ਪੈਨਿਯਮ - ਨੰਬਰ ਚਾਰ

ਪੇਨੀਅਮ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਐਂਟੀਓਕਸ ਮੈਗਨਸ ਅਤੇ ਮੈਕਡੋਨ ਦੇ ਫਿਲਿਪ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਗਠਜੋੜ ਬਣਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਯੁੱਧ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਬਾਲਕ ਪਟੋਲੇਮੀ V ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਐਂਟੀਓਕਸ ਦੁਆਰਾ ਲੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਫਿਲਿਪ ਨੇ ਇਸ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਰਾਜ ਦੇ ਹੋਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਯੁੱਧਕਾਰੀ ਨੇ ਹੋਰ ਸੈਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਿਸਰੀ ਬਾਲਕ ਰਾਜੇ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਆਉਣ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ। ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪੁਤਿਨ, ਦੱਖਣ ਦਾ ਆਖਰੀ ਰਾਜਾ—ਜੋ ਮਿਸਰ ਦੇ ਬਾਲਕ ਰਾਜੇ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਹੈ (ਬਾਲਕ ਦਾ ਅਰਥ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਆਖਰੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਹੈ)—ਟਰੰਪ ਦੁਆਰਾ ਪਰਾਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਐਂਟੀਓਕਸ ਮੈਗਨਸ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਪੇਨੀਅਮ ਵਿੱਚ ਪਟੋਲੇਮੀ V ਨੂੰ ਪਰਾਜਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਰੀਗਨ ਨੇ 1989 ਵਿੱਚ ਸੋਵੀਅਤ ਸੰਘ ਨੂੰ ਪਰਾਜਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।

ਫਿਲਿਪ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮੀ,” ਅਤੇ “ਘੋੜੇ” ਸੈਨਿਕ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਦੋਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ। ਘੋੜੇ ਰਥ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਵਾਰੀ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਘੋੜੇ ਵਸਤੂਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਬਾਜ਼ਾਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ। “ਘੋੜੇ” “ਰਥਾਂ, ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਘੁੜਸਵਾਰਾਂ” ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਜੋ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਰੋਕਸੀ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਮੁੱਖ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਚਾਲੀਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਟਰੰਪ ਦੇ ਸਾਥੀ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ-ਰੇਖਾਵਾਂ ਮਕਦੂਨੀਆ ਦੇ ਫਿਲਿਪ ਅਤੇ ਚੌਥਾਈ ਰਾਜਪਾਲ ਹੇਰੋਦ ਫਿਲਿਪ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਹੇਰੋਦ ਫਿਲਿਪ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਕਦੂਨੀਆ ਦਾ ਫਿਲਿਪ, ਇਹ ਪ੍ਰਤੀਕ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਕੈਸਰ ਜਾਂ ਅੰਤਿਓਖੁਸ ਵੱਲੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੱਤਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਲਿਪ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਫਿਲਿਪ ਮਕਦੂਨੀਆ ਤੋਂ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਿਕੰਦਰ ਮਹਾਨ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕੇਂਦਰੀ ਅਤੇ ਮੂਲਭੂਤ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਸੀ।

ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਜਨਮਭੂਮੀ ਸੀ, ਉਹ ਰਾਜ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਫ਼ਿਲਿਪ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਮਰਾਜ ਲਈ ਪ੍ਰਸਥਾਨ-ਬਿੰਦੂ ਸੀ। ਯੂਨਾਨ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਮਕਦੂਨੀਆ ਇਸ ਕਰਕੇ ਵਿਲੱਖਣ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਉਹ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਤੇ ਸੈਨਿਕ ਕੇਂਦਰ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਸਿਕੰਦਰ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ (ਪੈਲਾ ਵਿੱਚ, 356 ਈਸਾ ਪੂਰਵ) ਅਤੇ ਉਹ ਪਾਲਿਆ-ਪੋਸਿਆ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਹੀ ਉਹ ਆਰੰਭਿਕ ਸੰਸਾਧਨ, ਮਨੁੱਖੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਅਤੇ ਸੰਗਠਨਾਤਮਕ ਸੰਰਚਨਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਜਿੱਤਾਂ ਨੂੰ ਗਤੀ ਦਿੱਤੀ। ਮੂਲ ਤੌਰ ’ਤੇ, ਮਕਦੂਨੀਆ ਸਿਕੰਦਰ ਦੇ ਰਾਜ ਦਾ ਕੇਂਦਰਬਿੰਦੂ ਸੀ—ਉਸ ਦਾ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਬਿੰਦੂ, ਸੈਨਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਇੰਜਣ, ਅਤੇ ਉਹ ਖੇਤਰ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਕਦੂਨੀ ਰਾਜਾ ਵਜੋਂ ਆਧਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਦਾ ਸਮਰਾਜ ਆਪਣੀਆਂ ਸਰਹੱਦਾਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪਰੇ ਤੱਕ ਫੈਲ ਗਿਆ ਸੀ।

ਮਕਦੂਨੀਆ ਅਲੈਕਜ਼ੈਂਡਰ ਦੇ ਚੌਗੁਣੇ ਰਾਜ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਖੇਤਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਇੱਕ ਫਿਲਿੱਪ ਟੈਟ੍ਰਾਰਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ‘ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ,’ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਫਿਲਿੱਪ ਅਲੈਕਜ਼ੈਂਡਰ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ‘ਇੱਕ-ਚੌਥਾਈ’ ਹੈ।

ਹੇਰੋਦ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਵਾਅਦੇ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਐਸਾਉ, ਉਹ ਖੂਨੀ ਵੰਸ਼-ਰੇਖਾ ਜੋ ਹੇਰੋਦ ਤੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਨੇ ਆਪਣਾ ਜੇਠਾਪਣ ਦਾ ਹੱਕ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ। ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਵਾਅਦੇ ਦੀ ਕੌਮ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਐਸਾਉ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਵਾਅਦੇ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਨ ਲਈ ਮਸੀਹ ਮਰਿਆ। ਠੀਕ ਉਸੇ ਮੋੜ ‘ਤੇ, ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੀ ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਵਾਅਦੇ ਦੀ ਕੌਮ ਨੂੰ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਕੁਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸਥਾਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਐਸਾਉ ਨੇ ਬਗਾਵਤ ਕੀਤੀ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਅੰਤ ‘ਤੇ, ਜਦੋਂ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ “ਕੈਸਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ,” ਤਦ ਯਹੂਦੀ ਕੌਮ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਪ੍ਰਤੀਕ ਦੀ ਰੂਪਕ ਬਣ ਗਈ ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਐਸਾਉ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰਵਛਾਇਆ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਹੇਰੋਦ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਐਸਾਉ ਅਤੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੀ ਖੂਨੀ ਵੰਸ਼-ਰੇਖਾ ਤੋਂ ਬਣੀ ਹੈ—ਅਜਿਹੀ ਵੰਸ਼-ਰੇਖਾ ਜੋ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਇਕ ਬਾਗੀ ਵਾਅਦਾ-ਤੋੜਨ ਵਾਲੇ ਦੁਆਰਾ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਕ ਬਾਗੀ ਵਾਅਦੇ ਦੀ ਕੌਮ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।

ਹੇਰੋਦ ਮਹਾਨ ਨੇ ਉਹ ਕਰ ਲਾਗੂ ਕੀਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯੂਸਫ਼ ਅਤੇ ਮਰਿਯਮ ਨੂੰ ਬੈਤਲਹਮ ਲਿਆਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਹੇਰੋਦ ਮਹਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੇਰੋਦ ਅੰਤੀਪਾਸ, ਸਲੀਬ ਦੇ ਸਮੇਂ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਮਸੀਹ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਮਾਂ—ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਤੱਕ—ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੇਰੋਦ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਐਸੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਜਿਸ ਨੂੰ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ, ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ, ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ।

ਹੇਰੋਦੇਸ ਮਹਾਨ ਨੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਜਨਮ ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰਵਾਈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੂਸਾ ਦੇ ਜਨਮ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਦੁਹਰਾਈ ਹੋਈ, ਜਦੋਂ ਮਿਸਰ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਕਤਲੇਆਮ ਉਸ ਉਮੀਦ ਕੀਤੇ ਗਏ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦਾ ਇੱਕ ਯਤਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਆਖਰੀ ਕਤਲੇਆਮ ਫਿਰ ਉਸੇ ਉਮੀਦ ਕੀਤੇ ਗਏ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦਾ ਹੀ ਇੱਕ ਯਤਨ ਸੀ। ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਮੇਮਨੇ ਦਾ ਗੀਤ ਗਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ “ਗੀਤ” ਇੱਕ ਅਨੁਭਵ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਐਸੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਜੀਊਂਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਮਾਂਤਰ ਅਨੁਭਵ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਸਮਾਂਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ 22 ਜਨਵਰੀ, 1973 ਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਗਰਭਪਾਤ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਇੱਕ ਫ਼ੈਸਲੇ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਅਗਲੇ ਉਣੰਜਾ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 66 ਮਿਲੀਅਨ ਸੰਭਾਵਿਤ ਉਮੀਦਵਾਰ, ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਸੰਘੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਗਰਭਪਾਤ ਰਾਹੀਂ ਕਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।

ਸ਼ਕਤੀ ਸੈਨਿਕ ਬਲ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ:

ਅਜਗਰ, ਜੋ ਕਿ ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਸੀ, ਨੇ ਪਾਪਾਈ ਲਈ ਤਿੰਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਅਰਥਾਤ “ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਗੱਦੀ, ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਅਧਿਕਾਰ।” ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਦਰਿੰਦਾ, ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਵਾਲੇ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਸਾਰੀ “ਸ਼ਕਤੀ” ਵਰਤਦਾ ਹੋਇਆ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਤਦਾਪਿ, ਦੂਜੇ ਪਦ ਵਿੱਚ “ਸ਼ਕਤੀ” ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਸ਼ਬਦ ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ “ਸ਼ਕਤੀ” ਅਨੁਵਾਦਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸ਼ਬਦ ਤੋਂ ਭਿੰਨ ਯੂਨਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਪਦ ਵਿੱਚ “ਸ਼ਕਤੀ” G1722 ਹੈ: ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ (ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਜਾਂ ਰੂਪਕ ਤੌਰ ਤੇ): ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ (ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ) ਵਿੱਚ।

ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ “power” ਸ਼ਬਦ ਲਈ ਯੂਨਾਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਇਕ ਵੱਖਰਾ ਸ਼ਬਦ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਇੱਥੇ “power” G1832 ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ, (ਸਮਰੱਥਾ ਦੇ ਭਾਵ ਵਿੱਚ); ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ, ਅਰਥਾਤ ਸੌਂਪਿਆ ਹੋਇਆ ਪ੍ਰਭਾਵ: ਅਧਿਕਾਰ, ਅਧਿਕਾਰ-ਖੇਤਰ, ਆਜ਼ਾਦੀ, ਸ਼ਕਤੀ, ਹੱਕ, ਤਾਕਤ। ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ “power” ਸ਼ਬਦ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਧਰਤੀ ਦਾ ਦਰਿੰਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਦਰਿੰਦੇ ਦਾ ਸੌਂਪਿਆ ਹੋਇਆ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ—ਅਮਰੀਕਾ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਦਰਿੰਦੇ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਕ ਨੁਮਾਇੰਦਾ ਹੈ। ਅਮਰੀਕਾ ਪਹਿਲੇ ਦਰਿੰਦੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੌਂਪੇ ਹੋਏ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਵਰਤਦਾ ਹੈ। ਦੂਜੀ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਪੈਗਨ ਰੋਮ ਨੇ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਕਲੋਵਿਸ ਨੇ 496 ਵਿੱਚ ਟੋਲਬਿਐਕ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸੈਨਿਕ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਕਾਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਨੇ 330 ਵਿੱਚ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ “seat” ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਜਸਟਿਨੀਅਨ ਨੇ 533 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਫ਼ਰਮਾਨ ਰਾਹੀਂ ਪੋਪ ਨੂੰ ਭਰਮਪੰਥੀਆਂ ਦਾ ਸੁਧਾਰਕ ਅਤੇ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ। 496 ਵਿੱਚ ਕਲੋਵਿਸ, 1989 ਵਿੱਚ ਰੇਗਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਰੇਗਨ, ਟਰੰਪ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।

ਗ੍ਰੇਗਰੀ ਆਫ ਟੂਰਜ਼ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ (ਜੋ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਸਦੀ ਬਾਅਦ ਲਿਖ ਰਿਹਾ ਸੀ), ਕਲੋਵਿਸ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਕੈਥੋਲਿਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕਲੋਤਿਲਦੇ ਇੱਕ ਕੈਥੋਲਿਕ ਬਰਗੁੰਡੀਅਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਧਰਮ ਤੋਂ ਮੁੜ ਕੇ ਧਰਮ-ਪਰਿਵਰਤਨ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦੀ ਆ ਰਹੀ ਸੀ। ਕਲੋਵਿਸ ਨੇ ਮਨਤ ਮੰਨੀ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਜਿੱਤ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਰਮ ਅਪਣਾ ਲਵੇਗਾ। ਫਿਰ ਯੁੱਧ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਬਦਲ ਗਈ—ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਦਿਵਯ ਹਸਤਖੇਪ ਕਰਕੇ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸੈਨਿਕ ਰਣਨੀਤੀ ਕਰਕੇ—ਅਤੇ ਕਲੋਵਿਸ ਨੇ ਅਲੇਮਾਨਨੀ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਆਪਣੀ ਮਨਤ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਨੇ ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਰਮ ਅਪਣਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਬਪਤਿਸਮਾ ਲਿਆ; ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇਸ ਦੀ ਤਾਰੀਖ 496 ਈ. ਦੇ ਕਰਿਸਮਸ ਦਿਵਸ ਦੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਰੇਮਸ ਵਿੱਚ ਬਿਸ਼ਪ ਰੇਮੀਜਿਯਸ (ਸੈਂਟ ਰੇਮੀ) ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਦਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

ਉਸ ਦਾ ਧਰਮ-ਪਰਿਵਰਤਨ ਇੱਕ ਨਿਰਣਾਇਕ ਮੋੜ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਲੋਵਿਸ ਜਰਮੈਨਿਕ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਕੈਥੋਲਿਕ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ (ਆਰੀਅਨ ਇਸਾਈ ਵਿਸਿਗੋਥਾਂ ਜਾਂ ਓਸਟ੍ਰੋਗੋਥਾਂ ਤੋਂ ਭਿੰਨ)। ਇਸ ਨਾਲ ਫ੍ਰੈਂਕ ਰੋਮਨ ਕਲੀਸਿਆ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੈਲੋ-ਰੋਮਨ ਆਬਾਦੀ ਅਤੇ ਪਾਪਸੀ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਕਲੋਵਿਸ ਦਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਕੈਥੋਲਿਕ ਰਾਸ਼ਟਰ ਵਜੋਂ “ਫ਼ਰਾਂਸ ਦੇ ਜਨਮ” ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਚਿੰਨ੍ਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਬਰਬਰ ਰਾਜਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਕੀਤਾ ਜੋ ਆਰੀਅਨਵਾਦ ਜਾਂ ਪੈਗਨਵਾਦ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹੇ। ਇਸੇ ਕਾਰਨ, ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਰਮ ਫ਼ਰਾਂਸ ਨੂੰ “ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਜੇਠਾ ਪੁੱਤਰ” ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ “ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਧੀ” ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਜਦੋਂ 496 ਵਿੱਚ ਕਲੋਵਿਸ ਪਾਪਾਈ ਅਧਿਕਾਰ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧੀ ਸੱਤਾ-ਬਲ ਬਣਿਆ, ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਰੀਗਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਦਰਸਾਇਆ, ਜੋ 1989 ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧੀ ਸੱਤਾ-ਬਲ ਬਣਿਆ। ਰੀਗਨ ਅਤੇ ਪੋਪ ਜਾਨ ਪਾਲ ਦੂਜੇ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਡਿਗਾਉਣ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਇੱਕ ਗੁਪਤ ਗਠਜੋੜ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। 1798 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਸੂਰ ਦੀ ਵੇਸ਼ਿਆ ਲੁਕਾਈ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਹੀ ਵੇਸ਼ਿਆ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਉੱਤਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਦੂਰਲੇ ਰਾਜ ਮਕਦੂਨੀਆ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਅਨੁਸਾਰ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਭੂਲ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਪੋਪ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ “ਜੋ ਵਾਚਾ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦੇ ਹਨ,” ਜੋ ਕਿ ਭਾਵੇਂ ਤਿੰਨੋ ਪ੍ਰਾਕਸੀ ਯੁੱਧਾਂ ਦੌਰਾਨ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲੁਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਤਦਾਪਿ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪਾਨੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਗੇ। ਸਮਰਾਜੀ ਰੋਮ ਤੋਂ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਵੱਲ ਦੇ ਸੰਕ੍ਰਮਣ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀਏਲ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਦੋਂ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਚੌਥੇ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਰਿਹਾ ਸੀ।

“ਉਹ ਜਿਹੜੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵਾਅਦੇ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦੇ ਹਨ” ਵਾਲੇ ਪਦ ਵਿੱਚ ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਹੀ ਉਲੇਖ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵਾਅਦੇ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਯੂਹੰਨਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕਰਤਾ ਦੀ ਪਰਗਾਮੁਸ ਦੀ ਸਮਝੌਤਾਵਾਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਹਨ, ਜੋ ਪੌਲੁਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਪ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਮ ਤੋਂ ਡਿਗ ਪੈਣੀ ਸੀ। ਕੈਥੋਲਿਕਤਾ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਾਅਦੇ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਉੱਤੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਆਕਰਮਣ ਦੁਆਰਾ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਦੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ-ਦਿਨ ਉੱਤੇ ਵੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕੋਂਸਟਾਂਟੀਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਅਤੇ ਕ੍ਰਮਵੱਧੀ ਹਮਲੇ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਵੀ “ਵਾਅਦਾ” ਦਾ ਉਲੇਖ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ “ਉਹ” ਆਪਣੀ ਹੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣੀ ਹੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੋ ਵਾਪਸੀਆਂ ਦੋ ਜਿੱਤਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰੋਮ ਨਗਰ ਵੱਲ ਇਕ ਵਿਜੈਮਈ “ਵਾਪਸੀ” ਹੋਈ। ਪਹਿਲੀ 31 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਐਂਟਨੀ ਅਤੇ ਕਲੀਓਪੈਟਰਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਐਕਟੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੂਜੀ 70 ਈਸਵੀ ਵਿੱਚ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੀ। ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ ਉਲਲੇਖਿਤ “ਨਿਯਤ ਸਮਾਂ” 330 ਸਾਲ ਹੈ, ਜੋ ਚੌਵੀਹਵੀਂ ਆਯਤ ਦੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ “ਸਮੇਂ” ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।

ਇੱਕੋ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਉਹ ਦੋ ਰਾਜੇ “ਨਿਯਤ ਸਮੇਂ” ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, “ਕਿਉਂਕਿ ਅੰਤ ਹਾਲੇ ਵੀ ਨਿਯਤ ਸਮੇਂ ਉੱਤੇ ਹੀ ਹੋਣਾ ਹੈ।” ਇੱਕ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਇਹ ਆਇਤ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, “ਤਦ ਉਹ ਵੱਡੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਮੁੜੇਗਾ,” ਤਾਂ ਇਸਦਾ ਕੀ ਅਰਥ ਹੈ? ਕੀ ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਨਿਯਤ ਸਮੇਂ ਉੱਤੇ, ਤਦ ਉਹ ਵਾਪਸ ਮੁੜੇਗਾ; ਜਾਂ ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਝੂਠ ਬੋਲ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਉਹ ਵਾਪਸ ਮੁੜੇਗਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਵਾਪਸੀ ਨਿਯਤ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੈ।

ਉਰਿਆਹ ਸਮਿਥ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਵਾਪਸੀਆਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ 31 ਈ.ਪੂ. ਅਤੇ 70 ਈ. ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਸਾਲ 330 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹੀ ਨਿਯੁਕਤ ਸਮਾਂ ਹੈ। ਸਮਿਥ ਇਹ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨੱਤੀਹਵੀਂ ਆਯਤ ਦੀ “ਵਾਪਸੀ” 330 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਐਕਟਿਯਮ ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਈਆਂ ਵਾਪਸੀਆਂ ਵਾਂਗ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਨਿਯੁਕਤ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਭੇਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਝੂਠ ਬੋਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਜੋ ਝੂਠ ਬੋਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਵੱਡੀ ਧਨ-ਸੰਪਤੀ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਨੇਮ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਾਰਨਾਮੇ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਲ 330 ਵਿੱਚ, ਜੋ ਨਿਯੁਕਤ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਫਿਰ ਉਹ ਦੱਖਣ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਐਕਟੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਜਾਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੀ ਤਬਾਹੀ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਇਤਾਂ ਵਿੱਚ 70 ਇਸਵੀ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ, ਉਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ “ਪਵਿੱਤਰ ਵਾਅਦਾ” ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਵਾਅਦਾਕਾਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤੀਹਵੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਦੀ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਹੈ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਵਾਅਦੇ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। 70 ਇਸਵੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਾਅਦਾਕਾਰ ਲੋਕਾਂ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਬਿਲਕੁਲ ਅੰਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਤੀਹਵੀਂ ਆਇਤ 70 ਇਸਵੀ ਤੋਂ ਚਾਰ ਸਦੀਆਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਤੀਹਵੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਜੋ ਲੋਕ ਵਾਅਦੇ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਹੀ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮਸੀਹੀ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਵਾਅਦਾ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਉਹ ਕਲੀਸਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੀਹਵੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਵਾਅਦੇ ਨੂੰ ਤਿਆਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਉਣੱਤੀਵੀਂ ਆਯਤ ਸਾਨੂੰ ਸਨ 330 ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਉਹ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਸਮਾਂ ਸੀ ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਕਾਂਸਟੈਂਟਾਈਨ ਵੱਲੋਂ ਰਾਜਧਾਨੀ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਕਾਂਸਟੈਂਟੀਨੋਪਲ ਵੱਲ ਸਥਾਨਾਂਤਰਿਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੋਈ। ਉਸ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਉੱਤੇ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਇੱਕ ਦੱਖਣੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਜੋ ਐਕਟੀਅਮ ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਾਂਗ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਤੀਹਵੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਉੱਤੇ ਜੈਨਸੇਰਿਕ ਵੱਲੋਂ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਮੁੰਦਰੀ ਯੁੱਧ ਚਿੱਤੀਮ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਅੱਜ ਕਾਰਥੇਜ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇਹ ਯੁੱਧ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀਆਂ ਸੱਤ ਤੂਰ੍ਹੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੂਜੀ ਤੂਰ੍ਹੀ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਤੂਰ੍ਹੀ-ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਚਾਰ ਨੇ ਪੱਛਮੀ ਰੋਮ ਨੂੰ ਸਨ 476 ਤੱਕ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਚਾਰ ਤੂਰ੍ਹੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੂਜੀ ਤੂਰ੍ਹੀ, ਅਰਥਾਤ ਚਿੱਤੀਮ ਦੇ ਜਹਾਜ਼, ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੈਨਸੇਰਿਕ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ ਦੌਲਤ ਸੁੱਕ ਗਈ।

ਚਿੱਤੀਮ ਦੇ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਅਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋਣ ਉਪਰੰਤ ਉਹ ਵਾਪਸ ਮੁੜਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨੇਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕ੍ਰੋਧ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ 538 ਵਿੱਚ ਪਾਪਸੀ ਨੂੰ ਸੱਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇੱਕ ਯੁੱਧ ਰਾਹੀਂ ਪੂਰੀ ਹੋਈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਵਾਪਸ ਮੁੜਦਾ ਹੈ ਅਤੇ “ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਜਿਹੜੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨੇਮ ਨੂੰ ਤਿਆਗਦੇ ਹਨ।” ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਅਤੇ ਪਾਪਸੀ ਰੋਮ ਦਰਮਿਆਨ ਇਹ ਪਰਸਪਰ ਸੰਬੰਧ 533 ਵਿੱਚ ਜਸਟਿਨੀਅਨ ਦੇ ਫਰਮਾਨ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ। ਅਗਲੀ ਆਯਤ, ਅਰਥਾਤ ਆਯਤ ਇਕੱਤੀ, ਫਿਰ ਇਹ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ “ਦੁਖੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।” 2 ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਪੌਲੁਸ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਨੇ 538 ਵਿੱਚ ਪਾਪਸੀ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਣ ਸੰਭਾਲਣ ਤੋਂ “ਰੋਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।” ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹੋਏ ਉਸ ਹਮਲੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਰਾਜ ਦੀ ਅਰਥਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਦੁਖੀ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਨੇਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕ੍ਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਜੋ ਨੇਮ ਨੂੰ ਤਿਆਗਦੇ ਹਨ। ਅਗਲੀਆਂ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ, “ਸੈਨਿਕ ਬਲ,” ਜੋ 496 ਵਿੱਚ ਕਲੋਵਿਸ ਦੁਆਰਾ ਪਾਪਸੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਖੜ੍ਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਨੂੰ ਅਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਰੋਮ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਰਾਜ ਤੋਂ ਬੁਤਪਰਸਤੀ ਦੇ ਧਰਮ (ਨਿੱਤ ਦੀ) ਨੂੰ ਹਟਾ ਦੇਵੇਗਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਰਮ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ 538 ਵਿੱਚ ਪਾਪਸੀ ਨੂੰ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਜਦੋਂ 538 ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਨੂੰ ਸੱਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਤਦ ਇਸ ਨੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ—ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸਾਖੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਾਖੀ—ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਉਹਨਾਂ ਆਯਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਅਸੀਂ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਸਾਲ 538 ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ 31 ਈ.ਪੂ. ਅਤੇ ਐਕਟੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਅੱਠ, ਆਯਤ ਨੌਂ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਸਿੰਹਾਸਨ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਤਿੰਨ ਭੂਗੋਲਿਕ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸੀਰੀਆ ਸੀ, ਫਿਰ ਯਹੂਦਾ ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਐਕਟੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਿਸਰ। ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤਿੰਨ ਸਿੰਗ ਹਟਾਏ ਗਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੀਜਾ ਗੋਥ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 538 ਵਿੱਚ ਰੋਮ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਖਦੇੜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦੋ ਸਾਖੀਆਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਐਕਟੀਅਮ ਦੀ ਲੜਾਈ 538 ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਰેખਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ 538 ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਆਧੁਨਿਕ ਰੋਮ ਸਰਬੋਚਤਾ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਸਮਾਂ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ।

ਅਸੀਂ ਆਇਤਾਂ ਸਤਾਈ ਤੋਂ ਇਕੱਤੀ ਤੱਕ ਦੇ ਸਰਵੇਖਣ ਨੂੰ ਸੰਪੂਰਣ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ।

ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਇਤਾਂ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਕਰਾਂਗੇ ਅਤੇ ਇਸ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਗਿਆਰਵੀਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਵੀਂ ਆਇਤਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਸਮਰੂਪ ਕਰਨ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਾਂਗੇ।