ਅਸੀਂ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਛੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਰੇਖਾਵਾਂ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਰੋਮ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਾਰੇ ਵਿਵਾਦ ਹੀ ਮੁੱਦਾ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੀ ਪੱਧਤੀ ਵਰਤ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਜੋ “ਇੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ” ਅਤੇ “ਉੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ” ਤੋਂ “ਰੇਖਾ ਉੱਤੇ ਰੇਖਾ” ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਕਿ ਰੋਮ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਾਰੇ ਪਹਿਲਾ ਵਿਵਾਦ ਮੌਜੂਦਾ ਵਿਵਾਦ ਦਾ ਉਦਾਹਰਨ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਵਿਵਾਦ ਵਿੱਚ ਹਾਂ।
ਰੋਮ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਾਰੇ ਇਸ ਅੰਤਿਮ ਵਿਵਾਦ ਦੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਯਤਾਂ ਦਸ ਤੋਂ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਆਯਤ ਚਾਲੀ ਦੇ ਗੁਪਤ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਹਨ। ਆਯਤ ਚਾਲੀ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ 1989 ਅਤੇ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਪਤਨ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਆਯਤ ਦਸ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਗਲੀ ਆਯਤ, ਆਯਤ ਇਕਤਾਲੀ, ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਆਯਤ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨੇ ਇਹ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਮੁਹਰਬੰਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ “ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਉਹ ਭਾਗ ਸੀ ਜੋ ਅੰਤਲੇ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ।”
1989 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਮੁਹਰਬੰਦ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਭਾਗ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਪਦ ਦਸ ਤੋਂ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਗਿਆਨ ਦਾ ਵਾਧਾ ਹੀ ਹੈ ਜੋ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਲਈ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਉੱਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਦ ਦਸ ਤੋਂ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਪਦ ਚੌਦ੍ਹਾਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ “ਲੁਟੇਰੇ” ਹੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਲਈ, 1843 ਦੇ ਅਗੂਆ ਚਾਰਟ ਉੱਤੇ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਮਿਲਰਾਈਟ ਵਿਵਾਦ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਰੋਮ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਵਿਵਾਦ ਹੈ। ਇਹ ਤੱਥ ਕਿ ਓਹੀ ਇਕੋ ਵਿਵਾਦ ਮੁੜ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ, ਹਰ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ—ਜੋ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਸੂਚਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਯਿਸੂ, ਆਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਅੰਤ ਨੂੰ ਆਰੰਭ ਰਾਹੀਂ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਮੌਜੂਦਾ ਵਿਵਾਦ ਉਹ ਆਖਰੀ ਵਿਵਾਦ ਹੈ ਜੋ ਸਿਆਣੀਆਂ ਅਤੇ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਨੂੰ ਛਾਣਦਾ ਹੈ।
ਪਵਿਤ੍ਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤਰਕ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਜਣੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਪੂਰਣ ਏਕਤਾ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਲਾਕੀ ਦੇ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਦੂਤ ਦੀ ਸੁਧਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਹੁਣ ਲੇਵੀਆਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਵਾਂਗ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਧੂੜ-ਝਾੜੂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਹੁਣ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਖਲਿਹਾਣ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
“‘ਜਿਸ ਦਾ ਸੂਪ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਖਲਿਹਾਣ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ਼ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਗੰਹੂੰ ਨੂੰ ਕੋਠੇ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇਗਾ।’ ਮੱਤੀ 3:12. ਇਹ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸਮਾਂ ਸੀ। ਸੱਚ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਭੂਸੀ ਗੰਹੂੰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਕਿਉਂਕਿ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਤਾੜਨਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਅਤਿ ਅਹੰਕਾਰੀ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਧਰਮੀ ਸਨ, ਅਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰਨ ਲਈ ਸੰਸਾਰ-ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਯਿਸੂ ਤੋਂ ਮੁੜ ਗਏ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅੱਜ ਵੀ ਇਹੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੀ ਅੱਜ ਪਰਖ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਫਰਨਹੂਮ ਦੀ ਸਭਾਘਰ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਚੇਲਿਆਂ ਦੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਸੱਚਾਈ ਹਿਰਦੇ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੇਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜੀਵਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਪੂਰਨ ਬਦਲਾਅ ਦੀ ਲੋੜ ਵੇਖਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਉਹ ਆਤਮ-ਇਨਕਾਰ ਵਾਲੇ ਇਸ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਲੈਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਠੇਸ ਖਾ ਕੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਚੇਲੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਗਏ ਸਨ, ਬੁੜਬੁੜਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ‘ਇਹ ਗੱਲ ਕਠਿਨ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਕੌਣ ਸੁਣ ਸਕਦਾ ਹੈ?’” ਦ ਡਿਜ਼ਾਇਰ ਆਫ ਏਜਜ਼, 392.
ਇਹ ਤੱਥ ਕਿ ਪਹਿਲੀਆਂ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਆਇਤਾਂ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਆਖ਼ਰੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਆਇਤਾਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਆਖ਼ਰੀਆਂ ਛੇ ਆਇਤਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ, ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਆਇਤਾਂ ਨੂੰ ਵਰਤ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਵੱਖਰੀਕਰਨ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਧਿਆਇ ਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਹੁਣ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਵਿਵਾਦ ਦੀ ਗੰਭੀਰ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਲਈ ਤੀਜਾ ਗਵਾਹ ਇਹ ਤੱਥ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰੇਰਣਾ, ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਰਾਹੀਂ, 1843 ਦੇ ਅਗਵਾਈਕਾਰੀ ਚਾਰਟ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸਮਰਥਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਦ ਚੌਦਾਂ ਵਿੱਚ ਰੋਮ ਦੇ ਵਿਵਾਦ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਵਿਵਾਦ ਅੰਤਿਮ ਵਿਵਾਦ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਦ ਚੌਦਾਂ ਦੇ “ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰਿਆਂ” ਬਾਰੇ ਮਿਲਰਵਾਦੀ ਸਮਝ ਦੀ ਇਹ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਪੁਸ਼ਟੀ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਉਸ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਇਕੋ ਸਮੇਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦਾ ਵੀ ਇਨਕਾਰ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤੀ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਵਿਵਾਦ ਪਰਖ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਵੀ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਆਖ਼ਰੀ, ਜਾਂ ਅੰਤਿਮ, ਧੋਖਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਹੀ ਹੈ।
“ਸ਼ੈਤਾਨ ਹੈ... ਨਿਰੰਤਰ ਜਾਲਸਾਜ਼ੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਧੱਕਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—ਤਾਂ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਤੋਂ ਭਟਕਾ ਦੇਵੇ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਆਖਰੀ ਧੋਖਾਧੜੀ ਇਹ ਹੋਵੇਗੀ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਪ੍ਰਭ ਕਰ ਦੇਵੇ। ‘ਜਿੱਥੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉੱਥੇ ਲੋਕ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ’ (Proverbs 29:18)। ਸ਼ੈਤਾਨ ਚਤੁਰਾਈ ਨਾਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਾਧਨਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਾਕੀ ਰਹਿੰਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸੱਚੀ ਗਵਾਹੀ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਡਿਗਮਿਗਾਉਣ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ।
“ਸਾਕਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਐਸੀ ਘ੍ਰਿਣਾ ਭੜਕਾਈ ਜਾਵੇਗੀ ਜੋ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀਆਂ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਇਹ ਹੋਣਗੀਆਂ ਕਿ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਡਗਮਗਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਇਸ ਕਾਰਣ ਕਰਕੇ: ਜੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੀਆਂ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ, ਤਾੜਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸਲਾਹਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸ਼ੈਤਾਨ ਲਈ ਆਪਣੀਆਂ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਲਿਆਉਣ ਅਤੇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਭ੍ਰਮਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹ ਲੈਣ ਲਈ ਇੰਨਾ ਸਾਫ਼ ਰਸਤਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ।” Selected Messages, book 1, 48.
ਐਲਨ ਵ੍ਹਾਈਟ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੀ ਗਵਾਹੀ” ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਅਸਰਹੀਣ ਕਰ ਦੇਣਾ, ਜਾਂ ਉਸ ਦਾ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ, “ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਆਖਰੀ ਧੋਖਾਧੜੀ” ਹੈ। ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ “ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ” ਸੀ ਕਿ “1843 ਦਾ ਚਾਰਟ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੱਥ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।” ਪਿਛਲਾ ਅੰਸ਼ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਨੂੰ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ-ਵਾਣੀ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰੇ ਨਬੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਬਾਰੇ ਹੀ ਬੋਲਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਚੌਦਹੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ “ਲੁੱਟਣ ਵਾਲੇ” ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਸੁਲੇਮਾਨ ਦੀਆਂ ਨੀਤਿਵਚਨ 29:18 ਵਾਲੀ ਦਰਸ਼ਨ-ਵਾਣੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਇਹ ਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਉਹ “ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,” ਅਤੇ “ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣਾ” ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਨੰਗਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ”।
ਇਸ ਲਈ “ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣਾ” ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਲੋਕ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਤਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨੰਗੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਇਹ ਲਾਓਦੀਕਿਆਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੈ, ਜੋ “ਦੁਰਦਸ਼ਾਗ੍ਰਸਤ, ਅਤੇ ਦਇਆਯੋਗ, ਅਤੇ ਗਰੀਬ, ਅਤੇ ਅੰਨ੍ਹੇ, ਅਤੇ ਨੰਗੇ” ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ “ਚਿੱਟੇ ਵਸਤਰ ਖਰੀਦ ਲੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਵੇਂ, ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਨੰਗੇਪਣ ਦੀ ਲਾਜ ਪ੍ਰਗਟ ਨਾ ਹੋਵੇ।” ਜੇ ਉਹ ਇਸ ਸਲਾਹ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਉਗਲ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਗਵਾਹੀ ਪਾਂਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਨੰਗਾਪਣ ਠੀਕ ਉਸ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿਰਪਾ-ਕਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਹ ਨੰਗੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਛਾਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੀਆਂ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਲਟ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਇਕਤਾਲੀਹਵੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਉਲਟ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਜੋ 1843 ਦੇ ਅਗੂਆਂ ਦੇ ਚਾਰਟ ਨੂੰ ਸਮਰਥਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀਆਂ ਨੀਂਹਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ “ਕੁੰਜੀ” ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਪਛਾਣ ਦੇ ਨਾਲ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਰੋਮ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਚੌਦਹਵੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ “ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰੇ” ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
“ਇੱਕ ਗੱਲ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ: ਉਹ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਜੋ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਝੰਡੇ ਹੇਠ ਆਪਣਾ ਮੋਰਚਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੀਆਂ ਗਵਾਹੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਮਾਈਆਂ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ ਅਤੇ ਤਾੜਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤਿਆਗ ਦੇਣਗੇ।
“ਵਧੇਰੇ ਸਮਰਪਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਸੇਵਾ ਲਈ ਬੁਲਾਹਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਰਹੇਗੀ। ਕੁਝ ਜਿਹੜੇ ਇਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਸੁਝਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਹੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਣਗੇ। ਕੁਝ ਅਜੇਹੇ ਹਨ ਜੋ ਭਰੋਸੇ ਦੀਆਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਵਾਲੇ ਅਹੁਦਿਆਂ ‘ਤੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਦੇ ਸੱਚ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ, ਤਾਂ ਮਸੀਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਬਣਾਵੇਗਾ। ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਇਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦੇ ਕਾਲੇ ਝੰਡੇ ਹੇਠ ਆਪਣਾ ਪੱਖ ਲੈਣਗੇ।”
“ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿਣ ਲਈ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਕੀਮਤੀ ਸੱਚਾਈ ਮਨੁੱਖੀ ਮਨਾਂ ਉੱਤੇ ਹੋਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਖੁਲ੍ਹ ਰਹੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਣਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਲਹੂ ਪੀਣਾ ਹੈ। ਸਮਝ ਦੀ ਉੱਨਤੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੱਚਾਈ ਨਿਰੰਤਰ ਵਿਸਥਾਰ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ। ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਦਿਵਯ ਉਤਪੱਤੀਕਰਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵੱਧਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਨੇੜਲੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਨੇੜਲੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗਾ। ਜਿਵੇਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਰੋਟੀ ਵਜੋਂ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਾਣਣਗੇ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ ਪ੍ਰਾਤਕਾਲ ਵਾਂਗ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਆਤਮਿਕ ਬਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਹ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਾਣ ਨਾਲ ਸ਼ਾਰੀਰਿਕ ਬਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।” Spalding and Magan, 305, 306.
ਸਾਡੇ ਪਿਛਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਇਹ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਰਿਆਹ ਸਮਿੱਥ 1863 ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਮੁੱਖ ਸਮਰਥਕ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸੇ ਨੇ ਜਾਲਸਾਜ਼ 1863 ਚਾਰਟ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ 1863 ਵਿੱਚ ਜੋ ਚਾਰਟ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨੇ ਲੇਵੀਆਂ ਅਧਿਆਇ ਛੱਬੀ ਦੇ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਨੂੰ ਲਾਓਦਿਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨੀਂਹਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਢੰਗ ਨਾਲ ਢਾਹੁਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਜਾਲਸਾਜ਼ ਲਾਓਦਿਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦੀ ਨੀਂਹ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵੀ ਹੋਈ, ਜੋ ਰੇਤ ਉੱਤੇ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਐਡਵੈਂਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਬਾਰੇ ਉਸ ਦੀ ਨਿੱਜੀ ਵਿਆਖਿਆ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਮਾਡਲ ਦੇ ਫਲ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੇ, ਜਦ ਲੋਕ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਭੱਜ ਗਏ।
ਝੂਠੇ ਨਬੀਆਂ ਤੋਂ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹੋ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਭੇੜਾਂ ਦੇ ਭੇਸ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਅੰਦਰੋਂ ਉਹ ਫਾੜ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਭੇੜੀਏ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਪਛਾਣੋਗੇ। ਕੀ ਲੋਕ ਕੰਡਿਆਂ ਤੋਂ ਅੰਗੂਰ, ਜਾਂ ਝਾੜੀਆਂ ਤੋਂ ਅੰਜੀਰ ਇਕੱਠੇ ਕਰਦੇ ਹਨ? ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਰ ਚੰਗਾ ਰੁੱਖ ਚੰਗਾ ਫਲ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਖੋਟਾ ਰੁੱਖ ਮਾੜਾ ਫਲ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਚੰਗਾ ਰੁੱਖ ਮਾੜਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਸਕਦਾ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਖੋਟਾ ਰੁੱਖ ਚੰਗਾ ਫਲ ਲਿਆ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਉਹ ਰੁੱਖ ਜੋ ਚੰਗਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦਾ, ਕੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਪਛਾਣੋਗੇ। ਹਰ ਕੋਈ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ, ‘ਪ੍ਰਭੂ, ਪ੍ਰਭੂ,’ ਸੁਰਗ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ; ਪਰ ਉਹੀ ਜੋ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਉਸ ਦਿਨ ਬਹੁਤੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਣਗੇ, ‘ਪ੍ਰਭੂ, ਪ੍ਰਭੂ, ਕੀ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ? ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਭੂਤ ਨਹੀਂ ਕੱਢੇ? ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਅਚਰਜ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ?’ ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਕਹਾਂਗਾ, ‘ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਿਆ; ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਓ, ਹੇ ਬੇਧਰਮੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਓ।’ ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਕੋਈ ਮੇਰੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਅਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਇੱਕ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨਾਲ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਘਰ ਚੱਟਾਨ ਉੱਤੇ ਬਣਾਇਆ; ਅਤੇ ਮੀਂਹ ਵੱਸਿਆ, ਅਤੇ ਹੜ੍ਹ ਆਏ, ਅਤੇ ਹਵਾਵਾਂ ਵੱਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਘਰ ਨਾਲ ਟਕਰਾਈਆਂ; ਤਦ ਵੀ ਉਹ ਨਾ ਡਿੱਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੀ ਨੀਂਹ ਚੱਟਾਨ ਉੱਤੇ ਧਰੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਅਤੇ ਹਰ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਮੇਰੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਅਮਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਇੱਕ ਮੂਰਖ ਮਨੁੱਖ ਵਰਗਾ ਠਹਿਰਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਘਰ ਰੇਤ ਉੱਤੇ ਬਣਾਇਆ; ਅਤੇ ਮੀਂਹ ਵੱਸਿਆ, ਅਤੇ ਹੜ੍ਹ ਆਏ, ਅਤੇ ਹਵਾਵਾਂ ਵੱਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਘਰ ਨਾਲ ਟਕਰਾਈਆਂ; ਅਤੇ ਉਹ ਡਿੱਗ ਪਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਡਿੱਗਣਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵੱਡਾ ਸੀ। ਮੱਤੀ 7:15–27.
1989 ਵਿੱਚ ਲਾਓਦੀਸੀਆਈ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦਾ ਨੇਤ੍ਰਿਤਵ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਸੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਯਹੂਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਿਤਵ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪਾਸੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
“ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਪਰ ਇਹ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਸਾਰੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਗਹਿਰੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਕੋਮਲ ਰੁਚੀ ਨਾਲ ਜੋਤ ਦੇ ਲੋਕ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੀਵ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਹੋਰ ਉਜਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬੈਤਲਹਮ ਦੀਆਂ ਟਿੱਬੀਆਂ ਦੇ ਉੱਪਰ ਅਣਗਿਣਤ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਹ ਉਸ ਸੰਕੇਤ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਇਹ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਸੁਣਾਈ ਜਾਵੇ। ਜੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਆਗੂ ਆਪਣੀ ਸੌਂਪੀ ਹੋਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਸੱਚੇ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਯਿਸੂ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਨ ਦੇ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਪਰ ਹੁਣ ਉਹ ਪਾਸੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ।
“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ‘ਮੈਂ ਪਿਆਸੇ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਉਡੇਲਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਸੁੱਕੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੜ੍ਹ ਵਗਾਂਗਾ।’ ‘ਸਿੱਧੇ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਚਾਨਣ ਉਗਦਾ ਹੈ।’ ਯਸਾਯਾਹ 44:3; ਭਜਨ ਸਹਿਤਾ 112:4. ਜੋ ਚਾਨਣ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਿੰਹਾਸਨ ਤੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਕਿਰਨਾਂ ਚਮਕਣਗੀਆਂ।” The Desire of Ages, 47.
ਮਸੀਹ ਦੀ ਵੰਸ਼-ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਸੀ, ਅਤੇ ਓਸੇ ਵੇਲੇ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਜੋ ਉਸ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰੇਗਾ, ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। 1989 ਉਹਨਾਂ ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ ਲਈ ਅੰਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। Uriah Smith ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਮਾਡਲ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜੋ 1843 chart ਉੱਤੇ ਦਰਸਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਸੱਚਾਈਆਂ ਹੀ “ਚੱਟਾਨ” ਸਨ।
“ਚੇਤਾਵਨੀ ਆ ਚੁੱਕੀ ਹੈ: ਕਿਸੇ ਵੀ ਅਜਿਹੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਆਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਜੋ ਉਸ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਨੇਵ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦੇਵੇ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਅਸੀਂ 1842, 1843, ਅਤੇ 1844 ਵਿੱਚ ਸੰਦੇਸ਼ ਆਉਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹੀ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਇਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅੱਜ ਤੱਕ ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੀ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਉਸ ਜੋਤਿ ਪ੍ਰਤੀ ਸੱਚੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੋਈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਉਸ ਮੰਚ ਤੋਂ ਹਟਾਉਣ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਹ ਰੱਖੇ ਗਏ ਸਨ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਦਿਨੋਂ ਦਿਨ ਗੰਭੀਰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਭਾਲਦੇ ਰਹੇ, ਜੋਤਿ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋ ਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਜੋਤਿ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਸਕਦੀ ਹਾਂ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ? ਉਹ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਚਟਾਨ ਵਰਗੀ ਹੋਣੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ।” Review and Herald, April 14, 1903.
11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਅੰਤਲੀ ਵਰਖਾ ਛਿਟਕਣ ਲੱਗੀ, ਜਦੋਂ ਤੀਸਰੇ ਹਾਏ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ ਛੱਡੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਪੈਟ੍ਰਿਯਟ ਐਕਟ ਨੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਰੋਮੀ ਕਾਨੂੰਨ ਵੱਲ ਇਕ ਬਦਲਾਅ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਹ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਬਾਢ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਈ ਸੀ। ਲਾਓਦੀਸੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੇ ਘਰ ਲਈ ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਅਤੇ “ਮੀਂਹ ਵਰਿਆ, ਅਤੇ ਬਾਢਾਂ ਆਈਆਂ, ਅਤੇ ਹਵਾਵਾਂ ਵੱਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਘਰ ਉੱਤੇ ਟੱਕਰ ਮਾਰੀ; ਅਤੇ ਉਹ ਢਹਿ ਪਿਆ: ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਤਨ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵੱਡਾ ਸੀ।”
ਉਸ ਸਮੇਂ ਬਲਵਾਨ ਦੂਤ ਨੇ ਜੋ ਸੰਦੇਸ਼ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਦਰਸਾਇਆ ਕਿ ਸਭ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਨੇ ਬਾਬੁਲ ਦੀ ਮਦਿਰਾ ਪੀ ਲਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ तथा ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਤਾ ਦੀ ਉਹ ਜਾਲਸਾਜ਼ੀ ਭਰੀ ਵਿਧੀ, ਜੋ 1863 ਦੇ ਵਿਦਰੋਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਧੀਰੇ-ਧੀਰੇ ਅਪਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਰਹੀ ਸੀ, ਬਾਬੁਲ ਦੀ ਮਦਿਰਾ (ਸਿੱਖਿਆ) ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦੂਤ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਤਰਦਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਮਹਾਨ ਅਧਿਕਾਰ ਸੀ; ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੋ ਗਈ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਬਲਵਾਨ ਸੁਰ ਨਾਲ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਮਹਾਨ ਬਾਬਲ ਡਿੱਗ ਪਈ ਹੈ, ਡਿੱਗ ਪਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਭੂਤਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ-ਸਥਾਨ, ਹਰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਆਤਮਾ ਦਾ ਅੱਡਾ, ਅਤੇ ਹਰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਘ੍ਰਿਣਿਤ ਪੰਛੀ ਦਾ ਪਿੰਜਰਾ ਬਣ ਗਈ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਭਚਾਰ ਦੀ ਕ੍ਰੋਧ-ਭਰੀ ਮਦਿਰਾ ਪੀਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਭਚਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਪਾਰੀ ਉਸ ਦੇ ਵਿਲਾਸ ਦੀ ਬਹੁਲਤਾ ਰਾਹੀਂ ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।” ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 18:1–3.
18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ ਲਈ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਆਰੰਭ ਹੋਈ ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦੇ ਉਮੀਦਵਾਰ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਮਿਖਾਏਲ ਨੇ ਜੁਲਾਈ 2023 ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਤਦ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿੱਚ ਤੇਲ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੰਦੇਸ਼ ਮੁੜ ਅਨਸੀਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਚਾਹੇ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਜੁਲਾਈ 2023 ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤੇਲ ਦਾ ਉਡੇਲਿਆ ਜਾਣਾ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਜੋ ਸੰਦੇਸ਼ ਜੁਲਾਈ 2023 ਵਿੱਚ ਅਨਸੀਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਜਦੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦਾ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਵਾਲਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ।
ਇਹ ਪਰਖ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਅਤੇ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਲਈ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਜੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ ਉੱਚੇ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਆ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਠਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਦੂਜੀ ਆਵਾਜ਼ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਹੋਰ ਭੇੜਾਂ ਨੂੰ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਬੁਲਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਕਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਆਓ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝੀ ਨਾ ਹੋਵੋ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਿਪਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਆਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅਧਰਮਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 18:4, 5.
ਪਹਿਲੀ ਤੋਂ ਤੀਜੀ ਆਯਤ ਤੱਕ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੇ ਪਰਖ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਆਗਮਨ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਤਦੋਂ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਛਿੜਕਾਅ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ। ਦੂਜੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਸ ਪਰਖ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਸ ਹੋਰ ਝੁੰਡ ਲਈ, ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਪਰਖ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
“ਇਸ ਲਈ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਣ ਦੇ ਆਖਰੀ ਕੰਮ ਵਿੱਚ, ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਲਈ ਦੋ ਵੱਖਰੇ ਸੱਦੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਇਹ ਹੈ, ‘ਬਾਬਲ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਨਗਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਿਭਚਾਰ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਮਦਿਰਾ ਸਭ ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਪਿਲਾਈ ਹੈ।’ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰ ਵਿੱਚ ਸੁਰਗ ਤੋਂ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, ‘ਹੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕੋ, ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਜਾਓ।’” Review and Herald, December 6, 1892.
ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਉਡੇਲਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਹੀ 2 ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੌਲੁਸ ਵੱਲੋਂ ਉਲੇਖਿਤ ਬਲਵਾਨ ਭਰਮ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਸੈਵੰਥ-ਡੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਪਰਖ ਹੋਵੇ, ਜੋ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਾਂ ਉਹ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਪਰਖ ਹੋਵੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ, ਪਰਖ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਇੱਕ ਉਡੇਲਣ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਉਡੇਲਣਾ ਇੱਕ ਪਰਖਣ ਵਾਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
“ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹੇ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਜਣਿਆਂ ਨੂੰ ਉਹੀ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ ਜੋ ਕਦੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੂੰ ਢਾਕਣ ਵਾਲੇ ਕਰੂਬ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਸਿੰਹਾਸਨ ਨੂੰ ਘੇਰਨ ਵਾਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੀਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਭੂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਨਿਰੰਤਰ ਸੰਚਾਰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਸੁਨਹਿਰਾ ਤੇਲ ਉਸ ਕਿਰਪਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਦੀਵੇ ਭਰਪੂਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਝਿਲਮਿਲਾ ਕੇ ਬੁੱਝ ਨਾ ਜਾਣ। ਜੇ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਉਡੇਲਿਆ ਨਾ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਬੁਰਾਈ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਪੂਰਾ ਕਾਬੂ ਕਰ ਲੈਂਦੀਆਂ।
“ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਾਨੂੰ ਭੇਜਦਾ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਅਪਮਾਨਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਅਸੀਂ ਉਸ ਸੁਨਹਿਰੇ ਤੇਲ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਡੇਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਅੰਧਕਾਰ ਵਿੱਚ ਪਏ ਹੋਇਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਪੁਕਾਰ ਉੱਠੇਗੀ, ‘ਵੇਖੋ, ਦੂਲਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੋ,’ ਤਦੋਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਵਾਂਗ ਇਹ ਪਾਉਣਗੇ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀਆਂ ਬਰਬਾਦ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਰ ਜੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਮੰਗਿਆ ਜਾਵੇ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਮੂਸਾ ਵਾਂਗ ਬੇਨਤੀ ਕਰੀਏ, ‘ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿਖਾ,’ ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮ ਸਾਡੇ ਹਿਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਡੇਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਸੁਨਹਿਰੀ ਨਲੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਸੁਨਹਿਰਾ ਤੇਲ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ‘ਨਾਹ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਨਾਹ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਆਤਮਾ ਨਾਲ, ਸੈਨਾਵਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ।’ ਧਰਮ ਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਚਮਕੀਲੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਕੇ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬੱਚੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜੋਤਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।” Review and Herald, July 20, 1897.
ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦਾ ਸਮਾਂ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਦੋ ਪਰਖ ਦੇ ਅਰਸਿਆਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹੈ ਜੋ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਹਨ। ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਜਾਂ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀ ਹੋਣ ਲਈ ਇਹ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਕਿ ਸਭ ਕੁਆਰੀਆਂ ਇੱਕ ਦੇਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨ।
ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਵੇਲੇ ਵਾਪਰਿਆ। ਉਸ ਮੌਕੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪੂਰਵ-ਵਾਚਾ ਦੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਨੂੰ ਪੂਰਵ-ਵਾਚਾ ਦੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਜੋ ਪਰਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਾਪਰੀ ਸੀ, ਉਹ ਮੁੜ ਦੁਹਰਾਈ ਜਾਣ ਲੱਗੀ। ਫਿਰ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਐਕਜ਼ਟਰ ਕੈਂਪ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤਦ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਸੰਦੇਸ਼ (ਤੇਲ) ਕਿਸ ਕੋਲ ਸੀ ਅਤੇ ਕਿਸ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪੂਰਵ-ਵਾਚਾ ਦੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਰਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
“‘ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਦਿਲ ਦਿਆਂਗਾ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਆਤਮਾ ਪਾਵਾਂਗਾ।’ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਆਤਮਾ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਖਿੱਚੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਜੋਤ ਅਤੇ ਮੌਕੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਹਨ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਲਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਛੱਡੇ ਜਾਣਗੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਕਰਕੇ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਉਹ ਸਰਗਰਮੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਦਿਲਾਂ ਉੱਤੇ, ਅਤੇ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਉੱਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਹਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਚੌਂਕਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਅੰਤ ਨੇੜੇ ਹੈ। ਸਾਡੀਆਂ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਹੋਣ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪਰਿਵਰਤਨਕਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਆਤਮਾ ਦੀ ਡੂੰਘੀ ਹਿਲਚਲ ਨੂੰ ਵੇਖਾਂਗੇ। ਪਾਪ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਮਾਫ਼ੀ ਹੀ ਯਿਸੂ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਨਤੀਜਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਅਨੰਤ ਬਲੀਦਾਨ ਕੇਵਲ ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਪਰ ਇਸ ਲਈ ਵੀ ਕਿ ਮਨੁੱਖੀ ਸੁਭਾਉ ਮੁੜ ਬਹਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਫਿਰ ਸੁੰਦਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਉਸ ਦੇ ਖੰਡਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੁੜ ਰਚਿਆ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲਈ ਯੋਗ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।” Selected Messages, ਪੁਸਤਕ 3, 154.
ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਰਖ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਮੋਹਰ-ਖੁਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਪੌਲੁਸ ਵੱਲੋਂ ਉਲਲੇਖਿਤ ਪ੍ਰਬਲ ਭਰਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
“ਉਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਹਲਕਾ ਜਾਣਨਾ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਡੀ ਸਮਝ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਤ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਚੇਤਾਵਨੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੀ ਦਇਆ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਭੇਜਦਾ ਹੈ, ਬਿਨਾ ਦੰਡ ਦੇ ਅਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਨੂਹ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਵਰਤਾਅ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਚੇਤਾਵਨੀ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਆਤਮਾ ਉਸ ਪਾਪੀ ਜਾਤੀ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਖਿੱਚ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਜਲ-ਪ੍ਰਲਯ ਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ। ਅਬਰਾਹਾਮ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਸਦੋਮ ਦੇ ਦੋਸ਼ੀ ਵਸਨੀਕਾਂ ਨਾਲ ਦਇਆ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਮੁੱਕ ਗਈ, ਅਤੇ ਲੂਤ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਧੀਆਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਸਾਰੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਤਾਰੀ ਗਈ ਅੱਗ ਨਾਲ ਭਸਮ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉਸ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, ‘ਤੁਹਾਡਾ ਘਰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਉਜਾੜ ਛੱਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।’ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵੱਲ ਦੇਖਦਿਆਂ, ਉਹੀ ਅਨੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ‘ਸੱਚ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਨਾ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਬਚਾਏ ਜਾਂਦੇ,’ ‘ਅਤੇ ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਭਾਰੀ ਭੁਲੇਖਾ ਭੇਜੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਝੂਠ ਨੂੰ ਸੱਚ ਮੰਨਣ: ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਭ ਦੰਡਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਚ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਅਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦ ਮੰਨਿਆ।’ ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣਾ ਆਤਮਾ ਵਾਪਸ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਧੋਖਿਆਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।” Early Writings, 46.
ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।