Belshazzar’s feast identifies the “hour” of the Sunday law, but it places the emphasis upon the judgment of the Republican horn. Nebuchadnezzar’s golden image in Daniel chapter three, places the same history, in the context of God’s faithful people who are then lifted up as an ensign. Daniel chapter six, addresses the same line, but addresses the role of the Protestant horn. Belshazzar is representing the “state,” and he called one thousand of his “lords.”
Uczta Belszazara wyznacza „godzinę” ustawy niedzielnej, lecz kładzie nacisk na sąd nad republikańskim rogiem. Złoty posąg Nabuchodonozora w trzecim rozdziale Księgi Daniela przedstawia tę samą historię w kontekście wiernego ludu Bożego, który następnie zostaje wywyższony jako sztandar. Szósty rozdział Księgi Daniela porusza ten sam wątek, ale dotyczy roli protestanckiego rogu. Belszazar reprezentuje „państwo” i wezwał tysiąc swoich „panów”.
Belshazzar the king made a great feast to a thousand of his lords, and drank wine before the thousand. Belshazzar, whiles he tasted the wine, commanded to bring the golden and silver vessels which his father Nebuchadnezzar had taken out of the temple which was in Jerusalem; that the king, and his princes, his wives, and his concubines, might drink therein. Then they brought the golden vessels that were taken out of the temple of the house of God which was at Jerusalem; and the king, and his princes, his wives, and his concubines, drank in them. They drank wine, and praised the gods of gold, and of silver, of brass, of iron, of wood, and of stone. In the same hour came forth fingers of a man’s hand, and wrote over against the candlestick upon the plaster of the wall of the king’s palace: and the king saw the part of the hand that wrote. Daniel 5:1–5.
Król Belszazar wyprawił wielką ucztę dla tysiąca swoich dostojników i pił wino na oczach tego tysiąca. Belszazar, gdy kosztował wina, kazał przynieść złote i srebrne naczynia, które jego ojciec Nabuchodonozor zabrał ze świątyni, która była w Jerozolimie, aby król, jego książęta, jego żony i nałożnice pili z nich. Wtedy przyniesiono złote naczynia, które zabrano ze świątyni domu Bożego, która była w Jerozolimie, i król, jego książęta, jego żony i nałożnice pili z nich. Pili wino i chwalili bogów ze złota i ze srebra, z brązu, z żelaza, z drewna i z kamienia. W tejże godzinie ukazały się palce ręki ludzkiej i pisały naprzeciw świecznika na tynku ściany pałacu królewskiego, a król widział część ręki, która pisała. Daniela 5:1-5.
The number “ten” represents the dragon, and one hundred, and one thousand is simply a magnification of the same symbol. In chapter six, one hundred and twenty push the deceitful law, and one hundred and twenty is a symbol for priests. Considering “line upon line,” Belshazzar’s feast is illustrating the judgment upon a corrupted statecraft, and judgment of a corrupted churchcraft. Belshazzar was drunk with the Babylonian wine, and then determined to desecrate the sacred vessels of God’s temple in Jerusalem.
Liczba „dziesięć” symbolizuje smoka, a sto i tysiąc to po prostu powiększenie tego samego symbolu. W rozdziale szóstym sto dwadzieścia forsuje zwodnicze prawo, a sto dwadzieścia jest symbolem kapłanów. Biorąc pod uwagę „wers po wersie”, uczta Belszazara ilustruje sąd nad skorumpowaną władzą państwową oraz sąd nad skorumpowaną władzą kościelną. Belszazar był pijany babilońskim winem, a następnie postanowił zbezcześcić święte naczynia świątyni Boga w Jerozolimie.
“The prophet says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils’ (Revelation 18:1, 2). This is the same message that was given by the second angel. Babylon is fallen, ‘because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). What is that wine?—Her false doctrines. She has given to the world a false sabbath instead of the Sabbath of the fourth commandment, and has repeated the falsehood that Satan first told Eve in Eden—the natural immortality of the soul. Many kindred errors she has spread far and wide, ‘teaching for doctrines the commandments of men’ (Matthew 15:9).” Selected Messages, book 2, 118.
Prorok mówi: „Ujrzałem innego anioła zstępującego z nieba, mającego wielką moc; a ziemia zajaśniała od jego chwały. I zawołał potężnym, donośnym głosem, mówiąc: Upadł, upadł Babilon wielki i stał się siedliskiem demonów” (Objawienie 18:1, 2). To jest to samo poselstwo, które ogłosił drugi anioł. Babilon upadł, „ponieważ napoił wszystkie narody winem zapalczywości swego nierządu” (Objawienie 14:8). Czym jest to wino? — Jej fałszywe nauki. Dała światu fałszywy sabat zamiast Sabatu czwartego przykazania i powtórzyła kłamstwo, które Szatan po raz pierwszy powiedział Ewie w Edenie — o naturalnej nieśmiertelności duszy. Wiele pokrewnych błędów rozprzestrzeniła daleko i szeroko, „ucząc jako nauk przykazań ludzkich” (Mateusz 15:9). Wybrane poselstwa, tom 2, 118.
The wine Belshazzar was drinking was the papacy’s idol sabbath, for the feast represented the prophetic “hour” of the Sunday law. The sanctuary vessels he brought into the banquet hall represented not only rebellion against God, but sacred vessels also represent God’s people, for the literal represents the spiritual, and people are vessels.
Wino, które pił Belshazzar, było bałwochwalczym sabatem papiestwa, ponieważ uczta symbolizowała proroczą "godzinę" prawa niedzielnego. Naczynia świątynne, które wniósł do sali bankietowej, symbolizowały nie tylko bunt przeciwko Bogu, ale święte naczynia również reprezentują lud Boży, gdyż to, co dosłowne, reprezentuje to, co duchowe, a ludzie są naczyniami.
Nevertheless the foundation of God standeth sure, having this seal, The Lord knoweth them that are his. And, Let everyone that nameth the name of Christ depart from iniquity. But in a great house there are not only vessels of gold and of silver, but also of wood and of earth; and some to honour, and some to dishonour. If a man therefore purge himself from these, he shall be a vessel unto honour, sanctified, and meet for the master’s use, and prepared unto every good work. 2 Timothy 2:19–21.
Jednak fundament Boży stoi niewzruszenie, mając tę pieczęć: Pan zna tych, którzy są Jego; oraz: Niech każdy, kto wzywa imienia Chrystusa, odstąpi od nieprawości. Lecz w wielkim domu są naczynia nie tylko złote i srebrne, ale też drewniane i gliniane; i jedne do czci, a inne do nieczci. Jeśli więc ktoś oczyści się z tego, będzie naczyniem do czci, uświęconym, użytecznym dla Pana, przygotowanym do wszelkiego dobrego dzieła. 2 List do Tymoteusza 2:19–21.
In the midst of desecrating God’s people through enforced Sunday worship, the fiery handwriting spells out Belshazzar’s doom.
Pośród bezczeszczenia ludu Bożego przez przymusowe święcenie niedzieli ognisty napis zwiastuje zgubę Baltazara.
In the same hour came forth fingers of a man’s hand, and wrote over against the candlestick upon the plaster of the wall of the king’s palace: and the king saw the part of the hand that wrote. Then the king’s countenance was changed, and his thoughts troubled him, so that the joints of his loins were loosed, and his knees smote one against another. The king cried aloud to bring in the astrologers, the Chaldeans, and the soothsayers. And the king spake, and said to the wise men of Babylon, Whosoever shall read this writing, and show me the interpretation thereof, shall be clothed with scarlet, and have a chain of gold about his neck, and shall be the third ruler in the kingdom. Daniel 5:5–7.
W tejże godzinie ukazały się palce ludzkiej ręki i pisały naprzeciw świecznika na tynku ściany pałacu królewskiego; a król widział część ręki, która pisała. Wtedy oblicze króla się zmieniło, a jego myśli go strapiły, tak że rozluźniły się stawy jego bioder, a kolana uderzały jedno o drugie. Król zawołał donośnym głosem, aby przyprowadzono astrologów, Chaldejczyków i wróżbitów. I król przemówił i rzekł do mędrców Babilonu: Ktokolwiek odczyta to pismo i ukaże mi jego wykład, będzie obleczony w szkarłat, będzie miał złoty łańcuch na szyi i będzie trzecim władcą w królestwie. Daniela 5:5-7.
Historically the passage is understood to be identifying that Belshazzar’s father, had left the political throne to Belshazzar, and for this reason the best his son could offer for an interpretation of the handwriting was a position of being the third ruler. Leading up to the Sunday law in the United States, the political leadership will be in a subservient position to the religious leadership who will be working to introduce a new form of worship. The image of the beast represents the combination of church and state with the church in control of the relationship, and at the Sunday law Belshazzar was the political king, thus symbolizing the state, but he was only the second in command to his father’s religious authority. The best he could offer Daniel was to be third.
Z historycznego punktu widzenia ten fragment rozumie się jako wskazujący, że ojciec Belshazzara przekazał Belshazzarowi tron polityczny, i z tego powodu najlepszym, co jego syn mógł zaoferować w zamian za interpretację pisma, było stanowisko trzeciego władcy. W okresie poprzedzającym wprowadzenie prawa niedzielnego w Stanach Zjednoczonych przywództwo polityczne będzie podporządkowane przywództwu religijnemu, które będzie pracować nad wprowadzeniem nowej formy kultu. Obraz bestii przedstawia połączenie Kościoła i państwa, przy czym Kościół sprawuje kontrolę nad tą relacją, a w kontekście prawa niedzielnego Belshazzar był królem politycznym, a więc symbolizował państwo, lecz był jedynie drugi po religijnej władzy swojego ojca. Najlepsze, co mógł zaoferować Danielowi, to stanowisko trzeciego władcy.
“When the early church became corrupted by departing from the simplicity of the gospel and accepting heathen rites and customs, she lost the Spirit and power of God; and in order to control the consciences of the people, she sought the support of the secular power. The result was the papacy, a church that controlled the power of the state and employed it to further her own ends, especially for the punishment of ‘heresy.’ In order for the United States to form an image of the beast, the religious power must so control the civil government that the authority of the state will also be employed by the church to accomplish her own ends. . . .
„Kiedy Kościół pierwotny uległ zepsuciu, odstępując od prostoty ewangelii i przyjmując pogańskie obrzędy i zwyczaje, utracił Ducha i moc Bożą; a aby kontrolować sumienia ludzi, zabiegał o poparcie władzy świeckiej. Rezultatem było papiestwo, Kościół, który kontrolował władzę państwową i wykorzystywał ją do realizacji własnych celów, zwłaszcza do karania ‘herezji’. Aby Stany Zjednoczone mogły ukształtować obraz bestii, władza religijna musi w takim stopniu kontrolować władzę cywilną, aby autorytet państwa był również użyty przez Kościół do realizacji własnych celów. . . .”
“The enforcement of Sundaykeeping on the part of Protestant churches is an enforcement of the worship of the papacy—of the beast. Those who, understanding the claims of the fourth commandment, choose to observe the false instead of the true Sabbath are thereby paying homage to that power by which alone it is commanded. But in the very act of enforcing a religious duty by secular power, the churches would themselves form an image to the beast; hence the enforcement of Sundaykeeping in the United States would be an enforcement of the worship of the beast and his image.” The Great Controversy, 443, 448, 449.
Wymuszanie święcenia niedzieli przez kościoły protestanckie jest wymuszaniem kultu papiestwa — bestii. Ci, którzy, rozumiejąc wymagania czwartego przykazania, wybierają przestrzeganie fałszywego zamiast prawdziwego sabatu, w ten sposób oddają hołd tej władzy, która jedynie to nakazuje. Lecz samym aktem narzucania obowiązku religijnego przy użyciu władzy świeckiej kościoły same tworzyłyby obraz bestii; dlatego wymuszanie święcenia niedzieli w Stanach Zjednoczonych byłoby wymuszaniem kultu bestii i jej obrazu. Wielki bój, 443, 448, 449.
It is in a crisis that character is revealed, and the mysterious message on the wall produced a crisis in Belshazzar’s experience and marked the end of his kingdom, thus symbolizing the end of the kingdom of the earth beast. Belshazzar died that very night, representing the Sunday law, when the United States is overthrown as the sixth kingdom of Bible prophecy at the Sunday law, but the United States immediately transitions into the premier king of the ten kings. The ten kings are the seventh kingdom of Bible prophecy, and they immediately agree to give their seventh kingdom to the beast.
To w kryzysie ujawnia się charakter, a tajemniczy napis na ścianie wywołał kryzys w życiu Belszazara i oznaczył kres jego królestwa, tym samym symbolizując koniec królestwa bestii z ziemi. Belszazar zginął tej właśnie nocy, symbolizując prawo niedzielne, kiedy Stany Zjednoczone zostają obalone jako szóste królestwo proroctwa biblijnego przy prawie niedzielnym, lecz Stany Zjednoczone natychmiast stają się wiodącym spośród dziesięciu królów. Dziesięciu królów stanowi siódme królestwo proroctwa biblijnego i natychmiast zgadzają się przekazać swoje siódme królestwo bestii.
For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. Revelation 17:17.
Albowiem Bóg włożył w ich serca, aby wykonali Jego wolę, aby byli jednomyślni i aby oddali swoje królestwo Bestii, dopóki nie wypełnią się słowa Boga. Objawienie 17:17.
The final movements are rapid ones, and the transition from the sixth kingdom to the seventh, and then to the eighth is rapid, for the world is then in a great crisis. The overthrow of the earth beast causes Belshazzar to fear, and as the premier king of the ten kings, he represents the fear that all the kings of the earth will experience at the overthrow of the United States. In Revelation chapter eleven, the “hour” that the handwriting appears upon the wall, is the “hour” of the great earthquake. At that point three symbols of Islam are marked, and it is Islam that causes the kings to fear in the last days.
Ostatnie wydarzenia są szybkie, a przejście z szóstego królestwa do siódmego, a następnie do ósmego, jest szybkie, gdyż świat znajduje się wtedy w wielkim kryzysie. Obalenie bestii z ziemi wzbudza lęk u Belszazara i jako naczelny król spośród dziesięciu królów reprezentuje on lęk, którego doświadczą wszyscy królowie ziemi podczas obalenia Stanów Zjednoczonych. W jedenastym rozdziale Księgi Objawienia „godzina”, w której pismo pojawia się na ścianie, jest „godziną” wielkiego trzęsienia ziemi. W tym momencie naznaczone zostają trzy symbole islamu i to islam sprawia, że królowie boją się w ostatnich dniach.
For, lo, the kings were assembled, they passed by together. They saw it, and so they marvelled; they were troubled, and hasted away. Fear took hold upon them there, and pain, as of a woman in travail. Thou breakest the ships of Tarshish with an east wind. As we have heard, so have we seen in the city of the Lord of hosts, in the city of our God: God will establish it forever. Selah. Psalm 48:4–8.
Bo oto królowie się zebrali, razem przeszli. Ujrzeli je i zdumieli się; zatrwożyli się i pośpiesznie uciekli. Tam ogarnął ich strach i ból jak u kobiety rodzącej. Rozbijasz okręty Tarszisz wschodnim wiatrem. Jak słyszeliśmy, tak i widzieliśmy w mieście Pana Zastępów, w mieście naszego Boga: Bóg utwierdzi je na wieki. Sela. Psalm 48:4-8.
The lords, or kings were assembled at Belshazzar’s feast, drinking the wine of Babylon and handling and looking upon the sacred vessels of God’s sanctuary, when fear took hold of them, as represented by Belshazzar’s fear when the handwriting appeared upon the wall. Belshazzar’s fear began an escalating fear that is represented by a woman in travail, and Revelation eleven’s “hour” leads into chapter twelve, where the ensign is represented as a woman about to give birth. The first labor pain is the handwriting on the wall of the banquet hall. The fear is caused by the “east wind” of Islam, that “breakest the ships of Tarshish.”
Panowie, czyli królowie, zebrali się na uczcie Belshazzara, pijąc wino Babilonu i dotykając oraz oglądając święte naczynia Bożego sanktuarium, kiedy ogarnął ich strach, jak to ukazuje lęk Belshazzara, gdy na ścianie pojawił się napis. Lęk Belshazzara zapoczątkował narastający strach, który przedstawiony jest jako kobieta w bólach porodowych, a "godzina" z jedenastego rozdziału Apokalipsy prowadzi do rozdziału dwunastego, gdzie znak ukazany jest jako kobieta mająca urodzić. Pierwszym bólem porodowym jest napis na ścianie sali biesiadnej. Strach ten powoduje "wiatr wschodni" islamu, który "roztrzaskuje okręty Tarszisz".
In Belshazzar’s banquet hall, “one thousand lords” are consuming the wine of Babylon, which represents Sunday enforcement. At that time, Nebuchadnezzar’s orchestra begins to play the music, as Belshazzar has the ornaments of the sanctuary brought in. The whore of Tyre begins to sing, and apostate Israel begins to dance around Nebuchadnezzar’s golden idol. But the party is crashed by the “east wind,” which is the “third woe” that comes quickly, and is the “seventh trumpet.” When Islam crashes the party, the “nations are angered.” They are angered, for the ships of Tarshish, the symbol of the economic structure of planet earth is then sank in the midst of the sea.
W sali biesiadnej Baltazara "tysiąc dostojników" pije wino Babilonu, które symbolizuje przymus świętowania niedzieli. Wtedy orkiestra Nabuchodonozora zaczyna grać, gdy Baltazar każe wnieść ozdoby świątyni. Nierządnica z Tyru zaczyna śpiewać, a odstępczy Izrael zaczyna tańczyć wokół złotego posągu Nabuchodonozora. Lecz zabawę przerywa "wiatr wschodni", czyli "trzecie biada", które nadchodzi szybko, to jest "siódma trąba". Gdy islam przerywa zabawę, "narody się rozgniewają". Są rozgniewane, ponieważ okręty Tarszisz, symbol gospodarczej struktury planety Ziemi, zostają wówczas zatopione pośrodku morza.
Tarshish was thy merchant by reason of the multitude of all kind of riches; with silver, iron, tin, and lead, they traded in thy fairs. Javan, Tubal, and Meshech, they were thy merchants: they traded the persons of men and vessels of brass in thy market. They of the house of Togarmah traded in thy fairs with horses and horsemen and mules. The men of Dedan were thy merchants; many isles were the merchandise of thine hand: they brought thee for a present horns of ivory and ebony. Syria was thy merchant by reason of the multitude of the wares of thy making: they occupied in thy fairs with emeralds, purple, and broidered work, and fine linen, and coral, and agate. Judah, and the land of Israel, they were thy merchants: they traded in thy market wheat of Minnith, and Pannag, and honey, and oil, and balm. Damascus was thy merchant in the multitude of the wares of thy making, for the multitude of all riches; in the wine of Helbon, and white wool. Dan also and Javan going to and fro occupied in thy fairs: bright iron, cassia, and calamus, were in thy market. Dedan was thy merchant in precious clothes for chariots. Arabia, and all the princes of Kedar, they occupied with thee in lambs, and rams, and goats: in these were they thy merchants. The merchants of Sheba and Raamah, they were thy merchants: they occupied in thy fairs with chief of all spices, and with all precious stones, and gold. Haran, and Canneh, and Eden, the merchants of Sheba, Asshur, and Chilmad, were thy merchants. These were thy merchants in all sorts of things, in blue clothes, and broidered work, and in chests of rich apparel, bound with cords, and made of cedar, among thy merchandise. The ships of Tarshish did sing of thee in thy market: and thou wast replenished, and made very glorious in the midst of the seas. Thy rowers have brought thee into great waters: the east wind hath broken thee in the midst of the seas. Thy riches, and thy fairs, thy merchandise, thy mariners, and thy pilots, thy calkers, and the occupiers of thy merchandise, and all thy men of war, that are in thee, and in all thy company which is in the midst of thee, shall fall into the midst of the seas in the day of thy ruin. Ezekiel 27:12–26.
Tarszisz był twoim kupcem z powodu obfitości wszelkich bogactw; srebrem, żelazem, cyną i ołowiem handlowali na twoich jarmarkach. Jawan, Tubal i Meszek byli twoimi kupcami: handlowali na twoim rynku ludźmi i miedzianymi naczyniami. Ludzie z domu Togarma handlowali na twoich jarmarkach końmi, jeźdźcami i mułami. Mężowie z Dedanu byli twoimi kupcami; wiele wysp handlowało z tobą: przynosili ci w darze rogi z kości słoniowej i heban. Syria była twoim kupcem z powodu obfitości wyrobów twojej roboty; handlowali na twoich jarmarkach szmaragdami, purpurą, haftowaną tkaniną, delikatnym lnem, koralem i agatem. Juda i ziemia Izraela byli twoimi kupcami: dostarczali na twój rynek pszenicę z Minnit, Pannag, miód, oliwę i balsam. Damaszek był twoim kupcem dzięki mnóstwu wyrobów twojej roboty, z powodu obfitości wszelkich bogactw; handlował winem z Helbon i białą wełną. Dan także i Jawan, podróżując tam i z powrotem, handlowali na twoich jarmarkach; na twoim rynku były błyszczące żelazo, kasja i trzcina wonna. Dedan był twoim kupcem w drogocennych okryciach do rydwanów. Arabia i wszyscy książęta Kedaru handlowali z tobą barankami, baranami i kozłami; w tych towarach byli twoimi kupcami. Kupcy Saby i Raamy byli twoimi kupcami: handlowali na twoich jarmarkach najlepszymi ze wszystkich wonności, a także wszelkimi drogimi kamieniami i złotem. Charan, Kanneh i Eden, kupcy Saby, Aszuru i Chilmadu, byli twoimi kupcami. Ci byli twoimi kupcami we wszelakie towary: w błękitne tkaniny, haftowaną robotę oraz w skrzynie z kosztowną odzieżą, wiązane sznurami i sporządzone z cedru, pośród twoich towarów. Okręty Tarszisz wysławiały cię na twoim rynku; i zostałeś napełniony, i stałeś się bardzo wspaniały pośród mórz. Twoi wioślarze wywiedli cię na wielkie wody; wiatr wschodni rozbił cię pośrodku mórz. Twoje bogactwa i twoje jarmarki, twój towar, twoi marynarze i twoi sternicy, twoi kalafaci i ci, co zajmują się twoim handlem, oraz wszyscy twoi wojownicy, którzy są w tobie, i cała twoja załoga, która jest pośród ciebie, wpadną w środek mórz w dniu twojej zagłady. Ezechiel 27:12–26.
The “ships of Tarshish” are the symbol of the economic structure of planet earth, and they are sunk in the midst of the sea by the “east wind.” Ezekiel informs us this takes place in the “day of thy ruin,” and the subject of Ezekiel chapter twenty-seven, is the lamentation for Tyrus.
"Okręty Tarszisz" są symbolem struktury gospodarczej planety Ziemi i zostają zatopione pośrodku morza przez "wiatr wschodni". Ezechiel informuje nas, że dzieje się to w "dniu twojej zagłady", a tematem dwudziestego siódmego rozdziału Księgi Ezechiela jest lament nad Tyrem.
The word of the Lord came again unto me, saying, Now, thou son of man, take up a lamentation for Tyrus; And say unto Tyrus, O thou that art situate at the entry of the sea, which art a merchant of the people for many isles, Thus saith the Lord God; O Tyrus, thou hast said, I am of perfect beauty. Ezekiel 27:1–3.
Słowo Pana znowu przyszło do mnie, mówiąc: A teraz, synu człowieczy, podnieś lament nad Tyrem; i powiedz Tyrowi: O ty, który leżysz u wejścia do morza, który jesteś kupcem ludów wielu wysp, tak mówi Pan Bóg: Ty, Tyrze, powiedziałeś: Jestem doskonałą pięknością. Ezechiel 27:1-3.
The day of the ruin of Tyrus is the subject of the lamentation. The day of the ruin of Tyrus is the Sunday law, for Tyrus is a symbol of the papacy, whose judgment begins in the “hour” that the second voice of Revelation eighteen begins to call people out of Babylon.
Dzień zagłady Tyru jest tematem lamentu. Dzień zagłady Tyru jest prawem niedzielnym, gdyż Tyr jest symbolem papiestwa, którego sąd rozpoczyna się w „godzinie”, w której drugi głos z Objawienia 18 zaczyna wzywać ludzi do wyjścia z Babilonu.
And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double. How much she hath glorified herself, and lived deliciously, so much torment and sorrow give her: for she saith in her heart, I sit a queen, and am no widow, and shall see no sorrow. Therefore shall her plagues come in one day, death, and mourning, and famine; and she shall be utterly burned with fire: for strong is the Lord God who judgeth her. And the kings of the earth, who have committed fornication and lived deliciously with her, shall bewail her, and lament for her, when they shall see the smoke of her burning, Standing afar off for the fear of her torment, saying, Alas, alas that great city Babylon, that mighty city! for in one hour is thy judgment come. And the merchants of the earth shall weep and mourn over her; for no man buyeth their merchandise any more. Revelation 18:4–11.
I usłyszałem inny głos z nieba, który mówił: Wyjdźcie z niej, mój ludu, abyście nie mieli udziału w jej grzechach i aby was nie dotknęły jej plagi. Bo jej grzechy dosięgły nieba, a Bóg wspomniał jej nieprawości. Oddajcie jej tak, jak ona wam oddała, i odpłaćcie jej w dwójnasób według jej uczynków; w kielichu, który napełniła, nalejcie jej podwójnie. Ile się wywyższała i żyła w przepychu, tyle zadajcie jej męki i boleści; bo mówi w sercu: Zasiadam jak królowa, nie jestem wdową i nie zaznam smutku. Dlatego w jednym dniu przyjdą na nią plagi: śmierć, żałoba i głód; i zostanie doszczętnie spalona ogniem, bo mocny jest Pan Bóg, który ją sądzi. A królowie ziemi, którzy z nią uprawiali nierząd i żyli w przepychu, będą nad nią biadać i lamentować, gdy ujrzą dym jej spalenia, stojąc z daleka z obawy przed jej męką i mówiąc: Biada, biada wielkiemu miastu Babilonowi, potężnemu miastu! bo w jednej godzinie nadszedł twój wyrok. I kupcy ziemi będą nad nią płakać i smucić się, bo już nikt nie kupuje ich towarów. Objawienie 18:4-11.
The word that is used five times as “hour,” in the book of Daniel, always represents some type of judgment. The type of judgment is determined by the context of the passage where it is employed. In Daniel chapter four, the word “hour” is used first to announce the coming of judgment, whether it was the investigative judgment that began on October 22, 1844, or the executive judgment that begins at the Sunday law. In both cases, the investigative or executive judgments are progressive. The executive judgment of the papacy begins at the Sunday law in the United States. That marks the “hour” that the papacy’s executive judgment begins, and that “hour” is the “hour” of the great earthquake of Revelation eleven, when the two witnesses, represented by Shadrach, Meshach and Abednego are cast into the furnace as the ensign that is lifted up as Ezekiel’s mighty army. That “hour” is when the handwriting appears upon Belshazzar’s wall.
Słowo „godzina”, które w Księdze Daniela występuje pięć razy, zawsze oznacza jakiś rodzaj sądu. Rodzaj tego sądu wyznacza kontekst fragmentu, w którym jest użyte. W czwartym rozdziale Księgi Daniela słowo „godzina” jest najpierw użyte do ogłoszenia nadejścia sądu, czy to sądu badawczego, który rozpoczął się 22 października 1844 roku, czy sądu wykonawczego, który zaczyna się wraz z ustawą niedzielną. W obu przypadkach zarówno sąd badawczy, jak i sąd wykonawczy mają charakter postępujący. Sąd wykonawczy nad papiestwem rozpoczyna się wraz z ustawą niedzielną w Stanach Zjednoczonych. To wyznacza „godzinę”, w której rozpoczyna się sąd wykonawczy nad papiestwem, a ta „godzina” jest „godziną” wielkiego trzęsienia ziemi z jedenastego rozdziału Objawienia, kiedy dwaj świadkowie, reprezentowani przez Szadraka, Meszaka i Abed-Nego, zostają wrzuceni do pieca jako sztandar, który zostaje wzniesiony niczym potężna armia Ezechiela. Ta „godzina” to czas, gdy na ścianie Belszazara pojawia się napis.
The “ships of Tarshish”, which represent the structure of the economic supply-lines of planet earth are sunk in the midst of the seas at that time, and it causes the merchants and kings of the earth to fear as represented by Belshazzar.
„Okręty Tarszisz”, które reprezentują strukturę gospodarczych linii zaopatrzenia planety Ziemi, zostają wówczas zatopione pośród mórz, co napawa lękiem kupców i królów ziemi; uosobieniem tego jest Belszazar.
In Revelation eleven, the “hour” is when the “third Woe” of Islam comes quickly, and the Seventh Trumpet sounds, and the nations are made angry. All three of those symbols point to Islam as the providential tool the Lord uses to accomplish the slaying of Belshazzar at that very “hour.” Belshazzar was slain by enemies that secretly came into his kingdom through the gates that had been carelessly left open, just as the border wall between Mexico and the United States has been carelessly left open, as the “hour” of the “great earthquake” approaches.
W jedenastym rozdziale Apokalipsy "godzina" to czas, gdy "trzecie Biada" islamu szybko nadchodzi, rozbrzmiewa Siódma Trąba, a narody wpadają w gniew. Wszystkie te trzy symbole wskazują na islam jako opatrznościowe narzędzie, którego Pan używa, aby dokonać zgładzenia Baltazara właśnie o tej "godzinie". Baltazar został zabity przez wrogów, którzy potajemnie weszli do jego królestwa przez bramy lekkomyślnie pozostawione otwarte, tak jak mur graniczny między Meksykiem a Stanami Zjednoczonymi został lekkomyślnie pozostawiony otwarty, gdy zbliża się "godzina" "wielkiego trzęsienia ziemi".
The healing of the deadly wound of the papacy is set forth in the last six verses of Daniel chapter eleven. In those verses three obstacles are identified that are overcome as the papacy’s deadly wound is healed. The King of the North always conquers three obstacles on his way to supreme power, and always in the order of: first his enemy, second his ally, and then finally his victim. The first to be conquered was the King of the South, representing the Soviet Union, the last enemy of Rome, that was swept away in 1989. The second obstacle is the glorious land, which is Rome’s ally who conquered the USSR for Rome, the United States, which is conquered in the “hour” we are now considering. Thereafter the third obstacle, represented as Egypt, represents when the papacy takes control of its victim, the United Nations.
Uzdrowienie śmiertelnej rany papiestwa jest przedstawione w ostatnich sześciu wersetach jedenastego rozdziału Księgi Daniela. W tych wersetach zidentyfikowano trzy przeszkody, które są pokonywane w miarę gojenia się śmiertelnej rany papiestwa. Król Północy zawsze pokonuje trzy przeszkody na drodze do najwyższej władzy i zawsze w następującej kolejności: najpierw swojego wroga, następnie swojego sojusznika, a na końcu swoją ofiarę. Pierwszym, który został pokonany, był Król Południa, reprezentujący Związek Radziecki, ostatniego wroga Rzymu, który został zmieciony w 1989 roku. Drugą przeszkodą jest chwalebna ziemia, czyli sojusznik Rzymu, który pokonał ZSRR dla Rzymu — Stany Zjednoczone — które zostają podbite w "godzinie", którą obecnie rozważamy. Następnie trzecia przeszkoda, przedstawiona jako Egipt, oznacza moment, gdy papiestwo przejmuje kontrolę nad swoją ofiarą, Organizacją Narodów Zjednoczonych.
In 1989, when the unsealing of those verses occurred, and there was thereafter an increase of knowledge of those verses, it was recognized that pagan Rome, papal Rome and then modern Rome (represented as the King of the North in the last six verses of Daniel chapter eleven), each needed to overcome three geographical obstacles before they were established as a kingdom. For pagan Rome, those three obstacles were represented as three directions.
W 1989 roku, gdy nastąpiło odpieczętowanie tych wersetów, a następnie wzrosła wiedza na ich temat, uznano, że zanim zostały ustanowione jako królestwa, pogański Rzym, papieski Rzym, a następnie współczesny Rzym (przedstawiony jako Król Północy w ostatnich sześciu wersetach jedenastego rozdziału Księgi Daniela) musiały pokonać trzy przeszkody geograficzne. W przypadku pogańskiego Rzymu te trzy przeszkody były przedstawione jako trzy kierunki.
And out of one of them came forth a little horn, which waxed exceeding great, toward the south, and toward the east, and toward the pleasant land. Daniel 8:9.
A z jednego z nich wyłonił się mały róg, który urósł ogromnie ku południu, ku wschodowi i ku pięknej ziemi. Daniel 8:9.
For papal Rome they were three horns that needed to be plucked up.
Dla papieskiego Rzymu były to trzy rogi, które należało wyrwać.
I considered the horns, and, behold, there came up among them another little horn, before whom there were three of the first horns plucked up by the roots: and, behold, in this horn were eyes like the eyes of man, and a mouth speaking great things. Daniel 7:8.
Przypatrywałem się rogom, i oto między nimi wyrósł inny, mały róg, przed którym trzy z pierwszych rogów zostały wyrwane z korzeniami: i oto w tym rogu były oczy jak oczy człowieka oraz usta mówiące wielkie rzeczy. Daniel 7:8.
For modern Rome (the king of the north), represented in the last six verses of Daniel eleven, the three obstacles were the king of the south, the glorious land, and Egypt. As with pagan Rome and papal Rome the three obstacles represented geographic obstacles. Modern Rome, represented as the king of the north in the last six verses of Daniel eleven, needed to overcome three “walls”, and with the first wall there was a philosophical “wall” that was removed at the same time a literal wall was removed. In 1989, when the king of the north brought down the Soviet Union (the king of the south), the philosophical “wall” of the “iron curtain” was removed, as the Berlin wall was dismantled.
Dla współczesnego Rzymu (króla północy), przedstawionego w ostatnich sześciu wersetach jedenastego rozdziału Księgi Daniela, trzema przeszkodami byli król południa, ziemia chwalebna i Egipt. Podobnie jak w przypadku Rzymu pogańskiego i Rzymu papieskiego, trzy przeszkody oznaczały przeszkody geograficzne. Współczesny Rzym, przedstawiony jako król północy w ostatnich sześciu wersetach jedenastego rozdziału Księgi Daniela, musiał pokonać trzy „mury”, a w przypadku pierwszego chodziło o „mur” filozoficzny, który został usunięty w tym samym czasie co dosłowny mur. W 1989 roku, gdy król północy obalił Związek Radziecki (króla południa), „mur” filozoficzny „żelaznej kurtyny” został usunięty, gdy rozebrano mur berliński.
In the “hour” of Belshazzar’s judgment, when the handwriting is on the wall, and his enemies are secretly entering in through the unguarded gates, the philosophical “wall” of the separation of church and state is removed, while Islam of the third Woe has secretly entered through the unattended “wall” on the southern border of the glorious land.
W "godzinie" sądu Belszazara, gdy na ścianie widnieje już napis, a jego wrogowie potajemnie wkraczają przez niestrzeżone bramy, filozoficzny "mur" rozdziału Kościoła od państwa zostaje zniesiony, podczas gdy Islam trzeciego Biada potajemnie przeniknął przez niestrzeżony "mur" na południowej granicy chwalebnej ziemi.
When “Egypt”, representing the United Nations, is conquered, and the philosophical “wall of national sovereignty” is removed, as every nation is forced to accept the one-world government that is directed by the whore of Tyre. At that time, a financial crash will occur that produces the martial law and despotism of the last days. Something may very well happen on a street that is called “Wall Street”.
Kiedy „Egipt”, reprezentujący Organizację Narodów Zjednoczonych, zostanie podbity, a filozoficzny „mur suwerenności narodowej” zostanie usunięty, jako że każdy naród zostanie zmuszony do przyjęcia jednego rządu światowego, którym kieruje nierządnica z Tyru. Wtedy nastąpi krach finansowy, który doprowadzi do stanu wojennego i despotyzmu dni ostatecznych. Całkiem możliwe, że coś wydarzy się na ulicy zwanej „Wall Street”.
“The very means that is now so sparingly invested in the cause of God, and that is selfishly retained, will, in a little while, be cast with all idols to the moles and to the bats. Money will soon depreciate in value very suddenly when the reality of eternal scenes opens to the senses of man.” Welfare Ministry, 266.
Te właśnie środki, które teraz tak skąpo przeznacza się na sprawę Bożą i które są samolubnie zatrzymywane, wkrótce zostaną wraz ze wszystkimi bożkami wyrzucone kretom i nietoperzom. Pieniądz wkrótce bardzo nagle straci na wartości, gdy rzeczywistość wiecznych scen otworzy się zmysłom człowieka. Służba dobroczynna, 266.
We continue our study of Belshazzar in the next article.
Kontynuujemy nasze studium nad Belshazzarem w następnym artykule.
“Today, as in the days of Elijah, the line of demarcation between God’s commandment-keeping people and the worshipers of false gods is clearly drawn. ‘How long halt ye between two opinions?’ Elijah cried; ‘if the Lord be God, follow Him: but if Baal, then follow him.’ 1 Kings 18:21. And the message for today is: ‘Babylon the great is fallen, is fallen…. Come out of her, My people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities.’ Revelation 18:2, 4, 5.
Dziś, jak za dni Eliasza, linia demarkacyjna między ludem Bożym zachowującym Jego przykazania a czcicielami fałszywych bogów jest jasno wytyczona. „Jak długo będziecie się chwiać na dwie strony?” – wołał Eliasz; „jeśli Pan jest Bogiem, idźcie za Nim; a jeśli Baal – idźcie za nim.” 1 Księga Królewska 18:21. A przesłanie na dziś brzmi: „Upadł, upadł Babilon wielki.... Wyjdźcie z niego, ludu mój, abyście nie byli uczestnikami jego grzechów i aby was nie dotknęły jego plagi. Gdyż jego grzechy dosięgły aż do nieba, a Bóg wspomniał jego nieprawości.” Objawienie 18:2, 4, 5.
“The time is not far distant when the test will come to every soul. The observance of the false sabbath will be urged upon us. The contest will be between the commandments of God and the commandments of men. Those who have yielded step by step to worldly demands and conformed to worldly customs will then yield to the powers that be, rather than subject themselves to derision, insult, threatened imprisonment, and death. At that time the gold will be separated from the dross. True godliness will be clearly distinguished from the appearance and tinsel of it. Many a star that we have admired for its brilliance will then go out in darkness. Those who have assumed the ornaments of the sanctuary, but are not clothed with Christ’s righteousness, will then appear in the shame of their own nakedness.” Prophets and Kings, 187, 188.
„Nie jest daleki czas, kiedy próba przyjdzie do każdej duszy. Będzie nam narzucane przestrzeganie fałszywego sabatu. Spór rozegra się między przykazaniami Bożymi a przykazaniami ludzkimi. Ci, którzy krok po kroku ustępowali wobec wymagań świata i dostosowywali się do światowych zwyczajów, wtedy ulegną władzom, zamiast narazić się na szyderstwo, zniewagi, groźbę uwięzienia i śmierci. Wtedy złoto zostanie oddzielone od zanieczyszczeń. Prawdziwa pobożność zostanie wyraźnie odróżniona od jej pozorów i blichtru. Wiele gwiazd, którymi zachwycaliśmy się ze względu na ich blask, wtedy zgaśnie w ciemności. Ci, którzy przywdziali ozdoby świątyni, lecz nie są odziani w sprawiedliwość Chrystusa, ukażą się wtedy w hańbie własnej nagości.” Prorocy i królowie, 187, 188.