ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪਰਖ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਵਿਵਾਦ ਹੁਣ ਮੁੜ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜੁਲਾਈ 2023 ਵਿੱਚ, ਮਹਾਦੂਤ ਮੀਖਾਏਲ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀਆਂ ਸੁੱਕੀਆਂ ਮਰੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਲਈ ਉਤਰੇ, ਜੋ ਉਸ ਮਹਾਨ ਨਗਰ ਸਦੂਮ ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਦੀ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਮਾਰੀ ਹੋਈਆਂ ਪਈਆਂ ਸਨ। ਉੱਥੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਗਿਆਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਤਮਾ ਦੇ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੁਆਰਾ ਮੌਤ ਦੀ ਆਪਣੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੇ ਸੈਂਤੀਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮਰੀਆਂ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਸਾਰੇ ਘਰਾਣੇ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਨਬੀ ਦਾਨੀਏਲ ਯੂਹੰਨਾ ਦੇ ਦੋ ਮਾਰੇ ਗਏ ਗਵਾਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਰੀਆਂ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵੀ, ਅਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ, ਤਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਉਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹ ਪਛਾਣਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਦੇਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਰਹੇ ਹਨ। ਦਾਨੀਏਲ ਵਾਂਗ, ਅਧਿਆਇ ਨੌਂ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਪਛਾਣਣਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਦੇ ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਅਨੁਸਾਰ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਦੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਗੁਪਤ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਸਮਝਣਾ ਹੋਵੇਗਾ।

ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਰ ਇਕ ਪੰਕਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਤੋਂ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪਰਖ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਪਏ ਹੋਏ ਦੋ ਗਵਾਹ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੁਨਰਜੀਵਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀਆਂ ਮੁਰਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੁਣਨ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ। ਦਾਨੀਏਲ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਅਵਸਥਾ ਲਈ ਜਾਗਰੂਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਦੂਜੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਯੋਗ ਸਾਥੀ ਰੂਪਕਤਮਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਵਾਸਤੇ ਜਗਾਏ ਗਏ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਫ਼ਰਮਾਨ ਦੇ ਅਧੀਨ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੌਸ਼ਨੀ, ਜੋ ਲੁਕਾਈ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੋਹਰ ਖੋਲ੍ਹੀ ਗਈ, ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ ਗਈ। ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦੀਆਂ ਕੁਆਰੀਆਂ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇੱਕ “ਪੁਕਾਰ” ਦੁਆਰਾ ਜਗਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਿਲਰਾਈਟ ਉਸ ਵੇਲੇ ਜਗਾਏ ਗਏ ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਨੇ ਚਾਰਟ ਉੱਤੇ ਬਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਅਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਹਟਾ ਲਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਛੇ ਗਵਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੀ ਹੈ ਜੋ ਮੁਰਦਿਆਂ ਜਾਂ ਸੁੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਪਰਖ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਉੱਪਰੰਤ ਦੋ ਵਰਗ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੰਕਤੀਆਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਅਖੀਰਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਜਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੇ ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ, ਅਤੇ ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਵਿੱਚ ਮੂਸਾ ਦੀ ਸੱਤ ਵਾਰ ਦੀ ਛਿਟਕਾਅ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਦਾ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਮਹਾਦੂਤ ਮੀਖਾਏਲ ਦੁਆਰਾ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਦੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਾਰੇ ਗੁਪਤ ਸੁਪਨੇ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ।

ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਪਰਖ ਇਸ ਗੱਲ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਤੇਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਛਾਣ “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ” ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਮਿਲਰਾਈਟ ਉਸ ਵੇਲੇ ਜਾਗ ਉੱਠੇ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਵੀ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹੀ ਸਬੂਤ ਵੇਖਿਆ ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 1843 ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਆ ਸੀ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਦੀ ਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਜਾਗ੍ਰਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪਰਖ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਲਈ ਜਾਗ੍ਰਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ, ਜੋ ਉਪਾਸਕਾਂ ਦੇ ਦੋ ਵਰਗ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਲਾਈਨਾਂ ਆਪਣੀ ਸੰਪੂਰਨ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਪੂਰਤੀ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪਰਖ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਬਣਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੁਆਰਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਪਰਖ ਤਦ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਕੁਆਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਪਰਖ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸ ਨੇ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ ਜੋ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਲਾਈਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਇੱਕ ਤਿੰਨ-ਪੜਾਅ ਵਾਲੀ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਜਾਣਾ, ਚਿੱਟੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣਾ ਅਤੇ ਪਰਖੇ ਜਾਣਾ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਪੜਾਅ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ ਦ੍ਰਿੜ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਪੜਾਅ ਹਨ, ਜੋ ਪਾਪ, ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਬਾਰੇ ਦ੍ਰਿੜ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਪੜਾਅ ਬਾਹਰੀ ਆੰਗਣ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਹਨ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਪੜਾਅ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਚੌਦਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਦੂਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਅਧਿਆਇ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸਹਿਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚ ਵੀ। ਉੱਥੇ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਭੋਜਨ ਸੰਬੰਧੀ ਪਰਖ ਵਿੱਚੋਂ ਗੁਜ਼ਰੇ, ਫਿਰ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਗਤ ਪਰਖ ਵਿੱਚੋਂ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੀ ਤੀਜੀ ਪਰਖ ਵੀ ਪਾਰ ਕੀਤੀ—ਜੋ ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਾਰਾਂ ਬਾਲਕਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਨਿਪੁਣਤਾ ਬਖ਼ਸ਼ੀ; ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਸਭ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਅਤੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੀ ਸਮਝ ਸੀ। ਹੁਣ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਵੇ, ਤਦ ਖੋਜਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਬੂਕਦਨੱਸਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ। ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕੀਤੀ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦਾਨੀਏਲ, ਹਨਨਯਾਹ, ਮੀਸ਼ਾਏਲ ਅਤੇ ਅਜ਼ਰਯਾਹ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਵੀ ਨਾ ਲੱਭਿਆ ਗਿਆ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹੇ। ਅਤੇ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਸਮਝ ਦੀ ਹਰ ਗੱਲ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜ ਦੇ ਸਾਰੇ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਅਤੇ ਜੋਤਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਦਸ ਗੁਣਾ ਉੱਤਮ ਪਾਇਆ। ਦਾਨੀਏਲ 1:17–20.

ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਪਰਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਖਰੀ ਪਰਖ ਨਬੂਕਦਨੇਜ਼ਰ ਦੁਆਰਾ ਕਰਵਾਈ ਗਈ ਸੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਪੁਰਸ਼ ਜਿਹੜੀ ਆਖਰੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪਰਖ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਉਹ ਬਾਬਲ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਨਬੂਕਦਨੇਜ਼ਰ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਯਸਾਯਾਹ ਅਧਿਆਇ ਸੱਤ, ਆਇਤਾਂ ਅੱਠ ਅਤੇ ਨੌਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਾਜਾ, ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ “ਸਿਰ” ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਕੇ ਵਰਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ। “ਸਿਰ” ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਧੁਨਿਕ ਬਾਬਲ ਦੇ ਸਿਰ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ “ਸਿਰ” ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਸਤਾਰਾਂ ਦੀ ਵੇਸ਼ਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, “ਭੇਤ, ਮਹਾਨ ਬਾਬਲ, ਵेश्यਾਵਾਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਘਿਣੌਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਮਾਂ।”

ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਆਖਰੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਪਰਖ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਧੁਨਿਕ ਬਾਬਲ ਦੇ “ਸਿਰ” ਦੀ ਸਹੀ ਜਾਂ ਗਲਤ ਸਮਝ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਖਰੀ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਮਝ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਕਿ ਆਧੁਨਿਕ ਬਾਬਲ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਬਦਲਕੇ ਵਰਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਆਧੁਨਿਕ ਬਾਬਲ ਦਾ “ਸਿਰ” ਦੋਹਾਂ ਲੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹੀ “ਸਿਰ” ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਬਦਲਕੇ ਵਰਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ।

“ਜਗਤ ਤੂਫ਼ਾਨ, ਯੁੱਧ ਅਤੇ ਫੁੱਟ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਤਾਂ ਵੀ ਇੱਕ ਹੀ ਸਿਰ ਹੇਠਾਂ—ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਦੇ ਅਧੀਨ—ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਗਵਾਹਾਂ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।” Testimonies, volume 7, 182.

ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਵੀਰ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅੰਤਿਮ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਪਰਖ—ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਦਾ ਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਉੱਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਪਰਖ ਹੁੰਦੀ ਹੈ—ਰੋਮ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਪਰਖ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਾਬਲ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸਿਰ ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਕੀਤੀ। ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਵੀਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਇਹ ਵਿਵਾਦ, ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਆਧਾਰਭੂਤ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਵਿਵਾਦ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਪੂਰਵਚਿਤ੍ਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ 1843 ਦੇ ਚਾਰਟ ਉੱਤੇ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੱਥ ਦੁਆਰਾ ਦਿਸ਼ਾ-ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਦਲਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਸੀ। 1843 ਦੇ ਚਾਰਟ ਉੱਤੇ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਵਿਵਾਦ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪਛਾਣ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਸੀ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਯਤ ਚੌਦ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਐਂਟਿਓਕਸ ਏਪੀਫੇਨਸ ਸੀ ਜਾਂ ਪੈਗਨ ਰੋਮ।

ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਸਮਝ ਉੱਤੇ ਪਰਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਸਮਝ ਉਨ੍ਹਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਕਈ ਲੜੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਸਮਰਥਨ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਪਰਖ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਹੋਵੇਗੀ ਅਤੇ ਉਪਾਸਕਾਂ ਦੇ ਦੋ ਵਰਗਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਨਿਸਕਰਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇਗੀ।

ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰਖ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਨਵਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਅਣਮੁੰਦਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਪਰਖ ਫਿਰ ਇਹ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਖਾਇਆ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਉਸ ਪਰਖ ਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ “ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਜਾਣਾ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ, ਅਤੇ ਅਗਲੀ ਪਰਖ ਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ “ਚਿੱਟੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣਾ” ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਤੀਜੀ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ ’ਤੇ ਆ ਕੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ “ਪਰਖੇ ਜਾਣਾ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੀਜੀ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ ਉਹ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਦੋ ਵਰਗ “ਪਰਖੇ” ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਉਹ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਤੇਲ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।

ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਇੱਕ ਆਖ਼ਰੀ ਪਰਖ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਦਾਨੀਏਲ ਉਸ ਪਰਖ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ “ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ” ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ “ਉਹ ਪਰਖ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਪਾਸ ਹੋਣਾ ਹੈ,” ਦੋਵੇਂ ਹੀ “ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁਹਰਬੰਦ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ” ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ “ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ” ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ।

ਇਹ ਪਰਖ ਕਿ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਤਿਹਰੇ ਸੰਘ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰਚਨਾ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਾਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਕਸੌਟੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸਮੇਟਦੀ ਹੈ। ਅਜਗਰ, ਦਰਿੰਦਾ ਅਤੇ ਝੂਠਾ ਨਬੀ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰਚਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸਾਕਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਬਹੁਤਾ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਕਿ ਅਖੀਰਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਤਿਹਰਾ ਸੰਘ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸ਼ਕਤੀ ਵਜੋਂ ਇਕੱਠਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਹੀ ਸਮਝਣਾ ਹੈ ਕਿ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਦੀ ਹੈ।

ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਦਾ ਇੱਕ ਸਧਾਰਣ, ਪਰੰਤੂ ਜਟਿਲ ਉਦਾਹਰਣ 2 ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਪਾਪ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਬਾਰੇ ਪੌਲੁਸ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਹੈ। ਪੌਲੁਸ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਐਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ “ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਬੰਧ” ਇੱਕ ਐਸਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ ਜੋ ਉਪਾਸਕਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਵਰਗਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਹੈ ਜੋ “ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਬੰਧ” ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਸਮੂਹ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਪ੍ਰਬਲ ਭਰਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦਾ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਬੰਧ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ, ਅਜਿਹੇ ਅਨੇਕਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਅੰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਹੈ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਪਰਸਪਰ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਅਜਗਰ ਹੈ, ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦਰਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਝੂਠਾ ਨਬੀ ਹੈ। ਅਹਾਬ ਦਸ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਅਜਗਰ-ਰਾਜਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੇਸ਼ਿਆ ਇਜ਼ੇਬਲ ਨਾਲ ਵਿਆਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਝੂਠੇ ਨਬੀਆਂ ਦੇ ਦੁਹਰੇ ਸਮੂਹ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪੁਰਖ ਨਬੀ ਬਆਲ ਦੇ ਨਬੀ ਸਨ, ਅਤੇ ਬਾਗ਼ ਦੇ ਯਾਜਕ ਇਸਤ੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਅਸ਼ਤਾਰੋਥ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਉਸ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਜੋ ਇਸਤ੍ਰੀ ਯਾਜਕਾਂ ਅਤੇ ਪੁਰਖ ਨਬੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਅਜਗਰ ਅਹਾਬ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਸਤਾਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਦਸ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੱਠ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੱਤਵਾਂ ਰਾਜ ਹੈ। ਛੇਵਾਂ ਰਾਜ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਹੈ, ਯਿਜ਼ਬੇਲ ਦੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ; ਸੱਤਵਾਂ ਰਾਜ ਦਸ ਰਾਜੇ ਹਨ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ, ਅਜਗਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ; ਅਤੇ ਅੱਠਵਾਂ ਰਾਜ, ਜੋ ਸੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ, ਪੰਜਵਾਂ ਰਾਜ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਾਰੂ ਘਾਵ ਲੱਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਮੁੜ ਜੀ ਉੱਠ ਕੇ ਅੱਠਵੇਂ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਹ ਦਰਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਲਈ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਇੱਕ ਮੂਰਤ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਇਕ ਇੱਕ ਅੰਤਿਮ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪਰਖ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਅਨੁਸਾਰ ਰੋਮ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। 2 ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅੰਤਿਮ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਦੀ ਸੰਰਚਨਾ ਸੰਬੰਧੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸੰਬੰਧ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।

ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭੇਦ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਅੰਤਿਮ-ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਭੇਦ ਜੋ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਬੂਕਦਨੇਜ਼ਰ ਦਾ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਾਰੇ ਗੁਪਤ ਸੁਪਨਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲਈ ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ, ਜਿਵੇਂ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਨੇ ਦਰਜ ਕੀਤਾ, “ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ” ਹੈ।

ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅਧਿਆਇ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਪਰਖ ਮੌਤ ਦੀ ਧਮਕੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਚਿਤ੍ਰਣ ਵਜੋਂ, ਇਹ ਉਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਸਿਖਾਈ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਭਾਰੀ ਭਰਮ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕੀਤੀ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੱਚ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ। ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੀ ਸਮਝ ਨੇ ਬਾਬਲ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।

ਰੋਮ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਲੈ ਕੇ ਜਿਸ ਵਿਵਾਦ ਦੀ ਅਸੀਂ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਹਰ ਪੰਗਤੀ ਉਸ ਵਿਵਾਦ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਹੁਣ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਐਤਵਾਰ ਸੰਬੰਧੀ ਕਾਨੂੰਨਬੰਦੀ ਲਈ ਚਲਹੇਰਾ ਹੁਣ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਬਚਨ ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਣ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਵਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ ਹੀ ਜਾਨਾਂ ਦਿਨ ਦੇ ਬੱਚੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਜੋ ਦਿਨ ਦੇ ਬੱਚੇ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਲਈ ਬੇਖ਼ਬਰ ਹਨ ਕਿ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦਾ ਰੇਤਲਾ ਸਮਾਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਖ਼ਤਮ ਹੁੰਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਉਸ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਅੰਤਿਮ ਘਟਨਾਵਾਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ। ਜੁਲਾਈ, 2023 ਵਿੱਚ, ਮਾਈਕਲ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਰਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਸੈਨਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਨ ਲਈ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਕੰਮ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤ ਬਣਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।

ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਰੀ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤ ਦੇ ਗਠਨ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਮੌਜੂਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਪਛਾਣੇ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਤੱਤ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਪਛਾਣਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਿਵੇਂ ਗਠਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਪਛਾਣਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤ ਗਠਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੂਰਤ ਗਠਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨਾਲ ਸਮਾਨਾਂਤਰਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਲਈ ਜਾਗਰੂਕ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕਿ ਉਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦੇ ਦੇਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਕੁਆਰੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਤੱਤ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਰੀ ਪਰਖ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ ਜੋ ਜੁਲਾਈ 2023 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਲੱਗੀ।

“ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ” ਅਨੁਸਾਰ, ਐਡਵੈਂਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਰੋਮ ਬਾਰੇ ਉੱਠਿਆ ਹਰ ਇਕ ਵਿਵਾਦ ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਸੀ, ਜੋ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰੋਮ ਬਾਰੇ ਆਖ਼ਰੀ ਵਿਵਾਦ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਜੁਲਾਈ 2023 ਵਿੱਚ ਆਏ ਸੰਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਜਾਗਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਏਗਾ; ਜੇ ਹੋਰ ਸਾਧਨ ਅਸਫਲ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕੁਰਾਹੇ ਉੱਠਣਗੇ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛਾਣਣਗੇ, ਅਤੇ ਭੁੱਸ ਨੂੰ ਗੈਂਹੂ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਕਰ ਦੇਣਗੇ। ਪ੍ਰਭੂ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨੀਂਦ ਵਿੱਚੋਂ ਜਾਗ ਉੱਠਣ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਨਮੋਲ ਜੋਤ ਆਈ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ। ਇਹ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਹੈ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਖਤਰਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸਾਡੇ ਬਿਲਕੁਲ ਉੱਤੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ ਹਨ। ਇਹ ਜੋਤ ਸਾਨੂੰ ਧਰਮਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਲਗਨਪੂਰਵਕ ਅਧਿਐਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਮਤਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਗੰਭੀਰ ਜਾਂਚ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਸਭ ਪੱਖਾਂ ਅਤੇ ਸਥਿਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਅਡੋਲ ਧੀਰਜ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਅਤੇ ਉਪਵਾਸ ਸਹਿਤ, ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ। ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਅਨੁਮਾਨਾਂ ਅਤੇ ਅਸਪਸ਼ਟ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿ ਸੱਚਾਈ ਕੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਉੱਤੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਤਾ ਨਾਲ ਅਧਾਰਿਤ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਜਦੋਂ ਪਰਖ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਵੇ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਾ ਉੱਤਰ ਦੇਣ ਲਈ ਸਭਾਵਾਂ ਅੱਗੇ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਆਸ ਹੈ ਉਸ ਦਾ ਕਾਰਣ ਨਿਮਰਤਾ ਅਤੇ ਭੈ ਸਹਿਤ ਦੇ ਸਕਣ।”

“ਹਿਲਾਓ, ਹਿਲਾਓ, ਹਿਲਾਓ। ਜਿਹੜੇ ਵਿਸ਼ੇ ਅਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਅੱਗੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਜੀਵੰਤ ਹਕੀਕਤ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਮੂਲ ਲੇਖ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਅਜਿਹੇ ਤਰਕ ਵਰਤਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾ ਦੇਈਏ ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਹੀ ਨਾ ਹੋਣ। ਇਹ ਕਿਸੇ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਕਰਵਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਸੱਚ ਦਾ ਆਦਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਸਾਨੂੰ ਸਹੀ ਤਰਕ ਪੇਸ਼ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕੇਵਲ ਸਾਡੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਹੀ ਨਾ ਕਰ ਸਕਣ, ਸਗੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਗਹਿਨ ਜਾਂਚ-ਪੜਤਾਲ ਨੂੰ ਵੀ ਸਹਾਰ ਸਕਣ। ਜਿਹੜਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਜੋਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਵੱਡਾ ਖ਼ਤਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਨਾਲ ਨਿਆਂਪੂਰਨ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਰਤਾਓ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ। ਕਿਸੇ ਵਿਰੋਧੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਸਾਡਾ ਗੰਭੀਰ ਯਤਨ ਇਹ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕਰੀਏ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਜਗਾਏ, ਨਾ ਕਿ ਕੇਵਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਨੂੰ ਹੀ ਹੋਰ ਹਿੰਮਤ ਦੇਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੀਏ।”

“ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਬੁੱਧਿਕ ਉੱਨਤੀ ਭਾਵੇਂ ਜਿਹੀ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਇਹ ਨਾ ਸੋਚੇ ਕਿ ਵੱਧੇਰੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਗਹਿਰੀ ਅਤੇ ਨਿਰੰਤਰ ਖੋਜ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਇੱਕ ਕੌਮ ਵਜੋਂ ਸਾਨੂੰ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੋਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਜਾਗਦੇ ਰਹਿਣਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਉਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਿਰਣ ਨੂੰ ਪਹਿਚਾਣ ਸਕੀਏ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਾਡੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖੇਗਾ। ਸਾਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਝਲਕਾਂ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਨਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਪੂਰਵਕ ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਹੋਰ ਵੀ ਸਪਸ਼ਟ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾ ਸਕੇ।” Testimonies, Volume 5, 708.

ਮਿਲਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਨੇ ਵਿਆਕਰਣ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਚੌਦਵੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਆਏ ਸ਼ਬਦ “also” ਨੂੰ ਅਣਡਿੱਠਾ ਕਰਨ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਵਿਆਕਰਣਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ “ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰੇ” ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਉਹਨਾਂ ਆਇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਚੌਦਵੀਂ ਆਇਤ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਉਰਿਆਹ ਸਿਮਿਥ ਨੇ ਵੀ ਬਿਲਕੁਲ ਇਹੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਵਿਆਕਰਣਕ ਸਬੂਤ ਨੂੰ ਅਣਡਿੱਠਾ ਕੀਤਾ ਜੋ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਛੱਤੀਵੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ “ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ” ਉਹੀ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੋਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸੀ ਜੋ ਇਕੱਤੀਵੀਂ ਆਇਤ ਤੋਂ ਹੀ ਵਿਸ਼ਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਅੱਜ ਜੋ ਲੋਕ ਇਹ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ “ਲੁੱਟੇਰੇ” ਹਨ, ਉਹ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਦੀ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਉਕਤੀ ਵਰਤਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਨੂੰ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਮੁੱਖ ਪੀੜਨਕਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਆਕਰਣ ਨੂੰ ਤੋੜਮਰੋੜ ਕੇ ਇਹ ਦਲੀਲ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ “old world” ਦਾ ਉਹ ਹਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਯੂਰਪ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਦੀ ਹੈ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਬੀਤੇ ਹੋਏ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਅਨੁਛੇਦ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀ ਗਈ ਵਿਆਕਰਣ ਸਾਬਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਧਾਰਣਾ ਗਲਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਇਸ ਅਨੁਛੇਦ ਵਿੱਚ “old world” ਵਰਤਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਦੇ ਹੋਰ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਸਹਿਮਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ “old world” ਅਤੇ “new world” ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਇਸ ਅਭਿਵਿਆਕਤੀ ਨੂੰ ਯੂਰਪ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਮਹਾਂਦੀਪਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਫ਼ਰਕ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤਦੇ ਹਨ।

“ਪੁਰਾਣੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕਤਾ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਰਾਹ ਅਪਣਾਉਣਗੇ ਜੋ ਸਾਰੇ ਦਿਵਯ ਹੁਕਮਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।” The Great Controversy, 615.

ਵਿਆਕਰਣਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ “will pursue” ਅਭਿਵੈਕਤੀ ਇਹ ਦਰਸਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ “old world” ਅਤੇ “new” ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਦੋਵੇਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਉਤਪੀੜਨ ਦਾ ਦੋਵੇਂ ਹੀ “ਪਿੱਛਾ ਕਰਨਗੀਆਂ”; ਅਤੇ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨਾ ਵਿਆਕਰਣਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਗਲਤ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਵਾਕ “old world” ਨੂੰ ਭੂਤਕਾਲ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਜੋਂ, ਅਤੇ “new” ਨੂੰ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਜੋਂ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। “Line upon line” ਰੋਮ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਾਰੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਵਿਵਾਦਤਾਵਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਬਾਰੇ ਇਹ ਸਿਖਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪਰਖ ਲਈ ਜਾਗਰੂਕ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਪਰਿਸ਼ਰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਵੇਗਾ ਜਿੱਥੇ ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਦੀ ਸਹੀ ਪਹਿਚਾਣ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। “ਲੁਟੇਰਿਆਂ” ਦੀ ਸਹੀ ਸਮਝ 1843 ਦੇ pioneer chart ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਇੱਕ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸੱਚਾਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ Spirit of Prophecy ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਹ ਦਰਸਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਆਪਣੀ ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ ਲਈ ਜਾਗਰੂਕ ਹੋਣਗੇ, ਤਾਂ “ਲੁਟੇਰਿਆਂ” ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਵੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸੱਚਾਈਆਂ ਅਤੇ Spirit of Prophecy ਉੱਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਅੰਤਿਮ ਹਮਲੇ ਦੀ ਹੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰੇਗਾ।

ਅਸੀਂ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।