“There are in the Scriptures some things which are hard to be understood and which, according to the language of Peter, the unlearned and unstable wrest unto their own destruction. We may not, in this life, be able to explain the meaning of every passage of Scripture; but there are no vital points of practical truth that will be clouded in mystery. When the time shall come, in the providence of God, for the world to be tested upon the truth for that time, minds will be exercised by His Spirit to search the Scriptures, even with fasting and with prayer, until link after link is searched out and united in a perfect chain. Every fact which immediately concerns the salvation of souls will be made so clear that none need err or walk in darkness.

W Piśmie Świętym są rzeczy trudne do zrozumienia, które — według słów Piotra — ludzie niedouczeni i niestali przekręcają ku własnej zgubie. Możemy w tym życiu nie być w stanie wyjaśnić znaczenia każdego fragmentu Pisma Świętego; lecz nie ma żadnych zasadniczych punktów prawdy praktycznej, które pozostaną spowite tajemnicą. Kiedy w opatrzności Bożej nadejdzie czas, aby świat został poddany próbie wobec prawdy na dany czas, umysły zostaną poruszone przez Jego Ducha do badania Pisma Świętego, nawet z postem i modlitwą, aż ogniwo po ogniwie zostanie odnalezione i złączone w doskonały łańcuch. Każdy fakt, który bezpośrednio dotyczy zbawienia dusz, zostanie uczyniony tak jasnym, że nikt nie będzie musiał błądzić ani chodzić w ciemności.

“As we have followed down the chain of prophecy, revealed truth for our time has been clearly seen and explained. We are accountable for the privileges that we enjoy and for the light that shines upon our pathway. Those who lived in past generations were accountable for the light which was permitted to shine upon them. Their minds were exercised in regard to different points of Scripture which tested them. But they did not understand the truths which we do. They were not responsible for the light which they did not have. They had the Bible, as we have; but the time for the unfolding of special truth in relation to the closing scenes of this earth’s history is during the last generations that shall live upon the earth.

W miarę jak śledziliśmy ciąg proroctw, prawda objawiona na nasz czas została jasno ukazana i wyjaśniona. Jesteśmy odpowiedzialni za przywileje, którymi się cieszymy, i za światło, które oświeca naszą drogę. Ci, którzy żyli w minionych pokoleniach, byli odpowiedzialni za światło, które im przyświecało. Roztrząsali różne kwestie Pisma, które wystawiały ich na próbę. Lecz nie rozumieli prawd, które rozumiemy my. Nie byli odpowiedzialni za światło, którego nie mieli. Mieli Biblię, tak jak my; lecz czas odsłonięcia szczególnej prawdy związanej z końcowymi scenami dziejów tej ziemi przypada na ostatnie pokolenia, które będą żyć na ziemi.

“Special truths have been adapted to the conditions of the generations as they have existed. The present truth, which is a test to the people of this generation, was not a test to the people of generations far back. If the light which now shines upon us in regard to the Sabbath of the fourth commandment had been given to the generations in the past, God would have held them accountable for that light.” Testimonies, volume 2, 692, 693.

„Szczególne prawdy zostały dostosowane do warunków pokoleń, jakie istniały. Teraźniejsza prawda, która jest próbą dla ludzi tego pokolenia, nie była próbą dla ludzi dawnych pokoleń. Gdyby światło, które teraz świeci nam w sprawie szabatu czwartego przykazania, zostało dane pokoleniom w przeszłości, Bóg pociągnąłby je do odpowiedzialności za to światło.” Świadectwa, tom 2, 692, 693.

New and Old

Nowe i stare

“In every age there is a new development of truth, a message of God to the people of that generation. The old truths are all essential; new truth is not independent of the old, but an unfolding of it. It is only as the old truths are understood that we can comprehend the new. When Christ desired to open to His disciples the truth of His resurrection, He began ‘at Moses and all the prophets’ and ‘expounded unto them in all the scriptures the things concerning Himself.’ Luke 24:27. But it is the light which shines in the fresh unfolding of truth that glorifies the old. He who rejects or neglects the new does not really possess the old. For him it loses its vital power and becomes but a lifeless form.

W każdej epoce pojawia się nowe rozwinięcie prawdy, orędzie Boga do ludzi tego pokolenia. Wszystkie stare prawdy są niezbędne; nowa prawda nie jest niezależna od starej, lecz stanowi jej rozwinięcie. Tylko gdy stare prawdy są zrozumiane, możemy pojąć nowe. Gdy Chrystus pragnął otworzyć swoim uczniom prawdę o swoim zmartwychwstaniu, zaczął „od Mojżesza i wszystkich proroków” i „wykładał im we wszystkich Pismach to, co odnosiło się do Niego”. Łukasza 24:27. Lecz to światło, które jaśnieje w świeżym odsłonięciu prawdy, uwielbia to, co dawne. Kto odrzuca lub zaniedbuje nowe, w istocie nie posiada starego. Dla niego traci ono swą żywotną moc i staje się jedynie martwą formą.

“There are those who profess to believe and to teach the truths of the Old Testament, while they reject the New. But in refusing to receive the teachings of Christ, they show that they do not believe that which patriarchs and prophets have spoken. ‘Had ye believed Moses,’ Christ said, ‘ye would have believed Me; for he wrote of Me.’ John 5:46. Hence there is no real power in their teaching of even the Old Testament.

Są tacy, którzy utrzymują, że wierzą i nauczają prawd Starego Testamentu, a równocześnie odrzucają Nowy. Lecz odmawiając przyjęcia nauk Chrystusa, świadczą, że nie wierzą w to, co mówili patriarchowie i prorocy. „Gdybyście uwierzyli Mojżeszowi” — powiedział Chrystus — „wierzylibyście i Mnie; bo on o Mnie pisał.” Jan 5:46. Dlatego nawet ich nauczanie Starego Testamentu nie ma prawdziwej mocy.

“Many who claim to believe and to teach the gospel are in a similar error. They set aside the Old Testament Scriptures, of which Christ declared, ‘They are they which testify of Me.’ John 5:39. In rejecting the Old, they virtually reject the New; for both are parts of an inseparable whole. No man can rightly present the law of God without the gospel, or the gospel without the law. The law is the gospel embodied, and the gospel is the law unfolded. The law is the root, the gospel is the fragrant blossom and fruit which it bears.

Wielu spośród tych, którzy twierdzą, że wierzą i głoszą ewangelię, błądzi w podobny sposób. Odkładają na bok Pisma Starego Testamentu, o których Chrystus powiedział: „To one świadczą o Mnie.” Jana 5:39. Odrzucając Stary, w istocie odrzucają Nowy, gdyż oba stanowią części nierozdzielnej całości. Nikt nie może właściwie przedstawić prawa Bożego bez ewangelii ani ewangelii bez prawa. Prawo jest ucieleśnioną ewangelią, a ewangelia jest rozwiniętym prawem. Prawo jest korzeniem, ewangelia jest wonnym kwiatem i owocem, który ono wydaje.

“The Old Testament sheds light upon the New, and the New upon the Old. Each is a revelation of the glory of God in Christ. Both present truths that will continually reveal new depths of meaning to the earnest seeker.” Christ’s Object Lessons, 128.

„Stary Testament rzuca światło na Nowy, a Nowy na Stary. Każdy z nich jest objawieniem chwały Boga w Chrystusie. Oba przedstawiają prawdy, które będą nieustannie ukazywać nowe głębie znaczenia gorliwemu poszukiwaczowi.” Christ's Object Lessons, 128.

Present truth is by definition the “revealed truth” for a specific period of time that is “clearly seen and explained.” The generation living at the time when “present truth” is revealed are held “accountable” to accept that truth or die. The combined truths which make up the “present testing truth” for “this generation,” are represented in “the unfolding of special” truths “in relation to the closing scenes of this earth’s history.” Truth, and therefore “present truth” is typified by the New Testament in relation to the Old Testament. Truth is established upon two witnesses and truth has a beginning and an end, a literal and a spiritual, an ancient and a modern, an alpha and an omega, a first and a last.

„Prawda obecna” jest z definicji „prawdą objawioną” na określony czas, która jest „wyraźnie widziana i wyjaśniona”. Pokolenie żyjące w czasie, gdy „prawda obecna” zostaje objawiona, jest „pociągane do odpowiedzialności”, by przyjąć tę prawdę albo zginąć. Połączone prawdy, które składają się na „obecną prawdę próby” dla „tego pokolenia”, są reprezentowane w „odsłanianiu się szczególnych” prawd „w odniesieniu do końcowych scen historii tej ziemi”. Prawda, a zatem i „prawda obecna”, jest ujęta typologicznie przez Nowy Testament w odniesieniu do Starego Testamentu. Prawda jest oparta na dwóch świadkach i ma początek i koniec, wymiar dosłowny i duchowy, to, co dawne, i to, co współczesne, alfę i omegę, pierwsze i ostatnie.

The Millerite foundation of the first angel’s message is the “old” in relation to the “present truth” message of the third angel. Those who are “rejecting the Old,” “virtually reject the New” for both are parts of an inseparable whole.”

Millerowska podstawa poselstwa pierwszego anioła stanowi „stare” w odniesieniu do poselstwa „teraźniejszej prawdy” trzeciego anioła. Ci, którzy „odrzucają Stare”, w istocie „odrzucają Nowe”, gdyż oba są częściami nierozerwalnej całości.

“I saw the necessity of the messengers, especially, watching and checking all fanaticism wherever they might see it rise. Satan is pressing in on every side, and unless we watch for him, and have our eyes open to his devices and snares, and have on the whole armor of God, the fiery darts of the wicked will hit us. There are many precious truths contained in the Word of God, but it is ‘present truth’ that the flock needs now. I have seen the danger of the messengers running off from the important points of present truth, to dwell upon subjects that are not calculated to unite the flock and sanctify the soul. Satan will here take every possible advantage to injure the cause.

Dostrzegłem konieczność, by szczególnie posłańcy czuwali i powstrzymywali wszelki fanatyzm, gdziekolwiek zobaczą, że się pojawia. Szatan naciera ze wszystkich stron, a jeśli nie będziemy czuwać, nie będziemy mieć oczu otwartych na jego podstępy i sidła oraz nie przywdziejemy całej zbroi Bożej, ogniste strzały Złego nas dosięgną. W Słowie Bożym zawartych jest wiele cennych prawd, lecz to 'teraźniejsza prawda' jest tym, czego trzoda potrzebuje teraz. Widziałem niebezpieczeństwo, że posłańcy odbiegają od ważnych punktów teraźniejszej prawdy, by rozwodzić się nad tematami, które nie służą zjednoczeniu trzody ani uświęceniu duszy. Szatan wykorzysta tu każdą możliwą sposobność, aby zaszkodzić sprawie.

“But such subjects as the sanctuary, in connection with the 2300 days, the commandments of God and the faith of Jesus, are perfectly calculated to explain the past Advent movement and show what our present position is, establish the faith of the doubting, and give certainty to the glorious future. These, I have frequently seen, were the principal subjects on which the messengers should dwell.” Early Writings, 63.

Ale takie tematy, jak świątynia w powiązaniu z 2300 dniami, przykazania Boże i wiara Jezusa, doskonale nadają się, by wyjaśnić miniony ruch adwentowy i pokazać, jaka jest nasza obecna sytuacja, umocnić wiarę wątpiących oraz dać pewność co do chwalebnej przyszłości. Te, jak często widziałem, były głównymi tematami, na których posłańcy powinni się skupiać. Wczesne Pisma, 63.

The “sanctuary, in connection with the 2300 days, the commandments of God and the faith of Jesus” are the key to explain the “past Advent movement” of the Millerites and in so doing, to explain “perfectly” “what our present position is.” Those who are “doubting” the “past Advent movement,” are “doubting” what gives “certainty to the glorious future.” What gives certainty to the future is the past.

„Świątynia, w powiązaniu z 2300 dniami, przykazaniami Bożymi i wiarą Jezusa”, stanowi klucz do wyjaśnienia „przeszłego ruchu adwentowego” millerystów, a tym samym do „doskonałego” wyjaśnienia „jakie jest nasze obecne stanowisko”. Ci, którzy „wątpią” w „przeszły ruch adwentowy”, „wątpią” w to, co daje „pewność chwalebnej przyszłości”. To, co daje pewność przyszłości, to przeszłość.

The book of Joel is a message of present testing truth. This is confirmed by multiple witnesses. Joel is identified as “present truth” by the Spirit of Prophecy, which according to John in the book of Revelation is the testimony of Jesus.

Księga Joela jest przesłaniem obecnej, poddającej próbie prawdy. Potwierdzają to liczni świadkowie. Joela określono jako „prawdę na czas obecny” przez Ducha Proroctwa, który według Jana w Księdze Objawienia jest świadectwem Jezusa.

The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Revelation 1:1, 2.

Objawienie Jezusa Chrystusa, które Bóg dał mu, aby ukazać swoim sługom to, co ma się wkrótce stać; i posłał je i dał poznać przez swego anioła swemu słudze Janowi: który złożył świadectwo o Słowie Bożym i o świadectwie Jezusa Chrystusa oraz o wszystkim, co widział. Objawienie Jana 1:1–2.

The “testimony” of John (which he bore “record of”), was portrayed in three parts. He recorded the “word of God,” the “testimony of Jesus” and the “things that he saw.” In the first two verses of Revelation, John represents one who has been given the gift of the “spirit of prophecy.” That gift includes a special revelation of God’s Word, and it also includes special revelations conveyed to the prophet through the words of Christ; (either by Christ directly or through his angelic representatives) and the gift also includes truth presented through the medium of dreams and visions. The spirit of prophecy is the testimony of Christ which is conveyed to the prophet and it bears the same authority as if an angel or Christ spoke the words.

„Świadectwo” Jana (o którym zaświadczył) zostało przedstawione w trzech częściach. Zapisał „słowo Boże”, „świadectwo Jezusa” oraz „rzeczy, które widział”. W pierwszych dwóch wersetach Księgi Objawienia Jan ukazuje siebie jako kogoś, komu został dany dar „ducha proroctwa”. Dar ten obejmuje szczególne objawienie Słowa Bożego, a także szczególne objawienia przekazywane prorokowi poprzez słowa Chrystusa (albo bezpośrednio przez Chrystusa, albo za pośrednictwem Jego anielskich posłańców); ponadto dar ten obejmuje prawdę przedstawianą za pośrednictwem snów i widzeń. Duch proroctwa jest świadectwem Chrystusa przekazywanym prorokowi i ma ten sam autorytet, jak gdyby słowa wypowiadał anioł lub sam Chrystus.

And I fell at his feet to worship him. And he said unto me, See thou do it not: I am thy fellowservant, and of thy brethren that have the testimony of Jesus: worship God: for the testimony of Jesus is the spirit of prophecy. Revelation 19:10.

I padłem do jego stóp, aby oddać mu pokłon. A on rzekł do mnie: Patrz, nie czyń tego; jestem współsługą twoim i braci twoich, którzy mają świadectwo Jezusa. Oddaj cześć Bogu, bo świadectwo Jezusa jest duchem proroctwa. Objawienie 19:10.

Gabriel identifies that he is a fellowservant with John, and he is not to be worshipped. Gabriel also identifies that the “brethren” that are represented by John “have the testimony of Jesus,” which is the “spirit of prophecy.” The “brethren” which John represents are the one hundred and forty-four thousand, and the brethren all have the “spirit of prophecy.”

Gabriel stwierdza, że jest współsługą razem z Janem i że nie należy go czcić. Gabriel również stwierdza, że „bracia”, których reprezentuje Jan, „mają świadectwo Jezusa”, które jest „duchem proroctwa”. „Bracia”, których reprezentuje Jan, to sto czterdzieści cztery tysiące, a wszyscy bracia mają „ducha proroctwa”.

“And they rose early in the morning, and went forth into the wilderness of Tekoa: and as they went forth, Jehoshaphat stood and said, Hear me, O Judah, and ye inhabitants of Jerusalem; Believe in the Lord your God, so shall ye be established; believe his prophets, so shall ye prosper. 2 Chronicles 20:20.

I wstali wcześnie rano i wyruszyli na pustynię Tekoa; a gdy wyruszali, Jozafat stanął i rzekł: Słuchajcie mnie, Judo, i wy, mieszkańcy Jerozolimy! Wierzcie w Pana, Boga waszego, a ostaniecie się; wierzcie jego prorokom, a powiedzie się wam. 2 Kronik 20:20.

“‘Believe in the Lord your God, so shall ye be established; believe his prophets, so shall ye prosper.’

'Wierzcie w Pana, Boga waszego, a będziecie utwierdzeni; wierzcie jego prorokom, a poszczęści się wam.'

“Isaiah 8:20. ‘To the law and to the testimony; if they speak not according to this word, it is because there is no light in them.’ Two texts are here set before God’s people: two conditions for success. The law spoken by Jehovah himself, and the spirit of prophecy, are the two sources of wisdom to guide His people in every experience. Deuteronomy 4:6. ‘This is your wisdom and your understanding in the sight of the nations, who shall say, Surely this great nation is a wise and understanding people.’

Izajasz 8:20. 'Do prawa i do świadectwa; jeśli nie mówią zgodnie z tym słowem, to dlatego, że nie ma w nich światła.' Dwa teksty są tu przedstawione ludowi Bożemu: dwa warunki powodzenia. Prawo wypowiedziane przez samego Jehowę oraz duch proroctwa to dwa źródła mądrości, które mają prowadzić Jego lud we wszystkich doświadczeniach. Powtórzonego Prawa 4:6. 'To jest wasza mądrość i wasz rozum w oczach narodów, które powiedzą: Zaprawdę, ten wielki naród jest ludem mądrym i rozumnym.'

“The law of God and the Spirit of Prophecy go hand in hand to guide and counsel the church, and whenever the church has recognized this by obeying His law, the spirit of prophecy has been sent to guide her in the way of truth.

Prawo Boże i Duch Proroctwa idą ręka w rękę, aby prowadzić i doradzać Kościołowi, a ilekroć Kościół uznawał to poprzez posłuszeństwo Jego prawu, Duch Proroctwa był posyłany, aby prowadzić go drogą prawdy.

“Revelation 12:17. ‘And the dragon was wroth with the woman, and went to make war with the remnant of her seed, which keep the commandments of God, and have the testimony of Jesus Christ.’ This prophecy points out clearly that the remnant church will acknowledge God in His law and will have the prophetic gift. Obedience to the law of God, and the spirit of prophecy has always distinguished the true people of God, and the test is usually given on present manifestations.

Objawienie 12:17. „I rozgniewał się smok na niewiastę i wyruszył, by walczyć z resztą jej potomstwa, które zachowuje przykazania Boga i ma świadectwo Jezusa Chrystusa.” To proroctwo wyraźnie wskazuje, że kościół resztki będzie uznawał Boga w Jego prawie i będzie posiadał dar proroczy. Posłuszeństwo prawu Bożemu oraz duch proroctwa zawsze wyróżniały prawdziwy lud Boży, a próba zwykle odnosi się do współczesnych przejawów.

“In Jeremiah’s day the people had no question about the message of Moses, Elijah, or Elisha, but they did question and put aside the message sent of God to Jeremiah until its force and power was wasted and there was no remedy but for God to carry them away into captivity.

Za czasów Jeremiasza lud nie kwestionował przesłania Mojżesza, Eliasza ani Elizeusza, lecz kwestionował i odsuwał na bok przesłanie posłane przez Boga Jeremiaszowi, aż jego siła i moc się wyczerpały i nie było już żadnego ratunku, jak tylko by Bóg zaprowadził ich do niewoli.

“Likewise in the days of Christ the people had learned that Jeremiah’s message was true, and they persuaded themselves to believe that if they had lived in the days of their fathers they would have accepted his message, but at the same time they were rejecting Christ’s message, of whom all the prophets had written.

Podobnie za czasów Chrystusa ludzie przekonali się, że przesłanie Jeremiasza było prawdziwe, i przekonywali sami siebie, że gdyby żyli w czasach swoich ojców, przyjęliby jego przesłanie, ale równocześnie odrzucali przesłanie Chrystusa, o którym wszyscy prorocy pisali.

“As the third angel’s message arose in the world, which is to reveal the law of God to the church in its fullness and power, the prophetic gift was also immediately restored. This gift has acted a very prominent part in the development and carrying forward of this message.

Gdy poselstwo trzeciego anioła powstało na świecie, które ma objawić kościołowi prawo Boże w całej jego pełni i mocy, dar proroczy został również natychmiast przywrócony. Ten dar odegrał bardzo znaczącą rolę w rozwoju i posuwaniu tego poselstwa naprzód.

“As differences of opinion have arisen in reference to interpretations of Scriptures and methods of labor, calculated to unsettle the faith of believers in the message and lead to disunion in the work, the spirit of prophecy has always thrown light on the situation. It has always brought union of thought and harmony of action to the body of believers. In every crisis that has arisen in the development of the message and the growth of the work, those who have stood firmly by the law of God and the light of the Spirit of prophecy have triumphed and the work has prospered in their hands.” Loma Linda Messages, 33, 34.

„Gdy pojawiały się różnice zdań dotyczące interpretacji Pisma oraz metod pracy, obliczone na zachwianie wiary wierzących w poselstwo i prowadzące do rozłamu w dziele, duch proroctwa zawsze rzucał światło na sytuację. Zawsze przynosił jedność myśli i harmonię działania wśród wierzących. W każdym kryzysie, jaki pojawiał się w rozwoju poselstwa i wzroście dzieła, ci, którzy niewzruszenie trwali przy prawie Bożym i świetle ducha proroctwa, zwyciężali, a dzieło pomyślnie rozwijało się w ich rękach.” Loma Linda Messages, 33, 34.

The book of Joel is directly identified as “present truth” within the Spirit of Prophecy, which according to John in the book of Revelation is the testimony of Jesus. It is also endorsed directly within the Word of God. Both the Bible and Spirit of Prophecy directly apply the book of Joel to the last days.

Księga Joela jest w Duchu Proroctwa wprost określona jako „teraźniejsza prawda”; Duch Proroctwa, według Jana w Księdze Objawienia, jest świadectwem Jezusa. To jest także bezpośrednio potwierdzone w Słowie Bożym. Zarówno Biblia, jak i Duch Proroctwa bezpośrednio odnoszą Księgę Joela do dni ostatecznych.

“Each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ 1 Corinthians 10:11. ‘Not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.’ 1 Peter 1:12. …

Każdy z dawnych proroków mówił mniej dla swojego czasu niż dla naszego, tak że ich proroctwa pozostają dla nas aktualne. „A to wszystko przydarzyło się im jako przykłady i zostało spisane ku naszemu napomnieniu, na których przyszły końce świata.” 1 Koryntian 10:11. „Nie sobie samym, lecz nam usługiwali w rzeczach, które teraz zostały wam oznajmione przez tych, którzy głosili wam ewangelię w Duchu Świętym zesłanym z nieba; w te rzeczy pragną wejrzeć aniołowie.” 1 Piotra 1:12. ...

“The Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation. All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

„Biblia nagromadziła i zebrała w jedno swoje skarby dla tego ostatniego pokolenia. Wszystkie wielkie wydarzenia i doniosłe sprawy historii Starego Testamentu powtarzały się i powtarzają w Kościele w tych dniach ostatecznych.” Wybrane poselstwa, tom 3, 338, 339.

The prophecy of Joel is “in force” “upon” those “whom the ends of the world are come.” “In force” is simply emphasizing that “present truth” is always a test, and those who fail the test are represented by such biblical characters as Judas.

Proroctwo Joela jest "w mocy" "wobec" tych "do których doszły końce świata". "W mocy" po prostu podkreśla, że "obecna prawda" jest zawsze próbą, a ci, którzy nie zdają tej próby, są reprezentowani przez takie biblijne postacie jak Judasz.

“Lesson after lesson fell unheeded on the ears of Judas. How many today follow in his steps. In the light of God’s law, selfish men see their evil characters, but fail to make the required reformation, and go on from one state of sin to another.

Jedna nauka po drugiej przechodziła mimo uszu Judasza. Jak wielu dziś idzie w jego ślady. W świetle Bożego prawa samolubni ludzi e dostrzegają swoją złą naturę, lecz nie dokonują wymaganej przemiany i przechodzą z jednego stanu grzechu w drugi.

“The lessons of Christ are applicable to our own time and generation. He said, ‘Neither pray I for these alone, but for them also which shall believe on me through their word.’ The same testimony is brought to us in these last days as was brought to Judas. The same lessons which he failed to make practical in his life come to men who hear, and yet make a like failure, because they do not put away their sin.” Review and Herald, March 17, 1891.

„Nauki Chrystusa są aktualne dla naszych czasów i naszego pokolenia. Powiedział: «Nie proszę tylko za nimi, lecz także za tymi, którzy dzięki ich słowu uwierzą we Mnie». To samo świadectwo dociera do nas w tych ostatnich dniach, jakie otrzymał Judasz. Te same nauki, których nie zdołał zastosować w swoim życiu, docierają do ludzi, którzy słuchają, a jednak ponoszą podobną porażkę, ponieważ nie porzucają swojego grzechu.” Review and Herald, 17 marca 1891.

John throughout the book of Revelation typifies God’s last day people, and in being banished to Patmos John represents those who are persecuted in the Sunday law crisis. He states why he was incarcerated.

Jan w całej Księdze Objawienia uosabia lud Boży czasów ostatecznych, a przez zesłanie na Patmos reprezentuje tych, którzy są prześladowani podczas kryzysu prawa niedzielnego. On sam podaje powód swojego uwięzienia.

I John, who also am your brother, and companion in tribulation, and in the kingdom and patience of Jesus Christ, was in the isle that is called Patmos, for the word of God, and for the testimony of Jesus Christ. Revelation 1:9.

Ja, Jan, wasz brat i współuczestnik w ucisku, w królestwie i w wytrwałości w Jezusie Chrystusie, byłem na wyspie zwanej Patmos z powodu słowa Bożego i świadectwa Jezusa Chrystusa. Apokalipsa 1:9.

John was persecuted for the Bible and the Spirit of Prophecy. Why are the one hundred and forty-four thousand persecuted because of the Spirit of Prophecy? The first truth the prophet Joel identifies is the apostasy of the Seventh-day Adventist church. When the apostle Peter identified that Pentecost was a fulfillment of the book of Joel, Peter did so in response to the Jews attacking the manifestation of “tongues.” The Jews, who then typified Seventh-day Adventists in the last days, were arguing that Peter and those proclaiming the message were “drunk.” Seventh-day Adventists will fight against the message of the latter rain as did the Jews of Peter’s time. They do so for those who are proclaiming the “present truth” testing message of the latter rain have the “old” foundational truths, for new truth is always based upon old truth. Jeremiah called for God’s people in the time of the latter rain to walk in the old paths and hearken to the sound of the watchman’s trumpet, but they refuse. The foundational “old” truth message is symbolically represented by the “seven times” of Leviticus twenty-six, which sets forth the covenant relationship in terms of the Sabbath for the land.

Jan był prześladowany z powodu Biblii i Ducha Proroctwa. Dlaczego sto czterdzieści cztery tysiące są prześladowani z powodu Ducha Proroctwa? Pierwszą prawdą, którą wskazuje prorok Joel, jest odstępstwo Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego. Gdy apostoł Piotr wskazał, że Pięćdziesiątnica była wypełnieniem Księgi Joela, uczynił to w odpowiedzi na to, że Żydzi atakowali przejaw „języków”. Żydzi, którzy wówczas stanowili typ Adwentystów Dnia Siódmego w dniach ostatecznych, twierdzili, że Piotr i ci, którzy głosili poselstwo, byli „pijani”. Adwentyści Dnia Siódmego będą zwalczać poselstwo późnego deszczu, tak jak czynili to Żydzi w czasach Piotra. Czynią tak, ponieważ ci, którzy głoszą „teraźniejszą prawdę” — poselstwo próby późnego deszczu — mają „stare” prawdy fundamentalne, gdyż nowa prawda zawsze opiera się na starej prawdzie. Jeremiasz wzywał lud Boży w czasie późnego deszczu, aby chodził starymi ścieżkami i słuchał dźwięku trąby strażnika, lecz oni odmawiają. Fundamentalne „stare” poselstwo prawdy jest symbolicznie przedstawione przez „siedem czasów” z Księgi Kapłańskiej 26, które określa relację przymierza w kategoriach szabatu dla ziemi.

“I saw the nominal church and nominal Adventists, like Judas, would betray us to the Catholics to obtain their influence to come against the truth. The saints then will be an obscure people, little known to the Catholics; but the churches and nominal Adventists who know of our faith and customs (for they hated us on account of the Sabbath, for they could not refute it) will betray the saints and report them to the Catholics as those who disregard the institutions of the people; that is, that they keep the Sabbath and disregard Sunday.

Widziałem, że kościół z nazwy i adwentyści z nazwy, jak Judasz, zdradzą nas katolikom, aby za pomocą ich wpływów wystąpić przeciwko prawdzie. Wtedy święci będą ludem nieznacznym, mało znanym katolikom; lecz kościoły i adwentyści z nazwy, którzy znają naszą wiarę i zwyczaje (gdyż nienawidzili nas z powodu szabatu, bo nie mogli go podważyć), zdradzą świętych i oskarżą ich przed katolikami jako tych, którzy lekceważą ustanowienia ludu; to jest, że zachowują szabat, a nie święcą niedzieli.

“Then the Catholics bid the Protestants to go forward, and issue a decree that all who will not observe the first day of the week, instead of the seventh day, shall be slain. And the Catholics, whose numbers are large, will stand by the Protestants. The Catholics will give their power to the image of the beast. And the Protestants will work as their mother worked before them to destroy the saints. But before their decree bring or bear fruit, the saints will be delivered by the Voice of God.” Spalding and Magan, 1, 2.

„Wtedy katolicy wezwą protestantów, by przystąpili do działania, i wydadzą dekret, że wszyscy, którzy nie będą święcić pierwszego dnia tygodnia zamiast siódmego dnia, zostaną zabici. A katolicy, których jest wielu, staną po stronie protestantów. Katolicy oddadzą swoją moc obrazowi bestii. A protestanci będą działać tak, jak działała ich matka przed nimi, by zniszczyć świętych. Lecz zanim ich dekret wyda owoce, święci zostaną wybawieni przez Głos Boży.” Spalding i Magan, 1, 2.

Twice Sister White identifies the “nominal church” and the “nominal Adventists,” while drawing a distinction between the two “nominal groups” and the “Catholics.” The “nominal church” and the “nominal Adventists,” “hated” those represented by Peter and John “on account of the Sabbath, for they could not refute it.” The nominal church and Catholics cannot “refute” the seventh-day Sabbath truth, and “nominal Adventists” cannot “refute” the “seven times” of Leviticus twenty-six, which is the Sabbath commandment of the land. The nominal church and Catholics cannot “refute” the fact that the seventh-day Sabbath is a “foundational” biblical truth, and “nominal Adventists” cannot “refute” the fact that the “seven times” of Leviticus twenty-six is a “foundational” Millerite truth.

Dwukrotnie siostra White wskazuje na „kościół nominalny” i „nominalnych adwentystów”, jednocześnie odróżniając te dwie „nominalne grupy” od „katolików”. „Kościół nominalny” i „nominalni adwentyści” „nienawidzili” tych, których reprezentowali Piotr i Jan, „z powodu sabatu, ponieważ nie mogli go obalić”. „Kościół nominalny” i katolicy nie mogą „obalić” prawdy o sabacie siódmego dnia, a „nominalni adwentyści” nie mogą „obalić” „siedmiu czasów” z Księgi Kapłańskiej dwudziestego szóstego rozdziału, co stanowi przykazanie sabatu ziemi. „Kościół nominalny” i katolicy nie mogą „obalić” faktu, że sabat siódmego dnia jest „fundamentalną” prawdą biblijną, a „nominalni adwentyści” nie mogą „obalić” faktu, że „siedem czasów” z Księgi Kapłańskiej, rozdział dwudziesty szósty, jest „fundamentalną” prawdą millerystyczną.

John’s captivity on Patmos represents the one hundred and forty-four thousand who uphold both the Bible and the Spirit of Prophecy, and who are especially persecuted from outside over the seventh-day Sabbath and persecuted from inside over the seventh-year Sabbath for the land. For this reason, John’s testimony of why he was being persecuted in verse nine is followed with verse ten’s Sabbath and the message from the past (“behind”) from the “great voice” as of a “trumpet.”

Uwięzienie Jana na Patmos przedstawia sto czterdzieści cztery tysiące, którzy trzymają się zarówno Biblii, jak i Ducha Proroctwa, i są szczególnie prześladowani z zewnątrz z powodu sabatu siódmego dnia oraz od wewnątrz z powodu sabatu siódmego roku dla ziemi. Z tego powodu po świadectwie Jana w wersecie dziewiątym o tym, dlaczego był prześladowany, w wersecie dziesiątym pojawia się sabat oraz wiadomość z przeszłości („z tyłu”) pochodząca od „wielkiego głosu” jak „trąby”.

I John, who also am your brother, and companion in tribulation, and in the kingdom and patience of Jesus Christ, was in the isle that is called Patmos, for the word of God, and for the testimony of Jesus Christ. I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet. Revelation 1:9, 10.

Ja, Jan, który także jestem waszym bratem i współuczestnikiem w ucisku i w królestwie, i w wytrwałości Jezusa Chrystusa, przebywałem na wyspie zwanej Patmos z powodu słowa Bożego i świadectwa Jezusa Chrystusa. W dzień Pański byłem w Duchu i usłyszałem za sobą potężny głos, jakby trąby. Objawienie 1:9, 10.

John represents those who at 9/11 heard the trumpet voice of the angel of Revelation eighteen calling for God’s people to return to Jeremiah’s “old paths.” That great voice was also the warning of the seventh trumpet, which is also the third woe.

Jan reprezentuje tych, którzy podczas 9/11 usłyszeli głos trąby anioła z osiemnastego rozdziału Objawienia, wzywającego lud Boży do powrotu na „dawne ścieżki” Jeremiasza. Ten wielki głos był także ostrzeżeniem siódmej trąby, która jest również trzecim „biada”.

Sister White recorded that the “Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation.” The book of Joel is one of the biblical “treasures” that is present truth in the “last days.” At the time of Pentecost Peter identified that it was the book of Joel that was then being fulfilled. Peter, as with Joel, “spoke less for” the time period of Pentecost than for our “time.” The time period of Pentecost was the early rain for the Christian Dispensation. Pentecost marks the beginning of the Christian Dispensation, and in so doing it illustrates the end of the Christian Dispensation. The end of the Christian Dispensation is the time of the latter rain as typified by Pentecost. Peter is therefore a symbol of God’s people in the end of the Christian Dispensation who identify the fulfillment of the outpouring of the Holy Spirit by employing the book of Joel to do so.

Siostra White zapisała, że „Biblia nagromadziła i związała w jedno swoje skarby dla tego ostatniego pokolenia”. Księga Joela jest jednym z biblijnych „skarbów”, które stanowią prawdę na czas obecny w „dniach ostatecznych”. W czasie Pięćdziesiątnicy Piotr wskazał, że wówczas spełniały się słowa Księgi Joela. Piotr, podobnie jak Joel, „w mniejszym stopniu odnosił się do” okresu Pięćdziesiątnicy niż do naszego „czasu”. Okres Pięćdziesiątnicy był wczesnym deszczem dla dyspensacji chrześcijańskiej. Pięćdziesiątnica wyznacza początek dyspensacji chrześcijańskiej i tym samym obrazuje jej koniec. Koniec dyspensacji chrześcijańskiej to czas późnego deszczu, czego typem jest Pięćdziesiątnica. Piotr jest zatem symbolem ludu Bożego u kresu dyspensacji chrześcijańskiej, który rozpoznaje wypełnienie wylania Ducha Świętego, posługując się do tego Księgą Joela.

But Peter, standing up with the eleven, lifted up his voice, and said unto them, Ye men of Judaea, and all ye that dwell at Jerusalem, be this known unto you, and hearken to my words: For these are not drunken, as ye suppose, seeing it is but the third hour of the day. But this is that which was spoken by the prophet Joel; And it shall come to pass in the last days, saith God, I will pour out of my Spirit upon all flesh: and your sons and your daughters shall prophesy, and your young men shall see visions, and your old men shall dream dreams: And on my servants and on my handmaidens I will pour out in those days of my Spirit; and they shall prophesy: And I will shew wonders in heaven above, and signs in the earth beneath; blood, and fire, and vapour of smoke: The sun shall be turned into darkness, and the moon into blood, before that great and notable day of the Lord come: And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be saved. Acts 2:14–21.

Ale Piotr, stanąwszy wraz z jedenastoma, podniósł swój głos i rzekł do nich: Mężowie Judei i wszyscy, którzy mieszkacie w Jerozolimie, niechaj wam to będzie wiadome i nastawcie uszu na moje słowa: Ci bowiem nie są pijani, jak mniemacie, jest przecież dopiero trzecia godzina dnia. Lecz jest to, co zostało powiedziane przez proroka Joela: I stanie się w ostatnich dniach, mówi Bóg, że wyleję z mego Ducha na wszelkie ciało; i synowie wasi i córki wasze prorokować będą, a młodzieńcy wasi widzenia oglądać będą, a starcy wasi śnić będą sny; Nawet na sługi moje i na służebnice moje wyleję w owych dniach z mego Ducha, i prorokować będą; I ukażę cuda na niebie w górze i znaki na ziemi na dole: krew i ogień, i kłęby dymu; Słońce przemieni się w ciemność, a księżyc w krew, zanim nadejdzie ów wielki i znamienity dzień Pana; I stanie się, że każdy, kto wezwie imienia Pana, będzie zbawiony. Dzieje Apostolskie 2:14-21.

To be a successful student of prophecy requires a settled understanding that the end of the world is illustrated “line upon line” within the historical narrative of Scripture. Connected with this truth is that the prophets themselves represent God’s people in the last days. Joel places his book in the last days for it announces the approach of the “day of the Lord.”

Aby być dobrym badaczem proroctw, trzeba mieć ugruntowane zrozumienie, że koniec świata jest przedstawiony „werset po wersecie” w ramach historycznej narracji Pisma Świętego. Z tą prawdą wiąże się również to, że sami prorocy reprezentują lud Boży w czasach ostatecznych. Joel sytuuje swoją księgę w czasach ostatecznych, gdyż zapowiada ona nadejście „dnia Pana”.

Blow ye the trumpet in Zion, and sound an alarm in my holy mountain: let all the inhabitants of the land tremble: for the day of the Lord cometh, for it is nigh at hand. Joel 2:1.

Zadmijcie w trąbę na Syjonie i ogłoście alarm na mojej świętej górze; niech drżą wszyscy mieszkańcy ziemi, bo nadchodzi dzień Pana, bo jest bliski. Joela 2:1.

A “trumpet” as a symbol, among other meanings, represents a warning message. As a symbol a trumpet may represent a period of time or a point in time, or both—based upon context. A trumpet also represents judgment. The feast of trumpets, ten days before the Day of Atonement was a warning of approaching judgment.

„Trąba” jako symbol, między innymi, oznacza ostrzeżenie. Jako symbol trąba może oznaczać okres czasu lub punkt w czasie, albo oba — w zależności od kontekstu. Trąba oznacza także sąd. Święto Trąb, przypadające dziesięć dni przed Dniem Pojednania, było ostrzeżeniem przed zbliżającym się sądem.

The “day of the Lord” represents either a point in time or a period of time, based upon the context of the passage where the “day of the Lord” is employed. The “day of the Lord” can be a symbol of the executive judgment represented as the seven last plagues, or it can be the executive judgment at the end of the thousand-year millennium. In either case, the trumpet is identifying God’s executive judgment. The “day of the Lord” therefore can represent the point where God’s punishment is delivered or the period of time when God’s punishments are delivered.

„Dzień Pana” oznacza albo punkt w czasie, albo okres czasu, w zależności od kontekstu fragmentu, w którym użyto określenia „dzień Pana”. „Dzień Pana” może być symbolem sądu wykonawczego przedstawionego jako siedem ostatnich plag albo może oznaczać sąd wykonawczy na końcu tysiącletniego milenium. W obu przypadkach trąba wskazuje na Boży sąd wykonawczy. „Dzień Pana” może więc oznaczać moment, w którym kara Boża zostaje wymierzona, albo okres, w którym kary Boże są wymierzane.

A “trumpet” as with the “day of the Lord” can represent a point and a period of time as witnessed to in the historical points and periods represented by the seven trumpets of Revelation eight and nine. The “day of the Lord” that Joel is representing with the “trumpet” that is to be blown—is both a point in time and also a period of time which begins when the judgment of the dead ended and the judgment of the living began. On 9/11, a trumpet was blown marking the arrival of the judgment of the living as a point in time, and also marking 9/11 as the beginning of the period of the judgment of the living.

„Trąba”, podobnie jak „dzień Pański”, może oznaczać zarówno punkt w czasie, jak i okres, co poświadczają historyczne punkty i okresy przedstawione przez siedem trąb z Apokalipsy 8 i 9. „Dzień Pański”, który Joel przedstawia za pomocą „trąby”, która ma zostać zadęta, jest zarówno punktem w czasie, jak i okresem, który zaczyna się, gdy zakończył się sąd nad umarłymi i rozpoczął się sąd nad żywymi. W dniu 9/11 zabrzmiała trąba, oznaczając nadejście sądu nad żywymi jako punkt w czasie, a także wyznaczając 9/11 jako początek okresu sądu nad żywymi.

Therefore also now, saith the Lord, turn ye even to me with all your heart, and with fasting, and with weeping, and with mourning: And rend your heart, and not your garments, and turn unto the Lord your God: for he is gracious and merciful, slow to anger, and of great kindness, and repenteth him of the evil. Who knoweth if he will return and repent, and leave a blessing behind him; even a meat offering and a drink offering unto the Lord your God? Blow the trumpet in Zion, sanctify a fast, call a solemn assembly. Joel 2:12–15.

A przeto teraz jeszcze — mówi Pan — nawróćcie się do Mnie całym swym sercem, w poście, płaczu i żałobie: rozdzierajcie wasze serca, a nie szaty, i nawróćcie się do Pana, Boga waszego, gdyż jest łaskawy i miłosierny, nieskory do gniewu i bogaty w łaskę, i żal Mu zła. Któż wie, może się odwróci i zlituje, i zostawi po sobie błogosławieństwo: ofiarę pokarmową i ofiarę płynną dla Pana, Boga waszego? Zadmijcie w trąbę na Syjonie, ogłoście święty post, zwołajcie uroczyste zgromadzenie. Joela 2,12-15.

This is the second time Joel commands that a trumpet be blown. The “trumpets” in Joel are both warnings of the approaching executive judgment of the seven last plagues, and are set within the context of the Laodicean call for repentance and the imminent close of probation.

To już drugi raz, gdy Joel nakazuje, by zatrąbić w trąbę. "Trąby" u Joela są zarazem ostrzeżeniem przed zbliżającym się sądem wykonawczym siedmiu ostatnich plag i są osadzone w kontekście laodycejskiego wezwania do upamiętania oraz bliskiego zamknięcia czasu łaski.

Cry aloud, spare not, lift up thy voice like a trumpet, and show my people their transgression, and the house of Jacob their sins. Isaiah 58:1.

Wołaj donośnie, nie powstrzymuj się, podnieś swój głos jak trąba i oznajmij mojemu ludowi ich występki, a domowi Jakuba ich grzechy. Izajasz 58:1.

Isaiah, Joel, John and Peter are all representing the one hundred and forty-four thousand of the last days, as does Jeremiah who identifies when the trumpet is to be sounded.

Izajasz, Joel, Jan i Piotr wszyscy reprezentują sto czterdzieści cztery tysiące z czasów ostatecznych, podobnie jak Jeremiasz, który wskazuje, kiedy ma zabrzmieć trąba.

Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Jeremiah 6:16, 17.

Tak mówi Pan: Stańcie na drogach i patrzcie, i pytajcie o dawne ścieżki, gdzie jest dobra droga, i chodźcie nią, a znajdziecie odpoczynek dla dusz waszych. Lecz oni rzekli: Nie będziemy nią chodzić. Nadto ustanowiłem nad wami strażników, mówiąc: Słuchajcie dźwięku trąby. Lecz oni rzekli: Nie będziemy słuchać. Jeremiasza 6:16, 17.

The trumpet sounded in these last days at 9/11, and the latter rain then began to fall upon those who chose the good way and walked therein. It is then that the angel of Revelation eighteen descended.

W tych ostatnich dniach trąba zabrzmiała 11 września, a późny deszcz zaczął wtedy padać na tych, którzy wybrali dobrą drogę i nią kroczyli. Wtedy zstąpił anioł z osiemnastego rozdziału Objawienia.

“The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.

"Późny deszcz ma spaść na lud Boży. Potężny anioł ma zstąpić z nieba, a cała ziemia ma zostać oświecona jego chwałą." Review and Herald, 21 kwietnia 1891 r.

When the great buildings of New York were brought down on 9/11, the mighty angel descended and the latter rain began to fall.

Gdy wielkie budynki Nowego Jorku zostały zburzone 11 września, potężny anioł zstąpił, a późny deszcz zaczął padać.

“Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

Czy teraz rozchodzi się pogłoska, jakobym twierdziła, że Nowy Jork ma zostać zmieciony przez falę pływową? Tego nigdy nie powiedziałam. Powiedziałam natomiast, patrząc, jak wyrastają tam wielkie budowle, piętro po piętrze: "Jakie straszne sceny rozegrają się, gdy Pan powstanie, by straszliwie wstrząsnąć ziemią! Wówczas spełnią się słowa z Księgi Objawienia 18,1–3." Cały osiemnasty rozdział Księgi Objawienia jest ostrzeżeniem przed tym, co ma przyjść na ziemię. Nie mam jednak żadnego szczególnego światła co do tego, co ma przyjść na Nowy Jork; wiem tylko, że pewnego dnia wielkie budynki tam zostaną powalone za sprawą Bożej mocy, która wywraca i obala. Z otrzymanego światła wiem, że na świecie jest zniszczenie. Jedno słowo od Pana, jedno dotknięcie Jego potężnej mocy i te masywne budowle runą. Rozegrają się sceny, których grozy nie potrafimy sobie wyobrazić. Review and Herald, 5 lipca 1906.

On 9/11 the latter rain began to sprinkle in advance of its full outpouring at the Sunday law.

11 września późny deszcz zaczął pokrapywać, zanim nastąpi jego pełne wylanie przy ustawie niedzielnej.

“The great work of the gospel is not to close with less manifestation of the power of God than marked its opening. The prophecies which were fulfilled in the outpouring of the former rain at the opening of the gospel are again to be fulfilled in the latter rain at its close. Here are ‘the times of refreshing’ to which the apostle Peter looked forward when he said: ‘Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus.’ Acts 3:19, 20.” The Great Controversy, 611, 612.

Wielkie dzieło ewangelii nie ma się zakończyć mniejszym przejawem mocy Bożej niż ten, który naznaczył jej początek. Proroctwa, które spełniły się w wylaniu wczesnego deszczu na początku ewangelii, mają ponownie wypełnić się w późnym deszczu u jej kresu. Oto „czasy ochłody”, których oczekiwał apostoł Piotr, gdy powiedział: „Przeto upamiętajcie się i nawróćcie, aby wasze grzechy zostały zgładzone, gdy przyjdą czasy ochłody od oblicza Pana; a On pośle Jezusa.” Dz 3,19–20. Wielki bój, 611, 612.

The perfect fulfillment of the “times of refreshing” occurs when you are living, for the warning is to “repent,” which is impossible to do if you are dead. The “times of refreshing” arrives when the “sins” of living souls might still be “blotted out”. The “times of refreshing” began on 9/11, thus identifying the beginning of the judgment of the living. Pentecost is repeated at the close of the gospel dispensation. When the “times of refreshing” arrived, the events typified at Pentecost began to repeat.

Doskonałe wypełnienie "czasów ochłody" następuje, gdy żyjesz, ponieważ ostrzeżenie brzmi: "nawróć się", czego nie da się uczynić, jeśli jesteś martwy. "Czasy ochłody" przychodzą wtedy, gdy "grzechy" żywych dusz mogą jeszcze zostać "wymazane". "Czasy ochłody" rozpoczęły się 9/11, co wskazuje początek sądu nad żywymi. Pięćdziesiątnica powtarza się u kresu okresu ewangelii. Gdy nadeszły "czasy ochłody", wydarzenia typologicznie przedstawione w dniu Pięćdziesiątnicy zaczęły się powtarzać.

“It is with an earnest longing that I look forward to the time when the events of the day of Pentecost shall be repeated with even greater power than on that occasion. John says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory.’ Then, as at the Pentecostal season, the people will hear the truth spoken to them, every man in his own tongue.

„Z gorącym pragnieniem wyczekuję czasu, gdy wydarzenia dnia Pięćdziesiątnicy zostaną powtórzone z jeszcze większą mocą niż wówczas. Jan mówi: «Widziałem innego anioła zstępującego z nieba, mającego wielką moc; a ziemia została rozświetlona jego chwałą.» Wtedy, jak w czasie Pięćdziesiątnicy, ludzie usłyszą prawdę skierowaną do nich, każdy we własnym języku.”

“God can breathe new life into every soul that sincerely desires to serve Him, and can touch the lips with a live coal from off the altar, and cause them to become eloquent with His praise. Thousands of voices will be imbued with the power to speak forth the wonderful truths of God’s Word. The stammering tongue will be unloosed, and the timid will be made strong to bear courageous testimony to the truth. May the Lord help His people to cleanse the soul temple from every defilement, and to maintain such a close connection with Him that they may be partakers of the latter rain when it shall be poured out.” Review and Herald, July 20, 1886.

Bóg może tchnąć nowe życie w każdą duszę, która szczerze pragnie Mu służyć, i może dotknąć warg rozżarzonym węglem z ołtarza, sprawiając, że staną się wymowne w wysławianiu Go. Tysiące głosów zostanie napełnionych mocą, by wypowiadać wspaniałe prawdy Słowa Bożego. Zostanie rozwiązany język jąkających się, a nieśmiali zostaną umocnieni, by nieść odważne świadectwo o prawdzie. Niech Pan pomoże swemu ludowi oczyścić świątynię duszy z wszelkiej nieczystości i utrzymywać tak ścisłą więź z Nim, aby mogli stać się uczestnikami późnego deszczu, gdy zostanie wylany. Review and Herald, 20 lipca 1886.

We will continue in the next article.

Będziemy kontynuować w następnym artykule.

And the angel that talked with me came again, and waked me, as a man that is wakened out of his sleep, And said unto me, What seest thou? And I said, I have looked, and behold a candlestick all of gold, with a bowl upon the top of it, and his seven lamps thereon, and seven pipes to the seven lamps, which are upon the top thereof: And two olive trees by it, one upon the right side of the bowl, and the other upon the left side thereof.

A anioł, który rozmawiał ze mną, wrócił i obudził mnie, jak budzi się człowieka ze snu, i powiedział do mnie: Co widzisz? A ja powiedziałem: Spojrzałem, i oto świecznik cały ze złota, a na jego wierzchu czasza, a na nim siedem lamp, i siedem przewodów do siedmiu lamp, które są na jego wierzchu; a przy nim dwa drzewa oliwne, jedno po prawej stronie czaszy, a drugie po jej lewej.

So I answered and spake to the angel that talked with me, saying, What are these, my lord? Then the angel that talked with me answered and said unto me, Knowest thou not what these be? And I said, No, my lord.

Wtedy odpowiedziałem i rzekłem do anioła, który mówił ze mną: Czym są te rzeczy, panie mój? Wtedy anioł, który mówił ze mną, odpowiedział i rzekł do mnie: Czyż nie wiesz, czym one są? A ja rzekłem: Nie, panie mój.

Then he answered and spake unto me, saying, This is the word of the Lord unto Zerubbabel, saying, Not by might, nor by power, but by my spirit, saith the Lord of hosts. Zechariah 4:1–6.

Wtedy odpowiedział i rzekł do mnie, mówiąc: To jest słowo Pana do Zorobabela: Nie dzięki mocy ani dzięki sile, lecz dzięki mojemu Duchowi — mówi Pan Zastępów. Zachariasza 4:1-6.