ਪਾਨੀਅਮ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਇਸ ਮੌਕੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਇੱਕ ਲੰਬੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਿਰਲੇਖ “ਇਲੇਵਨ, ਇਲੇਵਨ” ਦਾ ਅਰਥ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦੇਣਾ ਹੈ ਕਿ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਗੋਤ ਦਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ—ਦੋਹਾਂ—ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਨੁਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਅਤੇ ਗਿਆਰਵੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀਆਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਰੇਖਾਵਾਂ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣ। ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਹਿਲਾਂ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੂੰ ਅਨਮੋਹਰ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਕ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਮੋਹਰਬੱਧ ਸੀ ਜਦੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਈਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗਿਆਰਾਂ—ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਰੇਖਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਵਰਤਮਾਨ ਸੱਚਾਈ ਬਣ ਗਏ।

ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਉੱਤੇ ਮੁਹਰ ਨਾ ਲਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਮਾਂ ਨੇੜੇ ਹੈ। ਜੋ ਅਧਰਮੀ ਹੈ, ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਅਧਰਮੀ ਹੀ ਰਹੇ; ਅਤੇ ਜੋ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੈ, ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੀ ਰਹੇ; ਅਤੇ ਜੋ ਧਰਮੀ ਹੈ, ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਧਰਮੀ ਹੀ ਰਹੇ; ਅਤੇ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੀ ਰਹੇ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 22:10, 11.

“ਸਮਾਂ ਨੇੜੇ ਹੈ” ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ, ਅਤੇ “ਸਮਾਂ ਨੇੜੇ ਹੈ” ਜਦੋਂ “ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ” ਅਨਮੋਹਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪਰਗਟਾਵਾ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਾਸਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਵਿਖਾਵੇ ਜੋ ਜਲਦੀ ਹੀ ਹੋਣੀਆਂ ਹਨ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੂਤ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਾਸ ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਭੇਜ ਕੇ ਸੰਕੇਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ। ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀ, ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦੀ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਵੇਖੀਆਂ, ਸਾਖੀ ਦਿੱਤੀ। ਧੰਨ ਹੈ ਉਹ ਜੋ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ ਇਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਜੋ ਇਸ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀਆਂ ਹਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਸਮਾਂ ਨੇੜੇ ਹੈ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 1:1–3।

ਜਦੋਂ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਦਾ ਸਿੰਘ “ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ” ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਜੁਲਾਈ 2023 ਵਿੱਚ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਆਗਮਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਕਰਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਖੋਲ੍ਹਣ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਕਿ ਉਹ “ਪਲਮੋਨੀ” ਹੈ, ਅਦਭੁੱਤ ਗਿਣਨਹਾਰ, ਜਾਂ ਭੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਣਨਹਾਰ। ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹਿਣਾ ਉਸ ਪਰਖਣ-ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹਿਣਾ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹਰਬੰਦ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਮੈਂ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੋਬਾ ਲਈ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਪਰ ਜੋ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਜੁੱਤੀਆਂ ਚੁੱਕਣ ਦੇ ਵੀ ਮੈਂ ਯੋਗ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਵੇਗਾ। ਜਿਸ ਦਾ ਛਾਜ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਖਲਿਹਾਣ ਨੂੰ ਭਲੀ ਭਾਂਤਿ ਸਾਫ਼ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਣਕ ਨੂੰ ਕੋਠੇ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇਗਾ; ਪਰ ਭੂਸੇ ਨੂੰ ਉਹ ਅਣਬੁਝ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜ ਦੇਵੇਗਾ। ਮੱਤੀ 3:11, 12.

“ਇਹ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨੀ ਜਲਦੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਵੇਗੀ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦੀ, ਪਰ ਇਹ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਤੱਕ ਟਾਲੀ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗੀ। ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸੂਪ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਨੈਤਿਕ ਮਲੀਨਤਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇਗਾ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਖਲਿਹਾਣ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ਼ ਕਰੇਗਾ।” Testimonies to Ministers, 372, 373.

ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਉਹ ਰੇਖਾਵਾਂ, ਜੋ ਮੋਹਰ ਲੱਗਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਦੀਆਂ ਹਨ, ਬਹੁਤਾਤ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਹਨ। ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਅਤੇ ਸਮਰਥਾ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਬਚਨ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਲਈ ਸਹੀ ਜਾਂ ਗਲਤ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਲਾਗੂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਅਭਿਲੇਖ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੀ ਪ੍ਰਚੁਰਤਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।

ਇਹਨਾਂ ਚਾਰ ਬਾਲਕਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਅਤੇ ਬੁੱਧ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਨਿਪੁਣਤਾ ਬਖ਼ਸ਼ੀ; ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਸਭ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਅਤੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੀ ਸਮਝ ਸੀ। ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਵੇ, ਖੋਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਬੂਕਦਨੇਸਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕੀਤੀ; ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦਾਨੀਏਲ, ਹਨਨਯਾਹ, ਮੀਸ਼ਾਏਲ ਅਤੇ ਅਜ਼ਰਯਾਹ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਵੀ ਨਾ ਮਿਲਿਆ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਰਾਜੇ ਦੇ ਅੱਗੇ ਖੜੇ ਰਹੇ। ਅਤੇ ਬੁੱਧ ਅਤੇ ਸਮਝ ਦੇ ਹਰ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜ ਦੇ ਸਾਰੇ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਅਤੇ ਜੋਤਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਦੱਸ ਗੁਣਾ ਉੱਤਮ ਪਾਇਆ। ਦਾਨੀਏਲ 1:17–20.

ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨਿਯਮ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸੱਚਾਈ ਦੋ ਗਵਾਹੀਆਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਲੋਕ ਇਸ ਸਿਧਾਂਤ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਸਫਲਤਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਇੱਕ ਅੰਗ, ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਦੁਆਰਾ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਪਦ ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਦੀ ਪਛਾਣ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।

“ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਇੱਕ ਮੁਹਰਬੰਦ ਪੁਸਤਕ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਇੱਕ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਹੋਈ ਪੁਸਤਕ ਵੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਘਟਨਾਵਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹਨ, ਰਹੱਸਮਈ ਅਤੇ ਅਗੋਚਰੀ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਉਹੀ ਲੜੀ ਦੁਬਾਰਾ ਉਠਾਈ ਗਈ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਕੁਝ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਦੁਹਰਾਇਆ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਨਹੀਂ ਦੁਹਰਾਉਂਦਾ ਜੋ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੀਆਂ।” Manuscript Releases, volume 9, 8.

ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਗਿਆਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਗਿਆਰਹਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਦੋ ਗਵਾਹ, ਜੋ ਐਲੀਆਹ ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਮੁੜ ਜੀ ਉੱਠਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਯੂਹੰਨਾ ਦੇ ਖੌਲਦੇ ਤੇਲ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਸ਼ੇਰਾਂ ਦੀ ਗੁਫ਼ਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਦੁਆਰਾ, ਅਤੇ ਐਲੀਆਹ ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਹੋਣ ਲਈ ਜੋ ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਇਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੱਚਾਈ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਐਲੀਆਹ ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਵਜੋਂ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਇਹ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ “ਗਿਆਰਾਂ, ਗਿਆਰਾਂ” ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦਾ ਕੇਵਲ ਇਕ ਸੰਖੇਪ ਨਮੂਨਾ ਹਨ। ਪਾਲਮੋਨੀ ਵਜੋਂ, ਮਸੀਹ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਅੰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸਮਰੂਪਤਾ-ਸਥਾਪਨ ਵਿੱਚ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਗਿਆਰਾਂ ਪਲੱਸ ਗਿਆਰਾਂ ਬਾਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਗੇ ਚੱਲ ਕੇ ਦੋ ਸੌ ਵੀਹ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਜਾਂ ਦਸਵੰਧ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੋ ਸੌ ਵੀਹ ਦਿਵਯਤਾ ਦੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਸੰਯੋਗ ਦਾ ਇਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਪਾਲਮੋਨੀ ਨੇ ਦੋ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਵਾਹਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ “ਦੋ ਸੌ ਵੀਹ” ਦਿਵਯਤਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਗੇ ਚੱਲ ਕੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਅਵਤਾਰ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਪਤਿਤ ਦੇਹ ਧਾਰਨ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖਜਾਤੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹ ਉਦਾਹਰਨ ਰੱਖੀ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ, ਤਾਂ ਮਸੀਹ ਆਪਣੀ ਦਿਵਯਤਾ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਜੋੜਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਦਿਵਯਤਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੋ ਗਵਾਹ ਹਨ।

“ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ,” ਜੋ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਖੁਲ੍ਹਿਆ, ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਵੀ ਸਮੇਟਦਾ ਹੈ ਕਿ ਯਿਸੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ “ਵਚਨ” ਹੈ।

ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਵਚਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਵਚਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ, ਅਤੇ ਵਚਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸੀ। ਉਹੀ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ। ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਬਣਿਆ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬਣਿਆ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਹ ਜੀਵਨ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਜੋਤ ਸੀ। ਅਤੇ ਜੋਤ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਨਾ ਕੀਤਾ। ਯੂਹੰਨਾ 1:1–5.

ਬਾਈਬਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ “ਬਚਨ” ਹੈ, ਜੋ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਸੀਹ ਦਿਵਤਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ। ਬਾਈਬਲ ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਨੇਮ ਦੇ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਇਲਿਆਹ ਵੀ ਹਨ।

“ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਬਾਰੇ ਨਬੀ ਅੱਗੇ ਇਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ: ‘ਇਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਖੜ੍ਹੇ ਦੋ ਜ਼ੈਤੂਨ ਦੇ ਰੁੱਖ ਅਤੇ ਦੋ ਦੀਵਟੀਆਂ ਹਨ।’ ਭਜਨਕਾਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਤੇਰਾ ਬਚਨ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਲਈ ਦੀਵਾ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਰਸਤੇ ਲਈ ਚਾਨਣ ਹੈ।’ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 11:4; ਭਜਨ ਸਹਿਤਾ 119:105। ਇਹ ਦੋ ਗਵਾਹ ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਨਿਯਮ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।” The Great Controversy, 267.

ਦੋ ਸਾਕਸ਼ੀ ਦੋ ਜੈਤੂਨ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਦੋ ਦੀਵੇਦਾਨ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਅਤੇ ਨਵਾਂ ਨਿਯਮ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਅਨੁਚੇਦ ਵਿੱਚ “ਤੇਰਾ ਬਚਨ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਕੁਲ ਦੇ ਸਿੰਘ ਦੁਆਰਾ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀ ਗਈ “ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੀ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ” “ਗਿਆਨ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਵਾਧਾ” ਹੈ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੋਣ ਦੇ ਉਮੀਦਵਾਰ ਹਨ। “ਗਿਆਨ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਵਾਧਾ” ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿੱਚ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਵੀ ਹੈ।

“‘ਤਦ ਮੈਂ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਦੀਵੇਦਾਨ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਇਹ ਦੋ ਜੈਤੂਨ ਦੇ ਰੁੱਖ ਕੀ ਹਨ? ਅਤੇ ਮੈਂ ਫਿਰ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਇਹ ਦੋ ਜੈਤੂਨ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਕੀ ਹਨ, ਜੋ ਦੋ ਸੋਹਣੀਆਂ ਨਲੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੋਂ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਤੇਲ ਉਡੇਲਦੀਆਂ ਹਨ? ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੇ ਆਖਿਆ, ਕੀ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਇਹ ਕੀ ਹਨ? ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਖਿਆ, ਨਹੀਂ, ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਇਹ ਉਹ ਦੋ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜ਼ਕਰਯਾਹ 4:11–14. ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਸੋਹਣੇ ਕਟੋਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਡੇਲਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਜੀਊਂਦੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਹਿਰਦਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਬਚਨ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ ਅਤੇ ਬੇਨਤੀਆਂ ਸਮੇਤ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਬਚਨ ਆਪ ਹੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ—ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਤੇਲ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਜੈਤੂਨ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਡੇਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜੇ ਹਨ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਬਪਤਿਸਮਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ਬੋਧ ਲਈ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇਵੇਗਾ। ਆਤਮਾ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਕੇਵਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਕਾਰਜ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਜੋ ਹਿਰਦੇ ਦੀਆਂ ਤੜਪਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਆਕਾਂਖਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰੇ।” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1180.

ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਬਾਈਬਲ ਵੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਵੀ, ਅਤੇ ਬਾਈਬਲ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅੱਗੇ, ਇਹ ਦੋ ਗਵਾਹ ਦਿਵਤਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਦੀ ਵੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਗਵਾਹਾਂ ਵਜੋਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸਬੂਤ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਸੰਯੁਕਤ ਦਿਵਤਾ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ। ਉਹ ਦਿਵਤਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਆਪਸੀ ਸੰਬੰਧ ਦੀ ਵੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਸੀੜ੍ਹੀ ਹੋਵੇ, ਵਾਹਿਕਾ, ਪਾਈਪਾਂ, ਦੂਤ, ਜਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਚਾਰਕ ਕੜੀ ਦੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੋਣ, ਮਨੁੱਖ ਤਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਜੀਵਨ ਜਾਂ ਮੌਤ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

“ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹੇ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਜਣਿਆਂ ਨੂੰ ਉਹੀ ਸਥਿਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ ਜੋ ਕਦੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੂੰ ਢਾਕਣ ਵਾਲੇ ਕਰੂਬ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਸਿੰਹਾਸਨ ਨੂੰ ਘੇਰਨ ਵਾਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੀਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਨਾਲ ਨਿਰੰਤਰ ਸੰਚਾਰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਸੋਨੇ ਦਾ ਤੇਲ ਉਸ ਕਿਰਪਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਦੀਵਿਆਂ ਨੂੰ ਭਰਪੂਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਝਿਲਮਿਲਾ ਕੇ ਬੁੱਝ ਨਾ ਜਾਣ। ਜੇ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਉਡੇਲਿਆ ਨਾ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਬੁਰਾਈ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਪੂਰਾ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦੀਆਂ।”

“ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਾਨੂੰ ਭੇਜਦਾ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਸੁਨਹਿਰੇ ਤੇਲ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਡੇਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਪੁਕਾਰ ਉੱਠੇਗੀ, ‘ਵੇਖੋ, ਦੂਲਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੋ,’ ਤਦੋਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨੂੰ ਸਾਂਭ ਕੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਵਾਂਗ ਪਾਉਣਗੇ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਤੇਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਮੂਸਾ ਵਾਂਗ ਬੇਨਤੀ ਕਰੀਏ, ‘ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿਖਾ,’ ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮ ਸਾਡੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਡੇਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਸੁਨਹਿਰੀਆਂ ਨਲੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਸੁਨਹਿਰਾ ਤੇਲ ਸਾਨੂੰ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ। ‘ਨਾਹ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਨਾਹ ਬਲ ਨਾਲ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਆਤਮਾ ਨਾਲ, ਸੈਨਾਵਾਂ ਦੇ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਇਹ ਵਚਨ ਹੈ।’ ਧਰਮ ਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਚਮਕੀਲੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬੱਚੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਦੀਵਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।” Review and Herald, July 20, 1897.

ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦਾ ਉਡੇਲਿਆ ਜਾਣਾ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 11:11 ਦੁਆਰਾ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਯਤਾਂ ਗਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਚਾਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਰੀ ਪਾਤਰ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਲੋੜੀਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਆਯਤਾਂ ਤੇਰਾਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਚਾਰ ਅਜੇਹੇ ਪਾਤਰ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਨੀ ਲੋੜੀਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਯਤ ਸੋਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਚਾਰ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਇਸੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਜੀ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਵਜੋਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਯੋਗ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਯਤਾਂ ਗਿਆਰਾਂ ਤੋਂ ਸੋਲਾਂ ਤੱਕ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਪਾਤਰਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰੀਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਉਸ ਲੜੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਇਸੇ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਆਯਤ ਚਾਲੀ ਦੇ ਗੁਪਤ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਆਵਰਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਇਹ ਵੀ ਉਚਿਤ ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਇਤ ਚਾਲੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਜੋ 1989 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਉਘੜਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਆਪਣੀ ਰਾਹ ਲੈ, ਹੇ ਦਾਨੀਏਲ: ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਬਚਨ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਬੰਦ ਅਤੇ ਮੋਹਰਬੰਦ ਰਹਿਣਗੇ। ਬਹੁਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਬਣਾਏ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਪਰਖੇ ਜਾਣਗੇ; ਪਰ ਦੁਸ਼ਟ ਦੁਸ਼ਟਤਾ ਹੀ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣਗੇ: ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਮਝੇਗਾ; ਪਰ ਗਿਆਨੀ ਸਮਝਣਗੇ। ਦਾਨੀਏਲ 12:9, 10.

ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਇਤ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ 1798 ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਫ਼ਰਾਂਸ ਦੇ ਨੇਪੋਲੀਅਨ ਨੇ ਪੋਪ ਨੂੰ ਕੈਦ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ। ਨੇਪੋਲੀਅਨ ਦਾ ਜਾਇਜ਼ ਠਹਿਰਾਉ 1797 ਵਿੱਚ ਟੋਲੈਂਟੀਨੋ ਦੀ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਸੰਧੀ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਸੀ। ਨੇਪੋਲੀਅਨ ਅਤੇ ਪੋਪ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦਾ ਪੂਰਵਰੂਪ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਛੇਵੀਂ ਅਤੇ ਸੱਤਵੀਂ ਆਇਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਵਿਆਹ-ਸੰਧੀ ਅਤੇ ਛੇਵੀਂ ਅਤੇ ਸੱਤਵੀਂ ਆਇਤਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜੇ ਦੁਆਰਾ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜੇ ਦੀ ਹਾਰ 1798 ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਈ ਗਈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀਆਂ ਛੇਵੀਂ ਅਤੇ ਸੱਤਵੀਂ ਆਇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ, ਅਤੇ ਪਟੋਲੇਮੀ ਫ਼ਿਲਾਡੈਲਫ਼ਸ, ਦੂਜੇ ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਅਤੇ ਐਂਟੀਓਕਸ ਥਿਓਸ, ਸੀਰੀਆ ਦੇ ਤੀਜੇ ਰਾਜੇ, ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਯੁੱਧ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਆਇਤਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਪਟੋਲੇਮੀ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਐਂਟੀਓਕਸ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਸੀ।

ਆਯਤਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਪਟੋਲੇਮੀ ਅਤੇ ਐਂਟੀਓਕਸ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਜੋ ਆਪਣੀ ਵਾਰੀ ਵਿੱਚ 1798 ਵਿੱਚ ਨੇਪੋਲੀਅਨ ਅਤੇ ਪਾਪਾ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਸੀ—ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਅਜਿਹੀਆਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਆਯਤਾਂ ਗਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁਤਿਨ ਅਤੇ ਜ਼ੇਲੇਨਸਕੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਕਿ 1798 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨੇਪੋਲੀਅਨ ਅਤੇ ਪਾਪਾ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਧੂਰਾ ਹੈ ਜੇਕਰ ਗੱਲ ਉੱਥੇ ਹੀ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ। ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਯਤਾਂ ਛੇ ਅਤੇ ਸੱਤ ਨੇਪੋਲੀਅਨ ਅਤੇ ਪਾਪਾ ਬਾਰੇ ਕੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਪਟੋਲੇਮੀ ਅਤੇ ਐਂਟੀਓਕਸ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਉਸੇ ਸਮੇਂਕਾਲ ਬਾਰੇ ਕੀ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਸੱਚਾਈ ਦੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ, ਤਦ ਅਸੀਂ ਇਹ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਪਿਛਲੀਆਂ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪੂਰਤੀਆਂ ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਯਤ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਰਦਿਆਂ ਉਹ ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਯਤ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਵੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਪੁਤਿਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਨੇਪੋਲੀਅਨ ਅਤੇ ਪਟੋਲੇਮੀ ਰਹੇ ਹਨ—ਉਹ ਪੁਤਿਨ ਜਿਸ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਆਯਤਾਂ ਛੇ ਅਤੇ ਸੱਤ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ—ਆਯਤਾਂ ਗਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਬਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਅਜਗਰ ਅਤੇ ਦਰਿੰਦੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਅਵਲੋਕਨ, ਜਿਵੇਂ ਯੂਹੰਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰੇਗਾ, ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ “ਨਿੱਤ ਦੀ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਉਜਾੜ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਘਿਣਾਉਣੀ ਵਸਤੂ” ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕਰੇਗਾ, ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ਤੇ ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਮਿਲਦੇ-ਜੁਲਦੇ ਹਨ। ਯੂਹੰਨਾ ਇਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਅਜਗਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਦਰਿੰਦੇ ਨੂੰ ਸਮਰਥਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਭੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਦਰਿੰਦੇ ਵਰਗਾ ਕੌਣ ਹੈ? ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਕੌਣ ਹੈ? ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 13:4।

ਅਜਗਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨਾ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਬੁੱਤਪਰਸਤੀ ਦੇ ਧਰਮ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਾਨੀਏਲ ਵੀ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਅੱਠ ਦੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਨੌਂ ਤੋਂ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ “ਛੋਟੇ ਸਿੰਗ” ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਬੁੱਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਅਤੇ ਪਾਪੀ ਰੋਮ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰੇ, ਤਥਾਪਿ ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਪੱਸ਼ਟ ਭੇਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬੁੱਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਦੇ ਛੋਟੇ ਸਿੰਗ ਨੂੰ ਪੁਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਪਾਪੀ ਰੋਮ ਦੇ ਛੋਟੇ ਸਿੰਗ ਨੂੰ ਇਸਤ੍ਰੀਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ। ਅਧਿਆਇ ਸੱਤ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਬੁੱਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਰਿਆਸਤਾਂ ਤੋਂ “ਵੱਖਰਾ” ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਇਹ ਵੀ ਹੋਰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਾਪੀ ਰੋਮ ਵੀ “ਵੱਖਰਾ” ਸੀ। ਰੋਮ, ਚਾਹੇ ਬੁੱਤਪਰਸਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪਾਪੀ, ਵੱਖਰਾ ਹੈ। ਰੋਮ ਦਾ ਪੁਰਸ਼-ਚਿੰਨ੍ਹ, ਜੋ ਬੁੱਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਹਾਬ ਅਤੇ ਹੇਰੋਦੇਸ ਦੁਆਰਾ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਪਾਪਾਈ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਨਾਲ ਵਿਆਹੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਇਸਤ੍ਰੀ ਕਲੀਸੀਆਈ ਰਾਜਕਾਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪੁਰਸ਼ ਰਾਜਸੀ ਰਾਜਕਾਰੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਇੱਕ ਪੁਰਸ਼ ਅਤੇ ਇੱਕ ਇਸਤ੍ਰੀ ਦੇ ਇੱਕ ਹੋ ਜਾਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਇਸ ਹਕੀਕਤ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬੁੱਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਅਤੇ ਪਾਪੀ ਰੋਮ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਮਾਨ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਹੀ ਦੇਹ ਹਨ।

1798 ਵਿੱਚ ਪਾਪਸੀ ਨਾਲ ਫਰਾਂਸ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਉਸ ਸੰਬੰਧ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਹੈ ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਪਾਪਸੀ ਨਾਲ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੋਵੇਗਾ ਜਦੋਂ ਦਸ ਰਾਜੇ ਰੋਮ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜ ਦੇਣਗੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਣਗੇ।

ਅਤੇ ਉਹ ਦਸ ਸਿੰਗ, ਜੋ ਤੂੰ ਉਸ ਦਰਿੰਦੇ ਉੱਤੇ ਵੇਖੇ ਸਨ, ਇਹ ਵੇਸ਼ਿਆ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਜਾੜ ਅਤੇ ਨੰਗੀ ਕਰ ਦੇਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜ ਦੇਣਗੇ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 17:16।

ਜਦੋਂ 538 ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਾਂਸ ਨੇ ਪਾਪਾਈ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਸੱਤਾ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾਇਆ, ਤਾਂ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਸੰਬੰਧ ਉਸ ਕੰਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਸਮੇਂ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਦੇ ਘਾਤਕ ਘਾਵ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕਰੇਗਾ।

ਅਤੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਵਿਚੋਂ ਉੱਠਦਾ ਵੇਖਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੇਮਨੇ ਵਰਗੇ ਦੋ ਸਿੰਗ ਸਨ, ਪਰ ਉਹ ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਬੋਲਦਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਸਾਰਾ ਅਧਿਕਾਰ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਰਤਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਉਸ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਪਹਿਲੇ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਾਰੂ ਘਾਅ ਭਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਹ ਵੱਡੇ ਅਚਰਜਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਤਨਾ ਕਿ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅੱਗ ਵੀ ਉਤਾਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਚਰਜਕਰਮਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਰਨ ਦਾ ਉਸ ਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭਰਮਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤ ਬਣਾਉਣ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤਲਵਾਰ ਦਾ ਘਾਅ ਲੱਗਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਭੀ ਉਹ ਜੀਉਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 13:11–14.

ਆਇਤ ਚਾਲੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ 1798 ਦਾ “ਅੰਤ ਦਾ ਸਮਾਂ” ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉੱਤਰ ਦਾ ਆਤਮਿਕ ਰਾਜਾ ਦੱਖਣ ਦੇ ਆਤਮਿਕ ਰਾਜੇ ਦੁਆਰਾ ਹਟਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਪੋਪਾਈ ਰਾਜ ਦੇ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਦੋ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਸਮਾਪਤੀ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਲੱਛਣ ਉਸਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। 538 ਵਿੱਚ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਚੌਥਾ ਰਾਜ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਰਾਜ ਲਈ ਥਾਂ ਛੱਡ ਗਿਆ, ਅਤੇ 1798 ਵਿੱਚ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਪੰਜਵਾਂ ਰਾਜ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਲਈ ਥਾਂ ਛੱਡ ਗਿਆ।

538 ਲੇਵੀਆਂ ਛੱਬੀ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰੀ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਰਾਜ ਉੱਤੇ ਆਏ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦਾ ਵੀ ਇੱਕ ਮੱਧਲਾ ਮੀਲ-ਪੱਥਰ ਹੈ, ਜੋ 723 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਅੱਸੂਰ ਨੇ ਇਫ਼ਰਾਈਮ ਨੂੰ ਬੰਦੀਵਾਸ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ। ਇਸ ਲਈ 1798 ਵਿੱਚ ਨਾ ਕੇਵਲ 538 ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਲੱਛਣ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਪਰ 723 ਈ.ਪੂ. ਦੇ ਵੀ ਹਨ। 723 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀਆਂ ਦਸ ਜਾਤੀਆਂ ਅੱਸੂਰ ਦੁਆਰਾ ਡਾਹੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਦੋ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲ ਬਾਅਦ 538 ਵਿੱਚ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਨੂੰ ਪੋਪਤੰਤਰਕ ਰੋਮ ਦੁਆਰਾ ਡਾਹਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਫਿਰ 1798 ਵਿੱਚ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੇ ਫ਼ਰਾਂਸ ਨੇ ਡਾਹ ਦਿੱਤਾ।

1798 ਵਿੱਚ ਫਰਾਂਸ ਨੇ, ਜੋ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ, ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਨੂੰ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ। 538 ਵਿੱਚ ਫਰਾਂਸ ਨੇ, ਜੋ ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਦੇ ਦਸ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਘਟਨ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਨੂੰ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾਇਆ। ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਵੇਲੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ 538 ਵਿੱਚ ਫਰਾਂਸ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਦਸ ਰਾਜੇ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ 1798 ਵਿੱਚ ਫਰਾਂਸ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਇਜ਼ਰਾਏਲ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ “ਸੱਤ ਵਾਰਾਂ” ਦਾ ਨਿਆਂ ਉਹਨਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਜੋ ਉੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਨਿਕਲੇ ਸਨ।

ਇਸਰਾਏਲ ਇੱਕ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਭੇਡ ਹੈ; ਸਿੰਘਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਪਹਿਲਾਂ ਅਸ਼ੂਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਬਾਬਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨਬੂਕਦਰੇਜ਼ਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ। ਯਿਰਮਿਯਾਹ 50:17.

ਅੱਸ਼ੂਰ ਉੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਆਇਆ ਅਤੇ 723 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਦਸ ਕਬੀਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਬਾਬਲ ਨੇ 677 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਯਹੂਦਾ ਨੂੰ ਬੰਦੀ ਬਣਾ ਲਿਆ। ਭਾਵੇਂ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਇਸਰਾਏਲ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਸੀ, ਤਾਂ ਵੀ ਦੋਵੇਂ ਰਾਜ ਉੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਆਏ ਵੈਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਜਿੱਤੇ ਗਏ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੰਦੀ ਬਣਾਕੇ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਵੈਰੀ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਇਸਰਾਏਲ ਅਤੇ ਯਹੂਦਾ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। 723 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਦੱਖਣ ਦੇ ਦਸ-ਗੁਣਾ ਰਾਜ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੁਆਰਾ ਜਿੱਤ ਲਏ ਜਾਣ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। 538 ਮੂਰਤੀਪੂਜਾ ਤੋਂ ਪਾਪਾਈਵਾਦ ਵੱਲ ਇੱਕ ਸੰਕ੍ਰਮਣ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਦੁਆਰਾ ਦਸ-ਗੁਣਾ ਰਾਜ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦਾ ਵੀ। 1798 ਇੱਕ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜੇ ਦੁਆਰਾ ਪਰਾਜਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜੋ ਦਸ-ਗੁਣਾ ਰਾਜ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਅਤੇ ਉਸੇ ਘੜੀ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਭੂਚਾਲ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਭੂਚਾਲ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਹਜ਼ਾਰ ਮਨੁੱਖ ਮਾਰੇ ਗਏ; ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਦੇ ਲੋਕ ਭੈਬੀਤ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕੀਤੀ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 11:13.

538 ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੰਕ੍ਰਮਣ ਦਾ ਸਮਾਂ, ਜਦੋਂ ਰੋਮ ਬੁਤਪਰਸਤ ਤੋਂ ਪਾਪਾਈ ਬਣਿਆ, ਦਾਨੀਏਲ ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਪੁਲਿੰਗ ਤੋਂ ਇਸਤ੍ਰੀਲਿੰਗ ਵੱਲ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਬਦਲਾਅ ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਰਾਜਕਾਜ ਤੋਂ ਕਲੀਸਿਆਕਾਜ ਵੱਲ ਦਾ ਬਦਲਾਅ ਹੈ। “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਪਹਿਲੇ ਅੱਖਰ (723 ਈ.ਪੂ.) ਲਈ “ਸੱਚਾਈ” ਦੀ ਮੋਹਰ ਧਾਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਇਬਰਾਨੀ ਵਰਣਮਾਲਾ ਦੇ ਬਾਈਂਵੇਂ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਅੱਖਰ (1798) ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਤੇਰਵਾਂ ਅਤੇ ਮੱਧਲਾ ਅੱਖਰ ਬਗਾਵਤ (538) ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਇਹ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ “ਅਪਰਾਧ” ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ “ਉਜਾੜ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ” ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਮਿਲਾਪੀ ਰਚਨਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਲੀਸਿਆ ਉਸ ਸੰਬੰਧ ‘ਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਰੱਖਦੀ ਸੀ। ਉਹ “ਅਪਰਾਧ” 538 ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀਆਂ ਦਸ ਉੱਤਰੀਆਂ ਗੋਤਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦੇ ਅਰਸੇ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਾਹ-ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੱਧਲਾ ਅਤੇ ਰੂਪਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਤੇਰਵਾਂ ਅੱਖਰ ਹੈ।

1798 ਵਿੱਚ, ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਨਿਰਧਾਰਤ “ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ” ਵਿੱਚ, ਨਾਸਤਿਕ ਫਰਾਂਸ ਨੇ—ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ—ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਪਾਪਾਈ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਮਾਰੂ ਘਾਅ ਦਿੱਤਾ। 1989 ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਅਧਿਕਾਰ ਨੇ ਨਾਸਤਿਕ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪ੍ਰਤਿਘਾਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਬਣ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਇਸ ਪ੍ਰਤਿਘਾਤ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਵੈਟਿਕਨ ਦਰਮਿਆਨ ਇੱਕ ਗੁਪਤ ਗਠਜੋੜ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। 1989 ਵਿੱਚ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦਾ ਬਹਾ ਕੇ ਲੈ ਜਾਣਾ ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਇਤ ਦੇ ਲਿਖਿਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਗਲੀ ਆਇਤ, ਅਰਥਾਤ ਇਕਤਾਲੀਵੀਂ ਆਇਤ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਸੰਡੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, 1989 ਵਿੱਚ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਪਤਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅਗਲੀ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਸੰਡੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ, ਅਸੀਂ ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਇਤ ਦੇ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਜੀ ਰਹੇ ਹਾਂ।

ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਇਤ 1798 ਵਿੱਚ ਦੱਖਣ ਦੇ ਇੱਕ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਇੱਕ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ 1989 ਵਿੱਚ ਦੱਖਣ ਦੇ ਇੱਕ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਇੱਕ ਰਾਜੇ ਦੀ, ਨਾਲ ਹੀ ਇੱਕ ਤੀਜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਵੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਥਾਂ, ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਘੁੜਸਵਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਅਤੇ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ ਉਸ ਉੱਤੇ ਠੇਸ ਮਾਰੇਗਾ; ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਰਥਾਂ, ਘੁੜਸਵਾਰਾਂ ਅਤੇ ਬਹੁਤੀਆਂ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਸਮੇਤ ਬਵੰਡਰ ਵਾਂਗ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੱਸ ਪਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉੱਫਾਨ ਮਾਰਦਾ ਹੋਇਆ ਲੰਘ ਜਾਵੇਗਾ। ਦਾਨੀਏਲ 11:40.

1798 ਵਿੱਚ “ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ” ਇੱਕ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਨੈਪੋਲੀਅਨ ਦਾ ਇੱਕ ਜਨਰਲ ਵੈਟੀਕਨ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਪੋਪ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰਕੇ ਕੈਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। 1989 ਵਿੱਚ 1798 ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ੋਧ ਹੋਇਆ। 1798 ਅਤੇ 1989 ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਪਰਿਵਰਤਨ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ। 1798 ਦੇ ਸਮੇਂ-ਅੰਤਰਾਲ ਵਿੱਚ ਨਾਸਤਿਕ ਫ਼ਰਾਂਸ, ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਦੱਖਣ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਆਤਮਿਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਪੂਤਿਨ ਦੀ ਰੂਸ ਉਸ ਦਾ ਆਖ਼ਰੀ ਹੋਣ ਲਈ ਨਿਧਾਰਤ ਹੈ। ਫ਼ਰਾਂਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਤੇ ਨਾਸਤਿਕ ਫ਼ਰਾਂਸ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਾਂਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੋ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮਿਸਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦਰਿੰਦਾ ਜੋ ਅਥਾਹ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਉਸੇ ਸਮੇਂ-ਅੰਤਰਾਲ ਦੌਰਾਨ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।

ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ 1798 ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਾਂਸ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ 1989 ਤੱਕ ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਦਾ ਆਤਮਿਕ ਰਾਜਾ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 1989 ਵਿੱਚ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦਾ ਝਾੜੂ ਵਾਂਗ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ, ਜੋ ਪੋਪ ਜੌਨ ਪੌਲ ਦੂਜੇ ਅਤੇ ਰੋਨਾਲਡ ਰੀਗਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਗੁਪਤ ਗਠਜੋੜ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ, ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਇਤ ਦਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਅਤੇ ਆਇਤ ਦਸ ਲਈ ਇੱਕ ਦੂਜੀ ਗਵਾਹੀ ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ ਉਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜਾਂ ਉੱਤੇ ਪੱਚੀ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਦੋ ਸ਼ਾਪ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਧਿਆਇ ਸੱਤ ਤੋਂ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।

ਇਸ ਲਈ 1989 ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਗੁੱਥੀਆਂ ਦੇ ਨਿਰਾਕਰਣ ਲਈ ਸੰਦਰਭ-ਬਿੰਦੂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਓਸੇ ਵੇਲੇ ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਯਤ ਉਘਾੜੀ ਗਈ ਸੀ। ਹੁਣ ਇਹ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਯਤ 1798 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਕਤਾਲੀਵੀਂ ਆਯਤ ਦੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ’ਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਬੋਲੇਗਾ ਅਤੇ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਆਪਣਾ ਸ਼ਾਸਨ ਸਮਾਪਤ ਕਰੇਗਾ। ਇਸ ਨੇ 1798 ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਜਦੋਂ ਪੰਜਵੇਂ ਰਾਜ ਨੂੰ ਇੱਕ ਘਾਤਕ ਘਾਵ ਲੱਗਾ। 1798 ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨੇ Alien and Sedition Acts ਪਾਸ ਕੀਤੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਬਿਲਕੁਲ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਹੀ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਦੇ ਅੰਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਦਰਸਾਇਆ। ਇਸ ਲਈ ਪਦ ਚਾਲੀ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ।

1798 ਇਬਰਾਨੀ ਵਰਣਮਾਲਾ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਅੱਖਰ ਹੈ, ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਇਬਰਾਨੀ ਵਰਣਮਾਲਾ ਦਾ ਬਾਈਂਵਾਂ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਅੱਖਰ ਹੈ, ਅਤੇ 1989 ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ ਜੋ ਤੇਰ੍ਹਾਂ ਸੰਖਿਆ ਅਤੇ ਇਬਰਾਨੀ ਵਰਣਮਾਲਾ ਦੇ ਤੇਰ੍ਹਵੇਂ ਅੱਖਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। 1989 ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਨਾਲ ਰੀਗਨ ਦੀ ਗੁਪਤ ਗਠਜੋੜ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। 1989 ਉਹਨਾਂ ਆਖਰੀ ਅੱਠ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੇ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵੱਧਦੀ ਹੋਈ ਬਗਾਵਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹਨ। 1989 ਨੇ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਪਰਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਜੋ ਉਪਾਸਕਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਵਰਗਾਂ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਰਚੀ ਗਈ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਥੋੜੇ ਹਨ; ਅਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਬਹੁਤੇ ਹਨ। 1989 ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਦੇ ਕੇਂਦਰੀ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਤੇਰ੍ਹਵੇਂ ਅੱਖਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਲੀਵਾਂ ਪਦ “ਸੱਚਾਈ” ਦੀ ਮੋਹਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ, ਜੋ ਆਇਤ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੇ ਹਨ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਯੂਹੰਨਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਝੂਠਾ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਜਗਰ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਆਰਮਾਗੇਡਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ ਅਜਗਰ ਹੈ, ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਜਾਨਵਰ ਹੈ; ਰਥ, ਜਹਾਜ਼ ਅਤੇ ਘੋੜਸਵਾਰ ਝੂਠਾ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਹਨ। 1989 ਵਿੱਚ ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਇਤ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਗਿਆਰਹੀਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਹੀਂ ਆਇਤਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ 1989 ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਤਰਕਸੰਗਤ ਤੌਰ ਤੇ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਬਾਰੇ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਹਾਂ।

1989 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ, ਪਾਪਾਈ ਲਈ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰੋਕਸੀ ਯੁੱਧ ਦਸਵੀਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਵੀਂ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਯਤਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲਗਾਤਾਰ ਇਤਿਹਾਸ ਵਜੋਂ ਹੀ ਵਿਚਾਰਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹੀ “Antiochus Magnus” ਦਸਵੀਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਵੀਂ ਆਯਤਾਂ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਤਿੰਨ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਤਿੰਨੋਂ ਯੁੱਧ ਇੱਕ ਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਅੰਤੀਓਕਸ ਮੈਗਨਸ ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨੋਂ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਆਇਤ ਦਸ ਅਤੇ ਯਸਾਯਾਹ 8:8, ਆਇਤ ਚਾਲੀ ਦੀ 1989 ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਦੋ ਗਵਾਹ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਇਤ ਚਾਲੀ, ਆਇਤ ਦਸ ਅਤੇ ਯਸਾਯਾਹ 8:8 ਵਿੱਚ ਸੰਦੇਸ਼-ਸੰਦਰਭ ਦਾ ਬਿੰਦੂ ਹੈ। “ਰਥ, ਜਹਾਜ਼ ਅਤੇ ਘੋੜਸਵਾਰ” ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਤੇਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਦੋ ਸਿੰਗਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅੰਤ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ “ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਬੋਲਦਾ ਹੈ,” ਤਦ ਉਹ ਦੋ ਸਿੰਗ ਹੁਣ ਰਿਪਬਲਿਕਨਵਾਦ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਕਥਿਤ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਕੈਥੋਲਿਕਵਾਦ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਸੰਵਿਧਾਨਕ ਗਣਰਾਜ ਨੂੰ ਇੱਕ ਤਾਨਾਸ਼ਾਹੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤਰਾਲ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਦੋ ਸਿੰਗ ਆਰਥਿਕ ਅਤੇ ਸੈਨਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋਣਗੇ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਤੇਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਖਰੀਦਣ ਅਤੇ ਵੇਚਣ ਲਈ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਛਾਪ ਕਬੂਲ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੀ ਧਮਕੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਵੀ। ਉਹ ਦੋ ਸਿੰਗ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ “ਜਹਾਜ਼” ਹਨ ਜੋ ਆਰਥਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ “ਘੋੜਸਵਾਰ ਅਤੇ ਰਥ” ਹਨ ਜੋ ਸੈਨਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ।

1989 ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਆਇਤਾਂ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਫੀਆ ਅਤੇ ਪਾਨੀਅਮ ਦੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪੂਰਤੀ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਉਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਧੀ ਵਰਤਣੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਜੋ 1989 ਅਤੇ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਪਤਨ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਵਰਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਆਇਤਾਂ ਦੱਸ ਤੋਂ ਪੰਦਰ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈਆਂ ਤਿੰਨਾਂ ਹੀ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਅੰਤੀਓਖੁਸ ਮੈਗਨਸ ਦਾ ਹੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਅੰਤੀਓਖੁਸ ਰਥਾਂ, ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਘੋੜਸਵਾਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜੋ 1989 ਵਿੱਚ ਰੋਨਾਲਡ ਰੀਗਨ ਸੀ, ਅੱਠ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਖਰੀ ਵੀ ਛੇਵਾਂ ਸੀ ਅਤੇ ਹੁਣ ਉਹੀ ਸੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਠਵਾਂ ਹੈ।

ਯਸਾਯਾਹ ਤੇਈ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ (ਉਹ ਵੈਸ਼ਿਆ ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਭਿਚਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ) ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਰਾਜਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਲੁਕਾਈ ਹੋਈ ਰਹੇਗੀ। 1989 ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪਤਾ ਐਂਟਿਓਕਸ ਮੈਗਨਸ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਨਾਸ਼ਤਿਕਤਾ ਦੇ ਉਸ ਦਰਿੰਦੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਪਣੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿ ਸ਼ਕਤੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ 1798 ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰੂ ਘਾਉ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।

ਦਸਵੇਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਵੇਂ ਵਚਨ ਤੱਕ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਲੜਾਈਆਂ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ—ਅਰਥਾਤ ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਦੇ ਰਾਜੇ—ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਯੁੱਧ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸੂਰ ਦੀ ਲੁਕਵੀਂ ਵੇਸ਼ਿਆ ਵਜੋਂ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਪੁਨਰਸਥਾਪਨਾ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਹਾਰ ਵੱਲ ਵਧਦਿਆਂ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦਸਵੇਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਵੇਂ ਵਚਨਾਂ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਲੜਾਈਆਂ ਦੀਆਂ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪੂਰਤੀਆਂ ਸਾਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਐਂਟਿਓਕਸ ਮੈਗਨਸ ਜਿੱਤਿਆ, ਪਰ ਵਿਚਕਾਰਲੀ ਲੜਾਈ ਉਹ ਹਾਰ ਗਿਆ। 1989 ਦੇ ਰੋਨਾਲਡ ਰੀਗਨ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ, ਪੋਪ ਜੌਨ ਪੌਲ ਦੂਜੇ ਅਤੇ ਸੋਵੀਅਤ ਸੰਘ ਦੇ ਪਤਨ ਸਮੇਤ, ਤਿੰਨ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਖਰੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸਮਕੱਖ ਰੂਪ ਰੱਖਣਗੀਆਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉਹ ਵਚਨ ਹਨ ਜੋ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਹਿਲਾਂ ਖੋਲ੍ਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਚਾਲੀਵਾਂ ਵਚਨ 1798 ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਫਿਰ 1989 ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਵਚਨ ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਜੁਲਾਈ 2023 ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ।

ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਅਨਮੋਹਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਰਵੋਚ ਸੱਚਾਈ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਕਿ ਯਿਸੂ ਪਹਿਲਾ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਆਰੰਭ ਰਾਹੀਂ ਅੰਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਲਈ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਉੱਤੇ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਅਨਮੋਹਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਸੰਦੇਸ਼ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਬੰਦ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਦੇ ਬੰਦ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੱਕ ਲੈ ਗਿਆ। ਉਨਾਸੀਹ ਸੌ ਅਠਾਨਵੇਂ ਵਿੱਚ ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਅਨਮੋਹਰਿਆ ਜਾਣਾ, ਜੋ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵੀ ਹੈ, ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ 1989 ਦੇ ਅਨਮੋਹਰਿਆ ਜਾਣੇ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਅੰਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪ ਸੀ। 1798 ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਅਨਮੋਹਰਿਆ ਜਾਣਾ, ਜਿਸ ਨੇ 1989 ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪ ਦਿੱਤਾ, 2023 ਵਿੱਚ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਅਨਮੋਹਰਿਆ ਜਾਣੇ ਲਈ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰੇਖਾ, ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ ਰਾਹ-ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ 1798, 1989 ਅਤੇ 2023 ਦੇ ਨਾਲ, ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਕੰਮ ਅਤੇ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਦੀ ਬਾਹਰੀ ਰੇਖਾ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦੀ ਹੈ।

ਗਿਆਰਹਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਲੜਾਈ, ਜੋ ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਸੀ ਜਦੋਂ ਐਂਟਿਓਕਸ ਪਟੋਲਮੀ ਦੁਆਰਾ ਪਰਾਜਿਤ ਹੋਇਆ, ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਇੱਕ ਹਾਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਵਰਤਮਾਨ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਯੂਕਰੇਨ ਦੇ ਨਾਜ਼ੀ ਹਨ, ਜੋ ਪੱਛਮੀ ਯੂਰਪੀ ਗਲੋਬਲਵਾਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਨਾਲ ਗਠਜੋੜ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ EU, NATO ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਗਲੋਬਲਵਾਦੀਆਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਦਮ ਮਿਲਾ ਕੇ ਚੱਲ ਰਹੇ ਹਨ। ਜੇ ਐਂਟਿਓਕਸ ਮੈਗਨਸ ਤਿੰਨਾਂ ਹੀ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ 1989 ਵਿੱਚ ਇਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਯੂਕਰੇਨੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਪਾਨੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ? ਪਦ ਦਸ, ਪਦ ਗਿਆਰਾਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਾਂ ਤੱਕ ਦੀ ਸਮਝ ਲਈ ਕੁੰਜੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ 1989 ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਤਿੰਨਾਂ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੀ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਐਂਟਿਓਕਸ ਨੂੰ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਨ ਲਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਜਾਇਜ਼ ਠਹਿਰਾਵਾ ਕੀ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਤਿੰਨਾਂ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਉੱਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ?

ਯੂਕਰੇਨੀ ਜੰਗ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਪਹਿਚਾਣ ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨੇ ਯੂਕਰੇਨ ਦੇ ਨਾਜ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ-ਸਰੂਪ ਛਵੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ—ਉਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜੋ ਸਦਾ ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਆਪਣੇ ਗੰਦੇ ਕੰਮ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਹੀ ਉਪਯੋਗ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਆਇਤਾਂ ਦਸ ਤੋਂ ਪੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਦਾ ਉੱਤਰ ਦੇਣ ਲਈ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਅੰਤਿਓਖੁਸ ਦੇ ਗੁਣ-ਲੱਛਣਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਅਧਿਐਨ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਦਿਆਦੋਖੀ ਯੁੱਧ 323–281 ਈ.ਪੂ. ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਦਿਆਦੋਖੀ (ਯੂਨਾਨੀ ਵਿੱਚ “ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ”) ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਏ ਸੰਘਰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਸੀ; ਇਹ ਉਹ ਸੈਨਾਪਤੀ ਅਤੇ ਅਲੈਕਜ਼ੈਂਡਰ ਮਹਾਨ ਦੇ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 323 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਮਰਾਜ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ੇ ਲਈ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ। ਪਹਿਲਾ ਅੰਤਿਓਖੁਸ, ਅੰਤਿਓਖੁਸ ਪਹਿਲਾ ਸੋਤਰ ਸੀ, ਜੋ ਸੇਲਿਊਕਸ ਪਹਿਲਾ ਨਿਕੇਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ; ਸੇਲਿਊਕਸ ਅਲੈਕਜ਼ੈਂਡਰ ਦੇ ਦਿਆਦੋਖੀ (ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀਆਂ) ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਸੇਲਿਊਕਿਡ ਸਮਰਾਜ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ।

ਅੰਟਿਓਕਸ ਨਾਮ ਦਾ ਅਰਥ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ: ਜੋ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਥਾਂ ‘ਤੇ ਖੜ੍ਹਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਸਦਾ ਸਹਾਰਾ ਕਰੇ। ਅੰਟਿਓਕਸ ਰੋਮ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅੰਟਿਓਕਸ ਵਰਗੀ ਹੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕਤਾ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅੰਟਿਓਕਸ ਨਾਮ ਸੇਲਿਊਸਿਡ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਸਥਾਪਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਅੰਟਿਓਕਸ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਥਾਂ ‘ਤੇ ਖੜ੍ਹਿਆ, ਉਹ ਉਸਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧੀ ਸੀ। ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਸ਼ੈਤਾਨ ਅਤੇ ਪੋਪ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪੋਪ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧੀ ਹੈ। ਇਹ ਸੇਲਿਊਸਿਡ ਸਾਮਰਾਜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵੰਸ਼ੀ ਨਾਮ ਬਣ ਗਿਆ, ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਅੰਟਿਓਕਸ ਪਹਿਲਾ ਸੋਤੇਰ ਅਤੇ ਅੰਟਿਓਕ ਸ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਇਸਦੇ ਸੰਬੰਧ ਕਾਰਨ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਜਾਂ ਤਾਂ ਸੇਲਿਊਕਸ ਪਹਿਲੇ ਦੇ ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਨਾਮ ‘ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਪੋਪ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਅੰਟਿਓਕਸ ਨਾਮ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਲਈ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਦਾ ਸਥਾਪਕ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਸੀ।

323 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਸਿਕੰਦਰ ਮਹਾਨ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਦਾ ਸਮਰਾਜ ਦਿਆਦੋਖੀ (ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀਆਂ) ਵਿੱਚ ਖੰਡਿਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਬਾਬਲ ਦੀ ਵੰਡ (323 ਈਸਾ ਪੂਰਵ) ਵਿੱਚ, ਸੇਲਿਊਕਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸਿਕੰਦਰ ਦੇ ਸਮਰਾਜ ਦੇ ਰੀਜੈਂਟ ਪਰਡਿਕਕਾਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕੰਪੈਨਿਅਨ ਅਸ਼ਵਾਰੋਹੀ ਦਲ ਦੇ ਸੈਨਾਪਤੀ ਵਜੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਿਤ ਸੈਨਿਕ ਅਹੁਦਾ ਸੀ। 321 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਤੱਕ, ਪਰਡਿਕਕਾਸ ਦੀ ਮੌਤ ਅਤੇ ਦਿਆਦੋਖੀ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਰ ਵਾਰਤਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਟ੍ਰਿਪਾਰਾਡਿਸਸ ਦੀ ਵੰਡ ਦੌਰਾਨ ਸੇਲਿਊਕਸ ਨੂੰ ਬਾਬਿਲੋਨੀਆ ਦਾ ਸਾਤਰਾਪ (ਰਾਜਪਾਲ) ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। 316 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ, ਹੋਰ ਇੱਕ ਦਿਆਦੋਖ ਅੰਟੀਗੋਨਸ ਪਹਿਲਾ ਮੋਨੋਫਥਾਲਮਸ ਨੇ, ਅੰਟੀਗੋਨਸ ਦੀ ਵਧਦੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਸੇਲਿਊਕਸ ਨੂੰ ਬਾਬਲ ਤੋਂ ਭੱਜਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸੇਲਿਊਕਸ ਨੇ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਪਟੋਲੇਮੀ ਪਹਿਲਾ ਸੋਟਰ ਦੇ ਕੋਲ ਸ਼ਰਨ ਲਈ। 312 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ, ਸੇਲਿਊਕਸ ਪਟੋਲੇਮੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਸੈਨਿਕ ਟੁਕੜੀ ਨਾਲ ਬਾਬਲ ਵਾਪਸ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਅੰਟੀਗੋਨਸ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ ਅਤੇ ਬਾਬਲ ਨੂੰ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਆਧਾਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਹੋਈ। ਇਸ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਸੇਲਿਊਸਿਡ ਸਮਰਾਜ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ 312 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਨੂੰ ਸੇਲਿਊਸਿਡ ਯੁਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਜੋਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸੇਲੂਕਸ ਨਾਮ ਯੂਨਾਨੀ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਮੂਲ ਸ਼ਬਦ selas (σέλας) ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ “ਚਾਨਣ,” “ਪ੍ਰਭਾ,” ਜਾਂ “ਜਵਾਲਾ” ਹੈ। ਇਹ ਨਾਮ ਦਿੱਪਤੀ ਜਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੇਲੂਕਸ ਪਹਿਲਾ ਨਿਕੇਟਰ ਵਰਗੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹਸਤੀ ਲਈ ਉਚਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਸੇਲੂਸਿਡ ਸਾਮਰਾਜ ਦਾ ਸੰਸਥਾਪਕ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਉਸ ਪਿਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਹੈ ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਚਾਨਣ-ਵਾਹਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।

“ਸੰਸਾਰੀ ਲਾਭਾਂ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਲੱਭਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿ—ਰੋਮ ਦੇ ਬਿਸ਼ਪ—ਦੀ ਅਧੀਨਤਾ ਮੰਨਣ ਲਈ ਉਕਸਾਈ ਗਈ।” The Great Controversy, 50.

ਐਂਟੀਓਕਸ ਮੈਗਨਸ ਪਾਪਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪੋਪ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਐਂਟੀਓਕਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ-ਤੱਤ ਭਿੰਨ-ਭਿੰਨ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਲਈ ਅਵਕਾਸ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਈ ਪੋਪ ਹੋਏ ਹਨ। ਰੀਗਨ 1989 ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਸੀ, 2014 ਵਿੱਚ ਯੂਕਰੇਨ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਬਣਿਆ, ਅਤੇ ਪੇਨੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਟਰੰਪ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਹੈ। ਰੀਗਨ ਪਹਿਲਾ ਸੀ, ਟਰੰਪ ਆਖ਼ਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜ਼ੇਲੇਨਸਕੀ ਵਿਚਕਾਰਲੀ ਬਗਾਵਤ ਹੈ।