ਮਸੀਹ ਅਤੇ ਲੂਸੀਫਰ (ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਧਾਰੀ) ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਹਾਨ ਵਿਵਾਦ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਪਰਖ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮਾਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਲੂਸੀਫਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਫੈਲਾਇਆ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਧਾਰੀ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਦੇ ਫਲ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਲਈ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਪਰਖ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਦ ਲੂਸੀਫਰ ਦਾ ਨਾਮ ਲੂਸੀਫਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਧਾਰੀ ਤੋਂ ਬਦਲ ਕੇ ਸ਼ੈਤਾਨ, ਵਿਰੋਧੀ, ਹੋ ਗਿਆ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਅਤੇ ਉਹ ਦੂਤ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪਰਖ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸਦੀਵੀ ਅੱਗ ਲਈ ਦੰਡਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਤਦ ਉਹ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਕਹੇਗਾ, ਹੇ ਸ਼ਾਪਿਤੋ, ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਓ ਉਸ ਸਦੀਵੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਸ਼ੈਤਾਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਮੱਤੀ 25:41.
ਮਸੀਹ ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦਾ ਮਹਾਨ ਵਿਵਾਦ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਦਨ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਅਤੇ ਇਕ ਵਾਰੀ ਫਿਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਪਰਖ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉੱਤੇ ਮੌਤ ਅਤੇ ਰੁੱਖ ਦੇ ਫਲ ਬਾਰੇ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਹਵਾਹ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬਗਾਵਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਫੁਸਲਾਇਆ, ਤਦੋਂ ਫਿਰ ਇੱਕ ਸਮਾਂ-ਅਵਧੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਤਾਂ ਜੋ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਦੇ ਫਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਸਨ। ਉੱਥੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਨਾਮ, ਅਰਥਾਤ “ਦੋਸ਼ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲਾ”, ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਪਰਖ ਦਾ ਸਮਾਂ (ਆਦਮ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲਿਆ ਹੈ) ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਦਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਦੀਵੀ ਅੱਗ ਲਈ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਏ ਜਾਣਗੇ।
ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ: ਮੀਖਾਇਲ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦੂਤ ਅਜਗਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜੇ; ਅਤੇ ਅਜਗਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦੂਤ ਲੜੇ, ਪਰ ਉਹ ਜਿੱਤ ਨਾ ਸਕੇ; ਨਾ ਹੀ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹੋਰ ਥਾਂ ਮਿਲੀ। ਅਤੇ ਉਹ ਵੱਡਾ ਅਜਗਰ ਕੱਢ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਸੱਪ, ਜੋ ਸ਼ੈਤਾਨ ਅਤੇ ਸਤਾਨ ਕਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਭੁਲਾਵੇ ਵਿੱਚ ਪਾਂਦਾ ਹੈ: ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੱਢ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦੂਤ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਕੱਢ ਸੁੱਟੇ ਗਏ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 12:7–9.
ਵੱਡੇ ਵਿਵਾਦ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਯੁੱਧ, ਵੱਡੇ ਵਿਵਾਦ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਯੁੱਧ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਲਫ਼ਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਸਦਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਦੇ ਆਰੰਭ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਉਸ ਯੁੱਧ ਦਾ ਵਰਣਨ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਅਚਰਜ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਅਦਭੁੱਤ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦਿੱਸਿਆ; ਇੱਕ ਇਸਤ੍ਰੀ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਓੜ੍ਹੇ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਚੰਦਰਮਾ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਤਾਰਿਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਮੁਕਟ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਹ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋ ਕੇ ਜਣਮ ਦੀ ਪੀੜ ਵਿੱਚ ਚੀਕਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਣਮ ਦੇਣ ਲਈ ਤੜਫਦੀ ਸੀ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 12:1, 2.
ਜਦੋਂ ਮਸੀਹ ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਵਿਚਕਾਰ ਮਹਾਨ ਵਿਵਾਦ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਅਜੇ ਵੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਤਾਂ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਵਿੱਚ ਜੰਗ-ਭੂਮੀ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਹੁਣ ਉਘਾੜੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਪ੍ਰੇਰੀ ਪੌਲੁਸ ਤਿੰਨ ਸਵਰਗਾਂ ਬਾਰੇ ਬੋਲਦਾ ਹੈ।
“ਰਸੂਲ ਪੌਲੁਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਸੀਹੀ ਅਨੁਭਵ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਹੀ ਯਿਸੂ ਦੇ ਅਨੁਯਾਇਆਂ ਸੰਬੰਧੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਾਣਨ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮੌਕੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹ ‘ਤੀਜੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਗਿਆ,’ ‘ਸੁਰਗਲੋਕ ਵਿੱਚ,’ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਐਹੋ ਜਿਹੀਆਂ ਅਕਥ ਬਾਤਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ‘ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।’ ਉਸ ਨੇ ਆਪ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ‘ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲੋਂ’ ਬਹੁਤੀਆਂ ‘ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ’ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ ਸਨ। ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਬਾਰੇ ਉਸ ਦੀ ਸਮਝ ‘ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਰਸੂਲਾਂ’ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ। 2 Corinthians 12:2, 4, 1, 11. ਉਸ ਨੂੰ ‘ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ,’ ਦੀ ‘ਚੌੜਾਈ, ਅਤੇ ਲੰਬਾਈ, ਅਤੇ ਡੂੰਘਾਈ, ਅਤੇ ਉਚਾਈ’ ਦਾ ਸਪਸ਼ਟ ਅਤੇ ਪੂਰਨ ਬੋਧ ਸੀ। Ephesians 3:18, 19.” Acts of the Apostles, 469.
ਮਹਾਨ ਵਿਵਾਦ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਜੋ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਤੀਜੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਵਿਵਾਦ ਦੇ ਅੰਤ ਦਾ ਯੁੱਧ ਪਹਿਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਆਕਾਸ਼ ਹਨ; ਪਹਿਲਾ ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਧਰਤੀ ਗ੍ਰਹਿ ਦੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਆਕਾਸ਼ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦਾ ਖੇਤਰ ਹੈ। ਤੀਜਾ ਆਕਾਸ਼ ਉਹ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਨੇ “ਪੈਰਾਡਾਇਸ” ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਿੰਹਾਸਨ ਦੇ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਦੇਸ਼-ਕੇਂਦਰ ਦੀ ਅਤਿ ਨਿਕਟ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਵਾਹਕ ਲੂਸੀਫਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬਗਾਵਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।
ਤੀਜਾ ਆਕਾਸ਼ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਕੁਝ ਨਬੀਆਂ ਨੂੰ, ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਸਮੇਤ, ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪੌਲੁਸ ਉੱਥੇ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ ਸੁੱਕੀਆਂ ਮਰੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਜਗਾਏ ਜਾਣ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿਖਾਇਆ ਗਿਆ, ਜੋ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਨੂੰ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਮਾਰੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਾਪਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਜਨਮ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਨ। ਪੌਲੁਸ ਨੂੰ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਮਨ੍ਹਾਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਅਜਿਹੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ “ਉਚਾਰਨਾ” ਕਾਨੂੰਨੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਪੌਲੁਸ ਦੀ ਮੌਤ ਯੂਹੰਨਾ ਪਰਕਾਸ਼ਕ ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਲਗਭਗ ਤੀਹ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਈ ਸੀ। ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਵੀ, ਪੌਲੁਸ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸੁਣਿਆ ਜੋ ਸੱਤ ਗਰਜਾਂ ਦੁਆਰਾ “ਉਚਾਰਿਆ” ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਜੋ “ਉਚਾਰਿਆ” ਗਿਆ ਸੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਲਿਖੇ। ਜੋ ਕੁਝ ਸੱਤ ਗਰਜਾਂ ਨੇ “ਉਚਾਰਿਆ” ਸੀ, ਉਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਮੋਹਰਬੰਦ ਰਹਿਣਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਸਾੜੇ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਦਿਨ ਸਮਾਪਤ ਨਾ ਹੋ ਜਾਣ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੌਰਾਨ ਦੋ ਗਵਾਹ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਪਏ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਸੱਤ ਗੱਜਣਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਉਚਾਰੀਆਂ, ਮੈਂ ਲਿਖਣ ਹੀ ਲੱਗਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਸੀ, “ਜਿਹੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੱਤ ਗੱਜਣਾਂ ਨੇ ਉਚਾਰੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁਹਰਬੰਦ ਕਰ ਦੇ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਲਿਖ।” ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 10:4.
ਸਾਰੇ ਨਬੀ ਜਾਂਚ-ਪੜਤਾਲੀ ਨਿਆਂ ਦੇ “ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ” ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ “ਅੰਤਿਮ ਦਿਨ” ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ‘ਤੇ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਉਹ ਉਸ ਬਿੰਦੂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨ ਅਤੇ ਅੱਧ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ‘ਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਦੋ ਮਾਰੇ ਗਏ ਗਵਾਹ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਪਏ ਰਹੇ ਸਨ। ਸਾਰੇ ਨਬੀ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹਨ। ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਆਖ਼ਰੀ ਪਰਖ-ਅਵਧੀ ਵਾਲੇ ਯੁੱਧ ਦਾ ਜੰਗ-ਮੈਦਾਨ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ। ਆਖ਼ਰੀ ਪਰਖ-ਅਵਧੀ ਵਾਲੇ ਯੁੱਧ ਦਾ ਜੰਗ-ਮੈਦਾਨ, ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ, ਪਹਿਲੇ ਪਰਖ-ਅਵਧੀ ਵਾਲੇ ਯੁੱਧ ਦੇ ਜੰਗ-ਮੈਦਾਨ ਦੇ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਤੀਜੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰਿਆ ਸੀ। ਜੰਗ-ਮੈਦਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪਰਖ-ਅਵਧੀ ਵਾਲੇ ਯੁੱਧ ਦੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਨਾ ਸ਼ਾਇਦ ਅਨਾਵਸ਼ਕ ਜਾਪੇ, ਪਰ ਸ਼ੈਤਾਨ, ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦਾ ਵਿਰੋਧੀ ਸੀ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾ ਵਿਰੋਧੀ ਹੈ, ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਸਮਾਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਇਕ ਅਜਿਹੀ ਲੜਾਈ ਹੈ ਜੋ ਪਰਖ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਕੀ ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ?
1840 ਵਿੱਚ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੂਤ ਉਤਰਿਆ ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਮਰੱਥਾ ਬਖ਼ਸ਼ੀ। ਉਸ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਫਿਰ ਪਰਖੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਇੱਕ ਨਾਮ ਜੁੜ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾਬਲ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਲੂਸੀਫ਼ਰ ਦਾ ਨਾਮ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਪਰਖ ਦੇ ਅਵਧੀਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਬਦਲ ਗਿਆ ਸੀ। ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੂਤ 1840 ਵਿੱਚ ਉਤਰਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਠਾਰਾਂ ਦੇ ਉਸ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੂਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ, ਜੋ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਉਤਰਿਆ। 1840 ਵਿੱਚ ਜਾਂਚਕਾਰੀ ਨਿਆਂ ਅਜੇ ਤੱਕ ਸ਼ੁਰੂ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਸਾਲ ਦੂਰ ਸੀ; ਪਰ ਤਦ ਵੀ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਜੀਉਂਦਿਆਂ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ 1840 ਵਿੱਚ ਦੂਤ ਉਤਰਿਆ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਖ ਦੇ ਅਵਧੀਕਾਲ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਠਾਰਾਂ ਦਾ ਦੂਤ 2001 ਵਿੱਚ ਉਤਰਿਆ, ਤਾਂ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਨਿਆਂ ਮੁਰਦਿਆਂ ਦੇ ਨਿਆਂ ਤੋਂ ਜੀਉਂਦਿਆਂ ਦੇ ਨਿਆਂ ਵੱਲ ਬਦਲ ਗਿਆ।
18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਨੂੰ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਹਿਰੀ ਲਈ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਆ ਪਹੁੰਚੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਅਗਵਾਈ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਹਿਰੀ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਚਲਹਿਰੀ ਵਿੱਚ, ਪਰੋਟੈਸਟੈਂਟਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੇ ਵੇ-ਮਾਰਕ ’ਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਪਹਿਲੀ ਚਲਹਿਰੀ ਦੀ ਪਰਖ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ। 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਨੂੰ ਨਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੇ ਇਕ ਹੋਰ ਕਦਮ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਜੋ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਅੰਤ ’ਤੇ ਆਉਣਾ ਸੀ, ਕੇਵਲ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਸੰਪੂਰਣ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਪੂਰਤੀ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰ ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨੂੰ ਵੀ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰੇਗਾ।
ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰੂਬ ਤੋਂ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਹ ਸੀ, ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਭਵਨ ਦੀ ਡੇਹਲੀਜ਼ ਤੱਕ ਆ ਗਈ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਜੋ ਸੂਤ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਕਮਰ ਨਾਲ ਲੇਖਕ ਦੀ ਦਵਾਤ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ; ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਲੰਘ, ਹਾਂ, ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਲੰਘ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮੱਥਿਆਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾ ਦੇ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਘਿਣਾਉਣੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਲਈ ਹਾਏ ਭਰਦੇ ਅਤੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 9:3, 4.
ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਮੁਹਰ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਹੀ ਆਰੰਭ ਹੋਈ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਵੀ ਸੀ। ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਮਰੇ ਹੋਏ ਸੁੱਕੇ ਅੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੀ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ। ਪੌਲੁਸ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਉਸੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਸੁਣਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਜੀ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ “ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਬੀਆਂ ਅਤੇ ਧਰਮੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਦੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।” ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਚਲਹਟ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ, ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਚਲਹਟ ਸੀ।
“1840–1844 ਤੋਂ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੁਣ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਜਾਣੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਗੁਆ ਬੈਠੇ ਹਨ। ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਾਰੀਆਂ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣੇ ਹਨ।”
“ਮਸੀਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਧੰਨ ਹਨ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵੇਖਦੀਆਂ ਹਨ; ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੁਣਦੇ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਸੱਚ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਬੀਆਂ ਅਤੇ ਧਰਮੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ; ਅਤੇ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੁਣਿਆ’ [Matthew 13:16, 17]। ਧੰਨ ਹਨ ਉਹ ਅੱਖਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਵੇਖੀਆਂ ਜੋ 1843 ਅਤੇ 1844 ਵਿੱਚ ਵੇਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ।”
“ਸੁਨੇਹਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਇਸ ਸੁਨੇਹੇ ਨੂੰ ਮੁੜ ਦੁਹਰਾਉਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੇਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਪੂਰੇ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ; ਸਮਾਪਤੀ ਦਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਲਦੀ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਨਿਯੁਕਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਸੁਨੇਹਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਜੋ ਇੱਕ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰ ਵਿੱਚ ਵਿਸਤਾਰ ਪਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਤਦ ਦਾਨੀਏਲ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਆਪਣੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇਣ ਲਈ।” Manuscript Releases, volume 21, 437.
ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਲੂਸੀਫ਼ਰ ਦੇ ਆਰੰਭਿਕ ਯੁੱਧ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ਾ ਸੰਚਾਰ ਸੀ। ਉਹ ਚਾਨਣ ਦਾ ਵਾਹਕ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਦਵੀ ਨੂੰ ਵਰਤ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚ ਗਲਤੀ ਦਾ ਸੰਕੇਤਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਾਇਆ। ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬਾਗ਼ੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸਮਾਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣਿਆ ਕਿ ਲੂਸੀਫ਼ਰ ਹੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਸੋਚਣ ਲਈ ਫੁਸਲਾਇਆ ਜੋ ਆਖਿਰਕਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਬਾਰੇ ਸੋਚੀਆਂ। ਉਹ ਇੰਨਾ ਸੂਖਮ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਬਾਗ਼ ਵਿੱਚ ਹਵਵਾ ਨਾਲ ਸੀ, ਕਿ ਜੋ ਦੂਤ ਕਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਨ, ਉਹ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ ਕਿ ਸਾਤਾਨ ਨੇ ਜੋ ਵਿਚਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰੋਪੇ ਸਨ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਮੂਲ ਵਿਚਾਰ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਬੀਜਾਂ ਨੇ ਆਖਿਰਕਾਰ ਸਦੀਵੀ ਨਾਸ ਦਾ ਫਲ ਉਪਜਾਇਆ।
ਆਖਰੀ ਯੁੱਧ, ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ, ਹੁਣ ਆਰੰਭ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਇਹ ਨਾ ਤਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਫੁਸਲਾਹਟ ਬਾਰੇ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸ਼ੈਤਾਨ ਵੱਲੋਂ ਹਵਵਾ ਦੀ ਫੁਸਲਾਹਟ ਬਾਰੇ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਮਨੁੱਖਤਾ ਸਮੂਹ ਦੀ ਉਸ ਦੀ ਫੁਸਲਾਹਟ ਬਾਰੇ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਸੰਚਾਰ-ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਰਾਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਵਸਤੂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ ਵਰਲਡ-ਵਾਇਡ ਵੈੱਬ ਬਾਰੇ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵਿਚਾਰ ਰੋਪਣ ਲਈ ਵਰਤਦਾ ਹੈ, ਬਿਨਾ ਇਸ ਦੇ ਕਿ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜਾਣਣ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਝੂਠ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ। ਪ੍ਰੇਰੀ ਪੌਲੁਸ ਹੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ “ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ” ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਝੂਠ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ “ਸੱਚਾਈ” ਦਾ ਪ੍ਰੇਮ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਆਖਰਕਾਰ, ਉਸ ਨੇ ਉਹੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇਖਿਆ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦਾ ਇਹ ਅਦਭੁੱਤ ਕਾਰਜ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੂੰ ਭਰਮਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਗਲੋਬਲਵਾਦੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਜਗਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹਨ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਗਲੋਬਲਵਾਦੀ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਵਪਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਰਾਜੇ ਸਰਕਾਰਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਦੇ ਮਹਾਂ-ਦਿਗਗਜ ਅਤੇ ਬਹੁ-ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਰਬਪਤੀ ਵਪਾਰੀ ਹਨ।
ਯੁੱਧ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦਸ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਦ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਬੋਲ ਚੁੱਕਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਰਾਜ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦਿਆਂ। ਫਿਰ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਅਚੰਭਿਆਂ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਭਰਮਾਉਣ ਲਈ ਨਿਕਲ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਰਨੇ ਹਨ, ਅਜੇਹੇ ਅਚੰਭੇ ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਅੱਗ ਥੱਲੇ ਉਤਾਰਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ।
ਅਤੇ ਉਹ ਵੱਡੇ ਅਚਰਜ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅੱਗ ਵੀ ਉਤਾਰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 13:13.
ਜਦੋਂ ਪੁਨਰਜੀਉਠੀਆਂ ਉਹ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ, ਜੋ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਜੋਂ ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਉਠਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਅਦਭੁਤ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਅਦਭੁਤ ਚਿੰਨ੍ਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ; ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਲਾਲ ਅਜਗਰ, ਜਿਸ ਦੇ ਸੱਤ ਸਿਰ ਅਤੇ ਦਸ ਸਿੰਗ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਉੱਤੇ ਸੱਤ ਮੁਕਟ ਸਨ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 12:3।
ਵੱਡਾ ਲਾਲ ਅਜਗਰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਮੂਰਤੀ-ਪੂਜਕ ਰੋਮ ਵੀ ਹੈ।
“ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਕਿ ਅਜਗਰ, ਮੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਵੀ ਦੂਜੇ ਅਰਥ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।” The Great Controversy, 439.
ਅਜਗਰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਸਰੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਵਿੱਚ ਅਜਗਰ ਬੁੱਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਸੀਹ ਦੇ ਜਨਮ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਬੁੱਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਦੇ ਅਜਗਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਪਰ ਅਜਗਰ ਦੀ ਸੰਪੂਰਨ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਸੰਬੰਧੀ ਲਾਗੂਤਾ “ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ” ਵਿੱਚ ਹੈ। “ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ” ਵਿੱਚ ਅਜਗਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਦਸ ਰਾਜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਸੀਹ ਦੇ ਜਨਮ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਪਰ ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਜਨਮ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਮਸੀਹ ਦੇ ਜਨਮ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
“ਰਾਜਿਆਂ, ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਪਾਲਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਦੀ ਮੋਹਰ ਲਾ ਲਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਅਜਗਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ ਜੋ ਸੰਤਾਂ ਨਾਲ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਦੇ ਹਨ—ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।” Testimonies to Ministers, 38.
ਅਜਗਰ ਦੇ ਦਸ ਸਿੰਗ ਉਸ ਦੀ ਸੰਘੀ ਇਕਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ; ਉਸ ਦੇ ਸੱਤ ਸਿਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਮੁਕਟ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਅੱਠ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੱਤਵੇਂ ਸਿਰ ਵਜੋਂ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਨਬੂਕਦਨੇੱਸਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਸਤਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਅੱਠ ਸਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ “ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਅਚਰਜ” ਹੈ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਜਦੋਂ ਉਹ ਝੰਡਾ, ਜੋ ਮਰੇ ਹੋਏ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੀ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਉਠਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਜਗਰ ਅਤੇ ਇਸਤ੍ਰੀ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਅਚਰਜਾਂ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਉਹ ਨਿਰਣਾਇਕ ਬਿੰਦੂ ਵੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕੈਥੋਲਿਕਤਾਵਾਦ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਾਨਵਰ ਵੀ “ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਤੱਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।”
ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੂੰ ਮਾਨੋ ਮੌਤ ਤੱਕ ਘਾਇਲ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਘਾਤਕ ਘਾਵ ਚੰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਉਸ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਹੋ ਤੁਰਿਆ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 13:3.
ਸੰਸਾਰ ਪਾਪਾਈ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਘਾਤਕ ਘਾਅ ਦੇ ਚੰਗਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ‘ਬਾਅਦ’; ਅਤੇ ਉਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਸਮੇਂ ਚੰਗਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਝੰਡਾ, ਅਜਗਰ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰ—ਇਹ ਸਭ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਤੱਕੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਝੂਠਾ ਨਬੀ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਅਚਰਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਨੇ ਹੁਣ ਹੀ “ਅਜਗਰ” ਵਾਂਗ ਬੋਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਭੁਲਾਵਾ ਦੇਣ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵੱਧਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣਾ ਇਹ ਭੁਲਾਵਾ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦਰਿੰਦੇ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਪਰ ਆਉਂਦਾ ਵੇਖਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੇਮਨੇ ਵਰਗੇ ਦੋ ਸਿੰਗ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਬੋਲਦਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਹਿਲੇ ਦਰਿੰਦੇ ਦਾ ਸਾਰਾ ਅਧਿਕਾਰ ਵਰਤਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਉਸ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਪਹਿਲੇ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਘਾਤਕ ਘਾਵ ਚੰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਹ ਵੱਡੇ ਅਚਰਜ-ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅੱਗ ਵੀ ਉਤਾਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 13:11–13।
ਜੋ ਯੁੱਧ ਤੀਜੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਜਗਰ, ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਦੀ ਤਿਹਰੀ ਸਾਂਝ ਨੂੰ ਬਾਈਬਲ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਵੱਲੋਂ ਦੁਸ਼ਟ ਮਹਾਸੰਘ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ, ਇਹ ਤਿਹਰੀ ਸਾਂਝ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਇਸਤ੍ਰੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਆਰਮਾਗੇਦੋਨ ਵੱਲ ਕੂਚ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਯੁੱਧ-ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਸੰਭਾਲ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਹਾਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ! ਜਿਵੇਂ ਰੋਮ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਸੱਤਾ ਵਿੱਚ ਉੱਠਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ, ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਨੂੰ, ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਪ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਅਸ਼ੁੱਧ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਡੱਡੂਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਅਜਗਰ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ, ਅਤੇ ਦਰਿੰਦੇ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ, ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਵੇਖਿਆ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਭੂਤਾਂ ਦੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਅਚਰਜ-ਕਰਤੱਬ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਰਬਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਦਿਨ ਦੀ ਲੜਾਈ ਲਈ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ। ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਚੋਰ ਵਾਂਗ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਧੰਨ ਹੈ ਉਹ ਜੋ ਜਾਗਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਐਸਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਉਹ ਨੰਗਾ ਤੁਰੇ ਅਤੇ ਲੋਕ ਉਸ ਦੀ ਲੱਜਾ ਵੇਖਣ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਬਰਾਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਹਰਮਗਿੱਦੋਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 16:13–16।
“ਅਖੀਰਲੇ ਦਿਨਾਂ” ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੀ “ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੜਾਈ” ਰੂਪਕਾਤਮਕ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਹ ਸੰਚਾਰ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜਾਈ ਹੈ ਜੋ ਆਕਾਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਲੜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਜਗਰ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ, ਦਰਿੰਦੇ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ “ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਆਤਮਾਵਾਂ” ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ “ਚਮਤਕਾਰ” ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। “ਆਤਮਾ” ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਸਾਹ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਹ ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਸੈਂਤੀ ਵਿੱਚਲਾ ਸਾਹ ਮਰੇ ਹੋਏ ਹੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਜੀਉਂਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਹ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਾ ਕੇ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਾਈਬਲ ਵਿੱਚ ਪੂਰਬੀ ਪਵਣ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। “ਆਤਮਾ,” “ਪਵਣ,” ਅਤੇ “ਸਾਹ” — ਇਹ ਇੱਕੋ ਹੀ ਸ਼ਬਦ ਹੈ ਜੋ ਇਬਰਾਨੀ ਅਤੇ ਯੂਨਾਨੀ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹਰ ਉਸ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਨਵਾਂ ਜੀਵਨ ਫੂਕ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੱਚੇ ਦਿਲੋਂ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਵੇਦੀ ਤੋਂ ਲਿਆਈ ਹੋਈ ਜੀਉਂਦੀ ਅੰਗਾਰੀ ਨਾਲ ਹੋਠਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਵਾਕਪਟੂ ਬਣਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀਆਂ ਅਦਭੁਤ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਹਕਲਾਉਣ ਵਾਲੀ ਜੀਭ ਖੁਲ੍ਹ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਡਰਪੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਨਿਡਰ ਗਵਾਹੀ ਦੇਣ ਲਈ ਬਲਵਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੇ ਕਿ ਉਹ ਆਤਮਾ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਹਰ ਅਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਐਸੀ ਨੇੜਲੀ ਸੰਬੰਧਤਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਕਿ ਜਦੋਂ ਪਿਛਲੀ ਵਰਖਾ ਉੰਡੇਲੀ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਭਾਗੀ ਹੋ ਸਕਣ।” Review and Herald, July 20, 1886.
ਉਹ “ਆਤਮਾਵਾਂ” ਜੋ ਅਜਗਰ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ, ਪਸ਼ੂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਸੁਨੇਹਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੀਜੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ—ਇਹ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸੰਚਾਰ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਜੋਤਿ-ਵਾਹਕ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ। ਪਹਿਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਖ਼ਰੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ—ਇਹ ਇਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸੰਚਾਰ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਹੀ ਹਨ। ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਸੰਚਾਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਤੀਜੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਸਮੇਰਿਜ਼ਮ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਧੁਨਿਕ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਿਪਨੋਸਿਸ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
“ਪੁਰਸ਼ ਅਤੇ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਹ ਵਿਦਿਆ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ੈਤਾਨ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਮੈਸਮਰਿਜ਼ਮ ਅਤੇ ਹਿਪਨੋਟਿਜ਼ਮ ਨਾਲ ਕੋਈ ਛੇੜਛਾੜ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ—ਉਸ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਅਵਸਥਾ ਗਵਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਜੋ ਸਵਰਗੀ ਦਰਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।” ਪਾਂਡੁਲਿਪੀ 86, 1905।
ਅੱਜ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹਿਪਨੋਟਿਜ਼ਮ ਦਾ ਕਾਰਜ ਟੈਕਨੋ-ਦਿਗਗਜਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਰਲਡ ਵਾਈਡ ਵੈੱਬ ਰਾਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਧੁਨਿਕ ਵਿਗਿਆਪਨ ਦਾ ਵਿਗਿਆਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਹਿਪਨੋਟਿਜ਼ਮ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਪਰਮ ਸੁਕੰਠਿਤ ਰੂਪ-ਰੇਖਾ ਹੈ। ਗਲੋਬਲਵਾਦੀ, ਟੈਕਨੋ-ਦਿਗਗਜ ਅਤੇ ਅਰਬਪਤੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ਿਕਾਰ ਨੂੰ ਧੋਖੇ ਦੇ ਇੱਕ “ਜਾਲ” ਵਿੱਚ ਫਸਾਉਣ ਦਾ ਮਨਸੂਬਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਭਰ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ PsyOps ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੀ ਹਨ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ Armageddon ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹੀ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਕਾਸ਼ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਤਿੰਨ ਦੂਤ ਅਕਾਸ਼ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਅਤੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦੂਤ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਉੱਡਦਾ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਹਰ ਇਕ ਕੌਮ, ਅਤੇ ਕੁਲ, ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਣ ਲਈ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਸੁਸਮਾਚਾਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਡਰੋ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਹਿਮਾ ਦਿਓ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦੀ ਘੜੀ ਆ ਪਹੁੰਚੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ ਜਿਸ ਨੇ ਆਕਾਸ਼, ਅਤੇ ਧਰਤੀ, ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਅਤੇ ਜਲ ਦੇ ਸੋਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ। ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦੂਤ ਆਇਆ, ਜੋ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਬਾਬਲ ਡਿੱਗ ਪਈ ਹੈ, ਡਿੱਗ ਪਈ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਨਗਰੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਿਭਚਾਰ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੇ ਮਦਿਰਾ ਦਾ ਪਾਨ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਕਰਾਇਆ। ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਦੂਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਪਸ਼ੂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਆਪਣੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਉੱਤੇ ਲਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਮਦਿਰਾ ਪੀਏਗਾ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਰੋਸ ਦੇ ਪਿਆਲੇ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾ ਮਿਲਾਵਟ ਦੇ ਉੰਡੇਲੀ ਗਈ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਮੇਮਨੇ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿੱਚ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਗੰਧਕ ਨਾਲ ਪੀੜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦਾ ਧੂੰਆ ਸਦਾ ਹੀ ਸਦਾ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਉਸ ਪਸ਼ੂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿਨ ਰਾਤ ਚੈਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ 14:6–11.
ਉਹ “ਆਤਮਾਵਾਂ” ਜਿਹੜੀਆਂ ਤਿਹਰੇ ਸੰਘ ਦੇ ਹਰ ਇਕ ਸਦੱਸ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਿਸੇ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਬੋਲਚਾਲ ਉਸਦੀ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
“ਕਿਸੇ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਬੋਲਣਾ ਉਸ ਦੀਆਂ ਵਿਧਾਨਕ ਅਤੇ ਨਿਆਂਕ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।” The Great Controversy, 443.
ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਨੂੰ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਗੈਂਹੂੰ ਨੂੰ ਭੂਸੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਭੂਸੀ ਵੱਲ ਮੁੜ ਨਾ ਫਿਰੇ (ਹਾਲਾਂਕਿ ਭੂਸੀ ਉਸ ਵੱਲ ਮੁੜ ਸਕਦੀ ਸੀ), ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ “ਮੂੰਹ” ਬਣਾਵੇਗਾ।
ਮੈਂ ਠੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਨਾ ਬੈਠਿਆ, ਨਾ ਹੀ ਆਨੰਦ ਕੀਤਾ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਦੇ ਕਾਰਣ ਇਕੱਲਾ ਬੈਠਿਆ ਰਹਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਦੁੱਖ ਸਦੀਵ ਕਿਉਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਘਾਅ ਅਸਾਧ ਕਿਉਂ ਹੈ, ਜੋ ਚੰਗਾ ਹੋਣਾ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ? ਕੀ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬਿਲਕੁਲ ਝੂਠੇ ਵਾਂਗ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇਂਗਾ ਜੋ ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ? ਇਸ ਲਈ ਯਹੋਵਾਹ ਇਉਂ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੁੜ ਆਵੇਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਫਿਰ ਲਿਆਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਖੜ੍ਹਾ ਰਹੇਂਗਾ; ਅਤੇ ਜੇ ਤੂੰ ਤੁੱਛ ਵਿੱਚੋਂ ਕੀਮਤੀ ਨੂੰ ਕੱਢ ਲਏਂ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਂਗਾ; ਉਹ ਤੇਰੀ ਓਰ ਮੁੜਣ, ਪਰ ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਓਰ ਨਾ ਮੁੜੀਂ। ਯਿਰਮਿਯਾਹ 15:17–19॥
ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾ-ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਮਝਿਆ ਸੀ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਝੂਠ ਬੋਲਿਆ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਕੇਵਲ 1843 ਦੇ ਚਾਰਟ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਇੱਕ ਗਲਤੀ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਨੂੰ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ—ਜਿਵੇਂ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਨੂੰ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ—ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੂਰਖ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਲੈਣ, ਜੋ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੌਜੂਦ ਸਨ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਹ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣਾ “ਮੂੰਹ” ਬਣਾਵੇਗਾ। 1843 ਦਾ ਚਾਰਟ ਹਬੱਕੂਕ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਵਿੱਚ ਇਸੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਕਰਨ ਲਈ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹੁਕਮ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
“ਦੂਜੇ ਆਗਮਨ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ਕਾਂ ਅਤੇ ਪੱਤਰਿਕਾਵਾਂ ਦੀ ਇਹ ਇਕਜੁੱਟ ਸਾਕਸ਼ੀ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ‘ਮੂਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸ’ ਉੱਤੇ ਅਡਿੱਗ ਖੜੇ ਸਨ, ਕਿ ਚਾਰਟ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਹਬੱਕੂਕ 2:2, 3 ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਸੀ। ਜੇ ਚਾਰਟ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਸੀ (ਅਤੇ ਜੋ ਇਸ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉਹ ਮੂਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ), ਤਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਇਹ ਅਟੱਲ ਨਤੀਜਾ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਈ.ਪੂ. 457 ਉਹ ਵਰ੍ਹਾ ਸੀ ਜਿਥੋਂ 2300 ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਸੀ। ਇਹ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸੀ ਕਿ 1843 ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸਮਾਂ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਜੋ ‘ਦਰਸ਼ਨ’ ‘ਦੇਰੀ ਕਰੇ,’ ਅਰਥਾਤ ਐਸੀ ਦੇਰੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਸਮੇਂ ਦੇ ਇਸ ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ੇ ਉੱਤੇ ਸੁਸਤਾਏ ਅਤੇ ਸੋ ਜਾਵੇ, ਠੀਕ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਜਗਾਇਆ ਜਾਣਾ ਸੀ।” James White, Second Advent Review and Sabbath Herald, Volume 1, Number 2.
ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਹਬੱਕੂਕ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੂੰ 1843 ਦਾ ਚਾਰਟ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗਲਤੀ ਸੀ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹੱਥ ਕਰਕੇ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਭੂ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਹਬੱਕੂਕ ਅਧਿਆਇ ਦੋ ਵੱਲ ਲੈ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ ਵਾਅਦਾ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਭਾਵੇਂ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇਰੀ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲੇਗਾ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ “ਬੋਲੇਗਾ”।
“ਬੋਲਦੀ” ਹੋਈ ਦਰਸ਼ਨ-ਕਲਪਨਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ, ਅਤੇ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਵਾਅਦਾ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਝਾੜ ਦੇਵੇ, ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਲਈ ਆਪਣੇ ਜੋਸ਼ ਵੱਲ ਮੁੜ ਆਵੇ, ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਗੈਂਹੂੰ ਅਤੇ ਭੂਸੀ ਵਿਚਕਾਰ ਭੇਦ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ “ਮੂੰਹ” ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕਰੇਗਾ।
ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਦਰਸ਼ਨ ਅਜੇ ਨਿਯਤ ਸਮੇਂ ਲਈ ਹੈ, ਪਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਬੋਲੇਗਾ ਅਤੇ ਝੂਠਾ ਨਹੀਂ ਠਹਿਰੇਗਾ; ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਦੇਰ ਕਰੇ, ਤਦ ਵੀ ਇਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਆਵੇਗਾ, ਇਹ ਦੇਰ ਨਾ ਲਾਵੇਗਾ। ਹਬੱਕੂਕ 2:3.
ਉਹ ਜੋ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਚਲਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਹਿਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਰਣਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਦੁਸ਼ਟ ਸੰਘ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ “ਮੂੰਹ” ਹੋਣਗੇ। ਉਹ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਗੇ। ਜੋ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਹੁਣ ਬਿਆਬਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ “ਆਵਾਜ਼” ਸੁਣ ਰਹੇ ਹਨ। ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਦਿਨ ਇੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਬਿਆਬਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ।
ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਮਾਰੂਥਲ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਲਈ ਇੱਕ ਰਾਜਮਾਰਗ ਸਿੱਧਾ ਕਰੋ। ਹਰ ਘਾਟੀ ਉੱਚੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਹਰ ਪਰਬਤ ਅਤੇ ਟਿੱਬਾ ਨੀਵਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਟੇਢਾ ਸਿੱਧਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਔਖੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਸਮਤਲ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਸਭ ਪ੍ਰਾਣੀ ਇਸ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਦੇਖਣਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ ਹੈ। ਯਸਾਯਾਹ 40:3–5.
ਅਸੀਂ ਪਰਖ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਯੁੱਧ ਦੀ ਆਖਰੀ ਲੜਾਈ ਬਾਰੇ ਆਪਣਾ ਵਿਚਾਰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ, ਜੋ ਤੀਜੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਰੰਭ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਦ ਸਾਰੇ ਮਿਦਿਆਨੀ, ਅਮਾਲੇਕੀ ਅਤੇ ਪੂਰਬ ਦੇ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਪਾਰ ਲੰਘ ਕੇ ਯਿਜ਼ਰੇਲ ਦੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਡੇਰਾ ਲਾਇਆ। ਪਰ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਆਤਮਾ ਗਿਦਓਨ ਉੱਤੇ ਆ ਵੱਸਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਤੁਰਹੀ ਵਜਾਈ; ਅਤੇ ਅਬੀਏਜ਼ਰ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ। ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਮਨੱਸ਼ਹ ਵਿੱਚ ਦੂਤ ਭੇਜੇ; ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਸ਼ੇਰ, ਜ਼ਬੂਲੂਨ ਅਤੇ ਨਫ਼ਤਾਲੀ ਕੋਲ ਦੂਤ ਭੇਜੇ; ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉੱਪਰ ਆਏ। ਨਿਆਈਆਂ 6:33–35.