ਸੜਕ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਪਏ ਸੁੱਕੇ ਹੋਏ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਉਹ ਢਾਂਚੇ, ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ “ਅਵਾਜ਼” ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਲਈ ਸੁਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੰਤੋਖਦਾਤਾ ਆ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਯਿਸੂ ਦੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਜਣ ਦੇ ਵਾਅਦੇ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿੱਚ। ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸਮਝ ਲਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦੇ ਦੇਰੀ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਨ।
“ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਬਾਈਬਲ ਤੋਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਠਹਿਰਾਓ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਹੀ ਸਬੂਤ ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 1843 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਵੱਲ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 1844 ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਆ।” Spiritual Gifts, volume 1, 153.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਮਿੱਲਰਾਈਟਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਐਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਵੀ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਕੇਵਲ ਸੰਤਾਪਦਾਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਹਿਚਾਣ, ਜੋ ਸੰਤਾਪਦਾਤਾ ਦੁਆਰਾ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਪਹਿਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੂੰ ਸੁੱਕੀਆਂ, ਮਰੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਘਾਟੀ ਉੱਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੱਡੀਆਂ ਉੱਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿ, ਹੇ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡਿਓ, ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਸੁਣੋ। ਪ੍ਰਭੂ ਯਹੋਵਾਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਇਉਂ ਫਰਮਾਉਂਦਾ ਹੈ: ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਸਾਹ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਜੀ ਉੱਠੋਗੇ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਸਾਂ ਪਾ ਦਿਆਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਮਾਸ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿਆਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚਮੜੀ ਨਾਲ ਢੱਕ ਦਿਆਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਸਾਹ ਪਾ ਦਿਆਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਜੀ ਉੱਠੋਗੇ; ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣ ਲਵੋਗੇ ਕਿ ਮੈਂ ਹੀ ਯਹੋਵਾਹ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਜਿਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਤਿਵੇਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ; ਅਤੇ ਜਦ ਮੈਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਇੱਕ ਕੰਬਣ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜੁੜ ਗਈਆਂ, ਹਰ ਹੱਡੀ ਆਪਣੀ ਹੱਡੀ ਨਾਲ। ਅਤੇ ਜਦ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਦੇਖੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਨਸਾਂ ਅਤੇ ਮਾਸ ਚੜ੍ਹ ਆਏ, ਅਤੇ ਉੱਪਰੋਂ ਚਮੜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ; ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਹ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ 37:4–8।
“ਸ਼ੋਰ” ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਕੁਆਰੀਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਪਛਾਣਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦੇਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋਏ ਹੋਏ ਲੋਕ ਇਹ ਪਛਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਦੇਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਬਾਈਬਲ ਦੀਆਂ ਹਦਾਇਤਾਂ ਪ੍ਰਚੁਰ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ “ਠੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ” ਵੱਲ ਮੁੜਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਜੋ ਫ਼ਿਲਾਦੇਲਫ਼ੀਆ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਸਭਾਘਰ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੀਮਤੀ ਨੂੰ ਨਿਕੰਮੇ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਖ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਕੀਮਤੀ ਦਾ ਨਿਕੰਮੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਇਹ ਵਿਰੋਧਾਤਮਕ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਭਾਵ ਦੋਹਰਾ ਅਰਥ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਮੈਂ ਇਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਭੇਦ ਆਪਣੇ ਲਈ ਕਈ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿੱਖਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦਾ ਇੱਕ ਲਾਗੂਕਰਨ ਕੀਤਾ। ਮੈਂ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਗਹਿਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਾਲੀ ਗਹਿਣੇ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਕੀਤੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਜੇਮਜ਼ ਵਾਈਟ ਨੇ ਵੀ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦਾ ਇੱਕ ਲਾਗੂਕਰਨ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਉਸ ਲਾਗੂਕਰਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਵਜੋਂ, ਅਤੇ ਜਾਲੀ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਚ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਝੂਠੇ ਲੋਕਾਂ ਵਜੋਂ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇਹ ਜਾਂਚਿਆ ਕਿ ਜੇਮਜ਼ ਵਾਈਟ ਨੇ ਉਸ ਸੁਪਨੇ ਬਾਰੇ ਕੀ ਸਿਖਾਇਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਠੀਕ ਸੀ। ਗਹਿਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਕਲੀ ਗਹਿਣੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗਾਂ ਦਾ; ਪਰ ਗਹਿਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਕਲੀ ਗਹਿਣੇ ਝੂਠੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਦਾ। ਜੇਮਜ਼ ਵਾਈਟ ਨੇ ਮਿਲਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜੇਮਜ਼ ਵਾਈਟ ਉਸ ਸਮੇਂ ਜੀ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਰ ਮੈਂ ਉਸ ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਜੋਂ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਲਾਗੂਕਰਨ ਮਿਲ ਕੇ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਉਹੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਉਹ ਭ੍ਰਮਿਤ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਫੜੇ ਰੱਖਣ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਿੱਟੀ ਝਾੜਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਦੁਆਰਾ ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟੇ ਜਾਣਗੇ, ਉਹਨਾਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਸਮੇਤ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੀ ਸੰਬੰਧਤਾ ਜੋੜ ਬੈਠੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਉਹੀ ਹਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਖਾਂਦੇ ਹਾਂ।
ਜਦੋਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋਏ ਲੋਕ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਦੇਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਤਾਂ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੀਮਤੀ ਨੂੰ ਨਿਕੰਮੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਨਾ ਹੈ।
“ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀ ਕਿਵੇਂ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਦਾ ਉਹ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ? ਸ਼ੈਤਾਨ ਆਪ ਹੀ ਸਵਰਗੀ ਦਰਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭਲੇ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਬੁਰੇ ਦਾ ਵੀ ਗਿਆਨ ਹੈ। ਉਹ ਕੀਮਤੀ ਨੂੰ ਨਿਕੰਮੇ ਨਾਲ ਰਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਉਹ ਗੱਲ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਵਰਗੀ ਚਮਕ ਦੇ ਵਸਤਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲਿਆ ਹੈ, ਕੀ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜੋਤ ਦੇ ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਈਏ? ਪਰਖਣਹਾਰ ਦੇ ਆਪਣੇ ਕਰਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉਸ ਦੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਅਨੁਕੂਲ ਬਣਾਏ ਹੋਏ ਹਨ। ਕੀ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਹਿਕਾਰ ਕਰੀਏ? ਕੀ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਕਰਿੰਦਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਅਤਿ-ਆਵਸ਼ਕ ਸਮਝ ਕੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੀਏ?” Ministry of Healing, 440.
ਕੀਮਤੀ ਅਤੇ ਘਟੀਆ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਭੁੱਲ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਦੋ ਵਰਗਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ।
“‘ਤਥਾਪਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਨੀਂਹ ਅਡੋਲ ਖੜੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਉੱਤੇ ਇਹ ਮੁਹਰ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ, ਜੋ ਕੋਈ ਮਸੀਹ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਕੁਕਰਮ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਵੇ। ਪਰ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਹੀ ਭਾਂਡੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਸਗੋਂ ਲੱਕੜ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਕੁਝ ਆਦਰ ਲਈ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਅਨਾਦਰ ਲਈ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।’ ‘ਵੱਡਾ ਘਰ’ ਕਲੀਸੀਆ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਕਲੀਸੀਆ ਵਿੱਚ ਹੀਨ ਵੀ ਮਿਲਣਗੇ ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਵੀ। ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ ਜਾਲ ਚੰਗਿਆਂ ਅਤੇ ਮਾੜਿਆਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।” Review and Herald, February 5, 1901.
ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਨੂੰ ਇਹ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਮੁੜ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣਾ ਪਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੂਰਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਭ੍ਰਾਂਤ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਖ ਹੋਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਪੂਰਨ ਏਕਤਾ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਉਸ ਕੰਮ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੇ ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਸੰਬੰਧੀ ਦੂਜੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਮੁਹਰਬੰਦ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਸੰਪੰਨ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਜੇ ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਬੋਲਣ ਵੇਲੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ “ਮੂੰਹ” ਹੋਣੇ ਹਨ। ਦਰਸ਼ਨ ਨੇ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵੇਲੇ ਬੋਲਿਆ ਜਦੋਂ ਨਿਆਂ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਇਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵੇਲੇ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਦਰਿੰਦਾ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੀਸਰੇ ਹਾਏ ਦਾ ਨਿਆਂ ਆ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦੁਆਰਾ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੰਮ ਸੰਪੰਨ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪਹਿਰੇਦਾਰਾਂ ਵਜੋਂ ਉੱਚੇ ਉਠਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋਏ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਜਗਾਉਣ ਲਈ ਸੰਤਾਪਨਹਾਰ ਨੂੰ ਭੇਜਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੇ ਇੱਕ ਕੰਮ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਜੇ ਉਹ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਬੁਲਾਰੇ ਬਣਣੇ ਹਨ। ਯਸਾਯਾਹ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹੈ।
ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਕਿੰਨੇ ਸੁਹਾਵਣੇ ਹਨ ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਸੁਨੇਹਾ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਭਲਾਈ ਦੀ ਖੁਸ਼ਖ਼ਬਰੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਸਿਯੋਨ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ! ਤੇਰੇ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਕਰਨਗੇ; ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗਾਉਣਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਜਦ ਯਹੋਵਾਹ ਸਿਯੋਨ ਨੂੰ ਫਿਰ ਬਹਾਲ ਕਰੇਗਾ, ਤਦ ਉਹ ਅੱਖੀਂ ਅੱਖ ਪਾ ਕੇ ਵੇਖਣਗੇ। ਹੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਉਜੜੇ ਹੋਏ ਥਾਵੋ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਫੁੱਟ ਪਵੋ, ਇਕੱਠੇ ਗਾਓ; ਕਿਉਂਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦਾ ਛੁਟਕਾਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਯਸਾਯਾਹ 52:7–9।
ਜੋ “ਚੰਗੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ” ਅਤੇ ਜੋ “ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ,” ਉਹ “ਆਪਣੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਇਕੱਠਿਆਂ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ,” ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ “ਆਮਨੇ-ਸਾਮਨੇ ਵੇਖਣਗੇ।”
“ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਹੋਰ ਵੀ ਵਿਖਾਏ ਗਏ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਜੋੜ ਰਹੇ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੈਂ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਜੋ ਕੁਝ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਉਹ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਦੇਹ ਤੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਖਿੱਚਣ ਅਤੇ ਉਲਝਣ ਪੈਦਾ ਕਰਨ; ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਬਦਨਾਮੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਯਿਸੂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦੂਤ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਿੱਚ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਭ ਇੱਕੋ ਮਨ ਅਤੇ ਇੱਕੋ ਨਿਰਣੇ ਵਾਲੇ ਹੋਣ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਏਕਤਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਗੰਭੀਰ ਅਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੱਚਾਈਆਂ ਬਾਰੇ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਰੱਖਣ, ਸ਼ੈਤਾਨ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਉੱਨਤੀ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਯਿਸੂ ਆਪਣੇ ਸਾਧਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਏਕਤਾ ਵਿੱਚ ਜੋੜਨ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਆਪਣੇ ਸਾਧਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਛਿੱਤਰਾਉਣ ਅਤੇ ਵੰਡ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ‘ਕਿਉਂਕਿ, ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਹੁਕਮ ਦਿਆਂਗਾ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛਾਣਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਛਾਣਨੀ ਵਿੱਚ ਅੰਨ ਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਭੀ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਦਾਣਾ ਵੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗੇਗਾ।’”
“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਮਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਚਰਿਤਰ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਦੂਤ ਨੈਤਿਕ ਮੁੱਲ ਨੂੰ ਤੋਲ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਸਭ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਲੇਖਾ ਰੱਖ ਰਹੇ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਾਮਧਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਦਿਲ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ ਅਤੇ ਉਹ ਆਜ਼ਮਾਏ ਜਾਣਗੇ। ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਜੋ ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਹਨੇਰੇ ਦੀਆਂ ਲੁਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰੇਗਾ, ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਅਕਸਰ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਸੰਦੇਹ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਠੋਕਰਾਂ ਦੇ ਪੱਥਰ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਵਿਧਾਨਾਂ ਅਤੇ ਨਿਆਇਆਂ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕ ਹੋਣ।”
“ਸਾਡੀ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਦਮ-ਦਰ-ਕਦਮ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਰੂਪਾਂਤਰਨ ਲਈ ਯੋਗ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਿੱਛੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਣ ਦੀ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਚਲਾਏ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਹੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਨ। ‘ਇਸ ਲਈ ਜੇ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚਲੀ ਜੋਤ ਹੀ ਹਨੇਰਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਹਨੇਰਾ ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਹੋਵੇਗਾ!’ ਮਨੁੱਖੀ ਮਨ ਨੂੰ ਉਸ ਭ੍ਰਮ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਠੱਗੀ ਧੋਖਾ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦੀ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਮਨੋਭਾਵ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਇਹ ਮੰਨਣ ਕਿ ਉਹ ਸਹੀ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋਤ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਖਿਸਕ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਜੋਤ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਸਾਂਭ ਕੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਹਨੇਰਾ ਹੈ।” ਟੈਸਟਿਮੋਨੀਆਂ, ਖੰਡ 1, 332, 333.
“ਸ਼ੁਭ ਸਮਾਚਾਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ” ਇਹ ਵਾਕਾਂਸ਼ ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ ਉਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵਾਰ ਦੁਹਰਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਵਾਈ ਜਾਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਆਇਤਾਂ ਵੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਯਸਾਯਾਹ ਵੱਲੋਂ ਉਸ ਏਕਤਾ ਦੇ ਵਰਣਨ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਤਦ ਸੰਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕੀਮਤੀ ਨੂੰ ਨੀਚ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਾਗ, ਜਾਗ; ਹੇ ਸਿਓਨ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਧਾਰਣ ਕਰ; ਹੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ, ਪਵਿੱਤਰ ਨਗਰੀ, ਆਪਣੇ ਸੁੰਦਰ ਵਸਤਰ ਪਹਿਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਅੱਗੇ ਤੋਂ ਨਾ ਤਾਂ ਅਸੁੰਨਤ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਅਸ਼ੁੱਧ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਫਿਰ ਕਦੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨਗੇ। ਧੂੜ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਝਾੜ ਦੇ; ਉੱਠ, ਅਤੇ ਬੈਠ ਜਾ, ਹੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ; ਹੇ ਸਿਓਨ ਦੀ ਬੰਧੁਆ ਧੀਏ, ਆਪਣੇ ਗਰਦਨ ਦੇ ਬੰਧਨਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇ। ਯਸਾਯਾਹ 52:1, 2.
ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਪਛਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਦੇਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਯਸਾਯਾਹ ਉਹਨਾਂ ਹੀ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, “ਜਾਗ, ਜਾਗ।” ਉਹ ਜਾਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਅਵਸਥਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕਲੀਸੀਆ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਕੋਈ ਅਖਤਨਾਸ਼ੁਦਾ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕੀਮਤੀ ਅਤੇ ਨਿਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਸੰਪੂਰਨ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋਣਗੇ। “ਪ੍ਰਭੂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਕਲੀਸੀਆ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਨਿਆਂ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਹੋਰ ਵੱਧ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਉਣ।”
“ਅਸੀਂ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਦੇ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਅੰਤ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਹੈ, ਜਿੰਨਾ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਨੇੜੇ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਹ ਗੰਭੀਰ ਭਾਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਦਿਲੋ-ਜਾਨ ਨਾਲ ਖੋਜਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਰੱਖਾਂ। ਬਹੁਤੇ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਪਏ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਰੀਰਕ ਸੁਸਤ ਨੀਂਦ ਤੋਂ ਜਗਾਉਣ ਲਈ ਕੀ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਪ੍ਰਭੂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਨਿਆਂ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਪੈਣ।
“‘ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਦੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਠਹਿਰ ਸਕੇਗਾ? ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ ਤਾਂ ਕੌਣ ਖੜਾ ਰਹਿ ਸਕੇਗਾ? ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੋਨਾ-ਚਾਂਦੀ ਸੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧੋਬੀਆਂ ਦੇ ਸਾਬਣ ਵਰਗਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹ ਚਾਂਦੀ ਨੂੰ ਸੁੱਧ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਬੈਠੇਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਵਾਂਗ ਪਰਖ ਕੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਧਰਮੀਪਣ ਵਿੱਚ ਯਹੋਵਾਹ ਲਈ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਣ।’”
“ਮਸੀਹ ਹਰ ਇਕ ਝੂਠੇ ਆਡੰਬਰ ਦੇ ਲਿਬਾਸ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦੇਵੇਗਾ। ਸੱਚੇ ਦਾ ਖੋਟੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵੀ ਮਿਲਾਪ ਉਸ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ। ‘ਉਹ ਸੋਨਾ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਹੈ,’ ਜੋ ਕੀਮਤੀ ਨੂੰ ਨਿਕੰਮੇ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਮੈਲ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ।
“ਲੇਵੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕੰਮ ਲਈ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਅਲੱਗ ਰੱਖੇ ਗਏ ਹਨ। ਹਰ ਸੱਚਾ ਮਸੀਹੀ ਪੁਰੋਹਿਤਾਈ ਪਹਿਚਾਣ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਅੱਗੇ ਆਪਣੇ ਸਵਰਗੀ ਪਿਤਾ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰੇ। ਉਸ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਚਨਾਂ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਾਨ ਧਰਨਾ ਹੈ, ‘ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਸੰਪੂਰਨ ਹੋਵੋ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡਾ ਪਿਤਾ ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਹੈ ਸੰਪੂਰਨ ਹੈ।’”
“‘ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਦਾ ਭੈ ਮੰਨਦੇ ਹੋ, ਧਰਮ ਦਾ ਸੂਰਜ ਆਪਣੀਆਂ ਪੰਖਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗਿਆਈ ਲੈ ਕੇ ਚੜ੍ਹੇਗਾ; ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੋਗੇ ਅਤੇ ਥਾਣੇ ਦੇ ਬੱਛਿਆਂ ਵਾਂਗ ਪਲੋਗੇ-ਫੁੱਲੋਗੇ। ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਰੌਂਦੋਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਸ ਦਿਨ ਮੈਂ ਇਹ ਕਰਾਂਗਾ, ਉਸ ਦਿਨ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਤਲਿਆਂ ਹੇਠ ਸੁਆਹ ਹੋਣਗੇ, ਸੈਨਾਂ ਦਾ ਯਹੋਵਾਹ ਆਖਦਾ ਹੈ।’
“‘ਮੇਰੇ ਸੇਵਕ ਮੂਸਾ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖੋ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਹੋਰੇਬ ਵਿੱਚ ਸਮੂਹ ਇਸਰਾਏਲ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਧੀਆਂ ਅਤੇ ਨਿਆਉਂ ਸਮੇਤ ਆਗਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਵੇਖੋ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਦਿਨ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਭਵਿੱਖਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਐਲੀਆਹ ਨੂੰ ਭੇਜਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵੱਲ, ਅਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਵੱਲ ਫੇਰ ਦੇਵੇਗਾ, ਅਜਿਹਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਮੈਂ ਆ ਕੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਮਾਰਾਂ।’” Review and Herald, November 8, 1906.
ਜੋ ਲੋਕ ਝੂਠੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਫੜੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਵੱਖ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਦੀ ਹੋਈ “ਆਵਾਜ਼” ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਰਚਨਾਤਮਕ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ “ਸੋਨੇ” ਤੋਂ ਵੱਖ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਦੀ ਹੋਈ “ਆਵਾਜ਼” ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਲਾਓਦਿਕਿਆਈ ਹੀ ਬਣੇ ਰਹਿਣਗੇ, ਠੀਕ ਉਸ ਬਿੰਦੂ ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਲਾਓਦਿਕਿਆ ਫਿਲਾਡੈਲਫੀਆ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਕੀਮਤੀ ਨੂੰ ਨਿਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਲਗਭਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਵਾਚਾ ਦੇ ਦੂਤ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ ਜੋ ਅਚਾਨਕ ਲੇਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਲਈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਿਯੋ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਰਹੇ ਹੋ, ਕੇਵਲ ਮੇਰੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਧ, ਡਰ ਅਤੇ ਕੰਬਣ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਉਧਾਰ ਸਿਰੇ ਚੜ੍ਹਾਓ। ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੀ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਲੇ ਮਨੋਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਇੱਛਾ ਵੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਰਮ ਵੀ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਕੁਝ ਬਿਨਾ ਕੁੜਕੁੜਾਹਟ ਅਤੇ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਦੇ ਕਰੋ; ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਕਪਟ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੰਤਾਨ, ਟੇਢੀ ਅਤੇ ਭ੍ਰਸ਼ਟ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬੇਇਲਜ਼ਾਮ ਠਹਿਰੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜੋਤੀਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋ। ਫਿਲਿੱਪੀਆਂ 2:12–15.
ਯਿਰਮਿਆਹ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬੋਲਣਹਾਰ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਕੀਮਤੀ ਨੂੰ ਹੀਣ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰੇ। ਇਹ ਗੱਲ ਕਿ ਯਿਰਮਿਆਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਹ ਸਲਾਹ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਇਸ ਕੰਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਲੈਣਾ ਚੁਣੇ, ਤਾਂ ਸਾਂਤਵਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਸ ਲਈ ਉਪਲਬਧ ਸੀ।
“ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ, ਇੱਕ ਸਾਂਝੀ ਕਾਰਵਾਈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪੀ ਪਾਪੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਹਿਕਾਰ ਹੋਣਾ ਹੈ। ਚਰਿੱਤਰ ਵਿੱਚ ਸਹੀ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਲਈ ਇਹ ਅਤਿਆਵਸ਼ਕ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਗੰਭੀਰ ਯਤਨ ਕਰਨੇ ਹਨ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰਨਤਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਰੋਕਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖੀ ਯਤਨ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਦਿਵਿਆ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਉਹ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਦਾ ਨਹੀਂ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰਖ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪ੍ਰਤੀਰੋਧ ਮਨੁੱਖ ਵੱਲੋਂ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਲੈਣੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਅਨੰਤ ਗਿਆਨ, ਕਰੁਣਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ; ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀ, ਪਾਪਮਯਤਾ, ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਬੇਬਸੀ ਹੈ।”
“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਆਪ ਹੀ ਅਧਿਕਾਰ ਰੱਖੀਏ। ਪਰ ਉਹ ਸਾਡੀ ਸਹਿਮਤੀ ਅਤੇ ਸਹਿਕਾਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਸਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਦਿਵਿਆ ਆਤਮਾ ਉਹਨਾਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਅਤੇ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਉਦੇਸ਼ਾਂ, ਇੱਛਾਵਾਂ ਅਤੇ ਰੁਝਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸੁਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਸਕਦੇ; ਪਰ ਜੇ ਅਸੀਂ ‘ਇੱਛੁਕ ਬਣਾਏ ਜਾਣ ਲਈ ਇੱਛੁਕ ਹੋਈਏ,’ ਤਾਂ ਮੁਕਤਿਦਾਤਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ, ‘ਕਲਪਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਹਰ ਉਸ ਉੱਚੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਢਾਹ ਦੇਣਾ, ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੀ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਕੈਦ ਕਰ ਲਿਆਉਣਾ।’ 2 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ 10:5।” ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ, 482।
ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਗਿਆਰਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ, ਜਦੋਂ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਮਰੀਆਂ ਪਈਆਂ ਹਨ, ਇੱਕ “ਉਜਾੜ” ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਅਤੇ “ਉਜਾੜ” ਲੈਵੀਅਨ ਛੱਬੀ ਦੇ “ਸੱਤ ਕਾਲਾਂ” ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਖ਼ਿਲਰੇਪਣ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ “ਜਾਗਣਾ” ਹੈ ਅਤੇ “ਧੂੜ ਝਾੜ ਦੇਣੀ” ਹੈ। ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, “ਪ੍ਰਭੂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਕਲੀਸਿਆ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਨਿਆਂ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਗਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਪੈਣ।”
“ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਕਲੀਸਿਆ” ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਉਹ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਦੀ ਉਸ ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਉਲੇਖ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ “ਕੀਮਤੀ ਨੂੰ ਘਟੀਆ ਤੋਂ” ਵੱਖ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਮਲਾਕੀ ਦੇ ਤੀਜੇ ਅਧਿਆਇ ਨਾਲ ਵੀ ਜੋੜਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਦੂਤ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਦੂਤ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੂਤ ਜੋ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਯਸਾਯਾਹ ਦੀ ਉਹ “ਅਵਾਜ਼ ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਦੀ ਹੈ” ਹੈ। ਵਾਅਦੇ ਦਾ ਦੂਤ ਮਸੀਹ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਅਦੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜੋ “ਲੇਵੀਆਂ” “ਵਾਂਗ,” “ਉਸ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕੰਮ ਲਈ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਅਲੱਗ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।” ਫਿਰ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਯਾਜਕਾਂ ਵਜੋਂ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਦਾ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਉਧਰਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, “ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਸਿਧ ਹੋਵੋ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡਾ ਪਿਤਾ ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ ਸਿਧ ਹੈ।”
ਇੱਕ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ ਜੋ ਦੇਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਕੋਲ ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਲਈ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕੰਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ “ਉਸ ਦੇ ਨਿਆਂ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਹੋਰ ਵੱਧ ਪ੍ਰਗਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਢਹਿਣ” ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਕਲੀਸੀਆ ਰੱਖੇਗਾ। ਉਸ ਦੇ ਨਿਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਪਰ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵੇਲੇ, “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਨਿਆਂ” ਢਹਿਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਉਹ ਨਿਆਂ “ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਦਇਆ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ।” ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਦਇਆ ਨਹੀਂ ਜੋ ਲੋੜੀਂਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਉਹ “ਨਿਆਂ,” ਜੋ “ਹੋਰ ਵੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਆ ਪੈਂਦੇ ਹਨ,” ਅਜਿਹੇ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ। ਉਹ ਇੱਕ ਸੰਕੇਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਉਹਨਾਂ ਨਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਹੋਈ ਅਫ਼ਰਾਤਫ਼ਰੀ ਅਤੇ ਉਲਝਣ ਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਵਰਤਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭੇਦ-ਰੇਖਾ ਖਿੱਚੀ ਜਾਵੇ ਜੋ “ਜਾਲੀ ਆਰਾਮ ਦੇ ਦਿਨ” ਨੂੰ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ “ਵਿਵੇਕਪੂਰਵਕ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸੱਬਥ ਨੂੰ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ,” ਕਿਉਂਕਿ ਇਹੀ ਇਕੱਲਾ ਢੰਗ ਹੈ ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ “ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।” ਉਹ ਨਿਆਂ ਜੋ ਸੰਕੇਤ ਹਨ, ਉਹ ਪਿਛੋਕੜ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਉਹਨਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਧੁੱਜੇ ਨੂੰ ਪਛਾਣਣ ਲਈ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਸਤੇ ਵਰਤਦਾ ਹੈ।
ਪਰ ਸਿਸਟਰ ਵਾਈਟ ਕੇਵਲ ਮਲਾਕੀ ਦੇ ਤੀਜੇ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਹੀ ਹਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ; ਉਹ ਮਲਾਕੀ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਚੌਥੇ ਅਧਿਆਇ ਦੀਆਂ ਸਮਾਪਤੀ ਆਇਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਉਸ “ਆਵਾਜ਼” ਦਾ ਉਲੇਖ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਵਾਚਾ ਦੇ ਦੂਤ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਉਹ ਸਮਾਪਤੀ ਆਇਤਾਂ ਵਾਚਾ ਦੇ ਦੂਤ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਹਨ; ਉਹ ਮੂਸਾ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਣ, ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਬੱਚਿਆਂ ਵੱਲ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਵੱਲ ਫੇਰਣ ਬਾਰੇ ਹਨ। “ਆਵਾਜ਼” ਪਹਿਲਾਂ ਮਸੀਹ ਲਈ, ਵਾਚਾ ਦੇ ਦੂਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਆਪਣੇ ਨਿਰਾਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਝੰਡੇ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਸਕਣ। ਫਿਰ ਮਲਾਕੀ “ਆਵਾਜ਼” ਦੇ ਕੰਮ ਦੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪੱਖ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਹ “ਪਿਉਆਂ ਦੇ ਦਿਲ ਬੱਚਿਆਂ ਵੱਲ, ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਦਿਲ ਆਪਣੇ ਪਿਉਆਂ ਵੱਲ ਫੇਰ ਦੇਵੇਗਾ,” ਅਤੇ ਉਹ ਇਹ ਕੰਮ ਹੋਰੇਬ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਬਿਵਸਥਾ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਕਰੇਗਾ। ਇਲਿਆਹ, ਜੋ ਯਸਾਯਾਹ ਦੀ “ਅਵਾਜ਼” ਵੀ ਹੈ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇਗਾ। ਇਹ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਪਾਪ ਦੀ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਹੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ ਹੋਰੇਬ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਬਿਵਸਥਾ ਦਾ ਉਲੰਘਣ। ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਇਲਿਆਹ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਉਹੀ ਤੱਤ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਯਹੂਦੀਆ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, “ਤੋਬਾ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੁਰਗ ਦਾ ਰਾਜ ਨੇੜੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।” ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉਹੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਬਾਰੇ ਨਬੀ ਯਸਾਯਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, “ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਰਸਤਾ ਤਿਆਰ ਕਰੋ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਡੰਡੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਕਰੋ।” ਅਤੇ ਉਸੇ ਯੂਹੰਨੇ ਦੇ ਊਂਠ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਸਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਦੇ ਗੇਰੇ ਚਮੜੇ ਦਾ ਪੱਟਾ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਭੋਜਨ ਟਿੱਡੀਆਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਸ਼ਹਿਦ ਸੀ। ਤਦ ਯਰੂਸ਼ਲਮ, ਸਾਰਾ ਯਹੂਦੀਆ ਅਤੇ ਯਰਦਨ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦਾ ਸਾਰਾ ਇਲਾਕਾ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਨਿਕਲ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਇਕਰਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਯਰਦਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਤੋਂ ਬਪਤਿਸਮਾ ਲੈਣ ਲੱਗੇ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਫਰੀਸੀਆਂ ਅਤੇ ਸਦੂਕੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਪਤਿਸਮੇ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਓ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਭੱਜਣ ਲਈ ਕਿਸ ਨੇ ਚੇਤਾਇਆ?”
ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਤੋਬਾ ਦੇ ਯੋਗ ਫਲ ਪੈਦਾ ਕਰੋ; ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਹਿਣ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਨਾ ਕਰੋ, ਅਸੀਂ ਅਬਰਾਹਾਮ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਿਤਾ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੱਥਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅਬਰਾਹਾਮ ਲਈ ਸੰਤਾਨ ਖੜੀ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ। ਅਤੇ ਹੁਣ ਵੀ ਕੁਹਾੜੀ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਉੱਤੇ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਹਰ ਉਹ ਦਰੱਖਤ ਜੋ ਚੰਗਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦਾ, ਵੱਢਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੋਬਾ ਲਈ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਪਰ ਜੋ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲੋਂ ਵਧ ਸਮਰੱਥ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਜੁੱਤੀ ਉਠਾਉਣ ਦੇ ਭੀ ਮੈਂ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਾਂ; ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਵੇਗਾ। ਜਿਸ ਦਾ ਛੱਜ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਖਲਿਹਾਣ ਨੂੰ ਭਲੀ ਭਾਂਤਿ ਸਾਫ਼ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕਣਕ ਨੂੰ ਭੰਡਾਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇਗਾ; ਪਰ ਭੁੱਸ ਨੂੰ ਉਹ ਅਣਬੁਝਣ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜ ਦੇਵੇਗਾ। ਮੱਤੀ 3:1–12।
ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦੇ “ਜੰਗਲ” ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਭ ਨਬੀ ਉਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲੋਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪ ਰਹੇ ਸਨ, ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਵੱਧ ਬੋਲਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਤੋਬਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੁਰਗ ਦਾ ਰਾਜ ਨੇੜੇ ਸੀ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪਰਕਾਸ਼ ਤਦ ਖੁੱਲ੍ਹਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ “ਸਮਾਂ ਨੇੜੇ ਹੈ।” ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ “ਅਵਾਜ਼” ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਯਿਸੂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਇਲਿਆਹ ਵੀ ਸੀ।
ਕਿਉਂਕਿ ਸਭ ਨਬੀਆਂ ਅਤੇ ਬਿਵਸਥਾ ਨੇ ਯੂਹੰਨਾ ਤੱਕ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ। ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਇਹੀ ਐਲੀਆਹ ਹੈ, ਜੋ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਜਿਸ ਦੇ ਸੁਣਨ ਲਈ ਕੰਨ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਣੇ। ਮੱਤੀ 11:13–15।
ਯਿਸੂ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਪਹਿਚਾਣ ਇੱਕ ਪਰਖ ਸੀ। ਉਹ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “if ye will receive it”. ਫਿਰ ਯਿਸੂ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, “He that hath ears to hear, let him hear.” ਉਹ ਕੀ ਸੁਣੇ? ਉਹ ਇਹ ਸੁਣੇ ਕਿ ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਨੇਮ ਦੇ ਦੂਤ ਲਈ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਆਲੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੰਕੇਤਕ ਨਿਆਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰੇ।
ਯੂਹੰਨਾ “ਊਂਟ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਦਾ ਪਹਿਰਾਵਾ ਪਹਿਨਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਉੱਤੇ ਚਮੜੇ ਦਾ ਪੱਟਾ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਭੋਜਨ ਟਿੱਡੀਆਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਸ਼ਹਿਦ ਸੀ।” ਉਸ ਦਾ “ਭੋਜਨ” ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ “ਟਿੱਡੀਆਂ” ਸ਼ਬਦ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠਾ ਸੀ। ਜੋ ਮਿੱਠਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਸ ਨੇ ਖਾਧਾ ਸੀ, ਉਹ “ਜੰਗਲੀ” ਅਰਬੀ ਖੋਤੇ ਬਾਰੇ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਉਸ ਜੰਗਲੀ ਅਰਬੀ ਖੋਤੇ ਦਾ ਮਿੱਠਾ ਸੰਦੇਸ਼, ਜਿਸ ਨੂੰ “ਟਿੱਡੀਆਂ” ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪਹਿਰਾਵੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਊਂਟ ਵੀ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ। “ਟਿੱਡੀਆਂ” ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਵਰਤਣਾ ਬਚਨ ਨੂੰ ਤੋੜ-ਮਰੋੜ ਕੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਜੋ ਭੋਜਨ ਖਾਧਾ ਸੀ, ਉਹ ਕੀੜਿਆਂ ਦੀ ਬਜਾਏ ਟਿੱਡੀ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ। “ਟਿੱਡੀਆਂ” ਸ਼ਬਦ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਕਿਸੇ ਭੌਤਿਕ ਭੋਜਨ ਦੇ ਖਾਣੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਰਸਾ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਆਹਾਰ ਉਸ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਖਾਧਾ ਸੀ।
ਉਸ ਦਾ ਕਮਰਬੰਦ ਹਬੱਕੂਕ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ “ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ” ਸੀ। ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਪਹਿਲੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ, ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੇ ਦੇਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚਾਰਟਾਂ ਉੱਤੇ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਐਡਵੈਂਟਿਜ਼ਮ ਦੀਆਂ ਨੀਂਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਹਬੱਕੂਕ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਕਮਰਬੰਦ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਸੱਚਾਈਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਦਰਸ਼ਨ ਅਜੇ ਨਿਯਤ ਸਮੇਂ ਲਈ ਹੈ, ਪਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਬੋਲੇਗਾ ਅਤੇ ਝੂਠਾ ਨਹੀਂ ਠਹਿਰੇਗਾ; ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਦੇਰ ਕਰੇ, ਤਦ ਵੀ ਇਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਆਵੇਗਾ, ਇਹ ਦੇਰ ਨਹੀਂ ਲਾਏਗਾ। ਵੇਖ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਫੂਲ ਗਈ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਿੱਧੀ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਧਰਮੀ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਜੀਵੇਗਾ। ਹਬੱਕੂਕ 2:3, 4.
ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਜਿਸ ਨੇ “ਆਵਾਜ਼” ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਕਮਰਬੰਦ ਵਾਂਗ ਇਕੱਠੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਉਹ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਕਹਾਣੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਜੋ ਦੇਰ ਲਗਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਬੋਲੇਗਾ। ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹੀ ਨਿਕੰਮੇ ਦੇ, ਜਿਸ ਦੀ “ਆਤਮਾ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਫੂਲ ਗਈ ਹੈ,” ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਦੇ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੁਆਰਾ ਧਰਮੀ ਠਹਿਰਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਵਿਚਕਾਰ ਭੇਦ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੁਆਰਾ ਧਰਮੀ ਠਹਿਰਾਇਆ ਜਾਣਾ ਹੀ ਉਹ ਕਮਰਬੰਦ ਹੈ ਜੋ “ਆਵਾਜ਼” ਨੇ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਧਰਮਿਕਤਾ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਦਾ ਕਮਰਬੰਦ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗਤਾ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕੁੱਖਾਂ ਦਾ ਕਮਰਬੰਦ ਹੋਵੇਗੀ। ਯਸਾਯਾਹ 11:5.
ਜਦੋਂ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੀ “ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਦੀ ਆਵਾਜ਼” ਆਈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਹੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੀ ਜੋ 11 ਸਤੰਬਰ, 2001 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਲਿਆਹ ਵੱਲੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼, ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਮੁਰਦੀਆਂ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਲਈ, ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਸਲਾਮ “ਸੰਕੇਤਕ ਨਿਆਇਆਂ” ਹੈ, ਜੋ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹੋਰ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਧਰਮਿਕਤਾ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਪਿੱਠਭੂਮੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਧਰਮੀ ਦਾ ਮਾਰਗ ਸਿੱਧਾਈ ਹੈ; ਹੇ ਅਤਿ ਸਿੱਧੇ, ਤੂੰ ਧਰਮੀ ਦੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਤੋਲਦਾ ਹੈਂ। ਹਾਂ, ਹੇ ਯਹੋਵਾਹ, ਤੇਰੇ ਨਿਆਉਆਂ ਦੇ ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਉਡੀਕ ਕੀਤੀ ਹੈ; ਸਾਡੀ ਆਤਮਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਵੱਲ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਵੱਲ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਤੈਨੂੰ ਲੋਚਿਆ ਹੈ; ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਅੰਦਰਲੀ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਸਵੇਰੇ ਖੋਜਾਂਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਤੇਰੇ ਨਿਆਉ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵਸਨੀਕ ਧਰਮ ਸਿੱਖਦੇ ਹਨ। ਯਸਾਯਾਹ 26:7–9.
ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਇਲਿਆਹ ਸੀ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦੀ “ਉਜਾੜ” ਵਿੱਚ ਦੀ “ਆਵਾਜ਼” ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਐਡਵੈਂਟਵਾਦ ਦੀ ਚੌਥੀ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਨੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਤਮਾਂ ਉੱਚੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਆਤਮਿਕ ਵਿਰਾਸਤ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ ਆਉਣ ਹੀ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਚੌਥੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਜਿਹੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਉਲਟ ਹੈ। ਉਹ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਹਨ, ਤਥਾਪਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਬਰਾਹਾਮ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਦਲੀਲ ਦੇ ਸਕਣ ਕਿ ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮੇਮਨੇ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਹਨ। ਮੇਮਨੇ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਪਤਰਸ ਦੀ ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਪੀੜ੍ਹੀ ਹੈ; ਉਹ ਉਹੀ ਹਨ ਜੋ ਮੇਮਨੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਿੱਥੇ ਕਿਤੇ ਵੀ ਉਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੁਰਦੇ ਹਨ।
ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਸਪਸ਼ਟ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੁਣਨ ਆਏ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਨ ਫਿਰਾਇਆ ਅਤੇ ਬਪਤਿਸਮਾ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇੱਕ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਆਵੇਗਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਖਲਿਹਾਣ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇਗਾ। ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਵਾਚਾ ਦਾ ਦੂਤ ਹੈ; ਉਹ “ਧੂੜ ਝਾੜਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ” ਹੈ ਜੋ ਜਾਲੀ ਸਿੱਕਿਆਂ ਅਤੇ ਜਵਾਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਖਿੜਕੀ ਰਾਹੀਂ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਸਲੀ ਜਵਾਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਫਿਰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਨਾਲੋਂ ਦੱਸ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਚਮਕਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਵਿਲੀਅਮ ਮਿਲਰ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਦੂਤ ਦੀ ਚਲਚਲਾਹਟ ਵਿੱਚ ਅਸਲੀ ਜਵਾਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਦੂਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਲਾਓਦੀਕੀਆਈ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਬਰਾਹਾਮ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸੇ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧਾ ਅਤੇ ਨਿਰਭੀਕ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਇਲਿਆਹ ਦਾ ਕੰਮ ਪਿਤਿਆਂ ਦੇ ਦਿਲ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵੱਲ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਪਿਤਿਆਂ ਵੱਲ ਫੇਰਣਾ ਸੀ। ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਦੇ ਬਾਈਬਲੀ ਲਾਗੂਕਰਨ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਉਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸੇ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਉਪਚਾਰ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਹੋਏ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਿਆਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੋਬਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਅਤੇ ਪਿਤਿਆਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਜੰਗਲ-ਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਮੰਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਜਾਣਗੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਬਦੀ ਦੇ ਕਾਰਣ ਘੁਲਦੇ ਜਾਣਗੇ; ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਉ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੀਆਂ ਬਦੀਆਂ ਦੇ ਕਾਰਣ ਵੀ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਘੁਲਦੇ ਜਾਣਗੇ। ਜੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਬਦੀ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਉ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੀ ਬਦੀ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਉਸ ਅਪਰਾਧ ਨੂੰ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੀਤਾ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚੱਲੇ; ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਮੈਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚੱਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਇਆ; ਜੇ ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਸੁੰਨਤ ਦਿਲ ਨਿਮਾਣੇ ਹੋ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਉਹ ਤਦ ਆਪਣੀ ਬਦੀ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਨੂੰ ਮੰਨ ਲੈਣ: ਤਾਂ ਮੈਂ ਯਾਕੂਬ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਵਾਚਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਇਸਹਾਕ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਵਾਚਾ ਨੂੰ ਵੀ, ਅਤੇ ਅਬਰਾਹਾਮ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਵਾਚਾ ਨੂੰ ਵੀ ਮੈਂ ਯਾਦ ਕਰਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਾਂਗਾ। ਲੇਵੀਆਂ 26:39–42.
ਸ਼ਾਪ ਇਸ ਲਈ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਬਤਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ ਸੀ।
ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਏਲੀਆ ਸੀ, ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਣ ਵਾਲੀ “ਆਵਾਜ਼” ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ। ਉਹ ਮਰੇ ਹੋਏ ਸੁੱਕੇ ਹੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਹੋਰੇਬ ਵਿੱਚ ਮੂਸਾ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ “ਯਾਦ” ਕਰਨ ਲਈ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਐਸਾ ਕਰਦੇ, ਤਾਂ ਵਾਅਦੇ ਦਾ ਦੂਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਵਾਅਦੇ ਨੂੰ “ਯਾਦ” ਕਰੇਗਾ। ਪਰ ਕੇਵਲ ਤਦ ਹੀ, ਜੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉਲੰਘਣਾਂ ਨੂੰ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਦਰਸਾਉਣ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੀਤੀਆਂ ਸਨ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ “ਵਿਰੁੱਧ” ਚੱਲਦੇ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ “ਵਿਰੁੱਧ” ਚੱਲਦਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਮੰਨਣਾ ਪੈਣਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਪਈਆਂ ਮਰੀਆਂ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਸੀ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੈਰੀ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਵੈਰੀ ਦਾ ਦੇਸ਼ ਮੌਤ ਹੈ।
ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਵੀ ਉੱਤਰਣਾ ਪਵੇਗਾ ਕਿ “ਜੰਗਲ” ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਉਹ “ਆਵਾਜ਼” ਕੌਣ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਭੱਜਣ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸ ਨੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ?”
ਅਸੀਂ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।
“ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੇਵਕ ਨੂੰ ਇਹ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ: ‘ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰ, ਰੋਕ ਨਾ, ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੁਰਹੀ ਵਾਂਗ ਉੱਚੀ ਕਰ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਪਰਾਧ, ਅਤੇ ਯਾਕੂਬ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਵਿਖਾ।’ ਪ੍ਰਭੂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਬਾਰੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: ‘ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਮੈਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਮਾਰਗਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਐਸੀ ਕੌਮ ਜੋ ਧਰਮੀ ਕਰਮ ਕਰਦੀ ਹੋਵੇ।’ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਐਸੇ ਲੋਕ ਹਨ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀ ਹੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਵਿੱਚ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੇਵਕ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਪਰਾਧ ਵਿਖਾਵੇ। ਹਰ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕੰਮ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੈ।” Testimonies, volume 5, 299.