ਉੱਭਰਦਾ ਹੈ।” ਇਸ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਦਾਅਵਿਆਂ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਇਹ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸੰਦੇਸ਼ ਇਸ ਅਧਾਰ ਉੱਤੇ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਅੰਤ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੁਆਰਾ ਦਿਖਾਈ ਗਈ ਹੈ; ਇਹ ਇਤਿਹਾਸਕ ਰੇਖਾ ਉੱਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਰੇਖਾ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਇਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਉੱਠਣ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਤੋਂ ਆਉਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਝੂਠੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਵੀ ਹਨ, ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਉੱਤੇ, ਕੋਈ ਵੀ ਦੂਤ ਜਾਂ ਸੇਵਾ-ਕਿਰਿਆ ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸਥਿਤ ਹੈ ਜਾਂ ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਉਥੋਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋਈ ਹੈ, ਇੱਕ ਝੂਠੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਹੈ। ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਇੱਕ ਚਲਵੱਲ ਨਾਲ ਹੋਈ ਸੀ। ਯਿਸੂ ਕਿਸੇ ਵਸਤੂ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਨ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਣੇ ਕਿ ਆਤਮਾ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਆਖਦਾ ਹੈ।