Księga Daniela - numer sto dziewięćdziesiąt pięć

Ukryta historia wersetu czterdziestego obejmuje ciąg sześciu prezydentów od czasu końca w 1989 roku aż do 2020 roku, kiedy Biden, siódmy prezydent, skradł prezydenturę. Rok 2020 wyznacza początek ukrytej historii, od tego momentu aż do „Aleksandra Wielkiego”, co przedstawia chwilę, gdy siódme królestwo proroctwa biblijnego zostaje ustanowione w czasie rychło nadchodzącego prawa niedzielnego. Dziesięciu królów natychmiast zgodziło się oddać swoje siódme królestwo ósmemu królestwu, które jest spośród siedmiu — władzy papieskiej. Ta ukryta historia rozpoczyna się wraz z siódmym prezydentem i kończy na siódmym królestwie.

Gdy historia stwierdza, że między Kserksesem, reprezentującym bogatego króla, który podburza Grecję, a Aleksandrem Wielkim było ośmiu perskich królów, dostrzegamy, że ukryta historia między końcem drugiego a trzecim wersetem obrazuje poprzez liczbę osiem czas próby związany z obrazem bestii. Obraz bestii w Stanach Zjednoczonych jest w pełni ustanowiony, gdy prawo niedzielne zostaje wprowadzone w życie, i wówczas nadchodzą królestwa: siódme, a następnie ósme. Ciąg ośmiu perskich królów kończy się na Aleksandrze Wielkim, dlatego liczba osiem wyznacza czas próby obrazu bestii, który kończy się wraz z wprowadzeniem prawa niedzielnego.

Wersety od dziesiątego do piętnastego informują nas, że czas próby obrazu bestii był trzecim z trzech kamieni milowych ukazanych w historii Machabeuszy, i że trzeci kamień milowy był okresem czasu rozpoczynającym się w 161 r. p.n.e. i kończącym się w 158 r. p.n.e. Okres ten następował po pierwszym kamieniu milowym, 167 r. p.n.e., który wskazywał początek powstania machabejskiego w Modein, miasteczku, którego nazwa oznacza „protestować”. 164 r. p.n.e. nastąpił po tym proteście w Modein i wskazywał na drugie poświęcenie drugiej świątyni. 164 r. p.n.e. identyfikuje drugą inaugurację Donalda Trumpa jako ósmego prezydenta od Reagana w 1989 roku, który jest spośród siedmiu. Jego inauguracja 20 stycznia 2025 r. była reprezentowana przez 164 r. p.n.e., a ceremonia ponownego poświęcenia przyniosła satanistyczny cud, który zawiera dwie wzmianki o ósmym będącym spośród siedmiu.

Dlatego ośmiu perskich królów symbolizuje dzieje sojuszu Żydów z Rzymem od 161 r. p.n.e. do 158 r. p.n.e. i w ten sposób dostarcza drugiego świadectwa dotyczącego czasu próby obrazu bestii, który następuje po inauguracji Trumpa w 2025 roku. Drugi werset przechodzi do skradzionych wyborów w 2020 roku, na których się kończy, dopóki nie zostanie zastosowane historyczne świadectwo ośmiu perskich królów, a ich zastosowanie przypada po drugiej inauguracji Trumpa. Po nałożeniu ośmiu perskich królów na historię między wersetem drugim a trzecim, wciąż pozostaje ukryty okres od inauguracji Bidena aż do drugiej inauguracji Trumpa.

Ta ukryta historia jest wskazana w jedenastym rozdziale Apokalipsy, gdzie bestia ateizmu zabija dwóch świadków w 2020 roku. Następnie, po symbolicznych trzech i pół dniach, Michał zstępuje, aby wskrzesić dwóch świadków. „Wskrzeszony” Trump rozpoczął swoją trzecią kampanię prezydencką 15 listopada 2022 roku, a wskrzeszony „głos na pustyni” zaczął wzywać sto czterdzieści cztery tysiące pod koniec lipca 2023 roku.

Wersety dziesiąty, jedenasty i dwunasty jedenastego rozdziału Księgi Daniela wskazują na wojnę na Ukrainie, która rozpoczęła się w 2014 roku i zakończy się zwycięstwem Rosji, po czym nastąpi upadek obecnej rosyjskiej konfederacji, co będzie przypominało upadek Związku Radzieckiego w 1989 roku.

Wersety od trzynastego do piętnastego wskazują na trzy linie proroctwa. Linia uzdrowienia papiestwa, która rozpoczyna się, gdy nierządnica z Tyru wychodzi z ukrycia, jest typologicznie przedstawiona w wersecie czternastym, a jej historyczne wypełnienie przypada na rok 200 p.n.e., kiedy pogański Rzym wszedł do historii proroczej jako rozbójnicy twego ludu, którzy się wywyższają, lecz upadają.

W trzech wersetach prorocza linia odstępczego republikanizmu jest reprezentowana przez historię Antiocha III, który uosabia rolę Trumpa jako ósmego prezydenta, to znaczy należącego do siedmiu. Wersety identyfikują także proroczą linię odstępczego protestantyzmu, którą reprezentuje historia Machabeuszy.

Prorocza linia prawdziwego protestanckiego rogu, która rozpoczęła się jako filadelfijski ruch millerytów, a kończy się jako filadelfijski ruch stu czterdziestu czterech tysięcy, ma być również nałożona na ukrytą historię czterdziestego wersetu. Siedem gromów z dziesiątego rozdziału Apokalipsy jest symbolem zarówno filadelfijskiego ruchu millerytów, jak i stu czterdziestu czterech tysięcy. Zapieczętowanie proroctwa i odpieczętowanie proroctwa dokonuje Chrystus, a gdy to czyni, przedstawia samego siebie jako Lwa z pokolenia Judy. W rozdziale dziesiątym anioł, o którym Siostra White mówi, że jest „nie kim innym jak Jezusem Chrystusem”, „zawołał głosem donośnym, jak gdy lew ryczy; a gdy zawołał, siedem gromów przemówiło swymi głosami.”

Chrystus, jako Lew z pokolenia Judy, umieścił siedem gromów w historii proroczej około roku 100 i natychmiast je zapieczętował, gdyż „kiedy siedem gromów przemówiło swymi głosami”, Jan „miał pisać; i” usłyszał „głos z nieba mówiący”: „Zapieczętuj to, co wyrzekło siedem gromów, i tego nie pisz.”

Ukryta historia wersetu czterdziestego jest teraz odpieczętowywana przez Lwa z pokolenia Judy, a w tej historii linia prawdziwie protestanckiego rogu jest przedstawiona przez siedem gromów. Gdy głos na pustyni zaczął wołać w lipcu 2023 roku, Lew z pokolenia Judy odpieczętował kolejne objawienie tego, co reprezentują „Siedem Gromów”.

Siedem gromów przedstawia historię od 18 lipca 2020 roku, kiedy ruch stu czterdziestu czterech tysięcy został zabity na ulicach, aż do rychło nadchodzącego prawa niedzielnego. Linia siedmiu gromów określa „wydarzenia”, które zachodzą w tej historii. Po pierwszym rozczarowaniu następuje poselstwo Wołania o Północy, po czym następuje prawo niedzielne. Gdy Siostra White określiła siedem gromów albo jako historię pierwszego i drugiego anioła, albo jako przyszłe wydarzenia, w obu tych ujęciach wskazała, że przedstawiają one „wydarzenia”.

Poselstwo Wołania o Północy może brzmieć jak coś, co nie jest „wydarzeniem”, lecz w historii millerowskiej zebranie obozowe w Exeter od 12 do 17 sierpnia 1844 roku było „wydarzeniem”, wraz z kilkoma towarzyszącymi mu szczegółami związanymi z tym wydarzeniem. Jednakże przybycie poselstwa Wołania o Północy na to zebranie obozowe było również wypełnieniem przypowieści o dziesięciu pannach z dwudziestego piątego rozdziału Ewangelii Mateusza. „Wydarzenie” zebrania obozowego w Exeter było wypełnieniem siedmiu gromów, lecz przypowieść o dziesięciu pannach nie odnosi się do tych wydarzeń; odnosi się do „doświadczenia” panien,

Tak jak siedem gromów wskazuje na równoległą historię ruchu pierwszego i trzeciego anioła, tak również przypowieść o dziesięciu pannach wskazuje na dwie równoległe historie.

Symbol siedmiu gromów przedstawia „wydarzenia” równoległych historii, a dziesięć panien przedstawia „doświadczenie” mądrych i głupich panien w tych dwóch równoległych historiach. Doświadczenie millerystów, aż do roku 1856, było doświadczeniem Filadelfii, a doświadczenie ruchu stu czterdziestu czterech tysięcy było doświadczeniem Laodycei, aż do czasu krótko po lipcu 2023 roku. W obu historiach mądre i głupie panny zostaną ujawnione przy nadejściu poselstwa Wołania o Północy, gdyż wtedy okaże się, kto miał olej przygotowania.

Ci, którzy odmawiają spożycia poselstwa znajdującego się w ręku Michała, archanioła, który zstąpił pod koniec lipca 2023 roku, pozostaną w stanie Laodycei, a ci, którzy wezmą małą książeczkę i ją spożyją, przejdą do stanu Filadelfii. Stan Laodycei przedstawia lud albo osobę, na zewnątrz których znajduje się Chrystus, choć usiłuje wejść, natomiast stan Filadelfii jest ukazany jako połączenie Boskości z człowieczeństwem. Siedem gromów wskazuje „wydarzenia” linii prawdziwego protestanckiego rogu, która zostaje umieszczona w ukrytej historii wersetu czterdziestego, rozpoczynającej się 18 lipca 2020 roku i kończącej się na ustawie niedzielnej.

Przypowieść o dziesięciu pannach określa „doświadczenie” tych, którzy są powołani, aby należeć do grona stu czterdziestu czterech tysięcy w tym samym okresie. „Wydarzeniom”, które wyznaczają historię stu czterdziestu czterech tysięcy od 18 lipca 2020 roku aż do ustawy niedzielnej, oraz „doświadczeniu” dwóch klas w trakcie tej historii towarzyszy wskazanie dzieła, które było i jest wyznaczone w tych dwóch równoległych historiach. To dzieło jest przedstawione przez aniołów czternastego rozdziału Apokalipsy; dzieło millerytów było przedstawione przez pierwszego i drugiego anioła, a dzieło stu czterdziestu czterech tysięcy jest przedstawione przez trzeciego anioła.

Dzieło powierzone ludowi Bożemu czasów ostatecznych 11 września 2001 roku, na początku czasu pieczętowania, zostało ponownie powierzone ludowi Bożemu czasów ostatecznych pod koniec czasu pieczętowania, gdy Michał zstąpił w lipcu 2023 roku.

Podobnie jak „wydarzenia” przedstawione przez siedem gromów oraz „doświadczenie” przedstawione przez dziesięć panien, dzieło trzech aniołów przedstawia dwie równoległe historie.

W wersetach od trzynastego do piętnastego jedenastego rozdziału Daniela zostaje ukazane prorocze dzieło linii odstępczego protestantyzmu (Machabeusze), odstępczego republikanizmu (Antioch III) oraz nierządnicy z Tyru (złupiciele twojego ludu). W tej samej historii prorocze linie prawdziwego protestanckiego rogu stu czterdziestu czterech tysięcy ukazują ich dzieło, „doświadczenie” oraz „wydarzenia”, które mają miejsce pośród ludu Bożego w dniach ostatecznych. Linia prawdziwego protestanckiego rogu jest przedstawiona jako siedem gromów, co stanowi jedyne proroctwo w księdze Objawienia, o którym powiedziano, że zostało zapieczętowane. Tuż przed zamknięciem czasu próby przychodzi rozkaz od Lwa z pokolenia Judy, Tego, który zapieczętował proroctwo siedmiu gromów, aby odpieczętować proroctwa tej księgi.

Odczętowanie siedmiu gromów przy końcu czasu pieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy, które zostało uprzednio wyobrażone przez odczętowanie siedmiu gromów na początku czasu pieczętowania, należy zastosować (wiersz po wierszu) do tej części księgi Daniela, która odnosi się do dni ostatecznych, a tą częścią jest ukryta historia wersetu czterdziestego. Gdy owo odczętowanie zostanie w pełni dokonane, jak to zostało przedstawione przez otwarcie siódmej pieczęci, Bóg wyleje ogień swego Ducha Świętego na sto czterdzieści cztery tysiące, tak jak uczynił to wobec uczniów w dniu Pięćdziesiątnicy. Pięćdziesiątnica współbrzmi z rychło nadchodzącym prawem niedzielnym.

Początek czasu pieczętowania obrazuje koniec czasu pieczętowania. Na początku późny deszcz został wylany w ograniczonej mierze, a na końcu jest wylewany bez miary. Anioł, który zstąpił 11 września 2001 roku, jest tym samym aniołem, który zstąpił pod koniec lipca 2023 roku. Historia Pięćdziesiątnicy rozpoczęła się wraz ze zmartwychwstaniem Chrystusa, a zakończenie doskonałego wypełnienia Pięćdziesiątnicy nastąpi przy zmartwychwstaniu stu czterdziestu czterech tysięcy.

Chrystus tchnął na swoich uczniów po swoim zmartwychwstaniu, tuż po tym, jak wstąpił do swojego Ojca. Gdy powrócił ze spotkania ze swoim Ojcem, ukazał się uczniom i tchnął na nich „kilka kropel”, które poprzedzały „obfite deszcze Pięćdziesiątnicy”. Te kilka kropel oznacza początek czasu pieczętowania, a obfite deszcze oznaczają jego zakończenie. Początek czasu pieczętowania zostaje powtórzony na końcu i tak jak Chrystus tchnął na swoich uczniów na początku okresu Pięćdziesiątnicy, tak tchnął na swój lud czasów ostatecznych u kresu tego okresu.

Śmierć dwóch świadków obejmuje to, że ci, którzy głosili fałszywe przesłanie dotyczące Nashville i 18 lipca 2020 roku, czynili to jako Laodycejczycy. Zmartwychwstanie martwych, suchych kości oznacza przejście ze stanu Laodycei, który jest stanem śmierci, do stanu Filadelfii, który jest życiem. Tchnienie, które sprawia zmartwychwstanie i to przejście, jest proroczym przesłaniem.

Okres po zmartwychwstaniu Chrystusa został podzielony na dwie części: pierwsza trwała czterdzieści dni, po których wstąpił, a następnie upłynęło dziesięć dni poprzedzających Pięćdziesiątnicę. Czterdzieści jest symbolem pustyni, podobnie jak trzy i pół dnia albo tysiąc dwieście sześćdziesiąt lat lub dni.

Gdy Michał zstąpił w lipcu 2023 roku, dobiegły końca trzy i pół dnia śmierci na ulicach, gdy Chrystus rozpoczął dzieło łączenia swojej Boskości z człowieczeństwem pośród stu czterdziestu czterech tysięcy. Dzieło to zostało przedstawione przez dziesięć dni poprzedzających Pięćdziesiątnicę, w których grzech został usunięty i ustanowiona została jedność między braćmi. Dziesięć oznacza proces próby, a ten proces próby zakończył się w dniu Pięćdziesiątnicy, który przedstawia ustawę niedzielną.

W tej samej historii, w wersecie czterdziestym, gdzie ośmiu królów perskich oraz dzieje przymierza między Żydami a Rzymem przedstawiają proces próby obrazu bestii, proces próby panien zostaje zilustrowany w dziesięciu dniach prowadzących do Pięćdziesiątnicy. W tej historii odstępcze rogi protestantyzmu i republikanizmu łączą się ze sobą, aby ukształtować obraz bestii, podczas gdy prawdziwy protestancki róg jednoczy ich człowieczeństwo z Boskością Chrystusa, tworząc tym samym obraz Chrystusa w procesie, który rozdziela dwie klasy czcicieli.

Wydarzenia historyczne przedstawione jako siedem gromów zostają odpieczętowane w historii przedstawionej w wersetach trzynastym do piętnastego jedenastego rozdziału Księgi Daniela, a razem są one zharmonizowane z ukrytą historią wersetu czterdziestego, która kończy się wkrótce nadchodzącym prawem niedzielnym, gdy kończy się czas próby dla zachowujących sabat.

Oddzielenie mądrych od głupich, Laodycejczyków od Filadelfijczyków albo pszenicy od kąkolu jest dokonywane przez aniołów.

Przesłanie, które zostaje odpieczętowane tuż przed zakończeniem czasu próby, określa dzieło ludu Bożego, przedstawionego przez aniołów. Przesłanie zawarte w tych artykułach jest obecnie publikowane na całej ziemi w ponad sześćdziesięciu językach (tongues). Dokonuje się to właśnie teraz, tuż przed zakończeniem czasu próby, i jest dziełem ludu Bożego dni ostatnich, aby przedstawić to przesłanie. Przesłanie to wskazuje wydarzenia przedstawione jako siedem gromów, a dzieło rozumienia i przedstawiania tego przesłania wytwarza doświadczenie mądrych panien.

Będziemy kontynuować to badanie w następnym artykule.