ਅਸੀਂ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਵਰਣਿਤ ਸਵਰਗ ਦੇ ਯੁੱਧ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਮਸੀਹ ਦੇ ਉਸ ਚਰਿੱਤਰ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਜੋ ਆਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਸਵਰਗ ਦੇ ਯੁੱਧ ਨੂੰ ਉਸ ਸਵਰਗਿਕ ਯੁੱਧ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਜੋਂ ਲਿਆ ਹੈ ਜੋ “ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ” ਵਿੱਚ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ। ਬਾਈਬਲ ਅਤੇ ਆਤਮਾ-ਏ-ਨਬੂਵਤ ਵਿੱਚ “ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ” ਦਾ ਅਰਥ ਜਾਂਚਕਾਰੀ ਨਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨ ਹਨ।
ਅਸੀਂ ਬਾਰਹਵੇਂ ਅਤੇ ਤੇਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਅਤੀਤ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪੂਰਤੀ ਲੱਭਦੀਆਂ ਹਨ, ਸਗੋਂ ਉਹਨਾਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਆਧੁਨਿਕ ਪੂਰਤੀ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਹੈ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਹਰਮਗਿੱਦੋਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਬਾਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਅਜਗਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਹੈ, ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸਿਆ, ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੁਬਾਰਾ ਜੀ ਉਠਾਈ ਜਾਣੀ ਹੈ, ਤੇਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਾਨਵਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੋ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਧਰਤੀ ਦਾ ਜਾਨਵਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਇਹ ਪਛਾਣਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਾਂ ਕਿ ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਯੁੱਧ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੂਸੀਫ਼ਰ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਵਜੋਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਰਅਸਲ ਉਸ ਯੁੱਧ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਆਕਾਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮਾਂ ਲਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਤੇਰ੍ਹਾਂ, ਆਇਤਾਂ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸਤਾਰ੍ਹਾਂ ਤੱਕ, ਇੱਕ ਪਰਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਨੂੰ ਪਛਾਣਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਕਲੀਸਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਸ ਸੰਬੰਧ ‘ਤੇ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਨਿਯੰਤਰਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਲੀਸਿਆ ਨਿਯੰਤਰਣ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਉਹ ਰਾਜ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪੀੜਨ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਕੂੜਮਤੀਆ ਕਰਾਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਪਰਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦੋਹਾਂ ਪਰਖਣ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ, ਚਾਹੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਜਾਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਮੂਲ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਇਕੋ ਜਿਹੀਆਂ ਹਨ।
ਅਸੀਂ ਸਲੀਬ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਸਲੀਬ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਦਿਨਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਇਕਸਾਰ ਮਿਆਦਾਂ ਵੱਲ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਲਗਾਤਾਰ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦੋ ਪਰਖ-ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਲਈ ਦੂਜੇ ਸਾਕਸ਼ੀ ਵਜੋਂ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ, ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮਸੀਹ ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ ਦੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਦਿਨ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਬਪਤਿਸਮੇ ਤੋਂ ਸਲੀਬ ਤੱਕ ਸਨ, ਉਸ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਨ ਜੋ ਸਲੀਬ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਏ। ਇਹ ਦੋ ਰੇਖਾਵਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਇਕ ਵਿੱਚ ਦੋ ਮਿਆਦਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜੋ ਹਰ ਮਿਆਦ ਵਿੱਚ ਇਕਸਾਰ ਪਰਖਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਾਂ ਤਾਂ ਮਸੀਹ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਜਾਂ ਵਿਰੋਧੀ-ਮਸੀਹ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮਸੀਹ ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ ਦੇ ਉਹ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਦਿਨ, ਜੋ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਬਪਤਿਸਮੇ ਸਮੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਉਸ ਉੱਤੇ ਉਤਰਿਆ; ਇਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਠਾਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਲਵਾਨ ਦੂਤ ਦੇ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਨੂੰ ਉਤਰਣ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
“ਹੁਣ ਕੀ ਇਹ ਉਹੀ ਬਾਤ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਹੈ ਕਿ ਨਿਊਯਾਰਕ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਵਾਰ ਦੀ ਇੱਕ ਮਹਾਂਲਹਿਰ ਨਾਲ ਬਹਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ? ਇਹ ਮੈਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ। ਮੈਂ ਇਹ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਇਕ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਇਕ ਮੰਜ਼ਿਲਾਂ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਉਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਇਮਾਰਤਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ‘ਕਿਹੜੇ ਭਿਆਨਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਘਟਣਗੇ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੰਬਾਉਣ ਲਈ ਉੱਠੇਗਾ! ਤਦ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 18:1–3 ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਪੂਰੇ ਹੋਣਗੇ।’ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦਾ ਅਠਾਰ੍ਹਵਾਂ ਸਾਰਾ ਅਧਿਆਇ ਉਸ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਚੇਤਾਵਨੀ ਹੈ ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੋ ਕੁਝ ਨਿਊਯਾਰਕ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਸੰਬੰਧੀ ਮੈਨੂੰ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਕੋਈ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਸਿਵਾਏ ਇਸ ਦੇ ਕਿ ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਇੱਕ ਦਿਨ ਉੱਥੇ ਦੀਆਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਇਮਾਰਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮੋੜ ਅਤੇ ਉਲਟਾਅ ਨਾਲ ਢਾਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਰੌਸ਼ਨੀ ਤੋਂ ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵਿਨਾਸ਼ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਇੱਕ ਬਚਨ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਇੱਕ ਸਪਰਸ਼, ਅਤੇ ਇਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੰਰਚਨਾਵਾਂ ਢਹਿ ਪੈਣਗੀਆਂ। ਅਜੇਹੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਘਟਣਗੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕਤਾ ਦੀ ਅਸੀਂ ਕਲਪਨਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।” Review and Herald, July 5, 1906.
ਮਸੀਹ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਉਹ ਸਮਾਂ, ਜੋ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਉੱਤੇ ਆ ਕੇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਲੀਬ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਨਿਆਂ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ। ਦੋਵੇਂ ਉਸ ਕੌਮ ਲਈ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਨਾਸ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਨਿਆਂ ਦੀ ਇਹ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰਦੀ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਯਹੂਦਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰੇ। ਮਸੀਹ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਯਹੂਦਾ ਦੀ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਧਰਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਇਹ ਯਹੂਦਾ ਦੀ ਆਤਮਿਕ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਧਰਤੀ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ। ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਇਸ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸਭ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚੇ।
ਅਤੇ ਮੈਂ, ਜੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਿਆ ਜਾਵਾਂ, ਤਾਂ ਸਭ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਾਂਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਿਆਂ ਕਹੀ ਕਿ ਉਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਮੌਤ ਮਰੇਗਾ। ਯੂਹੰਨਾ 12:32, 33.
ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁੰਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾ ਝੰਡਾ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਸਭ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਵੇ।
ਅਤੇ ਉਹ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਕੌਮਾਂ ਲਈ ਇਕ ਝੰਡਾ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੇਗਾ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਟੀ ਮਾਰੇਗਾ; ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਣਗੇ। ਯਸਾਯਾਹ 5:26.
ਮਸੀਹ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਸਲੀਬ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਦੋ ਸੌ ਸੱਠ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਸਤੇਫ਼ਨੁਸ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਵੇਲੇ ਮੀਕਾਏਲ ਦੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪਰ ਉਹ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਕੇ, ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਅਡਿੱਗ ਤੱਕਦਾ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਖੜ੍ਹੇ ਦੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਅਕਾਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਖੜ੍ਹਾ ਦੇਖਦਾ ਹਾਂ। ਕਰਤੱਬ 7:55, 56.
ਦਰਿੰਦੇ ਦੀ ਪਰਖ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਆਖ਼ਰੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਬਿਆਲੀ ਮਹੀਨੇ ਮੀਕਾਏਲ ਦੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੀਖਾਏਲ ਖੜਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਸਰਦਾਰ ਜੋ ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਸੰਕਟ ਦਾ ਐਸਾ ਸਮਾਂ ਆਵੇਗਾ, ਜਿਹਾ ਕਿਸੇ ਕੌਮ ਦੇ ਹੋਣ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਤੱਕ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੇਰੇ ਲੋਕ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਉਣਗੇ, ਅਰਥਾਤ ਹਰ ਇੱਕ ਜੋ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਦਾਨੀਏਲ 12:1.
ਦੋਹਾਂ ਹੀ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀਆਂ ਪਰਖ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਦਾ ਪੂਰਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹੋਰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸਾਕਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸਮੇਟਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਇਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਵੇ—ਅਤੇ ਮੈਂ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਲੋਕ ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ—ਤਾਂ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪਰਖ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ, ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, 11 ਸਤੰਬਰ 2001 ਨੂੰ ਆਰੰਭ ਹੋਈ, ਜਦੋਂ ਤੀਜੀ ਹਾਇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਆ ਪਹੁੰਚੀ। ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ‘ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਉਸ ਪਹਿਲੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪਰਖ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਪਾਸ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੀਜੀ ਹਾਇ ਦੇ ਆਗਮਨ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੀਜੀ ਹਾਇ ਦਾ ਆਗਮਨ, ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਆਇਤ ਅਠਾਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ, ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਬਾਈਬਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਉਲੇਖ ਵੀ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਉਹ ਇੱਕ ਜੰਗਲੀ ਮਨੁੱਖ ਹੋਵੇਗਾ; ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਹੱਥ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੋਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੱਸੇਗਾ। ਉਤਪੱਤੀ 16:12.
ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਪਹਿਲੇ ਪਰਖ-ਕਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਆਖ਼ਰੀ ਪਰਖ-ਕਾਲ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵੀ ਹੈ। ਆਖ਼ਰੀ ਪਰਖ-ਕਾਲ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖੀ ਕਿਰਪਾ-ਅਵਸਰ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ, ਜੋ ਤੀਸਰੀ ਹਾਇ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
“ਜਦੋਂ ਉੱਧਾਰਕ ਨੇ ਯਹੂਦੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਵਿਛੁੜੀ ਹੋਈ ਇੱਕ ਕੌਮ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਅਤੇ ਪਾਪਾਈ ਨਾਲ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ ਇੱਕ ਨਾਮਮਾਤਰ ਮਸੀਹੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਿਆ। ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਜੈਤੂਨ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਉੱਤੇ ਰੋਂਦਾ ਰਿਹਾ ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਸੂਰਜ ਪੱਛਮੀ ਟੱਕਰਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਡੁੱਬ ਨਾ ਗਿਆ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਹੁਣ ਵੀ ਸਮੇਂ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਖ਼ਰੀ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਪੀਆਂ ਉੱਤੇ ਰੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਨੂੰ ਫੜੀ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਕਹੇਗਾ, ‘ਬਿਪਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਓ; ਹਨੇਰਾ, ਵਿਨਾਸ਼ ਅਤੇ ਮੌਤ ਮੇਰੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਉਲੰਘਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਦਿਓ।’ ਕੀ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹੀ ਕਹਿਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ, ‘ਕਾਸ਼, ਤੂੰ, ਹਾਂ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਇਸ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਜੋ ਤੇਰੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ! ਪਰ ਹੁਣ ਉਹ ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਲੁਕਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ’?” Review and Herald, October 8, 1901.
ਮਸੀਹ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਉਸ ਦੇ ਬਪਤਿਸਮੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਅਤੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ। ਉਹ ਸਮਾਂ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਅਤੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ‘ਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਇੱਕੋ ਵੇਲੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਆਖਰੀ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵੀ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਸਮਾਂ ਸਤੀਫ਼ਨ ਦੀ ਮੌਤ ਅਤੇ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਉਹ ਲੜੀ ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਰੱਖਦੀ ਹੈ ਜਿਸੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਉਹ ਲੜੀ ਰੱਖਦੀ ਹੈ ਜੋ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਉੱਤਰ ਦਾ ਸੱਚਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਰਾਜਸੀ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਉਲਟਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨਕਲੀ ਰਚਨਾ ਖੜ੍ਹੀ ਕਰਨ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਸਦਾ ਤੋਂ ਹੀ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਹੇ ਲੂਸੀਫਰ, ਸਵੇਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਡਿੱਗ ਪਿਆ! ਤੂੰ, ਜੋ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਿਵੇਂ ਡਾਹਿਆ ਗਿਆ! ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ ਸੀ, ਮੈਂ ਆਕਾਸ਼ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਂਗਾ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸਿੰਹਾਸਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਤਾਰਿਆਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਉੱਚਾ ਕਰਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਉੱਤਰ ਦੇ ਪੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭਾ ਦੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵੀ ਬੈਠਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀਆਂ ਉੱਚਾਈਆਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਪਰਮ ਉੱਚੇ ਵਰਗਾ ਹੋਵਾਂਗਾ। ਯਸਾਯਾਹ 14:12–14.
“ਉੱਤਰ ਦੇ ਪਾਸੇ” ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਹੈ।
ਕੋਰਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਗੀਤ ਅਤੇ ਭਜਨ। ਯਹੋਵਾਹ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਉਹ ਅਤਿ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ। ਸਥਿਤੀ ਦੀ ਸੋਭਾ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਉੱਤਰ ਪਾਸਿਆਂ ਉੱਤੇ ਸਿਓਨ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ। ਭਜਨ ਸੰਹਿਤਾ 48:1, 2.
ਧਰਮਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦੇ “ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ” ਸਦਾ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਉਹ ਉੱਤਰ ਦੇ ਸੱਚੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਜਾਲਸਾਜ਼ੀ ਕਰਨ ਲਈ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਯਤਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬਿਰਾਜਮਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਉੱਤਰ ਦੀਆਂ ਪਾਸੀਆਂ ਹੈ। ਉਹ ਰੇਖਾ, ਜੋ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਰਖਣ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਰਖਣ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਦੀ ਰੇਖਾ ਦੇ ਸਮਾਂਤਰ ਚੱਲਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਤੀਜੀ ਗਵਾਹੀ ਰੱਖਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ੈਤਾਨ ਉੱਤਰ ਦਾ ਉਹ ਰਾਜਾ ਬਣਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਈਸਾ ਪੂਰਵ 723 ਵਿੱਚ, ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਅਸ਼ੂਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਛੱਬੀ ਦੇ “ਸੱਤ ਵਾਰਾਂ” ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਦਸ ਰਾਜਾਂ ਨੂੰ ਗੁਲਾਮੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਦੋ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, 538 ਵਿੱਚ, ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਉਸ ਬਿੰਦੂ ‘ਤੇ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਬੁਤਪਰਸਤ ਰੋਮ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਨੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਨੂੰ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਫਿਰ ਹੋਰ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਦੋ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਉੱਤਰ ਦਾ ਆਤਮਿਕ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਦੋ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਉਹ ਦੂਜਾ ਸਮਾਂ 1798 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਉੱਤਰ ਦੇ ਆਤਮਿਕ ਰੋਮੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਾਰਕ ਘਾਉ ਲੱਗਾ। ਜਦੋਂ 1798 ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਮਾਰਕ ਘਾਉ ਲੱਗਾ, ਤਦ ਉਹ ਮਨੁੱਖੀ ਪਰਖ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਅੰਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਪੁਨਰਜੀਵਿਤ ਪਾਪਾਈ ਸੱਤਾ ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਅਤੇ ਸਦਾ ਲਈ ਆਪਣੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਅਤੇ ਉਹ ਮਹਿਮਾਮਈ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਵਿੱਚ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਆਪਣੇ ਰਾਜਸੀ ਡੇਰੇ ਲਗਾਏਗਾ; ਤਦ ਵੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੇਗਾ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਉਸ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ। ਅਤੇ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਮੀਕਾਏਲ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਸਰਦਾਰ ਜੋ ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਖੜ੍ਹਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਕਲੇਸ਼ ਦਾ ਐਸਾ ਸਮਾਂ ਆਵੇਗਾ, ਜਿਹੋ ਜਿਹਾ ਕਿਸੇ ਕੌਮ ਦੇ ਹੋਣ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਉਹ ਛੁਡਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਦਾਨੀਏਲ 11:45, 12:1.
ਲੈਵੀਅਨ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਛੱਬੀ ਦੇ “ਸੱਤ ਸਮੇਂ,” ਜੋ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਪੰਜ ਸੌ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ, 723 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਅੱਸ਼ੂਰ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਜੋਂ ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ “ਉੱਤਰੀ” ਰਾਜ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਅੱਸ਼ੂਰ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ ਤੱਕ, ਮੂਰਤੀਪੂਜਕਤਾ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ—ਦਾਨੀਏਲ 8:13 ਦੀ “ਸੈਨਾ”—ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਰੌਂਦਿਆ। 538 ਵਿੱਚ, ਉੱਤਰ ਦਾ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਰੋਮੀ ਰਾਜਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਅਨੁਸਾਰ ਉੱਤਰ ਦੇ ਆਤਮਿਕ ਰੋਮੀ ਰਾਜੇ ਦੁਆਰਾ ਜਿੱਤਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਿਕ ਇਸਰਾਏਲ ਨੂੰ ਹੋਰ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਰੌਂਦਿਆ। ਰੌਂਦੇ ਜਾਣ ਦਾ ਦੂਜਾ ਅਰਸਾ 1798 ਵਿੱਚ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਉੱਤਰ ਦੇ ਆਤਮਿਕ ਰੋਮੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਘਾਤਕ ਜ਼ਖ਼ਮ ਲੱਗਿਆ।
ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਦੀ ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ ਕੇਂਦਰੀ ਬਿੰਦੂ ਸਲੀਬ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮੌਤ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ ਦੀ ਬਣਤਰ ਦੀ ਪਰਖ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਅਵਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੇਂਦਰੀ ਬਿੰਦੂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੌਤ ਹੈ। ਉੱਤਰ ਦੇ ਨਕਲੀ ਰਾਜੇ ਦੀ ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ ਕੇਂਦਰੀ ਬਿੰਦੂ ਉੱਤਰ ਦੇ ਅਸਲੀ ਰੋਮੀ ਰਾਜੇ ਦੀ ਮੌਤ ਹੈ।
ਇਹ ਰੇਖਾਵਾਂ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਤਿੰਨ ਗਵਾਹਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੀ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਕ੍ਰਮਿਕ ਮਿਆਦਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਹਰ ਕੇਂਦਰੀ ਬਿੰਦੂ ਸਰੀਰਕ ਮੌਤ ਦੁਆਰਾ, ਜਾਂ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਕਿਸੇ ਰਾਜ ਦੀ ਮੌਤ ਦੁਆਰਾ, ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਮਸੀਹ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਕੇਂਦਰੀ ਬਿੰਦੂ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਅਤੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਸੀ। ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਕੇਂਦਰੀ ਬਿੰਦੂ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਮੌਤ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਛੇਵਾਂ ਰਾਜ ਹੈ। ਉੱਤਰ ਦੇ ਜਾਲਸਾਜ਼ ਰਾਜੇ ਦੀ ਰੇਖਾ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਕੇਂਦਰੀ ਬਿੰਦੂ ਉੱਤਰ ਦੇ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਰੋਮੀ ਰਾਜੇ ਦੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਾ ਚੌਥਾ ਰਾਜ ਹੈ।
ਮਹਾਨ ਵਿਵਾਦ ਵਿੱਚ ਸਿਸਟਰ ਵ੍ਹਾਈਟ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਗਿਆਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਦੋ ਗਵਾਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮਸੀਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਗਵਾਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਦੋ ਸੌ ਸੱਠ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਟਾਟ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਤੱਕ ਨਾ ਉੱਠੇ। “ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਦੋ ਸੌ ਸੱਠ ਦਿਨ” ਅਤੇ “ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ” ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਬਾਰਾਂ ਸੌ ਸੱਠ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਜੰਗਲ-ਕਾਲ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ। ਉਹ ਇੱਕ ਅਧਿਕਾਰ-ਪ੍ਰਦਾਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਟਾਟ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਜੋ ਮੌਤ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਉਸੇ ਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਕਾਲ ਲਈ ਉਹ ਚੁੱਪ ਰਹੇ ਅਤੇ ਮੌਤ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਰਹੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਉਹ ਪਰਖ-ਅਵਧੀ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੀਜੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਜੀ ਉੱਠੇ।
ਇਹ ਚਾਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੇਖਾਵਾਂ ਚਾਰ ਗਵਾਹਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਾਰਾਂ ਗਵਾਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਬਣਤਰ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਹੈ। ਅੱਠ ਅਵਧੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਦੀ ਸਮਾਂ-ਅਵਧੀ—ਸਤੰਬਰ 11, 2001 ਤੋਂ ਜਲਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੱਕ ਦੀ ਅਵਧੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਜੋ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਾਰ ਰੇਖਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਹੈ। ਹਰ ਕੇਂਦਰੀ ਬਿੰਦੂ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਕਿਸਮ ਦੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ ਰੇਖਾਵਾਂ ਮਸੀਹ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ, ਜਾਂ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ। ਬਾਕੀ ਦੋ ਰੇਖਾਵਾਂ ਮਸੀਹ-ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਾਂ ਤਾਂ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਨ ਦੀ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਮਸੀਹ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ।
ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਲੜਾਈ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਜੋੜਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗੇ। ਪਿਆਰੇ ਪਾਠਕ, ਜਾਂ ਸ਼੍ਰੋਤਾ: ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰੋ, ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੋਵੋ, ਇਹ ਗੱਲ ਉਲੇਖਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਜਾਣਕਾਰੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਆਰੰਭ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦੇ ਉਪਯੋਗ ਰਾਹੀਂ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸੇ ਰਾਹੀਂ ਸਮਰਥਿਤ ਅਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੀਗਾ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਹਸਤਾਖਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਹੁਣ ਅਣਮੋਹਰ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਗੁਪਤ ਗੱਲਾਂ ਯਹੋਵਾਹ ਸਾਡੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਹਨ; ਪਰ ਜਿਹੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਸਦਾ ਤੱਕ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਇਸ ਬਿਵਸਥਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨੀਏ। ਵਿਵਸਥਾ ਸਾਰ 29:29.