ਪਾਨਿਯੂਮ - ਸੰਖਿਆ ਸਤਾਰ੍ਹਾਂ

18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਨੂੰ ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਚਲਹੇੜੀ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਆ ਪਹੁੰਚੀ। ਇਹ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਆਇਤ ਚਾਲੀ ਦੇ “ਗੁਪਤ ਇਤਿਹਾਸ” ਦੇ ਅੰਦਰ ਵਾਪਰੀ। ਉਹ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਉਸ “ਗੁਪਤ ਇਤਿਹਾਸ” ਦੇ ਕਾਫ਼ੀ ਅੱਗੇਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰੀ—ਇਕ ਅਜਿਹਾ ਇਤਿਹਾਸ ਜੋ 1989 ਵਿੱਚ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਪਤਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਆਇਤ ਇਕਤਾਲੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਇਸੇ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਆਇਤ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। 2023 ਵਿੱਚ ਆਇਤ ਚਾਲੀ ਦੇ “ਗੁਪਤ ਇਤਿਹਾਸ” ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦਾ “ਉਨਮੋਚਨ” ਦਾਨੀਏਲ ਵੱਲੋਂ ਅਧਿਆਇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਧਿਆਇ ਦੱਸ ਤੋਂ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਇੱਕੋ ਹੀ ਦਰਸ਼ਨ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ “ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ” ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਦੋਹਾਂ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਥੇ “ਗੱਲ” ਅਤੇ “ਦਰਸ਼ਨ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

“ਵਸਤੂ” ਅਤੇ “ਦਰਸ਼ਨ” ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ “ਵਸਤੂ” ਅਤੇ “ਦਰਸ਼ਨ” ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਦਾਨੀਏਲ ਉੱਤੇ “ਪਰਗਟ” ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਉਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਬਾਈਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾਨੀਏਲ ਉੱਤੇ “ਪਰਗਟ” ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਜਿਸ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “ਵਸਤੂ” ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ “ਮਾਮਲਾ” ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਵੀ ਉਹ “ਦਰਸ਼ਨ” ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ “ਚੀਜ਼” ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਸ਼ਬਦ ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਤੇਈਂਵੀ ਆਇਤ ਵਿੱਚ “ਮਾਮਲਾ” ਵਜੋਂ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਦੀਆਂ ਅੰਤਿਮ ਦਰਸ਼ਨਾਂ, ਅਰਥਾਤ ਦਸਵੇਂ ਤੋਂ ਬਾਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇਆਂ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ “ਚੀਜ਼” ਜਾਂ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ “ਮਾਮਲਾ” ਦੋਵੇਂ ਹੀ “ਦਰਸ਼ਨ” ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ। “ਦਰਸ਼ਨ” ਲਈ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ “mareh” ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ “ਦਿੱਖ” ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਆਪਣੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਦੋ “ਦਰਸ਼ਨਾਂ” ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੋ “ਦਰਸ਼ਨਾਂ” ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੂੰ ਇਸਤ੍ਰੀਲਿੰਗ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੁਬਾਰਾ ਪੁਲਿੰਗ ਕਾਲ ਵਿੱਚ। ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ “ਦਿੱਖ” ਦੇ “ਦਰਸ਼ਨ” ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ “ਮਾਮਲੇ” ਜਾਂ “ਚੀਜ਼” ਨੂੰ ਵੀ। ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਦੋ “ਦਰਸ਼ਨਾਂ” ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ “vision” ਸ਼ਬਦ ਅੱਠ ਵਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ “ਦਰਸ਼ਨ” ਵਜੋਂ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤੇ ਗਏ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ “mareh” ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ “chazon” ਹੈ। “Mareh” ਦਾ ਅਰਥ “ਦਿੱਖ” ਹੈ, ਅਤੇ “chazon” ਦਾ ਅਰਥ “ਇੱਕ ਸੁਪਨਾ, ਇੱਕ ਪਰਕਾਸ਼ਨਾ ਜਾਂ ਇੱਕ ਦਿਵਯ ਵਚਨ” ਹੈ। ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸੰਦਰਭ ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ “mareh” ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “ਦਰਸ਼ਨ” ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ “ਮਸੀਹ ਦੀ ਦਿੱਖ” ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਉਦਾਹਰਨ ਵਜੋਂ, ਇਹ ਦਾਨੀਏਲ 8:14 ਵਿੱਚ “mareh” ਜਾਂ “appearance vision” ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਮਲਾਕੀ ਤੀਜੇ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਦੂਤ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਅਚਾਨਕ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਸ ਦੀ ਪੂਰਤੀ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਹੋਈ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਉਸ ਦੂਤ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਉਤਰਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪੈਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ “ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਤੋਂ ਘੱਟ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਨਹੀਂ ਸੀ,” ਤਾਂ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਐਸੇ ਚਿੰਨ੍ਹ-ਬਿੰਦੂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਮਸੀਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਯਹੂਦਾ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ ਮੂਸਾ ਦੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਉਹ ਮਹਾਦੂਤ ਮੀਕਾਏਲ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਸੀ। ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ mareh ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “appearance” ਵਜੋਂ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਦੇ ਅਰਥ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।

ਇੱਥੇ ਦਾ ਸੰਦਰਭ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਗਬਰੀਏਲ ਦੂਤ ਸੀ ਜਿਸਦਾ “ਰੂਪ ਮਨੁੱਖ ਵਰਗਾ” ਸੀ, ਅਤੇ “ਰੂਪ” ਸ਼ਬਦ *mareh* ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਵੇਂ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਮਹਾਦੂਤ ਮੀਕਾਏਲ ਦੁਆਰਾ, ਅਤੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਦਸ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੂਤ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਮਸੀਹ ਦੂਤਾਂ ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ-ਰੂਪ ਨਾਲ ਵੀ ਪਰਸਪਰ ਬਦਲੇ ਜਾ ਸਕਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਚਾਹੇ ਉਸ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਗਬਰੀਏਲ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਦਸ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ, ਜਾਂ ਮਹਾਦੂਤ ਮੀਕਾਏਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸੀ ਕਾਰਨ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਦੋਹਾਂ ਨਾਲ ਕਰਦੀ ਹੈ: ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਜਿਸਦਾ ਉਹ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਜੋ ਦੂਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਇੰਨੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਇੱਕ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਤਿੰਨ ਆਇਤਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ—ਉਹ ਤਿੰਨ ਆਇਤਾਂ ਜੋ, “ਕਿਉਂਕਿ ਸਮਾਂ ਨੇੜੇ ਹੈ,” ਪਰਖ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ, ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪਰਕਾਸ਼ਨ ਦੇ ਮੋਹਰ-ਖੁਲ੍ਹਣ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ—ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਮਨੁੱਖ ਤੱਕ ਸੰਚਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ: ਜੋ ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਪੁੱਤਰ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਇੱਕ ਦੂਤ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਕੋਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਵਾਰੀ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜਦਾ ਹੈ। ਸੰਚਾਰ ਦੀ ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਹਰ ਪੜਾਅ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਪਾਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤ੍ਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਪਾਕੀ ਉਹਨਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਚਿੰਨ੍ਹ-ਬਿੰਦੂਆਂ ‘ਤੇ ਦਰਸਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਮਸੀਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਦੂਤ, ਮਨੁੱਖ ਜਾਂ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਚਿੰਨ੍ਹ-ਬਿੰਦੂ ‘ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ “*mareh*” “ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਦਰਸ਼ਨ” ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ “chazon” ਉਹ ਦੂਜਾ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “ਦਰਸ਼ਨ” ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। “appearance” ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ “marah” ਦਰਸ਼ਨ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨੀ-ਬਿੰਦੂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ “chazon” ਦਰਸ਼ਨ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਲੀਨ ਅਵਧੀ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅੱਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ “ਦਰਸ਼ਨ” ਵਜੋਂ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤੇ ਗਏ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਦਿਵਯ ਸਮਮਿਤੀ ਹੈ, ਇਸ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਕਿ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ “mareh” ਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਇਸਦੇ ਇਸਤ੍ਰੀਲਿੰਗ ਰੂਪ “marah” ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਰਤਦਾ ਹੈ। “chazon” ਦੇ ਨਾਲ ਦਾਨੀਏਲ ਇਸ ਨੂੰ ਦੋ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਪੁਰਸ਼ਲਿੰਗ ਅਤੇ ਇਸਤ੍ਰੀਲਿੰਗ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਰਾਹੀਂ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਦੋ ਅਜਿਹੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜੋ ਇਕੋ ਹੀ ਅਰਥ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਘਾਤਾਂਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਸਤਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

“Chazon” ਦਾ ਅਰਥ ਦਰਸ਼ਨ, ਜਾਂ ਦੇਵਵਾਣੀ, ਜਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼ਬਦ ਜਿਸ ਦਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ “matter” ਜਾਂ “thing” ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ “dabar” ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ “the word” ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ “chazon” ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ “dabar” ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋਕੇ ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਦਾਨੀਏਲ ਹਮੇਸ਼ਾਂ “dabar” ਜਾਂ “chazon” ਦੀ ਤੁਲਨਾ “mareh” ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਦੇਸ਼,” ਜਿਵੇਂ ਕਿ “dabar” ਅਤੇ “chazon” ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਹਨ, ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦੇ “marah” ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ “marah,” ਜੋ “mareh” ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਇਸਤ੍ਰੀਲਿੰਗ ਰੂਪ ਹੈ, ਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਵਿੱਚ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਅਰਥਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੁਆਰਾ ਧਰਮੀ ਠਹਿਰਾਏ ਜਾਣ ਦੇ ਦਰਪਣ-ਸਰੂਪ ਦਰਸ਼ਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਆਪਣੇ ਗ੍ਰੰਥ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਤਿੰਨ ਅਧਿਆਇਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਆਖ਼ਰੀ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ, ਦਾਨੀਏਲ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅਜੇਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ” ਦੇ “ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਾਲੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ” ਨੂੰ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਨਿਸ਼ਾਨੀ-ਮਾਰਗਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਸੁਧਾਰਕ ਅੰਦੋਲਨ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਹੀ ਹਨ ਜੋ ਮੇਮਨੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਿੱਥੇ ਕਿਤੇ ਉਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਾਲੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਤੁਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਮੇਮਨੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ 10:7 ਦੇ ਦਰਪਣ-ਸਰੂਪ ਦਰਸ਼ਨ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਜਾਂ ਤਾਂ ਉਹ ਭੁੱਲ ਦੇ ਅਧੀਨ ਲੁਕਣ ਲਈ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸਦੀਵੀ ਲਈ ਦਫ਼ਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਫਿਰ ਉਹ ਧੂੜ ਵਿੱਚ ਨਿਮਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਧਰਮੀ ਠਹਿਰਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਲਈ ਸਮਰੱਥ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਗਬਰੀਏਲ ਦਾਨੀਏਲ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ “ਗੱਲ” ਅਤੇ “ਦਰਸ਼ਨ” ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ “ਸਮਝੇ।” “ਸਮਝਣਾ” ਵਜੋਂ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਮਨ ਵਿੱਚ ਭੇਦ ਕਰਨਾ।” ਦਾਨੀਏਲ, ਜੋ ਪਿਆਰੇ ਪਾਠਕ, ਤੁਹਾਡੇ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿ ਹੈ, ਨੂੰ ਇਹ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ “ਗੱਲ” ਅਤੇ “ਦਰਸ਼ਨ” ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੇ ਫਰਕ ਅਤੇ ਭੇਦ ਨੂੰ ਸਮਝੇ। ਚਾਜ਼ੋਨ ਦਰਸ਼ਨ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਬਾਹਰੀ ਰੇਖਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਰੇਹ ਦਰਸ਼ਨ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। “ਗੱਲ” ਅਤੇ “ਵਸਤੂ” ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ “ਦਾਬਾਰ” ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਵਚਨ।” ਯਿਸੂ ਹੀ “ਦਾਬਾਰ” ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵਚਨ ਹੈ। “ਵਸਤੂ” ਅਤੇ “ਗੱਲ,” ਦੋਹੀਂ “ਦਾਬਾਰ” ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।

ਦਾਬਾਰ, ਜੋ ਮਾਮਲਾ ਅਤੇ ਵਸਤੂ ਹੈ, ਅਧਿਆਇ ਅੱਠ ਦੀ ਖਾਜ਼ੋਨ ਦਰਸ਼ਨ ਵੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਾ (ਖਾਜ਼ੋਨ, ਦਾਬਾਰ, ਮਾਮਲਾ ਅਤੇ ਵਸਤੂ) ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਬਾਹਰੀ ਰੇਖਾ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਾਰੇਹ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਇਸਤ੍ਰੀਲਿੰਗੀ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਮਾਰਾਹ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਰੇਖਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੰਤਲੇ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਾ ਦਾਨੀਏਲ ਦਸ ਦੀ ਆਇਤ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀਆਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਦੋਹਾਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਰੇਖਾ ਨੂੰ ਸੱਤ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਰੇਖਾ ਨੂੰ ਸੱਤ ਮੋਹਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਇਕੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਸੀਹ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਵੇਖਿਆ, ਤਦੋਂ ਉਸ ਨੇ mareh ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਇਸਤ੍ਰੀਲਿੰਗੀ ਅਭਿਵਿਕਤੀ ਵੇਖੀ। mareh ਦਾ ਅਰਥ “ਦਿੱਖ” ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਸ ਨੇ “marah” ਦਰਸ਼ਨ ਵੇਖਿਆ; ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ mareh ਦਾ ਅਰਥ ਦਿੱਖ ਹੈ, ਤੌ ਵੀ ਇਸੇ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਇਸਤ੍ਰੀਲਿੰਗ ਰੂਪ “ਆਇਨਾ” ਦਾ ਅਰਥ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਜੋ ਦਰਸ਼ਨ ਵੇਖਿਆ ਸੀ, ਉਹੀ ਦਰਸ਼ਨ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ ਉਸ ਵੇਲੇ ਵੇਖਿਆ ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਸਵਰਗੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਸੀ।

ਦਾਨੀਏਲ ਉਸ “ਗੱਲ” ਅਤੇ ਉਸ “ਦਰਸ਼ਨ” ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਅਤੇ ਬੇਲਤੇਸ਼ੱਸਰ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨਾਂ ਦਾ ਬਦਲਾਅ ਇੱਕ ਵਾਚਾਕਾਰੀ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਦਾਨੀਏਲ ਅੰਤਿਮ ਵਾਚਾ-ਸੰਬੰਧੀ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਪਰਖ ਉਪਾਸਕਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਵਰਗਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਵਿਛੋੜਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਦਾਨੀਏਲ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਉਸ ਦੂਜੇ ਅਤੇ ਮੰਦਰ-ਸੰਬੰਧੀ ਪਰੀਖਿਆ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੰਤਿਮ-ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ; ਇੱਕ ਐਸੀ ਪਰੀਖਿਆ ਜੋ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ ਕਿ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਸਵਰਗੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਜਾਵੇ। ਸੱਤਵੇਂ ਪਦ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ-ਝਲਕ mareh ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਇਸਤ੍ਰੀਲਿੰਗ ਰੂਪ ਹੈ, ਜੋ marah ਦਰਸ਼ਨ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਮੰਦਰ-ਸੰਬੰਧੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਾਲੀ “ਵਸਤੂ” ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਾਲਾ “ਦਰਸ਼ਨ” ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ “ਪ੍ਰਗਟ” ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣਗੇ।

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮਸੀਹ ਦੀ ਉਸੇ ਹੀ ਮੰਦਰ-ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਲੁਕਣ ਲਈ ਭੱਜ ਕੇ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਦੀਵੀ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਮੰਦਰ ਦੀ ਪਰਖ, ਜੋ ਸਦੀਵੀ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੇ ਤਿੰਨ ਕਦਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੂਜੀ ਪਰਖ ਹੈ, ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਆਧਾਰਭੂਤ ਪਰਖ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਨੀਂਹਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਦਾ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਆਯਤ ਚੌਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਰੋਮ ਨੂੰ “ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰੇ” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ “ਦਰਸ਼ਨ” ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਬਾਅਦ, 31 ਦਸੰਬਰ, 2023 ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਖੁਲ੍ਹਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ “ਸਮਾਂ ਨੇੜੇ ਸੀ।”

ਉਹ “ਸਮਾਂ” ਜੋ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਮੋਹਰ ਖੁਲ੍ਹਣ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਉਲੇਖਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਓਹੀ ਘੋਸ਼ਣਾ, ਅਲਫਾ ਕਥਨ ਵਿੱਚ, ਓਮੇਗਾ ਕਥਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੋਰ ਜੋੜਦੀ ਹੈ।

ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਹਿਲਾਂ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਕੀਹ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਾਈਵੇਂ ਦਿਨ, ਉਹ “thing,” ਜੋ ਕਿ “matter” ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ dabar ਅਰਥਾਤ ਬਚਨ ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਬਾਹਰੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ chazon ਦਰਸ਼ਟੀ ਵੀ ਹੈ, ਦਾਨੀਏਲ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਸਵਰਗੀ ਮਹਾਂਯਾਜਕ ਦੀ looking glass, marah ਦਰਸ਼ਟੀ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ।

ਦਾਨੀਏਲ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ looking glass vision ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪ੍ਰਗਟਾਵਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਉਸ ਬਾਹਰੀ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਵੀ ਜੋ chazon vision ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। marah vision ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ waymark ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਇਸਤ੍ਰੀਲਿੰਗ ਉਸ ਅਨੁਭਵ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਨ ਦੁਆਰਾ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ, ਯੂਹੰਨਾ, ਯਸਾਯਾਹ, ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਅਤੇ ਹੋਰ ਨਬੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਇਸ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਬਾਹਰੀ ਚਾਜ਼ੋਨ ਦਰਸ਼ਨ ਆਧਾਰਭੂਤ ਪਰਖ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦਾ ਮਰੇਹ ਦਰਸ਼ਨ ਮੰਦਰ ਦੀ ਪਰਖ ਹੈ। ਕੀ ਮਸੀਹ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪਰਗਟ ਹੋਇਆ ਹੈ? ਓਥੇ ਹੀ ਦਿਵਯਤਾ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਇਕਜੁੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਉਹ ਪਰਖ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਲਿਟਮਸ ਟੈਸਟ ‘ਤੇ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਉਹ ਲਿਟਮਸ ਟੈਸਟ, ਜੋ ਚਰਿੱਤਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮਾਰਾਹ ਦਰਪਣ-ਦਰਸ਼ਨ ਹੈ।

31 ਦਸੰਬਰ, 2023 ਨੂੰ, ਆਇਆਤ ਚੌਦਾਂ ਦੇ “ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰਿਆਂ” ਉੱਤੇ ਨੀਂਹ ਦੀ ਬਾਹਰੀ ਪਰਖ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੌਜੂਦਾ ਪੋਪ ਦਾ 8 ਮਈ, 2025 ਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਆਇਆਤ ਚੌਦਾਂ ਦੀ “ਦਰਸ਼ਨ” ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਗਈ। ਨੀਂਹ ਦੀ ਪਰਖ ਮੰਦਰ ਦੀ ਪਰਖ ਵੱਲ ਵਧ ਗਈ। 9 ਮਈ, 2025 ਤੋਂ ਮੰਦਰ ਦੀ ਪਰਖ ਜਾਰੀ ਹੈ। 31 ਦਸੰਬਰ, 2023 ਨੂੰ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਦਾ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਆਇਆਤ ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਉਸ ਤਾਰੀਖ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਉਹ ਯੂਕਰੇਨ ਯੁੱਧ ਦੇ ਉਸ ਸਮੇਂ-ਅੰਤਰਾਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵਾਪਰਿਆ ਜੋ 2014 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ 2022 ਵਿੱਚ ਤੀਵ੍ਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਬਾਹਰੀ ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਰੇਖਾਵਾਂ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ। 31 ਦਸੰਬਰ, 2023 ਨੂੰ, ਨੀਂਹ ਰੱਖਣ ਦਾ ਕੰਮ ਜਾਰੀ ਸੀ—ਇਕ ਐਸਾ ਕੰਮ ਜੋ 1798 ਤੋਂ 1840 ਤੱਕ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ 1840 ਤੋਂ 1844 ਤੱਕ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੁਆਰਾ ਵੀ, ਅਤੇ 19 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1844 ਤੋਂ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਤੱਕ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੁਆਰਾ ਵੀ।

ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਆਇਤ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਬਾਹਰੀ ਰੇਖਾ ਵਜੋਂ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਆਈ ਅਤੇ ਉਸੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਈ ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਰੇਖਾ ਹੈ। 2014 ਵਿੱਚ ਯੂਕਰੇਨੀ ਯੁੱਧ ਆਰੰਭ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ 217 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। 2015 ਵਿੱਚ, ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਇਤ ਦੋ ਦਾ ਚੌਥਾ ਅਤੇ ਕਾਫ਼ੀ ਅਧਿਕ ਧਨਵਾਨ ਰਾਜਾ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੇ ਪਦ ਲਈ ਚੋਣ ਲੜਨ ਦੀ ਆਪਣੀ ਮਨਸ਼ਾ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਐਲਾਨ ਨੇ ਅਜਗਰ-ਮਨਸਕ ਵਿਸ਼ਵਵਾਦੀਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਯੂਨਾਨ ਦੇ ਰਾਜਖੇਤਰ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ, ਆਯਤ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਨੇ 31 ਦਸੰਬਰ, 2023 ਨੂੰ ਉਸ ਬਿੰਦੂ ਵਜੋਂ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜਿੱਥੇ ਦੋ ਗਵਾਹ ਜੀ ਉਠਾਏ ਗਏ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 31 ਦਸੰਬਰ, 2023 ਤੱਕ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ‘ਜੰਗਲ’ ਵਜੋਂ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ। ‘ਜੰਗਲ ਕਾਲ’ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਜੁਲਾਈ 2023 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਵਾਜ਼ ਪੁਕਾਰਣ ਲੱਗੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਨੈਸ਼ਵਿਲ ਦੀ ਅਸਫਲ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਤੋਂ ਠੀਕ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਦੋ ਸੌ ਸੱਠ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਨੂੰ, ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਦਾ ਸਿੰਘ ਆਪਣੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਬਚਨ ਦੀਆਂ ਮੋਹਰਾਂ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਬਚਨ ਦੀਆਂ ਮੋਹਰਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹਣਾ ਸਦਾ ਹੀ ਦਾਨੀਏਲ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਤਿੰਨ-ਕਦਮੀ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਉੱਨੀਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਦੁਲਹਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਚਿੱਟਾ ਵਸਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਕਿ ਦੁਲਹਨ ਤਿਆਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਉੱਨੀਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਅਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਖਿੜਕੀਆਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੁਲਹਨ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੀ ਧਰਮਿਕਤਾ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਨਾਲ ਚਿੱਟਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

31 ਦਸੰਬਰ, 2023 ਨੂੰ ਨੀਂਹਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਲਈ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਜੋ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਣਗੇ। ਉਹ ਸ਼ੁੱਧੀ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਦੁਆਰਾ ਸੰਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਕੁਲ ਦਾ ਸਿੰਘ ਤਦੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਕਿ ਕੇਵਲ ਉਹੀ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਨੀਂਹ ਹੈ ਜੋ ਰੱਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਮੂਲਭੂਤ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਨਾ ਜੋ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਰੋਮ “ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੁਟੇਰੇ” ਹਨ, ਉਸ ਇਕੱਲੀ ਨੀਂਹ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਨਾ ਹੈ ਜੋ ਰੱਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।

31 ਦਸੰਬਰ, 2023 ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਆਰੰਭ ਹੋਈ ਜਿਸ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਦੋ ਵਰਗਾਂ ਦੀ ਵੱਖਰੀਕਰਨ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਦਾ ਸਿੰਘ ਹੁਣ ਇਹ ਮੋਹਰ ਖੋਲ੍ਹ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ ਕਿ ਚੌਦਹਵੇਂ ਪਦ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪੂਰਤੀ 8 ਮਈ, 2025 ਸੀ, ਅਤੇ ਐਸਾ ਕਰਦਿਆਂ ਉਸ ਨੇ ਮਿਲਰ ਵੱਲੋਂ ਰੋਮ ਨੂੰ ਉਸ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਪਹਿਚਾਣ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਿਆ ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਬਾਹਰੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਟਰੰਪ 2024 ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇ ਤੇਰਹਵੇਂ ਪਦ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ ਅਗਲੇ ਪਦ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ 2025 ਨੂੰ, ਪੋਪ ਲਿਓ ਦੀ ਚੋਣ ਨਾਲ, ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਟਰੰਪ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਸਮਕੱਖ ਦੋਹਾਂ ਦਾ 2025 ਵਿੱਚ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋਇਆ।

ਅਸੀਂ ਇਸ ਚਲਹੇਤ ਵਿੱਚ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤਾਰੀਖਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਵੇਖਣ ਵਾਲੀ ਸਮਝ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਛਾਣ 1989 ਵਜੋਂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਫਿਰ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਔਪਚਾਰਿਕ ਰੂਪ-ਰੇਖਾ 1996 ਵਿੱਚ ਹੋਈ। 9/11 ਨੂੰ ਉਹ ਔਪਚਾਰਿਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਮਰੱਥ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। 2012 ਵਿੱਚ ਹਬੱਕੂਕ ਦੀਆਂ ਤਖਤੀਆਂ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਜਨਵਰੀ 2013 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਨੀਂਹਾਂ ਰੱਖੀਆਂ ਗਈਆਂ।

18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਆਈ; ਫਿਰ 2023 ਦੇ ਜੁਲਾਈ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੁਰ ਪੁਕਾਰਣ ਲੱਗਾ; ਅਤੇ 31 ਦਸੰਬਰ, 2023 ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਮੋਹਰ-ਖੋਲ੍ਹਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਬਾਹਰੀ ਅਧਾਰਭੂਤ ਪਰਖ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ।

8 ਮਈ, 2025 ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਮੰਦਰ-ਪਰਖ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਤੀਜੀ ਕਸੌਟੀ ਹੁਣ ਬਿਲਕੁਲ ਸਾਹਮਣੇ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਕੀ ਆਤਮਾ ਕੋਲ ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਪਰਖ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਤੇਲ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪਰਖ ਦਾ ਸਾਥੀ ਤੇਲ ਹੈ। ਇਹ ਪਰਖ ਬਾਹਰੀ, ਫਿਰ ਅੰਦਰੂਨੀ, ਫਿਰ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਰੇਖਾ ਉਹਨਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਣਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੈਂ ਹੁਣੇ ਹੀ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਸਮਾਨ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। 1798, ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਜੋਂ, 1989 ਨਾਲ ਸਮਾਨਤਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅੰਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੀ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਦਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਬਚਨ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਨੇ ਯਰੋਬਆਮ ਦੀ ਆਧਾਰਭੂਤ ਬਗਾਵਤ ਵੇਲੇ ਅਣਆਗਿਆਕਾਰੀ ਨਬੀ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨੂੰ ਬੇਥੇਲ ਦੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਜਾ ਕੇ ਭੋਜਨ ਕਰਨ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਤਰਕਾਂ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਏ ਜੋ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੁਆਰਾ ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵਰਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਉਹ 1863 ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਅਲਫਾ ਚਲਣ ਲਈ ਆਖਰੀ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਕਿਉਂ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ—ਜੇਕਰ ਕੁਝ ਵੀ—ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ।

ਇਸ ਕਾਰਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਕੋਈ ਅਰਥ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਹ 126 ਸਾਲ ਹਨ, ਜੋ 1,260 ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਇੱਕ “ਉਜਾੜ” ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜੋ 1863 ਤੋਂ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ 1989 ਤੱਕ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਆਵਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਯਹੋਸ਼ੂਆ ਨੇ ਉਸ ਆੰਦੋਲਨ ਨੂੰ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ। 1989 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਓਮੇਗਾ ਆੰਦੋਲਨ ਨੂੰ 1863 ਤੋਂ 1989 ਦੇ “ਉਜਾੜ” ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਕੇ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਆਰੰਭ ਕੀਤਾ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਅਲਫਾ ਆੰਦੋਲਨ ਨੂੰ 538 ਤੋਂ 1798 ਦੇ “ਉਜਾੜ” ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਸੀ।

1989 ਵਿੱਚ, ਹਿੱਦੈਕਲ ਦਰਿਆ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ, ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀਆਂ ਆਖਰੀ ਤਿੰਨ ਅਧਿਆਇਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਉਲਾਈ ਦਰਿਆ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ, ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਅਧਿਆਇ 7, 8 ਅਤੇ 9 ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, 1798 ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਕਿੰਗ ਜੇਮਜ਼ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਤੋਂ ਦੋ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਉਲਾਈ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਆਪਣਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ 1831 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਔਪਚਾਰਿਕ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ; ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹਿੱਦੈਕਲ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਵੀ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 1996 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, 1776 ਤੋਂ ਦੋ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾਮਈ ਧਰਤੀ ਦਾ ਜਨਮ-ਸਥਾਨ ਸੀ।

ਕਿੰਗ ਜੇਮਜ਼ ਵਰਜਨ ਤੋਂ ਦੋ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਮਿਲਰ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਔਪਚਾਰਿਕ ਰੂਪ-ਰੇਖਾ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਨੂੰ ਉਸ ਅਤਿ ਪਹਿਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਅਤੇ ਸੁਧਾਰ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਬਾਈਬਲ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ—ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਦੋਹਾਂ ਨੇਮਾਂ ਦੀਆਂ—ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕੀਤਾ। ਬਾਈਬਲ ਦਿਵਯ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਮਨੁੱਖੀ ਤੱਤ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਜੋੜ ਕੇ ਉਲਾਈ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ।

ਯਿਸੂ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ 1611 ਵਿੱਚ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਕਿੰਗ ਜੇਮਜ਼ ਵਰਜ਼ਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਯਿਸੂ ਨੂੰ 1611 ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਤੇ 1831 ਵਿੱਚ ਵੀ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਮਸੀਹ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਦਾ ਸਿੰਘ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਔਪਚਾਰਿਕ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਅਤੇ ਬਚਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮਿਲਰ ਦਾ ਆਰੰਭ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਅੰਤ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ। 1776 ਤੋਂ 1996 ਤੱਕ, ਭਾਵੇਂ ਵੱਖਰੇ ਹੋਣ, ਉਹੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਹਿੱਦਦੇਕੇਲ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਨੀਏਲ 11 ਦੀ ਪਦ ਇਕਤਾਲੀ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। 1776 ਅਤੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਨੇ ਉਸ ਦੋ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅਰਸੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣਾਇਆ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਬੰਧਕਤਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਨਾ ਕਿ ਉਦੇਸ਼ਪੂਰਵਕ, Time of the End ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਉਸੇ ਸਾਲ, 1996 ਵਿੱਚ, Future for America ਨਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਮਿਨਿਸਟਰੀ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਮਹਿਮਾਮਈ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼, ਅਰਥਾਤ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਅੰਤ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਸਿੱਧੇ ਸੰਬੰਧ ਨਾਲ ਔਪਚਾਰਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਹਰ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਵੇਮਾਰਕ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਨਮੂਨੇ ਦੇ ਅਧੀਨ ਦੁਹਰਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਦੋ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅਰਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅੰਤ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਮਿਲਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਾਰਜ-ਵਿਧੀ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਹਾਏ ਦੀ ਇਸਲਾਮੀ ਪੂਰਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਜਿਸ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ, ਉਹ ਮਿਲਰ ਦਾ “ਇੱਕ ਦਿਨ ਇੱਕ ਸਾਲ” ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਹੀ ਸਿਧਾਂਤ ਜਿਸ ਨੇ 9/11 ਉੱਤੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਕਾਰਜ-ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੱਤੀ, ਜਦੋਂ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਅਠਾਰਾਂ ਦੇ ਦੂਤ ਦਾ ਉਤਰਨਾ ਉਸ ਉਤਰਾਈ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਨੇ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਦਸ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਦੂਤ ਮਸੀਹ ਦੇ ਇੱਕ ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਸਿਧਾਂਤ 9/11 ਦੀ ਚਲਹਤ ਲਈ ਉਤਨਾ ਹੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਹੈ ਜਿੰਨਾ ਕਿ “ਇੱਕ ਦਿਨ ਇੱਕ ਸਾਲ” ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਦੀ ਚਲਹਤ ਲਈ ਸੀ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਤੀਜੀ ਹਾਏ ਸੰਬੰਧੀ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਓਮੇਗਾ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ, ਜੋ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਹਾਏ ਸੰਬੰਧੀ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜੋ ਅਲਫਾ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਆਈ ਸੀ—ਤਾਂ ਇਹ ਸਿਧਾਂਤ ਕਿ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਤਨੇ ਹੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਜਿੰਨਾ ਕਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਨੌਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਹਾਏ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਮਿਲਰ ਦੇ “ਦਿਨ ਦੇ ਬਦਲੇ ਇੱਕ ਸਾਲ” ਵਾਲੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਕੁਝ ਲੋਕ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਸੌ ਇਕਾਨਵੇਂ ਸਾਲ ਅਤੇ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਉਸ ਸਮੇਂ-ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨਾਲ ਜਾਣੂ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 9:15 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਪਿਛਲੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਤੋਂ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਮੈਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਦਿਉ।

ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਹਾਇ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਅਤੇ ਤੀਜੀ ਹਾਇ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਬਿੰਦੂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਦੂਜੀ ਹਾਇ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਤਿੰਨ ਸੌ ਇਕਾਨਵੇਂ ਸਾਲ ਅਤੇ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਬਿੰਦੂ ਪਹਿਲੀ ਹਾਇ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਨੌਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਹਾਇ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਿਨ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਦਿਨ ਤਿੰਨ ਸੌ ਇਕਾਨਵੇਂ ਸਾਲ ਅਤੇ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਹਾਇ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਜੋੜਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਇਸਲਾਮ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ, ਦਿਨ-ਦੇ-ਬਦਲੇ-ਸਾਲ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ, ਅੱਗਾਹੀ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਹਾਇ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲਰ ਦੀ ਪੱਧਤੀ ਅਤੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ।

ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਸੱਤਵੀਂ ਤੂਰ੍ਹੀ ਵੱਜਣ ਲੱਗੀ; ਅਤੇ ਸੱਤਵੀਂ ਤੂਰ੍ਹੀ ਤੀਜੀ ਹਾਏ ਵੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਦੇ ਭੇਦ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਵੀ, ਜੋ ਹੈ ਮਸੀਹ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ, ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਆਸ। ਉਹ ਤੂਰ੍ਹੀ ਇੱਕ ਬਾਹਰੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਵੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅੰਦਰੂਨੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਵੀ। ਇਸ ਕਾਰਨ, 2,520 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਧਰਤੀ ਲਈ ਸੱਤਵੇਂ-ਸਾਲ ਦੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਨਾਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਯੂਬਲੀ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਨੂੰ ਸੱਤਵੀਂ ਤੂਰ੍ਹੀ 2,520 ਸਾਲਾਂ ਅਤੇ 2,300 ਸਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਵੱਜਣ ਲੱਗੀ।

22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦਾ ਦਿਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੁਬਲੀ ਦੀ ਤੁਰਹੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੇ ਦਿਨ ਵਜਾਈ ਜਾਣੀ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਜੀ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਹਾਏ ਦੇ ਵੀ, ਜੋ ਕਿ ਸੱਤਵੀਂ ਤੁਰਹੀ ਹੈ। 11 ਅਗਸਤ, 1840 ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੂਤ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਰਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਠਾਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਦੂਤ 9/11 ਨੂੰ ਉਤਰਾ।

2012 ਵਿੱਚੋਂ 2013 ਦੇ ਜਨਵਰੀ ਤੱਕ, ਹਬੱਕੂਕ ਦੀਆਂ ਮੇਜ਼ਾਂ ਸਿਰਲੇਖ ਵਾਲੀ ਲੜੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਮਈ 1842 ਵਿੱਚ 1843 ਦੇ ਪਾਇਨੀਅਰ ਚਾਰਟ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸੁਸੰਗਤ ਸੀ। ਤਦ ਅੰਦੋਲਨ ਦੀਆਂ ਨੀਂਹਾਂ ਰੱਖੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਅਲਫ਼ਾ ਅੰਦੋਲਨ ਸੀ, ਜਾਂ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦਾ ਅੰਦੋਲਨ; ਹਬੱਕੂਕ ਦੀਆਂ ਦੋ ਮੇਜ਼ਾਂ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਗੂੰਥੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਦੀ ਅਸਫਲ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ 19 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1844 ਦੇ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਿੱਚ ਵਿਲੰਬ ਦਾ ਸਮਾਂ ਜਾਰੀ ਸੀ।

1,260 ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਜੰਗਲ 31 ਦਸੰਬਰ, 2023 ਦੀ ਅਣਮੋਹਰ-ਖੁਲ੍ਹਾਈ ਉੱਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਚੰਗਾ ਹੈ ਕਿ ਮਸੀਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਅਪਮਾਨਨਾ ਤੋਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਇਸ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਦੋ ਵਾਰ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਈ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਦੋ ਸ਼ੁੱਧੀਆਂ ਇੱਕ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਓਮੇਗਾ ਸ਼ੁੱਧੀ ਬਣ ਗਈਆਂ।

ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਪਹਿਲੀ ਹੈਕਲ-ਸ਼ੁੱਧੀ ਨੂੰ 9/11 ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਜੋੜਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਠਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਤਿੰਨ ਆਯਤਾਂ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਚੌਥੀ ਆਯਤ ਦੀ “ਹੋਰ ਆਵਾਜ਼” ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਹੈਕਲ-ਸ਼ੁੱਧੀ ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਵੀ ਠਹਿਰਾਉਂਦੀ ਹੈ। 19 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1844 ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਲਈ ਪਹਿਲੀ ਹੈਕਲ-ਸ਼ੁੱਧੀ ਸੀ ਅਤੇ 22 ਅਕਤੂਬਰ, 1844 ਦੂਜੀ ਸੀ। 1798 ਤੋਂ 1844 ਤੱਕ ਦੇ ਛਿਆਲੀ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਰਾਈਟ ਹੈਕਲ ਖੜ੍ਹੀ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਮਿਲਰਾਈਟ ਹੈਕਲ ਦੇ ਖੜ੍ਹੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦਾ ਇੱਕ ਫ੍ਰੈਕਟਲ ਦੋ ਨਿਰਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਹੈਕਲ-ਸ਼ੁੱਧੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ। ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈਕਲ ਬਾਰੇ ਹੈ।

18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਤੋਂ 31 ਦਸੰਬਰ, 2023 ਤੱਕ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੇਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਸੁੱਤੀਆਂ ਰਹੀਆਂ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਾਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਨੀਂਹ ਪਾਉਣ ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰਨ ਦੀ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਵੱਲ ਜਾਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਮਸੀਹ, ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਗੋਤ ਦਾ ਸਿੰਘ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੀਆਂ ਮੋਹਰਾਂ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਨਮੋਹਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇਕ ਤਿੰਨ-ਪੜਾਅ ਵਾਲੀ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਅੰਤ ਲਿਟਮਸ ਟੈਸਟ ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਚਰਿੱਤਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕਦੇ ਵਿਕਸਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ। ਲਿਟਮਸ ਟੈਸਟ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਕੁਆਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦਾ ਐਸਾ ਉਡੇਲਾਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਹਰ ਉਸ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਕਦੇ ਲਿਖਤਬੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਐਸਾ ਵਾਧਾ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਕਦੇ ਵੀ ਦੇਖਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ। ਇਹ ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਇਕ ਹੋਰ ਇਤਿਹਾਸਕ ਰੇਖਾ ਪੇਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ ਜੋ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਅਸੀਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।

ਇਲੋਨ ਮਸਕ ਨੇ 21 ਫ਼ਰਵਰੀ, 2026 ਨੂੰ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ “ਅਸੀਂ ਹੁਣ ‘singularity’ ਵਿੱਚ ਹਾਂ”।

ਤਕਨਾਲੋਜੀਕਲ ਸਿੰਗੁਲੈਰਿਟੀ (ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਸਿਰਫ਼ ‘ਸਿੰਗੁਲੈਰਿਟੀ’ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਇੱਕ ਕਲਪਿਤ ਬਿੰਦੂ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤਕਨਾਲੋਜੀਕਲ ਪ੍ਰਗਤੀ—ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਕ੍ਰਿਤ੍ਰਿਮ ਬੁੱਧੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਵੇਗੀ—ਇੰਨੀ ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ ਕਿ ਉਹ ਮਨੁੱਖੀ ਨਿਯੰਤਰਣ ਅਤੇ ਸਮਝ ਤੋਂ ਪਰੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੇਗੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਮਨੁੱਖੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਅਣਅਨੁਮਾਨਿਤ ਅਤੇ ਗਹਿਰੇ ਰੂਪਾਂਤਰ ਆਉਣਗੇ। ਇਸ ਦਾ ਕੇਂਦਰੀ ਵਿਚਾਰ ਬੁੱਧੀ-ਵਿਸਫੋਟ ਹੈ: ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਐਸੀ AI ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਰਚ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਹੋਵੇ (ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਕਸਰ Artificial Superintelligence ਜਾਂ ASI ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ), ਤਾਂ ਉਹ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖੀ ਟੀਮ ਨਾਲੋਂ ਕਈ ਗੁਣਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਅਤੇ ਸੁਧਾਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਇੱਕ ਪੁਨਰਾਵਰਤੀ ਸਵੈ-ਸੁਧਾਰ ਚੱਕਰ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਮਰੱਥਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਛੋਟੀਆਂ ਸਮਾਂ-ਸੀਮਾਵਾਂ (ਦਿਨ → ਘੰਟੇ → ਮਿੰਟ) ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਮੁੜ ਦੋਗੁਣੀ ਹੁੰਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਾਰਣ ਅੱਗੇ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿਸਫੋਟਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ “ਪ੍ਰੀ-ਸਿੰਗੁਲੈਰਿਟੀ ਮਨੁੱਖਾਂ” ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਰਥਪੂਰਨ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇਣਾ ਅਸੰਭਵ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। “ਸਿੰਗੁਲੈਰਿਟੀ” ਸ਼ਬਦ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਗਣਿਤ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ “ਬਲੈਕ ਹੋਲ” ਵਿੱਚ ਸਿੰਗੁਲੈਰਿਟੀ ਉਹ ਬਿੰਦੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਗੁਰੁੱਤਵਾਕਰਸ਼ਣ ਅਨੰਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਸਾਡੇ ਮੌਜੂਦਾ ਨਿਯਮ ਅਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਅਸੀਂ ਘਟਨਾ-ਦਿਸ਼ਾਹੋਰ ਤੋਂ ਪਰੇ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤਕਨੀਕੀ ਸਿੰਗਿਊਲੈਰਿਟੀ ਨੂੰ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇਕ “ਘਟਨਾ-ਖਿਤਿਜ” ਵਜੋਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਅਸੀਂ ਉਸ ਬਿੰਦੂ ਤੱਕ ਦੇ ਰੁਝਾਨਾਂ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਉਸ ਤੋਂ ਪਰੇ ਭਵਿੱਖ ਗੈਰ-ਵਿਸਤਾਰਿਤ ਮਨੁੱਖੀ ਮਨਾਂ ਲਈ ਅਪਾਰਦਰਸ਼ੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ—ਆਰੰਭਿਕ ਬੀਜ ਗਣਿਤਗਿਆਨੀ John von Neumann ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ (ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧ ਰਹੇ ਤਕਨੀਕੀ ਪਰਿਵਰਤਨ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ) ਅਤੇ ਗਣਿਤਗਿਆਨੀ/ਕ੍ਰਿਪਟੋਲੋਜਿਸਟ I.J. Good ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਵੀ (ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 1965 ਵਿੱਚ ਇੱਕ “intelligence explosion” ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ, ਜਦੋਂ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਹੋਰ ਬਿਹਤਰ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਲੱਗਣ)।

1993—ਕੰਪਿਊਟਰ ਵਿਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਨ-ਕਲਪਨਾ ਲੇਖਕ ਵਰਨੋਰ ਵਿਂਜ ਆਪਣੇ ਲੇਖ, The Coming Technological Singularity, ਵਿੱਚ ਇਸ ਆਧੁਨਿਕ ਧਾਰਣਾ ਨੂੰ ਲੋਕਪ੍ਰਿਯ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ ਕਿ 2005–2030 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਅਸੀਂ ਅਤਿਮਾਨਵੀ ਬੁੱਧੀ ਦਾ ਸਿਰਜਣ ਕਰਾਂਗੇ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ “ਮਨੁੱਖੀ ਯੁਗ” ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ (ਇਸ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਕਿ ਬਿਨਾ ਸਹਾਇਤਾ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਹੁਣ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬੁੱਧੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਗੇ)।

2005—ਆਵਿਸ਼ਕਾਰਕ/ਭਵਿੱਖਵੇਤਾ ਰੇ ਕੁਰਜ਼ਵੈਲ ਆਪਣੀ ਪੁਸਤਕ, *The Singularity Is Near*, ਰਾਹੀਂ ਇਸ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਧਾਰਾ ਦੀ ਚਰਚਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦਲੀਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਿੰਗਿਊਲੈਰਿਟੀ ਲਗਭਗ 2045 ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਣਨਾਤਮਕ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਘਾਤਾਂਕੀ ਵਾਧਾ (ਉਸ ਦੇ *Law of Accelerating Returns* ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ), ਨੈਨੋਟੈਕਨੋਲੋਜੀ, ਬਾਇਓਟੈਕਨੋਲੋਜੀ, ਅਤੇ ਮਸਤਿਸ਼ਕ-ਕੰਪਿਊਟਰ ਇੰਟਰਫੇਸ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਨਿਰੰਤਰ ਇਸ ਸਮਾਂ-ਰੇਖਾ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦਾ ਆਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ AGI 2029 ਅਤੇ ਸਿੰਗਿਊਲੈਰਿਟੀ ~2045 ਦੀ ਮੁੜ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਹੈ।

ਵੱਡੇ ਭਾਸ਼ਾਈ ਮਾਡਲਾਂ, ਤਰਕ-ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ, ਅਤੇ ਸਕੇਲਿੰਗ ਨਿਯਮਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਪ੍ਰਗਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਸੰਕੁਚਿਤ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ: ਸਭ ਤੋਂ ਦਲੇਰ / ਨਿਕਟ-ਅਵਧੀ ਵਾਲੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ (2026–2027): ਕੁਝ ਪ੍ਰਮੁੱਖ AI ਨੇਤਾਵਾਂ (ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, Anthropic ਦੇ Dario Amodei, Elon Musk) ਨੇ ਸਰਵਜਨਿਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਅਤਿ-ਬੁੱਧੀ ਜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਸਮਕੱਖ ਕੋਈ ਚੀਜ਼, ਜੋ singularity trigger ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੋਵੇ, 2026 ਤੱਕ ਜਾਂ 1–3 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਮੱਧਕ ਮਾਹਰ ਸਰਵੇਖਣ ਅਜੇ ਵੀ ਪੂਰੀ ਅਤਿ-ਬੁੱਧਿਮਤਾ/ਸਿੰਗੂਲੈਰਿਟੀ ਲਈ 2040–2050 ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਹੀ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਹਨ।

ਯੂਟੋਪੀਆਈ / ਆਸ਼ਾਵਾਦੀ → ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਪ੍ਰਚੁਰਤਾ, ਬਿਮਾਰੀ ਅਤੇ ਗਰੀਬੀ ਦਾ ਉਨਮੂਲਨ, ਮਨ-ਅਪਲੋਡਿੰਗ ਜਾਂ ਨੈਨੋ-ਚਿਕਿਤਸਾ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਅਮਰਤਾ, ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ AI ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ (ਟ੍ਰਾਂਸਹਿਊਮਨਿਜ਼ਮ), ਪਹਿਲਾਂ ਅਣਸੁਲਝੀਆਂ ਵਿਗਿਆਨਕ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦਾ ਕੁਝ ਹੀ ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਹੱਲ।

ਡਿਸਟੋਪੀਅਨ / ਨਿਰਾਸ਼ਾਵਾਦੀ → ਮਨੁੱਖੀ ਕਰਤ੍ਰਿਤਾ/ਨਿਯੰਤਰਣ ਦਾ ਹ੍ਰਾਸ, ਅਸੰਗਤਤਾ (AI ਅਜੇਹੇ ਲਕਸ਼ਾਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਮੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਅਸੰਬੰਧਤ ਜਾਂ ਵਿਰੋਧੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ), ਆਰਥਿਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਪਤਨ, ਜਾਂ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਮਨੁੱਖਤਾ ਲਈ ਅਸਤਿਤਵਕ ਖਤਰੇ ਵੀ।

ਸਿੰਗਿਊਲੈਰਿਟੀ ਸਿਰਫ਼ “ਬਹੁਤ ਉੱਨਤ ਏਆਈ” ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਹ ਉਹ ਪਲ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤਕਨੀਕੀ ਵਿਕਾਸ ਜੈਵਿਕ/ਮਨੁੱਖੀ-ਗਤੀ ਦੀਆਂ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਵੈ-ਚਾਲਿਤ, ਬੇਕਾਬੂ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਇਹ 2026 ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, 2030 ਵਿੱਚ, 2045 ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਇਹ ਇਸ ਵੇਲੇ ਮਨੁੱਖੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਦੂਰਗਾਮੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਾਲੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਜਾਲਬੱਧ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ

ਇਕਾਂਤਕ ਕੰਪਿਊਟਿੰਗ ਤੋਂ ਪਰਸਪਰ-ਜੁੜੀ ਕੰਪਿਊਟਿੰਗ ਵੱਲ ਦਾ ਸੰਕਰਮਣ। ਟਿਮ ਬਰਨਰਜ਼-ਲੀ CERN ਵਿੱਚ ਵਰਲਡ ਵਾਇਡ ਵੈਬ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਰੱਖਦਾ ਹੈ (1989)। ਵਪਾਰਕ ਨਿਊਰਲ ਨੈੱਟਵਰਕ ਖੋਜ ਦਾ ਵਿਸਤਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ (ਸੈਨਿਕ + ਅਕਾਦਮਿਕ ਉਪਯੋਗ), Intel 80486 ਜਾਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਕੰਪਿਊਟਿੰਗ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਛਾਲ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ARPANET ਉਸ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਸੰਕਰਮਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅੱਗੇ ਚੱਲ ਕੇ ਆਧੁਨਿਕ ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਕੰਪਿਊਟਿੰਗ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤਾਂ ਸੀ, ਪਰ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ’ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀਮਿਤ ਸੀ। 1989 ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੰਪਿਊਟਿੰਗ ਨੈੱਟਵਰਕ-ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। 1989 ਵਿੱਚ ਨਿਊਰਲ ਨੈੱਟਵਰਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਹਾਰਡਵੇਅਰ ਦੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਨਾਲ ਬੱਝੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਨਿਯਮ-ਸਹਾਇਤ ਪੈਟਰਨ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਸਨ—ਪਰ ਸੈਨਿਕ ਖੇਤਰ ਅਤੇ ਖੋਜ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾਵਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨੇਬੰਦੀ, ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ, ਅਤੇ ਸੰਕੇਤ-ਵਰਗੀਕਰਨ ਲਈ ਸਿਖਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਜਾਂਚ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਇਹ ਉਸ ਸਭ ਕੁਝ ਲਈ ਆਧਾਰਭੂਤ ਪਰਤ ਸੀ ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਇਆ।

ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਵਪਾਰਕ ਵਿਸਫੋਟ

ਵੈੱਬ ਜਨਤਕ, ਵਪਾਰਕ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨੈਟਸਕੇਪ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਊਜ਼ਰ ਯੁੱਧਾਂ, ਐਮਾਜ਼ਾਨ ਅਤੇ ਈਬੇ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਆਨਲਾਈਨ ਵਪਾਰ ਕਾਰਗਰ ਹੈ। ਗੂਗਲ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ (ਸਟੈਨਫੋਰਡ ਵਿੱਚ BackRub ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, 1996), Windows 95 ਦੀ ਅਪਣਾਉਣ ਖਪਤਕਾਰ ਕੰਪਿਊਟਿੰਗ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। 1996 ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਸਿਰਫ਼ ਅਕਾਦਮਿਕ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 1989 ਦੀ ਅਧਾਰਭੂਤ ਸੰਰਚਨਾ ਹੁਣ ਖਪਤਕਾਰ ਪੱਧਰ ਦੇ ਵਿਸਤਾਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ। ਡਾਟ-ਕਾਮ ਯੁੱਗ ਵੈੱਬਸਾਈਟਾਂ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਹੈ—ਇਹ ਵਪਾਰ ਦੇ ਡਿਜ਼ਿਟਲੀਕਰਨ ਬਾਰੇ ਹੈ। ਇਸ ਅਵਧੀ ਨੇ ਵਪਾਰ, ਵਿਗਿਆਪਨ, ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੀ ਖੋਜ ਅਤੇ ਸੰਚਾਰ ਦੇ ਰੁਝਾਨਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ।

ਮੋਬਾਈਲ + ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਯੁੱਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ

ਮੀਡੀਆ ਦਾ ਡਿਜ਼ਿਟਲੀਕਰਨ + ਪ੍ਰਾਰੰਭਿਕ ਕਲਾਉਡ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚਾ + ਸਦਾ-ਸਕ੍ਰਿਯ ਬ੍ਰਾਡਬੈਂਡ। Apple iPod ਜਾਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ (ਪੋਰਟੇਬਲ ਡਿਜ਼ਿਟਲ ਇਕੋਸਿਸਟਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ), Wikipedia ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ (ਸਮੂਹਕ ਗਿਆਨ-ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਮਾਡਲ), ਬ੍ਰਾਡਬੈਂਡ ਦੀ ਅਪਣਾਉਣ ਦਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਧਦੀ ਹੈ, Amazon ਚੁੱਪਚਾਪ ਉਸ ਦੀ ਨਿਰਮਾਣ-ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅੱਗੇ ਚੱਲ ਕੇ AWS ਬਣਦਾ ਹੈ। 9/11 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਿਗਰਾਨੀ-ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਬੇਹੱਦ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਡਾਟਾ-ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਦਾ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਫੈਲਦਾ ਹੈ। ਕਲਾਉਡ ਕੰਪਿਊਟਿੰਗ, ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਇਕੋਸਿਸਟਮਾਂ, ਡਿਜ਼ਿਟਲ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ ਪ੍ਰਬਲ ਵਚਰਸਵ, ਸਦਾ-ਜੁੜੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ, ਅਤੇ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਤੇ ਸਮਾਰਟਫੋਨਾਂ ਲਈ ਅਧਾਰਭੂਮੀ ਇੱਥੇ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਗਹਿਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਾਂਤਿਕਾਰੀ ਤਰੱਕੀ

ਆਧੁਨਿਕ ਕ੍ਰਿਤ੍ਰਿਮ ਬੁੱਧੀ ਦਾ ਜਨਮ

ਇਹ ਉਹ ਨਿਰਣਾਇਕ ਖਸ਼ਣ ਹੈ ਜਦੋਂ ਨਿਊਰਲ ਨੈਟਵਰਕ ਕੇਵਲ ਪ੍ਰਯੋਗਾਤਮਕ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਰੁਕ ਗਏ ਅਤੇ ਵਿਆਵਹਾਰਿਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਣ ਗਏ—ਇਹ 2001 ਦੇ “platform/cloud” ਯੁੱਗ ਅਤੇ 2023 ਦੇ “generative AI” ਵਿਸਫੋਟ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦਾ ਠੀਕ ਪੁਲ ਸੀ। ਸਤੰਬਰ 2012: AlexNet (ਇੱਕ ਡੂੰਘਾ convolutional neural network) ImageNet ਪ੍ਰਤੀਯੋਗਤਾ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੰਤਰ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਪਿਛਲੇ ਸਾਰੇ algorithms ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡਦਿਆਂ। AI ਅਨੁਸੰਧਾਨ ਵਿੱਚ ਇਸ ਇਕੱਲੀ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਸਰਬਸੰਮਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਉਸ ਖਸ਼ਣ ਵਜੋਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਆਧੁਨਿਕ deep learning ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। 2012: Geoffrey Hinton ਦੀ ਟੀਮ ਸਾਬਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ GPUs ‘ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਿਕਸ਼ਿਤ deep neural nets ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ hierarchical features ਸਿੱਖ ਸਕਦੇ ਹਨ। 2013: Google Hinton ਦੀ ਕੰਪਨੀ (DNNresearch) ਦਾ ਅਧਿਗ੍ਰਹਣ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਦਯੋਗ ਅਚਾਨਕ deep learning ਵਿੱਚ ਅਰਬਾਂ ਡਾਲਰ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। NVIDIA ਦੇ GPU ਵਿਕਾਸ (CUDA) AI ਲਈ ਮਿਆਰੀ hardware ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। Big data tools (Spark 1.0, ਜੋ 2013 ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਹੋਇਆ) ਵੀ ਇਸਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਪਰਿਪੱਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ deep learning ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ datasets ਸੰਭਵ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਜਨਰੇਟਿਵ ਏਆਈ ਦਹਿਲੀਜ਼ ਪਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ

ਏਆਈ ਸੁਲਭ, ਵਰਤਣਯੋਗ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਵਿਘਟਨਕਾਰੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕੇਵਲ “ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਨਿਊਰਲ ਨੈਟਸ” ਹੀ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਉਹ ਪਲ ਹੈ ਜਦੋਂ ਏਆਈ ਕੋਡ ਲਿਖਦੀ ਹੈ, ਚਿੱਤਰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਸ਼ੁੱਧ-ਕਾਲਰ ਕੰਮ ਨੂੰ ਸਵੈਚਾਲਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਰਕ-ਸੰਬੰਧੀ ਕਾਰਜਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸਤਾਰਯੋਗ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਏਆਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ੀਕ੍ਰਿਤ ਰਹਿਣਾ ਛੱਡ ਕੇ ਸਧਾਰਣ-ਉਦੇਸ਼ੀ ਸੰਜਾਣਕ ਸਾਧਨ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਇਹ ਵਿਕਾਸ-ਕ੍ਰਮ ਸੁੰਦਰ ਹੈ: ਹਰ ਪੜਾਅ ਪਹਿਲੇ ਪੜਾਅ ਉੱਤੇ ਸੰਚਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਿਰਮਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੰਯੋਗਤਾ → ਵਪਾਰੀਕਰਨ → ਪਾਰਿਸਥਿਤਿਕ ਤੰਤਰ → ਬੁੱਧੀਮਤਾ → ਸੰਜਾਣ ਵੱਲ ਰੂਪਾਂਤਰਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

2012/2013 ਨਿਰਣਾਇਕ ਮੋੜ-ਬਿੰਦੂ ਹੈ; ਉਹ ਪਲ ਜਦੋਂ ਨਿਊਰਲ ਨੈੱਟਾਂ ਨੇ ਪਦਾਨੁਕ੍ਰਮੀ, ਸਵੈਚਾਲਕ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਸਾਬਤ ਕੀਤੀ (AlexNet/ImageNet ਦੀ ਜਿੱਤ, Hinton ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਹੋਈ, GPU ਸਕੇਲਿੰਗ ਸੰਭਵ ਹੋਈ), ਜਿਸ ਨੇ 2023 ਦੇ ਜਨਰੇਟਿਵ ਵਿਸਫੋਟ ਨੂੰ ਅਟੱਲ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। 2012 ਦੇ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰਕ ਬਦਲਾਅ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਟ੍ਰਾਂਸਫਾਰਮਰ ਮਾਡਲਾਂ (2017) ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਕੇਲਿੰਗ ਨਾਲ ChatGPT-ਪੱਧਰ ਦੀ ਸਾਰਵਭੌਮਤਾ ਉਤਪੰਨ ਨਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ।