ਪਾਨਿਉਮ - ਗਿਣਤੀ ਉੱਨੀ

ਦਾਨੀਏਲ 11 ਦੀਆਂ ਆਯਤਾਂ ਦਸ ਤੋਂ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੰਡਣ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਉਹਨਾਂ ਮੂਲਭੂਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਲਾਗੂਕਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਜੋ ਤੀਹ ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਹਿਲਾਂ, 1996 ਵਿੱਚ, ਵਰਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਜਦੋਂ *The Time of the End* ਪੱਤਰਿਕਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਤੀਹ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਇਕ ਹੋਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਔਪਚਾਰਿਕ ਰੂਪ ਦੇਣਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ 1831 ਵਿੱਚ ਮਿਲਰਾਈਟ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਔਪਚਾਰਿਕ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਓਮੇਗਾ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਔਪਚਾਰਿਕ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸਲਾਮ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਪਿਛਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਸੋਧ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਜੋਸਾਇਆ ਲਿਚ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਬੰਦ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਇੱਕ ਸੋਧੇ ਹੋਏ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਜੋਂ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੈਮੂਅਲ ਸਨੋ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਦੱਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਇਸਲਾਮ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼, ਜਿਸ ਦੇ ਨਾਲ ਇਹ ਚੇਤਾਵਨੀ ਹੋਵੇਗੀ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਮਸੀਹ ਆਪਣਾ ਨਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਿਵੇਂ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਤੌਰ ਤੇ ਬੰਦ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੋਹਰਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬਾਹਰੀ ਰੇਖਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਆਪਣੇ ਵਾਰੀ ਉਸ ਤਿੰਨ-ਪੜਾਅਵੀਂ ਪਰਖ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਕਦਮਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਅਨਮੋਹਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ 31 ਦਸੰਬਰ, 2023 ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਹੋਇਆ ਸੀ।

ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਤਰਿਕਾ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਦਾ ਮੂਲ ਸਰਵੇਖਣ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਖ਼ਰੀ ਛੇ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 1989 ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਪਤਰਿਕਾ ਤੀਹ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਜਨਤਕ ਅਭਿਲੇਖ ਵਿੱਚ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਇਸ ਪਤਰਿਕਾ ਦਾ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ਾ ਕਮਿਊਨਿਜ਼ਮ ਅਤੇ ਕੈਥੋਲਿਕਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ ਆਈਆਂ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਘਰਸ਼ ਸੀ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਯੂਕਰੇਨ ਵਿੱਚ। 1989 ਦੇ ਦੌਰ ਦੇ ਉਸ ਧਾਰਮਿਕ ਯੁੱਧ ਤੋਂ, ਪੂਤਿਨ ਦੇ ਉਸ ਧਾਰਮਿਕ ਪਤਨ ਦਾ ਪ੍ਰਸੰਗ ਸਮਝ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਤੋਲਮੀ ਅਤੇ ਉਜ਼ੀਆਹ ਦੁਆਰਾ ਯਰੂਸ਼ਲੇਮ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਵਿਦ੍ਰੋਹ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਯਰੂਸ਼ਲੇਮ ਦਾ ਮੰਦਰ ਉਜ਼ੀਆਹ ਦਾ ਮੰਦਰ ਸੀ, ਪਤੋਲਮੀ ਦਾ ਨਹੀਂ। ਪੂਤਿਨ ਅਤੇ ਜ਼ੇਲੇਨਸਕੀ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਹੀ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਦੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਅਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇੱਕ ਮਿਸਰੀ ਵਜੋਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਯਹੂਦੀ ਵਜੋਂ।

1989 ਵਿੱਚ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਕਲੀਸਿਆ ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸਿਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ? ਫ਼ਰਾਂਸ ਦੇ ਨਾਸਤਿਕਵਾਦ ਨੇ 1798 ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਘਾਤਕ ਘਾਵ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਨਾਸਤਿਕਵਾਦ ਵੱਲੋਂ ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸਿਆ ਉੱਤੇ ਕੀਤੀ ਗਈ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਖਿੱਚੀ ਗਈ ਪੀੜਨਾ—ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਯੂਕਰੇਨ ਵਿੱਚ—ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ੋਧ ਕਿਉਂ ਨਾ ਲੈਂਦਾ? ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਯੂਕਰੇਨ ਬਾਰੇ ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਗਵਾਹੀ 1996 ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾ ਤੋਂ ਆਈ ਸੀ, ਜੋ 1989 ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਬਾਰੇ ਧਰਮਨਿਰਪੇਖ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ। ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਪਦ ਚਾਲੀ ਦੇ ਗੁਪਤ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸੰਦਰਭ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਦੋ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਏ ਸੰਘਰਸ਼ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਲੋੜੀਂਦੀਆਂ ਅੰਤਰਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ The Time of the End magazine ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਤੀਹ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ ਸੀ।

ਨੇਪੋਲੀਅਨ ਦਾ ਪਤਨ ਲੇਨਿਨ, ਸਟਾਲਿਨ ਅਤੇ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਕ੍ਰਮਵੱਧ ਪਤਨ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਰੂਸ ਵੱਲ ਸਥਾਨਾਂਤਰਿਤ ਕੀਤੀ, ਤਦ 1917 ਵਿੱਚ ਦੋ ਮੁੱਖ ਕ੍ਰਾਂਤੀਆਂ ਹੋਈਆਂ। ਪਹਿਲੀ ਉਹ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਰੂਸੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਗੱਦੀ ਤੋਂ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸੇ ਸਾਲ ਬੋਲਸ਼ੇਵਿਕ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਆਈ, ਜਿਸ ਨੇ 1917 ਤੋਂ 1922 ਤੱਕ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਗ੍ਰਹਿ-ਯੁੱਧ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। 1922 ਵਿੱਚ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਹੋਈ।

ਦੱਖਣ ਦੇ ਆਤਮਿਕ ਰਾਜੇ ਵਜੋਂ ਰੂਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਇੱਕ ਦੋ-ਪੜਾਅ ਵਾਲੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਗ੍ਰਹਿ-ਯੁੱਧ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਸੰਘ-ਰਚਨਾ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਵਾਈ। ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦਾ ਪਤਨ ਵੀ ਦੋ ਪੜਾਅਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 9 ਨਵੰਬਰ 1989 ਨੂੰ ਬਰਲਿਨ ਦੀ ਕੰਧ ਢਾਹੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 31 ਦਸੰਬਰ 1991 ਨੂੰ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦਾ ਵਿਘਟਨ ਹੋਇਆ। ਰੂਸ ਦੇ ਆਖਰੀ ਸ਼ਾਸਕ ਵਜੋਂ, ਦੱਖਣ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਵਲਾਦੀਮੀਰ ਪੂਤਿਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਪਹਿਲੇ ਰੂਸੀ ਸ਼ਾਸਕ—ਵਲਾਦੀਮੀਰ ਲੇਨਿਨ—ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਵਲਾਦੀਮੀਰ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਨੇਤਾ” ਅਤੇ ਪੁਤਿਨ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਰਾਹ।” ਲੇਨਿਨ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਦਰਿਆ,” ਪਰ ਵਲਾਦੀਮੀਰ ਲੇਨਿਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਨਾਮ ਨੂੰ ਲੁਕਾਉਣ ਲਈ ਲੇਨਿਨ ਨਾਮ ਚੁਣਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਵਲਾਦੀਮੀਰ ਇਲੀਚ ਉਲਿਆਨੋਵ ਸੀ। ਇਲੀਚ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਇਲੀਆਹ ਦਾ ਪੁੱਤਰ,” ਅਤੇ ਉਲਿਆਨੋਵ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਇਲੀਆਹ ਦਾ ਜਵਾਨ ਪੁੱਤਰ।”

217 ਈਸਾ-ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਮਾਰਗ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਮਹਾਨ ਰੂਸੀ ਨੇਤਾ, ਰੂਸ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਨੇਤਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਵਲਾਦੀਮੀਰ ਲੈਨਿਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਦਰਿਆ ਦਾ ਮਹਾਨ ਨੇਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਲੁਕਾਇਆ। ਨਾਮ ਚਰਿੱਤਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਲਾਦੀਮੀਰ ਦਾ ਆਪਣੇ ਦੋ ਨਾਮ ਲੁਕਾਉਣਾ ਉਸ ਚਰਿੱਤਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਐਲੀਆਹ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਚਰਿੱਤਰ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਦੇ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਦਰਿਆ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੀ ਯਹੋਵਾਹ ਹੈ।” ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ। ਲੈਨਿਨ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਨਾਮ ਐਲੀਆਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੂਸ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪਤੋਲਮੀ IV ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਜੇਤੂ ਸੀ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਐਂਟੀਓਕਸ 200 ਈਸਾ-ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਪਾਨੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵੇਲੇ ਮੁੜ ਆਇਆ, ਤਦ ਪਤੋਲਮੀ ਦਾ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਲੈਨਿਨ ਦੇ ਦੋ ਮੂਲ ਨਾਮ ਐਲੀਆਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਤੋਲਮੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਸਮਰੂਪ ਹਨ। ਐਲੀਆਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਸੰਦੇਸ਼ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਬਿਲਕੁਲ “ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਦਿਨ” ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਹਿਲਾਂ; ਅਤੇ ਇਹੋ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਰਾਫੀਆ ਅਤੇ ਪਾਨੀਅਮ ਦੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਵੀ ਸਥਿਤ ਹਨ।

ਉਜ਼ਜ਼ੀਆਹ ਅਤੇ ਟੋਲੇਮੀ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦਾਨੀਏਲ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਗਿਆਰਹੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਜ਼ਜ਼ੀਆਹ ਆਪਣੀ ਬਗਾਵਤ ਅਤੇ ਕੋੜ੍ਹ ਲੱਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗਿਆਰਾਂ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਰਿਹਾ; ਜਦਕਿ ਟੋਲੇਮੀ ਨੇ ਕੁੱਲ ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਹੈ ਜਿੰਨੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਅੰਤਰ ਗਿਆਰਹੀਂ ਆਯਤ ਅਤੇ ਪੰਦਰਹੀਂ ਆਯਤ ਦੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ। 250 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ, ਜੋ 457 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ, 207 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਲੜਾਈਆਂ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ; ਰਾਫੀਆ ਤੋਂ ਦਸ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਅਤੇ ਪਾਨੀਅਮ ਤੋਂ ਸੱਤ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ। ਟੋਲੇਮੀ ਚੌਥੇ ਦਾ ਰਾਜ 221 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਹ 204 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਟੋਲੇਮੀ ਦੇ ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲ ਉਹੀ ਰੇਖਾ ਨਹੀਂ ਹਨ ਜੋ ਰਾਫੀਆ ਤੋਂ ਪਾਨੀਅਮ ਤੱਕ ਦੇ ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲ ਹਨ। ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਉਹੋ ਹੀ ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲ ਹਨ ਜੋ 250 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਸੰਪੂਰਣ ਹੋਣ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਜੋ ਨੀਰੋ ਨਾਲ 64 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ 313 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। 313 ਤੋਂ 321 ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਅੱਠ ਸਾਲ ਹਨ, ਅਤੇ ਨੌਂ ਸਾਲ ਬਾਅਦ 330 ਵਿੱਚ ਕਾਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਨੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।

ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਿਕਟ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਪੁਤਿਨ ਅਤੇ ਰੂਸ ਯੂਕਰੇਨ ਨੂੰ ਪਰਾਜਿਤ ਕਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਬਾਰਹਵੇਂ ਪਦ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਟੋਲੇਮੀ ਅਤੇ ਉੱਜ਼ੀਆਹ ਦੇ ਪੈਰਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੁਨਰਾਵਰਤੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਵੇਗੀ। ਦੋ ਬਾਈਬਲਕ ਗਵਾਹ ਪੁਤਿਨ ਲਈ ਅੰਤਿਮ ਸੰਕਟ ਨੂੰ ਕਲੀਸੀਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਸੰਕਟਮਈ ਟੱਕਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਸੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉੱਜ਼ੀਆਹ ਦੇ ਮੰਦਰ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਸੰਦਰਭ ਦੇ ਬਿੰਦੂ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਜ਼ੇਲੇਂਸਕੀ, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ “ਹਰਾ” ਹੈ, ਯੂਰਪੀ ਸੰਘ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਗਲੋਬਲਿਸਟ ਅਫ਼ਸਰਸ਼ਾਹਾਂ ਦੀ ਕਠਪੁਤਲੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਗਲੋਬਲਿਸਟ ਐਜੰਡਾ ਉਸ ਹਰੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਆੰਦੋਲਨ ਦੁਆਰਾ ਉਚਿਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਧਰਤੀ-ਮਾਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਯੋਗ ਹੀ ਹੈ ਕਿ ਜ਼ੇਲੇਂਸਕੀ ਇੱਕ ਅਦਾਕਾਰ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ’ਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਅਰਥ “ਹਰਾ” ਉਸ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਸ਼ਤਰੰਜ-ਬੋਰਡ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਚਾਲਾਂ ਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜ਼ੇਲੇਂਸਕੀ ਲਈ ਸ਼ਹ-ਮਾਤ ਬਿਲਕੁਲ ਨੇੜੇ ਹੈ।

ਇਸ ਅੰਤਿਮ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਉਜ਼ਜ਼ੀਆਹ ਅਤੇ ਟੋਲੇਮੀ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਅਭਿਨੀਤ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਪਰ ਟੋਲੇਮੀ (ਪੂਤਿਨ) ਪੇਨਿਯਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਚਾਰ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਮਰ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਸ਼ਾਸਕ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੰਜ ਸਾਲ ਦੇ ਬਾਲਕ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਅਤੇ ਅਯੋਗ ਰੀਜੈਂਟਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਸੰਭਾਲ ਰਹੀ ਹੈ।

ਟੋਲਮੀ V ਲਗਭਗ ਕੇਵਲ 5–6 ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ 204 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਿਆ (ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਰਹੱਸਮਈ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ), ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਰਾਜਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਟੋਲਮੀਈ ਰਾਜ ਅਯੋਗ ਜਾਂ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ-ਸ਼ਾਸਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਕਰਕੇ ਲੱਕਵਾਗ੍ਰਸਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ-ਸ਼ਾਸਨ 204–202 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਤੱਕ ਰਿਹਾ, ਜਦੋਂ ਟੋਲਮੀ IV ਦੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਲੁਕਾਇਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਤਾ ਅਰਸੀਨੋਏ III ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਦਰਬਾਰ ਦੇ ਚਹਿਤੇ ਸੋਸੀਬੀਅਸ, ਜੋ ਟੋਲਮੀ IV ਦੇ ਅਧੀਨ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਇੱਕ ਮੰਤਰੀ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਗਾਥੋਕਲੀਜ਼, ਜੋ ਟੋਲਮੀ IV ਦੀ ਉਪਪਤਨੀ ਅਗਾਥੋਕਲੀਆ ਦਾ ਭਰਾ ਸੀ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਰਪ੍ਰਸਤ-ਸ਼ਾਸਕ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਵਸੀਅਤ ਜਾਲਸਾਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਭਿਭਾਵਕ ਠਹਿਰਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਨੌਜਵਾਨ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਅਗਾਥੋਕਲੀਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਹੇਠ ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਸੰਭਾਵਿਤ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਸਫਾਇਆ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸੋਸੀਬੀਅਸ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਸੰਭਾਲਿਆ।

ਲਗਭਗ 202 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਦੇ ਆਸਪਾਸ ਇੱਕ ਪਰਿਵਰਤਨ ਆਇਆ, ਜਦੋਂ ਅਗਾਥੋਕਲੀਜ਼ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰੀਜੈਂਟ ਬਣਿਆ, ਪਰ ਵਿਲਾਸਤਾ ਅਤੇ ਕੁਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਾਰਨ ਉਹ ਵਿਆਪਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਘ੍ਰਿਣਿਤ ਸੀ। ਅਲੈਕਜ਼ੈਂਡ੍ਰੀਆ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੋਕਪ੍ਰਿਯ ਵਿਦ੍ਰੋਹ ਨੇ ਭੀੜ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਦੀ ਨਿਰਦਈ ਹੱਤਿਆ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਨਾਮਮਾਤਰ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਬਾਲਕ-ਰਾਜੇ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਰੀਜੈਂਟ ਪੇਲੂਸਿਯਮ ਦਾ ਗਵਰਨਰ ਟਲੇਪੋਲੇਮਸ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਐਰਿਸਟੋਮੇਨੀਜ਼ ਸਨ। 200 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਪੇਨੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ, ਰਾਜ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਦਲਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਰੀਜੈਂਟਾਂ ਅਤੇ ਦਰਬਾਰੀ ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਦੀ ਇਸ ਲੜੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸੀ।

ਪਾਨਿਯਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਪਟੋਲੇਮਾਇਕ ਫੌਜਾਂ ਦੀ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਅਗਵਾਈ ਪਟੋਲੇਮੀ V ਨੇ ਖੁਦ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਐਟੋਲੀਆ ਦੇ ਜਨਰਲ ਸਕੋਪਾਸ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਰੀਜੈਂਸੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਨਿਯੁਕਤ ਇੱਕ ਕਿਰਾਏ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਸੀ। ਨੌਜਵਾਨ ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਅਸਲ ਕਾਬੂ ਨਹੀਂ ਸੀ—ਫੈਸਲੇ, ਸੈਨਿਕ ਰਣਨੀਤੀ, ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਕੁੱਲ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਰੀਜੈਂਟਾਂ ਦੀ ਅਸਮਰਥਤਾ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਬਗਾਵਤਾਂ (ਜਿਵੇਂ ਦੇਸੀ ਮਿਸਰੀ ਵਿਦਰੋਹ), ਅਤੇ ਦਰਬਾਰੀ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਸਨ। ਇਸ ਅਸਥਿਰਤਾ ਨੇ ਐਂਟਿਓਕਸ III ਮਹਾਨ ਨੂੰ ਪਾਨਿਯਮ ਵਿੱਚ ਸਕੋਪਾਸ ਨੂੰ ਨਿਰਣਾਇਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਹਰਾਉਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਕੋਏਲੇ-ਸੀਰੀਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਯਹੂਦੀਆ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ, ਨੂੰ ਪਟੋਲੇਮਾਇਕ ਕਾਬੂ ਤੋਂ ਸਥਾਈ ਤੌਰ ’ਤੇ ਛੀਣ ਲਿਆ।

ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਇਸ ਸੰਭਾਵਨਾ ਉੱਤੇ ਚਰਚਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਟੋਲੇਮੀ IV ਦੀ ਮੌਤ ਵਿਸ਼ ਦੇ ਕੇ ਕਰਵਾਈ ਗਈ ਸੀ; ਇਹ ਗੱਲ ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਟਕਲਬਾਜ਼ੀ ਦਾ ਹੀ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਜੋ ਵਲਾਦੀਮੀਰ ਲੇਨਿਨ, ਜੋਸਫ਼ ਸਟਾਲਿਨ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਦੱਖਣ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਕਲੀਓਪੈਟਰਾ, ਸੰਬੰਧੀ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪੁਤਿਨ ਯੂਕਰੇਨੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਬਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਉਸ ਦਾ ਪਤਨ ਉਸ ਦੀ ਉਸ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਹੀ ਨਿਯੰਤਰਕ ਸੰਬੰਧ ਲਾਗੂ ਕਰੇ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦਾ ਯੂਕਰੇਨੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨਾਲ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ 1989 ਵਿੱਚ ਉਹ ਹਟਾਇਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ।

ਯੂਕਰੇਨ ਪੂਰਬੀ ਸਲਾਵੀ ਆਰਥੋਡੋਕਸੀ ਦਾ ਪਾਲਣਾ ਹੈ। ਵਲਾਦੀਮੀਰ ਮਹਾਨ ਦਾ ਬਪਤਿਸਮਾ 988 ਵਿੱਚ ਕੀਵ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਕੌਨਸਟਾਂਟੀਨੋਪਲ ਦੇ ਪਤਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਾਸਕੋ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ “ਤੀਜਾ ਰੋਮ” ਦਾ ਖ਼ਿਤਾਬ ਆਪਣੇ ਲਈ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਯੂਕਰੇਨ ਸਮੇਤ ਸਾਰੀਆਂ ਰੂਸੀ ਧਰਤੀਆਂ ਦਾ ਵੈਧ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਰੱਖਵਾਲਾ ਠਹਿਰਾਉਂਦਿਆਂ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ “ਕੈਨੋਨਿਕਲ ਖੇਤਰ” ਕਿਹਾ।

ਮਾਸਕੋ ਪੈਟ੍ਰਿਆਰਕੇਟ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਯੂਕਰੇਨ ਨੂੰ “ਇੱਕ ਲੋਕ, ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ” ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਹੇਠ ਰੂਸ ਤੋਂ ਆਤਮਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਵਿਛੋੜ ਮੰਨਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਉਹੀ ਵਾਕ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਪੂਤਿਨ ਨੇ ਆਪ ਵੀ ਵਾਰੰਵਾਰ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਯੂਕਰੇਨ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ 2014/2022 ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਾਸਕੋ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਨੂੰ ਸੱਚੀ ਆਤਮਿਕ ਮਾਤ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਥਾਂ ਉਪਨਿਵੇਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸਾਮਰਾਜੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖਤਾ ਵਜੋਂ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੇਖਦਾ ਹੈ। ਫ਼ਰਵਰੀ 2026 ਤੱਕ, ਉੱਥੇ ਦੋ ਪਰਸਪਰ ਮੁਕਾਬਲਾਤੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਸੰਰਚਨਾਵਾਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਯੂਕਰੇਨ ਦੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਚਰਚ ਹੈ, ਜੋ 2019 ਤੋਂ ਕੌਂਸਟਾਂਟੀਨੋਪਲ ਦੇ ਏਕਯੂਮੇਨਿਕਲ ਪੈਟ੍ਰਿਆਰਕ ਬਾਰਥੋਲੋਮਿਊ ਤੋਂ ਸੁਤੰਤਰ ਹੈ। ਕੀਵ ਵਿੱਚ ਯੂਕਰੇਨ ਦੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਚਰਚ ਨੂੰ ਅਸਲ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਚਰਚ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪਾਠਕ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹੇ: ਯੂਕਰੇਨ ਦੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਚਰਚ, ਯੂਕਰੇਨੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਚਰਚ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਚਰਚ ਹੈ। ਯੂਕਰੇਨੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਚਰਚ ਰੂਸ ਦੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਚਰਚ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਕਾਰਣ ਜ਼ੇਲੇਨਸਕੀ ਇਸ ਉੱਤੇ ਹਮਲੇ ਕਰਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਵੈਟੀਕਨ ਜ਼ੇਲੇਨਸਕੀ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਹਮਲਿਆਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਪਰ ਆਇਤ ਬਾਰਾਂ ਦੀ ਪੂਤਿਨ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਰਾਫੀਆ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਜਿੱਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਜੇ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ।

ਯੂਕਰੇਨੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਚਰਚ ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਮਾਸਕੋ ਵਾਲੇ ਸੰਸਥਾਨਕ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। 2022 ਦੇ ਆਕਰਮਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਪਰਿਣਾਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਯੂਕਰੇਨੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਚਰਚ ਨੇ ਮਈ 2022 ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਸਵੈ-ਸ਼ਾਸ਼ੀਤਾ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਯੂਕਰੇਨੀ ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਜਾਂਚਾਂ (DESS) ਨੇ ਮੁੜ ਮੁੜ ਇਹ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕੈਨੋਨੀਕਲ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਾਸਕੋ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੀ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਯੂਕਰੇਨ ਨੇ ਅਗਸਤ 2024 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਾਨੂੰਨ ਪਾਸ ਕੀਤਾ (ਜਿਸ ‘ਤੇ ਜ਼ੇਲੇਨਸਕੀ ਨੇ ਦਸਤਖਤ ਕੀਤੇ) ਜਿਸ ਨੇ ਰੂਸੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਚਰਚ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਧਾਰਮਿਕ ਸਰੀਰ ‘ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਾ ਦਿੱਤੀ (ਜਿਸ ਨੂੰ “ਆਕਰਮਣਕਾਰੀ ਰਾਜ” ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ)। ਯੂਕਰੇਨੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਚਰਚ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੰਬੰਧ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੋੜੇ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਕੀਵ ਮੈਟਰੋਪੋਲਿਸ ਨੂੰ ਅਦਾਲਤੀ ਹੁਕਮ ਰਾਹੀਂ ਭੰਗ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ। 2025 ਦੇ ਅੰਤ ਅਤੇ 2026 ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਤੱਕ, ਲਗਾਤਾਰ ਛਾਪੇ, ਪੈਰਿਸ਼ਾਂ ਦਾ ਯੂਕਰੇਨੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਚਰਚ ਵੱਲ ਤਬਾਦਲਾ (2022 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 1,300 ਤੋਂ ਵੱਧ), ਅਦਾਲਤੀ ਮਾਮਲੇ, ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਗਿਆਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਯੂਕਰੇਨੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਚਰਚ ਸੰਬੰਧੀ ਧਾਰਮਿਕ ਆਜ਼ਾਦੀ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਜਾਰੀ ਹੈ।

ਵੈਟੀਕਨ ਨੇ ਯੂਕਰੇਨੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਚਰਚ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਜਬਰਨ ਵਿਘਟਨ ਦਾ ਸਰਵਜਨਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਰੂਸ ਅਤੇ ਪੁਤਿਨ ਇਸ ਨੂੰ ਕੈਨੋਨੀਕਲ ਆਰਥੋਡੋਕਸੀ ਉੱਤੇ ਸਿੱਧੀ ਪੀੜਨਾ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤੀ-ਵਾਰਤਾ ਵਿੱਚ “ਰੂਸੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਚਰਚਾਂ” ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਪਸ਼ਟ ਮੰਗ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਰੂਸੀ ਪ੍ਰਚਾਰ ਲਗਾਤਾਰ ਯੂਕਰੇਨੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਚਰਚ ਅਤੇ ਇਸ ਉੱਤੇ ਯੂਕਰੇਨੀ ਰਾਜ ਦੇ ਹਮਲਿਆਂ ਨੂੰ “ਨਾਜ਼ੀਵਾਦ” ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ “ਡੀਨਾਜ਼ੀਫਿਕੇਸ਼ਨ” ਵਾਲੀ ਜਾਇਜ਼ ਠਹਿਰਾਉਣ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਦੱਸਦਾ ਹੈ।

ਪੁਤਿਨ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਤਾਪੂਰਵਕ “ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੇਗਾ” ਅਤੇ ਯੂਕਰੇਨੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸੀ ਉੱਤੇ ਪੂਰੇ ਆਧਿਆਤਮਿਕ ਪ੍ਰਭੁਤਵ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੀ ਯੂਕਰੇਨੀ ਕਲੀਸੀਆਈ ਸੰਰਚਨਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮਾਸਕੋ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੂਸੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਵਿਧੀਸੰਮਤ ਆਧਿਆਤਮਿਕ ਮੁਖੀ ਮੰਨਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰੇਗਾ।

ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਉਸੇ ਦਾ ਸਮਾਂਤਰ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਪਟੋਲੇਮੀ ਨੇ ਮਹਾਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਦਕਿ ਉਜ਼ਜ਼ਿਆਹ ਜ਼ੇਲੇਨਸਕੀ ਹੈ ਜੋ ਧੂਪ ਸਾੜਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪਟੋਲੇਮੀ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਮਹਾਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਸੀ ਅਤੇ ਉਜ਼ਜ਼ਿਆਹ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਇੱਕ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜਾ, ਜੋ “ਸੀਮਾਰੇਖਾ” ਦੀ ਜਿੱਤ ਨਾਲ ਉਤੇਜਿਤ ਹੋਇਆ, ਨਾਜ਼ੀਵਾਦ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਕ-ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਹੱਦੋਂ ਅੱਗੇ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕੇਵਲ ਧਰਮ ਦੇ ਖੇਤਰ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਹੈ। ਤਦ ਇੱਕ ਅਚਾਨਕ ਦੈਵੀ ਪ੍ਰਬੰਧ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਮਰ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਆਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਪੂਤਿਨ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਤੋਂ ਲਾਪਤਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ (ਜਿਵੇਂ ਪਟੋਲੇਮੀ IV ਦੀ ਮੌਤ 204 BC ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ)। ਇੱਕ ‘ਕਮਜ਼ੋਰ-ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੇ ਚਰਣ’ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀ-ਸ਼ੂਨਤਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉੱਤਰੀ ਰਾਜਾ ਹੋਰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਦ 15 ਵਿੱਚ ਆਧੁਨਿਕ ਪਾਨਿਯਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਫੀਆ ਅਤੇ ਪੇਨੀਅਮ ਦੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਪੰਕਤੀ ਉੱਤੇ ਪੰਕਤੀ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਿਲਾਨ ਦੇ ਫਰਮਾਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ—ਜਿੱਥੇ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਸਿੰਹਾਸਨ ਵਿਆਹ ਰਾਹੀਂ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਗਏ—ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਜਦੋਂ 330 ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਤਲਾਕ ਹੋ ਗਿਆ, ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦਾ ਅਰਸਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲ, ਆਪਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਅਤੇ ਅੰਤ ਸਮੇਤ, ਹੋਰ ਦੋ ਸੰਬੰਧਿਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕਾਲਾਂ ਦੇ ਰਾਹ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ। ਸਨ 64 ਵਿੱਚ ਨੀਰੋ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਇਕ ਅਤਿਆਚਾਰ ਦਾ ਸਮਾਂ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਾਨਸਟੈਂਟਾਈਨ ਮਹਾਨ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਨੀਰੋ ਦੇ ਅਤਿਆਚਾਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਕਾਨਸਟੈਂਟਾਈਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਸਮਝੌਤੇ ਵੱਲ ਜੋ ਸੰਕ੍ਰਮਣ ਹੈ, ਉਹ ਸਮੁਰਨਾ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਤੋਂ ਪਰਗਾਮੋਸ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਵੱਲ ਦੇ ਸੰਕ੍ਰਮਣ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। 313 ਅਤੇ ਮਿਲਾਨ ਦਾ ਫਰਮਾਨ ਸਮੁਰਨਾ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਦਾ ਅੰਤ ਸਨ 330 ਹੈ, ਜੋ ਦਾਨੀਏਲ 11:24 ਦੀ ਤਿੰਨ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਸੀ।

313 ਤੋਂ ਅਤੇ ਮਿਲਾਨ ਦੇ ਫਰਮਾਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਇੱਕ ਪੂਰਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪੂਰਤੀ, ਜੋ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਸਮਿਰਨਾ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਤੋਂ ਪਿਰਗਾਮੁਸ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਵੱਲ ਦੇ ਸੰਕ੍ਰਮਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਰੋਮ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ ਜਾਣ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੁਆਰਾ ਪਛਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਤਾਰਾਂ-ਸਾਲਾ ਘੋਸ਼ਣਾ ਦੁਆਰਾ। ਦੂਜੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਤੀਜੀ ਕਲੀਸਿਆ ਤੋਂ ਵੰਡ ਦਾ ਆਲਫਾ, 360 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸਮੇਂ-ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਦੋਨੋਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਅਰਸੇ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੇ ਸਤਾਰਾਂ ਇੱਕ ਵੈਧ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਗਵਾਹਾਂ ਦੀ ਸਾਖੀ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਵੈਧ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਅਰਸੇ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।

ਉਹ ਗਵਾਹ ਇਕ ਹੋਰ 250-ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅਰਸੇ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ ਜੋ 457 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਮਿਤੀ ਤੇ ਦਾਨੀਏਲ 8:14 ਦੀ 2,300-ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। 457 ਈ.ਪੂ. ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਆਰੰਭ-ਬਿੰਦੂ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਥਾਪਿਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਚਿੰਨ੍ਹ-ਬਿੰਦੂ ਹੈ। ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ 250 ਸਾਲ ਵਧਾਉਣ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ 207 ਈ.ਪੂ. ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਰਾਫੀਆ ਅਤੇ ਪੇਨੀਅਮ ਦੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ। ਰਾਫੀਆ ਅਤੇ ਪੇਨੀਅਮ ਦੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੋਵੇਂ ਵਿੱਚ ਅੰਤਿਓਖੁਸ ਮਹਾਨ ਹੀ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। 217 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 200 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਪੇਨੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਤੱਕ ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲ ਹਨ। 2,300-ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਇਕ ਵਿਵਸਥਾ-ਪਰਿਵਰਤਨ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੀਜੇ ਫਰਮਾਨ ਨੇ ਯਹੂਦਾ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਰਬਭੌਮਤਾ ਨੂੰ ਪੁਨਰਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਕ ਵਿਵਸਥਾ-ਪਰਿਵਰਤਨ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। 207 ਈ.ਪੂ. ਯਹੂਦੀਆ ਉੱਤੇ ਮਿਸਰੀ ਸ਼ਾਸਨ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਤੋਂ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਸੇਲਿਊਸਿਦੀ ਸ਼ਾਸਨ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਵੱਲ ਬਦਲਾਅ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਸੇਲਿਊਸਿਦੀ ਨਿਯੰਤਰਣ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨੇ 167 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਮੱਕਾਬੀਆਂ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।

ਨਿਰੋ ਦਾ 250 ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਸਮਾਂ-ਖੰਡ ਕਾਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਮਹਾਨ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ 250 ਸਾਲ ਜੋ ਦੋ ਜੰਗਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅੰਤੀਓਕਸ ਮਹਾਨ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹਨ। ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਪਟੋਲਮੀ IV ਨੇ ਅੰਤੀਓਕਸ ਮਹਾਨ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਪਟੋਲਮੀ ਨੇ ਸਤਾਰ੍ਹਾਂ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਦੋਵੇਂ 250-ਸਾਲਾ ਸਮਾਂ-ਖੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਤਾਰ੍ਹਾਂ-ਸਾਲਾ ਅਵਧੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਅਜੇਹੇ ਸ਼ਾਸਕ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ “ਮਹਾਨ” ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ 250-ਸਾਲਾ ਸਮਾਂ-ਖੰਡ ਇੱਕ ਸਥਾਪਿਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ waymark ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਸਥਾਪਿਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ waymark ‘ਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 4 ਜੁਲਾਈ, 1776 ਨੂੰ ਹੋਈ, ਅਤੇ 250 ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ 4 ਜੁਲਾਈ, 2026 ਤੱਕ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਡੋਨਾਲਡ ਟਰੰਪ, ਜੋ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ “ਮਹਾਨ” ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ 250 ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। 2026, 457 ਈਸਾ-ਪੂਰਵ ਤੋਂ 250 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਵਾਂਗ, ਰਾਫੀਆ ਅਤੇ ਪਾਨੀਅਮ ਦੀਆਂ ਆਧੁਨਿਕ ਲੜਾਈਆਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯੂਕਰੇਨੀ ਅਤੇ ਤੀਸਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੱਖਣੀ ਰਾਜੇ ਦਾ ਰਾਜ, ਪਹਿਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਮਿਆਦ, ਅਤੇ ਰਾਫੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਪਾਨੀਅਮ ਤੱਕ ਦੀ ਮਿਆਦ, ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਅਵਧੀਆਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਇੱਕੋ ਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ। 250 ਸਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਅਵਧੀਆਂ ਸਭ ਇੱਕੋ ਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਿਆਂ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ ਹਨ। 250 ਸਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਇਹ ਤਿੰਨ ਅਵਧੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੱਚਾਈ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਰੇਖਾਵਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਡੋਨਾਲਡ ਟਰੰਪ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਜਾਂ ਤਾਂ ਮਹਾਨ ਕੌਂਸਟੈਂਟਾਈਨ, ਜਾਂ ਮਹਾਨ ਐਂਟਿਓਕਸ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

੨੫੦ ਸਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਰੇਖਾਵਾਂ ਅੰਤ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਪਰ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਚਿੱਤਰਾਤਮਕ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਨੀਰੋ ਦੀ ਰੇਖਾ ਸਮਝੌਤੇ ਦੇ ਸਤਾਰ੍ਹਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਗਠਨ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਸ ਸੰਬੰਧ ਉੱਤੇ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਨਿਯੰਤਰਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਾਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਵੱਲੋਂ ਬੁੱਤਪਰਸਤੀ ਨੂੰ ਇਸਾਈ ਧਰਮ ਨਾਲ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯਤਨ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸਮਝੌਤਾ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਸਮਝੌਤੇ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਉਦਾਹਰਨ ਹੈ।

ਸਮਝੌਤੇ ਦੀ ਉਹ ਕ੍ਰਮਿਕ ਅੱਗੇ ਵਧਾਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਮੁੜ ਵੀ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਵੇਗੀ, 313 ਤੋਂ 330 ਤੱਕ ਦੇ ਸਤਾਰਾਂ-ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅਰਸੇ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ 321 ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਇਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਮੱਧ-ਬਿੰਦੂ ਹੈ। ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਦਾ ਵਿਆਹ ਸੀ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਦਾ ਤਲਾਕ ਸੀ। ਪਹਿਲਾ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਉਹ ਮੱਧਲਾ ਵੇਮਾਰਕ ਹੈ ਜੋ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਇਬਰਾਨੀ ਵਰਣਮਾਲਾ ਦਾ ਤੇਰਵਾਂ ਅੱਖਰ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਹਿਲਾ ਅੱਖਰ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਰਣਮਾਲਾ ਦਾ ਬਾਈਵਾਂ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਅੱਖਰ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ “ਸੱਚ” ਬਣਦਾ ਹੈ। ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਤਲਾਕ, ਅਲਫਾ ਅੱਖਰ ਨੂੰ ਓਮੇਗਾ ਅੱਖਰ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤੀ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ। 250 ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਉਹ ਅਰਸਾ ਜੋ ਨੀਰੋ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਮਸੀਹ ਦੀ ਮੋਹਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤਮਾਨ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਈਸਾ ਪੂਰਵ 457 ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ 250 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਅਵਧੀ ਉਸ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਕੂਟਨੀਤੀ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਐਂਟਿਓਕਸ ਮਹਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਫੀਆ ਤੋਂ ਪੇਨੀਅਮ ਤੱਕ ਦੇ ਸਤਾਰ੍ਹਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਅੰਦਰ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਕੂਟਨੀਤੀ ਵਜੋਂ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਈਸਾ ਪੂਰਵ 457 ਵਿੱਚ 2,300 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ। ਇਹ 2,300 ਸਾਲ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਰੇਖਾ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਮੁਕਤੀ-ਕਾਰਜ ਬਾਰੇ ਬੋਲਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਲੀਸਿਆਈ ਕੂਟਨੀਤੀ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀ ਹੈ। ਨੀਰੋ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ 250 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਅਵਧੀ ਤੋਂ ਭਿੰਨ, ਈਸਾ ਪੂਰਵ 457 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਅਵਧੀ ਆਖ਼ਰੀ ਅਮਰੀਕੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਭੂਮਿਕਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਸੁਵਰਨ ਯੁੱਗ ਬਾਰੇ ਕੈਥੋਲਿਕਾਂ ਦੀ ਭ੍ਰਾਂਤ ਧਾਰਣਾ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ 250 ਸਾਲ—ਜੋ ਕਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਤੇਰਾਂ ਦਾ ਧਰਤੀ ਦਾ ਦਰਿੰਦਾ ਹੈ—ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਉੱਥੇ ਹੀ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਰਥਾਤ ਯੁੱਧ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ। ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਜੇਤੂ ਉਹ ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਭਿਲੇਖ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸੰਭਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਲੋਬਲਵਾਦੀ, ਅਜਗਰ-ਸ਼ਕਤੀ-ਪ੍ਰਾਪਤ ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟ ਮੌਜੂਦਾ ਅਨਾਰਕੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਵਜੋਂ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਰ ਕਰਮ-ਰਹਿਤ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਇਸ ਮੌਜੂਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਗ੍ਰਹਿ-ਯੁੱਧ ਵਜੋਂ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਅਜਗਰ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਜਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਯੂਹੰਨਾ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਹਨ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਇੱਕ ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਯੁੱਧ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਇੱਕ ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਯੁੱਧ ਨਾਲ ਹੀ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਪਾਰਟੀ ਇੱਕ ਗ੍ਰਹਿ-ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਇੱਕ ਗ੍ਰਹਿ-ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਉਸ ਗ੍ਰਹਿ-ਯੁੱਧ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟ ਇੱਕ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।

ਆਖ਼ਰੀ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਟਰੰਪ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਗੁਣ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਜੋ ਗ੍ਰਹਿ-ਯੁੱਧ ਦੇ ਬਾਹਰੀ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਲਿੰਕਨ ਦਾ ਬਾਹਰੀ ਗ੍ਰਹਿ-ਯੁੱਧ ਯਸਾਯਾਹ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਅੱਠਵੀਂ ਆਯਤ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਵੀ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਅੰਤ 1863 ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ, ਓਹੀ ਸਾਲ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੁਕਤੀ-ਘੋਸ਼ਣਾ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਦੋਨਾਂ ਪਾਰਟੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਭੇਦ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਅਤੇ ਆਧਾਰਭੂਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਸਿਧਾਂਤ ਹੈ। ਇਹ ਕਾਇਨ ਅਤੇ ਹਾਬਲ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਸੀਹ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸਦੂਕੀ ਅਤੇ ਫਰੀਸੀ—ਕਾਇਨ ਦੇ ਦੋ ਵਰਗ—ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਹੋਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਹਾਬਲ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰਨੀ ਸੀ।

ਫ਼ਰੀਸੀ ਅਤੇ ਸਦੂਕੀ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਸਲੀਬ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤੀ ਦਿੱਤੀ, ਭਾਵੇਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਾਰਣਾਂ ਕਰਕੇ, ਪਰ ਸਹਿਮਤੀ ਫਿਰ ਵੀ—ਇੱਕੋ ਹੀ ਸੀ। ਫ਼ਰੀਸੀਆਂ ਨੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਕੀਤਾ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫ਼ਰੀਸੀਆਂ ਨੇ ਮੂਲ ਦਿਵਿਆ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਆਪਣੇ ਹੀ ਪੱਖਪਾਤੀ ਤਰਕ ਰਾਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਫ਼ਰੀਸੀਆਂ ਲਈ ਮੂਲ ਕਾਨੂੰਨ ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਰਿਪਬਲਿਕਨਾਂ ਲਈ ਸੰਵਿਧਾਨ ਹੈ, ਉਹੀ ਸੰਵਿਧਾਨ ਜਿਸ ਦਾ ਉਹ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਕਰਦੇ ਨਹੀਂ। ਸਦੂਕੀਆਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਫ਼ਰੀਸੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਸੰਪਰਦਾਏ ਸਨ, ਤਦ ਵੀ ਮਸੀਹ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਦੂਕੀ ਯਹੂਦਿਆ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟ ਰਿਪਬਲਿਕਨਾਂ ਨਾਲੋਂ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਸੰਪਰਦਾਏ ਹਨ, ਇੰਨੇ ਛੋਟੇ ਕਿ ਸੱਤਾ ਵਿੱਚ ਬਣੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾਧੜੀ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਸੱਤਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬਣੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ, ਜੋ ਸਭ ਲਈ ਸਮਾਨ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਦਾ ਉਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਸੂਰਜ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਕੋਈ ਨਵੀਂ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀਆਂ ਦੋ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪਾਰਟੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਦ੍ਰਿਸ਼-ਪਟਲ ਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹਨ ਜਿੰਨੇ ਫਰੀਸੀ ਅਤੇ ਸਦੂਕੀ ਸਨ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਇਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਹਨ, ਪਰ ਕੇਵਲ ਤਦ ਹੀ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਭਾਵੇਂ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ, ਤੱਥਾਪਿ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਦੋਂ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਟੌਲਮੀ ਅਤੇ ਉਜ਼ਜ਼ੀਆਹ ਨੂੰ ਠੀਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦੇ ਹੋ। ਦੋਵੇਂ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਇੱਕੋ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਟੌਲਮੀ, ਮਿਸਰ ਤੋਂ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਅਜਗਰ-ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ—ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟਸ। ਉਜ਼ਜ਼ੀਆਹ, ਯਹੂਦਿਆ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਉਸ ਮਹਿਮਾਮਈ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਆਗੂ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਮਤਿਆਗੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ, ਜਾਂ ਝੂਠਾ ਨਬੀ ਹੈ—ਰਿਪਬਲਿਕਨਜ਼।

ਅਜਗਰ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਕਲਾਸੀਕੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਮੇਲ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਅਹਾਬ ਨੇ ਅਜਗਰ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਯਿਜ਼ਬੇਲ ਦੇ ਬਆਲ ਅਤੇ ਅਸ਼ਤਾਰੋਥ ਦੇ ਨਬੀਆਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਝੂਠੇ ਨਬੀਆਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ ਜੋ ਇਲਿਆਹ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹ ਦਰਿੰਦਾ ਜੋ ਯਿਜ਼ਬੇਲ ਹੈ, ਅਜੇ ਵੀ ਸਮਾਰਿਆ ਵਿੱਚ ਪਰਦੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਸੀ। ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਨਾਲ ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ ਅਜਗਰ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਅਤੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੀ ਏਕਤਾ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟਾਂ ਅਤੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨਾਂ ਦੀ ਏਕਤਾ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਕਜੁੱਟ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਤੱਤ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦਰਿੰਦੇ ਦੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਦੇ ਅੰਦਰ ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟਾਂ ਅਤੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਉਹ ਦੋ ਅਪਵਿੱਤਰ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਕਾਇਨ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਾਬਿਲ ਦੀ ਵੰਸ਼-ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦੋਹਰੀ ਵੰਡ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।

ਹਾਬਿਲ ਦੀ ਲੜੀ, ਜੋ ਕਾਇਨ ਦੀ ਬਾਹਰੀ ਲੜੀ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਅੰਦਰੂਨੀ ਲੜੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੇ ਦੋ ਵਰਗਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਗਤੀ—ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਹੈ—ਧਾਰਮਿਕ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਣਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1798 ਵਿੱਚ ਸਰਦਿਸ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਛੇਵਾਂ ਰਾਜ ਬਣਿਆ। ਸਰਦਿਸ ਇੱਕ ਐਸੀ ਕਲੀਸਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਜੀਊਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਮਰੀ ਹੋਈ ਸੀ। 1798 ਤੱਕ ਉਹ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਫਿਰਕੇ, ਜੋ ਪਾਪਾਈ ਕਲੀਸਿਆ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਏ ਸਨ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਰੋਮ ਵੱਲ ਮੁੜ ਰਹੇ ਸਨ। ਮਸੀਹੀਆਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਅੰਤਾਕੀਆ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਅਫ਼ਸੁਸ ਦੀ ਕਲੀਸੀਆ ਨੂੰ “ਮਸੀਹੀ” ਦਾ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਮੁਰਨਾ ਦੀ ਸਤਾਈ ਹੋਈ ਕਲੀਸੀਆ ਤੱਕ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ; ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਰਗਾਮੁਸ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸਮਝੌਤੇ ਦੀ ਕਲੀਸੀਆ ਆਈ। ਜਦ ਪਾਪਾਈ ਅਧਿਕਾਰ ਨੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਸੰਭਾਲਿਆ, ਤਦ ਇੱਕ ਵਿਛੋੜਾ ਹੋਇਆ ਜਿਸ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸੱਚੀ ਕਲੀਸੀਆ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚਲੀ ਕਲੀਸੀਆ ਵਜੋਂ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਰੋਮੀ ਕਲੀਸੀਆ ਥੁਆਤੀਰਾ ਸੀ। ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਜੰਗਲਕਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਕਲੀਸੀਆ ਉੱਭਰੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਬਿੰਦੂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਨੂੰ ਇਲਾਹੀ ਪਰੀਖਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਦਿਵਯ ਲੜੀ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤਦ ਹੋਈ ਜਦੋਂ ਮਾਰਟਿਨ ਲੂਥਰ ਨੇ 1517 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ 95 ਥੀਸਿਸ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਟੰਗ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ “23” ਸਾਲ ਬਾਅਦ 1540 ਵਿੱਚ ਜੇਸੂਇਟ ਆਰਡਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ। 2013 ਵਿੱਚ ਹਬੱਕੂਕ ਦੀਆਂ ਟੇਬਲਾਂ ਦੀ 95ਵੀਂ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਟੰਗੀ ਗਈ, ਅਤੇ 13 ਮਾਰਚ, 2013 ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਜੇਸੂਇਟ ਪੋਪ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਸੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਮਾਰਟਿਨ ਲੂਥਰ ਨੂੰ ਪੋਪ ਲਿਓ ਵੱਲੋਂ ਬਹਿਸ਼ਕ੍ਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਹੁਣ ਆਪ ਹੀ ਸਮਝ ਲਵੋ…

1798 ਵਿੱਚ ਸਾਰਦਿਸ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨੇ “ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ” ਨਾਮ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਰੋਮ ਵੱਲ ਮੁੜ ਕੇ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ 1844 ਵਿੱਚ ਮਿਲਰਾਈਟ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਨੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਮਸ਼ਾਲ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਈ, ਤਦ ਉਹ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਰਾਜਾ ਯਾਰਾਬੋਆਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇੱਕ ਝਿੜਕੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਸਨ—ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਰਾਸ਼ਟਰ ਜੋ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਉਸ ਗੋਤ ਨਾਲ ਖੂਨ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੰਦਰ ਰੱਖਿਆ ਸੀ। ਯਾਰਾਬੋਆਮ ਨੇ ਇੱਕ ਜਾਲਸਾਜ਼ੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਉਸ ਧਰਮ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਕੌਮ ਦੀ ਪਿਛਲੀ ਗੁਲਾਮੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਹਾਰੂਨ ਦੇ ਉਸ ਮੂਲਭੂਤ ਵਿਦਰੋਹ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ਸੰਬੰਧਿਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਮਹੱਤਤਾ ਸਮੇਤ ਇੱਕ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਖੜੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਪਰ ਆਪਣੇ ਅਰਪਣ-ਸਮਾਗਮ ਵਿੱਚ ਮਿਲਰਾਈਟ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਇਸ ਅਣਇੱਛਾ ਨੂੰ ਝਿੜਕਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸੱਚੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨੂੰ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਵੱਲ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇਣੀ ਜਾਰੀ ਰੱਖੇ ਜਿੱਥੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਯਾਰਾਬੋਆਮ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਪਾਸਨਾ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਬੇਥੇਲ ਅਤੇ ਦਾਨ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਜੋ 1844 ਵਿੱਚ ਸਾਰਦਿਸ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਵਿੱਤਰਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਮਿਲਰਾਈਟ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਨੇ ਰੋਮ ਦੇ ਧਰਮ ਵੱਲ ਮੁੜ ਜਾਣਾ ਚੁਣਿਆ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਹੀ ਸਿਧਾਂਤਕ ਦਲੀਲਾਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾ ਲਿਆ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਇਨਕਾਰ ਰਾਹੀਂ ਹੁਣੇ ਹੀ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਸਾਬਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ; ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਥਿਓਲੋਜੀਕਲ ਅਸਵੀਕਾਰਤਾ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਠਹਿਰਾਉਣ ਲਈ ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਇਨਕਾਰ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਧਰਮ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਮਾਲਕਾਂ ਵਜੋਂ ਮੰਨ ਲਿਆ। ਮਿਲਰਾਈਟ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਨੇ, ਆਗਿਆ-ਅਣਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਨਬੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਇ ਆਪਣਾ ਹੀ ਰਾਹ ਚੁਣਿਆ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸੁਧਾਰ ਅੰਦੋਲਨ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਸੌਟੀਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੂਰਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਰਾਹ ਉਹੀ ਰਾਹ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵੱਲ ਮੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਥੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਛੁਡਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਸਾਰੇ ਰਾਹ ਰੋਮ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।” ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰਾਹਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਰਾਹ।

ਪਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸੁਧਾਰ-ਅੰਦੋਲਨ ਨੂੰ ਮੂਸਾ ਦੇ ਮਿਸਰ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਨਾਲ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਜਾਤ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਏ। ਗੁਲਾਮੀ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਜਾਣ ਉਪਰੰਤ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਆਪਣੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦੇਣਾ ਸੀ। ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਪਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸੁਧਾਰ-ਅੰਦੋਲਨ ਦੀ ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ, ਛੁਟਕਾਰੇ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਹੀ ਬਗਾਵਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਸਾਰਦੀਸ ਦੀ ਪਰਖ ਕੀਤੀ, ਇੱਕ ਐਸੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜੋ ਜੀਉਂਦਾ ਨਾਮ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਉਹ ਮਰੇ ਹੋਏ ਸਾਬਤ ਹੋਏ। 1844 ਵਿੱਚ ਦੋ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਹੋਏ; ਪਹਿਲਾ ਸਾਰਦੀਸ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਮਰੇ ਹੋਏ ਸਾਬਤ ਹੋਏ; ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸੇ ਸਾਲ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦਾ ਵੀ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਹੋਇਆ।

ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਟ ਅਤੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਦੋ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਵਰਗਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਿਲ ਕੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਤੇਰਾਂ ਦੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਉੱਤੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਿੰਗ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸਿਆਣੀਆਂ ਅਤੇ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੋ ਧਾਰਮਿਕ ਵਰਗ ਹਨ, ਜੋ ਮਿਲ ਕੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਿਆਣੀਆਂ ਕੁਆਰੀਆਂ ਉਸ ਪਹਿਲੇ ਨਾਮ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹਨ ਜੋ ਅੰਤਾਕਿਆ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਸਿਆਣੀਆਂ ਕੁਆਰੀਆਂ ਮਸੀਹੀ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਫਿਲਾਦੇਲਫੀਆਈ ਵੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਾਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਹੈ।

ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਐਂਟਿਓਕ ਵਿਖੇ “ਖ਼੍ਰਿਸਤੀ” ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਲਾਉਦੀਕੀਆਈ ਲਹਿਰ ਬਦਲ ਕੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਫ਼ਿਲਾਦੇਲਫ਼ੀਆਈ ਲਹਿਰ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਐਂਟਿਓਕਸ ਮਹਾਨ ਦਾ ਵੀ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਐਂਟਿਓਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਨਾਮ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਰਾਫ਼ੀਆ ਅਤੇ ਪਾਨਿਯੁਮ ਦੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੇ 250 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅਰਸੇ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।