In previous articles we spent time identifying the prophetic characteristics of the second test of the three tests represented by the three angels. Each angel represents a specific test, and the second test is represented as a visual test. We identified all three angels, and their respective tests are identified also in Daniel chapter one, where the second of the three tests was based upon the appearance of Daniel and the three worthies after they ate the vegetarian diet, instead of the Babylonian diet. Another characteristic of the second test is that it often is represented by a representation of the combination of Church and State.
W poprzednich artykułach poświęciliśmy czas na zidentyfikowanie proroczych cech drugiej próby spośród trzech prób przedstawionych przez trzech aniołów. Każdy anioł reprezentuje określoną próbę, a druga próba jest przedstawiona jako próba wizualna. Zidentyfikowaliśmy wszystkich trzech aniołów, a ich odpowiednie próby są również wskazane w pierwszym rozdziale Księgi Daniela, gdzie druga z trzech prób opierała się na wyglądzie Daniela i trzech młodzieńców po tym, jak stosowali dietę wegetariańską zamiast diety babilońskiej. Inną cechą drugiej próby jest to, że często jest przedstawiana poprzez obraz połączenia Kościoła i państwa.
All three angels and their respective tests are identified in the fall of Nimrod’s Babel in Genesis chapter eleven. The three tests are there represented by the three times the expression of “go to” is used in verses three, four and seven. The second expression of “go to,” in verse four marks the test of the second angel.
W jedenastym rozdziale Księgi Rodzaju, w opisie upadku Babel Nimroda, zidentyfikowani są wszyscy trzej aniołowie oraz odpowiadające im próby. Trzy próby są tam przedstawione przez trzykrotne użycie wyrażenia „go to” w wersetach trzecim, czwartym i siódmym. Drugie użycie wyrażenia „go to” w wersecie czwartym oznacza próbę drugiego anioła.
And they said, Go to, let us build us a city and a tower, whose top may reach unto heaven; and let us make us a name, lest we be scattered abroad upon the face of the whole earth. Genesis 11:4.
I rzekli: Chodźcie, zbudujmy sobie miasto i wieżę, której wierzchołek sięgałby nieba; i uczyńmy sobie imię, abyśmy się nie rozproszyli po całej ziemi. Księga Rodzaju 11:4.
A city represents a state, and a tower represents a church. They also desired a specific character, as represented in their desire to make themselves a name. In the second test character is often manifested, and it is done so in contrast with an opposite character, as represented by Cain and Abel, the wise and foolish virgins, or in Daniel’s second test in the visual appearance between those who ate the diet of Babylon, as opposed to those who ate pulse.
Miasto reprezentuje państwo, a wieża reprezentuje kościół. Pragnęli także określonego charakteru, co wyraża się w ich pragnieniu, by uczynić sobie imię. W drugiej próbie charakter często się ujawnia i dzieje się to w kontraście z charakterem przeciwstawnym, co pokazują Kain i Abel, mądre i głupie panny, albo jak w drugiej próbie Daniela, w różnicy wyglądu między tymi, którzy jedli pokarm Babilonu, a tymi, którzy jedli jarzyny.
Prove thy servants, I beseech thee, ten days; and let them give us pulse to eat, and water to drink. Then let our countenances be looked upon before thee, and the countenance of the children that eat of the portion of the king’s meat: and as thou seest, deal with thy servants. So he consented to them in this matter, and proved them ten days. And at the end of ten days their countenances appeared fairer and fatter in flesh than all the children which did eat the portion of the king’s meat. Daniel 2:12–15.
Doświadcz, proszę cię, sługi twoje przez dziesięć dni; i niech nam dają jarzyny do jedzenia oraz wodę do picia. Potem niech przed tobą będą oglądane nasze oblicza i oblicza młodzieńców, którzy jedzą z porcji królewskiego pokarmu; i jak zobaczysz, tak postąp ze sługami twymi. Zgodził się więc na to w tej sprawie i doświadczył ich przez dziesięć dni. A po upływie dziesięciu dni ich oblicza okazały się piękniejsze i tłuściejsze na ciele niż oblicza wszystkich młodzieńców, którzy jedli z porcji królewskiego pokarmu. Daniel 2:12-15.
In the Millerite history, the test of the second angel manifested two classes of worshippers. The class that failed the test became the daughters of Rome, the other class were the faithful who continue to follow the advancing light. The daughters of Rome reflect the prophetic makeup of the mother, and the mother who they became daughters of is identified as the mother of harlots. Prophetically a harlot is a church which enters into a relationship with the state, as is the image of the papacy.
W historii ruchu millerowskiego próba drugiego anioła ujawniła dwie klasy czcicieli. Klasa, która nie przeszła tej próby, stała się córkami Rzymu; druga klasa to wierni, którzy nadal podążają za postępującym światłem. Córki Rzymu odzwierciedlają proroczy charakter matki, a matka, której córkami się stały, jest określona jako matka nierządnic. W języku proroctwa nierządnica to kościół, który wchodzi w związek z państwem, na wzór obrazu papiestwa.
The first of the three angels in Revelation chapter fourteen, possesses all three tests of each of the three angels, as does Daniel chapter one. In Daniel twelve the three-step testing process is also identified, so the three-step testing process is in both the beginning and ending of the book of Daniel.
Pierwszy z trzech aniołów w czternastym rozdziale Księgi Objawienia posiada wszystkie trzy próby każdego z trzech aniołów, podobnie jak pierwszy rozdział Księgi Daniela. W dwunastym rozdziale Księgi Daniela trzystopniowy proces próby jest również przedstawiony, a zatem trzystopniowy proces próby występuje zarówno na początku, jak i na końcu Księgi Daniela.
Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:10.
Wielu będzie oczyszczonych, wybielonych i wypróbowanych; lecz bezbożni będą postępować bezbożnie; a żaden z bezbożnych nie zrozumie; lecz mądrzy zrozumieją. Daniel 12:10.
The first test in verse twelve is the purification which occurs in the courtyard of the sanctuary where the lamb is slain and justification is imputed to the sinner. The second test in verse twelve is to be made white, which is represented by the holy place in the sanctuary, which represents when sanctification is imparted to the believer. The third step is to be tried, which represents the judgment of the Most Holy Place where God’s people are sealed, and glorification is accomplished. The two classes of worshippers are represented by the wicked who do not understand, and the wise who do understand.
Pierwszą próbą w wersecie dwunastym jest oczyszczenie, które dokonuje się na dziedzińcu świątyni, gdzie baranek zostaje zabity, a grzesznikowi zostaje poczytane usprawiedliwienie. Drugą próbą w wersecie dwunastym jest wybielenie, które jest reprezentowane przez Miejsce Święte w świątyni, przedstawiające udzielenie uświęcenia wierzącemu. Trzecim krokiem jest wypróbowanie, co przedstawia sąd w Miejscu Najświętszym, gdzie lud Boży jest opieczętowany, a uwielbienie zostaje dokonane. Dwie klasy czcicieli są reprezentowane przez niegodziwych, którzy nie rozumieją, oraz mądrych, którzy rozumieją.
The second test, which is represented many times in the sacred Word, represents a visual test, where two classes of worshippers are manifested, and the combination of Church and State is symbolized. Just as important is that a characteristic of the second test is that it precedes the third test, and the third test represents judgment. There is an important caveat to the judgment of the third test though, for each of the three tests involve a judgment, but the first two tests are placed in a history where character development is still possible. The third test is different, in that it is a prophetic litmus test, which simply identifies which class of worshipper you had become in the previous two steps of the testing process.
Druga próba, która jest wielokrotnie przedstawiana w świętym Słowie, stanowi próbę wizualną, w której ujawniają się dwie klasy czcicieli, a także symbolizowane jest połączenie Kościoła i państwa. Równie istotne jest to, że cechą drugiej próby jest to, iż poprzedza ona trzecią próbę, a trzecia próba oznacza sąd. Istnieje jednak ważne zastrzeżenie dotyczące sądu trzeciej próby, ponieważ każda z trzech prób wiąże się z sądem, ale pierwsze dwie próby przypadają na czas, w którym rozwój charakteru jest wciąż możliwy. Trzecia próba jest inna, ponieważ jest proroczym papierkiem lakmusowym, który po prostu wskazuje, do której klasy czcicieli dana osoba już należy po dwóch wcześniejszych etapach procesu testowania.
In the sealing time of the one hundred and forty-four thousand which began on September 11, 2001, and ends at the Sunday law in the United States, there are three tests. The first test was when the angel descended on September 11, 2001, and in agreement with the angel that descended in Millerite history on August 11, 1840, the test is then a test upon diet. In Daniel chapter one, the first test was when Daniel purposed in his heart not to eat the king’s diet. When the Holy Spirit descended at Christ’s baptism and He then fasted for forty days, His first test was diet.
Podczas czasu pieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy, który rozpoczął się 11 września 2001 roku i zakończy się wraz z ustawą niedzielną w Stanach Zjednoczonych, są trzy próby. Pierwsza próba miała miejsce, gdy anioł zstąpił 11 września 2001 roku i, zgodnie z aniołem, który zstąpił w historii millerytów 11 sierpnia 1840 roku, próba ta dotyczy sposobu odżywiania. W pierwszym rozdziale Księgi Daniela pierwszą próbą było to, że Daniel postanowił w swoim sercu nie jeść królewskiego pokarmu. Gdy Duch Święty zstąpił podczas chrztu Chrystusa, a On następnie pościł przez czterdzieści dni, Jego pierwszą próbą była kwestia pokarmu.
The third and final test in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand is the Sunday law. At that time all those who have an understanding of the claims of the seventh-day Sabbath, and who choose to worship on the day of the sun will receive the mark of the beast, and they are lost for eternity. After three years, in Daniel chapter one, Daniel and the three worthies were taken before Nebuchadnezzar (a symbol of the Sunday law), to be judged on their training over the previous three years. When the Father and Son went down in Nimrod’s story of rebellion at the third “go to,” it was to confuse their language and scatter them abroad, The third test is the litmus test that separates the two classes for eternity.
Trzeci i ostatni test w czasie pieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy to prawo niedzielne. Wtedy wszyscy ci, którzy rozumieją wymagania Sabatu siódmego dnia, a wybierają oddawanie czci w dniu słońca, otrzymają znamię bestii i będą zgubieni na wieczność. Po trzech latach, w pierwszym rozdziale Księgi Daniela, Daniel i trzej młodzieńcy zostali postawieni przed Nabuchodonozorem (symbol prawa niedzielnego), aby ocenić ich przygotowanie z poprzednich trzech lat. Gdy Ojciec i Syn zstąpili w historii buntu Nimroda przy trzecim „chodźmy”, stało się to po to, by pomieszać ich język i rozproszyć ich po całej ziemi. Trzeci test jest papierkiem lakmusowym, który oddziela dwie klasy ludzi na wieczność.
“Both the parable of the tares and that of the net plainly teach that there is no time when all the wicked will turn to God. The wheat and the tares grow together until the harvest. The good and the bad fish are together drawn ashore for a final separation.
Obie przypowieści — o kąkolu i o sieci — wyraźnie uczą, że nie nadejdzie czas, w którym wszyscy niegodziwi nawrócą się do Boga. Pszenica i kąkol rosną razem aż do żniwa. Dobre i złe ryby są razem wyciągane na brzeg na ostateczne rozdzielenie.
“Again, these parables teach that there is to be no probation after the judgment. When the work of the gospel is completed, there immediately follows the separation between the good and the evil, and the destiny of each class is forever fixed.” Christ’s Object Lessons, 123.
„Ponownie przypowieści te uczą, że po sądzie nie będzie już czasu łaski. Gdy dzieło ewangelii zostanie zakończone, natychmiast następuje oddzielenie dobrych od złych, a los każdej z tych grup zostaje na zawsze przesądzony.” Przypowieści Chrystusa, 123.
The sealing time of the one hundred and forty-four thousand ends at the soon-coming Sunday law, and between that third test, and the first test that arrived on September 11, 2001, the second test is brought upon Laodicean Adventism. There is “no probation after judgment,” for the work of the gospel is then completed for the one hundred and forty-four thousand.
Czas pieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy kończy się wraz z wprowadzeniem wkrótce nadchodzącej ustawy niedzielnej, a pomiędzy tamtą trzecią próbą a pierwszą próbą, która nadeszła 11 września 2001 roku, na adwentyzm laodycejski przychodzi druga próba. Nie ma "czasu łaski po sądzie", ponieważ dzieło ewangelii jest wówczas zakończone dla stu czterdziestu czterech tysięcy.
Sister White teaches in several places that if we do not pass the first test, then we cannot pass the second test, and without successfully passing the second test we will manifest our failure at the third, litmus test.
Siostra White naucza w kilku miejscach, że jeśli nie zdamy pierwszego testu, to nie możemy zdać drugiego, a bez pomyślnego zdania drugiego testu ujawnimy naszą porażkę na trzecim, teście lakmusowym.
“I was pointed back to the proclamation of the first advent of Christ. John was sent in the spirit and power of Elijah to prepare the way of Jesus. Those who rejected the testimony of John were not benefited by the teachings of Jesus. Their opposition to the message that foretold His coming placed them where they could not readily receive the strongest evidence that He was the Messiah. Satan led on those who rejected the message of John to go still farther, to reject and crucify Christ. In doing this they placed themselves where they could not receive the blessing on the day of Pentecost, which would have taught them the way into the heavenly sanctuary. The rendering of the veil of the temple showed that the Jewish sacrifices and ordinances would no longer be received. The great Sacrifice had been offered and had been accepted, and the Holy Spirit which descended on the day of Pentecost carried the minds of the disciples from the earthly sanctuary to the heavenly, where Jesus had entered by His own blood, to shed upon His disciples the benefits of His atonement. But the Jews were left in total darkness. They lost all the light which they might have had upon the plan of salvation, and still trusted in their useless sacrifices and offerings. The heavenly sanctuary had taken the place of the earthly, yet they had no knowledge of the change. Therefore they could not be benefited by the mediation of Christ in the holy place.
Zwrócono mi uwagę na zwiastowanie pierwszego przyjścia Chrystusa. Jan został posłany w duchu i mocy Eliasza, aby przygotować drogę Jezusowi. Ci, którzy odrzucili świadectwo Jana, nie odnieśli pożytku z nauczania Jezusa. Ich sprzeciw wobec poselstwa zapowiadającego Jego przyjście postawił ich w takim położeniu, że nie mogli łatwo przyjąć najsilniejszych dowodów, że On jest Mesjaszem. Szatan poprowadził tych, którzy odrzucili poselstwo Jana, jeszcze dalej — do odrzucenia i ukrzyżowania Chrystusa. Tym samym postawili się w takim położeniu, że nie mogli otrzymać błogosławieństwa w dniu Pięćdziesiątnicy, które nauczyłoby ich drogi do niebiańskiej świątyni. Rozdarcie zasłony świątyni wskazywało, że żydowskie ofiary i obrzędy nie będą już przyjmowane. Wielka Ofiara została złożona i przyjęta, a Duch Święty, który zstąpił w dniu Pięćdziesiątnicy, przeniósł myśli uczniów od ziemskiej świątyni do niebiańskiej, gdzie Jezus wszedł z własną krwią, aby wylać na Swoich uczniów dobrodziejstwa Swego pojednania. Lecz Żydzi pozostali w całkowitej ciemności. Utracili całe światło, jakie mogli mieć na temat planu zbawienia, i nadal ufali swoim bezużytecznym ofiarom i darom. Niebiańska świątynia zajęła miejsce ziemskiej, lecz oni nie wiedzieli o tej zmianie. Dlatego nie mogli odnieść korzyści z pośrednictwa Chrystusa w miejscu świętym.
“Many look with horror at the course of the Jews in rejecting and crucifying Christ; and as they read the history of His shameful abuse, they think they love Him, and would not have denied Him as did Peter, or crucified Him as did the Jews. But God who reads the hearts of all, has brought to the test that love for Jesus which they professed to feel. All heaven watched with the deepest interest the reception of the first angel’s message. But many who professed to love Jesus, and who shed tears as they read the story of the cross, derided the good news of His coming. Instead of receiving the message with gladness, they declared it to be a delusion. They hated those who loved His appearing and shut them out of the churches. Those who rejected the first message could not be benefited by the second; neither were they benefited by the midnight cry, which was to prepare them to enter with Jesus by faith into the most holy place of the heavenly sanctuary. And by rejecting the two former messages, they have so darkened their understanding that they can see no light in the third angel’s message, which shows the way into the most holy place. I saw that as the Jews crucified Jesus, so the nominal churches had crucified these messages, and therefore they have no knowledge of the way into the most holy, and they cannot be benefited by the intercession of Jesus there. Like the Jews, who offered their useless sacrifices, they offer up their useless prayers to the apartment which Jesus has left; and Satan, pleased with the deception, assumes a religious character, and leads the minds of these professed Christians to himself, working with his power, his signs and lying wonders, to fasten them in his snare.” Early Writings, 259–261.
Wielu z przerażeniem patrzy na postępowanie Żydów, którzy odrzucili i ukrzyżowali Chrystusa; i gdy czytają historię Jego haniebnego traktowania, myślą, że Go kochają i że nie zaparliby się Go jak Piotr ani nie ukrzyżowaliby Go jak Żydzi. Lecz Bóg, który czyta serca wszystkich, poddał próbie tę miłość do Jezusa, którą wyznawali. Całe niebo z największym zainteresowaniem obserwowało przyjęcie pierwszego poselstwa anielskiego. Lecz wielu, którzy wyznawali, że kochają Jezusa i roniło łzy, czytając opowieść o krzyżu, wyśmiewało dobrą nowinę o Jego przyjściu. Zamiast przyjąć poselstwo z radością, oświadczyli, że jest to zwiedzenie. Nienawidzili tych, którzy miłowali Jego przyjście, i wykluczali ich z kościołów. Ci, którzy odrzucili pierwsze poselstwo, nie mogli odnieść pożytku z drugiego; nie odnieśli też pożytku z wołania o północy, które miało przygotować ich do wejścia z Jezusem przez wiarę do najświętszego miejsca niebiańskiej świątyni. A odrzucając dwa wcześniejsze poselstwa, tak przyćmili swoje zrozumienie, że nie widzą żadnego światła w trzecim poselstwie anielskim, które wskazuje drogę do najświętszego miejsca. Widziałam, że jak Żydzi ukrzyżowali Jezusa, tak kościoły z nazwy ukrzyżowały te poselstwa, i dlatego nie mają poznania drogi do najświętszego miejsca i nie mogą skorzystać ze wstawiennictwa Jezusa tam. Podobnie jak Żydzi, którzy składali swoje bezużyteczne ofiary, oni wznoszą swoje bezużyteczne modlitwy do przedziału, który Jezus opuścił; a Szatan, zadowolony z tego zwiedzenia, przybiera postać religijną i kieruje umysły tych rzekomych chrześcijan ku sobie, działając swoją mocą, swoimi znakami i kłamliwymi cudami, aby usidlić ich w swoich sidłach. Wczesne Pisma, 259-261.
If we will not accept the warning message represented by September 11, 2001, then we will certainly accept the Sunday law when it arrives, presuming we are still alive. That being said, the test where we determine our eternal destiny, and the test we must pass before we are sealed at the Sunday law, which is the test we must pass before probation closes, is the second test, and it is the test of the image of the beast.
Jeśli nie przyjmiemy przestrogi, jaką stanowi 11 września 2001 roku, to z pewnością przyjmiemy prawo niedzielne, gdy nadejdzie, o ile będziemy jeszcze żyli. To powiedziawszy, próba, w której rozstrzygamy nasz wieczny los, a także próba, którą musimy przejść, zanim zostaniemy zapieczętowani w czasie prawa niedzielnego, czyli próba, którą musimy zdać przed zamknięciem czasu łaski, to druga próba i jest to próba obrazu bestii.
“The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. Your position is such a jumble of inconsistencies that but few will be deceived.
Pan jasno mi ukazał, że obraz bestii zostanie utworzony, zanim zamknie się czas łaski; gdyż ma to być wielka próba dla ludu Bożego, przez którą rozstrzygnie się ich wieczny los. Twoje stanowisko jest taką plątaniną sprzeczności, że tylko nieliczni dadzą się zwieść.
“In Revelation 13 this subject is plainly presented; [Revelation 13:11–17, quoted].
W Objawieniu 13 to zagadnienie jest jasno przedstawione; [Objawienie 13:11-17, cytowane].
“This is the test that the people of God must have before they are sealed. All who proved their loyalty to God by observing His law, and refusing to accept a spurious sabbath, will rank under the banner of the Lord God Jehovah, and will receive the seal of the living God. Those who yield the truth of heavenly origin and accept the Sunday sabbath, will receive the mark of the beast.” Manuscript Releases, volume 15, 15.
To jest próba, którą lud Boży musi przejść, zanim zostanie opieczętowany. Wszyscy, którzy dowiedli swej wierności Bogu, zachowując Jego prawo i odmawiając przyjęcia fałszywego sabatu, staną pod sztandarem Pana Boga Jehowy i otrzymają pieczęć Boga żywego. Ci, którzy porzucą prawdę pochodzącą z nieba i przyjmą niedzielny sabat, otrzymają znamię bestii. Manuscript Releases, tom 15, 15.
The second test in the sealing time of the one-hundred and forty-four thousand is a prophetic visual test. It requires the recognition of the formation of the image of the beast in the United States, and that test can only be revealed through God’s prophetic Word. More than that, God’s prophetic Word will only be understood by those who choose to eat the message of the latter rain, which is represented as the methodology of line upon line. If we refuse to eat the message that is in the hand of the mighty angel of Revelation eighteen when he descends, we will not possess the ability to recognize the formation of the image of the beast.
Drugim testem w czasie pieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy jest proroczy test wizualny. Wymaga on rozpoznania powstawania obrazu bestii w Stanach Zjednoczonych, a ten test może zostać objawiony jedynie przez prorocze Słowo Boże. Co więcej, prorocze Słowo Boże będzie zrozumiane tylko przez tych, którzy wybiorą spożywanie poselstwa późnego deszczu, przedstawionego jako metodologia linia po linii. Jeśli odmówimy spożywania poselstwa, które znajduje się w ręce potężnego anioła z osiemnastego rozdziału Apokalipsy, gdy zstępuje, nie będziemy mieć zdolności rozpoznania powstawania obrazu bestii.
In order to eat the message in the angel’s hand it requires that the student of prophecy can see that the angel has a message in his hand. When the mighty angel of Revelation eighteen descends, the verse does not identify anything in his hand, but the methodology of line upon line establishes upon several witnesses that there is always a message in the hand of the angels who descend. Those who reject the methodology of line upon line, are blind to the message that provides the evidence that the image of the beast is forming in the United States. That must be recognized, for our eternal destiny is based upon recognizing this truth. Line upon line, Sister White identifies the prophetic characteristics of the first angel with the same characteristics of the mighty angel of Revelation chapter eighteen.
Aby spożyć poselstwo, które anioł trzyma w ręku, konieczne jest, aby badacz proroctw dostrzegł, że anioł ma poselstwo w swojej ręce. Gdy zstępuje potężny anioł z osiemnastego rozdziału Apokalipsy, w wersecie nie wskazano, że ma cokolwiek w ręku, lecz metodologia linia po linii, na podstawie kilku świadectw, stwierdza, że aniołowie, którzy zstępują, zawsze mają w ręku poselstwo. Ci, którzy odrzucają metodologię linia po linii, są ślepi na poselstwo, które dostarcza dowodu, że w Stanach Zjednoczonych kształtuje się obraz bestii. To musi zostać rozpoznane, gdyż nasz wieczny los zależy od uznania tej prawdy. Zgodnie z zasadą linia po linii Siostra White utożsamia prorocze cechy pierwszego anioła z tymi samymi cechami potężnego anioła z osiemnastego rozdziału Apokalipsy.
“I was shown the interest which all heaven had taken in the work going on upon the earth. Jesus commissioned a mighty angel to descend and warn the inhabitants of the earth to prepare for His second appearing. As the angel left the presence of Jesus in heaven, an exceedingly bright and glorious light went before him. I was told that his mission was to lighten the earth with his glory and warn man of the coming wrath of God. Multitudes received the light. Some of these seemed to be very solemn, while others were joyful and enraptured. All who received the light turned their faces toward heaven and glorified God. Though it was shed upon all, some merely came under its influence, but did not heartily receive it. Many were filled with great wrath. Ministers and people united with the vile and stoutly resisted the light shed by the mighty angel. But all who received it withdrew from the world and were closely united with one another.
Ukazano mi, jakie zainteresowanie całe niebo okazywało dziełu dokonującemu się na ziemi. Jezus polecił potężnemu aniołowi zstąpić i ostrzec mieszkańców ziemi, aby przygotowali się na Jego drugie przyjście. Gdy anioł opuszczał obecność Jezusa w niebie, poprzedzało go nadzwyczaj jasne i chwalebne światło. Powiedziano mi, że jego misją było rozświetlić ziemię swoją chwałą i ostrzec ludzi przed nadchodzącym gniewem Bożym. Tłumy przyjęły to światło. Niektórzy z nich wydawali się bardzo poważni, podczas gdy inni byli radośni i zachwyceni. Wszyscy, którzy przyjęli światło, zwrócili swe oblicza ku niebu i wielbili Boga. Chociaż zostało rozlane na wszystkich, niektórzy jedynie znaleźli się pod jego wpływem, ale nie przyjęli światła z całego serca. Wielu ogarnął wielki gniew. Duchowni i lud zjednoczyli się z nikczemnikami i stanowczo opierali się światłu rozlanemu przez potężnego anioła. Ale wszyscy, którzy je przyjęli, odłączyli się od świata i ściśle zjednoczyli się ze sobą.
“Satan and his angels were busily engaged in seeking to attract the minds of as many as possible from the light. The company who rejected it were left in darkness. I saw the angel of God watching with the deepest interest His professed people, to record the character which they developed as the message of heavenly origin was presented to them. And as very many who professed love for Jesus turned from the heavenly message with scorn, derision, and hatred, an angel with a parchment in his hand made the shameful record. All heaven was filled with indignation that Jesus should be thus slighted by His professed followers.” Early Writings, 245, 246.
"Szatan i jego aniołowie usilnie starali się odciągnąć umysły jak największej liczby ludzi od światła. Ci, którzy je odrzucili, zostali pozostawieni w ciemności. Widziałam anioła Bożego, który z największym zainteresowaniem obserwował Jego wyznający Go lud, aby zapisać charakter, jaki w sobie kształtowali, gdy przedstawiano im poselstwo pochodzące z nieba. A gdy bardzo wielu, którzy wyznawali miłość do Jezusa, odwróciło się od niebiańskiego poselstwa z pogardą, szyderstwem i nienawiścią, anioł z pergaminem w ręku sporządzał haniebny zapis. Całe niebo wypełniło się oburzeniem, że Jezus został w ten sposób zlekceważony przez swoich rzekomych naśladowców." Early Writings, 245, 246.
In the passage, the first angel of Revelation chapter fourteen was “commissioned” “to descend and warn the inhabitants of the earth to prepare for His second appearing”, which is the identical work of the angel of Revelation chapter eighteen. The mission of the first angel was “to lighten the earth with his glory and warn man of the coming wrath of God,” which is once again the mission of the angel of chapter eighteen. Those who received the message “glorified God,” and those who rejected the message “were left in total darkness.”
W tym fragmencie pierwszy anioł z czternastego rozdziału Księgi Objawienia został "wyznaczony" "aby zstąpić i ostrzec mieszkańców ziemi, aby przygotowali się na Jego powtórne przyjście", co jest tym samym zadaniem anioła z osiemnastego rozdziału Księgi Objawienia. Misją pierwszego anioła było "rozświetlić ziemię swoją chwałą i ostrzec ludzi przed nadchodzącym gniewem Boga", co ponownie jest misją anioła z rozdziału osiemnastego. Ci, którzy przyjęli poselstwo, "wysławili Boga", a ci, którzy je odrzucili, "zostali pogrążeni w całkowitej ciemności".
Daniel and the three worthies chose to eat the heavenly diet, and the other group ate the diet of Babylon. At the end of the “visual test” of ten days, Daniel and his fellows glorified God, as their countenances were visually fatter and fairer than those who ate the diet of Babylon. The first angel’s message of Revelation chapter fourteen, represents all three tests within its identification of the everlasting gospel. The first test is to fear God, the second is to give Him glory, and the third test is when the hour of judgment arrives. Those who took the little book out of the first angel’s hand and ate it, as represented by John in chapter ten, glorified God at the second test, and they were then prepared to enter into Nebuchadnezzar’s judgment. Line upon line, the first test on September 11, 2001, was to eat the little book that was in the mighty angel’s hand. That test introduced the next test where two classes of worshippers were to be manifested in advance of the third and final litmus test, which simply demonstrated either a glorified character, or a character filled with darkness.
Daniel i trzej młodzieńcy wybrali niebiański pokarm, a druga grupa jadła pokarm Babilonu. Pod koniec „wizualnej próby” trwającej dziesięć dni Daniel i jego towarzysze uwielbili Boga, gdyż ich oblicza były widocznie pełniejsze i zdrowsze niż u tych, którzy jedli pokarm Babilonu. Poselstwo pierwszego anioła z czternastego rozdziału Apokalipsy reprezentuje wszystkie trzy próby w ramach określenia wiecznej ewangelii. Pierwsza próba to bać się Boga, druga to oddać Mu chwałę, a trzecia następuje, gdy nadchodzi godzina sądu. Ci, którzy wzięli z ręki pierwszego anioła książeczkę i zjedli ją, jak przedstawia Jan w rozdziale dziesiątym, na drugiej próbie oddali Bogu chwałę i byli wówczas przygotowani, by przystąpić do sądu Nabuchodonozora. Linia za linią, pierwszą próbą 11 września 2001 roku było zjedzenie książeczki, która była w ręku potężnego anioła. Ta próba wprowadziła następną, w której miały się ujawnić dwie klasy czcicieli, zanim nadejdzie trzecia i ostateczna próba lakmusowa, która po prostu ukazuje albo chwalebny charakter, albo charakter pełen ciemności.
The sealing time of the one hundred and forty-four thousand is the history of September 11, 2001 unto the soon coming Sunday law in the United States. In that history the parable of the ten virgins will be repeated and fulfilled to the very letter. That fact then identifies that the prophetic history of Habakkuk two, will also be repeated and fulfilled to the very letter. It also means that the period of the sealing of the one-hundred and forty-four thousand is the period when the effect of every prophetic vision is repeated and fulfilled to the very letter.
Czas pieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy obejmuje historię od 11 września 2001 roku aż do wkrótce nadchodzącego prawa niedzielnego w Stanach Zjednoczonych. W tej historii przypowieść o dziesięciu pannach zostanie powtórzona i wypełni się co do joty. Fakt ten wskazuje zatem, że prorocza historia z drugiego rozdziału Księgi Habakuka również zostanie powtórzona i wypełni się co do joty. Oznacza to także, że okres pieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy jest czasem, w którym skutek każdej proroczej wizji zostaje powtórzony i wypełnia się co do joty.
Daniel chapter eleven, verse forty was unsealed at the time of the end in 1989. The verse begins with the time of the end in 1798, and ends by marking the time of the end in 1989. Line upon line, the time of the end in 1798 aligns with the time of the end in 1989. The history of verse forty, beginning in 1798, and continuing to the Sunday law in verse forty-one represents the history of the earth beast (the United States) as the sixth kingdom of Bible prophecy. The earth beast’s two horns of Republicanism and Protestantism are represented with the two times of the ends.
Werset czterdziesty jedenastego rozdziału Księgi Daniela został odpieczętowany w czasie końca w 1989 roku. Werset rozpoczyna się czasem końca w 1798 roku, a kończy, wskazując czas końca w 1989 roku. Linia za linią, czas końca w 1798 roku odpowiada czasowi końca w 1989 roku. Historia wersetu czterdziestego, zaczynająca się w 1798 roku i trwająca aż do prawa niedzielnego w wersecie czterdziestym pierwszym, przedstawia historię bestii z ziemi (Stany Zjednoczone) jako szóste królestwo w proroctwie biblijnym. Dwa rogi bestii z ziemi, republikanizm i protestantyzm, są reprezentowane przez dwa czasy końca.
In the sealing time of the one hundred and forty-four thousand the Protestant horn will produce two classes of worshippers during the second test of the three tests within that period of time. One class will have developed the image of Christ, and the other class will have developed the image of the beast. In that testing period, the Republican horn will join with the apostate Protestant horn and form an image of the beast as Protestant churches then take control of the civil government. That period of time is represented by every vision in God’s Word, for this is where each of the “books of the Bible, meet and end.”
W czasie pieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy protestancki róg podczas drugiej z trzech prób tego okresu wyłoni dwie klasy czcicieli. Jedna klasa wykształci obraz Chrystusa, a druga wykształci obraz bestii. W tym okresie próby republikański róg połączy się z odstępczym protestanckim rogiem, aby utworzyć obraz bestii, gdy kościoły protestanckie przejmą wówczas kontrolę nad władzą cywilną. Ten okres jest przedstawiony w każdym widzeniu w Słowie Bożym, gdyż tu właśnie każda z „ksiąg Biblii” spotyka się i kończy.
The second test in that history is the image of the beast test, both internally for the virgins, and externally for the politicians of the two rival political parties. That test is the test that we must pass “before probation closes” at the soon-coming Sunday law. That test is the test we pass “before we are sealed.” That test is the test where “our eternal destiny will be decided.”
Drugą próbą w tej historii jest próba obrazu bestii, zarówno wewnętrznie dla panien, jak i zewnętrznie dla polityków dwóch rywalizujących partii. Ta próba to ta, którą musimy przejść "zanim zamknie się czas łaski" przy wkrótce nadchodzącym prawie niedzielnym. To próba, którą przechodzimy "zanim zostaniemy zapieczętowani." To próba, w której "zostanie rozstrzygnięty nasz wieczny los."
We will continue this study in the next article.
Będziemy kontynuować to badanie w następnym artykule.
“Another mighty angel was commissioned to descend to earth. Jesus placed in his hand a writing, and as he came to the earth, he cried, ‘Babylon is fallen, is fallen.’ Then I saw the disappointed ones again raise their eyes to heaven, looking with faith and hope for their Lord’s appearing. But many seemed to remain in a stupid state, as if asleep; yet I could see the trace of deep sorrow upon their countenances. The disappointed ones saw from the Scriptures that they were in the tarrying time, and that they must patiently wait the fulfillment of the vision. The same evidence which led them to look for their Lord in 1843, led them to expect Him in 1844. Yet I saw that the majority did not possess that energy which marked their faith in 1843. Their disappointment had dampened their faith. . ..
Innemu potężnemu aniołowi polecono zstąpić na ziemię. Jezus dał mu do ręki pismo, a gdy zstąpił na ziemię, zawołał: 'Babilon upadł, upadł.' Wtedy ujrzałam, jak rozczarowani znów wznoszą oczy ku niebu, wypatrując z wiarą i nadzieją pojawienia się swego Pana. Lecz wielu zdawało się pozostawać w otępieniu, jakby spali; jednak widziałam na ich obliczach ślady głębokiego smutku. Rozczarowani z Pisma dostrzegli, że znajdują się w czasie zwłoki i że muszą cierpliwie czekać na wypełnienie widzenia. Te same dowody, które skłoniły ich do oczekiwania swego Pana w 1843 roku, skłoniły ich do oczekiwania Go w 1844 roku. Jednak widziałam, że większości brakowało tej energii, która cechowała ich wiarę w 1843 roku. Ich rozczarowanie przytłumiło ich wiarę. . ..
“As the ministration of Jesus closed in the holy place, and He passed into the holiest, and stood before the ark containing the law of God, He sent another mighty angel with a third message to the world. A parchment was placed in the angel’s hand, and as he descended to the earth in power and majesty, he proclaimed a fearful warning, with the most terrible threatening ever borne to man. This message was designed to put the children of God upon their guard, by showing them the hour of temptation and anguish that was before them. Said the angel, ‘They will be brought into close combat with the beast and his image. Their only hope of eternal life is to remain steadfast. Although their lives are at stake, they must hold fast the truth.’ The third angel closes his message thus: ‘Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’ As he repeated these words, he pointed to the heavenly sanctuary. The minds of all who embrace this message are directed to the most holy place, where Jesus stands before the ark, making His final intercession for all those for whom mercy still lingers and for those who have ignorantly broken the law of God. This atonement is made for the righteous dead as well as for the righteous living. It includes all who died trusting in Christ, but who, not having received the light upon God’s commandments, had sinned ignorantly in transgressing its precepts.” Early Writings, 245, 255.
Gdy służba Jezusa w Miejscu Świętym dobiegła końca i przeszedł On do Miejsca Najświętszego, stanął przed Arką zawierającą prawo Boże i posłał innego potężnego anioła z trzecim poselstwem do świata. W dłoń anioła włożono zwój pergaminu, a gdy zstępował na ziemię w mocy i majestacie, ogłosił straszliwe ostrzeżenie z najstraszliwszą groźbą, jaka kiedykolwiek została przekazana ludziom. Poselstwo to miało postawić dzieci Boże w stan czujności, ukazując im godzinę pokuszenia i udręki, która była przed nimi. Rzekł anioł: „Zostaną wciągnięci w bezpośrednie starcie z bestią i jej obrazem. Ich jedyną nadzieją życia wiecznego jest pozostać niezachwianymi. Chociaż stawką będzie ich życie, muszą mocno trzymać się prawdy”. Trzeci anioł kończy swoje poselstwo tak: „Tu jest cierpliwość świętych; tu są ci, którzy przestrzegają przykazań Bożych i wiary Jezusa”. Powtarzając te słowa, wskazał na niebiańską świątynię. Umysły wszystkich, którzy przyjmują to poselstwo, są skierowane do Miejsca Najświętszego, gdzie Jezus stoi przed Arką, dokonując swego ostatecznego wstawiennictwa za wszystkimi, dla których miłosierdzie jeszcze trwa, oraz za tymi, którzy nieświadomie złamali prawo Boże. To pojednanie jest dokonywane za sprawiedliwych zmarłych, jak i za sprawiedliwych żyjących. Obejmuje wszystkich, którzy umarli, ufając Chrystusowi, lecz nie otrzymawszy światła dotyczącego przykazań Bożych, nieświadomie zgrzeszyli, przekraczając je. Wczesne Pisma, 245, 255.