ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ - ਨੰਬਰ ਬਾਰਾਂ

ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਤੋਂ ਤੇਰਾਂ ਤੱਕ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਹਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਨੂੰ ਮਹਾਨ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੀ ਉਸ ਅੰਤਿਮ ਪਰਖ-ਸੰਬੰਧੀ ਲੜਾਈ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਿਰੋਧੀ ਪੱਖ ਮਿਲਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਜੰਗ-ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਘਟਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਵਿਰੋਧੀ ਪੱਖ ਹਨ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਅਤੇ ਉਹ ਵੱਡੀ ਭੀੜ ਜੋ ਦੂਜੀਕ ਦਰਜੇ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਜੋਂ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ, ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸਿਆ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਖੁਦ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ। ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਅਤੇ ਉਹ ਵੱਡੀ ਭੀੜ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸੈਨਾ ਹਨ, ਜੋ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਯੁੱਧ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪੱਖ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦੀ ਸੈਨਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੀ ਖੜੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੁਆਰਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਤੀਜੀ ਹਾਇ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਸਨ 2020 ਵਿੱਚ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਿੰਗਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਨ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ ਇਤਿਹਾਸਕ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖਜਾਤੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮਾਈਕਲ ਦੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਤੱਕ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਜਾਨਵਰ ਲਈ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ ਖੜ੍ਹੀ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਦੁਹਰਾਈ ਹੈ, ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਸਮਾਂਤਰ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡਦਾ ਹੈ। ਸਮਾਂਤਰ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਇਤਿਹਾਸ ਲਈ ਗਵਾਹੀ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਾਪਰੇਗਾ। ਦੂਜਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹੀ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਤੇ ਤੇਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇਆਂ ਦਾ ਕੇਂਦਰੀ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਡਾ ਉਦੇਸ਼ ਇਸ ਦੂਜੇ ਗਵਾਹ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਇਤਿਹਾਸ ਉੱਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਮਈ ਰੋਸ਼ਨੀ ਪਾਈ ਜਾ ਸਕੇ, ਜੋ ਹੁਣ ਲਗਭਗ ਸਮਾਪਤੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ।

ਉਹ ਤਿੰਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਆਰਮਾਗੇਡਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਤੇ ਤੇਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇਆਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਅਜਗਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾਂ ਉਲੇਖ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਅਜਗਰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਹੈ, ਪਰ ਦੂਜੇ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਇਹ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਹੈ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਅਤੇ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਦੋਵੇਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ। ਉਸ ਦਰਿੰਦੇ ਦੇ ਦਸ ਸਿੰਗ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਸਤਾਰ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਦਸ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਦੁਸ਼ਟ ਸੰਘ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਦਸ ਰਾਜੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਸਤਾਰ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਦਰਿੰਦੇ ਨੂੰ ਸੱਤ ਸਿਰਾਂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਤਾਜਾਂ ਵਾਲਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਸੱਤਵਾਂ ਰਾਜ ਹੈ। ਦਾਨੀਏਲ ਦੋ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਤਮਿਕ ਯੂਨਾਨ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਰਮਲ ਪਹਾੜ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਹਾਬ ਵੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਭਜਨ ਸਹਿਤਾ ਤਿਰਾਸੀ ਦੇ ਦਸ ਵੈਰੀ ਵੀ ਹਨ।

ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਬਾਰਹਵੇਂ ਅਤੇ ਤੇਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇਆਂ ਵਿੱਚ ਉਲੇਖ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸ਼ਤਰੂ ਦੀ ਦੂਜੀ ਧਰਤੀਵੀਂ ਸ਼ਕਤੀ ਉਹ ਜਾਨਵਰ ਹੈ ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਸਿੱਧੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਰਮ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਯੂਹੰਨਾ ਪਹਿਲੀ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਖੜਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਉੱਠਦਾ ਦੇਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਆਉਂਦਾ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸ ਸਮੇਂ ਯੂਹੰਨੇ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਜਾਨਵਰ ਵੇਖੇ, ਉਹ 1798 ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹੀ ਵਰ੍ਹਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਨੂੰ “ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ,” ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਘਾਤਕ ਘਾਉ ਲੱਗਾ ਜੋ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਚੰਗਾ ਹੋ ਜਾਣਾ ਸੀ।

ਯੂਹੰਨਾ ਜਦੋਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਠਣ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ ਵੱਲ ਪਿੱਛੇ ਤੱਕ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵੱਲ ਤੱਕਦਿਆਂ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਠਣ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਕਾਰਣ ਹੈ ਕਿ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਠਣ ਵਾਲਾ ਜਾਨਵਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। 1798 ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਵੱਲ ਤੱਕਦਿਆਂ, ਯੂਹੰਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ “ਸੱਤ ਸਿਰ ਅਤੇ ਦੱਸ ਸਿੰਗ” ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਉਸ ਬਿੰਦੂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਉਸ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਿੰਗ ਲਈ ਥਾਂ ਬਣਾਉਣ ਵਾਸਤੇ, ਜੋ ਵੱਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਬੋਲਦਾ ਸੀ, ਤਿੰਨ ਸਿੰਗ ਉਖਾੜ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ।

ਉਹ ਤਿੰਨ ਸਿੰਗ—ਹੇਰੂਲੀ, ਔਸਟ੍ਰੋਗੋਥ ਅਤੇ ਵੈਂਡਲ—ਹਟਾਏ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਨੂੰ “ਦਸ ਮੁਕਟਾਂ” ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਦਸ ਮੁਕਟ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਦਾ ਹੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ। ਫਿਰ ਯੂਹੰਨਾ ਯੂਨਾਨ ਦੇ ਚੀਤੇ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਮਾਦੀ-ਫਾਰਸ ਦੇ ਰਿੱਛ ਦੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਬਾਬਲ ਦੇ ਸਿੰਘ ਦੀ।

ਕੈਥੋਲਿਕਤਾ ਦਾ ਇੱਕ ਵੀ ਤੱਤ ਮਸੀਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਦਰਿੰਦਾ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਿਛਲੇ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਦਰਿੰਦੇ ਨੂੰ ਉਲਟੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਯੂਹੰਨਾ ਇਤਿਹਾਸ ਵੱਲ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਵੇਖੀ ਜੋ ਤਿੰਨ ਸਿੰਗਾਂ ਦੇ ਹਟਾਏ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਈ ਸੀ—ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਦੱਸ ਸਿੰਗਾਂ ਨਾਲ ਦੱਸ ਮੁਕਟ ਵੇਖੇ—ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਚੀਤੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ—ਯੂਨਾਨ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਭਾਲੂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ—ਮੇਦੋ-ਫ਼ਾਰਸ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ—ਬਾਬਿਲੋਨ। ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਦਰਿੰਦੇ ਦਾ ਵਰਣਨ ਪਿਛਲੇ ਹਰ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰਾਜ ਦੇ ਤੱਤਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਵਰਣਨ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਬਾਈਬਲੀ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਰਹੀ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਮੂਰਤੀਪੂਜਾ ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਯੁਕਤ ਰੂਪ ਹੈ। ਕੈਥੋਲਿਕਤਾ ਦਾ ਇੱਕ ਵੀ ਤੱਤ ਮਸੀਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਕੈਥੋਲਿਕਤਾ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹੀ ਜਿਹਾ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਕਲੀ ਹੈ।

ਕਰਮਲ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਜਦੋਂ ਇਲਿਆਹ ਨੇ ਈਜ਼ੇਬਲ ਦੇ ਨਬੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਧਰਮ-ਤਿਆਗੀ ਪਤੀ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ, ਤਦ ਈਜ਼ੇਬਲ ਸਮਾਰਿਆ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਸੀ। ਦੋ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੌਰਾਨ ਸੂਰ ਦੀ ਵੈਸ਼ਿਆ ਭੁੱਲੀ ਹੋਈ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਈਜ਼ੇਬਲ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਲੁਕਾਈ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂਵੇਂ ਅਤੇ ਤੇਰ੍ਹਾਂਵੇਂ ਅਧਿਆਇਆਂ ਵਿੱਚ ਸੰਸਾਰ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਅਕਾਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਅਚਰਜ-ਰੂਪ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਈ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਲੋਕ ਹੈਰਾਨੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਮਾਂਡ ਕੇਂਦਰ ਸਮਾਰਿਆ—ਰੋਮ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ—ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਹੈ।

ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪਰਖ ਦੀ ਪਛਾਣ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਪਰਖ ਪਹਿਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਜੰਗ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਵਾਪਰਦੀ ਹੈ। ਇਹੀ ਗੱਲ ਹੈ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਅਸੀਂ ਇਸ ਵੇਲੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਆਯਤਾਂ ਉੱਤੇ ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੇ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ “ਉਹ” ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਥਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਰੱਖਾਂਗਾ।

ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਤੇਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਦੇ ਅਜਗਰ ਨੇ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਿੰਹਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾਇਆ।

ਦਸ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ, ਜੋ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ (ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਫਰਾਂਸ ਉਹਨਾਂ ਦਸਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਆਹਾਬ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ), ਪਾਪਾਈ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ: ਸ਼ਕਤੀ, ਆਸਣ ਅਤੇ ਅਧਿਕਾਰ। ਜਦੋਂ ਸਮਰਾਟ ਕਾਨਸਟਨਟਾਈਨ ਨੇ ਸਨ 330 ਵਿੱਚ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਰੋਮ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਰਾਜਧਾਨੀ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸਥਾਨਾਂਤਰਿਤ ਕਰਕੇ ਕਾਨਸਟਨਟੀਨੋਪਲ ਨੂੰ ਰੋਮਨ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ ਨਵੀਂ ਰਾਜਧਾਨੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ, ਤਦ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਨੇ ਰੋਮ ਦੀ ਕਲੀਸੀਆ ਨੂੰ ਆਪਣਾ “ਆਸਣ” ਦੇ ਦਿੱਤਾ।

ਜਦੋਂ ਫ੍ਰੈਂਕਾਂ (ਫ਼ਰਾਂਸ) ਦਾ ਰਾਜਾ ਕਲੋਵਿਸ ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਸੰਨ 496 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤਾਕਤਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਪਾਪਾਈ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਉਭਾਰ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਤਦ ਪੈਗਨ ਰੋਮ ਨੇ ਪਾਪਾਈ ਨੂੰ ਆਪਣੀ “ਸ਼ਕਤੀ” ਦੇ ਦਿੱਤੀ।

533 ਵਿੱਚ, ਜਸਟਿਨੀਅਨ ਨੇ ਇੱਕ ਫ਼ਰਮਾਨ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਨੇ ਰੋਮੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਸਭ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਦਾ ਸਿਰ ਅਤੇ ਕੁਰਾਹੇ ਪਏ ਹੋਇਆਂ ਦੀ ਸੁਧਾਰਕ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਠਹਿਰਾਇਆ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਪਾਪਾਈ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ, “ਉਹ [ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ] ਪਹਿਲੇ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਸਾਰੀ ਸੱਤਾ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਰਤਦਾ ਹੈ।” ਜਿਹੜੀ ਸੱਤਾ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੁਆਰਾ ਵਰਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਕਲੋਵਿਸ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੈਨਿਕ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਤਾਕਤ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਰਮ ਕਲੋਵਿਸ ਨੂੰ “ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸੀਆ ਦਾ ਪਹਿਲੌਠਾ ਪੁੱਤਰ,” ਅਤੇ ਫਰਾਂਸ ਨੂੰ “ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸੀਆ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਧੀ” ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਪਾਪਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਲਈ ਉਹੀ ਗੰਦਾ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ ਜੋ ਕਲੋਵਿਸ ਨੇ 496 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ।

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਉਪਯੋਗ ਇਸ ਲਈ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ “ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ ਉਸ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਪਹਿਲੇ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਘਾਤਕ ਘਾਉ ਚੰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।” ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਆਪਣੀ ਸੈਨਿਕ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਤਾਕਤ ਦਾ ਉਪਯੋਗ ਕਰੇਗਾ ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਦੇ ਦਿਨ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਸੂਰ ਦੀ ਵੇਸ਼ਿਆ ਪਹਿਲਾਂ ਜਲਦੀ ਆ ਰਹੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਨਾਲ ਵਿਭਿਚਾਰ ਕਰੇਗੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਕੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹੋਰ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਭਿਚਾਰ ਕਰੇਗੀ।

ਤੇਰਹਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ, “ਉਹ [ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ] ਵੱਡੇ ਅਚਰਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਤਨਾ ਕਿ ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅੱਗ ਉਤਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।” ਅੱਗ ਇੱਕ ਅਪਵਿੱਤਰ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਪੈਂਤਕੁਸਤ ਦੇ ਦਿਨ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਜੀਭਾਂ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਵੀ ਸੀ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵੱਲੋਂ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉਤਾਰੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਵੀ ਹਰ ਕੌਮ ਅਤੇ ਹਰ ਭਾਸ਼ਾ ਉੱਤੇ ਅਸਰ ਕਰੇਗੀ।

ਚੌਦਹੀਂ ਆਯਤ ਵਿੱਚ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ “ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਭਰਮਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ [ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ] ਨੂੰ ਉਸ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ; ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤ ਬਣਾਉਣ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤਲਵਾਰ ਦਾ ਘਾਅ ਲੱਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਜੀ ਉੱਠਿਆ ਸੀ।” ਉਹ ਭਰਮ, ਜਿਸ ਦਾ ਉਪਯੋਗ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੁਆਰਾ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਭਰਮਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਿਛਲੀ ਆਯਤ ਵਿੱਚ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਉਤਰਣ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਆਈ ਅੱਗ ਅਜੇਹੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਪਯੋਗ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦੇਣ ਲਈ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ-ਵਿਸ਼ਵ ਸਰਕਾਰ ਕਾਇਮ ਕਰਨ, ਜੋ ਕਿ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਤੋਂ ਬਣੀ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸੰਬੰਧ ਉੱਤੇ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਨਿਯੰਤਰਣ ਹੋਵੇ।

ਇਹੀ ਸੀ ਜੋ ਅਹਾਬ ਅਤੇ ਯਿਜ਼ੇਬਲ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਨੇ ਦਰਸਾਇਆ ਜਦੋਂ ਇਲਿਆਹ ਨੂੰ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਕਰਮਲ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਇਲਿਆਹ ਦੀ ਲੜਾਈ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਆਰੰਭਕ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਹਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, 1840 ਤੋਂ 1844 ਤੱਕ, ਇਸ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਕਿ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਧਰਮ ਦੇ ਸੱਚੇ ਨਬੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਧਰਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਝੂਠੇ ਨਬੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਠਹਿਰਾਇਆ ਜਾਵੇ।

ਇਹ ਫਿਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਪਰਖ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਜੋ ਦਰਿੰਦੇ ਦੇ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਦੀ ਰਚਨਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਉੱਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਇਲਿਆਹ ਦੀ ਸੰਪੂਰਣ ਪੂਰਤੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਦਿਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਆਖਰੀ ਸੱਤ ਬਲਾਵਾਂ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਕਰਮਲ ਪਹਾੜ, ਇਲਿਆਹ, ਅਹਾਬ ਅਤੇ ਇਜ਼ੇਬਲ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਉਸ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਇਕ-ਵਿਸ਼ਵੀ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਕੈਥੋਲਿਕ ਚਰਚ ਦਾ ਸ਼ਾਸਨ ਹੈ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਇਹ ਕਾਰਜ ਆਪਣੀ ਸੈਨਿਕ ਸ਼ਕਤੀ, ਆਪਣੀ ਆਰਥਿਕ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਸੰਮੋਹਕ ਸੰਚਾਰ-ਵਿਵਸਥਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸੰਪੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਅਤੇ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਾ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ-ਪੱਧਰੀ ਵੈੱਬ ਦੀ “ਇਨਫਾਰਮੇਸ਼ਨ ਸੁਪਰ ਹਾਈਵੇ” ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪੰਦਰਹੀਂ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ “ਉਸ [ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ] ਕੋਲ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਣ ਦੇਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤ ਬੋਲੇ ਵੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਕਰਾਵੇ ਕਿ ਜਿੰਨੇ ਲੋਕ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨਾ ਕਰਨ, ਉਹ ਮਾਰੇ ਜਾਣ।” ਇਸ ਲਈ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਸੈਨਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਮੌਤ ਦੀ ਧਮਕੀ—ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਚ ਰਾਜੇ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀ ਹੈ—ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੀ ਇਕ-ਵਿਸ਼ਵੀ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਬੋਲਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਬੋਲਣ ਦੀ ਇਹ ਕਾਰਵਾਈ ਵਿਧਾਨਕ ਅਤੇ ਨਿਆਂਕਾਰੀ ਅਧਿਕਾਰ ਰਾਹੀਂ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੀ ਵਿਧਾਨਕ ਸ਼ਾਖਾ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੀ ਨਿਆਂਕਾਰੀ ਸ਼ਾਖਾ ਨੀਦਰਲੈਂਡਜ਼ ਦੇ ਦਿ ਹੈਗ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਦਿ ਹੈਗ ਪੁਰਾਤਨ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਅਤੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਨਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਨੀਦਰਲੈਂਡਜ਼—ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਅਤੀਤ ਵਿੱਚ ਐਸੇ ਇਤਿਹਾਸ ਰਹੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਆਜ਼ਾਦੀ ਅਤੇ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਦੇ ਸਰਵੋਚ ਰੱਖਿਅਕਾਂ ਵਜੋਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੂਪ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਹੇ, ਪਰ ਦੋਵੇਂ ਆਪਣਾ-ਆਪਣਾ ਇਤਿਹਾਸ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਅਜਗਰ ਵਾਂਗ ਬੋਲਦੇ ਹੋਏ।

ਸੋਲ੍ਹਵੇਂ ਅਤੇ ਸਤਾਰ੍ਹਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾ ਚੁੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੋਲਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ “[ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ] ਸਭਨਾਂ ਨੂੰ—ਛੋਟਿਆਂ ਅਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ, ਧਨੀਆਂ ਅਤੇ ਗਰੀਬਾਂ ਨੂੰ, ਆਜ਼ਾਦਾਂ ਅਤੇ ਗੁਲਾਮਾਂ ਨੂੰ—ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਮੱਥਿਆਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲੈਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਖਰੀਦ ਜਾਂ ਵੇਚ ਨਾ ਸਕੇ, ਸਿਵਾਏ ਉਸ ਦੇ ਜਿਸ ਕੋਲ ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਜਾਂ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਨਾਮ, ਜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਅੰਕ ਹੋਵੇ।”

ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਉਹ ਪਰਖ ਹੈ ਜੋ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਦੀ ਪਰਖ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਜੋ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੋਹਰ ਦੀ ਪਰਖ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੇ। ਇਹ ਦੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਪਰਖਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਦੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਪਰਖਾਂ ਹਨ।

ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ, ਜੋ 11 ਸਤੰਬਰ 2001 ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਚੇਤਾਵਨੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋਣ ਹੀ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਲਿਆਹ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਰਮੇਲ ਪਰਬਤ ਹੁਣ ਬਿਲਕੁਲ ਨੇੜੇ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ-ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅੰਤਿਮ ਪੁਕਾਰ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚਰਿੱਤਰ ਦਾ ਤੇਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦਾ ਤੇਲ, ਅਤੇ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਤੇਲ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਗ ਪੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਜਦੋਂ ਇਲਿਆਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛੇ, “ਤੁਸੀਂ ਕਿੰਨੀ ਦੇਰ ਤੱਕ ਦੋ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲੰਗੜਾਉਂਦੇ ਰਹੋਗੇ?”—ਤਦ ਉਹ ਨਿਰੁੱਤਰ ਨਾ ਰਹਿਣ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਿਰੁੱਤਰ ਰਹਿਣਾ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਛਾਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪਰਖ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੇ ਕੰਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜੋ ਨਿਆਂ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੇ ਨਿਆਂ ਦੇ ਆਰੰਭ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।

ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੋਹਰ ਦੀ ਕਸੌਟੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਚੋਣ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਪਰਖ-ਕਾਲ ਦਾ ਕੋਈ ਤੱਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਹ ਸਮੇਂ ਦਾ ਇੱਕ ਨਿਰਧਾਰਤ ਬਿੰਦੂ ਹੈ, ਸਮੇਂ ਦੀ ਕੋਈ ਅਵਧੀ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਇੱਕ ਸੰਕਟ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਇੱਕ ਲਿਟਮਸ ਕਸੌਟੀ ਹੈ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਇਸਰਾਏਲੀਆਂ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰੇਗੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਐਹਾਬ ਵੱਲੋਂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਸਮੇਂ ਕਰਮਲ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਤਦ ਉਹ ਉਹੀ ਚਰਿੱਤਰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨਗੇ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਉਸ ਸਮੇਂ-ਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਕਸੌਟੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।