Sister White identified that when the great buildings of New York City were thrown down, Revelation chapter eighteen, verses one through three, would be fulfilled.
Siostra White wskazała, że gdy wielkie budynki Nowego Jorku zostaną zburzone, spełnią się wersety od pierwszego do trzeciego osiemnastego rozdziału Księgi Objawienia.
And after these things I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. For all nations have drunk of the wine of the wrath of her fornication, and the kings of the earth have committed fornication with her, and the merchants of the earth are waxed rich through the abundance of her delicacies. Revelation 18:1–3.
Potem ujrzałem innego anioła zstępującego z nieba, mającego wielką moc; a ziemia została rozświetlona jego chwałą. I zawołał potężnym głosem: Upadł, upadł Babilon wielki i stał się mieszkaniem demonów, kryjówką wszelkiego ducha nieczystego i klatką dla każdego nieczystego i znienawidzonego ptaka. Bo wszystkie narody napiły się wina gniewu jej nierządu, a królowie ziemi uprawiali z nią nierząd, a kupcy ziemi wzbogacili się dzięki obfitości jej zbytków. Objawienie 18:1-3.
By September 11, 2001, the “kings” of the earth had already committed fornication with the Roman church. After World War Two, President Harry S. Truman, for the first time, in 1951, appointed an ambassador to the Vatican. His attempt to form a political relationship with the papacy was flatly rejected by the Congress of the United States, but not so when decades later President Ronald Reagan, in 1984, appointed an ambassador to the Vatican. By 2001, all nations had committed fornication with the Vatican through establishing a diplomatic relationship with the whore of Tyre.
Do 11 września 2001 roku „królowie” ziemi już dopuścili się nierządu z Kościołem rzymskim. Po II wojnie światowej prezydent Harry S. Truman po raz pierwszy, w 1951 roku, mianował ambasadora przy Watykanie. Jego próba nawiązania stosunków politycznych z papiestwem została stanowczo odrzucona przez Kongres Stanów Zjednoczonych, lecz inaczej było, gdy dekady później prezydent Ronald Reagan w 1984 roku mianował ambasadora przy Watykanie. Do 2001 roku wszystkie narody dopuściły się nierządu z Watykanem poprzez nawiązanie stosunków dyplomatycznych z nierządnicą Tyru.
By September 11, 2001, all “nations,” had drunk the wine of the wrath of her fornication. The wine of Babylon represents all the various falsehoods that are presented by the papacy, but the one special variety of wine that is identified in these verses is the wine of the wrath of her fornication. The wrath of the papacy is her persecution of those she disagrees with. She accomplishes her persecution by employing the power of the state to do her dirty work. The wine of her wrath, is her special bottle of error that represents the action of employing the state against those that she deems a heretic.
Do 11 września 2001 roku wszystkie „narody” wypiły wino gniewu jej nierządu. Wino Babilonu reprezentuje różnorodne fałsze przedstawiane przez papiestwo, lecz szczególną odmianą wina, wskazaną w tych wersetach, jest wino gniewu jej nierządu. Gniewem papiestwa jest prześladowanie tych, z którymi się nie zgadza. Papiestwo dokonuje tych prześladowań, wykorzystując władzę państwa do wykonywania za nie brudnej roboty. Wino jej gniewu to jej szczególna butelka błędu, która reprezentuje działanie polegające na wykorzystaniu państwa przeciwko tym, których uznaje za heretyków.
In the period of time from August 11, 1840 through to October 22, 1844, Millerite Adventism, who had been called out of the Dark Ages, and who was separated from the Protestant churches that then became the daughters of Rome, then became the true Protestant horn upon the newly arrived earth beast. Peter identifies the characteristics of those newly chosen people of God as a nation.
W okresie od 11 sierpnia 1840 do 22 października 1844 adwentyzm millerowski, wyprowadzony z mrocznych wieków i oddzielony od kościołów protestanckich, które wówczas stały się córkami Rzymu, stał się wówczas prawdziwym protestanckim rogiem na nowo powstałej bestii z ziemi. Piotr określa cechy tych nowo wybranych ludzi Bożych jako narodu.
But ye are a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should show forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light: Which in time past were not a people, but are now the people of God: which had not obtained mercy, but now have obtained mercy. 1 Peter 2:9, 10.
Lecz wy jesteście rodem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem należącym do Boga, abyście ogłaszali chwałę Tego, który was powołał z ciemności do swego przedziwnego światła; wy, którzy niegdyś nie byliście ludem, teraz zaś jesteście ludem Bożym; którzy nie dostąpiliście miłosierdzia, lecz teraz je otrzymaliście. 1 Piotra 2:9, 10.
By September 11, 2001, the Seventh-day Adventist church had already, and often employed the political structure of the government of the United States to attack those it deemed as heretical. Well before 2001, the Adventists had already imbibed in the special wine of Babylon that represents the employment of state power to attack those who it deemed as heretics.
Do 11 września 2001 roku Kościół Adwentystów Dnia Siódmego już często posługiwał się strukturą polityczną rządu Stanów Zjednoczonych, aby atakować tych, których uznawał za heretyków. Na długo przed 2001 rokiem adwentyści już upajali się szczególnym winem Babilonu, które symbolizuje wykorzystanie władzy państwowej do atakowania tych, których uznawali za heretyków.
Ephraim is a symbol of the rebellion of Jeroboam and the northern kingdom of Israel, and Isaiah begins chapter twenty-eight, by addressing the Seventh-day Adventist church as the drunkards of Ephraim.
Efraim jest symbolem buntu Jeroboama i północnego królestwa Izraela, a Izajasz rozpoczyna dwudziesty ósmy rozdział, zwracając się do Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego jako do pijaków Efraima.
Woe to the crown of pride, to the drunkards of Ephraim, whose glorious beauty is a fading flower, which are on the head of the fat valleys of them that are overcome with wine! Behold, the Lord hath a mighty and strong one, which as a tempest of hail and a destroying storm, as a flood of mighty waters overflowing, shall cast down to the earth with the hand. The crown of pride, the drunkards of Ephraim, shall be trodden under feet: And the glorious beauty, which is on the head of the fat valley, shall be a fading flower, and as the hasty fruit before the summer; which when he that looketh upon it seeth, while it is yet in his hand he eateth it up. In that day shall the Lord of hosts be for a crown of glory, and for a diadem of beauty, unto the residue of his people, And for a spirit of judgment to him that sitteth in judgment, and for strength to them that turn the battle to the gate. But they also have erred through wine, and through strong drink are out of the way; the priest and the prophet have erred through strong drink, they are swallowed up of wine, they are out of the way through strong drink; they err in vision, they stumble in judgment. For all tables are full of vomit and filthiness, so that there is no place clean. Isaiah 28:1–8.
Biada koronie pychy, pijakom Efraima, których wspaniała uroda jest więdnącym kwiatem, znajdującym się na szczycie żyznych dolin tych, których zwyciężyło wino! Oto Pan ma kogoś potężnego i mocnego, który jak nawałnica gradu i niszcząca burza, jak wezbrana powódź potężnych wód, ręką rzuci o ziemię. Korona pychy, pijacy Efraima, będą podeptani pod nogami: A ta wspaniała uroda, która jest na szczycie żyznej doliny, będzie więdnącym kwiatem i jak przedwczesny owoc przed latem; kto tylko nań spojrzy, gdy jeszcze jest w jego ręku, zjada go. W tym dniu Pan Zastępów będzie koroną chwały i diademem piękna dla reszty swego ludu, i duchem sądu dla tego, kto zasiada na sądzie, oraz siłą dla tych, którzy odpierają bitwę aż do bramy. Lecz i oni zbłądzili przez wino, i przez mocny napój zeszli z drogi; kapłan i prorok zbłądzili przez mocny napój, pochłonęło ich wino, zeszli z drogi przez mocny napój; błądzą w widzeniu, potykają się w sądzie. Albowiem wszystkie stoły pełne są wymiocin i plugastwa, tak że nie ma miejsca czystego. Izajasza 28:1-8.
The third Woe arrived on September 11, 2001, and it arrived upon the “crown,” representing leadership of the “drunkards of Ephraim.” It did not attack the headquarters of the church in Maryland with an airplane full of fuel, but it marked their inability to recognize that the arrival of Islam of the third Woe was the beginning of the latter rain message of the third angel. The beginning of the very message and work that they profess to have been raised up to proclaim. They are identified as not only the crown, which represents leadership, but as the “crown of pride,” thus identifying one of the two classes of worshippers that was and is produced in the debate of Habakkuk chapter two. On September 11, 2001, Habakkuk’s watchmen took their posts at the battle at the gate.
Trzecie Biada nadeszło 11 września 2001 roku i spadło na „koronę”, reprezentującą przywództwo „pijanic z Efraima”. Nie zaatakowało siedziby kościoła w Maryland samolotem pełnym paliwa, lecz uwidoczniło ich niezdolność dostrzeżenia, że nadejście islamu trzeciego Biada było początkiem poselstwa późnego deszczu trzeciego anioła. Początkiem właśnie tego poselstwa i dzieła, do którego, jak twierdzą, zostali powołani, by je głosić. Są określeni nie tylko jako korona, która symbolizuje przywództwo, lecz jako „korona pychy”, wskazując w ten sposób na jedną z dwóch klas czcicieli, które powstały i powstają w sporze z rozdziału drugiego Księgi Habakuka. 11 września 2001 roku strażnicy Habakuka zajęli swoje posterunki w bitwie u bramy.
The gates of Jerusalem are where the interaction of the people of Jerusalem was carried out. The battle at the gates is representing the “debate” of the previous chapter of Isaiah that began on the day of the east wind (the day of Islam). The two classes of Habakkuk’s worshippers in the passage are represented by two crowns. The drunkards of Ephraim, who have already at that point employed the power of the state to win their arguments against those they had deemed as heretics are contrasted with the crown of the Lord of hosts. When Christ is represented as the Lord of hosts, it is symbolic of His work as the leader of His army. The battle at the gate is the warfare represented by the debate over true and false theology.
Bramy Jerozolimy to miejsce, gdzie toczyło się życie publiczne mieszkańców Jerozolimy. Bitwa u bram reprezentuje „debatę” z poprzedniego rozdziału Księgi Izajasza, która rozpoczęła się w dniu wschodniego wiatru (dniu islamu). Dwie klasy czcicieli u Habakuka w tym fragmencie są reprezentowane przez dwie korony. Pijacy z Efraima, którzy już wówczas wykorzystali władzę państwową, aby wygrać swoje spory z tymi, których uznali za heretyków, zostają przeciwstawieni koronie Pana Zastępów. Gdy Chrystus jest przedstawiany jako Pan Zastępów, symbolizuje to Jego dzieło jako wodza swoich zastępów. Bitwa u bram to wojna reprezentowana przez debatę o prawdziwej i fałszywej teologii.
It is not simply the General Conference leadership that is represented as the drunkards of Ephraim, but also the priests (the pastoral ministry), and the prophets (the theologians and educators) are out of the way, through strong drink. As Isaiah says in the opening verses of his prophecy, it is the entire church.
Nie tylko przywództwo Konferencji Generalnej jest przedstawione jako pijacy Efraima, lecz także kapłani (służba duszpasterska) i prorocy (teologowie i nauczyciele) odstąpili od drogi pod wpływem mocnego trunku. Jak mówi Izajasz w początkowych wersetach swego proroctwa, chodzi o cały Kościół.
The vision of Isaiah the son of Amoz, which he saw concerning Judah and Jerusalem in the days of Uzziah, Jotham, Ahaz, and Hezekiah, kings of Judah. Hear, O heavens, and give ear, O earth: for the Lord hath spoken, I have nourished and brought up children, and they have rebelled against me. The ox knoweth his owner, and the ass his master’s crib: but Israel doth not know, my people doth not consider. Ah sinful nation, a people laden with iniquity, a seed of evildoers, children that are corrupters: they have forsaken the Lord, they have provoked the Holy One of Israel unto anger, they are gone away backward. Why should ye be stricken anymore? ye will revolt more and more: the whole head is sick, and the whole heart faint. Isaiah 1:1–5.
Widzenie Izajasza, syna Amosa, które miał dotyczące Judy i Jerozolimy za dni Ozjasza, Jotama, Achaza i Ezechiasza, królów Judy. Słuchajcie, niebiosa, i nadstaw ucha, ziemio, bo Pan przemówił: Wykarmiłem i wychowałem dzieci, a one zbuntowały się przeciwko mnie. Wół zna swego właściciela, a osioł żłób swego pana; lecz Izrael nie zna, mój lud nie rozumie. Ach, narodzie grzeszny, ludu obciążony nieprawością, plemię złoczyńców, dzieci, które postępują przewrotnie: opuścili Pana, rozgniewali Świętego Izraela, cofnęli się. Dlaczego macie być bici dalej? Tylko jeszcze bardziej będziecie się buntować; cała głowa chora, całe serce omdlałe. Izajasz 1:1-5.
The sinful nation is sick, and has passed the time where any remedy can be provided that would change her heart and mind. Isaiah identifies the drunkards are out of the way, and the way is identified by Jeremiah as the “old paths.” On September 11, 2001, the latter rain began to fall, and Jeremiah identifies that it is when we walk in the old paths, which is the “way” that the drunkards are out of, that we find the rest of the latter rain.
Grzeszny naród jest chory i minął już czas, w którym można by zastosować jakikolwiek środek zaradczy, który zmieniłby jego serce i umysł. Izajasz wskazuje, że pijacy zboczyli z drogi, a Jeremiasz określa tę drogę jako "dawne ścieżki". 11 września 2001 roku zaczął padać późny deszcz, a Jeremiasz wskazuje, że gdy chodzimy dawnymi ścieżkami, które są "drogą", z której pijacy zboczyli, znajdujemy odpoczynek późnego deszczu.
Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Therefore hear, ye nations, and know, O congregation, what is among them. Hear, O earth: behold, I will bring evil upon this people, even the fruit of their thoughts, because they have not hearkened unto my words, nor to my law, but rejected it. Jeremiah 6:16–19.
Tak mówi Pan: Stańcie na drogach i patrzcie, i pytajcie o dawne ścieżki: gdzie jest dobra droga; idźcie nią, a znajdziecie odpocznienie dla dusz waszych. Lecz oni powiedzieli: Nie pójdziemy nią. Nadto postawiłem nad wami stróżów, mówiąc: Słuchajcie głosu trąby. Lecz oni powiedzieli: Nie będziemy słuchać. Przeto słuchajcie, narody, i poznaj, o zgromadzenie, co jest wśród nich. Słuchaj, ziemio: oto sprowadzę zło na ten lud, owoc ich zamysłów, ponieważ nie słuchali moich słów ani mojego prawa, lecz je odrzucili. Jeremiasz 6:16–19.
The drunkards of Ephraim are out of the way on September 11, 2001, and have turned “away backward,” in 1863, when they initiated the process of rejecting the “old paths.” It is in the “old paths,” that the rest and refreshing of the latter rain is to be found, and that rain began at the very time that the “Woe,” was pronounced upon them. The third “Woe” of Islam was unrecognizable to the crown of the pride of Ephraim, for they had progressively rejected the foundational truths that identify the role of Islam in prophecy. Jeremiah identifies that at that time the Lord raised up watchmen, which are Habakkuk’s watchmen, and they proclaimed to the drunkards of Ephraim in the battle at the gates that they needed to hearken to the sound of the trumpet. The third “Woe” that arrived on September 11, 2001, was the seventh Trumpet.
Pijacy z Efraima zeszli z drogi 11 września 2001 roku, a już w 1863 roku „odwrócili się wstecz”, gdy zapoczątkowali proces odrzucania „starych ścieżek”. To na „starych ścieżkach” można znaleźć odpoczynek i orzeźwienie późnego deszczu, a ten deszcz zaczął padać dokładnie wtedy, gdy zostało nad nimi wypowiedziane „Biada”. Trzecie „Biada” islamu było nierozpoznawalne dla korony pychy Efraima, gdyż stopniowo odrzucili podstawowe prawdy, które wskazują na rolę islamu w proroctwie. Jeremiasz wskazuje, że w tym czasie Pan wzbudził strażników — to strażnicy Habakuka — i oznajmili pijakom z Efraima, w bitwie u bram, że powinni słuchać dźwięku trąby. Trzecie „Biada”, które nadeszło 11 września 2001 roku, było siódmą Trąbą.
Isaiah identifies that “they are out of the way through strong drink; they err in vision, they stumble in judgment. For all tables are full of vomit and filthiness, so that there is no place clean.” The counterfeit table, that was introduced in 1863, which removed the “seven times,” and required a explanatory handout to accompany it, represents the counterfeit of the two sacred tables of Habakkuk, but the counterfeit “tables” the drunkards have employed are full of vomit, and they err in vision. The watchmen of Habakkuk and Jeremiah were told that in the debate of methodology, they were to write the “vision,” upon “tables,” but the drunkard’s counterfeit tables present an erroneous vision.
Izajasz stwierdza, że "zbaczają z drogi przez mocny napój; błądzą w widzeniu, potykają się w sądzie. Bo wszystkie stoły są pełne wymiocin i plugastwa, tak że nie ma miejsca czystego." Fałszywa tablica, którą wprowadzono w 1863 roku, usunęła "siedem czasów" i wymagała dołączenia wyjaśniającej broszury; stanowi ona podróbkę dwóch świętych tablic Habakuka, lecz fałszywe "tablice", których używają pijacy, są pełne wymiocin, a oni błądzą w widzeniu. Strażnikom u Habakuka i Jeremiasza powiedziano, że w sporze o metodologię mieli zapisać "widzenie" na "tablicach", lecz fałszywe tablice pijaków przedstawiają błędne widzenie.
Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.
Gdzie nie ma objawienia, lud ginie; lecz szczęśliwy jest ten, kto strzeże prawa. Księga Przysłów 29:18.
The drunkards of Ephraim have rejected God’s law, but the context of the “debate,” of the battle of the gate, is God’s prophetic law, as represented by the methodology established in the movement of the first and third angels. With Isaiah’s setting in place in the first eight verses of chapter twenty-eight, he then identifies the methodology that is the latter rain, and specifically identifies the drunkards as the “scornful men, that rule” “in Jerusalem.”
Pijacy z Efraima odrzucili Boże prawo, lecz kontekstem „debaty”, bitwy u bramy, jest Boże prawo prorocze, reprezentowane przez metodologię ustanowioną w ruchu pierwszego i trzeciego anioła. Po zarysowaniu przez Izajasza kontekstu w pierwszych ośmiu wersetach rozdziału dwudziestego ósmego, następnie wskazuje metodologię, która jest późnym deszczem, i konkretnie identyfikuje pijaków jako „mężów szyderczych, którzy rządzą” „w Jerozolimie.”
Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts. For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little: For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Wherefore hear the word of the Lord, ye scornful men, that rule this people which is in Jerusalem. Because ye have said, We have made a covenant with death, and with hell are we at agreement; when the overflowing scourge shall pass through, it shall not come unto us: for we have made lies our refuge, and under falsehood have we hid ourselves: Therefore thus saith the Lord God, Behold, I lay in Zion for a foundation a stone, a tried stone, a precious corner stone, a sure foundation: he that believeth shall not make haste. Judgment also will I lay to the line, and righteousness to the plummet: and the hail shall sweep away the refuge of lies, and the waters shall overflow the hiding place. And your covenant with death shall be disannulled, and your agreement with hell shall not stand; when the overflowing scourge shall pass through, then ye shall be trodden down by it. Isaiah 28:9–18.
Kogo ma On uczyć poznania i komu dać zrozumieć naukę? Czy tym, którzy zostali odstawieni od mleka, odsunięci od piersi? Bo nakaz na nakaz, nakaz na nakaz; linia na linię, linia na linię; tu trochę, tam trochę. Gdyż wargami jąkającymi się i obcym językiem przemówi do tego ludu. Do których rzekł: To jest odpocznienie, dzięki któremu możecie dać wytchnienie znużonemu; i to jest pokrzepienie. Lecz nie chcieli słuchać. Lecz słowo Pana stało się dla nich: nakaz na nakaz, nakaz na nakaz; linia na linię, linia na linię; tu trochę, tam trochę; aby szli, a potem upadli wstecz, i zostali rozbici, usidleni i pojmani. Przeto słuchajcie słowa Pana, szydercy, którzy rządzicie tym ludem w Jerozolimie. Ponieważ mówicie: Zawarliśmy przymierze ze śmiercią i z Szeolem zawarliśmy układ; gdy przejdzie bicz wezbrany, nie dosięgnie nas, bo kłamstwo uczyniliśmy sobie schronieniem, a pod fałszem skryliśmy się. Dlatego tak mówi Pan Bóg: Oto kładę na Syjonie kamień jako fundament, kamień wypróbowany, drogocenny kamień węgielny, trwały fundament; kto wierzy, nie będzie w popłochu. I prawo uczynię miarą, a sprawiedliwość pionem; grad zmiecie schronienie kłamstwa, a wody zaleją kryjówkę. A wasze przymierze ze śmiercią zostanie unieważnione i wasz układ z Szeolem nie ostoi się; gdy przejdzie bicz wezbrany, wtedy będziecie przez niego stratowani. Izajasza 28,9–18.
The “debate” is here defined in terms of “whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine?” The “whom” is addressing the potential students, but the subject is about understanding doctrine, which is knowledge. When the book of Daniel is unsealed, there is an increase of knowledge, representing an increased understanding of the truths of God’s Word. The word “doctrine” means a set of beliefs, principles, teachings, or rules that form a particular system of thought or a body of knowledge. To understand biblical “doctrines” it necessitates a biblical methodology to form the body of knowledge.
„Debata” jest tutaj zdefiniowana poprzez pytania: „Kogo ma uczyć wiedzy? I kogo ma doprowadzić do zrozumienia doktryny?” Słowo „kogo” odnosi się do potencjalnych uczniów, ale temat dotyczy rozumienia doktryny, czyli wiedzy. Gdy księga Daniela zostaje odpieczętowana, następuje wzrost wiedzy, co oznacza pogłębione zrozumienie prawd Słowa Bożego. Słowo „doktryna” oznacza zbiór przekonań, zasad, nauk lub reguł, które tworzą określony system myślowy lub korpus wiedzy. Aby zrozumieć biblijne „doktryny”, konieczna jest biblijna metodologia, która kształtuje ten korpus wiedzy.
The methodology is identified as “precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little.” The methodology that identified September 11, 2001 as the arrival of the third “Woe” is premised upon bringing the prophetic line of the first “Woe” together with the prophetic line of the second “Woe”, which provides two witnesses of the line of the third “Woe”. That methodology is the test of the “debate” that produces two classes of worshippers, for “the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken.”
Metodologia jest określana jako: "przepis musi następować po przepisie, przepis po przepisie; linia po linii, linia po linii; tu trochę i tam trochę." Metodologia, która wskazała 11 września 2001 roku jako nadejście trzeciego "Biada", opiera się na połączeniu proroczej linii pierwszego "Biada" z proroczą linią drugiego "Biada", co zapewnia dwóch świadków linii trzeciego "Biada". Ta metodologia jest testem "debaty", który tworzy dwie klasy czcicieli, gdyż "słowo Pana było im: przepis po przepisie, przepis po przepisie; linia po linii, linia po linii; tu trochę i tam trochę; aby poszli, i upadli w tył, i zostali rozbici, usidleni i pojmani."
The five stumbling’s of the scornful men that rule Jerusalem, represents the five foolish virgins. The methodology is clearly a test, for the drunkards of Ephraim rejected Jeremiah’s old paths, refused to hearken to the watchmen’s trumpet warning, produced counterfeit tables, and made a covenant with death; at the very same time that those that wore the crown of the Lord of hosts in the battle of the gate were making a covenant of life.
Pięć potknięć szyderców, którzy rządzą Jerozolimą, symbolizuje pięć głupich panien. Ta metoda jest wyraźnie próbą, ponieważ pijacy Efraima odrzucili stare ścieżki Jeremiasza, nie chcieli słuchać trąbionego przez strażników ostrzeżenia, sporządzili fałszywe tablice i zawarli przymierze ze śmiercią; w tym samym czasie, gdy ci, którzy nosili koronę Pana Zastępów w bitwie u bramy, zawierali przymierze życia.
On September 11, 2001, the latter rain, which is the rest and the refreshing, began to fall, and the sealing of the one hundred and forty-four thousand began. It began a debate over the methodology of the drunkards of Ephraim, and the methodology represented by the Elijah messenger. “Many” will fall with the drunkards, but the few that will be chosen are those that wait upon the Lord.
11 września 2001 roku zaczął padać późny deszcz, który jest odpoczynkiem i wytchnieniem, i rozpoczęło się opieczętowanie stu czterdziestu czterech tysięcy. Rozpoczęła się debata nad metodologią pijaków z Efraima oraz metodologią reprezentowaną przez posłańca Eliasza. "Wielu" upadnie wraz z pijakami, lecz nieliczni, którzy zostaną wybrani, to ci, którzy oczekują Pana.
For the Lord spake thus to me with a strong hand, and instructed me that I should not walk in the way of this people, saying, Say ye not, A confederacy, to all them to whom this people shall say, A confederacy; neither fear ye their fear, nor be afraid. Sanctify the Lord of hosts himself; and let him be your fear, and let him be your dread. And he shall be for a sanctuary; but for a stone of stumbling and for a rock of offence to both the houses of Israel, for a gin and for a snare to the inhabitants of Jerusalem. And many among them shall stumble, and fall, and be broken, and be snared, and be taken. Bind up the testimony, seal the law among my disciples. And I will wait upon the Lord, that hideth his face from the house of Jacob, and I will look for him. Isaiah 8:8–17.
Albowiem tak mówił do mnie Pan mocną ręką i pouczył mnie, abym nie chodził drogą tego ludu, mówiąc: Nie nazywajcie spiskiem wszystkiego, co ten lud nazywa spiskiem; ich lęku się nie bójcie ani się nie trwóżcie. Pana Zastępów uświęcajcie; niech On będzie waszym lękiem i waszą trwogą. I On będzie świątynią, lecz też kamieniem potknięcia i skałą zgorszenia dla obu domów Izraela, sidłem i pułapką dla mieszkańców Jerozolimy. I wielu z nich się potknie, upadnie i się rozbije; zostaną usidleni i pochwyceni. Zwiąż świadectwo, zapieczętuj prawo wśród moich uczniów. I będę oczekiwał Pana, który zakrywa swoje oblicze przed domem Jakuba, i będę Go szukał. Izajasza 8:8-17.
Most certainly Isaiah agrees with his own words, so the many that fall in chapter twenty-eight, are the same who fall in chapter eight. In chapter eight we find that their fall occurs in the sealing time, which began on September 11, 2001. The warning of chapter eight is to not walk in the “way” of this people, for they are those who refused to walk in Jeremiah’s way of the old paths, where the latter rain message is located. Those that fall in chapter eight, are those who trust in the confederacy representing the special wine of Babylon, that represents a confederacy of church and state for the purpose of opposing those deemed as heretics. What causes them to stumble in chapter eight, is the stone of stumbling, representing the very first rejection of foundational truth in 1863, the “seven times” of Leviticus twenty-six, which was rejected by the “builders” in 1863. In that rejection they returned to apostate Protestant methodology to reject the message given by angels to William Miller.
Z całą pewnością Izajasz zgadza się z własnymi słowami, tak więc ci liczni, którzy upadają w rozdziale dwudziestym ósmym, są tymi samymi, którzy upadają w rozdziale ósmym. W rozdziale ósmym dowiadujemy się, że ich upadek następuje w czasie pieczętowania, który rozpoczął się 11 września 2001 roku. Ostrzeżenie rozdziału ósmego brzmi, aby nie chodzić „drogą” tego ludu, gdyż są to ci, którzy odmówili chodzenia drogą Jeremiasza, drogą starych ścieżek, gdzie znajduje się poselstwo późnego deszczu. Ci, którzy upadają w rozdziale ósmym, to ci, którzy ufają sprzysiężeniu reprezentującemu szczególne wino Babilonu, które oznacza sojusz kościoła i państwa w celu przeciwstawienia się tym, których uznaje się za heretyków. Tym, co powoduje ich potknięcie w rozdziale ósmym, jest kamień potknięcia, reprezentujący pierwsze odrzucenie prawdy fundamentalnej w 1863 roku, „siedem czasów” z Księgi Kapłańskiej 26, które zostały odrzucone przez „budowniczych” w 1863 roku. W tym odrzuceniu powrócili do odstępczej metodologii protestanckiej, aby odrzucić poselstwo dane przez aniołów Williamowi Millerowi.
In chapter twenty-eight, the rejection of the stone produces the judgment of the overflowing scourge, which is the biblical symbol of the mark of the beast that begins at the Sunday law in the United States, and then floods the entire world. At the Sunday law the covenant that the Adventist church has made with “death” and “hell” shall be swept away. In sweeping away the drunkards of Ephraim’s covenant with death, their “refuge of lies” will be removed. The “refuge of lies,” is represented by the apostle Paul as the lie that brings strong delusion, and the strong delusion that is poured upon the scornful men that rule Jerusalem is in response to their hatred of truth.
W rozdziale dwudziestym ósmym odrzucenie kamienia sprowadza sąd rozlewającej się plagi, która jest biblijnym symbolem znamienia bestii, rozpoczynającego się wraz z wprowadzeniem prawa niedzielnego w Stanach Zjednoczonych, a następnie zalewającego cały świat. W czasie prawa niedzielnego przymierze, które Kościół Adwentystów zawarł ze „śmiercią” i „piekłem”, zostanie zmiecione. Gdy przymierze pijaków z Efraima ze śmiercią zostanie zmiecione, ich „schronienie kłamstw” zostanie usunięte. „Schronienie kłamstw” apostoł Paweł przedstawia jako kłamstwo, które sprowadza silne zwiedzenie, a silne zwiedzenie, które wylewa się na szyderców rządzących Jerozolimą, jest odpowiedzią na ich nienawiść do prawdy.
Even him, whose coming is after the working of Satan with all power and signs and lying wonders, And with all deceivableness of unrighteousness in them that perish; because they received not the love of the truth, that they might be saved. And for this cause God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: That they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness. But we are bound to give thanks alway to God for you, brethren beloved of the Lord, because God hath from the beginning chosen you to salvation through sanctification of the Spirit and belief of the truth: Whereunto he called you by our gospel, to the obtaining of the glory of our Lord Jesus Christ. Therefore, brethren, stand fast, and hold the traditions which ye have been taught, whether by word, or our epistle. 2 Thessalonians 2:9–15.
Tego, którego przyjście jest według działania Szatana, z całą mocą, znakami i kłamliwymi cudami, i z wszelkim zwodzeniem nieprawości w tych, którzy giną, ponieważ nie przyjęli miłości prawdy, aby zostali zbawieni. I dlatego Bóg ześle na nich silne zwiedzenie, aby uwierzyli kłamstwu, aby zostali potępieni wszyscy, którzy nie uwierzyli prawdzie, lecz upodobali sobie nieprawość. My jednak jesteśmy zobowiązani zawsze dziękować Bogu za was, bracia umiłowani przez Pana, ponieważ Bóg od początku wybrał was do zbawienia przez uświęcenie Ducha i wiarę w prawdę. Do tego powołał was przez naszą Ewangelię, abyście dostąpili chwały naszego Pana Jezusa Chrystusa. Przeto, bracia, stójcie mocno i trzymajcie się tradycji, których was nauczono, czy to słowem, czy naszym listem. 2 Tesaloniczan 2:9-15.
The “refuge of lies,” which produced the “strong delusion,” ultimately brings the punishment of the soon-coming Sunday law. The apostle Paul identifies the class who do not love the truth, and a class that are sanctified by the truth, thus referencing the two classes in the debate of Habakkuk chapter two. In chapter twenty-nine, Isaiah begins by doubling the word Ariel, which is another name for Jerusalem.
„Schronienie kłamstwa”, które zrodziło „silne zwiedzenie”, ostatecznie sprowadza karę w postaci wkrótce nadchodzącej ustawy niedzielnej. Apostoł Paweł wskazuje grupę, która nie miłuje prawdy, oraz grupę uświęconą przez prawdę, nawiązując tym samym do dwóch grup ze sporu opisanego w drugim rozdziale Księgi Habakuka. W rozdziale dwudziestym dziewiątym Izajasz zaczyna od podwojenia słowa Ariel, które jest inną nazwą Jerozolimy.
Woe to Ariel, to Ariel, the city where David dwelt! add ye year to year; let them kill sacrifices. Isaiah 29:1.
Biada Arielowi, Arielowi, miastu, w którym mieszkał Dawid! Dodawajcie rok do roku; niech składają ofiary. Izajasz 29:1.
The symbolic doubling of “Ariel” (the city of Jerusalem ), is once again condemned by a “woe.” The killing of sacrifices from “year to year” represents the progressive rebellion that began in 1863. The following verses outline the judgment that will take place upon the Seventh-day Adventist church in the period of the Sunday law crisis. In verse nine a “wonder” is identified, that emphasizes the debate of methodology, while also identifying the rebellious condition of Adventism as an element of the message of the Midnight Cry, which is also associated with the second angel as represented by the doubling of “Ariel” in the first verse.
Symboliczne podwojenie „Ariela” (miasta Jerozolimy) zostaje raz jeszcze potępione słowem „biada”. Zabijanie ofiar „z roku na rok” oznacza postępujący bunt, który rozpoczął się w 1863 roku. Kolejne wersety nakreślają sąd, który spadnie na Kościół Adwentystów Dnia Siódmego w okresie kryzysu ustawy niedzielnej. W wersecie dziewiątym wskazany zostaje „cud”, który podkreśla spór o metodologię, a zarazem identyfikuje buntowniczy stan adwentyzmu jako element poselstwa Wołania o północy, które jest również powiązane z drugim aniołem, co zostało przedstawione poprzez podwojenie „Ariela” w pierwszym wersecie.
Stay yourselves, and wonder; cry ye out, and cry: they are drunken, but not with wine; they stagger, but not with strong drink. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes: the prophets and your rulers, the seers hath he covered. And the vision of all is become unto you as the words of a book that is sealed, which men deliver to one that is learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I cannot; for it is sealed: And the book is delivered to him that is not learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I am not learned. Wherefore the Lord said, Forasmuch as this people draw near me with their mouth, and with their lips do honour me, but have removed their heart far from me, and their fear toward me is taught by the precept of men: Therefore, behold, I will proceed to do a marvellous work among this people, even a marvellous work and a wonder: for the wisdom of their wise men shall perish, and the understanding of their prudent men shall be hid. Isaiah 29:9–14.
Zatrzymajcie się i zdumiejcie; krzyczcie i wołajcie: są pijani, lecz nie winem; chwieją się, lecz nie od mocnego napoju. Bo Pan wylał na was ducha głębokiego snu i zamknął wasze oczy: proroków i waszych przywódców; widzących zakrył. A widzenie wszystkiego stało się dla was jak słowa księgi zapieczętowanej, którą daje się uczonemu, mówiąc: Przeczytaj to, proszę; a on mówi: Nie mogę, bo jest zapieczętowana. A księgę podaje się temu, który nie jest uczony, mówiąc: Przeczytaj to, proszę; a on mówi: Nie jestem uczony. Przeto rzekł Pan: Ponieważ ten lud zbliża się do mnie ustami i czci mnie wargami, lecz oddalił swoje serce daleko ode mnie, a ich bojaźń przede mną jest wyuczona według nakazu ludzi, przeto oto będę czynił wśród tego ludu dzieło przedziwne, dzieło cudowne i zadziwiające: gdyż zginie mądrość ich mędrców, a rozum ich roztropnych zostanie ukryty. Izajasza 29:9-14.
In the “debate” that was recorded in chapter twenty-seven, and represents the argument of true methodology versus false methodology, the drunkenness of the scornful men that rule Jerusalem is identified as a blindness that prevents the leadership of Adventism from understanding the book that is sealed. The books of Daniel and Revelation are the same book, and the portion of the book that is unsealed just before probation closes is the Revelation of Jesus Christ. It includes the enigma of the “eighth being of the seven”. It is represented by the “secret” Daniel was given to understand in chapter two. It is the “hidden history” of the Seven Thunders. It is the message of Islam of the third “Woe”, and the message of the “Midnight Cry”.
W „debacie”, zapisanej w rozdziale dwudziestym siódmym, która przedstawia spór między prawdziwą a fałszywą metodologią, pijaństwo szyderców, którzy rządzą Jerozolimą, zostaje rozpoznane jako ślepota, która uniemożliwia przywództwu adwentyzmu zrozumienie zapieczętowanej księgi. Księga Daniela i Apokalipsa to jedna i ta sama księga, a część księgi odpieczętowywana tuż przed zamknięciem czasu łaski to Objawienie Jezusa Chrystusa. Obejmuje ono zagadkę „ósmego, który jest z siedmiu”. Jest przedstawione przez „tajemnicę”, której zrozumienie dano Danielowi w rozdziale drugim. To „ukryta historia” Siedmiu Gromów. To poselstwo islamu trzeciego „Biada” i poselstwo „Wołania o północy”.
The single book of Daniel and Revelation is given to those that have been represented by the Sanhedrin in the time of Christ, who symbolize a system of leadership that professes to uphold and defend God’s truth, but ultimately participates in the crucifixion of the Truth. The system typified by the Sanhedrin, is the scornful men that rule Jerusalem. They are given the book that is sealed, and their distinguished, and educated and scholarly response as to what the book means is that they cannot read it, for it is sealed. Then the flock that has been trained to follow only those that are set apart as leaders, are given the same book, and their response is they will only understand it, if the scornful men that rule Jerusalem, the Sanhedrin of the last days, tell them what it means.
Jedna księga Daniela i Apokalipsy zostaje dana tym, których w czasach Chrystusa reprezentował Sanhedryn; Sanhedryn ten symbolizuje system przywództwa, który deklaruje, że podtrzymuje i broni Bożej prawdy, lecz ostatecznie uczestniczy w ukrzyżowaniu Prawdy. System ten, ukazany przez Sanhedryn, to szydercy rządzący Jerozolimą. Im zostaje dana zapieczętowana księga, a ich dystyngowana, wykształcona i uczona odpowiedź na pytanie, co ona znaczy, brzmi: nie możemy jej czytać, bo jest zapieczętowana. Następnie trzodzie, nauczonej, by podążać jedynie za tymi, którzy są wyznaczeni na przywódców, daje się tę samą księgę, a jej odpowiedź brzmi, że zrozumie ją tylko wtedy, jeśli szydercy rządzący Jerozolimą, Sanhedryn dni ostatecznych, powiedzą jej, co ona znaczy.
The methodology that was given to William Miller, and then to Future for America, is a waymark of prophetic history. It is a waymark that identifies a life and death testing question. Without the correct methodology the message of the latter rain is “as the words of a book that is sealed.” Without the message of the latter rain, the experience produced by the message is impossible to obtain. That methodology is the process of bringing prophetic line upon prophetic line, from here in the Bible, and there in the Bible. The debate over methodology began when the first message was empowered, in both the beginning and ending histories of the last days.
Metodologia, która została dana Williamowi Millerowi, a następnie Future for America, jest kamieniem milowym w historii proroczej. Jest to kamień milowy, który wskazuje na pytanie sprawdzające, decydujące o życiu i śmierci. Bez właściwej metodologii poselstwo późnego deszczu jest „jak słowa księgi zapieczętowanej”. Bez poselstwa późnego deszczu doświadczenie, jakie to poselstwo przynosi, jest niemożliwe do osiągnięcia. Ta metodologia to proces łączenia linii proroczej z linią proroczą, tu w Biblii i tam w Biblii. Debata o metodologii rozpoczęła się, gdy pierwsze poselstwo zostało wzmocnione, zarówno w początkowych, jak i końcowych dziejach dni ostatecznych.
In the beginning history of the Millerite movement the debate began on August 11, 1840, and was repeated at the end of that history in the period of time when the Philadelphian Millerite movement transitioned to the Laodicean Millerite movement. The debate began again in the history of the Laodicean movement of the third angel on September 11, 2001, and it is repeated at the end of that movement when the Laodicean movement of the third angel transitions to the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand. In the beginning test of the Millerites, and the ending test of the Millerites, the test was represented by the methodology of the Elijah messenger. Jesus, as the Alpha and Omega, always illustrates the end with the beginning.
Na początku historii ruchu millerowskiego debata rozpoczęła się 11 sierpnia 1840 r. i została powtórzona pod koniec tej historii, w okresie, gdy filadelfijski ruch millerowski przeszedł w laodycejski ruch millerowski. Debata rozpoczęła się ponownie w historii laodycejskiego ruchu trzeciego anioła 11 września 2001 r. i zostaje powtórzona pod koniec tego ruchu, gdy laodycejski ruch trzeciego anioła przechodzi w filadelfijski ruch stu czterdziestu czterech tysięcy. W początkowej i końcowej próbie millerystów próba była reprezentowana przez metodologię posłańca Eliasza. Jezus, jako Alfa i Omega, zawsze ilustruje koniec początkiem.
The methodology of bringing line upon line is what we will now employ as we take up our consideration of Daniel chapters four and five in the next article.
Metodę „werset po wersecie” zastosujemy teraz, gdy w następnym artykule podejmiemy rozważanie czwartego i piątego rozdziału Księgi Daniela.
“No one has a true message fixing the time when Christ is to come or not to come. Be assured that God gives no one authority to say that Christ delays His coming five years, ten years, or twenty years. ‘Be ye also ready: for in such an hour as ye think not the Son of man cometh’ (Matthew 24:44). This is our message, the very message that the three angels flying in the midst of heaven are proclaiming. The work to be done now is that of sounding this last message of mercy to a fallen world. A new life is coming from heaven and taking possession of all God’s people. But divisions will come in the church. Two parties will be developed. The wheat and tares grow up together for the harvest.
Nikt nie ma prawdziwego poselstwa określającego czas, kiedy Chrystus ma przyjść albo nie przyjść. Bądźcie pewni, że Bóg nie daje nikomu upoważnienia, by mówić, że Chrystus opóźnia swoje przyjście o pięć lat, dziesięć lat czy dwadzieścia lat. „Wy też bądźcie gotowi, bo o godzinie, której się nie spodziewacie, przychodzi Syn Człowieczy” (Mateusza 24:44). To jest nasze poselstwo, to samo poselstwo, które ogłaszają trzej aniołowie lecący pośrodku nieba. Zadaniem, które trzeba teraz wykonać, jest ogłoszenie tego ostatniego poselstwa miłosierdzia upadłemu światu. Nowe życie przychodzi z nieba i ogarnia cały lud Boży. Jednak w kościele pojawią się podziały. Powstaną dwie grupy. Pszenica i kąkol rosną razem aż do żniwa.
“The work will grow deeper and become more earnest to the very close of time. And all who are laborers together with God will contend most earnestly for the faith once delivered to the saints. They will not be turned from the present message, which is already lightening the earth with its glory. Nothing is worth contending for but the glory of God. The only rock that will stand is the Rock of Ages. The truth as it is in Jesus is the refuge in these days of error….
Dzieło będzie się pogłębiać i nabierać coraz większej żarliwości aż do samego końca czasu. A wszyscy, którzy są współpracownikami Boga, będą najusilniej walczyć o wiarę raz na zawsze przekazaną świętym. Nie dadzą się odwieść od obecnego poselstwa, które już rozświetla ziemię swoją chwałą. O nic nie warto walczyć prócz chwały Bożej. Jedyną skałą, która się ostoi, jest Skała Wieków. Prawda, która jest w Jezusie, jest schronieniem w tych dniach błędu....
“Prophecy has been fulfilling, line upon line. The more firmly we stand under the banner of the third angel’s message, the more clearly shall we understand the prophecy of Daniel; for the Revelation is the supplement of Daniel. The more fully we accept the light presented by the Holy Spirit through the consecrated servants of God, the deeper and surer, even as the eternal throne, will appear the truths of ancient prophecy; we shall be assured that men of God spake as they were moved upon by the Holy Ghost. Men must themselves be under the influence of the Holy Spirit in order to understand the Spirit’s utterances through the prophets. These messages were given, not for those that uttered the prophecies, but for us who are living amid the scenes of their fulfillment.
Proroctwa wypełniają się, krok po kroku. Im mocniej stoimy pod sztandarem poselstwa trzeciego anioła, tym jaśniej będziemy rozumieć proroctwa Księgi Daniela; albowiem Księga Objawienia jest uzupełnieniem Księgi Daniela. Im pełniej przyjmujemy światło przekazywane przez Ducha Świętego poprzez poświęconych sług Bożych, tym głębsze i pewniejsze — równie niezachwiane jak tron wieczny — okażą się prawdy starożytnego proroctwa; będziemy mieć pewność, że mężowie Boży mówili, gdy byli poruszeni przez Ducha Świętego. Ludzie sami muszą być pod wpływem Ducha Świętego, aby rozumieć to, co Duch mówi przez proroków. Te poselstwa zostały dane nie dla tych, którzy wypowiadali proroctwa, lecz dla nas, którzy żyjemy pośród wydarzeń ich wypełnienia.
“I would not feel that I could present these things, if the Lord had not given me this work to do. There are others besides yourself, and more than one or two, who like you think they have new light, and are all ready to present it to the people. But it would be pleasing to God for them to accept the light already given and walk in it, and base their faith upon the Scriptures, which sustain the positions held by the people of God for many years. The everlasting gospel is to be proclaimed by human agents. We are to sound the messages of the angels which are represented as flying in the midst of heaven, with the last warning to a fallen world. If we are not called upon to prophesy, we are called to believe the prophecies, and to cooperate with God in giving light to other minds. This we are trying to do.” Selected Messages, book 2, 113, 114.
„Nie uważałbym, że mógłbym przedstawić te rzeczy, gdyby Pan nie powierzył mi tego dzieła do wykonania. Są i inni poza tobą, i to więcej niż jedna czy dwie osoby, którzy, podobnie jak ty, uważają, że mają nowe światło, i wszyscy są gotowi przedstawić je ludowi. Lecz Bogu byłoby miłe, gdyby przyjęli już dane światło i chodzili w nim oraz oparli swoją wiarę na Pismach, które potwierdzają stanowiska utrzymywane przez lud Boży od wielu lat. Wieczna ewangelia ma być głoszona przez ludzi. Mamy zwiastować poselstwa aniołów, którzy są przedstawieni jako lecący środkiem nieba, niosąc ostatnie ostrzeżenie upadłemu światu. Jeśli nie jesteśmy powołani, by prorokować, jesteśmy powołani, by wierzyć proroctwom i współdziałać z Bogiem w udzielaniu światła innym umysłom. To właśnie staramy się czynić.” Wybrane przesłania, tom 2, 113, 114.