ਪਾਨੀਅਮ — ਨੰਬਰ ਇੱਕ

ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਦਾਨੀਏਲ 11:40 ਦੇ ਗੁਪਤ ਇਤਿਹਾਸ ਵੱਲ ਆਪਣਾ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਹਾਲੀਆ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸਾਡਾ ਧਿਆਨ ਆਯਤ 27 ਵੱਲ ਮੋੜਿਆ ਹੈ:

ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਵੇਰਵਿਆਂ ਬਾਰੇ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤ ਸੀ—ਕਦੋਂ, ਕਿੱਥੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਕੌਣ ਸਨ ਜੋ ਉਸ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਝੂਠ ਬੋਲ ਰਹੇ ਸਨ—ਪਰ ਹੁਣ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਨਾਂ ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਸੱਬਥਾਂ ਦੌਰਾਨ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੰਕਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਕੁਝ ਭੁੱਲਾਂ ਹੋਈਆਂ। ਤਥਾਪਿ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਅਗਵਾਈ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਦੇ ਰਾਹੀਂ, ਆਯਤਾਂ 13–15 ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਗਠਜੋੜ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਕੈਸਰੀਆ ਫਿਲਿੱਪੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਲੱਗੇ। ਭਾਵੇਂ ਕੁਝ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਹੋਰ ਸੰਵਾਰ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਤਥਾਪਿ ਮੈਂ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਯਤਾਂ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਹਟਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਹੈ।

ਇਹ ਸਮਝ ਪਿਛਲੇ ਸਬਤ ਦੀ Zoom ਮੀਟਿੰਗ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਠੋਸ ਹੋ ਗਈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤਾ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੈਂ ਆਇਤਾਂ 10–15 ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਦੇ ਸੁਖਮ ਪਰਸਪਰ ਸੰਬੰਧ ਤੋਂ ਗਹਿਰਾਈ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਖਾਕਾ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਇੱਕ ਲਿਖਤੀ ਸੁਨੇਹਾ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਅਤੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਉਹ ਸਾਂਝੇ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ। ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਆਇਤਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮੁੱਦਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਵਸਥਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇਸ ਨਿਸ਼ਚੇ ਨਾਲ ਕਿ ਉੱਥੇ ਕੁਝ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗਹਿਰਾ ਮਹੱਤਵ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਉਹ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜੋ ਮੈਂ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਪਿਛਲੇ ਡੇਢ ਹਫ਼ਤੇ ਦੌਰਾਨ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇਸ ਅੰਸ਼ ਨਾਲ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਵਾਰੰਵਾਰ ਅਟਕਦਾ ਰਿਹਾ, ਤਦ ਵੀ ਮੈਂ ਇਕ ਜਾਣੀ-ਪਛਾਣੀ ਪਰਮ-ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਪ੍ਰਭੂ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼, ਜੀਵਨ-ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਮੁਹਰ ਖੋਲ੍ਹ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖੀ ਤੱਤ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਜਾਗਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਸੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਸੱਚਾਈ—ਜਿਸ ਨੂੰ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਦੇ ਸਿੰਘ ਨੇ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਹੈ—ਮੇਰੀ ਸਮਝ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਗਹਿਰੀ ਸਾਬਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਜੋਂ ਪੁਤਿਨ ਟੋਲਮੀ ਦੀ ਪਰਛਾਂਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਯੂਕਰੇਨ ਦੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰੇਗਾ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਦ 11 ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ। ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ ’ਤੇ, ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਟੋਲਮੀ ਚੌਥੇ ਫਿਲੋਪੇਟਰ ਦੀ ਜਿੱਤ ਨੇ ਇਸ ਪਦ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਪੁਤਿਨ ਦੀ ਨਿਕਟਵਰਤੀ ਸਫਲਤਾ ਦਾ ਪੂਰਵ-ਸੰਕੇਤ ਸੀ। ਪਦ 5–9 ਬੜੀ ਸੁਖਮਤਾ ਨਾਲ ਇੱਕ ਐਸਾ ਇਤਿਹਾਸ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪਾਪਸੀ ਦੇ 1,260 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਰਾਜ (538–1798) ਦੀ ਪੂਰਵਛਾਇਆ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵੇਰਵਿਆਂ ਦੀ ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵਾਰੰਵਾਰ ਚਰਚਾ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਮੀਲ-ਪੱਥਰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਾਂਗਾ ਜੋ ਪਦ 5–9 ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ 538 ਤੋਂ 1798 ਤੱਕ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਿਆ।

ਇਹ ਅਵਧੀ ਦੱਖਣੀ ਪਟੋਲੇਮਾਇਕ ਰਾਜ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਸੇਲਿਊਸਿਦ ਰਾਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਈ ਇੱਕ ਸੰਧੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪੱਕਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦਾ ਵਿਵਾਹ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਮਿਲਾਪ ਨੇ ਸੱਤ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਮਿਆਦ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ ਜਦੋਂ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉੱਤਰ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਉੱਤਰੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬੰਦੀ ਬਣਾਕੇ ਮਿਸਰ ਲੈ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਬੰਦੀ ਰਾਜਾ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਘੋੜੇ ਤੋਂ ਡਿੱਗਣ ਕਾਰਨ ਮਰ ਗਿਆ।

ਆਕਰਮਣ ਇੱਕ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਸੰਧੀ ਤੋਂ ਉੱਪਜਿਆ। ਸੱਤ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉੱਤਰੀ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸੰਧੀ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਇਕ ਪਾਸੇ ਕਰਕੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਿਆ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਦੱਖਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮੂਲ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਪਹਿਲੀ ਰਾਣੀ ਨੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਣੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸੰਗੀਆਂ ਨੂੰ ਮਰਵਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣੀ ਰਾਣੀ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਗਿਆ।

ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਪਰਖ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੱਤ ਸਾਲਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਸਵਾ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਦੋ ਅਰਸਿਆਂ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਲੀਬ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਵਾ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਰਾਹੀਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਹੜੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਹਫ਼ਤੇ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਸਨ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਨੇ ਵਾਅਦੇ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਕੀਤਾ। ਸਵਾ ਤਿੰਨ ਦੀ ਪਛਾਣ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਉੱਤੇ 723 ਈ. ਪੂ. ਤੋਂ 1798 ਤੱਕ ਲਾਗੂ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸੱਤ-ਵਾਰ ਸ਼ਰਾਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸੱਤ ਵਾਰ ਬਾਰਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਦੇ ਦੋ ਅਰਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ 538 ਮੱਧ-ਬਿੰਦੂ ਹੈ। ਸੱਤ ਦੇ ਸਵਾ ਤਿੰਨ ਦੇ ਦੋ ਅਰਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ ਜਾਣ ਦੀਆਂ ਇਹ ਮਿਸਾਲਾਂ ਯਾਦ੍ਰਚਿਕ ਨਹੀਂ ਹਨ; ਇਹ ਉਦੇਸ਼ਪੂਰਣ ਹਨ।

ਹਫ਼ਤੇ ਦੀ ਵੰਡ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਨੇ ਵਾਅਦੇ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਕੀਤਾ; ਸਲੀਬ ਉਸ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਆਪ ਹੀ ਸਨੇਹਾ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪਛਾਣਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦੇ ਚੇਲੇ ਉਸੇ ਹੀ ਅਰਸੇ ਲਈ ਉਹੀ ਸਨੇਹਾ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ 538 ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜੇਹੇ ਅਰਸੇ ਵਿੱਚ ਵੰਡਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਬੁੱਤਪਰਸਤੀ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਅਤੇ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਰੌਂਦਿਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸੇ ਹੀ ਅਰਸੇ ਲਈ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਥਾ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਅਤੇ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਰੌਂਦਿਆ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪ੍ਰਤੀਕਵਾਦ ਵਿੱਚ “ਸੱਤ” ਨੂੰ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਨਾਲ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਬਿਆਲੀ ਮਹੀਨਿਆਂ, ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਜਾਂ ਸਾਲਾਂ, ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਦੋ ਸੌ ਸੱਠ, ਪੱਚੀ ਵੀਹ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਮਾਂ, ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਅੱਧਾ ਸਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਅੰਕ ਪਰਸਪਰ ਬਦਲ ਕੇ ਵਰਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਮਿਸਰ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਪਟੋਲੇਮੀ ਰਾਜ—ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਪਟੋਲੇਮੀ ਪਹਿਲੇ (ਸਿਕੰਦਰ ਮਹਾਨ ਦੇ ਇੱਕ ਸੈਨਾਪਤੀ) ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਰਾਜ ਕਰਦੀ ਸੀ—ਅਤੇ ਮੱਧ-ਪੂਰਬ ਦੇ ਵੱਡੇ ਹਿੱਸੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੀਰੀਆ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ, ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਸੇਲਿਊਸਿਦ ਸਮਰਾਜ—ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਸੇਲਿਊਕਸ ਪਹਿਲੇ (ਸਿਕੰਦਰ ਦੇ ਹੋਰ ਇੱਕ ਸੈਨਾਪਤੀ) ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਰਾਜ ਕਰਦੀ ਸੀ—ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਈ ਸੰਧੀ ਨੇ 253 ਈਸਾ-ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਸੀਰੀਆਈ ਯੁੱਧ ਦਾ ਅੰਤ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਯੁੱਧ ਇਸ ਤੋਂ ਸੱਤ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, 260 ਈਸਾ-ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਸੰਧੀ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਸੱਤ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, 246 ਈਸਾ-ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ, ਜੋ ਦੋ ਸੱਤ-ਸਾਲਾ ਅਵਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਪਹਿਲਾ ਅੱਧਾ ਯੁੱਧ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਅੱਧਾ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੈ। ਇਹ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਦੂਜੇ ਸੀਰੀਆਈ ਯੁੱਧ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਸੀਰੀਆਈ ਯੁੱਧ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸਮਰੂਪਤਾ ਹੋਰ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਪਛਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਇਹ ਇਤਿਹਾਸ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਪੰਜ ਤੋਂ ਨੌਂ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸੰਧੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਟੁੱਟਣਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਯਤਾਂ ਦਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਯਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ, ਕੇਂਦਰੀ ਵਿਸ਼ਾ ਹਨ।

ਇਹ 538 ਤੋਂ 1798 ਤੱਕ ਦੇ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਭੁਤਵ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਯੁੱਗ ਦੇ ਅੰਤਲੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਨੇਪੋਲੀਅਨ ਬੋਨਾਪਾਰਟ ਨੇ ਵੈਟੀਕਨ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸੰਧੀ ਕੀਤੀ। ਵੈਟੀਕਨ ਵੱਲੋਂ 1797 ਦੀ ਟ੍ਰੀਟੀ ਆਫ ਟੋਲੇਂਟੀਨੋ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦਿਆਂ, ਨੇਪੋਲੀਅਨ ਨੇ 1798 ਵਿੱਚ ਜਨਰਲ ਬਰਥੀਏ ਨੂੰ ਪੋਪ ਨੂੰ ਬੰਦੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ। ਪੋਪ ਦੀ ਮੌਤ 1799 ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਹੋਈ। ਇਹ 1,260 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਆਇਤਾਂ 31–39 ਵਿੱਚ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ।

ਆਇਤਾਂ 5–9 ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਆਇਤਾਂ 31–39 ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ 11 ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੋ ਗਵਾਹ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੋਹਾਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਮੀਲ-ਪੱਥਰ ਸਾਂਝੇ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਦੱਖਣ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਗਤਿਸ਼ੀਲਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਹਰ ਇੱਕ ਅਵਧੀ ਨੂੰ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਅੰਤ ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਬਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬੰਦੀ ਬਣਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਖਣੀ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਰਾਜੇ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੋਹਾਂ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਠ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ ਲੂਟ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਮੁੜਦਾ ਹੈ:

ਪਟੋਲੇਮੀ ਲਈ, ਇਹ ਉਹ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਸੀ ਜੋ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜੇ ਵੱਲੋਂ ਲੁੱਟਿਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਅਤੇ ਨੇਪੋਲੀਅਨ ਲਈ, ਇਹ ਵੈਟੀਕਨ ਦੀਆਂ ਉਹ ਧਨ-ਸੰਪਤੀਆਂ ਸਨ ਜੋ ਲੁੱਟ ਕੇ ਫਰਾਂਸ ਲਿਆਂਦੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਸਾਖੀ ਦੀਆਂ ਇਹ ਦੋ ਰੇਖਾਵਾਂ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜੇ ਦੀ ਮੌਤ ਘੋੜੇ ਤੋਂ ਡਿੱਗਣ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 17 ਵਿੱਚ, ਦਰਿੰਦੇ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਇਸਤਰੀ ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀ ਹੈ:

ਜਿਸ ਦਰਿੰਦੇ ਉੱਤੇ ਉਹ ਸਵਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਹੈ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 17 ਵਿੱਚ 1798 ਦੇ ਘਾਤਕ ਘਾਉ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਪੁਨਰਸਥਾਪਨਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਅੱਠਵੇਂ ਰਾਜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਮੁੜ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਉਸ ਦਾ ਦਰਿੰਦੇ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਣਾ ਹੈ:

1798 ਦਾ ਘਾਤਕ ਘਾਵ ਆਇਤਾਂ 5–9 ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜਾ ਘੋੜੇ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਅਤੇ ਮਰ ਗਿਆ। ਦਾਨੀਏਲ 11 ਦੀਆਂ ਇਹ ਦੋ ਲਾਈਨਾਂ ਆਇਤਾਂ 41–45 ਦੇ ਸਮਾਂਤਰ ਚੱਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ, ਜੋ ਆਇਤ 41 ਵਿੱਚ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਹੈ, ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਦੀ ਦਰਿੰਦੇ ਉੱਤੇ ਆਖਰੀ ਸਵਾਰੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇੱਕ ਅਵਧੀ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਲਾਈਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ 11 ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ “ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ” “ਮੁੜ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ,” ਤਦ ਆਇਤਾਂ 5–9 ਅਤੇ 31–39 ਆਇਤਾਂ 41–45 ਨਾਲ ਇਕਸਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਆਯਤ 31 ਤੋਂ 45 ਤੱਕ, ਕੇਵਲ ਆਯਤ 40 ਹੀ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਲ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਖੜ੍ਹਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀਆਂ 45 ਆਯਤਾਂ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਤਿਹਾਈ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਆਯਤ 16 ਵਿੱਚ, ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਸਮਰਾਜੀ ਰੋਮ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਚਾਰ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਪੋਮਪੀ, ਜੂਲਿਯਸ ਸੀਜ਼ਰ, ਆਗਸਤਸ ਸੀਜ਼ਰ, ਅਤੇ ਟਾਈਬੀਰੀਅਸ ਸੀਜ਼ਰ। ਈਸਾਪੂਰਵ 31 ਵਿੱਚ ਐਕਟੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਆਗਸਤਸ ਦੀ ਜਿੱਤ ਨੇ ਸਮਰਾਜੀ ਰੋਮ ਦੇ 360 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਯਤ 24 ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ “ਇੱਕ ਸਮੇਂ” ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ:

ਐਕਟੀਅਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰੋਮ ਨੇ 30 ਈਸਾ-ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਮਿਸਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਂਤ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਤਿੰਨ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, 330 ਵਿੱਚ, ਕਾਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਨੇ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਰੋਮ ਤੋਂ ਕਾਂਸਟੈਂਟੀਨੋਪਲ ਵੱਲ ਸਥਾਨਾਂਤਰਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ “ਸਮਾਂ” ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਾਸਨ ਦੇ 1,260 ਸਾਲਾਂ ਅਤੇ ਆਇਤਾਂ 5–9 ਦੇ 7 ਸਾਲਾਂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।

ਆਇਤ 16 ਤੋਂ, ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਸਮਰਾਜੀ ਰੋਮ ਆਇਤ 30 ਤੱਕ ਪ੍ਰਬਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰੋਮ ਨਾਲ ਮੱਕਾਬੀਆਂ ਦੀ ਸੰਧੀ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੀ ਵੰਸ਼ਰੇਖਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਤਥਾਪਿ, ਆਇਤਾਂ 16–30 ਆਇਤਾਂ 31–39 ਅਤੇ 41–45 ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਦਾਨੀਏਲ 11 ਦੀਆਂ ਆਖਰੀ 30 ਆਇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਗਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ—ਸਿਵਾਏ ਆਇਤ 40 ਦੇ, ਜਿੱਥੇ “ਅੰਤ ਦਾ ਸਮਾਂ” 1798 ਅਤੇ 1989 ਵਿੱਚ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਆਇਤਾਂ 2 ਅਤੇ 3 ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ ਅਪਵਾਦੀ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ—ਜਿੱਥੇ ਅੱਠ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਖਰੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਦਸ ਰਾਜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਵੱਲ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਪਹਿਲੀਆਂ ਦੋ ਆਇਤਾਂ ਆਇਤ 40 ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਅਤੇ ਛੇਵੇਂ ਤੋਂ ਸੱਤਵੇਂ ਅਤੇ ਅੱਠਵੇਂ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਬਦਲਾਅ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਇਤਾਂ 3 ਅਤੇ 4 ਆਇਤ 45 ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ 12:1 ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਯੂਨਾਨੀ ਰਾਜ ਦੇ ਉਤਥਾਨ ਅਤੇ ਪਤਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਇਤ 41 ਤੋਂ ਦਾਨੀਏਲ 12:1 ਤੱਕ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਸ ਦੇ ਸਮਾਂਤਰ ਹਨ। ਇਸਤ੍ਰੀ ਅਤੇ ਉਹ ਦਰਿੰਦਾ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਹ ਸਵਾਰ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਸਹਾਇਤਾ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾਨੀਏਲ 11 ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਆਇਤ 40 ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਇੱਕ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਸਿਕੰਦਰ ਮਹਾਨ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜੋ ਸੂਰ ਦੀ ਵੈਸ਼ਿਆ ਨਾਲ ਵਿਭਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ (ਆਇਤ 41 ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜਾ), ਜੋ ਦਰਿੰਦਾ ਵੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਜਗਰ ਵੀ।

ਆਇਤਾਂ 5–9 ਦਾ ਸਮਾਪਨ 1798 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਆਇਤ 10 1989 ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਆਇਤਾਂ 9 ਅਤੇ 10 ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਦਾ ਅੰਤਰਾਲ—1798 ਤੋਂ 1989 ਤੱਕ—ਆਇਤ 40 ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਭਾਗ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਦੇ ਗੁਪਤ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ: ਦਾਨੀਏਲ 11 ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ ਹਰ ਆਇਤ 538 ਤੋਂ 1798 ਤੱਕ ਪਾਪਾਈ ਰਾਜ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਆਇਤ 40 1798 ਤੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਆਵਰਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਆਇਤਾਂ 6–9 ਪਾਪਾਈ ਯੁੱਗ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਰ ਰੂਪ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਆਇਤ 10 1989 ਵਿੱਚ ਸੋਵੀਅਤ ਸੰਘ ਦੇ ਪਤਨ ਦਾ ਪੂਰਵ-ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਆਇਤਾਂ 11–15 1989 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦੇ ਅੰਤਰਾਲ ਨੂੰ ਆਵਰਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਆਇਤਾਂ 16, 31 ਅਤੇ 41 ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਆਇਤ 40 ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੀ ਗਈ ਹੈ। ਪਹਿਲਾ ਭਾਗ, 1798 ਤੋਂ 1989 ਤੱਕ, “ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ” ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸੇ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਅੱਧ 1989 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲਾ ਅੱਧ ਖਤਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਆਇਤਾਂ 1 ਅਤੇ 2, 1989 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਆਇਤ 40 ਦੇ ਦੂਜੇ ਭਾਗ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀ ਹੈ। ਆਇਤ 11, 2014 ਵਿੱਚ ਯੂਕਰੇਨ ਦੀ ਜੰਗ ਦੇ ਆਰੰਭ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਆਇਤ 12 ਉਹਨਾਂ ਪਰਿਣਾਮਾਂ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਜੇਤੂ ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਆਇਤ 13 ਆਪਣੀ ਪੂਰਤੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਥੇ ਅਸੀਂ ਇਹ ਨੋਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਆਇਤ 11, ਆਇਤ 40 ਦੇ ਦੂਜੇ ਭਾਗ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ—1989 ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਰ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ (ਆਇਤ 41) ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ।

ਆਇਤਾਂ 13–15 ਈ.ਪੂ. 200 ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਪਾਨਿਯਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਲ ਜਦੋਂ ਉਸ ਲੜਾਈ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਨੇ ਮਨੁੱਖੀ ਮਾਮਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਘਟਨਾ, ਆਇਤ 16 ਵਿੱਚ ਪੋਮਪੀ ਦੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਤੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਪਰੀ ਹੋਈ, ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਬੂਤ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਆਇਤ 41 ਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਦਾ ਹੈ।

ਦਾਨੀਏਲ 11 ਵਿੱਚ ਹਰ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਲਾਈਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪੂਰਤੀ ਜਾਂ ਤਾਂ ਆਯਤ 40 ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ (1798 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ) ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਫਿਰ ਆਯਤ 41 ਤੋਂ ਦਾਨੀਏਲ 12:1 ਤੱਕ। 45 ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਆਯਤਾਂ 1, 2, 7–15, ਅਤੇ 40—ਕੁੱਲ ਬਾਰ੍ਹਾਂ—ਲਾਈਨ ਉੱਤੇ ਲਾਈਨ ਰੱਖ ਕੇ ਦੇਖਣ ‘ਤੇ ਆਯਤ 40 ਦੀ ਸਮੇਂ-ਰੇਖਾ ‘ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਯਤ 40, 1989 ‘ਤੇ, ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਆਯਤਾਂ 1, 2, ਅਤੇ 10–15 ਇਸ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅੱਧ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਯਤਾਂ 1 ਅਤੇ 2 ਧਰਤੀ ਦੇ ਦਰਿੰਦੇ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਦਾ ਪਤਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਆਯਤਾਂ 10–15 ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ (ਪਾਪੀ ਸੱਤਾ) ਵੱਲੋਂ 1989 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਰਚੇ ਗਏ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਯੁੱਧਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਯੁੱਧ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਆਯਤ 40 ਵਿੱਚ “ਰਥਾਂ, ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਘੁੜਸਵਾਰਾਂ” ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।

ਅਸੀਂ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।