We will now address some of the implications of verse twelve of Daniel eleven, and thereafter, bring the three lines of “250” years into the history of verses eleven through fifteen, that was fulfilled at the battle of Panium in 200 BC. The line of “250” years that began in 457 BC ends in 207 BC in the middle of the period that begins with the battle of Raphia and ends with the battle of Panium. The “250” years in the line of Nero ends with the three-step history of Constantine, represented by the years 313, 321 and 330. The “250” years of the United States ends on July 4, 2026.
ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਦਾਨੀਏਲ 11 ਦੀ ਬਾਰਹਵੀਂ ਆਇਤ ਦੇ ਕੁਝ ਨਿਹਿਤ ਅਰਥਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਾਂਗੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ “250” ਸਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਰੇਖਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਇਤਾਂ ਗਿਆਰਾਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਲਿਆਵਾਂਗੇ, ਜੋ 200 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਪੇਨੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। “250” ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਹ ਰੇਖਾ ਜੋ 457 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ, 207 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਉਸ ਅਰਸੇ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੇਨੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਨੀਰੋ ਦੀ ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ “250” ਸਾਲ ਕੌਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਦੇ ਤਿੰਨ-ਪੜਾਅਵਾਂ ਵਾਲੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ 313, 321 ਅਤੇ 330 ਸਾਲਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ “250” ਸਾਲ 4 ਜੁਲਾਈ, 2026 ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
Nero’s line represents the history of the image of the beast testing time, first in the United States, and then in the world. The line of 457 BC places Trump at a midpoint militarily between two battles. The period that extends from 1776 also marks a midpoint for Trump’s final presidency. In order to place these lines in their proper place we will first address verse twelve, and the demise of Russia and Putin. Then the three lines of “250” years, then the line of the Hasmonean Dynasty. With those lines in place, we will place Peter in alignment with Panium. When those lines are in place we should be able to recognize how the message of July 18, 2020 is to be corrected and proclaimed, and that it is the message of the book of Joel.
ਨੀਰੋ ਦੀ ਰੇਖਾ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਪਰਖ ਸਮੇਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ। 457 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਦੀ ਰੇਖਾ ਟਰੰਪ ਨੂੰ ਸੈਨਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੋ ਲੜਾਈਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਮੱਧ-ਬਿੰਦੂ ਉੱਤੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। 1776 ਤੋਂ ਵਿਸਤਾਰ ਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸਮਾਂ-ਖੰਡ ਟਰੰਪ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤਿਤਾ ਲਈ ਵੀ ਇੱਕ ਮੱਧ-ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯਥੋਚਿਤ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਲਈ ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬਾਰਹਵੀਂ ਆਯਤ, ਅਤੇ ਰੂਸ ਅਤੇ ਪੁਤਿਨ ਦੇ ਪਤਨ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਾਂਗੇ। ਫਿਰ “250” ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਰੇਖਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਹਸਮੋਨੀਆਈ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਰੇਖਾ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਰੇਖਾਵਾਂ ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਪਤਰਸ ਨੂੰ ਪਾਨਿਯਮ ਨਾਲ ਸਮਰੂਪਤਾ ਵਿੱਚ ਰੱਖਾਂਗੇ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਰੇਖਾਵਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਪਛਾਣ ਸਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ 18 ਜੁਲਾਈ 2020 ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਧਾਰਿਆ ਅਤੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਉਹ ਯੋਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ।
King Uzziah of Judah & Ptolemy King of Egypt
ਯਹੂਦਾ ਦਾ ਰਾਜਾ ਉੱਜ਼ੀਆਹ ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਪਟੋਲਮੀ
The history that fulfilled verse eleven at the battle of Raphia aligns with the history of king Uzziah. When Isaiah is purified and empowered to proclaim the message of the latter rain, his calling came in the year that Uzziah died.
ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਗਿਆਰਹਵੀਂ ਆਯਤ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇਤਿਹਾਸ ਰਾਜਾ ਉਜ਼ਜ਼ੀਯਾਹ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਯਸਾਯਾਹ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਵਰਖਾ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮਰੱਥ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਬੁਲਾਹਟ ਉਸੇ ਸਾਲ ਆਈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਜ਼ਜ਼ੀਯਾਹ ਮਰ ਗਿਆ।
In the year that king Uzziah died I saw also the Lord sitting upon a throne, high and lifted up, and his train filled the temple. Isaiah 6:1.
ਉਹ ਸਾਲ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਉੱਜ਼ੀਆਹ ਮਰ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੀ ਇੱਕ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਉੱਚਾ ਅਤੇ ਉਠਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਦਾ ਘੇਰਾ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਭਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਯਸਾਯਾਹ 6:1।
Uzziah’s death was preceded by the rebellion he manifested that paralleled and aligned with the rebellion of Ptolemy just after the victory at the battle of Raphia. Uzziah and Ptolemy are symbols of a southern king whose heart has been lifted up, who rebel by seeking to combining their state authority with church authority. When Uzziah attempted to combine church and state, the leprosy on his forehead typified the mark of the beast.
ਉਜ਼ਜ਼ੀਆਹ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦਾ ਉਹ ਵਿਦ੍ਰੋਹ ਹੋਇਆ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਪਟੋਲਮੀ ਦੇ ਵਿਦ੍ਰੋਹ ਦੇ ਸਮਾਨ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਅਨੁਰੂਪ ਸੀ। ਉਜ਼ਜ਼ੀਆਹ ਅਤੇ ਪਟੋਲਮੀ ਦੱਖਣ ਦੇ ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਜਿਸ ਦਾ ਹਿਰਦਾ ਉੱਚਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਜਕੀਅ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਕਲੀਸਿਆਈ ਅਧਿਕਾਰ ਨਾਲ ਜੋੜਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ ਵਿਦ੍ਰੋਹ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਜ਼ਜ਼ੀਆਹ ਨੇ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਜੋੜਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਕੋੜ੍ਹ ਨੇ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ।
And the third angel followed them, saying with a loud voice, If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, The same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb: And the smoke of their torment ascendeth up for ever and ever: and they have no rest day nor night, who worship the beast and his image, and whosoever receiveth the mark of his name. Revelation 14:9–11.
ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆ ਕੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਦਰਿੰਦੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਪ ਲਏ, ਉਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਮਦਿਰਾ ਪੀਏਗਾ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਰੋਸ ਦੇ ਪਿਆਲੇ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾ ਮਿਲਾਵਟ ਦੇ ਉੰਡੇਲੀ ਗਈ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਮੇਮਨੇ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਅਤੇ ਗੰਧਕ ਨਾਲ ਪੀੜਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦਾ ਧੂੰਆ ਸਦਾ ਹੀ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੋ ਉਸ ਦਰਿੰਦੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਛਾਪ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿਨ ਰਾਤ ਕਦੇ ਵੀ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਨਹੀਂ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 14:9–11.
Uzziah then represents a progressive death from the time of his rebellious attempt to combine church and state. He then represents a lame-duck co-regency with his son for eleven years. Uzziah lived for eleven years after his rebellion. The beginning of his rebellion symbolizes the Sunday law, where church and state are combined and the mark of the beast is enforced. Eleven years later he died, representing the end of his reign as king of the southern kingdom of Judah, which was the glorious land, which is the United States.
ਫਿਰ ਉਜ਼ਜ਼ੀਆਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਦਾ ਬਗਾਵਤੀ ਯਤਨ ਕੀਤਾ, ਇੱਕ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਮੌਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਗਿਆਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਆ ਸਹ-ਰਾਜਗੱਦੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਜ਼ਜ਼ੀਆਹ ਆਪਣੀ ਬਗਾਵਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗਿਆਰਾਂ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਗਿਆਰਾਂ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਉਹ ਮਰ ਗਿਆ, ਜੋ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਜੋਂ ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਅੰਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜੋ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਦੇਸ਼ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਹੈ।
In prophetic relation to Ptolemy, Uzziah represents Judah, the glorious land and apostate Protestantism, whereas; Ptolemy represents Egypt, which is the dragon power, whose religion is spiritualism. When the two kings are considered as parallel lines, Uzziah ceases to be an illustration of the glorious land and together they become a symbol of two nations. Egypt and Judah are symbols of the religions of spiritualism and apostate Protestantism. They are a symbol of the state and the church. The statecraft and the churchcraft they represent when they are aligned as one symbol contain two nations, as was the Medes and Persians, as was France’s Egypt and Sodom, as is the United States Republican and Protestant horns, as were the northern and southern kingdoms of Israel and Judah, as well as pagan Rome and papal Rome. As a symbol of two kingdoms, they are prophetically tied together by the temple in Jerusalem where both Uzziah and Ptolemy sought to sacrifice at the temple in Jerusalem. Two nations who both rebel at the same sanctuary.
ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਟੋਲੇਮੀ ਦੇ ਸਬੰਧ ਨਾਲ ਉਜ਼ਜ਼ੀਆ ਯਹੂਦਾ, ਮਹਿਮਾਮਈ ਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਟੋਲੇਮੀ ਮਿਸਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜੋ ਅਜਗਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਧਰਮ ਆਤਮਵਾਦ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਦੋ ਰਾਜੇ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਰੇਖਾਵਾਂ ਵਜੋਂ ਵਿਚਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਉਜ਼ਜ਼ੀਆ ਮਹਿਮਾਮਈ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤਕ ਮਿਸਾਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਰੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਦੋ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਿਸਰ ਅਤੇ ਯਹੂਦਾ ਆਤਮਵਾਦ ਅਤੇ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੇ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ। ਇਹ ਰਾਜ ਅਤੇ ਕਲੀਸੀਆ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ। ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਕੌਸ਼ਲ ਅਤੇ ਕਲੀਸੀਆਈ ਕੌਸ਼ਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਹ ਇੱਕ ਹੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਸਰੇਖ ਹੋਣ ‘ਤੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦੋ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਨੂੰ ਸਮੇਟਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮਾਦੀ ਅਤੇ ਫ਼ਾਰਸੀ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਫ਼ਰਾਂਸ ਦਾ ਮਿਸਰ ਅਤੇ ਸਦੂਮ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਗਣਰਾਜੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਸਰਾਏਲ ਅਤੇ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਅਤੇ ਪਾਪਸੀ ਰੋਮ ਵੀ। ਦੋ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ, ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਮੰਦਰ ਦੁਆਰਾ ਇਕੱਠੇ ਬੱਝੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਜ਼ਜ਼ੀਆ ਅਤੇ ਟੋਲੇਮੀ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਦੋ ਰਾਸ਼ਟਰ ਜੋ ਇੱਕੋ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਗਾਵਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
It is important to notice that the rebellion of both kings was in relation to the temple at Jerusalem, which is a symbol of the temple where Daniel saw Christ in chapter ten. Both these king’s histories align at the Ukrainian War, and in so doing they begin their testimony in 2014. They both were lifted up with military victories represented by the battle of Raphia in verse eleven. Raphia marks the borderland of the sixth kingdom of Bible prophecy and the threefold union of the Sunday law. It is also the border of the transition of the church militant unto the church triumphant.
ਇਹ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਦੋਹਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਮੰਦਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਦਸਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਯੂਕਰੇਨੀ ਯੁੱਧ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਇਕਸਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ 2014 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਗਵਾਹੀ ਆਰੰਭ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਸੈਨਿਕ ਜਿੱਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉੱਚੇ ਕੀਤੇ ਗਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਰਾਫੀਆ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਦੀ ਸੀਮਾਰੇਖਾ ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਤ੍ਰਿਵਿਧ ਏਕਤਾ ਦੀ ਸੀਮਾ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਲੜਾਕੂ ਕਲੀਸੀਆ ਤੋਂ ਜਿੱਤਵੰਤ ਕਲੀਸੀਆ ਵੱਲ ਸੰਕ੍ਰਮਣ ਦੀ ਸੀਮਾ ਵੀ ਹੈ।
After 2014, the richest king announced his intention to run for the presidency in 2015. In 2020 the richest king, representing the Republican horn received its deadly wound that would later be healed. In 2022 the Ukrainian War escalated. Trump then returned in fulfillment of verse thirteen, in the election of 2024. In July of 2023, a voice in the wilderness was sounded. December 31, 2023 the Protestant horn was resurrected, as was the Republican horn in the election of 2024, when Trump returned and then in 2025 the foundation test ended with the arrival of the temple test.
2014 ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਭ ਤੋਂ ਧਨਵਾਨ ਰਾਜੇ ਨੇ 2015 ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਪਦ ਲਈ ਦੌੜ ਵਿੱਚ ਉਤਰਣ ਦਾ ਆਪਣਾ ਇਰਾਦਾ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ। 2020 ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਧਨਵਾਨ ਰਾਜੇ ਨੇ, ਜੋ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਆਪਣਾ ਘਾਤਕ ਘਾਵ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਚੰਗਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ। 2022 ਵਿੱਚ ਯੂਕਰੇਨੀ ਜੰਗ ਤੀਬਰ ਹੋ ਗਈ। ਫਿਰ ਟਰੰਪ ਨੇ 2024 ਦੀ ਚੋਣ ਵਿੱਚ, ਆਯਤ ਤੇਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ, ਵਾਪਸੀ ਕੀਤੀ। 2023 ਦੇ ਜੁਲਾਈ ਵਿੱਚ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤੀ। 31 ਦਸੰਬਰ, 2023 ਨੂੰ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਨੂੰ ਪੁਨਰਜੀਵਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ 2024 ਦੀ ਚੋਣ ਵਿੱਚ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਵੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਦੋਂ ਟਰੰਪ ਵਾਪਸ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ 2025 ਵਿੱਚ ਮੰਦਰ ਦੀ ਪਰਖ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨਾਲ ਨੀਂਹ ਦੀ ਪਰਖ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਗਈ।
1989
1989
The truths which were unsealed in 1989 was twofold. The prophetic parallels of the reform movements and the last six verses of Daniel eleven were unsealed at the same time. There are certain prophetic rules that were employed to establish the initial message of verse forty. Some of those very truths are now the key to the hidden history of the very same verse where those prophetic gems were discovered. I’ll give you an example.
ਜੋ ਸੱਚਾਈਆਂ 1989 ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਦੋਹਰੀਆਂ ਸਨ। ਸੁਧਾਰ ਅੰਦੋਲਨਾਂ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸਮਾਨਤਰ ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਖ਼ਰੀ ਛੇ ਆਇਤਾਂ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਕੁਝ ਨਿਰਧਾਰਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਨਿਯਮ ਵਰਤੇ ਗਏ ਸਨ ਤਾਂ ਜੋ ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਇਤ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ। ਉਹਨਾਂ ਹੀ ਸੱਚਾਈਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਹੁਣ ਉਸੇ ਆਇਤ ਦੇ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰਤਨ ਖੋਜੇ ਗਏ ਸਨ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਨ ਦੇਵਾਂਗਾ।
In 1989, there was no unified understanding in Adventism as to what the last six verses of Daniel represented. That lack of unification was twofold. There was no consensus of the meaning of the verses. Those who professed to have understanding of the verses presented human ideas mixed the theology of apostate Protestantism and Catholicism, the birthright heritage they received from their forefathers of the rebellion of 1863, when they fulfilled the role of the disobedient prophet at Jeroboam’s foundational rebellion. Those individual ideas of what the verses were private interpretations, at best. Their ideas of the verses were either contradictory to basic prophetic application, and often contrary to the very premise they themselves identified of the verses.
1989 ਵਿੱਚ, ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਵਿੱਚ ਇਸ ਗੱਲ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਇਕੱਠੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀਆਂ ਆਖਰੀਆਂ ਛੇ ਆਇਤਾਂ ਕਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਇਕਤਾ ਦੀ ਘਾਟ ਦੋਹਰੀ ਸੀ। ਆਇਤਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਸਰਵਸੰਮਤੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਇਤਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖੀ ਧਾਰਣਾਵਾਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਅਤੇ ਕੈਥੋਲਿਕਵਾਦ ਦੀ ਥਿਆਲੋਜੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਸੀ—ਉਹ ਜੇਠੇ ਹੱਕ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ, 1863 ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਤੋਂ, ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਯਾਰਾਬੋਆਮ ਦੀ ਨੀਂਹੀ ਬਗਾਵਤ ਵਿੱਚ ਅਣਆਗਿਆਕਾਰੀ ਨਬੀ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਵਿਚਾਰ ਕਿ ਆਇਤਾਂ ਦਾ ਕੀ ਅਰਥ ਹੈ, ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਿੱਜੀ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਸਨ। ਆਇਤਾਂ ਬਾਰੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਜਾਂ ਤਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਮੂਲ ਲਾਗੂਅਤ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਨ, ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਤਾਂ ਉਸੇ ਮੂਲ ਅਧਾਰ ਦੇ ਵੀ ਵਿਰੁੱਧ ਸਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਇਤਾਂ ਬਾਰੇ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੇ ਸਨ।
What we saw in the verses was a consistent understanding of all six verses. It was the consistency of the message we saw that encouraged me to present my understanding, even when I knew all of Adventism rejected what I understood. What we understood of those verses was published first in 1996, and the understanding there set forth has only grown stronger as time has marched out over thirty years!
ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਦੇਖਿਆ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਛੇ ਆਯਤਾਂ ਦੀ ਇੱਕਸਾਰ ਸਮਝ ਸੀ। ਜਿਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਇੱਕਰੂਪਤਾ ਅਸੀਂ ਵੇਖੀ, ਉਸੇ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ, ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਸਾਰਾ ਐਡਵੇਂਟਿਜ਼ਮ ਉਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਦਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸਮਝਿਆ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਯਤਾਂ ਬਾਰੇ ਜੋ ਸਮਝਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ 1996 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਉਹ ਸਮਝ ਤੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਬੀਤਣ ਨਾਲ ਕੇਵਲ ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਗਈ ਹੈ!
If you consider the very first reference in the magazine The Time of the End, you find Testimonies, volume 9, page 11. Five years before 9/11, the magazine starts with 9/11. One of those understandings that encouraged me was in understanding that at “the time of the end” in verse forty, the kings of the north and south were spiritual, not literal powers. At that time, I already knew that Sister White said that the books of Daniel and Revelation are the same book, and that the same line of prophecy that is in Daniel, is taken up by John in the Revelation. I had found that in Revelation eleven, which was fulfilled in the history surrounding the time of the end in 1798; Sister White’s commentary upon the chapter clearly teaches that France was spiritual Egypt, and she was just as clear that in Revelation seventeen, the whore upon the beast was spiritual Babylon.
ਜੇ ਤੁਸੀਂ *The Time of the End* ਨਾਮਕ ਪਤਰਿਕਾ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੇ ਹਵਾਲੇ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ *Testimonies*, volume 9, page 11 ਮਿਲਦਾ ਹੈ। 9/11 ਤੋਂ ਪੰਜ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਹ ਪਤਰਿਕਾ 9/11 ਨਾਲ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਸਮਝਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ, ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਆਇਤ ਚਾਲੀ ਵਿੱਚ “ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ” ਉੱਤੇ ਉੱਤਰ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਆਤਮਿਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਸਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ Sister White ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਇੱਕੋ ਹੀ ਪੁਸਤਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਉਹੀ ਲੜੀ ਦਾਨੀਏਲ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਸੇ ਨੂੰ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਜੋ 1798 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਅਧਿਆਇ ਉੱਤੇ Sister White ਦੀ ਟਿੱਪਣੀ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਫਰਾਂਸ ਆਤਮਿਕ ਮਿਸਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਇੰਨੀ ਹੀ ਸਪਸ਼ਟ ਸੀ ਕਿ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਸਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਾਨਵਰ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਵਿਸ਼ਿਆ ਆਤਮਿਕ ਬਾਬਲ ਸੀ।
Sister White’s identification of those two powers is in The Great Controversy, and those comments tie together John and Daniel’s testimony. The definition of the king of the south in Daniel chapter eleven is the power that controls Egypt, and the king of the north is the power who controls Babylon. When the Bible and Spirit of Prophecy worked in tandem to establish a truth by bringing Daniel and Revelation together to prove the point, was something I could never surrender to any misguided theologian, or misguided self-appointed leader of a self-supporting ministry.
ਭੈਣ ਵਾਈਟ ਵੱਲੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ *The Great Controversy* ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਯੂਹੰਨਾ ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਜੋੜਦੀਆਂ ਹਨ। ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਮਿਸਰ ਉੱਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਬਾਬਲ ਉੱਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਬਾਈਬਲ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੇ ਦਾਨੀਏਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਲਿਆ ਕੇ ਕਿਸੇ ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਲਈ ਮਿਲਜੁਲ ਕੇ ਇੱਕ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਉਹ ਗੱਲ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਭਟਕੇ ਹੋਏ ਧਰਮ-ਵਿਦਵਾਨ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਸਵੈ-ਸਹਾਇਕ ਸੇਵਕਾਈ ਦੇ ਕਿਸੇ ਭਰਮਿਤ ਸਵੈ-ਨਿਯੁਕਤ ਨੇਤਾ ਦੇ ਅੱਗੇ ਕਦੇ ਵੀ ਸਮਰਪਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ।
To understand Ptolemy and Uzziah as symbols of the battle of Raphia and the fallout that occurs after their hearts are lifted up, is to be governed by the fact that Ptolemy represents the dragon power who defeats the proxy power of Rome, only to lose to the proxy power who had defeated Ptolemy in verse ten and in 1989. The historical distinctions are purposeful and important.
ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਵਜੋਂ ਪਟੋਲੇਮੀ ਅਤੇ ਉਜ਼ਜ਼ੀਆਹ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਉਸ ਪਰਿਣਾਮ ਨੂੰ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਉੱਚੇ ਹੋ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਘਟਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸਮਝਣਾ ਇਸ ਤੱਥ ਦੁਆਰਾ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਟੋਲੇਮੀ ਅਜਗਰ ਦੀ ਉਸ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਰੋਮ ਦੀ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਪਰਾਜਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕੋਲੋਂ ਹੀ ਹਾਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਆਇਤ ਦਸ ਵਿੱਚ ਅਤੇ 1989 ਵਿੱਚ ਪਟੋਲੇਮੀ ਨੂੰ ਪਰਾਜਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਤਿਹਾਸਕ ਭੇਦ-ਰੇਖਾਵਾਂ ਉਦੇਸ਼ਪੂਰਣ ਅਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਨ।
Uzziah receives the mark of the beast when he attempts to bring church and state together, Uzziah is the glorious land, and the glorious land was a major argument in the beginning of the message in 1989. Is the glorious land the United States, or is it the Seventh-day Adventist church? Those who then held to the erroneous idea that the glorious land is the Adventist church, along with any who still do—would argue that the glorious holy mountain of verse forty-five was clearly God’s church, so that meant to them, that a mountain and a land were the same symbol. Standard human reasoning, I suppose.
ਉੱਜ਼ੀਆਹ ਨੂੰ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉੱਜ਼ੀਆਹ ਹੀ ਉਹ ਮਹਿਮਾਮਈ ਦੇਸ਼ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਮਈ ਦੇਸ਼ 1989 ਵਿੱਚ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਦਲੀਲ ਸੀ। ਕੀ ਮਹਿਮਾਮਈ ਦੇਸ਼ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੀ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ? ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਇਸ ਗਲਤ ਧਾਰਣਾ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿ ਮਹਿਮਾਮਈ ਦੇਸ਼ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ ਕਲੀਸਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਸਭ ਜਿਹੜੇ ਅਜੇ ਵੀ ਇਹੋ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਦਲੀਲ ਦੇਣਗੇ ਕਿ ਪੈਂਤਾਲੀਹਵੀਂ ਆਯਤ ਦਾ ਮਹਿਮਾਮਈ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੇਸ਼ ਇੱਕੋ ਹੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸਨ। ਮੇਰਾ ਖ਼ਿਆਲ ਹੈ, ਮਨੁੱਖੀ ਤਰਕ ਦੀ ਆਮ ਰੀਤ।
Uzziah is the glorious land, and Ptolemy is Egypt. Uzziah, as the glorious land has the two horns of Protestantism and Republicanism. The political manifestation of Ptolemy is communism and its varied forms, and the religious manifestation of Ptolemy is spiritualism and its varied forms. A characteristic of the dragon power is that it is a confederacy, but the false prophet, who is the glorious land is a single nation with two horns.
ਉਜ਼ੀਆਹ ਉਹ ਮਹਿਮਾਮਈ ਦੇਸ਼ ਹੈ, ਅਤੇ ਟੋਲਮੀ ਮਿਸਰ ਹੈ। ਉਜ਼ੀਆਹ, ਮਹਿਮਾਮਈ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਅਤੇ ਗਣਤੰਤਰਵਾਦ ਦੇ ਦੋ ਸਿੰਗ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਟੋਲਮੀ ਦਾ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕਮਿਊਨਿਜ਼ਮ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਹਨ, ਅਤੇ ਟੋਲਮੀ ਦਾ ਧਾਰਮਿਕ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਆਤਮਾਵਾਦ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਹਨ। ਅਜਗਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਸੰਘ ਹੈ, ਪਰ ਝੂਠਾ ਨਬੀ, ਜੋ ਕਿ ਉਹ ਮਹਿਮਾਮਈ ਦੇਸ਼ ਹੈ, ਦੋ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਹੀ ਰਾਸ਼ਟਰ ਹੈ।
Daniel eleven verse forty established that the United States was the proxy power of the papacy when the Soviet Union was swept away in 1989. This truth aligns with the role of the two-horned earth beast of Revelation thirteen, for the two books are the same.
ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਚਾਲੀਵਾਂ ਪਦ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ 1989 ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਨੂੰ ਬਹਾ ਕੇ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤਦ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਪਾਪਸੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸੀ। ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਤੇਰਾਂ ਦੇ ਦੋ-ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਇੱਕੋ ਹੀ ਹਨ।
And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. And he exerciseth all the power of the first beast before him, and causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed. Revelation 13:11, 12.
ਅਤੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਵਿਚੋਂ ਉੱਪਰ ਆਉਂਦਾ ਵੇਖਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੇਮਨੇ ਵਰਗੇ ਦੋ ਸਿੰਗ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਬੋਲਦਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਸਾਰਾ ਅਧਿਕਾਰ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਰਤਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਉਸ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਪਹਿਲੇ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਾਰੂ ਘਾਵ ਭਰ ਗਿਆ ਸੀ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 13:11, 12.
Revelation thirteen identifies the United States as the proxy power of the Papacy, for the earth beast “exerciseth al the power of the” beast out of the sea that came “before him.” In verse two the dragon of pagan Rome had given the Papacy its power, seat and great authority. The word translated as “power” means power, but in verse twelve it is a different word that is translated as “power,” meaning “delegated authority.”
ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਤੇਰਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ ਪਾਪਸੀ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਨਿਯੁਕਤ ਸ਼ਕਤੀ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਜਾਨਵਰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਭਰੇ ਜਾਨਵਰ ਦੀ, ਜੋ “ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ” ਆਇਆ ਸੀ, “ਸਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਰਤਦਾ ਹੈ।” ਦੂਜੇ ਪਦ ਵਿੱਚ ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਦੇ ਅਜਗਰ ਨੇ ਪਾਪਸੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਆਪਣਾ ਸਿੰਹਾਸਨ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਜਿਸ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “ਸ਼ਕਤੀ” ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਅਰਥ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਪਰ ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ “ਸ਼ਕਤੀ” ਵਜੋਂ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸ਼ਬਦ ਵੱਖਰਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ “ਸੌਂਪਿਆ ਗਿਆ ਅਧਿਕਾਰ” ਹੈ।
The United States is the proxy power of the papacy, who has been typified by pagan Rome, who gave its military and economic support to the papacy as set forth in verse two. In doing so pagan Rome typified the United States who would also give its “chariots, ships and horsemen” to do the dirty-work of the papal power.
ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਪਾਪਸੀ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਯਤ ਦੋ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਪਸੀ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸੈਨਿਕ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਸਮਰਥਨ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਇਹ ਕਰਦਿਆਂ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣਿਆ, ਜੋ ਪਾਪਸੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਗੰਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੇ “ਰਥਾਂ, ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਘੁੜਸਵਾਰਾਂ” ਨੂੰ ਵੀ ਦੇਵੇਗਾ।
When the three battles of verse ten, eleven and fifteen were fulfilled in history, Antiochus Magnus was at each battle. This fact identifies that the power represented in the three battles is a proxy power of the beast, for it is always Antiochus, and Antiochus in 1989 was the proxy power of the United States.
ਜਦੋਂ ਆਇਤ ਦਸ, ਗਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਪੰਦਰਾਂ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਲੜਾਈਆਂ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਤਾਂ ਹਰ ਇਕ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਐਂਟੀਓਕਸ ਮੈਗਨਸ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਇਹ ਤੱਥ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਇਕ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਦਾ ਐਂਟੀਓਕਸ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ 1989 ਵਿੱਚ ਐਂਟੀਓਕਸ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸੀ।
The three battles that lead to the Sunday law of verse sixteen bear the signature of Alpha and Omega, and also the structure of truth. It is the United States in the first battle and the third battle, identifying an alpha and omega in the first and last battle. The three battles that lead to the Sunday law of verse sixteen also bear the signature of truth. The proxy power of Nazi Ukraine is the battle in the middle that represents the rebellion of the middle waymark in the framework of the Hebrew word truth. The three battles represent 1989 unto the Sunday law, which means they represent the “hidden history” of verse forty.
ਸੋਲ੍ਹਵੀਂ ਆਇਤ ਦੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਤਿੰਨ ਲੜਾਈਆਂ ‘ਅਲਫਾ’ ਅਤੇ ‘ਓਮੀਗਾ’ ਦੀ ਮੁਹਰ, ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਬਣਤਰ, ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਧਾਰਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਹਿਲੀ ਲੜਾਈ ਅਤੇ ਤੀਜੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੀਗਾ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਲ੍ਹਵੀਂ ਆਇਤ ਦੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਇਹ ਤਿੰਨ ਲੜਾਈਆਂ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਮੁਹਰ ਵੀ ਧਾਰਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਨਾਜ਼ੀ ਯੂਕਰੇਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਤਾਕਤ ਵਿਚਕਾਰਲੀ ਲੜਾਈ ਹੈ, ਜੋ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ “ਸੱਚ” ਦੇ ਢਾਂਚੇ ਵਿੱਚ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਵੇਮਾਰਕ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਲੜਾਈਆਂ 1989 ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਚਾਲੀਵੀਂ ਆਇਤ ਦੇ “ਲੁਕਵੇਂ ਇਤਿਹਾਸ” ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
Verse eleven of Revelation eleven identifies 2023, as the point where both horns are resurrected. Daniel eleven, verse eleven identifies the very same period of history. The internal line of prophecy and the external line of prophecy align in 2023. The internal line is the “thing” Daniel understood and the external line is the “vision” he understood.
ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਹ, ਆਯਤ ਗਿਆਰਹ 2023 ਨੂੰ ਉਸ ਬਿੰਦੂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਦੋਵੇਂ ਸਿੰਗ ਜੀ ਉੱਠਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਹ, ਆਯਤ ਗਿਆਰਹ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਓਹੀ ਹੀ ਕਾਲਖੰਡ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਰੇਖਾ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਬਾਹਰੀ ਰੇਖਾ 2023 ਵਿੱਚ ਇਕਸਾਰ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਅੰਦਰੂਨੀ ਰੇਖਾ ਉਹ “ਗੱਲ” ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਨੇ ਸਮਝਿਆ, ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਰੇਖਾ ਉਹ “ਦਰਸ਼ਨ” ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਸਮਝਿਆ।
The temple test that Daniel illustrates began at the twenty-second day, and twenty-two years after 9/11, which is the point that Isaiah entered the temple brings you to 2023. Isaiah identifies the death of Uzziah after living with leprosy for eleven years at 9/11. The work of erecting the temple consists of first laying the foundation, and thereafter erecting the temple and placing the cap stone which then leads to the third litmus test, represented by the feast of trumpets in the line of Leviticus twenty-three. The internal work of the everlasting gospel is accomplished during the history of the external line. In verse eleven Putin has been typified by Ptolemy, and king Uzziah provides a second witness to the illustration of the king of the south who is lifted up through military success, who thereafter attempts to insert themselves into the realm of religion.
ਜਿਸ ਮੰਦਰ-ਪਰੀਖਿਆ ਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ ਰੂਪਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਾਈਂਵੇਂ ਦਿਨ ਤੋਂ ਆਰੰਭ ਹੋਈ; ਅਤੇ 9/11 ਤੋਂ ਬਾਈਂ ਸਾਲ ਬਾਅਦ—ਜੋ ਉਹ ਬਿੰਦੂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਯਸਾਯਾਹ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਤੁਹਾਨੂੰ 2023 ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਯਸਾਯਾਹ 9/11 ਉੱਤੇ ਉਜ਼ਜ਼ੀਆਹ ਦੀ ਮੌਤ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਗਿਆਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਕੋੜ੍ਹ ਨਾਲ ਜੀਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਈ। ਮੰਦਰ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰਨ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਨੀਂਹ ਰੱਖਣੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਚੋਟੀ ਦਾ ਪੱਥਰ ਰੱਖਣਾ, ਜੋ ਫਿਰ ਤੀਜੀ ਲਿਟਮਸ-ਪਰੀਖਿਆ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਲੇਵੀਆਂ ਤੇਈ ਦੀ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਤੁਰਹੀਆਂ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਦੀਵੀ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਕੰਮ ਬਾਹਰੀ ਲਾਈਨ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੌਰਾਨ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਇਤ ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁਤਿਨ ਨੂੰ ਪਟੋਲੇਮੀ ਦੁਆਰਾ ਰੂਪਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਉਜ਼ਜ਼ੀਆਹ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਉਸ ਦਰਸ਼ਾਂਤ ਲਈ ਦੂਜਾ ਗਵਾਹ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੈਨਿਕ ਸਫਲਤਾ ਰਾਹੀਂ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
And the king of the south shall be moved with choler, and shall come forth and fight with him, even with the king of the north: and he shall set forth a great multitude; but the multitude shall be given into his hand. And when he hath taken away the multitude, his heart shall be lifted up; and he shall cast down many ten thousands: but he shall not be strengthened by it. Daniel 11:11, 12.
ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭੜਕ ਉੱਠੇਗਾ, ਅਤੇ ਨਿਕਲ ਕੇ ਉਸ ਨਾਲ, ਅਰਥਾਤ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨਾਲ, ਯੁੱਧ ਕਰੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਇਕ ਵੱਡੀ ਭੀੜ ਖੜੀ ਕਰੇਗਾ; ਪਰ ਉਹ ਭੀੜ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੌਂਪੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਸ ਭੀੜ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦੇਵੇਗਾ, ਤਦ ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਘਮੰਡ ਨਾਲ ਉੱਪਰ ਉਠੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦੇਵੇਗਾ; ਪਰ ਇਸ ਨਾਲ ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਦਾਨੀਏਲ 11:11, 12.
Uriah Smith addresses Ptolemy Philopator’s history and his attempt to offer sacrifices in Jerusalem’s temple.
ਉਰਿਆਹ ਸਮਿਥ ਪਟੋਲਮੀ ਫਿਲੋਪੇਟਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲੇਮ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਬਲੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੇ ਉਸ ਦੇ ਯਤਨ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
“Ptolemy lacked the prudence to make a good use of his victory. Had he followed up his success, he would probably have become master of the whole kingdom of Antiochus; but content with making only a few menaces and a few threats, he made peace that he might be able to give himself up to the uninterrupted and uncontrolled indulgence of his brutish passions. Thus, having conquered his enemies, he was overcome by his vices, and, forgetful of the great name which he might have established, he spent his time in feasting and lewdness.
“ਪਟੋਲਮੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਜਿੱਤ ਦਾ ਚੰਗਾ ਉਪਯੋਗ ਕਰਨ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀ ਸਿਆਣਪ ਦੀ ਘਾਟ ਸੀ। ਜੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਫਲਤਾ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅੰਤੀਓਖੁਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਗਿਆ ਹੁੰਦਾ; ਪਰ ਕੇਵਲ ਕੁਝ ਧਮਕੀਆਂ ਅਤੇ ਕੁਝ ਭੈਦਾਇਕ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ ਦੇ ਕੇ ਹੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਰ ਲਈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਪਸ਼ੁਤੁਲ ਕਾਮੁਕ ਵਾਸਨਾਵਾਂ ਦੀ ਨਿਰਵਿਘਨ ਅਤੇ ਅਨਿਯੰਤਰਿਤ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਵਿੱਚ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਸਕੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੁર્વਿਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਹਾਰ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਨਾਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਹ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਭੁਲਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਭੋਜ-ਵਿਲਾਸ ਅਤੇ ਲੰਪਟਤਾ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਇਆ।”
“His heart was lifted up by his success, but he was far from being strengthened by it; for the inglorious use he made of it caused his own subjects to rebel against him. But the lifting up of his heart was more especially manifested in his transactions with the Jews. Coming to Jerusalem, he there offered sacrifices, and was very desirous of entering into the most holy place of the temple, contrary to the law and religion of that place; but being, though with great difficulty, restrained, he left the place burning with anger against the whole nation of the Jews, and immediately commenced against them a terrible and relentless persecution. In Alexandria, where the Jews had resided since the days of Alexander, and enjoyed the privileges of the most favored citizens, forty thousand according to Eusebius, sixty thousand according to Jerome, were slain in this persecution. The rebellion of the Egyptians, and the massacre of the Jews, certainly were not calculated to strengthen him in his kingdom, but were sufficient rather almost totally to ruin it.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 254.
“ਉਸ ਦਾ ਹਿਰਦਾ ਆਪਣੀ ਸਫਲਤਾ ਕਾਰਨ ਉੱਚਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਇਸ ਨਾਲ ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਸੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਜਿਸ ਅਪਮਾਨਜਨਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਸ ਦਾ ਉਪਯੋਗ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਕਾਰਨ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਪ੍ਰਜਾਜਨ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਗਾਵਤ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਉੱਚਾ ਹੋਣਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਵਹਿਬਹਾਵ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉੱਥੇ ਬਲੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ, ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਦੇ ਅਤਿ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਬਹੁਤ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਉਸ ਸਥਾਨ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੀ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ, ਭਾਵੇਂ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਕਠਿਨਾਈ ਨਾਲ, ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕੌਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਦਹਕਦਾ ਹੋਇਆ ਉੱਥੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਨਿਰਦਈ ਤੜਫਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਲੈਕਜ਼ੈਂਡ੍ਰੀਆ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਯਹੂਦੀ ਅਲੈਕਜ਼ੈਂਡਰ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਵੱਸਦੇ ਆ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਅਧਿਕ ਅਨੁਗ੍ਰਹਿ-ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਸਨ, ਇਸ ਤੜਫਾਉਣ ਵਿੱਚ, ਯੂਸੇਬੀਅਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਚਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ, ਜੇਰੋਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ, ਮਾਰੇ ਗਏ। ਮਿਸਰੀਆਂ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਅਤੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਕਤਲੇਆਮ ਨੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਨੂੰ ਲਗਭਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਣ ਲਈ ਹੀ ਕਾਫੀ ਸਾਬਤ ਹੋਏ।” ਉਰਾਇਆ ਸਮਿਥ, Daniel and the Revelation, 254.
Ptolemy Philopator’s military victory at Raphia in 217 BC, did not strengthen Ptolemy, but it caused “his heart to be lifted up.” Victory in the Ukrainian War will not strengthen Putin, but it will “lift up his heart,” as did military success cause king Uzziah to lift up his heart.
217 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਰਾਫੀਆ ਵਿਖੇ ਟੋਲੇਮੀ ਫਿਲੋਪਾਤੋਰ ਦੀ ਸੈਨਿਕ ਜਿੱਤ ਨੇ ਟੋਲੇਮੀ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ, ਪਰ ਇਸ ਨੇ “ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਘਮੰਡ ਨਾਲ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਦਿੱਤਾ।” ਯੂਕਰੇਨੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਪੁਤਿਨ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨਹੀਂ ਬਣਾਏਗੀ, ਪਰ ਇਹ “ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੇਗੀ,” ਜਿਵੇਂ ਸੈਨਿਕ ਸਫਲਤਾ ਨੇ ਰਾਜਾ ਉਜ਼ਜ਼ੀਆਹ ਦਾ ਮਨ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
And Uzziah prepared for them throughout all the host shields, and spears, and helmets, and habergeons, and bows, and slings to cast stones. And he made in Jerusalem engines, invented by cunning men, to be on the towers and upon the bulwarks, to shoot arrows and great stones withal. And his name spread far abroad; for he was marvellously helped, till he was strong. But when he was strong, his heart was lifted up to his destruction: for he transgressed against the Lord his God, and went into the temple of the Lord to burn incense upon the altar of incense. 2 Chronicles 26:14–16.
ਅਤੇ ਉਜ਼ੀਆਹ ਨੇ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਲਈ ਢਾਲਾਂ, ਅਤੇ ਭਾਲੇ, ਅਤੇ ਟੋਪ, ਅਤੇ ਜ਼ਿਰਹ-ਬਖ਼ਤਰ, ਅਤੇ ਧਨੁੱਖ, ਅਤੇ ਪੱਥਰ ਸੁੱਟਣ ਲਈ ਗੁਲੇਲਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰਵਾਈਆਂ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਚਤੁਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਯੁੱਧ-ਯੰਤਰ ਬਣਵਾਏ, ਜੋ ਬੁਰਜਾਂ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਕਿਲ੍ਹੇਬੰਦ ਕੰਧਾਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖੇ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੀਰ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਪੱਥਰ ਸੁੱਟੇ ਜਾਣ। ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਦੂਰ ਦੂਰ ਤੱਕ ਫੈਲ ਗਿਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਅਦਭੁੱਤ ਰੀਤੀ ਨਾਲ ਸਹਾਇਤਾ ਮਿਲੀ, ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਦ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਉਸ ਦੀ ਨਾਸੀ ਲਈ ਘਮੰਡ ਨਾਲ ਉੱਚਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਯਹੋਵਾਹ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਅਪਰਾਧ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਧੂਪ ਦੀ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਧੂਪ ਸਾੜਨ ਲਈ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਇਆ। 2 ਇਤਿਹਾਸ 26:14–16.
Two southern kings whose hearts were lifted up from military victories, attempted to enter the same temple and offer and offering, which only a priest was allowed to do. In both cases, the priests resisted the proud kings attempts to do so. One king then initiated a retaliation upon the Jews, and the other was struck in the forehead with leprosy.
ਦੱਖਣ ਦੇ ਦੋ ਰਾਜੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਸੈਨਿਕ ਜਿੱਤਾਂ ਕਾਰਨ ਘਮੰਡ ਨਾਲ ਉੱਪਰ ਉੱਠ ਗਏ ਸਨ, ਉਸੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋ ਕੇ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਜੋ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਯਾਜਕ ਨੂੰ ਹੀ ਸੀ। ਦੋਹਾਂ ਹੀ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਯਾਜਕਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਅਹੰਕਾਰੀ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਅਜੇਹਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ। ਤਦ ਇੱਕ ਰਾਜੇ ਨੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ੋਧਾਤਮਕ ਕਾਰਵਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਕੋੜ੍ਹ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
And Azariah the priest went in after him, and with him fourscore priests of the Lord, that were valiant men: And they withstood Uzziah the king, and said unto him, It appertaineth not unto thee, Uzziah, to burn incense unto the Lord, but to the priests the sons of Aaron, that are consecrated to burn incense: go out of the sanctuary; for thou hast trespassed; neither shall it be for thine honour from the Lord God. Then Uzziah was wroth, and had a censer in his hand to burn incense: and while he was wroth with the priests, the leprosy even rose up in his forehead before the priests in the house of the Lord, from beside the incense altar. And Azariah the chief priest, and all the priests, looked upon him, and, behold, he was leprous in his forehead, and they thrust him out from thence; yea, himself hasted also to go out, because the Lord had smitten him. And Uzziah the king was a leper unto the day of his death, and dwelt in a several house, being a leper; for he was cut off from the house of the Lord: and Jotham his son was over the king’s house, judging the people of the land. Now the rest of the acts of Uzziah, first and last, did Isaiah the prophet, the son of Amoz, write. 2 Chronicles 26:17–22.
ਅਤੇ ਅਜ਼ਰਿਆਹ ਜਾਜਕ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਅੰਦਰ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਅੱਸੀ ਜਾਜਕ ਸਨ, ਜੋ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁਰਸ਼ ਸਨ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਉੱਜ਼ੀਆਹ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਉੱਜ਼ੀਆਹ, ਯਹੋਵਾਹ ਲਈ ਧੂਪ ਸਾੜਨਾ ਤੇਰਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਹਾਰੂਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਜਾਜਕਾਂ ਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਧੂਪ ਸਾੜਨ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਜਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਅਪਰਾਧ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਇਹ ਯਹੋਵਾਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਤੇਰੇ ਆਦਰ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।” ਤਦ ਉੱਜ਼ੀਆਹ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਧੂਪ ਸਾੜਨ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਧੂਪਦਾਨ ਸੀ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਾਜਕਾਂ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਜਾਜਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਭਵਨ ਵਿੱਚ, ਧੂਪ ਦੀ ਵੇਦੀ ਦੇ ਕੋਲ ਹੀ, ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਕੋੜ੍ਹ ਫੁੱਟ ਨਿਕਲਿਆ। ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਜਾਜਕ ਅਜ਼ਰਿਆਹ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜਾਜਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਕੋੜ੍ਹ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਥੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ; ਹਾਂ, ਉਹ ਆਪ ਵੀ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਉੱਜ਼ੀਆਹ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਦੇ ਦਿਨ ਤੱਕ ਕੋੜ੍ਹੀ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਕੋੜ੍ਹੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਅਲੱਗ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਰਿਹਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਭਵਨ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯੋਥਾਮ ਰਾਜ ਮਹਲ ਦੇ ਕੰਮ ਉੱਤੇ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਹੁਣ ਉੱਜ਼ੀਆਹ ਦੇ ਬਾਕੀ ਕਰਤੱਬ, ਪਹਿਲੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਆਖ਼ਰੀ ਤੱਕ, ਆਮੋਜ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯਸਾਯਾਹ ਨਬੀ ਨੇ ਲਿਖੇ। 2 ਇਤਿਹਾਸ 26:17–22.
In 2014, the globalists of Europe and the Obama regime initiated a color revolution upon the nation of the Ukraine. In 2022 Russia began an invasion that will ultimately lead to a victory for Putin and Russia; represented by Ptolemy and Uzziah, the kings of the south. Verse twelve says that after the victory of Putin, “his heart shall be lifted up; and he shall cast down many ten thousands: but he shall not be strengthened by it.” History then records a progressive demise of his kingdom.
2014 ਵਿੱਚ, ਯੂਰਪ ਦੇ ਗਲੋਬਲਵਾਦੀਆਂ ਅਤੇ ਓਬਾਮਾ ਰਾਜ ਨੇ ਯੂਕਰੇਨ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਰੰਗੀਨ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। 2022 ਵਿੱਚ ਰੂਸ ਨੇ ਇੱਕ ਆਕਰਮਣ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਜੋ ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਪੁਤਿਨ ਅਤੇ ਰੂਸ ਦੀ ਜਿੱਤ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ; ਜੋ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ, ਪਟੋਲਮੀ ਅਤੇ ਉਜ਼ੀਆਹ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਬਾਰਹਵੀਂ ਆਇਤ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪੁਤਿਨ ਦੀ ਜਿੱਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, “ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਘਮੰਡ ਨਾਲ ਉੱਠੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਅਨੇਕਾਂ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਡਿਗਾ ਦੇਵੇਗਾ: ਪਰ ਉਹ ਇਸ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।” ਫਿਰ ਇਤਿਹਾਸ ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਪਤਨ ਦਾ ਲੇਖਾ ਦਰਜ ਕਰਦਾ ਹੈ।
The progressive demise led to his death, and by the time Antiochus the Great retaliates for his loss at Raphia, Antiochus was no longer engaged with Ptolemy Philopator, Antiochus was then addressing a young child who was then Egypt’s ruler. A child is a symbol of the last generation, so at one level the child king that Antiochus defeats at Panium is the final generation of the kingdom of the south. At the practical level the child king represents weakness in relation to Antiochus’s strength.
ਲਗਾਤਾਰ ਅਵਨਤੀ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਤੱਕ ਲੈ ਗਈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਅੰਤਿਓਖੁਸ ਮਹਾਨ ਰਾਫੀਆ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਹਾਨੀ ਦਾ ਬਦਲਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਤੱਕ ਅੰਤਿਓਖੁਸ ਹੁਣ ਪਟੋਲੇਮੀ ਫਿਲੋਪਾਤੋਰ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਉਸ ਵੇਲੇ ਅੰਤਿਓਖੁਸ ਇੱਕ ਨਿੱਕੇ ਬੱਚੇ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਿਸਰ ਦਾ ਸ਼ਾਸਕ ਸੀ। ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਆਖਰੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇੱਕ ਪੱਧਰ ਤੇ ਉਹ ਬਾਲਕ-ਰਾਜਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅੰਤਿਓਖੁਸ ਪੇਨੀਅਮ ਵਿੱਚ ਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਪੀੜ੍ਹੀ ਹੈ। ਵਿਵਹਾਰਕ ਪੱਧਰ ਤੇ ਉਹ ਬਾਲਕ-ਰਾਜਾ ਅੰਤਿਓਖੁਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ।
“The peace concluded between Ptolemy Philopater and Antiochus lasted fourteen years. Meanwhile Ptolemy died from intemperance and debauchery, and was succeeded by his son, Ptolemy Epiphanes, a child then four or five years old. Antiochus, during the same time, having suppressed rebellion in his kingdom, and reduced and settled the eastern parts in their obedience, was at leisure for any enterprise when young Epiphanes came to the throne of Egypt; and thinking this too good an opportunity for enlarging his dominion to be let slip, he raised an immense army “greater than the former” (for he had collected many forces and acquired great riches in his eastern expedition), and set out against Egypt, expecting to have an easy victory over the infant king. How he succeeded we shall presently see; for here new complications enter into the affairs of these kingdoms, and new actors are introduced upon the stage of history.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 255.
“ਪਟੋਲੇਮੀ ਫਿਲੋਪੇਟਰ ਅਤੇ ਐਂਟਿਓਕਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਕਾਇਮ ਰਹੀ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਪਟੋਲੇਮੀ ਅਸੰਯਮ ਅਤੇ ਭੋਗ-ਵਿਲਾਸ ਕਾਰਨ ਮਰ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪਟੋਲੇਮੀ ਐਪੀਫੇਨਸ ਰਾਜਗੱਦੀ ਤੇ ਬੈਠਿਆ, ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਚਾਰ ਜਾਂ ਪੰਜ ਸਾਲ ਦਾ ਬਾਲਕ ਸੀ। ਉੱਧਰ ਐਂਟਿਓਕਸ ਨੇ ਇਸੇ ਸਮੇਂ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਕੇ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਲਿਆ ਕੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਕਰ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਨੌਜਵਾਨ ਐਪੀਫੇਨਸ ਮਿਸਰ ਦੀ ਰਾਜਗੱਦੀ ਤੇ ਆਇਆ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਅਭਿਆਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੁਤੰਤਰ ਪਾਇਆ; ਅਤੇ ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਕਿ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੁਤਵ ਦੇ ਵਿਸਥਾਰ ਲਈ ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਚਿਤ ਮੌਕਾ ਹੱਥੋਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਫੌਜ ਖੜੀ ਕੀਤੀ, “ਪਹਿਲੀ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡੀ” (ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੂਰਬੀ ਮੁਹਿੰਮ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸੈਨਿਕ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਸਨ ਅਤੇ ਅਥਾਹ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ), ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਆਸ ਰੱਖਦਿਆਂ ਕਿ ਬਾਲਕ ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਸਾਨ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇਗੀ। ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਸਫਲ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਅਸੀਂ ਤੁਰੰਤ ਵੇਖਾਂਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਥੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਵੀਆਂ ਉਲਝਣਾਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਮੰਚ ਉੱਤੇ ਨਵੇਂ ਪਾਤਰ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।” ਉਰਿਆਹ ਸਮਿਥ, Daniel and the Revelation, 255.
The King of the South
ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ
To outline the final steps of Russia, is to outline the final steps of the prophetic king of the south. A prophetic characteristic of the spiritual king of the south that arrived in prophetic history at the time of the end in 1798—is how it comes to its end. It is also a prophetic characteristic of the king of the north, and the false prophet. Each of the three powers that lead the world to Armageddon have endings that are specifically identified in God’s Word. Whatever happens to Putin and Russia will have been typified with past lines of the king of the south.
ਰੂਸ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਕਦਮਾਂ ਦੀ ਰੂਪਰੇਖਾ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ, ਦੱਖਣ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰਾਜੇ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਕਦਮਾਂ ਦੀ ਹੀ ਰੂਪਰੇਖਾ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਆਤਮਿਕ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ, ਜੋ 1798 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਸੀ—ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਕਿਵੇਂ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਭਵਿੱਖਬਕਤਾ ਦੀ ਵੀ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਤਿੰਨੋਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਆਰਮਾਗੇਦੋਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਪੁਤਿਨ ਅਤੇ ਰੂਸ ਨਾਲ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਵਾਪਰੇਗਾ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਰਵਛਾਇਆ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਪਿਛਲੀਆਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਚੁੱਕੀ ਹੋਵੇਗੀ।
The examples of the spiritual king of the south’s demise were typified by the demise of the first spiritual king of the south, who was atheistic France during the period of the Revolution. The demise of the southern kingdom includes the demise of the southern king. Napoleon’s demise corresponds to the demise of France, and aligns with the demise of the next kingdom of the south, who was Russia. Russia as the modern king of the south began in revolution, just as France, as the king of the south, began with revolution.
ਆਤਮਿਕ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪਤਨ ਦੇ ਉਦਾਹਰਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਪਹਿਲੇ ਆਤਮਿਕ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪਤਨ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨਾਸਤਿਕ ਫ਼ਰਾਂਸ ਸੀ। ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਦੇ ਪਤਨ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪਤਨ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਨੇਪੋਲੀਅਨ ਦਾ ਪਤਨ ਫ਼ਰਾਂਸ ਦੇ ਪਤਨ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਅਗਲੇ ਰਾਜ ਦੇ ਪਤਨ ਨਾਲ ਵੀ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਰੂਸ ਸੀ। ਆਧੁਨਿਕ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਜੋਂ ਰੂਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਨਾਲ ਹੋਈ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਜੋਂ ਫ਼ਰਾਂਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਨਾਲ ਹੋਈ ਸੀ।
Revolution is a characteristic of the dragon, who is the symbol of the southern kings. The dragon, the primary symbol of the king of the south is Satan, and as he attempts a revolution at the end of the millennium, fire comes down out of heaven and devours him. His rebellion in heaven at the beginning was the alpha of his rebellion at the conclusion of the millennium.
ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਅਜਗਰ ਦਾ ਇੱਕ ਲੱਛਣ ਹੈ, ਜੋ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਅਜਗਰ, ਜੋ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਮੁੱਖ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਸ਼ੈਤਾਨ ਹੈ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ‘ਤੇ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਅੱਗ ਥੱਲੇ ਉਤਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭਸਮ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਬਗਾਵਤ, ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ‘ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਅਲਫਾ ਸੀ।
In 1798, France prophetically took the throne as the spiritual king of the south during the French Revolution. That revolution swept through the nations of Europe and ultimately arrived at the Russian Revolution that was quickly followed by the Bolshevik Revolution in the same year.
1798 ਵਿੱਚ, ਫ਼ਰਾਂਸੀਸੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਫ਼ਰਾਂਸ ਨੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਆਤਮਿਕ ਰਾਜੇ ਵਜੋਂ ਸਿੰਹਾਸਨ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਉਹ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਯੂਰਪ ਦੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੀ ਹੋਈ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਰੂਸੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਉਸੇ ਹੀ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਬੋਲਸ਼ੇਵਿਕ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਆਈ।
The Russian Revolution of 1917 consisted of two main steps: the February Revolution (which overthrew the Tsarist monarchy, ended autocracy, and established a provisional government amid a period of dual power with the Soviets) and the October Revolution (also called the Bolshevik Revolution, where the Bolsheviks under Lenin seized power in a coup, leading to the establishment of Soviet rule and the path to socialism/communism).
1917 ਦੀ ਰੂਸੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੋ ਮੁੱਖ ਪੜਾਅਾਂ ਤੋਂ ਬਣੀ ਸੀ: ਫ਼ਰਵਰੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ (ਜਿਸ ਨੇ ਜ਼ਾਰਸ਼ਾਹੀ ਰਾਜਤੰਤਰ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ, ਨਿਰੰਕੁਸ਼ ਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਅੰਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਸੋਵੀਅਤਾਂ ਨਾਲ ਦੁਅਲ ਸੱਤਾ ਦੇ ਇੱਕ ਦੌਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਅਸਥਾਈ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ) ਅਤੇ ਅਕਤੂਬਰ ਕ੍ਰਾਂਤੀ (ਜਿਸ ਨੂੰ ਬੋਲਸ਼ੇਵਿਕ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲੈਨਿਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਬੋਲਸ਼ੇਵਿਕਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਤਖ਼ਤਾ-ਪਲਟ ਰਾਹੀਂ ਸੱਤਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੋਵੀਅਤ ਸ਼ਾਸਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਹੋਈ ਅਤੇ ਸਮਾਜਵਾਦ/ਕਮਿਊਨਿਜ਼ਮ ਵੱਲ ਰਾਹ ਖੁੱਲ੍ਹਿਆ)।
In historical analyses and revolutionary theory (particularly from Marxist perspectives like those of Trotsky, Luxemburg, and others drawing parallels), the French Revolution (1789–1799) is often seen as typifying or providing a schema for the course of the Russian events. The two steps of the French Revolution that typified these Russian phases are:
ਇਤਿਹਾਸਕ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣਾਂ ਅਤੇ ਕ੍ਰਾਂਤਿਕਾਰੀ ਸਿਧਾਂਤ ਵਿੱਚ (ਖ਼ਾਸਕਰ ਟ੍ਰਾਟਸਕੀ, ਲਕਜ਼ਮਬਰਗ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਮਾਨਤਾਵਾਂ ਖਿੱਚਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਰਕਸਵਾਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਆਂ ਤੋਂ), ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ (1789–1799) ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਰੂਸੀ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਲਈ ਇੱਕ ਆਦਰਸ਼ ਰੂਪ ਜਾਂ ਰੂਪਰੇਖਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੇ ਉਹ ਦੋ ਪੜਾਅ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰੂਸੀ ਚਰਣਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਇਹ ਹਨ:
-
The initial moderate/constitutional phase (roughly 1789–1792), which aligns with the February Revolution. This French phase began with the storming of the Bastille, the convening of the Estates-General/National Assembly, the abolition of feudal privileges, the Declaration of the Rights of Man, and the establishment of a constitutional monarchy under the Girondins and moderate reformers. It overthrew absolute monarchy but retained elements of bourgeois/liberal governance and dual/contested power structures (e.g., between the Assembly and the lingering monarchy). Similarly, February 1917 ended Tsarism, but led to a bourgeois provisional government and dual power with the Soviets.
ਆਰੰਭਕ ਮੱਧਮ/ਸੰਵਿਧਾਨਕ ਪੜਾਅ (ਲਗਭਗ 1789–1792), ਜੋ ਫ਼ਰਵਰੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੇ ਸਮਕੱਖ ਹੈ। ਫ਼ਰਾਂਸ ਦਾ ਇਹ ਪੜਾਅ ਬਾਸਤੀਲ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਈ, ਐਸਟੇਟਸ-ਜਨਰਲ/ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਭਾ ਦੇ ਆਹਵਾਨ, ਜਗੀਰਦਾਰੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੇ ਉੱਚੇਦ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ, ਅਤੇ ਜੀਰੋਂਦਿਨਾਂ ਅਤੇ ਮੱਧਮ ਸੁਧਾਰਕਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਇੱਕ ਸੰਵਿਧਾਨਕ ਰਾਜਤੰਤਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਨੇ ਨਿਰੰਕੁਸ਼ ਰਾਜਤੰਤਰ ਨੂੰ ਉਲਟ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਬੁਰਜ਼ੁਆ/ਉਦਾਰਵਾਦੀ ਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਤੱਤਾਂ ਅਤੇ ਦੋਹਰੀ/ਵਿਵਾਦਿਤ ਸੱਤਾ-ਸੰਰਚਨਾਵਾਂ ਨੂੰ (ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਸਭਾ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਈ ਰਾਜਤੰਤਰੀ ਸੱਤਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ) ਕਾਇਮ ਰੱਖਿਆ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਫ਼ਰਵਰੀ 1917 ਨੇ ਜ਼ਾਰਸ਼ਾਹੀ ਦਾ ਅੰਤ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਬੁਰਜ਼ੁਆ ਅਸਥਾਈ ਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਸੋਵੀਅਤਾਂ ਨਾਲ ਦੋਹਰੀ ਸੱਤਾ ਉੱਭਰੀ।
-
The radical/Jacobin phase (roughly 1792–1794, including the establishment of the First Republic, the execution of Louis XVI, and the Reign of Terror under Robespierre and the Jacobins/Committee of Public Safety) aligns with the October (Bolshevik) Revolution. The Jacobins seized power from the more moderate Girondins through radical action, declared a republic, suppressed counter-revolution, and pushed the revolution toward deeper social transformation and defense against internal/external threats. This mirrors how the Bolsheviks overthrew the provisional government, consolidated proletarian/dictatorship-of-the-proletariat rule, and advanced revolutionary socialism.
ਉਗ੍ਰ/ਜੈਕੋਬਿਨ ਚਰਨ (ਲਗਭਗ 1792–1794, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਗਣਰਾਜ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ, ਲੂਈ XVI ਦੀ ਫਾਂਸੀ, ਅਤੇ ਰੋਬਸਪੀਅਰ ਅਤੇ ਜੈਕੋਬਿਨਾਂ/ਕਮੇਟੀ ਆਫ ਪਬਲਿਕ ਸੇਫਟੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਦਹਿਸ਼ਤ ਦਾ ਰਾਜ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ) ਅਕਤੂਬਰ (ਬੋਲਸ਼ੇਵਿਕ) ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੇ ਸਮਕੱਖ ਬੈਠਦਾ ਹੈ। ਜੈਕੋਬਿਨਾਂ ਨੇ ਉਗ੍ਰ ਕਾਰਵਾਈ ਰਾਹੀਂ ਵੱਧ ਮੱਧਮਪੰਥੀ ਗਿਰੋਂਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਸੱਤਾ ਹਥਿਆ ਲਈ, ਇੱਕ ਗਣਰਾਜ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਰਾਂਤੀ ਨੂੰ ਦਬਾਇਆ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਗਹਿਰੇ ਸਮਾਜਿਕ ਰੂਪਾਂਤਰਨ ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ/ਬਾਹਰੀ ਖਤਰਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਰੱਖਿਆ ਵੱਲ ਧੱਕਿਆ। ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਬੋਲਸ਼ੇਵਿਕਾਂ ਨੇ ਅਸਥਾਈ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਉਲਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਮਜ਼ਦੂਰ ਵਰਗ ਦੀ/ਮਜ਼ਦੂਰ ਵਰਗ ਦੀ ਤਾਨਾਸ਼ਾਹੀ ਦੇ ਸ਼ਾਸਨ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਸਮਾਜਵਾਦ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ।
These parallels emphasize how revolutions often follow a pattern: an initial broad uprising against the old regime (led by moderates/bourgeois forces), followed by a more extreme seizure of power by radicals to ‘save’ and deepen the revolution amid crisis. The Bolsheviks themselves consciously drew on the French example, viewing their October uprising as akin to the Jacobin coup—necessary to prevent counter-revolution and fulfill the revolution’s potential.
ਇਹ ਸਮਾਨਤਾਵਾਂ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਕ੍ਰਾਂਤੀਆਂ ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਢਾਂਚੇ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ: ਪਹਿਲਾਂ ਪੁਰਾਣੀ ਸ਼ਾਸਨ-ਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਵਿਦ੍ਰੋਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ (ਜਿਸ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਮੱਧਮਪੰਥੀ/ਬੁਰਜੁਆ ਤਾਕਤਾਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ), ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੰਕਟ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਨੂੰ ‘ਬਚਾਉਣ’ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਗਹਿਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕੱਟੜਪੰਥੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸੱਤਾ ਦਾ ਹੋਰ ਅਤਿਵਾਦੀ ਕਬਜ਼ਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬੋਲਸ਼ੇਵਿਕਾਂ ਨੇ ਖੁਦ ਵੀ ਸਚੇਤ ਤੌਰ ਤੇ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਉਦਾਹਰਨ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਲਈ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਅਕਤੂਬਰ ਵਿਦ੍ਰੋਹੀ ਕਾਰਵਾਈ ਨੂੰ ਜੇਕੋਬਿਨ ਤਖ਼ਤਾਪਲਟ ਦੇ ਸਮਾਨ ਮੰਨਦਿਆਂ—ਜਿਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਰਾਂਤੀ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਅਤੇ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੀ ਅੰਤਰਲੀਨ ਸੰਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਅਨਿਵਾਰਯ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
This typology appears in works like Trotsky’s History of the Russian Revolution (which explicitly compares the dual power phase in Russia to similar dynamics in France) and Rosa Luxemburg’s writings on the Russian events, where she notes the Russian Revolution’s first period (March–October) follows the schema of the French (and English) revolutions, with the Bolshevik takeover paralleling the Jacobin ascent.
ਇਹ ਪ੍ਰਕਾਰਵਿਗਿਆਨ ਟਰੋਟਸਕੀ ਦੀ ਰਚਨਾ *History of the Russian Revolution* ਵਰਗੀਆਂ ਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ (ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰੂਸ ਦੇ ਦੋਹਰੇ ਸੱਤਾ-ਚਰਨ ਦੀ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ’ਤੇ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀਆਂ-ਜੁਲਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ) ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾ ਲਕਜ਼ਮਬਰਗ ਦੇ ਰੂਸੀ ਘਟਨਾਕ੍ਰਮ ਬਾਰੇ ਲੇਖਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਧਿਆਨ ਦਿਵਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਰੂਸੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਚਰਨ (ਮਾਰਚ–ਅਕਤੂਬਰ) ਫਰਾਂਸੀਸੀ (ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ) ਕ੍ਰਾਂਤੀਆਂ ਦੀ ਰੂਪਰੇਖਾ ਦਾ ਅਨੁਸਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬੋਲਸ਼ੇਵਿਕ ਕਬਜ਼ਾ ਜੈਕੋਬਿਨ ਉਤਥਾਨ ਦੇ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਹੈ।
Jesus always illustrates the end with the beginning, and the demise of Napoleon as the first spiritual king of the south followed the waymarks at the beginning of the revolution, and in so doing represented the demise of the Soviet Union.
ਯਿਸੂ ਸਦਾ ਅੰਤ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨਾਲ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਆਤਮਿਕ ਰਾਜੇ ਵਜੋਂ ਨੇਪੋਲੀਅਨ ਦਾ ਪਤਨ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵੇਲੇ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਪਤਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕੀਤਾ।
Napoleon’s progressive (step-by-step) demise aligns closely with the Soviet Union’s gradual decline and 1991 collapse, in the same typological framework where the French Revolution’s two phases prefigured the Russian Revolution’s February and October 1917 stages. The parallel extends into the post-radical consolidation phase (Bonapartism) and its inevitable unraveling. This draws from both general historical patterns and Marxist analyses (especially Trotsky’s in The Revolution Betrayed and related works), which treat Napoleon as the archetype of Bonapartism: a strongman regime that arises after a revolution’s radical peak, balances between classes, preserves key structural gains of the revolution (while suppressing its democratic thrust), builds a personal/military-bureaucratic empire, overextends, and then suffers a phased collapse leading to partial restoration of the old order.
ਨੇਪੋਲੀਅਨ ਦਾ ਕ੍ਰਮਵੱਧੀ (ਪੜਾਅ-ਦਰ-ਪੜਾਅ) ਪਤਨ ਸੋਵੀਅਤ ਸੰਘ ਦੇ ਧੀਰੇ-ਧੀਰੇ ਅਵਨਤੀ ਵੱਲ ਜਾਣ ਅਤੇ 1991 ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਵਿਘਟਨ ਨਾਲ ਘਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਨੁਰੂਪ ਹੈ, ਉਸੇ ਟਾਈਪੋਲੋਜੀਕਲ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੇ ਦੋ ਪੜਾਅ ਰੂਸੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੇ ਫ਼ਰਵਰੀ ਅਤੇ ਅਕਤੂਬਰ 1917 ਦੇ ਪੜਾਅਾਂ ਦੀ ਪੂਰਵਛਾਇਆ ਸਨ। ਇਹ ਸਮਾਨਾਂਤਰਤਾ ਉੱਤਰ-ਉਗ੍ਰ ਏਕੀਕਰਨ ਦੇ ਪੜਾਅ (ਬੋਨਾਪਾਰਟਵਾਦ) ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅਟੱਲ ਖੁਲ੍ਹ ਜਾਣ ਤੱਕ ਫੈਲਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਸਧਾਰਣ ਇਤਿਹਾਸਕ ਰੁਝਾਨਾਂ ਅਤੇ ਮਾਰਕਸਵਾਦੀ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣਾਂ ਦੋਹਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ (ਖ਼ਾਸਕਰ ਟਰਾਟਸਕੀ ਦੀ The Revolution Betrayed ਅਤੇ ਸੰਬੰਧਿਤ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣਾ ਤੋਂ), ਜਿਹੜੀਆਂ ਨੇਪੋਲੀਅਨ ਨੂੰ ਬੋਨਾਪਾਰਟਵਾਦ ਦੇ ਆਦਰਸ਼-ਰੂਪ ਵਜੋਂ ਮੰਨਦੀਆਂ ਹਨ: ਇੱਕ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ-ਪੁਰਸ਼ੀ ਰਾਜ-ਵਿਉਂਤ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੇ ਉਗ੍ਰ ਚਰਮ ਬਿੰਦੂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉੱਭਰਦਾ ਹੈ, ਵਰਗਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਤੁਲਨ ਬਣਾਈ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੀਆਂ ਮੁੱਖ ਸੰਰਚਨਾਤਮਕ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ (ਜਦਕਿ ਉਸ ਦੀ ਲੋਕਤਾਂਤਰਿਕ ਗਤੀ ਨੂੰ ਦਬਾਉਂਦਾ ਹੈ), ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ/ਸੈਨਿਕ-ਨੌਕਰਸ਼ਾਹੀ ਸਮਰਾਜ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤਿਅਧਿਕ ਫੈਲਾਅ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਪੜਾਅਵਾਰ ਪਤਨ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਕ੍ਰਮ ਦੀ ਅੰਸ਼ਿਕ ਪੁਨਰਸਥਾਪਨਾ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
Napoleon’s Bonapartist Rise Parallels the Stalinist Consolidation
ਨਾਪੋਲੀਅਨ ਦਾ ਬੋਨਾਪਾਰਟਵਾਦੀ ਉਭਾਰ ਸਟਾਲਿਨਵਾਦੀ ਸੱਤਾ-ਸੰਕੇਂਦ੍ਰਣ ਦੇ ਸਮਾਂਤਰ ਹੈ
After the Jacobin radical phase and Thermidorian reaction (1794), the unstable Directory (1795–1799), Napoleon’s 18 Brumaire coup (1799) establishes the Consulate, then the Empire (1804). He codifies and exports bourgeois revolutionary gains (Napoleonic Code, end of feudal privileges, strong centralized state) but subordinates them to authoritarian rule, military glory, and a new elite.
ਯਾਕੋਬੀਨੀ ਕੱਟੜਪੰਥੀ ਚਰਨ ਅਤੇ ਥਰਮਿਡੋਰੀ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆ (1794) ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਸਥਿਰ ਡਾਇਰੈਕਟਰੀ (1795–1799) ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਨੇਪੋਲੀਅਨ ਦਾ 18 ਬ੍ਰੂਮੇਅਰ ਦਾ ਕੂ (1799) ਕੌਂਸੂਲੇਟ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸਮਰਾਜ (1804) ਦੀ। ਉਹ ਬੁਰਜੁਆ ਕ੍ਰਾਂਤਿਕਾਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਹਿਤਾਬੱਧ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਨਿਰਯਾਤ ਕਰਦਾ ਹੈ (ਨੇਪੋਲੀਅਨਿਕ ਕੋਡ, ਜਗੀਰਦਾਰੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦਾ ਅੰਤ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੇਂਦਰੀਕ੍ਰਿਤ ਰਾਜ), ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਧਿਨਾਇਕਤੰਤਰੀ ਸ਼ਾਸਨ, ਸੈਨਿਕ ਮਹਿਮਾ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਇਲੀਟ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
After the Bolshevik/October radical phase and early Soviet experiments, bureaucratic degeneration sets in (especially from the mid-1920s). Stalin’s consolidation defeats the Left Opposition, enforces “socialism in one country,” and creates a police/military-bureaucratic dictatorship. The planned economy and nationalized property (core gains of October) are preserved but turned into tools of a privileged caste, with internationalism abandoned.
ਬੋਲਸ਼ੇਵਿਕ/ਅਕਤੂਬਰ ਦੀ ਕੱਟੜਪੰਥੀ ਅਵਸਥਾ ਅਤੇ ਆਰੰਭਕ ਸੋਵੀਅਤ ਪ੍ਰਯੋਗਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦਫ਼ਤਰੀ-ਤੰਤਰਾਤਮਕ ਪਤਨ ਆ ਵੱਸਦਾ ਹੈ (ਖ਼ਾਸਕਰ 1920 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਮੱਧ ਤੋਂ)। ਸਟਾਲਿਨ ਦੀ ਸੱਤਾ-ਸੰਕੇਂਦ੍ਰਤਾ ਖੱਬੇ ਵਿਰੋਧ ਨੂੰ ਪਰਾਜਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, “ਇੱਕ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਮਾਜਵਾਦ” ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੁਲਿਸੀ/ਸੈਨਿਕ-ਦਫ਼ਤਰੀ ਤਾਨਾਸ਼ਾਹੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਅਰਥਵਿਵਸਥਾ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀਕ੍ਰਿਤ ਸੰਪਤੀ (ਅਕਤੂਬਰ ਦੀਆਂ ਮੂਲ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ) ਤਾਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ-ਭੋਗੀ ਜਾਤ ਦੀਆਂ ਸਹੂਲਤਾਂ ਦੇ ਸਾਧਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀਵਾਦ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
In both cases, the revolutionary energy is “frozen” and redirected into state power and expansion under a single figure or apparatus (Trotsky explicitly called the Stalin regime a form of “Soviet Bonapartism,” closer to Napoleon’s Empire than the Consulate).
ਦੋਹਾਂ ਹੀ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਾਂਤਿਕਾਰੀ ਊਰਜਾ ਨੂੰ “ਜਮਾ” ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕੇ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਂ ਯੰਤਰਣਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਰਾਜਕੀ ਸੱਤਾ ਅਤੇ ਵਿਸਤਾਰ ਵੱਲ ਮੋੜ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (ਟ੍ਰਾਟਸਕੀ ਨੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸਟਾਲਿਨੀ ਰਾਜ ਨੂੰ “ਸੋਵੀਅਤ ਬੋਨਾਪਾਰਟਵਾਦ” ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਕੌਂਸੂਲੇਟ ਨਾਲੋਂ ਨੇਪੋਲੀਅਨ ਦੇ ਸਮਰਾਜ ਦੇ ਵੱਧ ਨੇੜੇ ਸੀ)।
The Step-by-Step Collapse
ਕਦਮ-ਦਰ-ਕਦਮ ਢਹਿ ਜਾਣਾ
This is the core alignment—the decline is not one sudden event but a successive series of erosions driven by overextension, internal contradictions, military quagmires, loss of peripheral control, failed reforms, and final dissolution/restoration.
ਇਹੀ ਮੂਲ ਸੰਰਚਨਾ ਹੈ—ਪਤਨ ਕੋਈ ਇੱਕ ਅਚਾਨਕ ਘਟਨਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਅਤਿਅਧਿਕ ਵਿਸਤਾਰ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਵਿਰੋਧਾਭਾਸਾਂ, ਸੈਨਿਕ ਦਲਦਲਾਂ, ਪਰਿਧੀਕ ਨਿਯੰਤਰਣ ਦੇ ਹ੍ਰਾਸ, ਅਸਫਲ ਸੁਧਾਰਾਂ, ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਵਿਘਟਨ/ਪੁਨਰਸਥਾਪਨਾ ਦੁਆਰਾ ਚਲਿਤ ਖ਼ਰਾਬੀਆਂ ਦੀ ਇਕ ਲਗਾਤਾਰ ਕੜੀ ਹੈ।
Napoleonic side (1812 to 1815)
ਨੇਪੋਲੀਅਨੀ ਪੱਖ (1812 ਤੋਂ 1815)
-
1812: Disastrous invasion of Russia—Grande Armée (600,000 men) decimated by logistics, winter, and resistance. Catastrophic turning point; massive loss of prestige and manpower.
1812: ਰੂਸ ਉੱਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਆਕਰਮਣ—ਗ੍ਰਾਂਦ ਆਰਮੇ (600,000 ਸੈਨਿਕ) ਰਸਦ-ਵਿਵਸਥਾ, ਸਰਦੀ, ਅਤੇ ਵਿਰੋਧ ਕਾਰਨ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਹੋ ਗਈ। ਇਹ ਇਕ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਮੋੜ-ਬਿੰਦੂ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ; ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਬਲ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਇਆ।
-
1813: Coalition forms against him; defeat at Leipzig (“Battle of the Nations”)—loss of German allies and territories; empire begins shrinking.
1813: ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇਕ ਗਠਜੋੜ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਲਾਈਪਜ਼ਿਗ ਵਿੱਚ ਹਾਰ (“ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ”)—ਜਰਮਨ ਸਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਦੀ ਹਾਨੀ; ਸਾਮਰਾਜ ਸੰਕੁਚਿਤ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ।
-
1814: Allies invade France proper; Paris falls; Napoleon abdicates and is exiled to Elba.
1814: ਮਿੱਤਰ ਰਾਸ਼ਟਰ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਭੂਖੰਡ ਉੱਤੇ ਆਕਰਮਣ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਪੈਰਿਸ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਨੈਪੋਲੀਅਨ ਗੱਦੀ ਛੱਡਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਐਲਬਾ ਵਿੱਚ ਨਿਰਬਾਸਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
-
1815: Brief return (Hundred Days), final defeat at Waterloo; permanent exile to St. Helena; Bourbon monarchy restored (reactionary rollback of revolutionary gains, though not total—some legal/administrative changes survived).
1815: ਸੰਖੇਪ ਵਾਪਸੀ (ਸੌ ਦਿਨ), ਵਾਟਰਲੂ ਵਿੱਚ ਅੰਤਿਮ ਪਰਾਜਯ; ਸੇਂਟ ਹੈਲੇਨਾ ਨੂੰ ਸਥਾਈ ਨਿਰਵਾਸਨ; ਬੁਰਬੋਂ ਰਾਜਤੰਤਰ ਦੀ ਪੁਨਰਸਥਾਪਨਾ (ਕ੍ਰਾਂਤਿਕਾਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆਵਾਦੀ ਵਾਪਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ—ਕੁਝ ਕਾਨੂੰਨੀ/ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕੀ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਕਾਇਮ ਰਹੀਆਂ)।
Soviet side (1970s to 1991)
ਸੋਵੀਅਤ ਪੱਖ (1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ 1991 ਤੱਕ)
-
Late 1970s–1980s: Economic stagnation (“zastoi” under Brezhnev), chronic shortages, technological lag, and crippling arms race with the US/NATO—systemic overextension begins to hollow out the economy.
ਦੇਰਲੇ 1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ 1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੱਕ: ਆਰਥਿਕ ਜੜਤਾਪਣ (ਬ੍ਰੇਜ਼ਨੇਵ ਦੇ ਅਧੀਨ “zastoi”), ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਘਾਟਾਂ, ਤਕਨਾਲੋਜੀਕਲ ਪਿੱਛੜਾਪਣ, ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ/NATO ਨਾਲ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਹਥਿਆਰ ਦੌੜ—ਪ੍ਰਣਾਲੀਕ ਅਤਿਵਿਸਤਾਰ ਅਰਥਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਅੰਦਰੋਂ ਖੋਖਲਾ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
-
1979–1989: Afghanistan war—Soviet “Vietnam”; quagmire drains resources, morale, and international standing (note the ironic parallel: Napoleon destroyed in Russia; USSR bled in a rugged, resistant theater).
1979–1989: ਅਫ਼ਗਾਨਿਸਤਾਨ ਯੁੱਧ—ਸੋਵੀਅਤ “ਵਿਯਤਨਾਮ”; ਦਲਦਲ-ਸਰੂਪ ਇਸ ਸੰਘਰਸ਼ ਨੇ ਸਰੋਤਾਂ, ਮਨੋਬਲ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ (ਇਸ ਵਿਡੰਬਨਾਪੂਰਨ ਸਮਾਨਾਂਤਰਤਾ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰੋ: ਨੇਪੋਲੀਅਨ ਰੂਸ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਹੋਇਆ; USSR ਇੱਕ ਦੁರ್ಗਮ, ਪ੍ਰਤਿਰੋਧੀ ਯੁੱਧ-ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਰਕਤਸ੍ਰਾਵ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋਇਆ)।
-
1985–1989: Gorbachev’s perestroika/glasnost reforms (attempted “saving” of the system, like some late Napoleonic adjustments) instead expose and accelerate contradictions; Eastern Bloc satellites revolt and break free (Berlin Wall falls November 9, 1989, regimes collapse across 1989–1990)—loss of the “outer empire,” exactly like Napoleon’s loss of allied states.
1985–1989: ਗੋਰਬਾਚੋਵ ਦੀਆਂ ਪੇਰੇਸਤ੍ਰੋਇਕਾ/ਗਲਾਸਨੋਸਤ ਸੁਧਾਰਾਂ (ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ “ਬਚਾਉਣ” ਦਾ ਇੱਕ ਯਤਨ, ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਦੇਰ-ਕਾਲੀਨ ਨੈਪੋਲੀਅਨੀ ਸਮਾਂਜਸਿਆਂ ਵਾਂਗ) ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਵਿਰੋਧਾਭਾਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਪੂਰਬੀ ਬਲਾਕ ਦੇ ਉਪਗ੍ਰਹਿ-ਰਾਜ ਬਗਾਵਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ (ਬਰਲਿਨ ਦੀ ਦੀਵਾਰ 9 ਨਵੰਬਰ, 1989 ਨੂੰ ਢਹਿ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ 1989–1990 ਦੌਰਾਨ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਢਹਿ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ)—“ਬਾਹਰੀ ਸਾਮਰਾਜ” ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ, ਬਿਲਕੁਲ ਨੈਪੋਲੀਅਨ ਵੱਲੋਂ ਸਹਿਯੋਗੀ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਵਾਂਗ।
-
1990–1991: Internal nationalist crises, republics declare sovereignty; August 1991 hardliner coup fails spectacularly; Gorbachev resigns December 25, 1991; USSR dissolves into 15 states. Capitalist restoration follows (Yeltsin-era shock therapy, oligarchs, privatization)—analogous to the Bourbon restoration: pre-revolutionary class elements (or their equivalents) return, rolling back full revolutionary property relations while keeping some administrative forms.
1990–1991: ਅੰਦਰੂਨੀ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦੀ ਸੰਕਟ; ਗਣਰਾਜ ਸਰਬਭੌਮਤਾ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅਗਸਤ 1991 ਵਿੱਚ ਕੱਟੜਪੰਥੀਆਂ ਦਾ ਤਖ਼ਤਾਪਲਟ ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਅਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਗੋਰਬਾਚੋਵ 25 ਦਸੰਬਰ 1991 ਨੂੰ ਅਸਤੀਫ਼ਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ; USSR 15 ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਘਟਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੂੰਜੀਵਾਦੀ ਪੁਨਰਸਥਾਪਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ (ਯੇਲਤਸਿਨ-ਯੁੱਗ ਦੀ ਸ਼ਾਕ ਥੈਰਪੀ, ਓਲੀਗਾਰਖ, ਨਿੱਜੀਕਰਨ)—ਬੋਰਬੋਂ ਪੁਨਰਸਥਾਪਨਾ ਦੇ ਸਮਾਨ: ਕ੍ਰਾਂਤੀ-ਪੂਰਵ ਵਰਗੀ ਤੱਤ (ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਮਕੱਖ) ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪੂਰਨ ਕ੍ਰਾਂਤਿਕਾਰੀ ਸੰਪਤੀ-ਸੰਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜਦੇ ਹੋਏ, ਜਦਕਿ ਕੁਝ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕੀ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
In both, the “empire” (French Continental System vs. Soviet Eastern Bloc/COMECON influence) fragments outward-in, internal decay accelerates, a final crisis exposes the hollowness, and the old social forces reassert (monarchy/capitalism). Bonapartism proves unsustainable—a “pyramid balanced on its point,” as Trotsky put it—because it rests on suppressing the revolution’s democratic base while defending (but distorting) its economic base amid hostile external pressures. The Soviet collapse was not “sudden” in the long view but the culmination of progressive internal rot, just as Napoleon’s empire did not vanish overnight but eroded through successive defeats until restoration.
ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ, “ਸਾਮਰਾਜ” (French Continental System ਵਿਰੁੱਧ Soviet Eastern Bloc/COMECON ਪ੍ਰਭਾਵ) ਬਾਹਰਲੇ ਕਿਨਾਰਿਆਂ ਤੋਂ ਅੰਦਰ ਵੱਲ ਖੰਡਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਸੜਨ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਅੰਤਿਮ ਸੰਕਟ ਉਸ ਦੀ ਖੋਖਲਾਪਣ ਨੂੰ ਬੇਨਕਾਬ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਸਮਾਜਿਕ ਤਾਕਤਾਂ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ (ਰਾਜਤੰਤਰ/ਪੂੰਜੀਵਾਦ)। ਬੋਨਾਪਾਰਟਵਾਦ ਅਟਿਕਾਊ ਸਾਬਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਇੱਕ “ਪਿਰਾਮਿਡ ਜੋ ਆਪਣੀ ਨੋਕ ਉੱਤੇ ਸੰਤੁਲਿਤ ਹੈ,” ਜਿਵੇਂ Trotsky ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ—ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੇ ਲੋਕਤਾਂਤਰਿਕ ਅਧਾਰ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਬਾਹਰੀ ਵੈਰਪੂਰਨ ਦਬਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉਸ ਦੇ ਆਰਥਿਕ ਅਧਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ (ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਗਾੜਦਾ ਵੀ ਹੈ)। ਲੰਮੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਸੋਵੀਅਤ ਪਤਨ “ਅਚਾਨਕ” ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਲਗਾਤਾਰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸੜਨ ਦੇ ਪਰਿਣਾਮਕ ਚਰਮ-ਬਿੰਦੂ ਵਜੋਂ ਆਇਆ ਸੀ; ਠੀਕ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਨੇਪੋਲੀਅਨ ਦਾ ਸਾਮਰਾਜ ਇਕੋ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਲੁਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਲਗਾਤਾਰ ਹਾਰਾਂ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਘਿਸਦਾ ਗਿਆ ਜਦ ਤੱਕ ਪੁਨਰਸਥਾਪਨਾ ਨਹੀਂ ਆ ਗਈ।
The beginning and ending of France and the Soviet Union align with the testimony of king Uzziah and Ptolemy. Ptolemy IV Philopator wins a decisive victory at the Battle of Raphia (217 BC) against the king of the north (Antiochus III), but “he shall not be strengthened by it”—he makes peace instead of pressing the advantage, returns to luxury and self-exaltation, then (per the record preserved in 3 Maccabees 1–2) Ptolemy visits Jerusalem after his triumph. His heart lifted up, he attempts to enter the Holy of Holies and offer sacrifice himself—an act of usurpation and defiance against the true God. He is divinely struck (paralysis), humiliated, and turns to persecution of God’s people. His reign thereafter is one of progressive decline: moral corruption, internal revolts, and loss of strength until his death. This is the exact mirror of King Uzziah (2 Chronicles 26:16–21) whose heart was lifted up after military success., who then entered the temple to burn incense (usurping the priests) and was struck with leprosy in the forehead, which was a public, visible judgment. From then on Uzziah lived in isolation, cut off from the house of the Lord, until death—a slow, lingering demise rather than instant destruction.
ਫ਼ਰਾਂਸ ਅਤੇ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦਾ ਆਰੰਭ ਅਤੇ ਅੰਤ ਰਾਜਾ ਉਜ਼ਜ਼ੀਆਹ ਅਤੇ ਟੋਲਮੀ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਟੋਲਮੀ ਚੌਥਾ ਫ਼ਿਲੋਪਾਤਰ ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ (217 ਈ.ਪੂ.) ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ (ਐਂਟਿਓਕਸ ਤੀਜਾ) ਉੱਤੇ ਨਿਰਣਾਇਕ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ “ਉਹ ਇਸ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ”—ਉਹ ਲਾਭ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਬਜਾਇ ਸੰਧਿ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਵਿਲਾਸਤਾ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਉੱਚਤਾ ਵੱਲ ਮੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ (ਜਿਵੇਂ 3 ਮੱਕਾਬੀਆਂ 1–2 ਵਿੱਚ ਸੰਭਾਲੇ ਗਏ ਵਰਣਨ ਅਨੁਸਾਰ) ਆਪਣੀ ਜਿੱਤ ਪਿੱਛੋਂ ਟੋਲਮੀ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਘਮੰਡ ਨਾਲ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਅਤੇ ਆਪ ਹੀ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਸੱਚੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੜਪ ਅਤੇ ਧਿੱਗੀ ਦਾ ਕਿਰਿਆ-ਕਲਾਪ ਸੀ। ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਆਘਾਤਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (ਅੰਗਘਾਤ), ਅਪਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਉਤਪੀੜਨਾ ਵੱਲ ਮੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦਾ ਰਾਜ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਪਤਨ ਦਾ ਰਾਜ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਨੈਤਿਕ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਤਾ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਵਿਦਰੋਹ, ਅਤੇ ਮੌਤ ਤੱਕ ਤਾਕਤ ਦੀ ਹਾਨੀ। ਇਹ ਰਾਜਾ ਉਜ਼ਜ਼ੀਆਹ (2 ਇਤਿਹਾਸ 26:16–21) ਦਾ ਸਹੀ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਸੈਨਿਕ ਸਫ਼ਲਤਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਫਿਰ ਧੂਪ ਸਾੜਨ ਲਈ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ (ਜਾਜਕਾਂ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੜਪਦੇ ਹੋਏ), ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਕੋੜ੍ਹ ਲੱਗ ਗਿਆ, ਜੋ ਇੱਕ ਸਰਵਜਨਕ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਮਾਨ ਨਿਆਂ ਸੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਜ਼ਜ਼ੀਆਹ ਮੌਤ ਤੱਕ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਜੀਵਿਆ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ—ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ ਦੀ ਬਜਾਇ ਇੱਕ ਧੀਮਾ, ਲੰਮਾ ਖਿਚਦਾ ਹੋਇਆ ਅੰਤ।
Both are southern kings whose pride manifests in a temple intrusion at Jerusalem, followed by a progressive, erosive ending instead of immediate collapse. This is the typological template for every later “king of the south.”
ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਅਣਅਧਿਕਾਰਤ ਦਖ਼ਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੁਰੰਤ ਪਤਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇੱਕ ਕ੍ਰਮਿਕ ਅਤੇ ਘਿਸਾਉਂਦੇ ਅੰਤ ਦਾ ਆਗਮਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਹਰ ਬਾਅਦਲੇ “ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ” ਲਈ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਨਮੂਨਾ ਹੈ।
1798: France Becomes the Spiritual King of the South
1798: ਫਰਾਂਸ ਦੱਖਣ ਦਾ ਆਤਮਿਕ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ
At “the time of the end” (1798), atheistic France (the power that had just manifested the spiritual characteristics of Egypt—open denial of God, as in Revelation 11:8) pushes at the king of the north (the Papacy) by taking the Pope captive. Napoleon is the military embodiment of that push. France wears the crown of the south in 1798, because it exalts the same atheistic spirit that ancient Egypt embodied.
“ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ” (1798) ਵਿੱਚ, ਨਾਸਤਿਕ ਫਰਾਂਸ (ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਜਿਸ ਨੇ ਹੁਣ ਹੀ ਮਿਸਰ ਦੀਆਂ ਆਤਮਿਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕੀਤਾ ਸੀ—ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਇਨਕਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 11:8 ਵਿੱਚ ਹੈ) ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ (ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ) ਨੂੰ ਪੋਪ ਨੂੰ ਕੈਦ ਕਰਕੇ ਧੱਕਾ ਮਾਰਦਾ ਹੈ। ਨੇਪੋਲੀਅਨ ਉਸ ਧੱਕੇ ਦਾ ਸੈਨਿਕ ਮੂਰਤ ਰੂਪ ਹੈ। 1798 ਵਿੱਚ ਫਰਾਂਸ ਦੱਖਣ ਦਾ ਤਾਜ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਸੇ ਨਾਸਤਿਕ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮਿਸਰ ਸੀ।
But just as Ptolemy could not “make the most of his victory,” the French Revolution’s radical phase could not sustain or fully export its gains. The crown of the south passes onward as the philosophy of atheism matures and finds a new governmental voice.
ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਟੋਲੇਮੀ ਆਪਣੀ “ਜਿੱਤ ਦਾ ਪੂਰਾ ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਉਠਾ ਸਕਿਆ,” ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫ਼ਰਾਂਸੀਸੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦਾ ਕੱਤਰਪੰਥੀ ਚਰਨ ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਿਆ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਾਹਰ ਨਿਰਯਾਤ ਕਰ ਸਕਿਆ। ਦੱਖਣ ਦਾ ਤਾਜ ਅੱਗੇ ਸਰਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਪਰਿਪੱਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰ ਲਈ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਸੁਰ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
Progressive Leadership Symbols: Napoleon to Lenin to Stalin
ਤਰੱਕੀਪਸੰਦ ਨੇਤ੍ਰਿਤਵ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ: ਨੇਪੋਲੀਅਨ ਤੋਂ ਲੈਨਿਨ ਤੋਂ ਸਟਾਲਿਨ ਤੱਕ
These three are not random; they are progressive endings—each representing a further stage in the king of the south’s trajectory toward its own slow dissolution. Napoleon—the first great symbol after 1798. Victorious in Egypt (the literal south), he overreaches (Russian campaign of 1812 was a disaster beginning a series of losses to his peripheral empire step by step (1813–1814), suffers final defeat (Waterloo 1815), and is exiled twice. Napoleon represents a progressive, phased demise—exactly like unto the Ptolemy and Uzziah.
ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਯਾਦ੍ਰਿਚਛਿਕ ਨਹੀਂ ਹਨ; ਇਹ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਅੰਤ ਹਨ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਆਪਣੇ ਹੀ ਧੀਮੇ ਵਿਘਟਨ ਵੱਲ ਦੀ ਗਤਿਪਥ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਦੇ ਇੱਕ ਪੜਾਅ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਨੈਪੋਲੀਅਨ—1798 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਤੀਕ। ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ (ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਦੱਖਣ), ਉਹ ਹੱਦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ (1812 ਦੀ ਰੂਸੀ ਮੁਹਿੰਮ ਇੱਕ ਐਸੀ ਵਿਪਤਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਧੀਕ ਸਾਮਰਾਜ ਨੂੰ ਕਦਮ-ਦਰ-ਕਦਮ ਘਾਟਿਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ (1813–1814)), ਅੰਤਿਮ ਹਾਰ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈ (ਵਾਟਰਲੂ 1815), ਅਤੇ ਦੋ ਵਾਰ ਦੇਸ਼-ਨਿਕਾਲੇ ਵਿੱਚ ਭੇਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨੈਪੋਲੀਅਨ ਇੱਕ ਕ੍ਰਮਿਕ, ਪੜਾਅਵਾਰ ਪਤਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਬਿਲਕੁਲ ਪਟੋਲਮੀ ਅਤੇ ਉਜ਼ਜ਼ਿਆਹ ਵਾਂਗ।
Lenin seized the crown in the 1917 October Revolution. The Bolshevik “push” continues the war against the old order (including religious power). But the radical phase cannot stabilize; Lenin’s own health fails early, and the system begins to bureaucratize.
ਲੇਨਿਨ ਨੇ 1917 ਦੀ ਅਕਤੂਬਰ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਵਿੱਚ ਤਾਜ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ। ਬੋਲਸ਼ੇਵਿਕ “ਧੱਕਾ” ਪੁਰਾਣੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ (ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਧਾਰਮਿਕ ਸੱਤਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ)। ਪਰ ਉਗ੍ਰ ਪੜਾਅ ਸਥਿਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ; ਲੇਨਿਨ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸਿਹਤ ਵੀ ਜਲਦੀ ਹੀ ਢਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਬਿਉਰੋਕ੍ਰੈਟੀਕਰਨ ਵੱਲ ਵਧਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।
Stalin, the consolidator (Soviet Bonapartism) “freezes” the revolution into a military-bureaucratic empire, preserves the core gains (nationalized economy the anti-feudal parallel to Napoleon’s Code), but turns the power inward (purges) and outward (expansion). Yet the heart is lifted up in atheism; the system cannot truly “make the most of its victory.” Overextension (Afghanistan parallel to Napoleon’s Russia), stagnation, failed reforms (perestroika was the last desperate attempt), loss of satellites (1989–90 = loss of “allies”), and final dissolution (1991).
ਸਟਾਲਿਨ, ਸੰਕੇਂਦ੍ਰਕ (ਸੋਵਿਯਤ ਬੋਨਾਪਾਰਟਵਾਦ), ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੈਨਿਕ-ਨੌਕਰਸ਼ਾਹੀ ਸਮਰਾਜ ਵਿੱਚ “ਜਮਾ” ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਮੂਲ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ (ਰਾਸ਼ਟਰੀਕ੍ਰਿਤ ਅਰਥਵਿਵਸਥਾ—ਨੇਪੋਲੀਅਨ ਦੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਜਗੀਰਦਾਰੀ-ਵਿਰੋਧੀ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਰੂਪ ਵਜੋਂ), ਪਰ ਸੱਤਾ ਨੂੰ ਅੰਦਰਲੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ (ਸ਼ੁੱਧਿਕਰਨਾਂ) ਅਤੇ ਬਾਹਰਲੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ (ਵਿਸਤਾਰ) ਮੋੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਤਾਂ ਵੀ ਦਿਲ ਨਾਸ਼ਤਿਕਤਾ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਅਸਲ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ “ਜਿੱਤ ਦਾ ਪੂਰਾ ਲਾਭ” ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦੀ। ਅਤਿਅਧਿਕ ਵਿਸਤਾਰ (ਅਫ਼ਗਾਨਿਸਤਾਨ—ਨੇਪੋਲੀਅਨ ਦੇ ਰੂਸ ਦੇ ਸਮਾਨਾਂਤਰ), ਠਹਿਰਾਅ, ਅਸਫਲ ਸੁਧਾਰ (ਪੇਰੇਸਤ੍ਰੋਇਕਾ ਆਖਰੀ ਬੇਸਹਾਰਾ ਯਤਨ ਸੀ), ਉਪਗ੍ਰਹਿ ਰਾਜਾਂ ਦੀ ਹਾਨੀ (1989–90 = “ਸਾਥੀਆਂ” ਦੀ ਹਾਨੀ), ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਵਿਘਟਨ (1991)।
The Soviet Union’s collapse was not sudden—it was progressive, exactly as Napoleon’s empire eroded step by step and as Ptolemy’s and Uzziah’s reigns withered after their temple-pride moment. The “spiritual” king of the south (atheism in governmental form) received its own lingering judgment: hollowed out from within, unable to sustain the lie, swept away in the counter-movement of the king of the north (the Papacy’s resurgence in the vacuum).
ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦਾ ਪਤਨ ਅਚਾਨਕ ਨਹੀਂ ਸੀ—ਉਹ ਧੀਰੇ-ਧੀਰੇ ਹੋਇਆ, ਬਿਲਕੁਲ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਨਪੋਲੀਅਨ ਦਾ ਸਾਮਰਾਜ ਕਦਮ-ਦਰ-ਕਦਮ ਘਿਸਦਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਪਟੋਲੇਮੀ ਅਤੇ ਉੱਜ਼ੀਆਹ ਦੇ ਰਾਜ ਮੰਦਰ-ਸੰਬੰਧੀ ਆਪਣੇ ਅਹੰਕਾਰ ਦੇ ਖ਼ਾਸ ਪਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੁਰਝਾ ਗਏ। ਦੱਖਣ ਦੇ “ਆਤਮਿਕ” ਰਾਜੇ (ਸਰਕਾਰੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਾਸਤਿਕਤਾ) ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣਾ ਹੀ ਲੰਬਾ ਖਿੱਚਿਆ ਹੋਇਆ ਨਿਆਂ ਮਿਲਿਆ: ਅੰਦਰੋਂ ਖੋਖਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਝੂਠ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਾ ਰਹਿਆ, ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਗਾਮੀ ਚਾਲ ਦੇ ਵਹਾਅ ਵਿੱਚ ਬਹਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ (ਖਾਲੀਪਣ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਪੁਨਰੁਤਥਾਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ)।
The French Revolution (two steps) typifies the Russian Revolution (February and October/Bolshevik). Napoleonic Bonapartism and progressive demise typify Stalinist consolidation and Soviet progressive demise. All of it is the modern outworking of Daniel 11’s king of the south line, from Ptolemy’s Raphia failure and temple arrogance, through Uzziah’s identical sin and slow end, to France in 1798 and its atheistic heir (Lenin–Stalin era) that could not strengthen itself by its victories.
ਫ਼ਰਾਂਸੀਸੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ (ਦੋ ਪੜਾਅ) ਰੂਸੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ (ਫ਼ਰਵਰੀ ਅਤੇ ਅਕਤੂਬਰ/ਬੋਲਸ਼ੇਵਿਕ) ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਹੈ। ਨੈਪੋਲੀਅਨੀ ਬੋਨਾਪਾਰਟਵਾਦ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪਤਨ ਸਟਾਲਿਨਵਾਦੀ ਸੁਦ੍ਰਿੜੀਕਰਨ ਅਤੇ ਸੋਵੀਅਤ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪਤਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਦਾਨੀਏਲ 11 ਵਿੱਚ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਰੇਖਾ ਦਾ ਆਧੁਨਿਕ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੈ—ਪਟੋਲਮੀ ਦੀ ਰਾਫੀਆ ਵਿਖੇ ਅਸਫਲਤਾ ਅਤੇ ਮੰਦਰ-ਸੰਬੰਧੀ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਉਜ਼ਜ਼ੀਆਹ ਦੇ ਉਸੇ ਹੀ ਪਾਪ ਅਤੇ ਧੀਮੇ ਅੰਤ ਰਾਹੀਂ, 1798 ਦੇ ਫ਼ਰਾਂਸ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਨਾਸ਼ਤਿਕ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ (ਲੇਨਿਨ–ਸਟਾਲਿਨ ਯੁੱਗ) ਤੱਕ, ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਜਿੱਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨਾ ਕਰ ਸਕਿਆ।
Lenin, the radical founder or seizer of power (parallel to the Jacobin/Bolshevik ascent; the “push” phase post-1917, is akin to Napoleon’s early Consulate after Brumaire). Stalin was the Bonapartist consolidator (Soviet empire builder, purges, WWII victory, Cold War peak; heart lifted up in atheism, but unable to fully “strengthen” the victory long-term—overextension begins).
ਲੇਨਿਨ, ਕ੍ਰਾਂਤਿਕਾਰੀ ਸੰਸਥਾਪਕ ਜਾਂ ਸੱਤਾ-ਹਰਨਹਾਰ (ਜੈਕੋਬਿਨ/ਬੋਲਸ਼ੇਵਿਕ ਉਭਾਰ ਦੇ ਸਮਾਂਤਰ; 1917 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਾ “ਧੱਕਾ” ਪੜਾਅ, ਬਰੂਮੇਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨੇਪੋਲੀਅਨ ਦੇ ਆਰੰਭਿਕ ਕੌਂਸੁਲੇਟ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ)। ਸਟਾਲਿਨ ਬੋਨਾਪਾਰਟਵਾਦੀ ਸੱਤਾ-ਸੰਘਟਕ ਸੀ (ਸੋਵੀਅਤ ਸਾਮਰਾਜ ਦਾ ਨਿਰਮਾਤਾ, ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ, ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ, ਠੰਢੇ ਯੁੱਧ ਦਾ ਚਰਮ; ਨਾਸ਼ਤਿਕਤਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਹਿਰਦਾ ਉੱਚਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਉਸ ਜਿੱਤ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ “ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ” ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਾ ਹੋਇਆ—ਅਤਿ-ਵਿਸਤਾਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ)।
Khrushchev was the post-peak “thaw” leader (1953–1964): denounces Stalin (Secret Speech 1956), exposes some corruption, attempts limited reforms, but fails to resolve systemic contradictions. This parallels a “Thermidorian” or early-decline phase—loosening terror while the core atheist structure remains, yet prestige erodes (e.g., Cuban Missile Crisis humiliation 1962 mirrors minor Napoleonic setbacks before the big ones).
ਖਰੁਸ਼ਚੇਵ ਉੱਚ-ਬਿੰਦੂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ “ਥਾਅ” ਕਾਲ ਦਾ ਨੇਤਾ ਸੀ (1953–1964): ਉਹ ਸਟਾਲਿਨ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ (ਗੁਪਤ ਭਾਸ਼ਣ, 1956), ਕੁਝ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਨੂੰ ਬੇਨਕਾਬ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੀਮਿਤ ਸੁਧਾਰਾਂ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਪ੍ਰਣਾਲੀਗਤ ਵਿਰੋਧਾਭਾਸਾਂ ਦਾ ਨਿਪਟਾਰਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ “ਥਰਮੀਡੋਰੀਅਨ” ਜਾਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ-ਪਤਨ ਦੇ ਪੜਾਅ ਨਾਲ ਸਮਾਨਤਰ ਹੈ—ਦਹਿਸ਼ਤ ਨੂੰ ਢਿੱਲਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦਕਿ ਮੂਲ ਨਾਸਤਿਕ ਸੰਰਚਨਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਥਾਪਿ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਘਟਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ (ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, 1962 ਦੀ ਕਿਊਬਨ ਮਿਸਾਈਲ ਸੰਕਟ ਵਾਲੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਵੱਡੀਆਂ ਨੇਪੋਲੀਅਨੀ ਹਾਰਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਪਿੱਛੇਹਟਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬ ਹੈ)।
Gorbachev was the desperate reformer (1985–1991) with perestroika (restructuring) and glasnost (openness) as last-ditch efforts to “save” the system, but they accelerate collapse—loss of the Eastern Bloc (1989 Berlin Wall), internal revolts. This is the clearest “progressive ending” marker: like unto Napoleon’s late attempts at adjustment before the 1814 invasion, or Ptolemy/Uzziah’s lingering decline after temple-pride. Gorbachev’s 1989 concordat/meeting with Pope John Paul II (king of the north) symbolizes the spiritual defeat—the southern king’s atheism yielding to papal resurgence.
ਗੋਰਬਾਚੋਵ perestroika (ਪੁਨਰਸੰਰਚਨਾ) ਅਤੇ glasnost (ਖੁੱਲ੍ਹਾਪਣ) ਨਾਲ 1985–1991 ਦਾ ਨਿਰਾਸ਼ਾਗ੍ਰਸਤ ਸੁਧਾਰਕ ਸੀ, ਜੋ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ “ਬਚਾਉਣ” ਲਈ ਆਖ਼ਰੀ ਯਤਨ ਸਨ; ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੀ ਪਤਨ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ—ਪੂਰਬੀ ਬਲਾਕ ਦਾ ਹੱਥੋਂ ਨਿਕਲ ਜਾਣਾ (1989 ਦੀ ਬਰਲਿਨ ਦੀ ਕੰਧ), ਅੰਦਰੂਨੀ ਬਗਾਵਤਾਂ। ਇਹ “ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਅੰਤ” ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ: ਜਿਵੇਂ 1814 ਦੇ ਆਕਰਮਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨੇਪੋਲੀਅਨ ਦੇ ਦੇਰ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਮਾਯੋਜਨ ਦੇ ਯਤਨ, ਜਾਂ ਮੰਦਰ-ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਟੋਲੇਮੀ/ਉਜ਼ਜ਼ੀਆਹ ਦਾ ਲੰਮਾ ਖਿੱਚਿਆ ਪਤਨ। 1989 ਵਿੱਚ ਗੋਰਬਾਚੋਵ ਦਾ ਪੋਪ ਜੌਨ ਪੌਲ ਦੂਜੇ (ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ) ਨਾਲ concordat/meeting ਆਤਮਿਕ ਹਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ—ਦੱਖਣੀ ਰਾਜੇ ਦਾ ਨਾਸ਼ਤਿਕਤਾਵਾਦ ਪਾਪਾਈ ਪੁਨਰੁਤਥਾਨ ਅੱਗੇ ਝੁਕਦਾ ਹੋਇਆ।
Yeltsin was the final dissolution figure (1991 onward) who led to the August 1991 coup resistance, becomes president of Russia, oversees USSR breakup (December 1991), shock therapy privatization, capitalist restoration. He embodies the chaotic end and partial “restoration” of pre-revolutionary elements (oligarchic capitalism, like Bourbon’s return post-Napoleon). The southern king’s palace is swept away, fulfilling Daniel 11:40’s whirlwind conquest by the north (Papacy via US alliance).
ਯੇਲਤਸਿਨ ਆਖਰੀ ਵਿਘਟਨ-ਸੰਬੰਧੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ (1991 ਤੋਂ ਅੱਗੇ), ਜਿਸ ਨੇ ਅਗਸਤ 1991 ਦੇ ਤਖ਼ਤਾਪਲਟ-ਵਿਰੋਧ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ, ਰੂਸ ਦਾ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਬਣਿਆ, ਸੋਵੀਅਤ ਸੰਘ ਦੇ ਵਿਘਟਨ (ਦਸੰਬਰ 1991), ਝਟਕਾ-ਥੈਰੇਪੀ ਨਿੱਜੀਕਰਨ ਅਤੇ ਪੂੰਜੀਵਾਦੀ ਪੁਨਰਸਥਾਪਨਾ ਦੀ ਦੇਖਰੇਖ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਅਵਿਵਸਥਿਤ ਅੰਤ ਅਤੇ ਪੂਰਵ-ਕ੍ਰਾਂਤਿਕਾਰੀ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਅੰਸ਼ਿਕ “ਪੁਨਰਸਥਾਪਨਾ” (ਕੁਲੀਨ-ਅਧਾਰਿਤ ਪੂੰਜੀਵਾਦ, ਜਿਵੇਂ ਨੇਪੋਲੀਅਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੋਰਬੋਂ ਦੀ ਵਾਪਸੀ) ਦਾ ਮੂਰਤ-ਰੂਪ ਹੈ। ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਮਹਲ ਉਜਾੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾਨੀਏਲ 11:40 ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਆੰਧੀ-ਸਮਾਨ ਜਿੱਤ (ਅਮਰੀਕੀ ਗਠਜੋੜ ਰਾਹੀਂ ਪਾਪਾਸੀ) ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
The typology emphasizes lingering, step-by-step judgment rather than instant fall, just as Ptolemy IV’s Raphia victory led to pride, temple intrusion, divine striking, and slow decay; Uzziah’s leprosy isolation until death; Napoleon’s phased losses (Russia, Leipzig, Paris, Elba, Waterloo). The Soviet line identifies the peak strength under Stalin, the progressive hollowing during Khrushchev’s thaw that exposes the cracks in the system. Then the Brezhnev-era stagnation and then Gorbachev’s reforms become accelerants; Yeltsin’s era completes the sweep (USSR dissolved, atheism’s governmental form ends). The “heart lifted up” manifests across the line (atheistic defiance), but none “makes the most of victory.”
ਇਹ ਪ੍ਰਤੀਕ-ਰੂਪਕ ਤੁਰੰਤ ਪਤਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਲੰਮਾ ਖਿੱਚਿਆ ਹੋਇਆ, ਪੜਾਅ-ਦਰ-ਪੜਾਅ ਨਿਆਂ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਟੋਲਮੀ IV ਦੀ ਰਾਫੀਆ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਅਹੰਕਾਰ, ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਘੁਸਪੈਠ, ਦਿਵਯ ਪ੍ਰਹਾਰ, ਅਤੇ ਧੀਰੇ-ਧੀਰੇ ਖ਼ਰਾਬੀ ਵੱਲ ਲੈ ਗਈ; ਉਜ਼ਜ਼ੀਆਹ ਦਾ ਮੌਤ ਤੱਕ ਕੋੜ੍ਹ ਦੇ ਕਾਰਨ ਅਲੱਗਵਾਸ; ਨੇਪੋਲੀਅਨ ਦੀਆਂ ਪੜਾਅਵਾਰ ਹਾਰਾਂ (ਰੂਸ, ਲਾਈਪਜ਼ਿਗ, ਪੈਰਿਸ, ਐਲਬਾ, ਵਾਟਰਲੂ)। ਸੋਵੀਅਤ ਰੇਖਾ ਸਟਾਲਿਨ ਦੇ ਅਧੀਨ ਚਰਮ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਖ਼ਰੂਸ਼ਚੇਵ ਦੇ thaw ਦੌਰਾਨ ਹੋ ਰਹੇ ਕ੍ਰਮਿਕ ਖੋਖਲੇਪਣ ਦੀ ਵੀ, ਜੋ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿੱਚ ਪਈਆਂ ਦਰਾਰਾਂ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਬ੍ਰੇਜ਼ਨੇਵ-ਯੁੱਗ ਦੀ ਜੜਤਾਪਣ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗੋਰਬਾਚੋਵ ਦੇ ਸੁਧਾਰ ਤੇਜ਼ੀ ਦੇ ਕਾਰਕ ਬਣਦੇ ਹਨ; ਯੈਲਤਸਿਨ ਦਾ ਯੁੱਗ ਇਸ ਪੂਰੇ ਝਾੜੇ ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ (USSR ਵਿਘਟਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਦਾ ਸਰਕਾਰੀ ਰੂਪ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ)। “ਦਿਲ ਉੱਠ ਜਾਣਾ” ਇਸ ਸਾਰੀ ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ (ਨਾਸਤਿਕ ਅਵਿਗਿਆ), ਪਰ ਕੋਈ ਵੀ “ਜਿੱਤ ਦਾ ਪੂਰਾ ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।”
The end of the southern kings are progressive, Satan’s demise began at the cross, and he is ultimately sent into exile for 1,000 years and then he dies.
ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕ੍ਰਮਵੱਧੀ ਹੈ; ਸ਼ੈਤਾਨ ਦਾ ਨਾਸ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਆਰੰਭ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ 1,000 ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਨਿਰਬਾਸਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
And I saw an angel come down from heaven, having the key of the bottomless pit and a great chain in his hand. And he laid hold on the dragon, that old serpent, which is the Devil, and Satan, and bound him a thousand years, And cast him into the bottomless pit, and shut him up, and set a seal upon him, that he should deceive the nations no more, till the thousand years should be fulfilled: and after that he must be loosed a little season.
ਅਤੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਦੂਤ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਉਤਰਦਾ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਜ਼ੰਜੀਰ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਅਜਗਰ ਨੂੰ, ਅਰਥਾਤ ਉਸ ਪੁਰਾਤਨ ਸਰਪ ਨੂੰ, ਜੋ ਇਬਲੀਸ ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਹੈ, ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਥਾਹ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਮੁਹਰ ਲਾ ਦਿੱਤੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ਤੱਕ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਧੋਖਾ ਨਾ ਦੇ ਸਕੇ; ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਅਵਸ਼੍ਯ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਛੱਡਿਆ ਜਾਵੇ।
And I saw thrones, and they sat upon them, and judgment was given unto them: and I saw the souls of them that were beheaded for the witness of Jesus, and for the word of God, and which had not worshipped the beast, neither his image, neither had received his mark upon their foreheads, or in their hands; and they lived and reigned with Christ a thousand years. But the rest of the dead lived not again until the thousand years were finished.
ਅਤੇ ਮੈਂ ਸਿੰਹਾਸਨ ਵੇਖੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ, ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵੇਖੀਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਯਿਸੂ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਲਈ ਕੱਟੇ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਾ ਤਾਂ ਉਸ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਆਪਣੇ ਮੱਥਿਆਂ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਹ ਜੀ ਉੱਠੇ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਪਰ ਬਾਕੀ ਮਰੇ ਹੋਏ ਹਜ਼ਾਰ ਵਰ੍ਹੇ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ਤੱਕ ਫਿਰ ਜੀ ਉੱਠੇ ਨਹੀਂ।
This is the first resurrection. Blessed and holy is he that hath part in the first resurrection: on such the second death hath no power, but they shall be priests of God and of Christ, and shall reign with him a thousand years.
ਇਹ ਪਹਿਲਾ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਹੈ। ਧੰਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਉਹ ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਐਸਿਆਂ ਉੱਤੇ ਦੂਜੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕੋਈ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਪਰ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਯਾਜਕ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕਰਨਗੇ।
And when the thousand years are expired, Satan shall be loosed out of his prison, And shall go out to deceive the nations which are in the four quarters of the earth, Gog and Magog, to gather them together to battle: the number of whom is as the sand of the sea. And they went up on the breadth of the earth, and compassed the camp of the saints about, and the beloved city: and fire came down from God out of heaven, and devoured them. And the devil that deceived them was cast into the lake of fire and brimstone, where the beast and the false prophet are, and shall be tormented day and night for ever and ever. Revelation 20:1–10.
ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਵਰ੍ਹੇ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਤਾਂ ਸ਼ੈਤਾਨ ਆਪਣੀ ਕੈਦ ਵਿੱਚੋਂ ਛੱਡਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਚਾਰੋਂ ਕੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ, ਗੋਗ ਅਤੇ ਮਾਗੋਗ ਨੂੰ, ਭੁਲਾਵਾ ਦੇਣ ਲਈ ਨਿਕਲੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਲਈ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਰੇਤ ਵਰਗੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪਸਾਰੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਆਏ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਨਾਂ ਦੀ ਛਾਵਣੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਿਯ ਨਗਰੀ ਨੂੰ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਘੇਰ ਲਿਆ; ਤਦ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਅੱਗ ਉਤਰੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭਸਮ ਕਰ ਗਈ। ਅਤੇ ਉਹ ਇਬਲੀਸ ਜਿਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭੁਲਾਵਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਗੰਧਕ ਦੀ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਦਰਿੰਦਾ ਅਤੇ ਝੂਠਾ ਨਬੀ ਹਨ; ਅਤੇ ਉਹ ਸਦਾ ਤੋਂ ਸਦਾ ਤੱਕ ਦਿਨ ਰਾਤ ਯਾਤਨਾ ਸਹਿੰਦੇ ਰਹਿਣਗੇ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 20:1–10.
We will continue our considerations of the southern king in Daniel eleven, verses eleven through fifteen in the next article.
ਅਸੀਂ ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਯਤਾਂ ਗਿਆਰਾਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਬਾਰੇ ਆਪਣੀਆਂ ਵਿਚਾਰਵਿਮਰਸ਼ਾਂ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।
The Time of the End magazine was published in 1996 and it represents the prophecy from the book of Daniel that was unsealed in 1989. Recently the magazine was read by ChatGPT and asked to evaluate the role of Ukraine in the history of verse forty represented in the magazine. The following is the breakdown of the magazine that has been in the public record for thirty years. The first passage from the writings of Ellen White in the magazine is Testimonies, volume 9, 11.
“ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ” ਪਤਰਿਕਾ 1996 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਦਾਨੀਏਲ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚੋਂ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ 1989 ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹੀ ਗਈ ਸੀ। ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਇਸ ਪਤਰਿਕਾ ਨੂੰ ChatGPT ਦੁਆਰਾ ਪੜ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਯੂਕਰੇਨ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਲਈ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ। ਹੇਠਾਂ ਉਸ ਪਤਰਿਕਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਤੀਹ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਸਰਵਜਨਿਕ ਅਭਿਲੇਖ ਵਿੱਚ ਰਹੀ ਹੈ। ਪਤਰਿਕਾ ਵਿੱਚ ਐਲਨ ਵਾਈਟ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲਾ ਅੰਸ਼ Testimonies, volume 9, 11 ਹੈ।
Overview: Ukraine in the Prophetic Framework
ਸਾਰਾਂਸ਼: ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਢਾਂਚੇ ਵਿੱਚ ਯੂਕਰੇਨ
Within the magazine’s prophetic outline of Daniel 11:40–45, Ukraine is discussed in connection with the collapse of the Soviet Union and the struggle between the Papacy (king of the north) and atheistic communism (king of the south). Ukraine is presented as a key religious and geopolitical battleground during the closing stages of the proxy wars, particularly in relation to the Ukrainian Catholic Church and its legalization after decades of suppression under Soviet rule.
ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ 11:40–45 ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਰੂਪਰੇਖਾ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਯੂਕਰੇਨ ਦੀ ਚਰਚਾ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਪਤਨ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ (ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ) ਅਤੇ ਨਾਸ਼ਤਿਕ ਕਮਿਊਨਿਜ਼ਮ (ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ) ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਯੂਕਰੇਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਯੁੱਧਾਂ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਪੜਾਅ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਭੂ-ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਰਣਭੂਮੀ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਯੂਕਰੇਨੀ ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਸੋਵੀਅਤ ਸ਼ਾਸਨ ਹੇਠ ਦਹਾਕਿਆਂ ਦੀ ਦਮਨ-ਨੀਤੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਦੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਮਾਨਤਾ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ।
The magazine presents Ukraine as part of the broader prophetic fulfillment of Daniel 11:40, describing the sweeping away of the king of the south through a Vatican–United States alliance. Ukraine is shown as evidence of the weakening of Soviet atheism and the resurgence of Catholic influence in Eastern Europe.
ਰਸਾਲਾ ਯੂਕਰੇਨ ਨੂੰ ਦਾਨੀਏਲ 11:40 ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪੂਰਤੀ ਦੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵੈਟੀਕਨ–ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਗਠਜੋੜ ਰਾਹੀਂ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬਹਾ ਲਿਜਾਣ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਯੂਕਰੇਨ ਨੂੰ ਸੋਵੀਅਤ ਨਾਸ਼ਤਿਕਤਾ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਕੈਥੋਲਿਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੇ ਪੁਨਰੁਤਥਾਨ ਦੇ ਸਬੂਤ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
Ukraine in the War Between the King of the North and South
ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਯੂਕਰੇਨ
The magazine teaches that the king of the south is atheism, embodied first by France (1798) and later by Soviet Russia. The king of the north is the papacy and Daniel 11:40 describes a spiritual war beginning in 1798 and culminating in the collapse of the Soviet Union in 1989. Ukraine appears within this context as part of the Soviet bloc that is swept away in fulfillment of Daniel 11:40. The publication presents the collapse of the Soviet Union as the first step in the healing of the Papacy’s deadly wound (Revelation 13).
ਰਸਾਲਾ ਇਹ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਫ਼ਰਾਂਸ (1798) ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸੋਵੀਅਤ ਰੂਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੱਖ ਹੋਈ। ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ 11:40 1798 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ 1989 ਵਿੱਚ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਪਤਨ ਨਾਲ ਪਰਾਕਾਸ਼ਠਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਆਤਮਿਕ ਯੁੱਧ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਯੂਕਰੇਨ ਇਸ ਸੰਦਰਭ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੋਵੀਅਤ ਗਠਜੋੜ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ 11:40 ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਝਾੜ ਕੇ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਪਤਨ ਨੂੰ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਮਾਰਕ ਘਾਉ ਦੇ ਚੰਗਾ ਹੋਣ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਕਦਮ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ (ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 13)।
Suppression of the Ukrainian Catholic Church (Quoted Sources)
ਯੂਕਰੇਨੀ ਕੈਥੋਲਿਕ ਚਰਚ ਦਾ ਦਮਨ (ਉੱਧਰਿਤ ਸਰੋਤ)
The magazine includes secular documentation of Catholic persecution under Soviet rule.
ਇਸ ਰਸਾਲੇ ਵਿੱਚ ਸੋਵੀਅਤ ਸ਼ਾਸਨ ਅਧੀਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਉਤਪੀੜਨ ਬਾਰੇ ਧਰਮਨਿਰਪੇਖ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀਕਰਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
From Time Magazine, December 4, 1989:
ਟਾਈਮ ਮੈਗਜ਼ੀਨ, 4 ਦਸੰਬਰ, 1989 ਤੋਂ:
“After World War II, fierce but generally less bloody persecution spread into the Ukraine and the new Soviet bloc, affecting millions of Roman Catholics and Protestants as well as Orthodox.”
“ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤੀਖ਼ੀ ਪਰ ਆਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਘੱਟ ਖੂਨੀ ਪੀੜਨਾ ਯੂਕਰੇਨ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਸੋਵੀਅਤ ਗਠਜੋੜ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਲੱਖਾਂ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ।”
Ukraine is identified as a major area where Catholicism was suppressed under communism.
ਯੂਕਰੇਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਐਸੇ ਮੁੱਖ ਖੇਤਰ ਵਜੋਂ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਕਮਿਊਨਿਜ਼ਮ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਰਮ ਦਾ ਦਮਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
Legalization of the Ukrainian Catholic Church
ਯੂਕਰੇਨੀ ਕੈਥੋਲਿਕ ਚਰਚ ਦੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਮਾਨਤਾ
A major focus of the Ukraine discussion is the legalization of the long-banned Ukrainian Catholic Church.
ਯੂਕਰੇਨ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਦਾ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਕੇਂਦਰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਾਬੰਦੀਗ੍ਰਸਤ ਯੂਕਰੇਨੀ ਕੈਥੋਲਿਕ ਚਰਚ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਮਾਨਤਾ ਦੇਣਾ ਹੈ।
From Life Magazine, December 1989:
ਲਾਈਫ ਮੈਗਜ਼ੀਨ, ਦਸੰਬਰ 1989 ਤੋਂ:
“Three new Catholic bishops have recently been named in Czechoslovakia. And this month Gorbachev meets Pope John Paul II during a visit to Italy—the first face-to-face encounter between leaders of the Kremlin and the Vatican. The sessions may lead to legalization of the long-banned Ukrainian Catholic Church in the U.S.S.R.”
“ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਚੇਕੋਸਲੋਵਾਕੀਆ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਨਵੇਂ ਕੈਥੋਲਿਕ ਬਿਸ਼ਪ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਅਤੇ ਇਸ ਮਹੀਨੇ ਗੋਰਬਾਚੋਵ ਇਟਲੀ ਦੇ ਦੌਰੇ ਦੌਰਾਨ ਪੋਪ ਜੋਹਨ ਪਾਲ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—ਕ੍ਰੇਮਲਿਨ ਅਤੇ ਵੈਟੀਕਨ ਦੇ ਆਗੂਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਆਮਨੇ-ਸਾਮਨੇ ਦੀ ਇਹ ਪਹਿਲੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੈ। ਇਹ ਬੈਠਕਾਂ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਸੋਵੀਅਤ ਸੰਘ ਵਿੱਚ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਤਿਬੰਧਿਤ ਯੂਕਰੇਨੀ ਕੈਥੋਲਿਕ ਚਰਚ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਮਾਨਤਾ ਮਿਲਣ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਣ।”
From U.S. News & World Report, December 11, 1989:
ਯੂ.ਐਸ. ਨਿਊਜ਼ ਐਂਡ ਵਰਲਡ ਰਿਪੋਰਟ, 11 ਦਸੰਬਰ, 1989 ਤੋਂ:
“The revival of religious freedom is expected to include lifting of an official ban on the five-million-member Ukraine Catholic Church, which has survived underground since 1946 when Stalin ordered it absorbed into the Russian Orthodox Church. Winning legalization for the Ukrainian Church has been a primary aim of the pope’s.”
“ਧਾਰਮਿਕ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਪੁਨਰਉਤਥਾਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੀ ਅਪੇਕਸ਼ਿਤ ਹੈ ਕਿ ਯੂਕਰੇਨ ਦੀ ਪੰਜ ਮਿਲੀਅਨ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵਾਲੀ ਕੈਥੋਲਿਕ ਚਰਚ ਉੱਤੇ ਲੱਗੀ ਅਧਿਕਾਰਕ ਪਾਬੰਦੀ ਹਟਾਈ ਜਾਵੇਗੀ; ਇਹ ਚਰਚ 1946 ਤੋਂ, ਜਦੋਂ ਸਟਾਲਿਨ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਰੂਸੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਚਰਚ ਵਿੱਚ ਵਿਲੀਨ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਤਦੋਂ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਾਇਮ ਰਹੀ ਹੈ। ਯੂਕਰੇਨੀ ਚਰਚ ਲਈ ਕਾਨੂੰਨੀ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਪੋਪ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਰਿਹਾ ਹੈ।”
The magazine presents this as evidence of the weakening of atheistic control, the restoration of Catholic power. It is identified as a direct outcome of Vatican diplomatic pressure and a milestone in Daniel 11:40’s fulfillment is set forth as the Ukraine as a visible example of the Papacy regaining influence in former communist territory.
ਇਹ ਪੱਤਰਿਕਾ ਇਸ ਨੂੰ ਨਾਸਤਿਕ ਨਿਯੰਤਰਣ ਦੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਣ ਅਤੇ ਕੈਥੋਲਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਪੁਨਰਸਥਾਪਨਾ ਦੇ ਸਬੂਤ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਵੈਟੀਕਨ ਦੇ ਕੂਟਨੀਤਿਕ ਦਬਾਅ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਾਨੀਏਲ 11:40 ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੀਲ ਪੱਥਰ ਵਜੋਂ ਯੂਕ੍ਰੇਨ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਮਾਨ ਉਦਾਹਰਨ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੂਰਵ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਅਧਿਕਾਰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹਾਸਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
Ukraine as Evidence of the Papacy’s Advance
ਯੂਕਰੇਨ ਪਾਪਾਈ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਵੱਧਣ ਦਾ ਸਬੂਤ
The collapse of communism not merely as political change but as a spiritual defeat of atheism, a geopolitical advance of the Papacy and the beginning of the Papacy’s return to world dominance. The Ukraine becomes a case study in the dismantling of Soviet religious suppression and a strategic victory of Rome in Eastern Europe. It represents the visible shift from enforced atheism to restored Catholic authority and the legalization of the Ukrainian Catholic Church is treated as prophetic confirmation that the king of the north was sweeping away the king of the south “like a whirlwind.”
ਕਮਿਊਨਿਜ਼ਮ ਦਾ ਪਤਨ ਕੇਵਲ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪਰਿਵਰਤਨ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਦੀ ਆਤਮਿਕ ਹਾਰ ਵਜੋਂ, ਪਾਪਾਈ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ ਭੂ-ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪ੍ਰਗਤੀ ਵਜੋਂ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰਕ ਪ੍ਰਭੁਤਾਈ ਵੱਲ ਪਾਪਾਈ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਯੂਕਰੇਨ ਸੋਵੀਅਤ ਧਾਰਮਿਕ ਦਮਨ ਦੇ ਵਿਘਟਨ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਰੋਮ ਦੀ ਇਕ ਰਣਨੀਤਿਕ ਜਿੱਤ ਦੇ ਮਾਮਲਾ-ਅਧਿਐਨ ਵਜੋਂ ਉਭਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਬਲਾਤਕਾਰਕ ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਤੋਂ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਕੈਥੋਲਿਕ ਅਧਿਕਾਰ ਵੱਲ ਹੋਏ ਦ੍ਰਿਸ਼ਮਾਨ ਪਰਿਵਰਤਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਯੂਕਰੇਨੀ ਕੈਥੋਲਿਕ ਚਰਚ ਦੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਮਾਨਤਾ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪੁਸ਼ਟੀ ਵਜੋਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ “ਵਾਂਗੂੰ ਭਵਰੇ” ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਹਾ ਲੈ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
Ukraine and the Broader Prophetic Sequence
ਯੂਕਰੇਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਕ੍ਰਮ
-
1. 1798 – Papacy receives deadly wound.
1. 1798 – ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਨੂੰ ਘਾਤਕ ਘਾਵ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
-
2. 1917 – Atheism relocates to Russia (Bolshevik Revolution).
2. 1917 – ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਰੂਸ ਵਿੱਚ ਸਥਾਨਾਂਤਰਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ (ਬੋਲਸ਼ੇਵਿਕ ਕ੍ਰਾਂਤੀ)।
-
3. 1989 – Soviet Union collapses.
3. 1989 – ਸੋਵੀਅਤ ਸੰਘ ਢਹਿ ਗਿਆ।
-
4. Ukraine – Catholic Church legalized.
4. ਯੂਕਰੇਨ – ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
-
5. Papacy regains geopolitical influence.
5. ਪਾਪਾਸੀ ਭੂ-ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
-
6. United States eventually comes under Papal influence (Daniel 11:41).
6. ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਆਖਿਰਕਾਰ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੇ ਅਧੀਨ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (ਦਾਨੀਏਲ 11:41)।
-
7. Entire world follows (Daniel 11:42–43).
7. ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗਦਾ ਹੈ (ਦਾਨੀਏਲ 11:42–43)।
Ukraine fits into stages 3–4 as part of the transition between Soviet atheism and restored Papal influence.
ਯੂਕਰੇਨ ਸੋਵੀਅਤ ਨਾਸ਼ਤਿਕਤਾ ਅਤੇ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸੰਕਰਮਣ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਚਰਨ 3–4 ਵਿੱਚ ਫਿੱਟ ਬੈਠਦਾ ਹੈ।
Sources Referenced in Ukraine Discussion
ਯੂਕਰੇਨ ਸੰਬੰਧੀ ਚਰਚਾ ਵਿੱਚ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਰੋਤ
-
Jeff Pippenger (primary theological framework)
ਜੈਫ ਪਿਪੇਂਗਰ (ਮੁੱਖ ਧਾਰਮਿਕ-ਵਿਚਾਰਧਾਰਾਤਮਕ ਢਾਂਚਾ)
Spirit of Prophecy
ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ
-
The Great Controversy
ਮਹਾਨ ਵਿਵਾਦ
-
Selected Messages
ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਸੰਦੇਸ਼
-
Testimonies for the Church
ਕਲੀਸਿਆ ਲਈ ਗਵਾਹੀਆਂ
Secular Press
ਧਰਮਨਿਰਪੇਖ ਪ੍ਰੈੱਸ
-
Time Magazine
ਟਾਈਮ ਮੈਗਜ਼ੀਨ
-
Life Magazine
ਲਾਈਫ ਮੈਗਜ਼ੀਨ
-
U.S. News & World Report
ਯੂ.ਐੱਸ. ਨਿਊਜ਼ ਐਂਡ ਵਰਲਡ ਰਿਪੋਰਟ
Ukraine is mentioned in connection with:
ਯੂਕਰੇਨ ਦਾ ਉਲੇਖ ਹੇਠ ਲਿਖਿਆਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ:
-
Post-WWII Catholic persecution
ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਕੈਥੋਲਿਕ ਪੀੜਾੜਨਾ
-
Underground survival of the Ukrainian Catholic Church
ਯੂਕਰੇਨੀ ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਭੂਗਰਭ ਜੀਵਤ ਰਹਿਣਾ
-
Gorbachev–Vatican diplomacy
ਗੋਰਬਾਚੋਵ–ਵੈਟੀਕਨ ਕੂਟਨੀਤੀ
-
Legal restoration of Catholic hierarchy
ਕੈਥੋਲਿਕ ਹਿਰਾਰਕੀ ਦੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਪੁਨਰਸਥਾਪਨਾ
Summary of Ukraine’s Role in the Newsletter
ਨਿਊਜ਼ਲੈਟਰ ਵਿੱਚ ਯੂਕਰੇਨ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਦਾ ਸਾਰੰਸ਼
The Ukraine was a stronghold of suppressed Catholicism under Soviet atheism. The legalization of the Ukrainian Catholic Church signaled the weakening of the king of the south. The Vatican’s influence in the Ukraine demonstrated the Papacy’s resurgence and the Ukraine’s religious shift served as tangible evidence that Daniel 11:40 was being fulfilled. The events surrounding Ukraine formed part of the first step in the healing of the Papacy’s deadly wound. The Ukraine is therefore presented not as an isolated political event, but as a prophetic marker within the final movements of Daniel 11.
ਯੂਕਰੇਨ ਸੋਵੀਅਤ ਨਾਸ਼ਤਿਕਤਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਦਬੇ ਹੋਏ ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਰਮ ਦਾ ਇੱਕ ਗੜ੍ਹ ਸੀ। ਯੂਕਰੇਨੀ ਕੈਥੋਲਿਕ ਚਰਚ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਮਾਨਤਾ ਮਿਲਣ ਨਾਲ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਮਿਲਿਆ। ਯੂਕਰੇਨ ਵਿੱਚ ਵੈਟੀਕਨ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਦੇ ਮੁੜ ਉਭਾਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਯੂਕਰੇਨ ਦਾ ਧਾਰਮਿਕ ਰੁਝਾਨ-ਪਰਿਵਰਤਨ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਠੋਸ ਸਬੂਤ ਸੀ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ 11:40 ਪੂਰਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਯੂਕਰੇਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਘਟਨਾਵਾਂ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਦੇ ਘਾਤਕ ਘਾਅ ਦੇ ਚੰਗੇ ਹੋਣ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੜਾਅ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣੀਆਂ। ਇਸ ਲਈ ਯੂਕਰੇਨ ਨੂੰ ਕੋਈ ਇਕੱਲੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਘਟਨਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਦਾਨੀਏਲ 11 ਦੀਆਂ ਅੰਤਿਮ ਚਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਕੇਤ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।