ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ - ਨੰਬਰ ਪੰਜ

ਯਸਾਯਾਹ ਚਾਲੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸਤਾਰਾਂ ਪਦਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਪਏ ਸਨ, ਜਦਕਿ ਸੰਸਾਰ ਆਨੰਦ ਮਣਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸਾਰੇ ਨਬੀ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਹੜੀਆਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਘਟਨਾਵਾਂ ਉਹ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਦਾ ਹੀ ਹੋਰ ਨਬੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਗੜਬੜ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਸਾਂਤਵਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਣਹੋਣ ਵਿੱਚ ਭੇਜਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਯਸਾਯਾਹ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਕਥਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਛੱਬੀ ਅਧਿਆਇਆਂ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਪਹਿਲੇ ਵਾਕ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਪਹਿਲੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। “ਤੁਸੀਂ ਧੀਰਜ ਦਿਓ, ਤੁਸੀਂ ਧੀਰਜ ਦਿਓ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ, ਤੁਹਾਡਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਖਦਾ ਹੈ।” ਪਹਿਲੇ ਉਲੇਖ ਦਾ ਨਿਯਮ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਗਲੇ ਛੱਬੀ ਅਧਿਆਇਆਂ ਨੂੰ ਸਾਂਤਵਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਸੰਪੂਰਨ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਪੂਰਤੀ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਸਮਝਿਆ ਜਾਣਾ ਹੈ।

ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਮਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਇਹ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, “ਕਿਹੜੀ ਅਵਾਜ਼” ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ “ਜਗਾ ਸਕਦੀ ਹੈ” ਜੋ “ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ” ਹਨ? ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ ਚਾਲੀਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਜੋ “ਅਵਾਜ਼” ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਹੀ “ਅਵਾਜ਼” ਹੈ ਜੋ “ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ” “ਪੁਕਾਰਦੀ” ਹੈ।

ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੇ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਿੱਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਵੀ ਹੈ।

ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਅਨੇਕਾਂ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਜੋ ਪਿੱਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ਬਦਾਂ ਜਾਂ ਵਾਕਾਂਸ਼ਾਂ ਦੀ ਦੁਹਰਾਈ ਦੁਆਰਾ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਬਦਾਂ ਜਾਂ ਵਾਕਾਂਸ਼ਾਂ ਦੀ ਇਹ ਦੁਹਰਾਈ ਅੰਤਿਮ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਡਨਾਈਟ ਕਰਾਈ, ਜਾਂ ਪਿੱਛਲੀ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। “ਧੀਰਜ ਦਿਉ, ਧੀਰਜ ਦਿਉ” ਦੀ ਦੁਹਰਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕਵਾਦ ਯਸਾਯਾਹ ਅਧਿਆਇ ਚਾਲੀ ਦੇ ਆਰੰਭ ਨੂੰ ਠਹਿਰਾਉਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼, ਜੋ ਦਸ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦੀ ਮਿਡਨਾਈਟ ਕਰਾਈ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਣਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮਸੀਹ ਦਿਲਾਸਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੁੱਤੀਆਂ ਕੁਆਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਲਈ ਭੇਜਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ਤੇ ਸੁੱਤੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਅੰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਦੀ ਨੀਂਦ ਸੁੱਤੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਵਜੋਂ। ਯਸਾਯਾਹ ਚਾਲੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਆਯਤ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਤੌਰ ਤੇ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ‘ਬਾਅਦ’ ਸਾੜੇ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਦਿਨਾਂ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਓਹੀ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਦਿਲਾਸਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੁੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾੜੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਜੰਗਲ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਹੀ “ਆਵਾਜ਼” “ਪੁਕਾਰਨਾ” ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ, ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਅਧਿਆਇ ਸੈਂਤੀ, ਮੱਤੀ ਅਧਿਆਇ ਪੱਚੀ, ਅਤੇ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ (ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਮਾਰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਸਮੇਤ ਜੋ ਹਰ ਸੁਧਾਰ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ), ਇਹ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਸੁੱਤੀਆਂ ਕੁਆਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਦੀ ਇੱਕ ‘ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ’ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੇ ਵੇਲੇ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੇ ਸੁੱਤ ਜਾਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਦੇਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਉਹ ਕਾਲਖੰਡ ਜੋ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਜੋਂ ਹੀ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੇਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਆਖਰੀ ਭਾਗ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਇਸ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਇਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਖਰ-ਬਿੰਦੂ, ਨਿਆਂ, ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ।

ਯਸਾਇਆ ਵਿੱਚ “ਆਵਾਜ਼” ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਦੂਤ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਕਿਹੜਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਜਲਦ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਲਾਮ ਇੱਕ ਤੁਰਹੀ-ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਤੁਰਹੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਲਾਗੂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਸਨ 321 ਵਿੱਚ ਮੂਰਤੀਪੂਜਕ ਰੋਮ, ਜੋ ਅਜਗਰ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ; 538 ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਈ ਰੋਮ, ਜੋ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ; ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਜਲਦ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਐਤਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨ, ਜੋ ਝੂਠੇ ਨਬੀ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।

ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ, ਜਿਸ ਦਾ ਐਲਾਨ ਉਸ “ਆਵਾਜ਼” ਨੇ ਕਰਨਾ ਸੀ ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਕਦੇ ਅਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਹ ‘ਵਾਅਦਾ ਅਤੇ ਭਰੋਸਾ’ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਕਦੇ ਅਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਹਬੱਕੂਕ ਅਧਿਆਇ ਦੋ, ਆਯਤ ਤਿੰਨ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ: “at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry.” ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਕਦੇ ਅਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ; ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਆਵੇਗਾ। ਯਸਾਯਾਹ ਅਧਿਆਇ ਚਾਲੀ ਦੀ ਆਖ਼ਰੀ ਆਯਤ, ਹਬੱਕੂਕ ਵਿੱਚ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਸੱਤ ਗਰਜਨਾਂ ਦਾ “ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਇਤਿਹਾਸ,” ਜੋ ਹੁਣ ਮੁਹਰਬੰਦ ਅਵਸਥਾ ਤੋਂ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਰਾਹ-ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਹੀ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਰਾਹ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਦੋ ਅਰਸਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਇੱਕ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਉਡੀਕ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਡੀਕ ਦਾ ਸਮਾਂ ਮਿਡਨਾਈਟ ਕ੍ਰਾਈ ਦੇ ਸੁਧਾਰੇ ਹੋਏ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਿਡਨਾਈਟ ਕ੍ਰਾਈ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼, ਮਿਡਨਾਈਟ ਕ੍ਰਾਈ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਦੇ ਇੱਕ ਅਰਸੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੂਜੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਨਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਕਦਮ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਦੋ ਅਰਸਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਵੱਖਰੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਅਲਫਾ ਅਤੇ ਓਮੇਗਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ “ਸੱਚ” ਵਿੱਚ ਰਚੇ ਗਏ ਹਨ।

ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਸੈਂਤੀ ਵਿੱਚ, ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਯਸਾਯਾਹ ਚਾਲੀ ਦੀ “ਆਵਾਜ਼” ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਯਸਾਯਾਹ ਚਾਲੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ, “ਮੈਂ ਕੀ ਪੁਕਾਰਾਂ?” ਫਿਰ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਸੈਂਤੀ, ਆਇਤ ਸੱਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ “ਜਿਵੇਂ” ਉਸ ਨੂੰ “ਹੁਕਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ,” ਤਿਵੇਂ ਹੀ “ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ।”

ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੇ ਹੱਡੀਆਂ ਅਤੇ ਮਾਸ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਉਹ ਅਜੇ ਜੀਊਂਦੇ ਨਹੀਂ ਸਨ। “ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ,” ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੇ “ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੂੰ” ਦੂਜੀ ਵਾਰ “ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ,” ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ। ਦੂਜੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇਹਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਬਖ਼ਸ਼ਿਆ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਆਦਮ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।

ਮਰੇ ਹੋਏ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਉਣ ਦੀ ਦੋ-ਪੜਾਅ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਉਲੇਖ ਆਦਮ ਦੀ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਵਾਲਾ ਬਚਨ ਉਸ ਦੀ ਰਚਨਾਤਮਕ ਸ਼ਕਤੀ ਵੀ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਦਮ ਨੂੰ “ਰਚਿਆ,” ਅਤੇ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨੇ ਹੱਡੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ “ਉਸ ਦੀਆਂ ਨੱਥਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਾਹ ਫੂਕਿਆ; ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਜੀਉਂਦਾ ਪ੍ਰਾਣੀ ਬਣ ਗਿਆ।”

ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀ ਦੂਜੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ “ਹਵਾ ਵੱਲ” ਸੀ, ਹੱਡੀਆਂ ਵੱਲ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ “ਹਵਾ ਨੂੰ ਆਖ,” “ਹੇ ਸਾਹ, ਚਾਰਾਂ ਹਵਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਘਾਤ ਕੀਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਵਾਹ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਜੀਊਣ।” ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀ ਦੂਜੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਰੇ ਹੋਏ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੈਨਾ ਵਾਂਗ ਜੀਉਂਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਹਵਾ ਨੂੰ ਸੀ। ਇਹ ਹਵਾ ਲਈ ਹੁਕਮ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਰੀਰਾਂ ਉੱਤੇ ਵਾਹੇ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ “ਸਾਹ” ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਆਦਮ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਇਸ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸਾਹ ਵਜੋਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਮਰੇ ਹੋਏ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਾਰਾਂ ਹਵਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਇੱਥੇ ਦੋ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਹਨ: ਕੀ ਅਸੀਂ ਸੌਂਦੇ ਹੋਵਾਂਗੇ, ਅਤੇ ਕੀ ਅਸੀਂ ਮਰੇ ਹੋਏ ਹੋਵਾਂਗੇ?…ਇੱਕੋ ਹੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਕ ਸਥਿਤੀ ਲਈ ਦੋ ਸ਼ਬਦ। ਚਾਰ ਪਵਨਾਂ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਰੋਕਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਸਾਹ ਮੁਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਣ ਅਤੇ ਜੀਊਣ ਦਾ ਕਾਰਣ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਚਾਰ ਪਵਨਾਂ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧੀ ਘੋੜੇ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਪਵਨਾਂ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼, ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਅਧਿਆਇ, ਪਹਿਲੀ ਤੋਂ ਤੀਜੀ ਆਇਤ ਤੱਕ ਦਾ ਮੋਹਰਬੰਦੀ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼, ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਚਾਰ ਪਵਨ ਰੋਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਦ ਤੱਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਉੱਤੇ ਮੋਹਰ ਨਾ ਲੱਗ ਜਾਵੇ।

ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੀ ਦੂਜੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਹਵਾ ਵੱਲ ਸੰਬੋਧਿਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਜੀਵਨ ਹਵਾ ਨੇ ਦੇਹਾਂ ਨੂੰ ਬਖ਼ਸ਼ਿਆ, ਉਹ ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਆਇਆ ਸੀ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਸੈਂਤੀ ਦੇ ਅੱਠ ਤੋਂ ਦਸਵੇਂ ਪਦਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸ਼ਬਦ “ਹਵਾ” ਜਾਂ “ਸਾਹ” ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਯੋਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਹੀ ਇਬਰਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਦਮ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਾਹ ਫੂਕਿਆ, ਅਤੇ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਾਹ ਇੱਕ ਲੱਖ ਚੁਆਲੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਮੁਹਰਬੰਦੀ ਦਾ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਉਹਨਾਂ ਦੇਹਾਂ ਤੱਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਸ਼ਕਤੀ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਮੌਤ ਦੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਚਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਉਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਉੱਤੇ ਨਿਆਂ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ।

ਸੱਤ ਗਰਜਨਾਂ ਦਾ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਇਤਿਹਾਸ ਇੱਕ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਅਧਿਆਇ ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਦੋ ਨਬੀ 18 ਜੁਲਾਈ, 2020 ਨੂੰ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤਦ ਦੇਰੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਮੁਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੀ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਕੀ ਉਹ ਦੋ ਗਵਾਹ, ਜੋ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਪਏ ਹਨ, ਜੀ ਉੱਠ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਸਤਵੇਂ ਪਦ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੇ ਦੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੀ ਉਚਾਰੀ, ਤਾਂ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਸੀ, “ਹੇ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ, ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਸੁਣੋ।” ਯੂਹੰਨਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ, ਲਿਖਦਾ ਹੈ, “ਧੰਨ ਹਨ ਉਹ ਜੋ ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣਦੇ ਹਨ।” ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਉਹ ਮਰੀਆਂ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਤਵ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਧੰਨ ਹਨ, ਅਰਥਾਤ ਉਹ ਜੋ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਸੁਣਨ ਲਈ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਬਚਨ ਸੱਚ ਹੈ। ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਵਰਣਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਬਚਨ ਸੁਣਦੇ ਹਨ।

ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਮਰੇ ਹੋਏ ਸਰੀਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਬਚਨ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਸਾਂਤਵਾਕਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਾਂਤਵਾਕਾਰ ਹੀ ਹੈ।

ਮੁਰਦਿਆਂ ਦਾ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਣਾ, ਉਸ ਦੋ-ਪੜਾਅਵਾਂ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪੜਾਅ ਹੈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਕਬਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਉਠਾ ਕੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਝੰਡਾ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ “ਵੱਡਾ ਡਰ” ਆ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।

ਮਿਲਰਾਈਟ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਮਿਡਨਾਈਟ ਕ੍ਰਾਈ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੂਤ ਦੇ ਦੂਜੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਦੂਜਾ ਭਾਗ ਸੀ। ਦੂਤ ਦੇ ਦੂਜੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੇ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਬਾਬਲ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਕੇ ਆਉਣ ਅਤੇ ਮਿਲਰਾਈਟਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ। ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ‘ਸਰੀਰ’ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੂਜਾ ਕਦਮ ਮਿਡਨਾਈਟ ਕ੍ਰਾਈ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਦੂਜੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀ ਜੋੜੀ। ਫਿਰ ਮਿਲਰਾਈਟ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੈਨਾ ਬਣ ਗਏ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਜਵਾਰ-ਭਾਟੇ ਦੀ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਦੋ-ਕਦਮੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਅਠਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਮਰੇ ਹੋਏ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਪੁਨਰੁੱਥਾਨ ਦੀ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ।

ਸੱਤ ਗਰਜਨਾਂ ਦੇ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਰਾਹ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਉਹ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਹੈ ਜੋ ਦੇਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਦੇਰੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਅਰਸਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਜੰਗਲ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਭਟਕਣ ਦੇ ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ, ਯਹੋਸ਼ੂਆ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਵਾਅਦੇ ਦੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ। ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ, ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੁਰਦਾ ਦੇਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖੇ ਕਿ “ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਸੁਣੋ।” ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਦੀ ਇੱਕ “ਅਵਾਜ਼” ਹੈ। “ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ” ਸੁਣਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਦੇਹ ਦੇ ਅੰਗ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਅਜੇ ਜੀਊਂਦੇ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਅਜੇ ਸੈਨਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਅਜੇ ਮੋਹਰਬੰਦ ਨਹੀਂ ਹੋਏ। “ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ” ਜੋ ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਨੇ ਦੂਜੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਬੋਲਿਆ, ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਦਿਲਾਸਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਖੜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹ ਇਕੋ ਸਮੇਂ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਬਚਨ ਸੁਣਦੇ ਹਨ। ਮਸੀਹ ਨੇ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਦਿਲਾਸਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਭੇਜੇਗਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ।

ਇੱਕ ਵਾਰ ਖੜੇ ਹੋ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਦੇਹਾਂ ‘ਜੋ ਅਜੇ ਤੱਕ ਜੀਉਂਦੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹਨ,’ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦੂਜੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਹੈ। ਯਸਾਯਾਹ ਵਿੱਚ “ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼” ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿਹੜੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਪੁਕਾਰੇ? ਜੋ “ਸੰਦੇਸ਼” ਹਿਜ਼ਕੀਏਲ ਅਤੇ ਯਸਾਯਾਹ ਚਾਲੀ ਵਿੱਚਲੀ “ਆਵਾਜ਼” ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸੁਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਦੋਂ “ਆਦਮ” ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਫੌਜ ਵਜੋਂ ਜੀਉਂਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਜੀਊਂਦੇ ਦੋ ਗਵਾਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਉੱਤੇ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਨਿਆਂ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਲਦ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਪਾਸ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ। ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਨਿਆਂ ਸੱਤ ਗੜਗੜਾਹਟਾਂ ਦੇ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਤੀਜਾ waymark ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਉਹ ਫੌਜ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਇੱਕ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਉੱਪਰ ਉਠਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਚੌਦ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ।

ਉਹ ਧੁੱਜਾ ਜੋ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਤੀਜਾ ਦੂਤ ਹੈ ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਉੱਡਦਾ ਹੋਇਆ ਮਨੁੱਖਜਾਤੀ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਮੋਹਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਸੈਨਾ ਸੰਸਾਰ ਅੱਗੇ ਉਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਮੀਕਾਏਲ ਖੜਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਪਰਖ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸਮਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ।

ਅਸੀਂ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਅਗਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ।