Ukryta historia wersetu czterdziestego — liczby dwadzieścia pięć

Byłem w Duchu w dzień Pański i usłyszałem za sobą donośny głos, jakby trąby, mówiący: Jam jest Alfa i Omega, pierwszy i ostatni; a co widzisz, napisz w księdze i poślij siedmiu zborom, które są w Azji: do Efezu, i do Smyrny, i do Pergamu, i do Tiatyry, i do Sardes, i do Filadelfii, i do Laodycei. I obróciłem się, aby ujrzeć głos, który mówił ze mną. A obróciwszy się, ujrzałem siedem złotych świeczników. Objawienie 1:10–12.

„W owych dniach ja, Daniel, smuciłem się przez pełne trzy tygodnie. Nie jadłem smacznego chleba, ani mięso, ani wino nie weszły do moich ust, i wcale się nie namaszczałem.... Potem podniosłem oczy moje i spojrzałem, a oto pewien mąż, odziany w lnianą szatę, którego biodra były przepasane złotem z Ufaz. Jego ciało było także jak chryzolit, a jego oblicze jak wygląd błyskawicy, jego oczy jak pochodnie ognia, a jego ramiona i jego nogi jak lśniący spiż, a głos jego słów jak głos mnóstwa” (Daniela 10:2–6).

„Opis ten jest podobny do tego, który podał Jan, gdy Chrystus został mu objawiony na wyspie Patmos. Danielowi ukazała się nie mniejsza osoba niż Syn Boży. Nasz Pan przychodzi wraz z innym niebiańskim posłańcem, aby pouczyć Daniela o tym, co nastąpi w dniach ostatecznych.” Sanctified Life, 49.

„Były tam koła pośród kół, w układzie tak skomplikowanym, że na pierwszy rzut oka wydawały się Ezechielowi całkowicie pogrążone w zamieszaniu. Lecz gdy się poruszały, czyniły to z piękną precyzją i w doskonałej harmonii. Niebiańskie istoty wprawiały te koła w ruch, a ponad wszystkim, na chwalebnym szafirowym tronie, zasiadał Wiekuisty; wokół zaś tronu rozciągała się opasująca go tęcza, symbol łaski i miłości. Przytłoczony straszliwą chwałą tej sceny, Ezechiel upadł na swoją twarz, gdy głos nakazał mu powstać i usłyszeć słowo Pana. Wtedy zostało mu dane poselstwo ostrzeżenia dla Izraela.” Testimonies, 751.

I usłyszałem głos Pana mówiący: Kogo poślę i kto pójdzie dla nas? Wtedy rzekłem: Oto jestem, poślij mnie. Izajasza 6:8.

„To widzenie zostało dane Ezechielowi w czasie, gdy jego umysł był przepełniony ponurymi przeczuciami. Widział ziemię swoich ojców leżącą odłogiem...”

„Podobnie, gdy Bóg zamierzał objawić umiłowanemu Janowi dzieje Kościoła na przyszłe wieki, dał mu zapewnienie o zainteresowaniu i trosce Zbawiciela o Jego lud, ukazując mu „Kogoś podobnego do Syna Człowieczego”, przechadzającego się pośród świeczników, które symbolizowały siedem kościołów. …”

„Te nauki są dla naszego pożytku. Musimy oprzeć naszą wiarę na Bogu, gdyż tuż przed nami jest czas, który wystawi dusze ludzkie na próbę. …”

„Stoimy na progu wielkich i uroczystych wydarzeń. Proroctwo szybko się wypełnia. Pan jest u drzwi. Wkrótce otworzy się przed nami okres o przytłaczającym znaczeniu dla wszystkich żyjących. Spory przeszłości zostaną wznowione; powstaną nowe spory. Sceny, które mają rozegrać się w naszym świecie, nie są jeszcze nawet wyśnione. Szatan działa za pośrednictwem ludzkich narzędzi. Ci, którzy podejmują wysiłki, by zmienić Konstytucję i doprowadzić do uchwalenia prawa wymuszającego przestrzeganie niedzieli, niewiele zdają sobie sprawę z tego, jaki będzie tego skutek. Kryzys jest tuż przed nami.”

„Lecz słudzy Boży nie mają polegać na sobie samych w tym wielkim kryzysie. W widzeniach danych Izajaszowi, Ezechielowi i Janowi widzimy, jak ściśle niebo jest związane z wydarzeniami rozgrywającymi się na ziemi oraz jak wielka jest troska Boga o tych, którzy są Mu wierni. Świat nie jest pozbawiony Władcy. Plan nadchodzących wydarzeń spoczywa w rękach Pana. Majestat niebios dzierży w swojej pieczy zarówno los narodów, jak i sprawy swego Kościoła. …”

„W wizji Ezechiela Bóg miał swoją rękę pod skrzydłami cherubów. Ma to pouczyć Jego sługi, że to Boska moc daje im powodzenie. Będzie z nimi działał, jeśli odrzucą nieprawość i staną się czyści w sercu i w życiu.

„Jasne światło poruszające się pośród istot żywych z szybkością błyskawicy przedstawia szybkość, z jaką to dzieło ostatecznie będzie postępować ku swemu zakończeniu. …”

„Bracia, teraz nie jest czas na smutek i rozpacz, nie jest to czas, by poddawać się zwątpieniu i niewierze. Chrystus nie jest teraz Zbawicielem spoczywającym w nowym grobie Józefa, zamkniętym wielkim kamieniem i opieczętowanym pieczęcią rzymską; mamy zmartwychwstałego Zbawiciela. On jest Królem, Panem Zastępów; zasiada między cherubinami; a pośród zmagań i zgiełku narodów nadal strzeże swego ludu. Ten, który panuje w niebiosach, jest naszym Zbawicielem. On odmierza każdą próbę. Czuwa nad ogniem pieca, który musi wypróbować każdą duszę. Gdy twierdze królów zostaną obalone, gdy strzały gniewu Bożego przeszyją serca Jego nieprzyjaciół, Jego lud będzie bezpieczny w Jego rękach.” Testimonies, tom 5, 752–754.

Lecz któż będzie mógł przetrwać dzień Jego przyjścia? i kto się ostoi, gdy się ukaże? gdyż jest On jak ogień złotnika i jak mydło foluszników. I usiądzie jako ten, który przetapia i oczyszcza srebro; i oczyści synów Lewiego, i przepławi ich jak złoto i srebro, aby mogli składać Panu ofiarę w sprawiedliwości. Wtedy ofiara Judy i Jeruzalemu będzie miła Panu, jak za dawnych dni i jak w latach minionych. Malachiasz 3:2–4.

I stało się w trzydziestym roku, w czwartym miesiącu, piątego dnia tego miesiąca, gdy byłem pośród uprowadzonych nad rzeką Kebar, że otworzyły się niebiosa i oglądałem widzenia Boże. Piątego dnia tego miesiąca, który był piątym rokiem niewoli króla Jojakina. Ezechiela 1,1.2.

Weselcie się więc, synowie Syjonu, i radujcie się w Panu, swoim Bogu; gdyż dał wam deszcz wczesny w słusznej mierze i ześle wam deszcz, deszcz wczesny i deszcz późny, w pierwszym miesiącu. Joel 2:23.

„W historii i proroctwie Słowo Boże ukazuje długotrwały konflikt między prawdą a błędem. Konflikt ten nadal trwa. To, co było, powtórzy się. Dawne spory odżyją, a nowe teorie będą ustawicznie się pojawiać. Lecz lud Boży, który przez swą wiarę i wypełnianie proroctwa odegrał rolę w głoszeniu poselstw pierwszego, drugiego i trzeciego anioła, wie, gdzie stoi. Posiada doświadczenie cenniejsze niż szczere złoto. Ma stać niewzruszenie jak skała, zachowując aż do końca niezachwiane to, co było początkiem jego ufności.” Manuscript Releases, tom 1, 47.

A gdy wypowiedział do mnie takie słowa, zwróciłem twarz ku ziemi i oniemiałem. A oto ktoś podobny do synów ludzkich dotknął moich warg; wtedy otworzyłem usta, przemówiłem i rzekłem do tego, który stał przede mną: Panie mój, z powodu widzenia spadły na mnie boleści moje i nie zachowałem żadnej siły. Daniela 10:15, 16.

Tego, kto zwycięży, uczynię filarem w świątyni Boga mojego i już z niej nie wyjdzie; i wypiszę na nim imię Boga mojego oraz nazwę miasta Boga mojego, nowego Jeruzalem, które zstępuje z nieba od Boga mojego; i wypiszę na nim moje nowe imię. Objawienie 3:12.

I stało się, że dnia ósmego przyszli, aby obrzezać dziecię; i nazwali je Zachariaszem, według imienia jego ojca. Lecz jego matka odpowiedziała i rzekła: Nie tak; ale ma się nazywać Jan. I powiedzieli do niej: Nie ma nikogo w twoim rodzie, kto by nosił to imię. I dawali znaki jego ojcu, jak chciałby, aby go nazwano. A on poprosił o tabliczkę do pisania i napisał, mówiąc: Jan jest jego imię. I wszyscy się zdumieli. A zaraz otworzyły się jego usta i rozwiązał się jego język, i mówił, wielbiąc Boga. Łukasza 1:59–64.

Lecz oni zawołali: Precz z Nim, precz z Nim, ukrzyżuj Go. Piłat rzekł do nich: Czyż mam ukrzyżować waszego Króla? Arcykapłani odpowiedzieli: Nie mamy króla poza Cezarem. Jan 19:15.

A potem zażądali króla; i Bóg dał im Saula, syna Cysa, męża z pokolenia Beniamina, na przeciąg czterdziestu lat. Dz. 13:21.

Dawid miał trzydzieści lat, gdy zaczął królować, a panował czterdzieści lat. W Hebronie panował nad Judą siedem lat i sześć miesięcy, a w Jeruzalemie panował trzydzieści trzy lata nad całym Izraelem i Judą. 2 Samuela 2:4, 5.