And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. Revelation 11:11, 12.
A po trzech i pół dniach duch życia od Boga wstąpił w nich i stanęli na nogi; wielki strach padł na tych, którzy ich zobaczyli. I usłyszeli donośny głos z nieba, mówiący do nich: Wstąpcie tutaj. I wstąpili do nieba w obłoku, a ich wrogowie patrzyli na nich. Objawienie 11,11-12.
After being trampled down in the street, Elijah and Moses receive the Comforter and they then stand upon their feet. Ezekiel’s valley of bones first hear a noise and then experience a shaking, but they were still without breath.
Po tym, jak zostali zdeptani na ulicy, Eliasz i Mojżesz otrzymują Pocieszyciela i wtedy stają na nogi. Kości w dolinie Ezechiela najpierw słyszą hałas, a potem doświadczają drżenia, ale wciąż są bez oddechu.
So I prophesied as I was commanded: and as I prophesied, there was a noise, and behold a shaking, and the bones came together, bone to his bone. And when I beheld, lo, the sinews and the flesh came up upon them, and the skin covered them above: but there was no breath in them. Ezekiel 37:7, 8.
Więc prorokowałem, jak mi nakazano: a gdy prorokowałem, rozległ się szum, i oto drżenie, i kości zbliżyły się, kość do swojej kości. A gdy patrzyłem, oto ścięgna i ciało pojawiły się na nich, a skóra pokryła je z wierzchu; lecz nie było w nich tchnienia. Ezechiel 37:7, 8.
When the bodies have been reconstituted, they hear the message of the four winds.
Gdy ciała zostaną na nowo złożone, usłyszą przesłanie czterech wiatrów.
Then said he unto me, Prophesy unto the wind, prophesy, son of man, and say to the wind, Thus saith the Lord God; Come from the four winds, O breath, and breathe upon these slain, that they may live. So I prophesied as he commanded me, and the breath came into them, and they lived, and stood up upon their feet, an exceeding great army. Ezekiel 37:9, 10.
Wtedy rzekł do mnie: Prorokuj do wiatru, prorokuj, synu człowieczy, i powiedz wiatrowi: Tak mówi Pan Bóg: Przyjdź z czterech wiatrów, o duchu, i tchnij na tych poległych, aby ożyli. I prorokowałem, jak mi rozkazał, i duch wstąpił w nich, i ożyli, i stanęli na swoich nogach, bardzo wielkie wojsko. Ezechiel 37:9, 10.
All the prophets identify the end of the world, so the passage from Ezekiel produces a dilemma for those who wish to avoid the message of Revelation eleven’s two prophets. Of course, for those who wish to reject the message the easiest lie they can tell themselves is that Revelation eleven is just a history that represents the French Revolution, and it has no end of the world application. But if you accept the premise that even Revelation eleven identifies the end of the world, then you must reconcile the fact that the mighty army at the end of the world that presents the third angel’s message in a loud cry is identified as being dead and resurrected in advance of their standing up as God’s army.
Wszyscy prorocy zapowiadają koniec świata, więc fragment z Ezechiela stwarza dylemat dla tych, którzy chcą ominąć poselstwo dwóch proroków z jedenastego rozdziału Objawienia. Oczywiście, dla tych, którzy chcą odrzucić to poselstwo, najłatwiejszym kłamstwem, jakie mogą sobie powiedzieć, jest to, że jedenasty rozdział Objawienia to jedynie historia przedstawiająca rewolucję francuską i nie ma zastosowania do końca świata. Jeśli jednak przyjmujesz założenie, że nawet jedenasty rozdział Objawienia wskazuje na koniec świata, to musisz pogodzić się z faktem, że potężna armia na końcu świata, która ogłasza poselstwo trzeciego anioła głośnym wołaniem, jest przedstawiona jako martwa i wskrzeszona, zanim stanie jako Boża armia.
Then he said unto me, Son of man, these bones are the whole house of Israel: behold, they say, Our bones are dried, and our hope is lost: we are cut off for our parts. Therefore prophesy and say unto them, Thus saith the Lord God; Behold, O my people, I will open your graves, and cause you to come up out of your graves, and bring you into the land of Israel. And ye shall know that I am the Lord, when I have opened your graves, O my people, and brought you up out of your graves, And shall put my spirit in you, and ye shall live, and I shall place you in your own land: then shall ye know that I the Lord have spoken it, and performed it, saith the Lord. Ezekiel 37:11–14.
A potem rzekł do mnie: Synu człowieczy, te kości to cały dom Izraela; oto mówią: Kości nasze wyschły, nasza nadzieja przepadła, jesteśmy odcięci. Dlatego prorokuj i powiedz im: Tak mówi Pan Bóg: Oto, mój ludu, otworzę wasze groby i wyprowadzę was z waszych grobów oraz wprowadzę was do ziemi Izraela. I poznacie, że Ja jestem Pan, gdy otworzę wasze groby, mój ludu, i wyprowadzę was z waszych grobów. I włożę w was mego ducha i będziecie żyć, i osadzę was w waszej własnej ziemi; wtedy poznacie, że Ja, Pan, to powiedziałem i to uczyniłem — mówi Pan. Ezechiel 37:11-14.
Christ ascended into heaven with a cloud and He returns with clouds, and the clouds represent angels. Moses and Elijah ascend up into heaven in a cloud that represents the message of the third angel that flies in the midst of heaven at the Sunday law in the United States. Moses and Elijah ascend up into heaven at the Sunday law in connection with a message of Islam.
Chrystus wstąpił do nieba w obłoku i powraca wśród obłoków, a obłoki symbolizują aniołów. Mojżesz i Eliasz wstępują do nieba w obłoku, który przedstawia poselstwo trzeciego anioła, lecącego środkiem nieba podczas prawa niedzielnego w Stanach Zjednoczonych. Mojżesz i Eliasz wstępują do nieba podczas prawa niedzielnego w związku z poselstwem islamu.
Isaiah identifies many of the truths connected with this history and in the very same passage that Jesus referenced to identify His work. He employed the prophets Elijah and Elisha as examples of a prophetic message not being received by their own countrymen, and it immediately brought those of the church in Nazareth to anger and they sought to kill him.
Izajasz wskazuje wiele prawd związanych z tą historią — właśnie w tym samym fragmencie, na który powołał się Jezus, aby wskazać na swoją działalność. Jezus posłużył się prorokami Eliaszem i Elizeuszem jako przykładami tego, że prorocze przesłanie nie zostało przyjęte przez ich rodaków, co natychmiast rozgniewało członków kościoła w Nazarecie i sprawiło, że usiłowali go zabić.
The spirit of the Lord God is upon me; because the Lord hath anointed me to preach good tidings unto the meek; he hath sent me to bind up the brokenhearted, to proclaim liberty to the captives, and the opening of the prison to them that are bound; To proclaim the acceptable year of the Lord, and the day of vengeance of our God; to comfort all that mourn; To appoint unto them that mourn in Zion, to give unto them beauty for ashes, the oil of joy for mourning, the garment of praise for the spirit of heaviness; that they might be called trees of righteousness, the planting of the Lord, that he might be glorified. And they shall build the old wastes, they shall raise up the former desolations, and they shall repair the waste cities, the desolations of many generations. And strangers shall stand and feed your flocks, and the sons of the alien shall be your plowmen and your vinedressers. But ye shall be named the Priests of the Lord: men shall call you the Ministers of our God: ye shall eat the riches of the Gentiles, and in their glory shall ye boast yourselves. For your shame ye shall have double; and for confusion they shall rejoice in their portion: therefore in their land they shall possess the double: everlasting joy shall be unto them. For I the Lord love judgment, I hate robbery for burnt offering; and I will direct their work in truth, and I will make an everlasting covenant with them. And their seed shall be known among the Gentiles, and their offspring among the people: all that see them shall acknowledge them, that they are the seed which the Lord hath blessed. I will greatly rejoice in the Lord, my soul shall be joyful in my God; for he hath clothed me with the garments of salvation, he hath covered me with the robe of righteousness, as a bridegroom decketh himself with ornaments, and as a bride adorneth herself with her jewels. For as the earth bringeth forth her bud, and as the garden causeth the things that are sown in it to spring forth; so the Lord God will cause righteousness and praise to spring forth before all the nations.
Duch Pana Boga jest nade mną, ponieważ Pan namaścił mnie, abym głosił dobrą nowinę pokornym; posłał mnie, abym opatrzył rany złamanych na sercu, ogłosił wyzwolenie jeńcom i otwarcie więzienia dla tych, którzy są związani; aby ogłosić miłościwy rok Pana i dzień pomsty naszego Boga; pocieszyć wszystkich, którzy opłakują; aby tym, którzy opłakują w Syjonie, dać zamiast popiołu — ozdobę, olejek radości zamiast żałoby, szatę chwały zamiast ducha przygnębienia; aby nazwano ich drzewami sprawiedliwości, nasadzeniem Pana, aby On był uwielbiony. I odbudują starożytne ruiny, podźwigną dawne spustoszenia, naprawią zrujnowane miasta, spustoszone przez wiele pokoleń. A cudzoziemcy będą paść wasze trzody, a synowie obcych będą waszymi oraczami i winogrodnikami. Lecz was nazwą Kapłanami Pana, będą was zwać Sługami naszego Boga; będziecie korzystać z bogactw narodów i ich chwałą będziecie się chlubić. Za waszą hańbę otrzymacie podwójnie; zamiast zniewagi będą się radować swoim działem; dlatego w swojej ziemi posiądą podwójną część; radość wieczysta będzie im dana. Bo Ja, Pan, miłuję sprawiedliwość, nienawidzę grabieży w ofierze całopalnej; pokieruję ich dziełem w prawdzie i zawrę z nimi wieczne przymierze. A ich potomstwo będzie znane wśród narodów, a ich latorośl wśród ludów; wszyscy, którzy ich ujrzą, poznają, że są potomstwem, które Pan pobłogosławił. Bardzo się rozraduję w Panu, moja dusza będzie się radować w moim Bogu; bo oblekł mnie w szaty zbawienia, okrył mnie płaszczem sprawiedliwości, jak oblubieniec stroi się w ozdoby, a oblubienica zdobi się swymi klejnotami. Bo jak ziemia wydaje swój pęd, a ogród sprawia, że to, co w nim zasiano, wschodzi, tak Pan Bóg sprawi, że sprawiedliwość i chwała rozkwitną przed wszystkimi narodami.
For Zion’s sake will I not hold my peace, and for Jerusalem’s sake I will not rest, until the righteousness thereof go forth as brightness, and the salvation thereof as a lamp that burneth. And the Gentiles shall see thy righteousness, and all kings thy glory: and thou shalt be called by a new name, which the mouth of the Lord shall name. Thou shalt also be a crown of glory in the hand of the Lord, and a royal diadem in the hand of thy God. Thou shalt no more be termed Forsaken; neither shall thy land any more be termed Desolate: but thou shalt be called Hephzibah, and thy land Beulah: for the Lord delighteth in thee, and thy land shall be married. For as a young man marrieth a virgin, so shall thy sons marry thee: and as the bridegroom rejoiceth over the bride, so shall thy God rejoice over thee. I have set watchmen upon thy walls, O Jerusalem, which shall never hold their peace day nor night: ye that make mention of the Lord, keep not silence. And give him no rest, till he establish, and till he make Jerusalem a praise in the earth. The Lord hath sworn by his right hand, and by the arm of his strength, Surely I will no more give thy corn to be meat for thine enemies; and the sons of the stranger shall not drink thy wine, for the which thou hast laboured: But they that have gathered it shall eat it and praise the Lord; and they that have brought it together shall drink it in the courts of my holiness. Go through, go through the gates; prepare ye the way of the people; cast up, cast up the highway; gather out the stones; lift up a standard for the people. Behold, the Lord hath proclaimed unto the end of the world, Say ye to the daughter of Zion, Behold, thy salvation cometh; behold, his reward is with him, and his work before him. And they shall call them, The holy people, The redeemed of the Lord: and thou shalt be called, Sought out, A city not forsaken. Isaiah 61:1–62:12.
Ze względu na Syjon nie będę milczał, a ze względu na Jerozolimę nie spocznę, aż jej sprawiedliwość zabłyśnie jak zorza, a jej zbawienie jak pochodnia, która płonie. I narody ujrzą twoją sprawiedliwość, a wszyscy królowie twoją chwałę; i będziesz nazwany nowym imieniem, które Pan nada swymi usty. Będziesz też koroną chwały w ręku Pana i królewskim diademem w dłoni twego Boga. Nie będziesz już zwana Porzucona, i twoja ziemia nie będzie już zwana Spustoszona; lecz będziesz zwana Hefsyba, a twoja ziemia Beula, bo Pan ma w tobie upodobanie, a twoja ziemia będzie poślubiona. Bo jak młodzieniec poślubia dziewicę, tak twoi synowie poślubią ciebie; i jak oblubieniec raduje się z oblubienicy, tak twój Bóg będzie się radował z ciebie. Na twoich murach, Jerozolimo, postawiłem strażników; nie będą milczeć dniem ani nocą. Wy, którzy przypominacie Panu, nie milczcie. I nie dajcie mu spokoju, dopóki nie utwierdzi i nie uczyni Jerozolimy chwałą na ziemi. Pan przysiągł na swoją prawicę i na ramię swojej mocy: Zaiste, już nie wydam twojego zboża na pokarm twoim wrogom, a synowie cudzoziemców nie będą pić twojego wina, nad którym się trudziłaś. Lecz ci, którzy je zebrali, będą je jeść i chwalić Pana; a ci, którzy je zgromadzili, będą je pić w dziedzińcach mojej świątyni. Przechodźcie, przechodźcie przez bramy; przygotujcie drogę ludowi; usypujcie, usypujcie gościniec; usuńcie kamienie; wznieście sztandar dla ludu. Oto Pan ogłosił aż po krańce ziemi: Powiedzcie córce Syjonu: Oto przychodzi twoje zbawienie; oto jego zapłata jest z nim, a jego dzieło przed nim. I nazwą ich ludem świętym, odkupionymi Pana; a ciebie nazwą: Poszukiwana, Miasto nie opuszczone. Izajasza 61:1–62:12.
The Lord enters into “an everlasting covenant” with the one hundred and forty-four thousand who have previously been “forsaken,” but then become “a city” that is “not forsaken.” They were “desolate,” and dead in the street. Isaiah identifies them as the “Priests of the Lord,” the Lord’s “ministers,” a “holy people” and the “watchmen” on the walls of Zion.
Pan zawiera „wieczne przymierze” ze stu czterdziestoma czterema tysiącami, którzy wcześniej byli „opuszczeni”, lecz potem stają się „miastem”, które „nie jest opuszczone”. Byli „spustoszeni” i martwi na ulicy. Izajasz określa ich jako „kapłanów Pana”, „sług” Pana, „lud święty” oraz „strażników” na murach Syjonu.
In contrast with those who rejoiced over their dead bodies, God then rejoices over them “as the bridegroom rejoiceth over the bride.” The bride has then been made ready. Just as in the promise to Philadelphia the Lord gives them a “new name,” and He identifies their name as “Hephzibah” and “Beulah.” Hephzibah means my delight is in her, and Beulah means to marry. The Lord marries those represented by Elijah and Moses.
W przeciwieństwie do tych, którzy cieszyli się z powodu ich martwych ciał, Bóg następnie raduje się z nich „jak oblubieniec weseli się z oblubienicy.” Oblubienica została wtedy przygotowana. Podobnie jak w obietnicy dla Filadelfii Pan daje im „nowe imię” i określa ich imię jako „Hephzibah” i „Beulah.” „Hephzibah” znaczy „moje upodobanie jest w niej”, a „Beulah” znaczy „poślubić.” Pan poślubia tych reprezentowanych przez Eliasza i Mojżesza.
The work they are given is to prepare the way for Christ Second Coming by preaching the “good tidings” of Christ and His righteousness “unto the end of the world.” They have been anointed by the Comforter in the outpouring of the Spirit and will then be lifted “up as a standard,” as “a great voice from heaven” says “unto them, Come up hither.” They will then be as “a crown of glory” and “a royal diadem” in the hand of the Lord. Zechariah identifies the same crown as an ensign, while also placing the event during the time of the latter rain.
Zadaniem, które im powierzono, jest przygotowanie drogi na Drugie Przyjście Chrystusa poprzez głoszenie „dobrej nowiny” o Chrystusie i Jego sprawiedliwości „aż do końca świata”. Zostali namaszczeni przez Pocieszyciela podczas wylania Ducha i wtedy zostaną podniesieni „jak sztandar”, gdy „wielki głos z nieba” powie do nich: „Wstąpcie tu”. Wtedy będą jak „korona chwały” i „królewski diadem” w ręku Pana. Zachariasz tę samą koronę określa jako sztandar, a także umieszcza to wydarzenie w czasie późnego deszczu.
And the Lord their God shall save them in that day as the flock of his people: for they shall be as the stones of a crown, lifted up as an ensign upon his land. For how great is his goodness, and how great is his beauty! corn shall make the young men cheerful, and new wine the maids. Ask ye of the Lord rain in the time of the latter rain; so the Lord shall make bright clouds, and give them showers of rain, to every one grass in the field. Zechariah 9:16–10:1.
A Pan, ich Bóg, zbawi ich w owym dniu jako trzodę swego ludu; albowiem będą jak kamienie korony, wzniesione jak chorągiew nad jego ziemią. O, jak wielka jest jego dobroć i jak wielkie jest jego piękno! Zboże rozweseli młodzieńców, a młode wino panny. Proście Pana o deszcz w czasie późnego deszczu; tak Pan uczyni jasne obłoki i da im ulewne deszcze, każdemu trawę na polu. Zachariasza 9:16–10:1.
They will be the “flock of His people,” but the Lord has a second flock who are then still in Babylon who he will also call. Their work will be to rebuild the “old” waste places and the “desolations” of many generations. They will be those who return and reestablish the old paths that have been rejected and covered up within Adventism and without Adventism. They will return to the Millerite foundational truths and present them in their purity to Laodicean Adventism and they will also present a message to those outside of Adventism concerning the “old” truths connected with God’s law, especially the Sabbath. In doing so they will use the histories of many generations to illustrate the new history. Their work will take place during the latter rain, when the judgments of God are in the land. When the Lord with His right hand, lifts them up as an ensign the entire world that had previously rejoiced over their dead bodies lying in the street will see the ensign, and hear the watchmen’s warning trumpet.
Będą „trzodą Jego ludu”, lecz Pan ma drugą trzodę, która wówczas wciąż jest w Babilonie, i którą również wezwie. Ich zadaniem będzie odbudować „stare” pustkowia i „spustoszenia” wielu pokoleń. To oni będą tymi, którzy powrócą i odnowią dawne ścieżki, odrzucone i zakryte wewnątrz adwentyzmu i poza nim. Powrócą do mileriańskich prawd podstawowych i przedstawią je w ich czystości adwentyzmowi laodycejskiemu, a także przekażą poselstwo tym poza adwentyzmem dotyczące „starych” prawd związanych z Bożym prawem, zwłaszcza sabatu. Czyniąc to, wykorzystają dzieje wielu pokoleń, aby zilustrować nową historię. Ich dzieło będzie się toczyć podczas późnego deszczu, gdy sądy Boże są na ziemi. Gdy Pan swoją prawicą podniesie ich jako sztandar, cały świat, który wcześniej radował się nad ich martwymi ciałami leżącymi na ulicy, ujrzy ten sztandar i usłyszy ostrzegawczą trąbę strażników.
All ye inhabitants of the world, and dwellers on the earth, see ye, when he lifteth up an ensign on the mountains; and when he bloweth a trumpet, hear ye. Isaiah 18:3.
Wy wszyscy mieszkańcy świata, wy, co mieszkacie na ziemi, patrzcie, gdy podniesie znak na górach; a gdy zadmie w trąbę, słuchajcie. Izajasza 18:3.
In chapter eleven of Revelation when those who had been rejoicing over their dead bodies see them stand up “great fear fell upon them which saw them.”
W rozdziale jedenastym Apokalipsy, gdy ci, którzy radowali się nad ich trupami, zobaczyli, jak stanęli na nogi, "wielki strach padł na tych, którzy ich zobaczyli".
Then shall the Assyrian fall with the sword, not of a mighty man; and the sword, not of a mean man, shall devour him: but he shall flee from the sword, and his young men shall be discomfited. And he shall pass over to his strong hold for fear, and his princes shall be afraid of the ensign, saith the Lord, whose fire is in Zion, and his furnace in Jerusalem. Isaiah 31:8, 9.
Wtedy Asyryjczyk padnie od miecza, nie od miecza potężnego męża; i pożre go miecz, nie człowieka pospolitego; lecz on ucieknie przed mieczem, a jego młodzieńcy zostaną pokonani. Uda się do swej warowni ze strachu, a jego książęta zlękną się sztandaru, mówi Pan, którego ogień jest na Syjonie, a piec w Jerozolimie. Izajasza 31:8–9.
All the prophet’s testimonies come together in the book of Revelation. The Assyrian represents the king of the north in Daniel eleven verse forty to forty-five who comes to his end with none to help. When the one hundred and forty-four thousand, who are God’s watchmen, blow the trumpet the entire world will hear and be afraid. Those represented by the two prophets will be “anointed” by the Comforter “to preach good tidings” that are the “tidings out of the east and out of the north” that “trouble” the king of the north in Daniel chapter eleven verse forty-four and that marks the beginning of the persecution of the Sunday law crisis. At that time the Gentiles will respond to the message to come out of Babylon and come and join the priests of the Lord, who are also represented as “a root of Jesse,” thus identifying the biblical methodology that they will use to present the warning message unto the Gentiles.
Wszystkie świadectwa proroka zbiegają się w Księdze Objawienia. Asyryjczyk symbolizuje króla północy z Daniela 11:40–45, który dojdzie do swego kresu, a nikt mu nie pomoże. Gdy sto czterdzieści cztery tysiące, będący Bożymi strażnikami, zadmą w trąbę, cały świat usłyszy i ulęknie się. Ci, których przedstawiają dwaj prorocy, zostaną „namaszczeni” przez Pocieszyciela, „aby zwiastować dobrą nowinę”, czyli „wieści ze wschodu i z północy”, które „zatrwożą” króla północy w Daniela 11:44 i wyznaczają początek prześladowań związanych z kryzysem prawa niedzielnego. W tym czasie poganie odpowiedzą na wezwanie, by wyjść z Babilonu, i przyjść, by przyłączyć się do kapłanów Pana, którzy są również przedstawieni jako „korzeń Jessego”, wskazując tym samym biblijną metodologię, której użyją, aby przekazać poganom ostrzegawcze poselstwo.
And in that day there shall be a root of Jesse, which shall stand for an ensign of the people; to it shall the Gentiles seek: and his rest shall be glorious. And it shall come to pass in that day, that the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people, which shall be left, from Assyria, and from Egypt, and from Pathros, and from Cush, and from Elam, and from Shinar, and from Hamath, and from the islands of the sea. And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. Isaiah 11:10–12.
I w owym dniu pojawi się korzeń Jessego, który stanie jako znak dla narodów; do niego będą się zwracać poganie, a chwalebne będzie miejsce jego spoczynku. I stanie się w owym dniu, że Pan po raz drugi wyciągnie swą rękę, aby odzyskać resztkę swego ludu, która ocalała, z Asyrii i z Egiptu, z Patros i z Kusz, z Elamu, z Sinear, z Chamatu i z wysp morskich. I podniesie znak dla narodów, zgromadzi wygnańców Izraela i rozproszonych z Judy zbierze z czterech krańców ziemi. Izajasza 11:10–12.
The Lord gathered His people on September 11, 2001 with the message that identified Islam’s attack as the arrival of the third woe. The Lord gathers His people again a second time after they have been dead in the street. When He does so those gathered are identified as “the outcasts of Israel,” the “dispersed of Judah.” They were cast out into the streets on July 18, 2020, but they are gathered a second time to be the ensign that gathers God’s other flock that are still in Babylon. The gathering of those still in Babylon begins at the Sunday law in the United States, which is the second of two voices in Revelation eighteen.
Pan zgromadził swój lud 11 września 2001 roku z przesłaniem, które określiło atak islamu jako nadejście trzeciego biada. Pan ponownie, po raz drugi, gromadzi swój lud po tym, jak byli martwi na ulicy. Kiedy to czyni, ci zgromadzeni są określeni jako „wygnańcy Izraela”, „rozproszeni z Judy”. Zostali wyrzuceni na ulice 18 lipca 2020 roku, lecz są zgromadzeni po raz drugi, aby być sztandarem, który zgromadzi inne stado Boże, które wciąż jest w Babilonie. Zgromadzenie tych, którzy wciąż są w Babilonie, rozpoczyna się wraz z wprowadzeniem prawa niedzielnego w Stanach Zjednoczonych, które jest drugim z dwóch głosów w osiemnastym rozdziale Księgi Objawienia.
The first gathering took place on September 11, 2001 when Islam struck the United States. As the ensign that is to be gathered a second time they are represented as the root of Jesse, which is a symbol which represents the work of Alpha and Omega illustrating the end of a thing with the beginning of a thing. The first gathering was marked by an Islamic strike upon the United States and illustrates and identifies an Islamic strike upon the United States as the second gathering. When the root of Jesse stands for an ensign to the Gentiles his “rest” shall be glorious, for the ensign will lead those still in Babylon back to the biblical old path of the seventh-day Sabbath, thus marking the raising of the ensign for the Gentiles at the Sunday law crisis.
Pierwsze zgromadzenie miało miejsce 11 września 2001 roku, kiedy islam uderzył w Stany Zjednoczone. Jako sztandar, który ma być po raz drugi zgromadzony, są przedstawieni jako korzeń Jessego, który jest symbolem przedstawiającym dzieło Alfy i Omegi, ukazujące koniec czegoś wraz z początkiem czegoś. Pierwsze zgromadzenie zostało naznaczone islamskim uderzeniem na Stany Zjednoczone i ilustruje oraz identyfikuje islamskie uderzenie na Stany Zjednoczone jako drugie zgromadzenie. Gdy korzeń Jessego stanie jako sztandar dla pogan, jego „odpoczynek” będzie chwalebny, ponieważ sztandar poprowadzi tych, którzy wciąż są w Babilonie, z powrotem do biblijnej starej ścieżki szabatu dnia siódmego, tym samym wyznaczając wzniesienie sztandaru dla pogan w czasie kryzysu prawa niedzielnego.
The “ensign” first experiences a purification process that has been illustrated in Malachi chapter three, the two temple cleansings of Christ and of course the parable of the ten virgins at the end of the Millerite movement. The purification process at the beginning is repeated to the very letter at the end, and is represented by Isaiah in connection with a singular table that has been noted in a book. The rebellion of Adventism is the counterfeit table produced in 1863 to reject and replace the two tables noted in the book of Habakkuk chapter two.
„Sztandar” najpierw przechodzi proces oczyszczenia, który został zilustrowany w trzecim rozdziale Księgi Malachiasza, w dwóch oczyszczeniach świątyni dokonanych przez Chrystusa oraz oczywiście w przypowieści o dziesięciu pannach pod koniec ruchu millerowskiego. Proces oczyszczenia na początku zostaje powtórzony co do joty na końcu i jest przedstawiony przez Izajasza w związku z pojedynczą tablicą, która została wzmiankowana w księdze. Bunt adwentyzmu to fałszywa tablica sporządzona w 1863 roku, mająca na celu odrzucenie i zastąpienie dwóch tablic wspomnianych w drugim rozdziale Księgi Habakuka.
Now go, write it before them in a table, and note it in a book, that it may be for the time to come for ever and ever: That this is a rebellious people, lying children, children that will not hear the law of the Lord: Which say to the seers, See not; and to the prophets, Prophesy not unto us right things, speak unto us smooth things, prophesy deceits: Get you out of the way, turn aside out of the path, cause the Holy One of Israel to cease from before us. Wherefore thus saith the Holy One of Israel, Because ye despise this word, and trust in oppression and perverseness, and stay thereon: Therefore this iniquity shall be to you as a breach ready to fall, swelling out in a high wall, whose breaking cometh suddenly at an instant. And he shall break it as the breaking of the potters’ vessel that is broken in pieces; he shall not spare: so that there shall not be found in the bursting of it a sherd to take fire from the hearth, or to take water withal out of the pit. For thus saith the Lord God, the Holy One of Israel; In returning and rest shall ye be saved; in quietness and in confidence shall be your strength: and ye would not. But ye said, No; for we will flee upon horses; therefore shall ye flee: and, We will ride upon the swift; therefore shall they that pursue you be swift. One thousand shall flee at the rebuke of one; at the rebuke of five shall ye flee: till ye be left as a beacon upon the top of a mountain, and as an ensign on an hill. And therefore will the Lord wait, that he may be gracious unto you, and therefore will he be exalted, that he may have mercy upon you: for the Lord is a God of judgment: blessed are all they that wait for him. For the people shall dwell in Zion at Jerusalem: thou shalt weep no more: he will be very gracious unto thee at the voice of thy cry; when he shall hear it, he will answer thee. Isaiah 30:8–19.
Teraz idź, zapisz to przed nimi na tablicy i zanotuj w księdze, aby pozostało na przyszły czas, na wieki wieków: Że jest to lud buntowniczy, kłamliwe dzieci, dzieci, które nie chcą słuchać prawa Pana: Którzy mówią do widzących: Nie patrzcie; a do proroków: Nie prorokujcie nam rzeczy słusznych, mówcie nam miłe rzeczy, prorokujcie ułudy; Zejdźcie z drogi, odstąpcie ze ścieżki, sprawcie, by Święty Izraela ustąpił sprzed nas. Dlatego tak mówi Święty Izraela: Ponieważ gardzicie tym słowem, polegacie na ucisku i przewrotności i na tym się opieracie, przeto ta nieprawość będzie wam jak pęknięcie gotowe runąć, wybrzuszone w wysokim murze, którego rozpad przychodzi nagle, w jednej chwili. I rozbije go jak rozbicie naczynia garncarskiego, roztrzaskanego na kawałki; nie oszczędzi, tak że w jego rozbiciu nie znajdzie się skorupa, aby zaczerpnąć żaru z paleniska albo zaczerpnąć wody z cysterny. Bo tak mówi Pan Bóg, Święty Izraela: W nawróceniu i spoczynku będziecie zbawieni; w ciszy i ufności będzie wasza siła; lecz nie chcieliście. Lecz powiedzieliście: Nie, uciekniemy na koniach — dlatego będziecie uciekać; i: Pojedziemy na szybkich rumakach — dlatego szybcy będą ci, którzy was ścigają. Tysiąc ucieknie na zgromienie jednego; na zgromienie pięciu będziecie uciekać, aż pozostaniecie jak maszt na szczycie góry i jak chorągiew na wzgórzu. Dlatego Pan będzie czekał, aby móc okazać wam łaskę, i dlatego będzie się wywyższał, aby zmiłować się nad wami; bo Pan jest Bogiem sprawiedliwości; błogosławieni wszyscy, którzy na niego czekają. Gdyż lud zamieszka na Syjonie w Jerozolimie; nie będziesz już płakać; na głos twojego wołania okaże ci wielką łaskę; gdy je usłyszy, odpowie ci. Izajasz 30:8-19.
In 1863 Adventism began the process of rejecting the prophetic message of William Miller as represented upon the two sacred tables of Habakkuk. Jesus illustrates the end with the beginning. In this passage the rebels at the beginning of Adventism, also represent the rebels at the end of Adventism. In both cases the rebellion represents a rejection of the prophetic message and methodology of each history, when they proclaim to the “seers,” “See not; and to the prophets, Prophesy not unto us right things, speak unto us smooth things, prophesy deceits.”
W 1863 roku adwentyzm rozpoczął proces odrzucania proroczego przesłania Williama Millera, przedstawionego na dwóch świętych tablicach Habakuka. Jezus ukazuje koniec poprzez początek. W tym fragmencie buntownicy z początków adwentyzmu reprezentują także buntowników na końcu adwentyzmu. W obu przypadkach bunt oznacza odrzucenie proroczego przesłania i metodologii każdej z tych historii, gdy mówią do "widzących": "Nie patrzcie", a do proroków: "Nie prorokujcie nam rzeczy słusznych, mówcie do nas pochlebne rzeczy, prorokujcie złudzenia".
They also determine to leave the path when they proclaim “Get you out of the way, turn aside out of the path, cause the Holy One of Israel to cease from before us.” The path of the righteous is the “old paths” of Jeremiah chapter six verses sixteen and seventeen. The rebels determine not to walk in the foundational truths or to hearken to the sound of the trumpet that is blown by the watchmen that have been lifted up, representing the Millerite movement and the movement of Future for America.
Oni także postanawiają porzucić drogę, gdy ogłaszają: „Zejdźcie z drogi, zboczcie ze ścieżki, usuńcie sprzed nas Świętego Izraela”. Droga sprawiedliwych to „stare ścieżki” z Księgi Jeremiasza, rozdział szósty, wersety 16–17. Buntownicy postanawiają nie kroczyć w prawdach fundamentalnych ani nie zważać na głos trąby, dętej przez strażników, którzy zostali wzbudzeni, reprezentujących ruch millerowski oraz ruch Future for America.
Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Therefore hear, ye nations, and know, O congregation, what is among them. Hear, O earth: behold, I will bring evil upon this people, even the fruit of their thoughts, because they have not hearkened unto my words, nor to my law, but rejected it. Jeremiah 6:16–19.
Tak mówi Pan: Stańcie na drogach i patrzcie, i pytajcie o dawne ścieżki: gdzie jest dobra droga; idźcie nią, a znajdziecie odpocznienie dla dusz waszych. Lecz oni powiedzieli: Nie pójdziemy nią. Nadto postawiłem nad wami stróżów, mówiąc: Słuchajcie głosu trąby. Lecz oni powiedzieli: Nie będziemy słuchać. Przeto słuchajcie, narody, i poznaj, o zgromadzenie, co jest wśród nich. Słuchaj, ziemio: oto sprowadzę zło na ten lud, owoc ich zamysłów, ponieważ nie słuchali moich słów ani mojego prawa, lecz je odrzucili. Jeremiasz 6:16–19.
The rebels’ refusal to walk in the old paths is also represented as their desire to “cause the Holy One of Israel to cease from before them”, and represents the rejection of the message of the Midnight Cry which is premised upon the Alpha and Omega illustrating the end of Adventism with the beginning.
Odmowa buntowników, by kroczyć starymi ścieżkami, jest także przedstawiona jako ich pragnienie, aby „Święty Izraela zniknął sprzed ich oblicza”, i oznacza odrzucenie poselstwa okrzyku o północy, opartego na Alfie i Omedze, które ilustrują koniec adwentyzmu początkiem.
“They had a bright light set up behind them at the beginning of the path, which an angel told me was the ‘midnight cry.’ This light shone all along the path, and gave light for their feet, so that they might not stumble.
Mieli jasne światło ustawione za nimi na początku ścieżki, które — jak powiedział mi anioł — było „okrzykiem o północy”. To światło świeciło wzdłuż całej ścieżki i dawało światło ich stopom, aby nie potknęli się.
“If they kept their eyes fixed on Jesus, who was just before them, leading them to the city, they were safe. But soon some grew weary, and said the city was a great way off, and they expected to have entered it before. Then Jesus would encourage them by raising His glorious right arm, and from His arm came a light which waved over the advent band, and they shouted ‘Alleluia!’ Others rashly denied the light behind them, and said that it was not God that had led them out so far. The light behind them went out, leaving their feet in perfect darkness, and they stumbled and lost sight of the mark and of Jesus, and fell off the path down into the dark and wicked world below.” Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.
Jeśli mieli oczy utkwione w Jezusie, który szedł tuż przed nimi, prowadząc ich do miasta, byli bezpieczni. Lecz wkrótce niektórzy znużyli się i mówili, że miasto jest bardzo daleko, a spodziewali się wejść do niego wcześniej. Wówczas Jezus dodawał im otuchy, podnosząc Swoje chwalebne prawe ramię, a z Jego ramienia wychodziło światło, które jak fala przetaczało się nad adwentowym zastępem, i wołali: „Alleluja!”. Inni pochopnie odrzucili światło za sobą i mówili, że to nie Bóg prowadził ich tak daleko. Światło za nimi zgasło, pozostawiając ich stopy w całkowitej ciemności, i potknęli się, stracili z oczu cel i Jezusa, i spadli ze ścieżki w dół, do ciemnego i niegodziwego świata poniżej. Chrześcijańskie doświadczenia i nauki Ellen G. White, 57.
The purification process represented by the Midnight Cry produces two classes of worshippers, and Isaiah chapter thirty represents the foolish virgins lack of oil as an inability to gather water or fire, which are both symbols of the Comforter when Isaiah writes, “whose breaking cometh suddenly at an instant. And he shall break it as the breaking of the potters’ vessel that is broken in pieces; he shall not spare: so that there shall not be found in the bursting of it a sherd to take fire from the hearth, or to take water withal out of the pit.” Their judgment comes “suddenly” as represented by the cry at midnight, when they then find that it is too late to obtain the oil. The fire and water in Isaiah’s testimony are simply another representation of the oil in the parable of the ten virgins. Oil, water and fire represent character, they represent the message and also the presence of the Comforter. None of these symbols can be obtained when the judgment of the ten virgins “cometh suddenly at an instant.” It is then too late.
Proces oczyszczania przedstawiony przez wołanie o północy tworzy dwie klasy czcicieli, a rozdział trzydziesty Księgi Izajasza przedstawia brak oliwy u głupich panien jako niezdolność zaczerpnięcia wody lub ognia, które obydwa są symbolami Pocieszyciela, gdy Izajasz pisze: "którego zniszczenie przychodzi nagle, w jednej chwili. I rozbije je, jak się rozbija naczynie garncarza, rozbite na kawałki; nie oszczędzi, tak że w jego roztrzaskaniu nie znajdzie się skorupa, by zaczerpnąć ognia z paleniska ani by zaczerpnąć wody z cysterny." Ich sąd przychodzi "nagle", co przedstawia wołanie o północy, gdy stwierdzają, że jest już za późno, by zdobyć oliwę. Ogień i woda w świadectwie Izajasza są po prostu kolejnym przedstawieniem oliwy w przypowieści o dziesięciu pannach. Oliwa, woda i ogień reprezentują charakter, oznaczają poselstwo, a także obecność Pocieszyciela. Żadnego z tych symboli nie można zdobyć, gdy sąd nad dziesięcioma pannami "przychodzi nagle, w jednej chwili". Wtedy jest już za późno.
The only safety is in “returning,” which is the promise made to Jeremiah when he represented those that were disappointed at the first disappointment. If God’s people would return unto Him, He would return unto them, but the rebels refuse and the light that illuminated the path went out. The light at the beginning was the Midnight Cry and the path forward was illuminated by Christ’s glorious right arm all the way into eternity. Christ was in front of those on the path and the light behind must be the same light, for Christ illustrates the end of the path with the beginning of the path. The Midnight Cry was and is present truth.
Jedynym ratunkiem jest „powrót” — obietnica dana Jeremiaszowi, gdy występował w imieniu tych, którzy byli zawiedzeni podczas pierwszego rozczarowania. Gdyby lud Boży powrócił do Niego, On powróciłby do nich, lecz buntownicy odmawiają i światło, które oświetlało drogę, zgasło. Światło na początku było Wołaniem o północy, a drogę naprzód rozświetlało chwalebne prawe ramię Chrystusa aż po wieczność. Chrystus szedł na czele tych, którzy szli tą drogą, a światło za nimi musi być tym samym światłem, ponieważ Chrystus ilustruje koniec drogi jej początkiem. Wołanie o północy było i jest teraźniejszą prawdą.
“I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.
"Często zwraca się moją uwagę na przypowieść o dziesięciu pannach, z których pięć było mądrych, a pięć głupich. Ta przypowieść wypełniła się i wypełni co do joty, gdyż ma szczególne zastosowanie na ten czas i, podobnie jak poselstwo trzeciego anioła, została wypełniona i pozostanie prawdą obecną aż do końca czasu." Review and Herald, 19 sierpnia 1890.
A desire to cause the Holy One to cease from before them is a rejection of not only Christ, but Christ as the Alpha and Omega. It is the rejection of the Midnight Cry message. The Midnight Cry message in the beginning of Adventism was a correction of the failed prediction.
Pragnienie usunięcia Świętego sprzed ich oblicza jest odrzuceniem nie tylko Chrystusa, ale także Chrystusa jako Alfy i Omegi. Jest to odrzucenie poselstwa Wołania o północy. Poselstwo Wołania o północy u zarania adwentyzmu było korektą nieudanej przepowiedni.
The rebels who rejected the “old paths” and created a counterfeit “table” separate from the righteous as represented in the Millerite movement’s fulfillment of the Midnight Cry. Then “One thousand” fled “at the rebuke of one” and the movement suddenly went from fifty thousand down to fifty. They fled because of the “rebuke” which came from the “five” wise virgins who told them they had no oil to share, and that they must go and buy their own oil. The separation of the foolish from the wise left the wise virgins “as a beacon upon the top of a mountain, and as an ensign on an hill.” The rebellion of the foolish virgins on October 22, 1844 illustrated the rebellion of 1863, for October 22, 1844 was the beginning of the nineteen years that represents the end of the “seven times” of Leviticus twenty-six. We have more to say on this subject, but the rebellion in 1844 typified the rebellion of 1863 and marks the point when the counterfeit table was created.
Buntownicy, którzy odrzucili „stare ścieżki” i stworzyli fałszywy „stół”, oddzielony od sprawiedliwych, jak to ukazuje wypełnienie wołania o północy w ruchu millerowskim. Wtedy „Tysiąc” uciekło „na zgromienie jednego” i ruch nagle zmniejszył się z pięćdziesięciu tysięcy do pięćdziesięciu. Uciekli z powodu „zgromienia”, które przyszło od „pięciu” mądrych panien, które powiedziały im, że nie mają oliwy, aby się nią podzielić, i że muszą pójść i kupić własną oliwę. Oddzielenie głupich od mądrych pozostawiło mądre panny „jak znak na szczycie góry i jak sztandar na wzgórzu”. Bunt głupich panien 22 października 1844 roku zilustrował bunt z 1863 roku, ponieważ 22 października 1844 był początkiem dziewiętnastu lat, które oznaczają koniec „siedmiu czasów” z Księgi Kapłańskiej 26. Mamy na ten temat więcej do powiedzenia, ale bunt w 1844 roku był typem buntu z 1863 roku i wyznacza moment, kiedy stworzono fałszywy stół.
The fear that is experienced by the foolish virgins, is the fear represented when the wise virgins are brought back to life and stand upon their feet. It is then too late to return from the disappointment of July 18, 2020, and the next thing to happen is the ascension up into heaven that takes place at the Sunday law. It is then that a great earthquake takes place.
Strach, którego doświadczają głupie panny, jest strachem przedstawionym, gdy mądre panny zostają wskrzeszone i stają na nogach. Wtedy jest już za późno, by otrząsnąć się z rozczarowania z 18 lipca 2020 roku, a kolejną rzeczą, która nastąpi, jest wstąpienie do nieba, które ma miejsce w czasie wprowadzenia ustawy niedzielnej. Wtedy następuje wielkie trzęsienie ziemi.
And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. The second woe is past; and, behold, the third woe cometh quickly. Revelation 11:13, 14.
I w tej samej godzinie nastąpiło wielkie trzęsienie ziemi i runęła dziesiąta część miasta; w trzęsieniu ziemi zginęło siedem tysięcy ludzi, a pozostali przerazili się i oddali chwałę Bogu nieba. Drugie biada minęło; oto trzecie biada szybko nadchodzi. Objawienie 11:13, 14.
Revelation eleven identifies that during the French Revolution a tenth part of the city fell, and in that history the nation of France, a nation that consisted of two prophetic horns represented as Sodom and Egypt was overthrown. The two horns of France typify the two horns of the United States.
Jedenasty rozdział Księgi Objawienia wskazuje, że podczas Rewolucji Francuskiej upadła dziesiąta część miasta, a w tamtej historii naród Francji — naród przedstawiony za pomocą dwóch proroczych rogów, Sodomy i Egiptu — został obalony. Dwa rogi Francji są typem dwóch rogów Stanów Zjednoczonych.
France was prophetically one of ten kingdoms that represent pagan Rome in Daniel seven, and therefore a tenth part of the kingdom (city) fell. In fact, of those ten horns of Daniel seven that ultimately placed the papacy on the throne of the earth in 538, France was the primary kingdom that established the papacy. As one of the ten powers of Daniel seven France typifies the role of the two horned earth beast of Revelation thirteen. The United States accomplishes the same work for the papacy at the end as France did at the beginning. The United States is the premier power of ten kings that represent the United Nations, and it falls at the earthquake of the Sunday law. We will address these verses more fully in the next article.
Francja była proroczo jednym z dziesięciu królestw, które w siódmym rozdziale Księgi Daniela reprezentują pogański Rzym, i dlatego upadła dziesiąta część królestwa (miasta). W istocie, spośród tych dziesięciu rogów z Daniela 7, które ostatecznie posadziły papiestwo na tronie ziemi w roku 538, to właśnie Francja była głównym królestwem, które ustanowiło papiestwo. Jako jedna z dziesięciu potęg z Daniela 7 Francja typizuje rolę dwurożnej bestii z ziemi z Apokalipsy 13. Stany Zjednoczone dokonują na końcu tego samego dzieła dla papiestwa, jakiego Francja dokonała na początku. Stany Zjednoczone są wiodącą potęgą spośród dziesięciu królów, którzy reprezentują Organizację Narodów Zjednoczonych, i upadają podczas trzęsienia ziemi związanego z prawem niedzielnym. Te wersety omówimy szerzej w następnym artykule.
One of the primary issues of this article is that it is a message that brings God’s people to their feet, for the Comforter that brings them to their feet represents the oil, which not only represents the Holy Spirit but also the communications that God sends to His people. The message of Revelation eleven that brings Moses and Elijah to their feet is also represented with the promise given to Jeremiah.
Jednym z głównych zagadnień tego artykułu jest to, że jest on przesłaniem, które stawia lud Boży na nogi, gdyż Pocieszyciel, który stawia ich na nogi, jest przedstawiony jako oliwa, która nie tylko symbolizuje Ducha Świętego, lecz także przekazy, jakie Bóg posyła swojemu ludowi. Przesłanie z jedenastego rozdziału Objawienia, które stawia Mojżesza i Eliasza na nogi, jest również przedstawione poprzez obietnicę daną Jeremiaszowi.
Therefore thus saith the Lord, If thou return, then will I bring thee again, and thou shalt stand before me: and if thou take forth the precious from the vile, thou shalt be as my mouth: let them return unto thee; but return not thou unto them. And I will make thee unto this people a fenced brazen wall: and they shall fight against thee, but they shall not prevail against thee: for I am with thee to save thee and to deliver thee, saith the Lord. And I will deliver thee out of the hand of the wicked, and I will redeem thee out of the hand of the terrible. Jeremiah 15:19–21.
Dlatego tak mówi Pan: Jeśli się nawrócisz, znowu cię przyjmę i staniesz przede Mną; a jeśli oddzielisz to, co cenne, od tego, co podłe, będziesz jak moje usta. Niech oni wracają do ciebie, lecz ty do nich nie wracaj. I uczynię cię dla tego ludu murem spiżowym, warownym; będą walczyć przeciw tobie, lecz nie przemogą cię, bo jestem z tobą, aby cię ocalić i wybawić — mówi Pan. I wyrwę cię z ręki niegodziwych i wybawię cię z ręki okrutników. Jeremiasz 15:19–21.
Isaiah had made the same appeal when he said “For thus saith the Lord God, the Holy One of Israel; In returning and rest shall ye be saved.” Isaiah added that the “returning” was in connection with the tarrying time of the parable, for he wrote, “And therefore will the Lord wait, that he may be gracious unto you, and therefore will he be exalted, that he may have mercy upon you: for the Lord is a God of judgment: blessed are all they that wait for him.”
Izajasz wystosował to samo wezwanie, gdy powiedział: "Tak bowiem mówi Pan Bóg, Święty Izraela: W nawróceniu i odpoczynku będziecie zbawieni." Izajasz dodał, że to "nawrócenie" było związane z czasem zwlekania w przypowieści, bo napisał: "Dlatego Pan będzie czekał, aby okazać wam łaskę, i dlatego będzie wywyższony, aby zlitować się nad wami; albowiem Pan jest Bogiem sądu; błogosławieni wszyscy, którzy na niego czekają."
The privilege of being God’s “mouth” as Jeremiah identified is the privilege of speaking for God at the time when the United States “speaks as a dragon.” The words that will then be spoken by God’s people is the warning against the mark of the papal beast. To partake in that glorious movement requires that we return.
Przywilej bycia „ustami” Boga, jak wskazał prorok Jeremiasz, to przywilej przemawiania w imieniu Boga w czasie, gdy Stany Zjednoczone „mówią jak smok”. Słowa, które wówczas wypowie lud Boży, będą ostrzeżeniem przed znamieniem papieskiej bestii. Uczestnictwo w tym chwalebnym ruchu wymaga, abyśmy powrócili.
If thou wilt return, O Israel, saith the Lord, return unto me: and if thou wilt put away thine abominations out of my sight, then shalt thou not remove. And thou shalt swear, The Lord liveth, in truth, in judgment, and in righteousness; and the nations shall bless themselves in him, and in him shall they glory. For thus saith the Lord to the men of Judah and Jerusalem, Break up your fallow ground, and sow not among thorns. Circumcise yourselves to the Lord, and take away the foreskins of your heart, ye men of Judah and inhabitants of Jerusalem: lest my fury come forth like fire, and burn that none can quench it, because of the evil of your doings. Declare ye in Judah, and publish in Jerusalem; and say, Blow ye the trumpet in the land: cry, gather together, and say, Assemble yourselves, and let us go into the defenced cities. Set up the standard toward Zion: retire, stay not: for I will bring evil from the north, and a great destruction. The lion is come up from his thicket, and the destroyer of the Gentiles is on his way; he is gone forth from his place to make thy land desolate; and thy cities shall be laid waste, without an inhabitant. Jeremiah 4:1–7.
Jeśli się nawrócisz, o Izraelu — mówi Pan — nawróć się do mnie; a jeśli usuniesz swoje obrzydliwości sprzed moich oczu, nie będziesz się tułał. I będziesz przysięgał: „Jako żyje Pan”, w prawdzie, w sądzie i w sprawiedliwości; i narody będą się w nim błogosławić i w nim będą się chlubić. Tak bowiem mówi Pan do ludzi Judy i Jerozolimy: Zaorajcie swoje ugory i nie siejcie między ciernie. Obrzeżcie się dla Pana i zdejmijcie napletki waszego serca, mężowie Judy i mieszkańcy Jerozolimy, aby nie wyszła moja zapalczywość jak ogień i nie płonęła tak, że nikt jej nie zgasi, z powodu zła waszych uczynków. Oznajmijcie w Judzie i ogłoście w Jerozolimie; i powiedzcie: Zadmijcie w trąbę w kraju; wołajcie, gromadźcie się i mówcie: Zgromadźcie się, a wejdźmy do miast warownych. Wznieście znak ku Syjonowi; uchodźcie, nie zwlekajcie, bo sprowadzę z północy nieszczęście i wielkie zniszczenie. Lew wyszedł ze swej gęstwiny, niszczyciel narodów jest w drodze; wyszedł ze swego miejsca, by obrócić twoją ziemię w pustkowie; a twoje miasta będą spustoszone, bez mieszkańca. Jeremiasza 4:1–7.
But the spirit of the Lord came upon Gideon, and he blew a trumpet; and Abiezer was gathered after him. And he sent messengers throughout all Manasseh; who also was gathered after him: and he sent messengers unto Asher, and unto Zebulun, and unto Naphtali; and they came up to meet them. Judges 6:34, 35.
Ale Duch Pana zstąpił na Gedeona i on zadął w trąbę; i Abiezer zgromadził się za nim. I posłał posłańców po całym Manassesie; który również zgromadził się za nim: i posłał posłańców do Asera, do Zabulona i do Neftalego; i oni wyszli na ich spotkanie. Sędziów 6:34, 35.