ਪਿਛਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਵਿਵਾਦ ਦੀਆਂ ਛੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਲੜੀਆਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਮਿਲਰਾਈਟ ਸਮੇਂ ਦੇ ਦੌਰ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅੱਜ ਤੱਕ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਉੱਭਰੀਆਂ ਹਨ। ਮੈਂ ਇਹ ਦਲੀਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਆਇਤ ਚੌਦਾਂ ਵਿੱਚ “ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰੇ” ਬਾਰੇ ਪਹਿਲਾ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਵਿਵਾਦ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ। ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੇ “ਲੁਟੇਰੇ” ਨੂੰ ਰੋਮ ਸਮਝਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸਿਖਾਇਆ ਕਿ “ਲੁਟੇਰੇ” ਐਂਟਿਓਕਸ ਏਪਿਫੇਨਸ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਸੀਰੀਆਈ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣਗੇ; ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਲੁਟੇਰੇ ਵੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਣਗੇ; ਪਰ ਉਹ ਡਿੱਗ ਪੈਣਗੇ। ਦਾਨੀਏਲ 11:14.
ਦਸਵੇਂ ਪਦ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਕੇ, ਅਤੇ ਪੰਦਰਵੇਂ ਪਦ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੋਈ, ਮਿਸਰ ਅਤੇ ਸੀਰੀਆ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਯੁੱਧ ਦਾ ਚਿੱਤਰਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਿਸਰ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੀਰੀਆ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਦਸਵਾਂ ਪਦ ਉਸ ਘਟਨਾ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ 219 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਚੌਥੇ ਸੀਰੀਆਈ ਯੁੱਧ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਤੇ ਬਾਰਹਵੇਂ ਪਦ 217 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿਛੋਕੜ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਤੇਰਵੇਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਵੇਂ ਪਦ ਤੱਕ 200 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਪਾਨੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਦਸਵੇਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਵੇਂ ਪਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀਰੀਆ ਦਾ ਰਾਜਾ ਐਂਟਿਓਕਸ ਮੈਗਨਸ ਹੈ, ਜੋ ਸੇਲਿਊਸਿਡ ਸਾਮਰਾਜ ਦਾ ਸ਼ਾਸਕ ਸੀ।
ਦਸਵੀਂ ਆਇਤ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਐਂਟੀਓਕਸ ਮੈਗਨਸ ਉਹ ਇਲਾਕਾ ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਯੁੱਧ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਈ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਸੇਲਿਊਸਿਡ ਰਾਜ ਤੋਂ ਛੀਨ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਉਹ 219 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਗੁਆਇਆ ਹੋਇਆ ਇਲਾਕਾ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਅਸਥਾਈ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ ਰੋਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸੈਨਿਕ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਮੁੜ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਗੁਆਏ ਹੋਏ ਇਲਾਕੇ ਉੱਤੇ ਫਿਰ ਕਾਬੂ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਦੀ ਸੀਮਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਟੋਲੇਮੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਰਾਜ ਸੀ। 219 ਈ.ਪੂ. ਅਤੇ 217 ਈ.ਪੂ. ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਨੇੜੇ ਆ ਰਹੀ ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਲਈ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਬਣਾਈਆਂ।
ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ 217 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਦਾ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਪਟੋਲਮੀ ਦਾ ਰਾਜ ਸੀ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਾਲੇ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਸੂਰੀਆਈ ਰਾਜਾ ਐਂਟਿਓਕਸ ਮੈਗਨਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਬਲ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਤੇਰਹੀਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਹੀਂ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਤਾਰ੍ਹਾਂ ਸਾਲ ਬਾਅਦ 200 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ, ਐਂਟਿਓਕਸ ਮੈਗਨਸ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੈਕਡੋਨ ਦੇ ਫਿਲਿਪ ਨਾਲ ਗਠਜੋੜ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ, ਪੇਨੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਿਸਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉਤਰਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਿਸਰ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਉੱਤੇ ਪੰਜ ਜਾਂ ਛੇ ਸਾਲ ਦਾ ਇੱਕ ਬਾਲਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਐਂਟਿਓਕਸ ਮੈਗਨਸ ਅਤੇ ਫਿਲਿਪ ਮਿਸਰ ਦੇ ਉਸ ਬਾਲਕ ਰਾਜੇ ਦਾ ਲਾਭ ਉਠਾਉਣ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਾ ਸਕੇ, ਅਤੇ ਪੇਨੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਐਂਟਿਓਕਸ ਮੈਗਨਸ ਪ੍ਰਬਲ ਹੋਇਆ। ਪੇਨੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਇਹ ਤਿੰਨ ਆਯਤਾਂ ਚੌਦਹੀਂ ਆਯਤ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਵਰਣਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪਰਿਚਯ ਕਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰੇ ਮਿਸਰ ਦੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਜਾਂ ਉੱਤਰ ਦੇ ਸੇਲਿਊਸਿਦ ਰਾਜੇ, ਜਾਂ ਮਕੇਦੂਨੀਆ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਫਿਲਿਪ ਨਾਲੋਂ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹਨ। ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੇ ਇਹ ਪਛਾਣਿਆ ਸੀ ਕਿ ਰੋਮ ਹੀ ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰੇ ਹਨ। ਇਬਰਾਨੀ ਮੂਲ-ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “ਲੁਟੇਰੇ” ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਦਾ ਅਰਥ “ਤੋੜਨ ਵਾਲਾ” ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਉਸ ਸ਼ਕਤੀ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਕਰ ਦੇਵੇਗੀ।
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਰਾਤ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਇੱਕ ਚੌਥਾ ਜਾਨਵਰ ਸੀ, ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣਾ, ਅਤੇ ਅਤਿ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵੱਡੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਦੰਦ ਸਨ: ਉਹ ਨਿਗਲ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਰੋਂਦ ਦਿੰਦਾ ਸੀ: ਅਤੇ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦੱਸ ਸਿੰਗ ਸਨ। ਦਾਨੀਏਲ 7:7.
ਜਦੋਂ ਉਰਿਆਹ ਸਮਿਥ ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਬਾਰੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲੁਟੇਰੇ ਤੋੜਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ।
“ਹੁਣ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪਰਿਚਯ ਕਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,—‘ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰੇ;’ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਅਰਥ ਵਿੱਚ, ਬਿਸ਼ਪ ਨਿਊਟਨ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ‘ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਤੋੜਨ ਵਾਲੇ।’ ਟਾਈਬਰ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਦੂਰ ਕਿਤੇ, ਇੱਕ ਰਾਜ ਮਹੱਤਵਾਕਾਂਛੀ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗੂੜ੍ਹੀਆਂ ਕੂਟ-ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਾਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਛੋਟਾ ਅਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਅਦਭੁੱਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਲ ਅਤੇ ਸਫ਼ੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਵਧਿਆ, ਇੱਥੇ ਉੱਥੇ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਫੈਲਾਂਦਾ ਹੋਇਆ ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਜ਼ਮਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਯੁੱਧਕਾਰੀ ਬਾਂਹ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਨੂੰ ਪਰਖਦਾ ਰਿਹਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਚੇਤਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਨਿਡਰਤਾ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਅਜਿੱਤ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਾਰਜਾਂ ਦੀ ਪਤਵਾਰ ਆਪਣੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਈ। ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਪੰਨੇ ਉੱਤੇ ਰੋਮ ਦਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਲੰਬੀਆਂ ਯੁੱਗਾਂ ਤੱਕ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਕਾਰਜਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਕੌਮਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਯਤ ਸੀ।”
“ਰੋਮ ਨੇ ਬੋਲਿਆ; ਅਤੇ ਸੀਰੀਆ ਅਤੇ ਮੈਸੇਡੋਨੀਆ ਨੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਰੂਪ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਬਦਲਾਅ ਆਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਦੇਖਿਆ। ਰੋਮੀਆਂ ਨੇ ਮਿਸਰ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪੱਖਦਾਰੀ ਵਿੱਚ ਦਖ਼ਲ ਦਿੱਤਾ, ਇਹ ਨਿਰਣੈ ਕਰਕੇ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਤੀਓਖੁਸ ਅਤੇ ਫ਼ਿਲਿੱਪ ਦੁਆਰਾ ਰਚੇ ਗਏ ਨਾਸ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ 200 ਈਸਾ-ਪੂਰਵ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੀਰੀਆ ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਦੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੋਮੀਆਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਦਖ਼ਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।” ਉਰਿਆਹ ਸਮਿੱਥ, Daniel and Revelation, 257.
ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ 219 ਈ.ਪੂ. ਤੋਂ 200 ਈ.ਪੂ. ਤੱਕ ਲਗਭਗ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ, ਪਰੰਤੂ ਨਬੀ ਉਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲੋਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਜੀਊਂਦੇ ਸਨ, ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਵੱਧ ਬੋਲਦੇ ਹਨ।
“ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਨਬੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਸਮੇਂ ਨਾਲੋਂ ਸਾਡੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਵੱਧ ਬੋਲਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨਬੂਵਤ ਸਾਡੇ ਲਈ ਪ੍ਰਭਾਵੀ ਹੈ। ‘ਹੁਣ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਵਾਸਤੇ ਵਾਪਰੀਆਂ; ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਡੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਲਈ ਲਿਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਆ ਪਹੁੰਚੇ ਹਨ।’ 1 Corinthians 10:11. ‘ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸਾਡੀ ਹੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ ਕੀਤੀ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੁਆਰਾ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਦੂਤ ਵੀ ਝਾਤ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।’ 1 Peter 1:12....”
“ਬਾਈਬਲ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਨਿਧੀਆਂ ਇਸ ਆਖਰੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਲਈ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਕੇ ਸੰਭਾਲ ਰੱਖੀਆਂ ਹਨ। ਪੁਰਾਣੇ ਨੇਮ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮਹਾਨ ਘਟਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗੰਭੀਰ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕਲੀਸੀਆ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।” Selected Messages, book 3, 338, 339.
ਯਦਪਿ ਦਾਨੀਏਲ ਉਸ ਵੀਹ-ਸਾਲੀ ਸਮੇਂ-ਅਵਧੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜੀਵਿਆ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਵਿਚਾਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਵੀ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਬਹੁਤ ਹਿੱਸਾ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਘਟਿਤ ਹੋਣਾ ਹੈ।
“ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਗੁਆਉਣ ਲਈ ਕੋਈ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਕਲੇਸ਼ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸਾਡੇ ਅੱਗੇ ਹਨ। ਸੰਸਾਰ ਯੁੱਧ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਉਤੇਜਿਤ ਹੋਇਆ ਪਿਆ ਹੈ। ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਹ ਕਲੇਸ਼ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਲੇਖ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਵਾਪਰਨਗੇ। ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਗਿਆਰਹਵੀਂ ਅਧਿਆਇ ਵਾਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਲਗਭਗ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਪੂਰਤੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਇਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਇਤਿਹਾਸ ਵਾਪਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਮੁੜ ਦੋਹਰਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ।” Manuscript Releases, number 13, 394.
ਦਾਨੀਏਲ 11 ਦੀਆਂ ਆਯਤਾਂ 10 ਤੋਂ 15 ਅਖੀਰਲੇ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਆਯਤ 16 ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਰੋਮ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ “ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਦੇਸ਼” ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ।
ਪਰ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਵੇਗਾ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਹੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਠਹਿਰ ਨਾ ਸਕੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਮਹਿਮਾਮਈ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਨਾਸ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਦਾਨੀਏਲ 11:16।
ਦਾਨੀਏਲ ਆਪਣੇ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ “ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਦੇਸ਼” ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਦੋ ਵਾਰ ਵਰਤਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਇਹ ਆਯਤ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਨੇ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
“ਯਦਪਿ ਮਿਸਰ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਐਂਟੀਓਕਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਠਹਿਰ ਨਾ ਸਕਿਆ, ਤੌਂ ਵੀ ਐਂਟੀਓਕਸ ਰੋਮੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਠਹਿਰ ਨਾ ਸਕਿਆ, ਜੋ ਹੁਣ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਏ ਸਨ। ਹੁਣ ਕੋਈ ਵੀ ਰਾਜ ਇਸ ਉਭਰਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਾ ਰਹੇ। ਸੀਰੀਆ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਰੋਮੀ ਸਮਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਜਦੋਂ ਪੋਮਪੀ ਨੇ, ਈ. ਪੂ. 65 ਵਿੱਚ, ਐਂਟੀਓਕਸ ਏਸ਼ਿਆਟਿਕਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸੰਪਤੀਆਂ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸੀਰੀਆ ਨੂੰ ਇੱਕ ਰੋਮੀ ਪ੍ਰਾਂਤ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ।”
“ਉਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋਣੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਰੋਮ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ, ਯਹੂਦੀਆਂ, ਨਾਲ ਸੰਧੀ ਰਾਹੀਂ ਈ.ਪੂ. 162 ਵਿੱਚ ਜੁੜ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਤਾਰੀਖ ਤੋਂ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਕੈਲੰਡਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਥਾਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਤਾਂ ਵੀ, ਉਸ ਨੇ ਯਹੂਦਿਆ ਉੱਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਵਾਸਤਵਿਕ ਜਿੱਤ ਰਾਹੀਂ ਈ.ਪੂ. 63 ਤੱਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਾ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਫਿਰ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਢੰਗ ਨਾਲ।” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 259.
ਦਾਨੀਏਲ ਜਿੱਥੇ “ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਦੇਸ਼” ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੂਜਾ ਪਦ ਇਕਤਾਲੀਵਾਂ ਹੈ।
ਉਹ ਉਸ ਮਹਿਮਾਮਈ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਦੇਸ਼ ਉਲਟੇ ਜਾਣਗੇ; ਪਰ ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲਣਗੇ, ਅਰਥਾਤ ਏਦੋਮ, ਮੋਆਬ, ਅਤੇ ਅੰਮੋਨੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਲੋਕ। ਦਾਨੀਏਲ 11:41.
ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਇਕਤਾਲੀਵੀਂ ਆਯਤ ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਯਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਯਤ “ਅਤੇ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ” ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। *The Great Controversy* ਵਿੱਚ, ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ 1798 ਨੂੰ “ਅੰਤ ਦਾ ਸਮਾਂ” ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਇਕਤਾਲੀਵੀਂ ਆਯਤ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਜੋ 1798 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
“ਪਰ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ,” ਨਬੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “‘ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਦੌੜਣਗੇ, ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੋਵੇਗਾ।’ ਦਾਨੀਏਲ 12:4.... 1798 ਤੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਮੋਹਰ ਖੁਲ੍ਹ ਗਿਆ ਹੈ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਨੇੜੇ ਆਏ ਨਿਆਂ ਦੇ ਗੰਭੀਰ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ।” The Great Controversy, 356.
ਇਕਤਾਲੀਹਵੇਂ ਪਦ ਦੀ ਮਹਿਮਾਮਈ ਧਰਤੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਯੁੱਗ ਦੇ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਯਹੂਦਾ ਨੂੰ ਸੰਕੇਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ, ਸਗੋਂ ਆਤਮਿਕ ਆਧੁਨਿਕ ਯਹੂਦਾ ਨੂੰ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਆਤਮਿਕ ਆਧੁਨਿਕ ਯਹੂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਕਤਾਲੀਹਵਾਂ ਪਦ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਤਥਾਪਿ ਜੋ ਆਤਮਿਕ ਹੈ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਜੋ ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤਿਕ ਹੈ ਉਹ; ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੋ ਆਤਮਿਕ ਹੈ। 1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ 15:46.
ਉਹ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਆਯਤ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ “ਜੋ ਇਤਿਹਾਸ ਘਟ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਹਿੱਸਾ” ਦੁਬਾਰਾ ਦੋਹਰਾਇਆ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਯਤਾਂ ਦਸ ਤੋਂ ਪੰਦਰਾਂ ਤੱਕ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਪੰਜ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਸੇਲਿਊਸਿਡ ਰਾਜਾ ਐਂਟੀਓਕਸ ਮੈਗਨਸ ਅਤੇ ਪਟੋਲੇਮਾਇਕ ਰਾਜ ਦੇ ਮਿਸਰੀ ਰਾਜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਹੋਈ ਸੀ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਜੋ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਹਨ ਜੋ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਆਯਤਾਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁੰਵਾਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਚਲਹਿਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਆਯਤ ਦਸ 1989 ਵਿੱਚ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਪਤਨ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਯਤ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ।
ਮਸੀਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਯਤਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਕੇ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਯਤ ਦਸ ਨੂੰ ਆਯਤ ਚਾਲੀ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਆਯਤ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਯਤ ਇਕਤਾਲੀ ਨਾਲ ਸਦ੍ਰਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਮਹਿਮਾਮਈ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਸਿੱਧਾ ਸੰਕੇਤ, ਜੋ ਆਯਤ ਇਕਤਾਲੀ ਦੇ ਆਤਮਿਕ ਮਹਿਮਾਮਈ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਛੇ ਆਯਤਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਯਤ ਦਸ ਇਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ।
ਜਿਵੇਂ ਮਸੀਹ ਨੇ ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਇਆ ਕਿ ਸੋਲ੍ਹਵੀਂ ਆਯਤ ਦਾ ਇਕਤਾਲੀਵੀਂ ਆਯਤ ਨਾਲ ਸਿੱਧਾ ਸੰਬੰਧ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਸਵੀਂ ਆਯਤ ਦਾ ਵੀ ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਯਤ ਨਾਲ ਸਿੱਧਾ ਸੰਬੰਧ ਹੈ। ਦਸਵੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ “ਉਮੜ ਪਏਗਾ ਅਤੇ ਲੰਘ ਜਾਵੇਗਾ,” ਠੀਕ ਉਹੀ ਇਬਰਾਨੀ ਵਾਕ-ਅੰਸ਼ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ “ਉਮੜ ਪਏਗਾ ਅਤੇ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਵੇਗਾ” ਵਜੋਂ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਵਾਕ-ਅੰਸ਼ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਇਕ ਹੋਰ ਥਾਂ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉੱਥੇ ਇਸ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ ਦਸਵੀਂ ਅਤੇ ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਯਤ ਨਾਲੋਂ ਕੁਝ ਵੱਖਰੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਤਥਾਪਿ, ਇਹ ਉਹੀ ਇਬਰਾਨੀ ਵਾਕ-ਅੰਸ਼ ਹੈ।
ਅਤੇ ਉਹ ਯਹੂਦਾਹ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘੇਗਾ; ਉਹ ਉੱਫਾਨ ਮਾਰੇਗਾ ਅਤੇ ਉੱਪਰੋਂ ਵਗ ਜਾਵੇਗਾ; ਉਹ ਗਰਦਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਦਾ ਫੈਲਾਅ, ਹੇ ਇਮਾਨੂਏਲ, ਤੇਰੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਰੀ ਚੌੜਾਈ ਨੂੰ ਭਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਯਸਾਯਾਹ 8:8।
ਯਸਾਯਾਹ ਦਾ “ਉਮੜ ਪਵੇਗਾ ਅਤੇ ਉੱਪਰੋਂ ਲੰਘ ਜਾਵੇਗਾ,” ਪਦ ਦਸ ਦੇ “ਉਮੜੇਗਾ ਅਤੇ ਲੰਘ ਜਾਵੇਗਾ,” ਅਤੇ ਪਦ ਚਾਲੀ ਦੇ “ਉਮੜ ਪਵੇਗਾ ਅਤੇ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਵੇਗਾ” ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ, ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਹੀ ਪਦ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵੱਲੋਂ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਮਲੇ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਯਸਾਯਾਹ ਵਿੱਚ, ਉੱਤਰੀ ਅੱਸੀਰੀਆ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸਨਹੇਰੀਬ, ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਯਹੂਦਾਹ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪਦ ਦਸ ਵਿੱਚ ਸੇਲਿਊਕਸੀ ਸਾਮਰਾਜ ਦਾ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜਾ ਅੰਤਿਓਖੁਸ ਮੈਗਨਸ ਮਿਸਰ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪਦ ਚਾਲੀ ਵਿੱਚ, ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ—ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ—ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਦ ਚਾਲੀ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਹੀ ਘਾਤਕ ਘਾਅ ਲੱਗਿਆ ਸੀ, ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੀ ਦੱਖਣੀ ਨਾਸ਼ਵਾਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹਰ ਪਦ ਉੱਤਰ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਟਕਰਾਅ ਦੀ ਇੱਕੋ ਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਰਚਨਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਪਦ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜਾ “ਉਮੜ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।”
ਯਸਾਯਾਹ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਅਤੇ ਦਸਵਾਂ ਪਦ ਦੋਵੇਂ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜਾ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਰੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੈਨਾਖੇਰੀਬ ਆਪਣੀ ਯੁੱਧ-ਮੁਹਿੰਮ ਨੂੰ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੀਆਂ ਦੀਵਾਰਾਂ ਤੱਕ ਲੈ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ। 219 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ, ਐਂਟੀਓਖਸ ਮੈਗਨਸ ਮਿਸਰ ਦੀ ਸੀਮਾ ਤੱਕ ਆਇਆ ਅਤੇ ਰੁਕ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਦੋ ਸਾਲ ਬਾਅਦ 217 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਗਿਆ। ਸੈਨਾਖੇਰੀਬ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੀਆਂ ਦੀਵਾਰਾਂ ਤੱਕ ਆਇਆ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹਸਤਖੇਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਲੜਾਈ ਹਾਰ ਗਿਆ।
ਇਸ ਲਈ ਅੱਸ਼ੂਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਬਾਰੇ ਯਹੋਵਾਹ ਇਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ, ਨਾ ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਤੀਰ ਚਲਾਵੇਗਾ, ਨਾ ਢਾਲ ਲੈ ਕੇ ਇਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਨਾ ਇਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਬੰਨ੍ਹ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰੇਗਾ। ਜਿਸ ਰਾਹ ਉਹ ਆਇਆ ਹੈ, ਉਸੇ ਰਾਹ ਉਹ ਮੁੜ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ, ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ, ਇਸ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦਾਸ ਦਾਊਦ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ। ਅਤੇ ਉਸੇ ਰਾਤ ਇਹ ਹੋਇਆ ਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਦੂਤ ਨਿਕਲਿਆ ਅਤੇ ਅੱਸ਼ੂਰੀਆਂ ਦੇ ਡੇਰੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੱਖ ਪਚਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸੁੱਟਿਆ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਸਵੇਰੇ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠੇ, ਤਾਂ ਵੇਖੋ, ਉਹ ਸਭ ਮੁਰਦੇ ਪਏ ਸਨ। ਤਦ ਅੱਸ਼ੂਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸਨਖੇਰੀਬ ਚੱਲਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਵਾਪਸ ਜਾ ਕੇ ਨੀਨਵੇਹ ਵਿੱਚ ਵੱਸਿਆ। ਅਤੇ ਇਹ ਹੋਇਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੇਵਤਾ ਨਿਸਰੋਕ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਦ੍ਰੰਮਲੇਕ ਅਤੇ ਸ਼ਰੇਸਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਅਰਮੀਨੀਆ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਗਏ। ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਏਸਰਹੱਦੋਨ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਰਾਜ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। 2 ਰਾਜਿਆਂ 19:32–37.
1989 ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸੋਵੀਅਤ ਸੰਘ ਨੂੰ ਬਹਾ ਲਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਸੋਵੀਅਤ ਸੰਘ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਰੂਸ ਕਾਇਮ ਰਿਹਾ। ਅਗਲੀ ਲੜਾਈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਆਇਤਾਂ ਗਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਸਨਹੇਰੀਬ ਦੀ ਸੈਨਾ ਦੇ ਪਰਾਭਵ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਤਦਉਪਰੰਤ ਮੌਤ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ; ਇਹ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਜਿੱਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਨਹੇਰੀਬ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਵਿੱਚ ਯਹੂਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਐਂਟੀਓਕਸ ਮੈਗਨਸ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਵਿੱਚ ਰਾਫੀਆ ਸੀ।
ਦਸਵੀਂ ਆਇਤ ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਇਤ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਿੱਧਾ ਸੰਬੰਧ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੋਲ੍ਹਵੀਂ ਆਇਤ ਇਕਤਾਲੀਵੀਂ ਆਇਤ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਿੱਧਾ ਸੰਬੰਧ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਦਸਵੀਂ ਤੋਂ ਸੋਲ੍ਹਵੀਂ ਆਇਤਾਂ 1989 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਆਇਤ ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ 1989 ਵਿੱਚ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਪਤਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਦਸਵੀਂ ਆਇਤ ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਦੇ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਨੂੰ ਵੀ ਇਸ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਤੇ ਜੋੜਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਉਹ ਲਕੀਰ ਉਸ ਗੱਲ-ਵਿਚਾਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ ਜੋ ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰੋਮ ਦੀ ਸਹੀ ਪਛਾਣ ਸੰਬੰਧੀ ਛੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਿਵਾਦਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲਾ ਉੱਭਰਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਸੀ ਕਿ ਪਦ ਚੌਦਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰੇ ਕਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਦਾ ਮਤ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਐਂਟਿਓਕਸ ਐਪਿਫੇਨਿਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਰੋਮ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ। ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰੋਮ ਦੀ ਸਹੀ ਪਛਾਣ ਸੰਬੰਧੀ ਆਖਰੀ ਵਿਵਾਦ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਾਮਲਾ ਪਦ ਚੌਦਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਹੀ ਬਾਰੇ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਰਗ, ਜਿਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੁਆਰਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੀ ਆਧਾਰਭੂਤ ਸਮਝ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੇ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
“ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਹੈ ਕਿ 1843 ਦਾ ਚਾਰਟ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੱਥ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤਬਦੀਲੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ; ਕਿ ਅੰਕ ਉਹੋ ਜਿਹੇ ਸਨ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ; ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਕੁਝ ਅੰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗਲਤੀ ਉੱਤੇ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੁਕਾਈ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਨਾ ਸਕੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਹਟਾਇਆ ਨਾ ਗਿਆ।” Early Writings, 74.
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਚਾਰਟ 164 BC ਦੀ ਦਰਜਾਬੰਦੀ ਨਾਲ ਉਸ ਵਿਵਾਦ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ।
“164 ਐਂਟੀਓਕਸ ਐਪੀਫੇਨੀਸ ਦੀ ਮੌਤ, ਜਿਸ ਨੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੜ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਤੋਂ 164 ਵਰ੍ਹੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਹ ਮਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ।”
ਪਵਿੱਤਰ ਚਾਰਟ ਉੱਤੇ ਉਸ ਵਿਵਾਦ ਦਾ ਸੰਦਰਭ ਉਹ ਇਕੋ-ਇੱਕ ਸੱਚਾਈ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਚਾਰਟ ਉੱਤੇ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ ਪਰ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੇ ਕਿਸੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਅੰਸ਼ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਬਾਈਬਲਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਐਡਵੈਂਟ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ—ਅਤੇ “ਇਸ ਨੂੰ ਬਦਲਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ,” ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵਿਵਾਦ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਦਰਸ਼ਨ ਕਿਵੇਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਮੂਲਭੂਤ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ, ਇਕੋ ਸਮੇਂ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਵੱਲੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਚਾਰਟ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਮੰਜ਼ੂਰੀ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਹੈ।
“ਸ਼ੈਤਾਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਅੰਤਿਮ ਧੋਖਾ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਨਿਰਅਸਰ ਕਰ ਦੇਵੇ। ‘ਜਿੱਥੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉੱਥੇ ਲੋਕ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ’ (ਕਹਾਵਤਾਂ 29:18)। ਸ਼ੈਤਾਨ ਚਤੁਰਾਈ ਨਾਲ, ਭਿੰਨ-ਭਿੰਨ ਢੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਾਧਨਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸੱਚੀ ਗਵਾਹੀ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਡਗਮਗਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ। ਉਹ ਭਟਕਾਉਣ ਲਈ ਜਾਲੀ ਦਰਸ਼ਨ ਲਿਆਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਝੂਠ ਨੂੰ ਸੱਚ ਨਾਲ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲਾ ਦੇਵੇਗਾ ਕਿ ਲੋਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭਨਾਂ ਤੋਂ ਘ੍ਰਿਣਾ ਕਰਨ ਲੱਗਣਗੇ ਅਤੇ ਹਰ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਜੋ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਧਾਰਦੀ ਹੈ, ਇਕ ਕਿਸਮ ਦਾ ਅੰਧ-ਉਤਸ਼ਾਹ ਸਮਝਣਗੇ; ਪਰੰਤੂ ਸੱਚੇ ਅਤੇ ਖਰੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ, ਝੂਠੇ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਦਾ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਭੇਦ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।” Selected Messages, book 2, 78.
“ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰਿਆਂ” ਦਾ ਆਖ਼ਰੀ ਵਿਵਾਦ ਵੀ ਪਹਿਲੇ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਪ੍ਰਤੀਕ ਦੀ ਸਮਝ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਜੋ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, “ਲੋਕ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।” ਉਹ “ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ” ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਅਸਰਹੀਨ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।”
ਦੂਜਾ ਵਰਗ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਨੂੰ ਚੌਦਹਵੇਂ ਪਦ ਦੇ ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਵਰਗ ਦਸਵੇਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਵੇਂ ਪਦਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਤੀਓਖੁਸ ਮੈਗਨਸ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਹੈ ਜਾਂ ਦੇਖਣ ਲਈ ਇੱਛੁਕ ਨਹੀਂ। ਜਿਵੇਂ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਲੁਟੇਰੇ ਅੰਤੀਓਖੁਸ ਹੀ ਸਨ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਵਰਗ ਜੋ ਇਹ ਦੇਖਣ ਲਈ ਇੱਛੁਕ ਨਹੀਂ, ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਨੂੰ ਉਸ ਸ਼ਕਤੀ (ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ) ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਅੰਤੀਓਖੁਸ ਹੈ।
ਯਹੂਦਾਹ ਉੱਤੇ ਸਨਹੇਰੀਬ ਦਾ ਉਹ ਹਮਲਾ, ਜੋ ਰਾਜਧਾਨੀ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ ਪਰ ਅਸਫਲ ਰਿਹਾ, ਸਨਹੇਰੀਬ ਦੇ ਸੈਨਾਪਤੀ ਰਬਸ਼ਾਕੇ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਹੁਣ ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਅੱਸ਼ੂਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਜ਼ਮਾਨਤਾਂ ਕਰ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜੇ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਜੇ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਪਾਸੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਬਿਠਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਵੇਂ। ਫਿਰ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨਿੱਕੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਹੀ ਸੈਨਾਪਤੀ ਦਾ ਮੂੰਹ ਕਿਵੇਂ ਮੋੜ ਸਕੇਂਗਾ, ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਅਤੇ ਘੁੜਸਵਾਰਾਂ ਲਈ ਮਿਸਰ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਿਵੇਂ ਰੱਖੇਂਗਾ? ਕੀ ਮੈਂ ਹੁਣ ਇਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਯਹੋਵਾਹ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੀ ਇਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚੜ੍ਹ ਆਇਆ ਹਾਂ? ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਇਸ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚੜ੍ਹ ਆ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ। ਤਦ ਹਿਲਕਿਯਾਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਲਯਾਕੀਮ, ਸ਼ਬਨਾ ਅਤੇ ਯੋਆਹ ਨੇ ਰਬਸ਼ਾਕੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਅਸੀਂ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨਾਲ ਅਰਾਮੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਉਹ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰ ਜੋ ਕੰਧ ਉੱਤੇ ਹਨ। ਪਰ ਰਬਸ਼ਾਕੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਕੀ ਮੇਰੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਤੇਰੇ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਕਹਿਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਹੈ? ਕੀ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਭੇਜਿਆ ਜੋ ਕੰਧ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਹੀ ਗੂ ਖਾਣ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਹੀ ਮੂਤ ਪੀਣ? ਤਦ ਰਬਸ਼ਾਕੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਬੋਲਿਆ, ਇਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੋਇਆ, ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ, ਅੱਸ਼ੂਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਬਚਨ ਸੁਣੋ। 2 ਰਾਜਿਆਂ 18:23–28.
ਰਬਸ਼ਾਕੇਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਅੱਸ਼ੂਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸਨਹੇਰੀਬ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਦਾਨੀਏਲ 11:40 ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਪਾਪਾਈ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ 1798 ਵਿੱਚ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜਾ ਨਾਸਤਿਕ ਫ਼ਰਾਂਸ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਇੱਕ ਮਾਰੂ ਘਾਵ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ੋਧ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ 1989 ਵਿੱਚ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਨੂੰ (ਸੋਵੀਅਤ ਸੰਘ ਨੂੰ) ਓਵਰਫ਼ਲੋ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਹ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਾਲ “ਰਥਾਂ, ਅਤੇ ਘੁੜਸਵਾਰਾਂ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਜਹਾਜ਼ਾਂ” ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ। “ਰਥ ਅਤੇ ਘੁੜਸਵਾਰ” ਸੈਨਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ “ਜਹਾਜ਼” ਆਰਥਿਕ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪ੍ਰਤੀਕ 1989 ਦੀ ਜਿੱਤ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਫ਼ੌਜ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਰਬਸ਼ਾਕੇਹ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਆਯਤ 10 ਤੋਂ 15 ਵਿੱਚ ਅੰਤਿਓਕਸ ਮੈਗਨਸ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਨੇ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਛਾਣਿਆ ਕਿ ਆਯਤ 14 ਵਿੱਚ “ਵੀ” ਸ਼ਬਦ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਵਰਣਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ “ਲੁਟੇਰੇ” ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਨਾ ਤਾਂ ਦੱਖਣ ਦੇ ਪਤੋਲੇਮਾਈ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਅੰਤਿਓਕਸ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮਕਦੂਨੀਆ ਦਾ ਫ਼ਿਲਿਪ।
“ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ” ਇਸ ਆਯਤ ਵਿੱਚ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਸੰਦੇਹ ਦੇ, ਮਿਸਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਹੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ “ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁੱਟੇਰੇ” ਤੋਂ ਕੀ ਭਾਵ ਹੈ, ਇਹ ਗੱਲ ਸ਼ਾਇਦ ਅਜੇ ਵੀ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸੰਦੇਹ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ। ਕਿ ਇਸ ਦਾ ਭਾਵ ਅੰਤੀਓਕਸ, ਜਾਂ ਸੂਰਿਆ ਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਰਾਜਾ, ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਦੂਤ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਈ ਆਯਤਾਂ ਤੱਕ ਉਸ ਕੌਮ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁੱਟੇਰੇ ਵੀ,” ਆਦਿ, ਜੋ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕੌਮ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਹ ਮੰਨ ਲਵਾਂਗਾ ਕਿ ਅੰਤੀਓਕਸ ਨੇ ਸ਼ਾਇਦ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟਿਆ ਹੋਵੇ; ਪਰ ਇਹ “ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ” ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਜਦਕਿ ਅੰਤੀਓਕਸ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ ਉਲੇਖ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦਾ ਕੋਈ ਕਰਤੱਬ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਯੂਨਾਨੀ ਰਾਜ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਫਿਰ, “ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ” ਦਾ ਭਾਵ ਇਹੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ, ਸੰਪੂਰਨ, ਜਾਂ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।” William Miller, Miller’s Works, Lecture 6, 89.
“ਐਂਟੀਓਕਸ” ਸੀਰੀਆਈ ਸੇਲਿਊਸਿਡ ਸਮਰਾਜ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਇੱਕ ਨਾਮ ਸੀ। ਉਸ ਸਮਰਾਜ ਦਾ ਸਥਾਪਕ ਸੇਲਿਊਸਿਡ ਨਿਕੇਟਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੇਲਿਊਸਿਡ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਕੁੱਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਲਗਭਗ ਛੱਬੀ ਤੋਂ ਤੀਹ ਰਾਜੇ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ “ਐਂਟੀਓਕਸ” ਨਾਮ ਚੁਣਿਆ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਈ ਪੋਪ ਪੋਪ ਚੁਣੇ ਜਾਣ ਸਮੇਂ ਆਪਣਾ ਆਸਨ-ਨਾਮ ਚੁਣਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਪੋਪ “ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ” ਹਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਮਸੀਹ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ”। “ਐਂਟੀ” ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ “ਵਿਰੁੱਧ” ਹੈ। ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਤਮਿਕ ਪੂਰਵਜ ਦਾ ਨਾਮ ਧਾਰਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ੈਤਾਨ ਹੈ। ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੈਤਾਨ ਅਤੇ ਪੋਪ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
“ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਬਗਾਵਤ ਦੀ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਜਾਮ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਦਾ ਪੱਕਾ ਨਿਸ਼ਚਯ ਅਣਆਗਿਆਕਾਰੀ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਾਰਜ ਕਰਦਾ ਰਹੇਗਾ।” Testimonies, volume 9, 230.
ਪੋਪ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਮਸੀਹ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ “ਵਿਰੋਧੀ-ਮਸੀਹ” ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੋਪ ਦਾ ਪਦ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਨਾਮ ਚੁਣਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਧਰਤੀਲੇ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
“ਸੰਸਾਰੀ ਲਾਭਾਂ ਅਤੇ ਮਾਣ-ਸਨਮਾਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਕਲੀਸੀਆ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਸਮਰਥਨ ਲੱਭਣ ਵਾਸਤੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿ—ਰੋਮ ਦੇ ਬਿਸ਼ਪ—ਦੀ ਅਧੀਨਤਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਉਕਸਾਈ ਗਈ।” The Great Controversy, 50.
ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੋਗੇ, ਅਤੇ ਪੋਪ ਵੀ ਉਹੀ ਕੰਮ ਜਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸ਼ੈਤਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
“ਰੋਮ ਦੇ ਪੋਪ ਰਾਹੀਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਹੀ ਕੰਮ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਕੱਢੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਵਰਗ ਦੇ ਦਰਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਓਰੋਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੋਧ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਦੇ ਨਿਰਣੇ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਨਿਰਣੇ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਠਹਿਰਾਇਆ, ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਭੁੱਲ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹੈ। ਪੋਪ ਵੀ ਇਹੀ ਰਾਹ ਅਖਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਅਭੂਲਤਾ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਢਾਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਸ ਯੋਗ ਸਮਝਦਿਆਂ ਕਿ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਭੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਹ ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ ਅਤੇ ਆਗਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਦਾ ਹੈ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਹੋਵਾਹ ਦੀਆਂ ਬਿਵਸਥਾਵਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵਧੀਆ ਬਿਵਸਥਾਵਾਂ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਇਹ ਸਵਰਗ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਲਈ ਕਿੰਨਾ ਭਿਆਨਕ ਅਪਮਾਨ ਹੈ!” Signs of the Times, November 19, 1894.
ਭਾਵੇਂ ਸੇਲਿਊਕਸ ਨਿਕੇਟਰ ਨੇ ਸੇਲਿਊਸਿਡ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਪਰ ਬਾਅਦ ਦੇ ਕਈ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ “ਐਂਟੀਓਕਸ” ਨਾਮ ਚੁਣਿਆ—ਇਹ ਸਨਮਾਨ ਸੇਲਿਊਕਸ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਸੀ। ਸੇਲਿਊਕਸ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਐਂਟੀਓਕਸ, ਇੱਕ ਕੁਲੀਨ ਪੁਰਸ਼ ਅਤੇ ਮਕਦੂਨੀਆ ਦੇ ਰਾਜਾ ਫ਼ਿਲਿਪ ਦੂਜੇ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੈਨਾਪਤੀ ਸੀ; ਉਹੀ ਫ਼ਿਲਿਪ ਮਹਾਨ ਸਿਕੰਦਰ ਦਾ ਪਿਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਕੁਲੀਨ ਦਰਜੇ ਅਤੇ ਸੈਨਿਕ ਪਿਛੋਕੜ ਨੇ ਮਹਾਨ ਸਿਕੰਦਰ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੇਲਿਊਕਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਅਗਲੀ ਸੱਤਾ-ਉਤਥਾਨ ਲਈ ਆਧਾਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ।
ਸੇਲਿਊਕਸ ਦਾ ਰਾਜ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸਿਕੰਦਰ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਚਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਤਿੰਨ ਖੇਤਰਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ। ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਨ ਲਈ ਨਿਯੰਤਰਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਰੋਮ ਵੀ ਤਿੰਨ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸੇਲਿਊਕਸ ਨੇ ਪੂਰਬ, ਪੱਛਮ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰ ਲਿਆ, ਤਦ ਉਹ ਇਤਿਹਾਸਕ ਵਰਣਨ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਬਾਬਲ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਉੱਤਰੀ ਸਿੰਹਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ, ਆਪਣੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪੂਰਵਜ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਨ ਲਈ “ਅੰਤਿਓਖੁਸ” ਨਾਮ ਚੁਣਿਆ। ਇਹ ਸਮਾਨਾਂਤਰਤਾ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਵੇਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਚੁਣੋ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ, ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ।
“ਐਂਟੀਓਕਸ” ਨਾਮ (ਯੂਨਾਨੀ ਵਿੱਚ Ἀντίοχος) ਯੂਨਾਨੀ ਅੰਗਾਂ “ਐਂਟੀ” (ਅਰਥ “ਵਿਰੁੱਧ” ਜਾਂ “ਉਲਟ”) ਅਤੇ “ਓਖੇਓ” (ਅਰਥ “ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜੀ ਰੱਖਣਾ” ਜਾਂ “ਕਾਇਮ ਰੱਖਣਾ”) ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਤਰੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਵਿਰਾਸਤ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਲਈ ਇਹ ਨਾਮ ਚੁਣਿਆ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ (ਪੋਪ) ਰਾਜ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਨਾਮ ਚੁਣਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੋਪ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ, ਸ਼ੈਤਾਨ, ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਹਨ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੀਰੀਆਈ ਸਮਰਾਜ ਦੇ ਐਂਟੀਓਕਸ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਹਨ। ਇਸ ਲਾਗੂਕਰਨ ਵਿੱਚ ਐਂਟੀਓਕਸ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। 1989 ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਸੀ, ਅਤੇ ਲੌਕਿਕ ਗਵਾਹੀ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ, ਪੋਪ ਜੌਨ ਪੌਲ ਦੂਜੇ, ਅਤੇ ਰੋਨਾਲਡ ਰੀਗਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉਸ ਸੰਬੰਧ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੂਰਵ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਨੂੰ ਢਾਹੁਣ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਭਾਇਆ।
ਦਸਵੀਂ ਤੋਂ ਸੋਲਵੀਂ ਆਯਤ ਤੱਕ, ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਚਾਲੀਵੀਂ ਅਤੇ ਇਕਤਾਲੀਵੀਂ ਆਯਤਾਂ ਵੱਲ ਸਿੱਧੇ ਸੰਕੇਤ ਹਨ। ਦਸਵੀਂ ਆਯਤ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਯਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਸੋਲਵੀਂ ਆਯਤ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇਕਤਾਲੀਵੀਂ ਆਯਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਆਯਤਾਂ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਭਾਗ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ।
“ਜੋ ਪੁਸਤਕ ਮੋਹਰਬੰਦ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਸੀ ਜੋ ਅੰਤਲੇ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ। ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ‘ਪਰ ਹੇ ਦਾਨੀਏਲ, ਤੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਬੰਦ ਕਰ ਅਤੇ ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਮੋਹਰਬੰਦ ਕਰ ਰੱਖ; ਬਹੁਤੇ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਫਿਰਣਗੇ, ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਵਧਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ’ (ਦਾਨੀਏਲ 12:4)। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੁਸਤਕ ਖੋਲ੍ਹੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਇਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਗਈ, ‘ਹੁਣ ਸਮਾਂ ਹੋਰ ਨਾ ਰਹੇਗਾ।’ (ਦੇਖੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 10:6।) ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਹੁਣ ਅਣਮੋਹਰ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਵੱਲੋਂ ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਹੈ। ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਲੋਕ ਅੰਤਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਗ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣੇ ਹਨ....”
“ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਸਾਡੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ, ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ ਸਭ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਇਕ ਸੰਸਥਾ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਅਰਪਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਨਿਰਅਸਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਪਰ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਬਾਰੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੋਣਾ ਹੈ।” Selected Messages, book 2, 105, 106.
ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, 1989 ਵਿੱਚ, ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਖਰੀਆਂ ਛੇ ਆਯਤਾਂ “ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਉਹ ਭਾਗ ਜੋ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ” ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਇਹ ਮੁਹਰ-ਰਹਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਮੁਹਰ-ਰਹਿਤ ਹੋਣ ਨਾਲ “ਪਾਪਾਈ ਸੰਸਥਾ, ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਅਸਰਹੀਣ ਕਰਨਾ” ਬਾਰੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ। ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਸਦਾ ਹੀ ਅੰਤ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੇ ਨਾਲ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਰਖ ਦੀ ਉਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਜੋ 1989 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਦੋ ਵਰਗਾਂ ਦੇ ਉਪਾਸਕਾਂ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਯਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਦਾਨੀਏਲ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਰਾਹ ਲੱਗ ਜਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਬਚਨ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਬੰਦ ਅਤੇ ਮੋਹਰਬੰਦ ਰਹਿਣਗੇ। ਬਹੁਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਸਫੈਦ ਬਣਾਏ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਪਰਖੇ ਜਾਣਗੇ; ਪਰ ਦੁਸ਼ਟ ਦੁਸ਼ਟਤਾ ਹੀ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣਗੇ; ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਮਝੇਗਾ; ਪਰ ਬੁੱਧਵਾਨ ਸਮਝਣਗੇ। ਦਾਨੀਏਲ 12:9, 10.
ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਉਸ ਪਰਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਡਾਕੂਆਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਜੋ ਵਿਵਾਦ ਸੀ, ਉਹ ਹੁਣ ਮੁੜ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਡਾਕੂਆਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਜੋਂ ਕਰਨਾ, ਅੰਤੀਓਖੁਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਡਾਕੂਆਂ ਵਜੋਂ ਕਰਨਾ ਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਦੇ ਉਸੇ ਹੀ ਵਿਵਾਦ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ।
ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ, ਜੋ 1989 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ, ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਕੁਲ ਦਾ ਸਿੰਘ “ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਉਸ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ,” ਮੁੜ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ। 1989 ਵਿੱਚ ਇਹ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਖ਼ਰੀ ਛੇ ਆਇਤਾਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਇਤ ਦਾ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਦਸਵੀਂ ਤੋਂ ਸੋਲਵੀਂ ਆਇਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਅੰਦਰ ਵਿਵਾਦਾਂ ਦੀਆਂ ਉਹ ਛੇ ਰੇਖਾਵਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ। ਉਹਨਾਂ ਛੇ ਵਿਵਾਦਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲਾ, ਉਹਨਾਂ ਹੀ ਛੇ ਵਿਵਾਦਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਖ਼ਰੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਵਿਵਾਦਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਇਸ ਲਈ ਕਰਾਂਗੇ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਾਂਗੇ ਜੋ ਧਰਮਿਕਤਾ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੇ ਉਪਰਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ, ਹੋਰ ਚਾਰ ਵਿਵਾਦਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉੱਪਰ ਰੱਖ ਕੇ ਵੇਖੀਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ “ਦਰਸ਼ਨ” ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੰਡਣ ਤੋਂ ਰੋਕੇ ਜਾਣ, ਜੋ ਰੋਮ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
“ਜਦ ਤੱਕ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਪਲਾਂ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ ਜੋ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅਨੰਤਤਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਅਸੀਂ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਭੰਡਾਰੀ ਠਹਿਰਾਂਗੇ। ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਨੂੰ ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਉਸ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਆਵਰਿਤ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸੱਚ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਸਭ ਨੂੰ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਦਿਨ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਆਪਣਾ ਵਰਤਾਓ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਿਆਂ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਆ ਪੈਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਮਹਾਨ ਦਿਨ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
“ਸਾਡਾ ਸਮਾਂ ਬਹੁਤ ਕੀਮਤੀ ਹੈ। ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਅਮਰ ਜੀਵਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਣ ਵਾਸਤੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਕੇਵਲ ਕੁਝ ਹੀ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਥੋੜ੍ਹੇ ਦਿਨ ਹਨ। ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਬੇਤਰਤੀਬ ਅਤੇ ਅਣਗੌਲੀਆਂ ਚਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁਜ਼ਾਰਣ ਲਈ ਕੋਈ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਉੱਪਰ-ਉੱਪਰੋਂ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਲੰਘ ਜਾਣ ਤੋਂ ਡਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।” ਟੈਸਟਿਮੋਨੀਜ਼, ਖੰਡ 6, 407.