The Book of Daniel - Number One-Hundred and Ninety-Three

W niedalekiej przyszłości Rosja zakończy wojnę na Ukrainie zwycięstwem, a to zwycięstwo okaże się początkiem końca Putina i Rosji. Tak jak Gorbaczow zreorganizował (pierestrojka) swoje imperium, a następnie uciekł do Organizacji Narodów Zjednoczonych, tak i Rosja polityczna zostanie podporządkowana władzy Organizacji Narodów Zjednoczonych, natomiast Rosja religijna zostanie oddana pod kontrolę papiestwa. Trump zostanie wybrany w 2024 roku i pokona globalistycznych Demokratów oraz globalistów deklarujących się jako Republikanie, a następnie zawrze sojusz z globalistami z Organizacji Narodów Zjednoczonych w celu poradzenia sobie ze skutkami upadku Putina i Rosji. Wtedy nierządnica z Tyru wstawi się za Rosją.

W bitwie pod Panion powtarza się historia pierwszej z trzech bitew z wersetu czterdziestego. W pierwszej bitwie, reprezentowanej przez upadek Związku Radzieckiego w 1989 roku, pierwszy z ostatnich ośmiu prezydentów służył jako zastępcza siła zbrojna papiestwa. Ten pierwszy prezydent był Republikaninem, co wskazuje, że ostatni również będzie prezydentem z Partii Republikańskiej. Pierwszy prezydent był znany ze swojej retoryki dotyczącej "muru" żelaznej kurtyny, który jako proroczy wyznacznik runął, gdy 9 listopada 1989 roku upadł Mur Berliński. Ostatni republikański prezydent będzie znany z retoryki dotyczącej muru na południowej granicy Stanów Zjednoczonych, a wyznacznikiem, który naznaczy świadectwo Trumpa dotyczące budowy muru, będzie ustawa niedzielna, w której symboliczny "mur rozdziału Kościoła i państwa" zostanie usunięty.

Ów pierwszy prezydent, dawna gwiazda mediów, był znany z ciętego języka i poczucia humoru. Ostatni prezydent to dawna gwiazda mediów, znana z ciętego języka i poczucia humoru. Rok 1989 przyniósł rozpad imperium znanego jako Związek Radziecki, a ostatnia z trzech bitew wersetu czterdziestego reprezentuje rozpad imperium znanego jako Rosja.

Bitwa pod Panium jest trzecią i ostatnią bitwą wersetu czterdziestego i została ukazana typologicznie przez pierwszą bitwę. Gdy pierwsza bitwa dobiegła końca, cały świat uznał, że jedynym supermocarstwem na świecie są Stany Zjednoczone. To światowe panowanie zostanie powtórzone na zakończenie ostatniej bitwy, gdyż właśnie tam, mimo sojuszu zawartego między Antiochiem III a Filipem Macedońskim (Stany Zjednoczone i Organizacja Narodów Zjednoczonych), Stany Zjednoczone (fałszywy prorok) zostaną ustanowione jako naczelny król spośród dziesięciu królów (smok-Organizacja Narodów Zjednoczonych.)

Trzy bitwy wersetu czterdziestego noszą podpis „Prawdy”, gdyż pierwsza reprezentuje ostatnią, a środkowa bitwa reprezentuje bunt. Pierwsza i ostatnia zwycięska armia zastępcza (Stany Zjednoczone) zwycięża, lecz druga armia zastępcza przegrywa, a drugą armią zastępczą jest nazizm, światowy symbol buntu.

Trzy kampanie polityczne Donalda Trumpa noszą znak „Prawdy”, ponieważ wygrywa wybory w swojej pierwszej i ostatniej kampanii, lecz w środkowej kampanii zostaje pokonany przez bestię ateizmu, czyli moc smoka, ponownie symbol buntu reprezentowany przez trzynastą literę alfabetu hebrajskiego, która w połączeniu z pierwszą i ostatnią literą tworzy hebrajskie słowo „Prawda”.

Dziesiąty werset jedenastego rozdziału Księgi Daniela wskazuje czas końca w roku 1989, a werset szesnasty wskazuje na wkrótce nadchodzące prawo niedzielne. Wersety od dziesiątego do piętnastego przedstawiają ukrytą historię wersetu czterdziestego, która stanowi tę część Księgi Daniela, zapieczętowaną aż do dni ostatecznych. Gdy wersety od dziesiątego do piętnastego zostaną zestawione (linia po linii) z ukrytą historią wersetu czterdziestego, część Księgi Daniela odnosząca się do dni ostatecznych zostaje odpieczętowana. Ta część zostaje odpieczętowana tuż przed zamknięciem czasu próby dla zachowujących Sabat, które nastąpi przy wkrótce nadchodzącym prawie niedzielnym. Dlatego przedstawia ona ostateczną, czyli Siódmą Pieczęć.

Siedmiu aniołów z Siedmioma Trąbami reprezentuje sąd wykonawczy, który rozpoczyna się wraz z ustawą niedzielną w Stanach Zjednoczonych, oraz sąd wykonawczy, który zaczyna się, gdy Michał powstaje i zamyka się czas łaski dla ludzi. W pierwszym okresie, od ustawy niedzielnej aż do powstania Michała, Boże sądy są połączone z miłosierdziem, lecz potem Siedem Ostatnich Plag to Boże sądy bez domieszki miłosierdzia. Otwarcie Siódmej Pieczęci to czas przygotowania sądów wykonawczych, co przedstawiają owi aniołowie.

Drugi i dziewiąty rozdział Księgi Daniela określają "modlitwy świętych" jako modlitwę o zrozumienie wydarzeń związanych z ukrytym snem Nabuchodonozora o wizerunku bestii oraz o pokutę i wyznanie grzechów związane z określeniem "siedem razy" w dwudziestym szóstym rozdziale Księgi Kapłańskiej. Modlitwy, zmieszane z kadzidłem w "złotej kadzielnicy" i wznoszące się przed Bogiem, są zanoszone przez tych, którzy są powołani do grona stu czterdziestu czterech tysięcy, którzy w tym czasie otrzymują pieczęć Boga żywego, gdy ogień z ołtarza zostaje rzucony na ziemię.

W dziewiątym rozdziale Księgi Ezechiela ci właśnie święci wzdychają i płaczą z powodu obrzydliwości popełnianych w kraju i w kościele, a gdy wyrażają głęboki żal za grzech, anioł pieczętujący umieszcza znak na ich czołach. Podobnie jak w ósmym rozdziale Apokalipsy, sądy reprezentowane przez aniołów zagłady pozostają w tle, czekając na rozkaz oznajmiający zakończenie pieczętowania.

Wersety od dziesiątego do piętnastego odpieczętowują ukrytą historię wersetu czterdziestego i, czyniąc to, jednocześnie wskazują, że pieczętowanie stu czterdziestu czterech tysięcy jest teraz dokonywane pośród tych, którzy spełnili wymagania modlitw przedstawionych przez Daniela i jego trzech towarzyszy w rozdziale drugim oraz przez Daniela w rozdziale dziewiątym. Różnicę między dwiema modlitwami można rozpoznać jako modlitwę o zrozumienie zewnętrznych wydarzeń proroctwa (Daniel 2) oraz modlitwę o to, by doznać wewnętrznego doświadczenia proroctwa (Daniel 9). Inna różnica polega na tym, że święci zbiorowo starają się zrozumieć poselstwo próby dotyczące obrazu bestii (Daniel 2), lecz indywidualnie muszą wykonać dzieło pełnego upamiętania (Daniel 9). Ich modlitwy muszą być w kontekście Ezechiela 9, ponieważ muszą boleć nad grzechami w kraju i w kościele.

Wersety pierwszy i drugi jedenastego rozdziału Księgi Daniela rozpoczynają się w czasie końca w 1989 roku, podobnie jak werset dziesiąty. Werset drugi prowadzi historię do pierwszej kadencji Donalda Trumpa, a następnie pozostawia ukrytą historię od tego szóstego najbogatszego prezydenta aż do siódmego królestwa (Organizacji Narodów Zjednoczonych), reprezentowanego przez Aleksandra Wielkiego. Pomiędzy Kserksesem, bogatym królem z wersetu drugiego, a Aleksandrem Wielkim było ośmiu królów perskich. Ukryta historia od wersetu drugiego do wersetu trzeciego przedstawia ośmiu królów. A zatem, od zakończenia pierwszej kadencji Trumpa aż do siódmego królestwa w proroctwie biblijnym jest łącznie dziesięciu królów, którzy obejmują ukrytą historię od wersetu drugiego do trzeciego jedenastego rozdziału Księgi Daniela.

Liczba dziesięć jest symbolem próby, a próba, która zachodzi właśnie w tej historii, to powstanie obrazu bestii. Szósty najbogatszy prezydent wzburza globalistów, począwszy od swojej pierwszej kampanii w 2015 roku, i tym samym wyznacza początek zmagań między dwoma świadkami z jedenastego rozdziału Apokalipsy a smoczą bestią ateizmu, które nie ustaną aż do prawa niedzielnego z wersetów szesnastego i czterdziestego pierwszego. W tej wojnie Donald Trump był pierwszym prezydentem, który rozzjuszył smoka, i jest też ostatnim. Trump jest ostatnim prezydentem bestii ziemskiej, a Trump stanie się pierwszym przywódcą siódmego królestwa. W ten sposób Trump reprezentuje pierwszego i ostatniego z dziesięciu królów, a dziesięć oznacza próbę.

1776, 1789 i 1798 oznaczają trzy historie, które dowodzą, że ósmy prezydent jest spośród siedmiu. 1776 oznacza opublikowanie Deklaracji Niepodległości oraz historię Pierwszego i Drugiego Kongresu Kontynentalnego. 1789 oznacza okres historii, w którym powstały Artykuły Konfederacji. Okres ten rozpoczął się w 1781 roku i zakończył opublikowaniem Konstytucji w 1789 roku. 1798 oznacza opublikowanie ustaw Alien and Sedition Acts oraz początek bestii z ziemi jako szóstego królestwa proroctwa biblijnego.

Kongresy Kontynentalne są podzielone na dwa prorocze okresy: pierwszy kongres i ostatni kongres. Pierwszy Kongres Kontynentalny miał dwóch prezydentów, a Peyton Randolph był pierwszym prezydentem. Drugi Kongres Kontynentalny miał sześciu prezydentów. Peyton Randolph był pierwszym prezydentem zarówno Pierwszego, jak i Drugiego Kongresu Kontynentalnego. Łącznie było ośmiu prezydentów w historii Pierwszego i Drugiego Kongresu Kontynentalnego. Peyton Randolph był pierwszym prezydentem zarówno Pierwszego, jak i Drugiego Kongresu Kontynentalnego, w proroczym okresie, w którym było ośmiu prezydentów, ale pierwszy prezydent każdego z tych dwóch okresów był tą samą osobą. Zatem, chociaż było osiem kadencji prezydenckich, w rzeczywistości było tylko siedmiu prezydentów. Pierwszy prezydent był dwukrotnie pierwszym prezydentem spośród siedmiu osób, które były prezydentami, i dlatego Randolph reprezentuje ósmego, który należał do siedmiu, i na podstawie dwóch świadków uosabia pierwszego rzeczywistego prezydenta, którym był George Washington.

Waszyngton jest reprezentowany przez Randolpha, a zatem Randolph, jako symbol Waszyngtona, przekazuje zarówno prorocze cechy Randolpha, pierwszego prezydenta, jak i fakt, że Randolph był ósmym, który był z tych siedmiu. Tak więc George Waszyngton, jako pierwszy prezydent i pierwszy Naczelny Dowódca, był również proroczo ósmym i był z tych siedmiu, a Trump, jako ostatni prezydent, także będzie ósmym, to jest z tych siedmiu.

Drugim prezydentem Drugiego Kongresu Kontynentalnego był John Hancock. Drugi Kongres Kontynentalny zakończył się w 1781 roku. Lata 1781–1789 wyznaczają okres Artykułów Konfederacji. Okres ten symbolizuje rok 1789, kiedy opublikowano Konstytucję. W tym okresie było także ośmiu prezydentów. Artykuły Konfederacji stanowiły pierwszą konstytucję, lecz słabość Artykułów Konfederacji doprowadziła do ich zastąpienia i do ratyfikacji Konstytucji przez trzynaście kolonii w 1789 roku.

W tamtym okresie było ośmiu prezydentów: siedmiu, którzy nie byli prezydentami w historii okresu reprezentowanego przez dwa poprzednie Kongresy Kontynentalne, oraz jeden, który był prezydentem w tamtym pierwszym proroczym okresie. John Hancock sprawował urząd zarówno podczas drugiego Kongresu Kontynentalnego, jak i w okresie reprezentowanym przez Artykuły Konfederacji. Na płaszczyźnie proroczej było tylko siedmiu mężczyzn, którzy byli prezydentami podczas dwóch Kongresów Kontynentalnych, tak więc proroczo John Hancock był jednym z ośmiu w okresie Artykułów Konfederacji, ale był też jednym z siedmiu mężczyzn z poprzedniego okresu. Był więc ósmym, który był z owych siedmiu.

Drugi okres proroczy, obejmujący lata 1781–1789, podobnie jak pierwszy, miał prezydenta (Hancocka), który był ósmym, a zarazem jednym z siedmiu, tak jak Randolph w pierwszym okresie proroczym, reprezentowanym przez rok 1776.

W obu okresach obejmujących ośmiu prezydentów ukazana jest zagadka ósmego, który jest spośród siedmiu. Te dwa okresy świadczą, że pierwszy prawdziwy prezydent (Waszyngton) również miał do swojej symboliki przypisaną proroczą zagadkę, przez jego typ reprezentowany przez Randolpha. Ci trzej świadkowie odnoszą się do Trumpa. Trump, jak jest przedstawiony w wersetach pierwszym i drugim jedenastego rozdziału, jest ukazany jedynie poprzez jego pierwszą kadencję, która zakończyła się, gdy drugie wybory zostały ukradzione przez bestię z bezdennej otchłani.

Historia, która wypełniła te wersety, obejmuje ukrytą historię między momentem najbogatszego króla (Kserksesa) a pojawieniem się Aleksandra Wielkiego, reprezentującym ustawę niedzielną, kiedy dziesięciu królów na krótko staje się siódmym królestwem. Między bogatym królem a dziesięcioma królami, którzy zgadzają się oddać swoje siódme królestwo papiestwu, było ośmiu królów. Ośmiu królów tworzących ukrytą historię od wersetu drugiego do wersetu trzeciego znajduje dwóch świadków ośmiu prezydentów w historii lat 1776, 1789 i 1798.

Ta historia niesie w sobie symbolikę dwudziestu dwóch lat, co identyfikuje ją jako historię zapieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy, gdy boskość łączy się z człowieczeństwem. Niesie także świadectwo „Prawdy”, ponieważ początek wyznacza niezależność, a koniec — odebranie niezależności, zaś trzynaście lat po 1776 roku trzynaście kolonii ratyfikowało Konstytucję. Identyfikuje także dwa okresy ośmiu królów (prezydentów), z których każdy zawiera zagadkę ósmego, który jest spośród siedmiu.

Trump jako szósty prezydent w 2016 roku i jako ostatni przywódca szóstego królestwa reprezentuje także pierwszego i ostatniego z dziesięciu kolejnych królów. Liczba dziesięć wskazuje na proces próby w tej historii, a próba, która poprzedza i kończy się na ustawie niedzielnej, polega na ukształtowaniu obrazu bestii. Obraz bestii ze snu Nebukadnezara przedstawia osiem królestw i tym samym daje świadectwo, że próba obrazu bestii jest reprezentowana przez liczbę „osiem”.

W historii próby linii Machabeuszy, reprezentującej linię rogu odstępczego protestantyzmu oraz linię rogu odstępczego republikanizmu, reprezentowaną przez Antiocha III, linie i rogi łączą się w jeden róg, który jest obrazem papiestwa. W tej samej historii obraz Boga zostaje w pełni i trwale odtworzony w tych, których przedstawia się jako sto czterdzieści cztery tysiące.

Ukryta historia wersetu czterdziestego zostaje odpieczętowana w ukrytej historii wersetów od drugiego do trzeciego oraz w historii wersetów od dziesiątego do piętnastego. Gdy Trump podczas swojej inauguracji 20 stycznia 2025 roku zostanie ósmym prezydentem, który jest z tych siedmiu, ośmiu królów między Kserksesem a Aleksandrem Wielkim oznaczają nadejście procesu tworzenia obrazu bestii, a Trump reprezentuje pierwszego i ostatniego z dziesięciu następujących po sobie królów.

Będziemy kontynuować to badanie w następnym artykule.