In the first few articles we included the passage from The Desire of Ages which addresses Christ presenting the parable of the vineyard to the quibbling Jews. The parable of the song of the vineyard is also the song of Moses and the Lamb which the one hundred and forty-four thousand, and inspiration informs us that a “song” in prophecy represents an “experience.” The one hundred and forty-four thousand follow the Lamb whithersoever He goeth, so they will walk through the same experience as did Christ and Moses. Christ as the omega of ancient Israel’s prophetic history and Moses the alpha of ancient Israel’s prophetic history both lived in parallel periods when a former covenant people were being passed by and as a new covenant people were being chosen. The one hundred and forty-four thousand sing the song of Moses and of the Lamb by experiencing a history when a former covenant people are being passed by—while the Lord enters into covenant with His final covenant people.
W pierwszych kilku artykułach zamieściliśmy fragment z The Desire of Ages, który dotyczy Chrystusa przedstawiającego przypowieść o winnicy spierającym się Żydom. Przypowieść o pieśni winnicy jest również pieśnią Mojżesza i Baranka, którą śpiewają sto czterdzieści cztery tysiące, a natchnienie poucza nas, że „pieśń” w proroctwie oznacza „doświadczenie”. Sto czterdzieści cztery tysiące idą za Barankiem, dokądkolwiek On idzie, więc przejdą przez to samo doświadczenie co Chrystus i Mojżesz. Chrystus jako omega proroczej historii starożytnego Izraela, a Mojżesz jako alfa tej historii, żyli w równoległych okresach, gdy dawny lud przymierza był pomijany, a nowy lud przymierza był wybierany. Sto czterdzieści cztery tysiące śpiewają pieśń Mojżesza i Baranka, doświadczając historii, w której dawny lud przymierza jest pomijany, podczas gdy Pan wchodzi w przymierze ze swoim ostatecznym ludem przymierza.
Prophetically when Christ was presenting the parable it aligns with Peter addressing the quibbling Jews at Pentecost. In the final crisis, Jesus presenting the parable to the quibbling Jews, represents those who are singing the song of the vineyard to the drunkards of Ephraim. Peter is presenting the same song at Pentecost, only he is singing in the key of Joel. The song of the vineyard is the song of a former covenant people being divorced during the same time that a new covenant people are being married to the Lord. The virgins who were disappointed and entered into the tarrying time were waiting for the marriage, and the perfect fulfillment would be that they are waiting for the sealing of the one hundred and forty-four thousand.
Proroczo rzecz ujmując, przedstawienie przez Chrystusa przypowieści współbrzmi z tym, jak Piotr zwracał się do sprzeczających się Żydów w dniu Pięćdziesiątnicy. W czasie ostatecznego kryzysu Jezus, przedstawiający przypowieść sprzeczającym się Żydom, reprezentuje tych, którzy śpiewają pieśń o winnicy pijakom Efraima. Piotr przedstawia tę samą pieśń w dniu Pięćdziesiątnicy, tyle że śpiewa ją w tonacji Joela. Pieśń o winnicy jest pieśnią o dawnym ludzie przymierza, który zostaje oddalony, w tym samym czasie, gdy nowy lud przymierza zostaje zaślubiony Panu. Panny, które doznały zawodu i weszły w czas zwłoki, oczekiwały zaślubin, a doskonałym wypełnieniem byłoby ich oczekiwanie zapieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy.
The book of Joel begins with its first chapter describing how God’s vineyard has been destroyed by the drinkers of wine and strong drink, who have had the “new wine” cut off from their mouths. As soon as Jesus informed the Jews their kingdom would be taken from them and given to a group of husbandmen who will bring forth the genuine fruits of the vineyard, Jesus switched gears and cited the cornerstone in the temple that was set aside, but which was destined to become the capstone. The beginning was going to be repeated at the end, and when this truth is set forth, it is represented as “marvelous.”
Księga Joela rozpoczyna się pierwszym rozdziałem, który opisuje, jak Boża winnica została zniszczona przez pijących wino i mocne trunki, którym „młode wino” odcięto od ust. Gdy tylko Jezus poinformował Żydów, że ich królestwo zostanie im odebrane i przekazane grupie dzierżawców, którzy przyniosą prawdziwe owoce winnicy, Jezus zmienił tok wypowiedzi i przywołał kamień węgielny w świątyni, który odłożono na bok, lecz któremu było przeznaczone stać się zwornikiem. Początek miał się powtórzyć na końcu, a gdy tę prawdę przedstawia się, określa się ją jako „cudowną”.
The “rule of first mention” in God’s Word informs us that because Joel first addresses the destruction of the vineyard that it is the primary point of his testimony. Joel is not alone for every major prophet begins their testimony addressing the sins and lost condition of Israel.
„Zasada pierwszej wzmianki” w Słowie Bożym poucza nas, że skoro Joel najpierw porusza kwestię zniszczenia winnicy, jest to główny punkt jego świadectwa. Joel nie jest w tym osamotniony, gdyż każdy prorok większy rozpoczyna swoje świadectwo, podejmując temat grzechów i zagubionego stanu Izraela.
In Isaiah twenty-eight the “scornful men which rule” “Jerusalem” are represented as the “drunkards of Ephraim,” and as the “crown of pride.” “Crown” represents leadership and “pride” represents a satanic character.
W dwudziestym ósmym rozdziale Izajasza "szydercy, którzy rządzą" "Jerozolimą" są przedstawieni jako "pijacy z Efraima" oraz jako "korona pychy." "Korona" oznacza przywództwo, a "pycha" oznacza sataniczny charakter.
The drunkards are contrasted with the remnant (“residue”) who become God’s “crown” of glory, for during the latter rain the Lord sets up His “kingdom of glory” as typified by Him setting up the “kingdom of grace” at the cross. The kingdom of grace at the cross typifies the kingdom of glory at the Sunday law.
Pijacy są przeciwstawieni reszcie („pozostałości”), która staje się Bożą „koroną” chwały, gdyż podczas późnego deszczu Pan ustanawia swoje „królestwo chwały”, jak zostało to zapowiedziane typologicznie przez Jego ustanowienie „królestwa łaski” na krzyżu. Królestwo łaski na krzyżu stanowi typ królestwa chwały przy ustawie niedzielnej.
The latter rain began on 9/11 when the sealing of the one hundred and forty-four thousand and the judgment of the living also began. In the sealing time the outpouring of the Holy Spirit began at 9/11, as Jesus breathed a few drops. It is the foundation and the outpouring of the Holy Spirit at the Midnight Cry that is the capstone. “Marvelous” is a symbol of the period of the outpouring of the spirit from “9/11 unto the Sunday law.”
Późny deszcz rozpoczął się 9/11, kiedy rozpoczęły się także pieczętowanie stu czterdziestu czterech tysięcy i sąd nad żywymi. W czasie pieczętowania wylanie Ducha Świętego rozpoczęło się 9/11, gdy Jezus tchnął kilka kropli. Jest to fundament, a wylanie Ducha Świętego podczas Wołania o północy jest zwieńczeniem. "Cudowny" jest symbolem okresu wylania Ducha od "9/11 aż do ustawy niedzielnej."
The parallel, yet opposite symbolism of the “crown” representing leadership is set forth in the narrative of Isaiah twenty-eight when the drunkards who rule Jerusalem are passed by and the leadership of God’s church is given to the residue. This illustrates the parable of the vineyard. The drunkard’s crown is removed and the one hundred and forty-four thousand are then the crown which represents Christ’s kingdom. Isaiah teaches the same truth in chapter twenty-two when Shebna is cast into a far country and replaced with Eliakim. Whether it is the drunkards of Ephraim or Shebna in chapter twenty-two they both represent the leadership of God’s former covenant people being passed by.
Równoległa, lecz przeciwstawna symbolika „korony” oznaczającej przywództwo jest przedstawiona w rozdziale dwudziestym ósmym Księgi Izajasza, gdy pijacy, którzy rządzą Jerozolimą, zostają pominięci, a przywództwo Kościoła Bożego zostaje przekazane resztce. To ilustruje przypowieść o winnicy. Korona pijaka zostaje zdjęta, a sto czterdzieści cztery tysiące stają się wówczas koroną, która symbolizuje królestwo Chrystusa. Izajasz naucza tej samej prawdy w rozdziale dwudziestym drugim, gdy Szebna zostaje strącony do dalekiego kraju i zastąpiony przez Eliakima. Niezależnie od tego, czy mowa o pijakach z Efraima, czy o Szebnie z rozdziału dwudziestego drugiego, w obu przypadkach ukazane jest pominięcie przywództwa dawnego ludu przymierza Bożego.
Zechariah identifies the Triumphal Entry, which is also the Midnight Cry, and the verses that follow agree with Isaiah by identifying God’s people as a crown.
Zachariasz wskazuje na triumfalny wjazd, który jest także okrzykiem o północy, a następujące po nim wersety, zgodnie z Izajaszem, przedstawiają lud Boży jako koronę.
Rejoice greatly, O daughter of Zion; shout, O daughter of Jerusalem: behold, thy King cometh unto thee: he is just, and having salvation; lowly, and riding upon an ass, and upon a colt the foal of an ass. And I will cut off the chariot from Ephraim, and the horse from Jerusalem, and the battle bow shall be cut off: and he shall speak peace unto the heathen: and his dominion shall be from sea even to sea, and from the river even to the ends of the earth.
Raduj się bardzo, córko Syjonu; wykrzykuj, córko Jerozolimy: oto twój Król przychodzi do ciebie; jest sprawiedliwy i niosący zbawienie; pokorny, jedzie na ośle i na oślęciu, źrebięciu oślicy. I usunę rydwan z Efraima, i konia z Jerozolimy, i łuk wojenny zostanie złamany; on ogłosi pokój poganom; a jego panowanie będzie od morza do morza i od rzeki aż po krańce ziemi.
As for thee also, by the blood of thy covenant I have sent forth thy prisoners out of the pit wherein is no water.
Również ciebie, przez krew twego przymierza, wypuściłem twoich więźniów z dołu, w którym nie ma wody.
Turn you to the strong hold, ye prisoners of hope: even today do I declare that I will render double unto thee; When I have bent Judah for me, filled the bow with Ephraim, and raised up thy sons, O Zion, against thy sons, O Greece, and made thee as the sword of a mighty man.
Powróćcie do twierdzy, wy więźniowie nadziei; jeszcze dziś ogłaszam, że oddam tobie w dwójnasób; gdy napnę Judę dla siebie, napełnię łuk Efraimem i wzbudzę twoich synów, o Syjonie, przeciw twoim synom, o Grecjo, i uczynię cię jak miecz mocarza.
And the Lord shall be seen over them, and his arrow shall go forth as the lightning: and the Lord God shall blow the trumpet, and shall go with whirlwinds of the south. The Lord of hosts shall defend them; and they shall devour, and subdue with sling stones; and they shall drink, and make a noise as through wine; and they shall be filled like bowls, and as the corners of the altar. And the Lord their God shall save them in that day as the flock of his people: for they shall be as the stones of a crown, lifted up as an ensign upon his land. For how great is his goodness, and how great is his beauty! corn shall make the young men cheerful, and new wine the maids. Zechariah 9:9–17.
A Pan ukaże się nad nimi, a jego strzała wyjdzie jak błyskawica; a Pan Bóg zadmie w trąbę i pójdzie z wichrami południa. Pan Zastępów będzie ich bronił; będą pożerać i miażdżyć kamieniami z procy; będą pić i wzniecać wrzawę jak po winie; będą napełnieni jak czasze i jak rogi ołtarza. I Pan, ich Bóg, w owym dniu zbawi ich jak trzodę swego ludu; bo będą jak kamienie w koronie, uniesione jak sztandar nad jego ziemią. Bo jak wielka jest jego dobroć i jak wielkie jest jego piękno! Zboże rozweseli młodzieńców, a młode wino - panny. Zachariasza 9:9-17.
Verse eleven (9/11) states, “As for thee also, by the blood of thy covenant I have sent forth thy prisoners out of the pit wherein is no water.” Christ confirmed the covenant with many for one week, and the week began at His baptism. For three and a half years Christ walked among men and in the concluding period of those three and a half years Christ fulfilled Zechariah’s prediction identifying the triumphal entry of the Messiah into Jerusalem. The Midnight Cry began a period which led to Christ’s death, burial and resurrection. Christ’s baptism represents His death, burial and resurrection, so the beginning and ending of the period of three and a half years are the same.
Werset jedenasty (9:11) mówi: "A co do ciebie także, przez krew twojego przymierza wypuściłem twoich więźniów z dołu, w którym nie ma wody." Chrystus potwierdził przymierze z wieloma na jeden tydzień, a tydzień ten rozpoczął się wraz z Jego chrztem. Przez trzy i pół roku Chrystus chodził pośród ludzi, a w końcowym okresie tych trzech i pół roku Chrystus wypełnił proroctwo Zachariasza wskazujące na triumfalny wjazd Mesjasza do Jerozolimy. Wołanie o północy rozpoczęło okres, który doprowadził do śmierci, pogrzebu i zmartwychwstania Chrystusa. Chrzest Chrystusa symbolizuje Jego śmierć, pogrzeb i zmartwychwstanie, więc początek i koniec okresu trzech i pół roku są takie same.
Christ’s baptism typifies 9/11, and 9/11 marks the beginning of a period that ends at the Sunday law. At 9/11 the latter rain began to sprinkle and at the Sunday law it is poured out without measure as typified by Christ breathing upon the disciples a few drops of rain in advance of the outpouring at Pentecost.
Chrzest Chrystusa symbolizuje 11 września, a 11 września wyznacza początek okresu, który kończy się na ustawie niedzielnej. 11 września zaczęły padać pierwsze krople deszczu późnego, a przy ustawie niedzielnej zostanie on wylany bez miary, co typologicznie ukazał Chrystus, tchnąc na uczniów kilka kropel deszczu, jako zapowiedź wylania w dniu Pięćdziesiątnicy.
Zechariah 9:11 aligns with 9/11 and also the Midnight Cry which leads to the Sunday law. At 9/11 the Laodicean message arrived as present truth as it had done in 1856 and 1888. The Laodicean message is given to people who are unaware that they are dead. They are in a “pit” with no latter rain message, for their pit has no water. If Laodicea would just respond to the knocking on their hearts the Lord would raise them out of the pit, for until probation closes at the Sunday law they are “prisoners of hope.”
Zachariasza 9:11 współgra z 9/11, a także z wołaniem o północy, które prowadzi do ustawy niedzielnej. Podczas 9/11 poselstwo laodycejskie nadeszło jako prawda na obecny czas, tak jak stało się to w latach 1856 i 1888. Poselstwo laodycejskie jest dane ludziom, którzy nie zdają sobie sprawy, że są martwi. Są w "dole" bez poselstwa późnego deszczu, bo ich dół nie ma wody. Gdyby Laodycea tylko odpowiedziała na pukanie do swoich serc, Pan wyciągnąłby ich z dołu, gdyż aż do zamknięcia czasu łaski przy ustawie niedzielnej są "więźniami nadziei".
As for thee also, by the blood of thy covenant I have sent forth thy prisoners out of the pit wherein is no water. Turn you to the strong hold, ye prisoners of hope: even to day do I declare that I will render double unto thee. Zechariah 9:11, 12.
A co do ciebie również, przez krew twojego przymierza wypuściłem na wolność twoich więźniów z dołu, w którym nie ma wody. Powróćcie do twierdzy, wy, więźniowie nadziei; dziś jeszcze oświadczam, że oddam ci w dwójnasób. Zachariasza 9:11–12.
9/11 empowered the message which arrived in 1989. That message is the third angel’s message, but in the structure and terms of the Millerite reformatory movement, 1989 marked the arrival of the first angel. The first angel’s message was empowered on August 11, 1840 by a fulfillment of a prophecy concerning Islam, and it identifies that 1989’s arrival of the third angel would be empowered by a fulfillment of a prophecy concerning Islam.
11 września wzmocniło przesłanie, które nadeszło w 1989 roku. To przesłanie jest przesłaniem trzeciego anioła, lecz w strukturze i terminologii ruchu reformacyjnego millerytów rok 1989 oznaczał nadejście pierwszego anioła. Przesłanie pierwszego anioła zostało wzmocnione 11 sierpnia 1840 roku przez wypełnienie proroctwa dotyczącego islamu i wskazuje, że nadejście trzeciego anioła w 1989 roku zostanie wzmocnione przez wypełnienie proroctwa dotyczącego islamu.
When the prophecy of Islam was confirmed on August 11, 1840 the angel of Revelation ten descended, thus typifying the descent of the angel of Revelation eighteen on 9/11. The empowerment of the first angel in 1840, and the empowerment of the second angel in 1844 both typify the empowerment of the third angel on 9/11. July 18, 2020 was the arrival of the second angel as typified by the first disappointment of the Millerites on April 19, 1844. The histories of both empowerments of the first and second angels of Millerite history, and also the history of the empowerment of the third angel on 9/11 provide witnesses to the empowerment of the message of the Midnight Cry that arrived in July 2023.
Gdy 11 sierpnia 1840 r. potwierdzone zostało proroctwo dotyczące islamu, zstąpił anioł z dziesiątego rozdziału Objawienia, tym samym typologicznie zapowiadając zstąpienie anioła z osiemnastego rozdziału Objawienia 11 września. Wzmocnienie pierwszego anioła w 1840 r. oraz wzmocnienie drugiego anioła w 1844 r. oba typologicznie zapowiadają wzmocnienie trzeciego anioła 11 września. 18 lipca 2020 r. nastąpiło przyjście drugiego anioła, jak zostało typologicznie zapowiedziane przez pierwsze rozczarowanie millerystów 19 kwietnia 1844 r. Dzieje obu wzmocnień pierwszego i drugiego anioła w historii millerystów, a także dzieje wzmocnienia trzeciego anioła 11 września, świadczą o wzmocnieniu poselstwa okrzyku o północy, które nadeszło w lipcu 2023 r.
The period of the sealing begins at 9/11 and ends at the Sunday law. It begins with Christ breathing a few drops of the latter rain and ends with tongues of fire carrying a message to the world at Pentecost. Peter identified Pentecost as a fulfillment of Joel. That being the fact of the matter it establishes that Christ’s breathing was also a fulfillment of Joel, for the Pentecostal season has a specific beginning and ending that demonstrates that the alpha is also the omega. The day of Christ’s resurrection the barley first fruit offering was made, and fifty days later on Pentecost the wheat first fruit offering was lifted up. 9/11 typifies the Midnight Cry that arrives just before and leads to the Sunday law. The perfect fulfillment of Zechariah 9:9 representation of the Midnight Cry is post-July 2023.
Okres pieczętowania zaczyna się 11 września i kończy wraz z prawem niedzielnym. Rozpoczyna się od tego, że Chrystus tchnie kilka kropli późnego deszczu, a kończy się językami ognia niosącymi światu poselstwo w dniu Pięćdziesiątnicy. Piotr wskazał Pięćdziesiątnicę jako wypełnienie proroctwa Joela. Skoro tak jest, oznacza to, że tchnienie Chrystusa było również wypełnieniem Joela, gdyż okres Pięćdziesiątnicy ma określony początek i koniec, co pokazuje, że alfa jest również omegą. W dniu zmartwychwstania Chrystusa złożono ofiarę z pierwocin jęczmienia, a pięćdziesiąt dni później, w Pięćdziesiątnicę, wzniesiono ofiarę z pierwocin pszenicy. 11 września jest typem Wołania o północy, które przychodzi tuż przed prawem niedzielnym i prowadzi do niego. Doskonałe wypełnienie przedstawienia Wołania o północy z Zachariasza 9:9 przypada na okres po lipcu 2023 r.
Rejoice greatly, O daughter of Zion; shout, O daughter of Jerusalem: behold, thy King cometh unto thee: he is just, and having salvation; lowly, and riding upon an ass, and upon a colt the foal of an ass. Zechariah 9:9.
Raduj się bardzo, córko Syjonu; wykrzykuj, córko Jerozolimy: oto twój Król przychodzi do ciebie; sprawiedliwy i niosący zbawienie; pokorny i jedzie na ośle, na oślęciu, źrebięciu oślicy. Zachariasza 9:9.
So Zechariah agrees with Isaiah’s symbolization of God’s people being a crown, but he adds that the crown is also the ensign when he recorded, “for they shall be as the stones of a crown, lifted up as an ensign upon his land“, and Zechariah further echoes the joy associated with Joel’s symbols of “corn” and “new wine,” by stating, “corn shall make the young men cheerful, and new wine the maids.” As we consider the record of the drunkards of Ephraim in chapter twenty-eight, take note that this is the biblical chapter that identifies the “rest and the refreshing.” This is one of the primary passages in the Scriptures concerning the latter rain, so these drunkards of Ephraim must be the same drunks Joel speaks of.
Tak więc Zachariasz zgadza się z Izajaszową symboliką, że lud Boży jest koroną, ale dodaje, że korona jest także chorągwią, gdy zapisał: „bo będą jak kamienie korony, wzniesione jak chorągiew nad jego ziemią”, a Zachariasz dalej wtóruje radości związanej z symbolami Joela „zboża” i „młodego wina”, stwierdzając: „zboże rozweseli młodzieńców, a młode wino — panny.” Gdy rozważamy relację o pijakach z Efraima w rozdziale dwudziestym ósmym, zauważmy, że jest to biblijny rozdział, który wskazuje na „odpoczynek i pokrzepienie”. Jest to jeden z głównych fragmentów Pisma dotyczących deszczu późnego, a więc owi pijacy z Efraima muszą być tymi samymi pijakami, o których mówi Joel.
Woe to the crown of pride, to the drunkards of Ephraim, whose glorious beauty is a fading flower, which are on the head of the fat valleys of them that are overcome with wine! Behold, the Lord hath a mighty and strong one, which as a tempest of hail and a destroying storm, as a flood of mighty waters overflowing, shall cast down to the earth with the hand. The crown of pride, the drunkards of Ephraim, shall be trodden under feet: And the glorious beauty, which is on the head of the fat valley, shall be a fading flower, and as the hasty fruit before the summer; which when he that looketh upon it seeth, while it is yet in his hand he eateth it up. In that day shall the Lord of hosts be for a crown of glory, and for a diadem of beauty, unto the residue of his people, And for a spirit of judgment to him that sitteth in judgment, and for strength to them that turn the battle to the gate. But they also have erred through wine, and through strong drink are out of the way; the priest and the prophet have erred through strong drink, they are swallowed up of wine, they are out of the way through strong drink; they err in vision, they stumble in judgment. For all tables are full of vomit and filthiness, so that there is no place clean. …
Biada koronie pychy, pijanicom Efraima, których chwalebna uroda jest więdnącym kwiatem, na szczycie tłustych dolin tych, których pokonało wino! Oto Pan ma mocarza i silnego, który jak nawałnica gradu i niszcząca burza, jak wezbrana powódź potężnych wód, powali na ziemię ręką. Korona pychy, pijanicy Efraima, zostaną podeptani stopami; a chwalebna piękność, która jest na szczycie tłustej doliny, stanie się kwiatem więdnącym i jak wczesny owoc przed latem; który, gdy tylko ujrzy go ten, co nań patrzy, jeszcze w swojej ręce — zjada go. W owym dniu Pan Zastępów będzie koroną chwały i diademem piękna dla resztki swego ludu, i duchem sądu dla tego, kto zasiada, by sądzić, oraz mocą dla tych, którzy odwracają bitwę aż do bramy. Lecz i oni pobłądzili przez wino i przez mocny napój zboczyli z drogi; kapłan i prorok pobłądzili przez mocny napój, pochłonęło ich wino, przez mocny napój zeszli z drogi; błądzą w widzeniu, potykają się w sądzie. Bo wszystkie stoły pełne są wymiocin i plugastwa, tak że nie ma miejsca czystego. ...
Stay yourselves, and wonder; cry ye out, and cry: they are drunken, but not with wine; they stagger, but not with strong drink. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes: the prophets and your rulers, the seers hath he covered. And the vision of all is become unto you as the words of a book that is sealed, which men deliver to one that is learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I cannot; for it is sealed: And the book is delivered to him that is not learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I am not learned.
Zatrzymajcie się i zdumiejcie się; wołajcie i krzyczcie: są pijani, lecz nie winem; zataczają się, lecz nie od mocnego napoju. Albowiem Pan wylał na was ducha głębokiego snu i zamknął wam oczy; prorokom i waszym władcom, widzącym, zasłonił wzrok. A całe widzenie stało się dla was jak słowa księgi zapieczętowanej, którą podaje się uczonemu, mówiąc: Przeczytaj to, proszę; a on mówi: Nie mogę, bo jest zapieczętowana. A księgę podaje się temu, kto nie jest uczony, mówiąc: Przeczytaj to, proszę; a on mówi: Nie jestem uczony.
Wherefore the Lord said, Forasmuch as this people draw near me with their mouth, and with their lips do honour me, but have removed their heart far from me, and their fear toward me is taught by the precept of men: Therefore, behold, I will proceed to do a marvellous work among this people, even a marvellous work and a wonder: for the wisdom of their wise men shall perish, and the understanding of their prudent men shall be hid. Woe unto them that seek deep to hide their counsel from the Lord, and their works are in the dark, and they say, Who seeth us? and who knoweth us? Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potter’s clay: for shall the work say of him that made it, He made me not? or shall the thing framed say of him that framed it, He had no understanding? Isaiah 28:1–8; 29:9–16.
Przeto rzekł Pan: Ponieważ lud ten zbliża się do mnie swymi ustami i wargami mnie czci, lecz serce jego daleko jest ode mnie, a ich bojaźń przede mną jest tylko wyuczonym nakazem ludzkim, dlatego, oto uczynię wśród tego ludu dzieło przedziwne, przedziwne dzieło i cud; bo zginie mądrość ich mędrców, a rozum ich roztropnych będzie ukryty. Biada tym, którzy głęboko ukrywają swój zamysł przed Panem, a ich uczynki są w ciemności i mówią: Kto nas widzi? i kto nas zna? Zaprawdę, odwracacie wszystko do góry nogami, jakby glina miała uchodzić za garncarza: czyż dzieło powie o tym, który je uczynił: Nie on mnie uczynił? albo czy rzecz ukształtowana powie o tym, który ją ukształtował: Nie miał rozumu? Izajasz 28:1-8; 29:9-16.
The Lord is going to do a “marvelous work” among the drunkards of Ephraim as he removes their wisdom and understanding, the very two elements associated with understanding the increase of knowledge when a prophetic message is unsealed. It is the wise who understand. Part of the “marvelous work” is removing the knowledge that is unsealed by the Lion of the tribe of Judah from the minds of the drunkards of Ephraim. The separation of the wise and wicked is part of the Lord’s “marvelous work.” It is the everlasting gospel. After Christ led the quibbling Jews through the parable of the vineyard and thus trapped them into pronouncing their own judgment, He asked a question from Psalm 118:
Pan zamierza dokonać „przedziwnego dzieła” wśród opojów Efraima, odbierając im mądrość i rozum, te właśnie dwa elementy związane ze zrozumieniem wzrostu wiedzy, gdy prorocze poselstwo zostaje rozpieczętowane. To mądrzy rozumieją. Częścią „przedziwnego dzieła” jest usunięcie z umysłów opojów Efraima wiedzy, którą rozpieczętowuje Lew z pokolenia Judy. Oddzielenie mądrych od niegodziwych jest częścią „przedziwnego dzieła” Pana. To jest wieczna ewangelia. Gdy Chrystus przeprowadził spierających się Żydów przez przypowieść o winnicy i w ten sposób skłonił ich, by sami ogłosili swój wyrok, zadał pytanie z Psalmu 118:
The stone which the builders refused is become the head stone of the corner. This is the Lord’s doing; it is marvelous in our eyes. This is the day which the Lord hath made; we will rejoice and be glad in it. Psalms 118:22–24.
Kamień, który odrzucili budujący, stał się kamieniem węgielnym. To sprawił Pan; cudowne jest to w naszych oczach. Oto dzień, który uczynił Pan; radujmy się i weselmy w nim. Psalm 118, 22–24.
The Lord is to accomplish “a marvelous work and a wonder” upon the drunkards of Ephraim and it includes removing their ability to recognize truth. The “head stone of the corner” is marvelous in the eyes of those who possess Joel’s “new wine.”
Pan ma dokonać "przedziwnego dzieła i cudu" wśród pijaków z Efraima, a obejmuje to odebranie im zdolności rozpoznawania prawdy. "Kamień węgielny" jest przedziwny w oczach tych, którzy posiadają "nowe wino" Joela.
The drunkards cannot read the book that is sealed whether it is the leadership represented as “learned” or the laity represented by the “not learned.” It is impossible for the drunkards to understand rightly the prophetic testimony of Scriptures as represented as “the book that is sealed.” The drunkards are also twice identified as being “out of the way.” Once again this is recorded in Isaiah twenty-eight a premier latter rain passage of Scripture, where Isaiah identifies the “rest and refreshing” that the drunkards would not hear. The “rest and refreshing” is a message, for it can be heard.
Pijacy nie mogą odczytać zapieczętowanej księgi — ani ci z przywództwa, przedstawiani jako „uczeni”, ani świeccy, przedstawiani jako „nieuczeni”. Pijacy nie są w stanie właściwie zrozumieć prorockiego świadectwa Pisma, przedstawionego jako „zapieczętowana księga”. Pijacy są też dwukrotnie określeni jako „zboczeni z drogi”. Ponownie jest to zapisane w Księdze Izajasza, w rozdziale dwudziestym ósmym, w czołowym fragmencie Pisma o późnym deszczu, gdzie Izajasz wskazuje na „odpocznienie i odświeżenie”, którego pijacy nie chcieli słuchać. „Odpocznienie i odświeżenie” to przesłanie, bo można je usłyszeć.
That drunkenness has taken the drunkards out of the way of Jeremiah’s “old paths” which is the “way” to walk in and find the latter rain, represented as “rest” by Jeremiah. The rejection of the latter rain message by the drunkards of Ephraim is a specific subject of God’s Word. They are drunk because they refused to return to the foundational history which provides the blueprint for the history of the one hundred and forty-four thousand which is the history of the latter rain.
Pijaństwo to wyprowadziło pijaków z Jeremiaszowych „dawnych ścieżek” — z „drogi”, po której należy chodzić, aby odnaleźć późny deszcz, który Jeremiasz przedstawia jako „odpoczynek”. Odrzucenie poselstwa o późnym deszczu przez pijaków Efraima jest szczególnym tematem Słowa Bożego. Są pijani, ponieważ odmówili powrotu do historii założycielskiej, która stanowi wzorzec dla historii stu czterdziestu czterech tysięcy, czyli historii późnego deszczu.
The “marvelous work” that is accomplished upon the drunkards of Ephraim occurs during the outpouring of the latter rain. During the latter rain a testing message produces two classes of worshippers, which are illustrated by the “wine” which they partake of. The wicked have refused to base their prophetic application upon the lines of sacred history and those who employ the “line upon line” methodology of Isaiah twenty-eight partake of the “new wine.” The wicked’s drunkenness is manifested by their inability to understand prophecy, and their blind condition was caused by an unwillingness to return to the foundational old paths. Jesus rebuked the quibbling Jews by asking if they had ever read about the stone which is rejected, and becomes the head of the corner.
„Cudowne dzieło”, które dokonuje się wobec pijaków z Efraima, ma miejsce podczas wylania późnego deszczu. W czasie późnego deszczu poselstwo próby wytwarza dwie klasy czcicieli, co ilustruje „wino”, które piją. Niegodziwi odmówili oparcia swojej wykładni proroczej na liniach świętej historii, a ci, którzy stosują metodologię „linia za linią” z dwudziestego ósmego rozdziału Izajasza, piją „nowe wino”. Pijaństwo niegodziwych objawia się ich niezdolnością do zrozumienia proroctw, a ich ślepy stan został spowodowany niechęcią powrotu do dawnych, podstawowych dróg. Jezus zganił czepiających się szczegółów Żydów, pytając, czy kiedykolwiek czytali o kamieniu, który został odrzucony, a stał się kamieniem węgielnym.
The stone which becomes the head of the corner represents that the prophetic truth that the foundation or cornerstone is duplicated in the capstone. The alpha stone is also the omega stone. The primary prophetic principle which establishes and upholds the methodology of line upon line, (which is the methodology of the latter rain) is that the beginning of a thing illustrates the end of a thing. The primary prophetic principle in the Millerite movement was the day for a year principle that was confirmed when the angel of Revelation ten descended. The primary prophetic principle in the movement of the one hundred and forty-four thousand is that the beginning illustrates the end which was confirmed when the angel of Revelation eighteen descended.
Kamień, który staje się zwornikiem, przedstawia proroczą prawdę, że fundament, czyli kamień węgielny, zostaje powtórzony w zworniku. Kamień alfa jest również kamieniem omega. Podstawową proroczą zasadą, która ustanawia i podtrzymuje metodologię linia po linii (która jest metodologią późnego deszczu), jest to, że początek czegoś ilustruje jego koniec. Podstawową proroczą zasadą w ruchu millerowskim była zasada dzień za rok, która została potwierdzona, gdy zstąpił anioł z Objawienia 10. Podstawową proroczą zasadą w ruchu stu czterdziestu czterech tysięcy jest to, że początek ilustruje koniec, co zostało potwierdzone, gdy zstąpił anioł z Objawienia 18.
God’s prophetic Word is very detailed in its explanation of the factors involved with the latter rain. One of those facts is that the drunkards of Ephraim are not capable of recognizing the latter rain, and this was typified by the Jews who were suggesting to Peter that the disciples were drunk. The main principle of the methodology is directly set forth as Alpha and Omega repeatedly within God’s Word, but the Word has been sealed unto them. The methodology, the main prophetic rule and the message of the latter rain are some of the sanctified themes in a prophetic line of history that is represented as a “marvelous work.”
Prorocze Słowo Boże bardzo szczegółowo wyjaśnia czynniki związane z deszczem późnym. Jednym z tych faktów jest to, że pijacy Efraima nie są w stanie rozpoznać deszczu późnego, co zostało zobrazowane przez Żydów, którzy sugerowali Piotrowi, że uczniowie są pijani. Główna zasada metodologii jest w Słowie Bożym wielokrotnie wprost przedstawiana jako Alfa i Omega, lecz Słowo zostało przed nimi zapieczętowane. Metodologia, główna zasada prorocza i poselstwo deszczu późnego należą do uświęconych tematów w proroczej linii historii, która przedstawiona jest jako "cudowne dzieło".
Again the word of the Lord of hosts came to me, saying, Thus saith the Lord of hosts; I was jealous for Zion with great jealousy, and I was jealous for her with great fury. Thus saith the Lord; I am returned unto Zion, and will dwell in the midst of Jerusalem: and Jerusalem shall be called a city of truth; and the mountain of the Lord of hosts the holy mountain. Thus saith the Lord of hosts; There shall yet old men and old women dwell in the streets of Jerusalem, and every man with his staff in his hand for very age. And the streets of the city shall be full of boys and girls playing in the streets thereof.
I znowu doszło mnie słowo Pana Zastępów, mówiące: Tak mówi Pan Zastępów: Z wielką zazdrością zapłonąłem o Syjon i o niego zapłonąłem wielkim gniewem. Tak mówi Pan: Powróciłem do Syjonu i zamieszkam pośród Jerozolimy; a Jerozolima będzie zwana Miastem Prawdy, a góra Pana Zastępów – Górą Świętą. Tak mówi Pan Zastępów: Jeszcze starcy i staruszki będą siedzieć na ulicach Jerozolimy, każdy z laską w ręku z powodu podeszłego wieku. A ulice miasta będą pełne chłopców i dziewcząt bawiących się na jego ulicach.
Thus saith the Lord of hosts; If it be marvellous in the eyes of the remnant of this people in these days, should it also be marvellous in mine eyes? saith the Lord of hosts. Thus saith the Lord of hosts; Behold, I will save my people from the east country, and from the west country; And I will bring them, and they shall dwell in the midst of Jerusalem: and they shall be my people, and I will be their God, in truth and in righteousness. Thus saith the Lord of hosts; Let your hands be strong, ye that hear in these days these words by the mouth of the prophets, which were in the day that the foundation of the house of the Lord of hosts was laid, that the temple might be built. For before these days there was no hire for man, nor any hire for beast; neither was there any peace to him that went out or came in because of the affliction: for I set all men every one against his neighbour. But now I will not be unto the residue of this people as in the former days, saith the Lord of hosts. Zechariah 8:1–11.
Tak mówi Pan Zastępów: Jeśli to będzie cudowne w oczach resztki tego ludu w tych dniach, czy i w moich oczach będzie cudowne? mówi Pan Zastępów. Tak mówi Pan Zastępów: Oto wybawię mój lud ze wschodu i z zachodu; i przyprowadzę ich, i będą mieszkać pośród Jerozolimy; i będą moim ludem, a Ja będę ich Bogiem, w prawdzie i w sprawiedliwości. Tak mówi Pan Zastępów: Niech się wzmocnią wasze ręce, wy, którzy w tych dniach słyszycie te słowa z ust proroków, którzy byli w dniu, gdy kładziono fundament domu Pana Zastępów, aby świątynia została zbudowana. Bo przed tymi dniami nie było zapłaty dla człowieka ani zapłaty dla bydła; nie było też pokoju dla wychodzącego ani dla wchodzącego z powodu ucisku, bo nastawiłem każdego człowieka przeciw jego bliźniemu. Lecz teraz nie będę dla resztki tego ludu taki jak w dawnych dniach, mówi Pan Zastępów. Zachariasza 8:1-11.
Zechariah states, “Let your hands be strong, ye that hear in these days these words by the mouth of the prophets, which were in the day that the foundation of the house of the Lord of hosts was laid, that the temple might be built.” What strengthens God’s people is the message of the foundation that becomes the headstone. That message is that the Millerite history is repeated in the history of the one hundred and forty-four thousand.
Zachariasz mówi: „Niech będą mocne wasze ręce, wy, którzy w tych dniach słuchacie tych słów z ust proroków, którzy byli w dniu, gdy położono fundament domu Pana Zastępów, aby świątynia została zbudowana.” Tym, co umacnia lud Boży, jest poselstwo o fundamencie, który staje się kamieniem zwornikowym. Tym poselstwem jest to, że historia millerystów powtarza się w historii stu czterdziestu czterech tysięcy.
Christ askes, “If it be marvellous in the eyes of the remnant of this people in these days, should it also be marvellous in mine eyes?” That question identifies the prophetic period of God’s “marvelous work” that is the subject of every prophet, but it also identifies when the Laodicean movement of the one hundred and forty-four thousand changes unto the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand. It is the same point as when they are sealed, and the same point the movement changes from militant to triumphant, which is also where the work of combining divinity with humanity among this group of people is finalized as the sanctuary is truly cleansed. This can be recognized in the verses for the prophetic history represented by His “marvelous work” is marvelous in God’s eyes and the eyes of the remnant, and eye to eye is a symbol of unity. The unity here represented is speaking of the sealing of God’s people who follow the Lamb withersoever He goeth who have reached a point that they would die rather than sin and misrepresent the character of Christ.
Chrystus pyta: „Jeśli to w tych dniach jest cudowne w oczach reszty tego ludu, czy ma być cudowne także w moich oczach?” To pytanie wyznacza proroczy okres Bożego „cudownego dzieła”, które jest tematem każdego proroka, ale wskazuje także, kiedy ruch laodycejski stu czterdziestu czterech tysięcy zmienia się w ruch filadelfijski stu czterdziestu czterech tysięcy. To ten sam moment, w którym zostają zapieczętowani, i ten sam moment, w którym ruch z wojującego staje się triumfującym; to także czas, gdy dopełnia się dzieło połączenia boskości z człowieczeństwem pośród tej grupy ludzi, gdy świątynia zostaje rzeczywiście oczyszczona. Można to rozpoznać w wersetach, ponieważ prorocza historia przedstawiona przez Jego „cudowne dzieło” jest cudowna w oczach Boga i w oczach resztki, a „oko w oko” jest symbolem jedności. Przedstawiona tu jedność odnosi się do zapieczętowania ludu Bożego, który idzie za Barankiem, dokądkolwiek On idzie, i który doszedł do punktu, w którym wolałby raczej umrzeć, niż zgrzeszyć i wypaczyć charakter Chrystusa.
Micah identifies the foundational history of ancient Israel as “marvelous things.”
Micheasz określa historię założycielską starożytnego Izraela jako „rzeczy cudowne”.
According to the days of thy coming out of the land of Egypt will I show unto him marvellous things. Micah 7:15.
Jak za dni twego wyjścia z ziemi egipskiej ukażę mu dziwy. Micheasz 7:15.
The “marvelous works” are foundational history which is “marvelous” because the foundational history is repeated in the ending history, represented by the capstone. The “marvelous works” are the history that begins with the corner stone and ends with the “cap stone.” His “marvelous works” were manifested in the history of Moses and repeated in the history of Christ. Moses was the corner stone and Christ was the cap stone. Moses is alpha and Christ omega prophetically.
"Cudowne dzieła" to historia założycielska, która jest "cudowna", ponieważ historia założycielska powtarza się w historii końca, symbolizowanej przez zwornik. "Cudowne dzieła" to historia, która zaczyna się od kamienia węgielnego i kończy się "zwornikiem". Jego "cudowne dzieła" objawiły się w historii Mojżesza i powtórzyły się w historii Chrystusa. Mojżesz był kamieniem węgielnym, a Chrystus zwornikiem. Mojżesz jest alfą, a Chrystus omegą w sensie proroczym.
“Beginning at Moses, the very Alpha of Bible history, Christ expounded in all the Scriptures the things concerning Himself.” The Desire of Ages, 797.
"Począwszy od Mojżesza, samej Alfy historii biblijnej, Chrystus wyjaśniał we wszystkich Pismach to, co dotyczyło Jego samego." The Desire of Ages, 797.
Moses taught, and Peter used Moses’ words at Pentecost to identify that Moses typified Christ.
Mojżesz nauczał, a Piotr w dniu Pięćdziesiątnicy użył słów Mojżesza, aby wskazać, że Mojżesz był typem Chrystusa.
But those things, which God before had showed by the mouth of all his prophets, that Christ should suffer, he hath so fulfilled. Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; And he shall send Jesus Christ, which before was preached unto you: Whom the heaven must receive until the times of restitution of all things, which God hath spoken by the mouth of all his holy prophets since the world began. For Moses truly said unto the fathers, A prophet shall the Lord your God raise up unto you of your brethren, like unto me; him shall ye hear in all things whatsoever he shall say unto you. And it shall come to pass, that every soul, which will not hear that prophet, shall be destroyed from among the people. Yea, and all the prophets from Samuel and those that follow after, as many as have spoken, have likewise foretold of these days. Acts 3:18–24.
Lecz to, co Bóg wcześniej zapowiedział ustami wszystkich swoich proroków, że Chrystus będzie cierpiał, to wypełnił. Przeto upamiętajcie się i nawróćcie, aby wasze grzechy zostały zgładzone, gdy nadejdą od Pana czasy ochłody; i pośle Jezusa Chrystusa, który był wam uprzednio zwiastowany; którego niebo musi przyjąć aż do czasów odnowienia wszystkiego, o czym Bóg mówił przez usta wszystkich swoich świętych proroków od początku świata. Gdyż Mojżesz powiedział do ojców: Proroka jak ja wzbudzi wam Pan, wasz Bóg, spośród waszych braci; jego słuchajcie we wszystkim, cokolwiek wam powie. I stanie się, że każda dusza, która nie posłucha owego proroka, zostanie wytracona spośród ludu. I wszyscy prorocy, począwszy od Samuela i ci, którzy po nim nastali, ilu ich tylko przemawiało, również zapowiadali te dni. Dzieje Apostolskie 3:18-24.
Moses as alpha and Christ as omega was established by Peter’s second witness of Moses at the Pentecostal outpouring, and in so doing Peter is emphasizing and identifying that a primary component of the latter rain message (and the controversy raised against it) is the prophetic principle of “alpha and omega.” That principle is the one hundred and forty-four thousand’s counterpart to the year/day principle in Millerite history. The principle of “alpha and omega” is the principle of ‘the foundation becoming the cap stone,’ it is the principles of ‘Moses and the Lamb;’ and therefore is identified by inspiration as one of the verses in the song of the vineyard, which is also the song of Moses and the Lamb.
Stwierdzenie, że Mojżesz jest alfą, a Chrystus omegą, zostało ustanowione przez drugie świadectwo Piotra o Mojżeszu podczas wylania Ducha Świętego w dniu Pięćdziesiątnicy, a w ten sposób Piotr podkreśla i wskazuje, że podstawowym elementem poselstwa późnego deszczu (oraz kontrowersji wzbudzonej przeciwko niemu) jest prorocza zasada „alfa i omega”. Ta zasada stanowi dla stu czterdziestu czterech tysięcy odpowiednik zasady rok–dzień w historii millerystów. Zasada „alfa i omega” to zasada „fundamentu stającego się kamieniem szczytowym”; to zasada „Mojżesza i Baranka”; i dlatego przez natchnienie jest identyfikowana jako jeden z wersetów pieśni o winnicy, która jest także pieśnią Mojżesza i Baranka.
The beginning and ending that is represented by the various prophetic lines represent the history where God accomplishes His “marvelous works,” and it is the light that is brought out from recognizing what the symbol of “marvelous works” represents that transforms a Laodicean unto a Philadelphia thus becoming a stone in a temple that is being built, as was the Millerite temple built in 46 years leading up to October 22, 1844 when the Lord suddenly came to His temple.
Początek i koniec, ukazane w różnych liniach proroczych, przedstawiają historię, w której Bóg dokonuje swoich „cudownych dzieł”, a światło wynikające ze zrozumienia, co oznacza symbol „cudownych dzieł”, przemienia Laodycejczyka w Filadelfijczyka i sprawia, że staje się on kamieniem w wznoszonej świątyni, tak jak millerycka świątynia była wznoszona przez 46 lat, aż do 22 października 1844 roku, kiedy Pan nagle przyszedł do swojej świątyni.
If so be ye have tasted that the Lord is gracious. To whom coming, as unto a living stone, disallowed indeed of men, but chosen of God, and precious, Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. Wherefore also it is contained in the scripture, Behold, I lay in Sion a chief corner stone, elect, precious: and he that believeth on him shall not be confounded. Unto you therefore which believe he is precious: but unto them which be disobedient, the stone which the builders disallowed, the same is made the head of the corner, And a stone of stumbling, and a rock of offence, even to them which stumble at the word, being disobedient: whereunto also they were appointed. But ye are a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should show forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light: Which in time past were not a people, but are now the people of God: which had not obtained mercy, but now have obtained mercy. 1 Peter 2:3–10.
Jeśli rzeczywiście zakosztowaliście, że Pan jest łaskawy. Zbliżając się do niego, jako do kamienia żywego, wprawdzie przez ludzi odrzuconego, lecz u Boga wybranego i kosztownego, wy też, jak żywe kamienie, budujcie się w dom duchowy, aby stanowić święte kapłaństwo, składać duchowe ofiary, miłe Bogu przez Jezusa Chrystusa. Dlatego też mówi Pismo: Oto kładę na Syjonie kamień węgielny, wybrany, kosztowny; a kto w niego wierzy, nie będzie zawstydzony. Wam więc, którzy wierzycie, jest on cenny; lecz dla nieposłusznych: kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła, i kamieniem potknięcia oraz skałą zgorszenia — dla tych, którzy potykają się o słowo, będąc nieposłuszni; na to też są przeznaczeni. Lecz wy jesteście rodem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem szczególnym, abyście ogłaszali wspaniałe dzieła Tego, który powołał was z ciemności do swego przedziwnego światła; wy, którzy niegdyś nie byliście ludem, teraz zaś jesteście ludem Bożym; którzy nie dostąpiliście miłosierdzia, teraz zaś dostąpiliście miłosierdzia. 1 Piotra 2:3-10.
To be called into His marvelous light identifies when the call is made, for the waymark of 1888, which is aligned by inspiration as the rebellion of Korah in the alpha history of Moses is brought to the last days it aligns with 9/11, when the Laodicean message arrives with the third angel according to inspiration. Laodiceans in prophecy are “blind,” meaning they are in darkness, and the call to come out of darkness began when the Laodicean message arrived in 1856, 1888 and 9/11. At 9/11 the “call out of darkness” was not only a call to understand the light of the angel of Revelation eighteen, but also a call to the hearer into the very history where God’s “marvelous works” will find their perfect fulfillments.
Wezwanie do Jego przedziwnej światłości pozwala rozpoznać, kiedy zostaje ono ogłoszone, gdyż kamień milowy roku 1888, który na mocy natchnienia jest utożsamiony z buntem Koracha w alfa-historii Mojżesza przeniesionej na dni ostatnie, zbiega się z 9/11, kiedy — zgodnie z natchnieniem — wraz z trzecim aniołem przychodzi poselstwo do Laodycei. Laodycejanie w proroctwie są „ślepi”, co oznacza, że znajdują się w ciemności, a wezwanie, by wyjść z ciemności, rozpoczęło się, gdy poselstwo do Laodycei nadeszło w 1856, 1888 i 9/11. W momencie 9/11 wezwanie „wyjdźcie z ciemności” było nie tylko wezwaniem do zrozumienia światła anioła z osiemnastego rozdziału Apokalipsy, lecz także wezwaniem skierowanym do słuchacza, by wszedł w samą tę historię, w której Boże „przedziwne dzieła” znajdą swoje doskonałe wypełnienia.
It has been demonstrated repeatedly over the past three decades that the prophetic definition of the “everlasting gospel” is a history where a prophetic truth is unsealed which initiates a three-step testing process, with two characteristics of distinction in the three tests. The first two tests are different in nature than the third, for the third is a litmus test which demonstrates whether you passed the first and second tests. The other distinction in the everlasting gospel is that you must pass the current test to be involved with the following test.
W ciągu ostatnich trzech dekad wielokrotnie wykazano, że prorocza definicja „wiecznej ewangelii” to historia, w której odpieczętowana zostaje prorocza prawda, co inicjuje trzystopniowy proces testowania, w którym trzy testy mają dwie cechy wyróżniające. Dwa pierwsze testy mają inny charakter niż trzeci, ponieważ trzeci stanowi papierek lakmusowy, który pokazuje, czy przeszedłeś pierwszy i drugi test. Inną cechą wyróżniającą wiecznej ewangelii jest to, że musisz zdać bieżący test, aby móc przystąpić do następnego.
The history of the “marvelous works” is also the history where the “everlasting gospel” reaches its climax, for the hour of judgment that is announced by the first angel and identified as the everlasting gospel finds its perfect fulfillment beginning at 9/11. The judgment that is being warned about for the Millerites was October 22, 1844 when the door closed in the parable of the ten virgins, thus typifying the Sunday law when the door closes again in the parable of the ten virgins. 9/11 is announcing that the hour of God’s executive judgment begins at the Sunday law, just as the Millerites announced that the hour of the investigative judgment began on October 22, 1844.
Historia „cudownych dzieł” jest zarazem historią, w której „ewangelia wieczna” osiąga swój punkt kulminacyjny, ponieważ godzina sądu ogłoszona przez pierwszego anioła i określona jako ewangelia wieczna znajduje swoje doskonałe wypełnienie, począwszy od 11 września. Sąd, przed którym ostrzegano millerytów, przypadał na 22 października 1844 roku, kiedy w przypowieści o dziesięciu pannach zamknęły się drzwi, zapowiadając typologicznie prawo niedzielne, gdy w tej przypowieści drzwi zamkną się ponownie. 11 września zapowiada, że godzina Bożego sądu wykonawczego rozpoczyna się wraz z wprowadzeniem prawa niedzielnego, tak jak milleryci ogłaszali, że godzina sądu badawczego rozpoczęła się 22 października 1844 roku.
From 9/11 unto the Sunday law is a period that is represented as “Gods’ marvelous works,” and just as the foundational stone that becomes “the head of the corner,” and just as the “Pentecostal season,” and just as “Habakkuk chapter two,” and as “the sealing time of the one hundred and forty-four thousand,” and as “the image of the beast testing time,” and as “the everlasting gospel,” and as “the sacred history of 1840 to 1844,” and as the history of “Revelation chapter ten,” and as “the history from Christ’s baptism unto His death.”
Okres od 11 września aż do ustawy niedzielnej to czas, który jest przedstawiany jako "cudowne dzieła bogów", a także jako kamień fundamentu, który staje się "kamieniem węgielnym", jako "okres Pięćdziesiątnicy", jako "rozdział drugi Księgi Habakuka", jako "czas pieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy", jako "czas próby obrazu bestii", jako "ewangelia wieczna", jako "święta historia z lat 1840-1844", jako historia "dziesiątego rozdziału Księgi Objawienia" oraz jako "historia od chrztu Chrystusa aż do Jego śmierci".
The history represented in a fractal by His baptism began the period of 2520 days that ended at the cross. Christ’s baptism represented His death, burial and resurrection which was literally fulfilled at the end of the 1260 days.
Historia przedstawiona w sposób fraktalny poprzez Jego chrzest rozpoczęła okres 2520 dni, który zakończył się na krzyżu. Chrzest Chrystusa symbolizował Jego śmierć, pogrzeb i zmartwychwstanie, które dosłownie wypełniły się na końcu 1260 dni.
When the Holy Spirit descended at Christ’s baptism it typified the descent of the angel of Revelation eighteen on 9/11. 1260 prophetic days later the events symbolized by baptism were literally fulfilled at the cross. The history from the baptism to the cross contains a symbolic alpha history which is fulfilled literally at the end of the period. The alpha and omega histories are fractals of the entire overall history. The history from the baptism to the cross is “God’s marvelous works,” and that history is also represented by “Christ’s baptism” and also by His literal “death, burial and resurrection,” and therefore also by “the baptism of ancient Israel at the Red Sea,” and also by “the baptism of the eight souls during the history of Noah.” All of these periods represent the history of His “marvelous works.”
Kiedy Duch Święty zstąpił podczas chrztu Chrystusa, było to typem zstąpienia anioła z osiemnastego rozdziału Apokalipsy w dniu 11 września. 1260 proroczych dni później wydarzenia symbolizowane przez chrzest zostały dosłownie wypełnione na krzyżu. Historia od chrztu do krzyża zawiera symboliczną historię alfa, która zostaje dosłownie wypełniona na końcu tego okresu. Historie alfa i omega są fraktalami całej historii. Historia od chrztu do krzyża to "Boże cudowne dzieła", a tę historię reprezentuje także "chrzest Chrystusa" oraz Jego dosłowna "śmierć, pogrzeb i zmartwychwstanie", a zatem także "chrzest starożytnego Izraela w Morzu Czerwonym" oraz "chrzest ośmiu dusz w czasach Noego". Wszystkie te okresy przedstawiają historię Jego "cudownych dzieł".
When it comes to the number 8 as a symbol of resurrection it was those eight souls on the ark that are the first mention of the number eight as a symbol, and with the rule of first mention, all the prophetic details are in the first mention. The eight souls are going from the old earth to a new earth, are they not?
Jeśli chodzi o liczbę osiem jako symbol zmartwychwstania, to właśnie osiem dusz na arce stanowi pierwszą wzmiankę o tej liczbie w roli symbolu, a zgodnie z zasadą pierwszej wzmianki wszystkie prorocze szczegóły zawarte są w tej pierwszej wzmiance. Owe osiem dusz przechodzi ze starej ziemi do nowej ziemi, czyż nie?
Those eight souls lived through the time of the rain, but all who refused the warning message of the rain died, correct? The “8” souls that go to the new earth that are represented with the history of the rejected warning message, the closed door, the rain and the new earth went through a dispensational change from the old world to the new world.
Owe osiem dusz przetrwało czas deszczu, ale wszyscy, którzy odrzucili ostrzeżenie przed deszczem, zginęli, prawda? „Osiem” dusz, które idą na nową ziemię, ukazanych w historii odrzuconego ostrzeżenia, zamkniętych drzwi, deszczu i nowej ziemi, przeszło zmianę dyspensacyjną ze starego świata do nowego świata.
The dispensational change that marks the eight souls who are the one hundred and forty-four thousand is the transition from Laodicea unto Philadelphia, which is also the transition from the church militant composed of wheat and tares unto the church triumphant composed of only the first fruit wheat offering that is lifted up as an ensign offering for all the world to see, similar to viewing a lone boat upon stormy waters. Those people are the 8 that is of the 7, and the history of the ark crossing and the Red Sea crossing are both illustrations of His “marvelous works.”
Zmiana dyspensacyjna, która dotyczy ośmiu dusz stanowiących sto czterdzieści cztery tysiące, to przejście od Laodycei do Filadelfii; jest to także przejście od Kościoła wojującego, złożonego z pszenicy i kąkolu, do Kościoła triumfującego, złożonego wyłącznie z pierwocin pszenicy, wzniesionych jak sztandar, aby cały świat mógł je zobaczyć, podobnie jak widok samotnej łodzi na wzburzonych wodach. Ci ludzie są ósemką, która jest z siedmiu, a historia przeprawy arki i przeprawy przez Morze Czerwone są ilustracjami Jego „cudownych dzieł”.
Those souls are they who were resurrected in fulfillment of Revelation 11:11. They are God’s covenant people, represented by their father Abraham who bore the token of the covenant through circumcision that was to take place on the eighth day.
Te dusze to ci, którzy zostali wskrzeszeni w wypełnieniu Objawienia 11:11. Są ludem przymierza Bożego, reprezentowanym przez ich ojca Abrahama, który nosił znak przymierza przez obrzezanie, które miało nastąpić ósmego dnia.
All these lines represent the same period of time, and that period of time begins with the foundations of 9/11 and ends at the Sunday law. 9/11 is the foundation stone and the Sunday law is the cap stone. In the history of rebuilding Jerusalem in the time of Nehemiah and Ezra the foundation was completed during the history of the first decree and the temple itself was finished well before the third decree. In Millerite history the foundations were established in May of 1842 when the 1843 chart was published. The Millerite temple was to be forty-six years in erecting, from 1798 unto 1844. Before October 22, 1844 the Millerite temple was finished, the cap stone being the Midnight Cry. When the Midnight Cry concluded on October 22, 1844 the alpha and third decree of 457 BC had met its counterpart in the omega of 1844. 457 BC as the alpha to the 2300 years and 1844 as the omega. Both the same at one level, for a decree or an angel are both messages, and they both typify the Sunday law, where there will be a decree and where the third angel’s message swells to a loud cry.
Wszystkie te linie przedstawiają ten sam okres, a ten okres zaczyna się od fundamentu 9/11 i kończy się ustawą niedzielną. 9/11 jest kamieniem węgielnym, a ustawa niedzielna kamieniem wieńczącym. W historii odbudowy Jerozolimy za czasów Nehemiasza i Ezdrasza fundament został ukończony w okresie pierwszego dekretu, a sama świątynia została ukończona na długo przed trzecim dekretem. W historii millerystów fundamenty zostały położone w maju 1842 roku, kiedy opublikowano tablicę z 1843 roku. Świątynia millerystów miała być wznoszona przez czterdzieści sześć lat, od 1798 do 1844. Przed 22 października 1844 roku świątynia millerystów była ukończona, a kamieniem wieńczącym był Okrzyk o północy. Kiedy Okrzyk o północy zakończył się 22 października 1844 roku, alfa i trzeci dekret z 457 r. p.n.e. znalazły swój odpowiednik w omedze 1844 roku. 457 r. p.n.e. jako alfa dla 2300 lat, a 1844 jako omega. Oba na pewnym poziomie są tym samym, ponieważ dekret lub anioł są poselstwami, i oba typizują ustawę niedzielną, gdzie będzie dekret i gdzie poselstwo trzeciego anioła rozbrzmi głośnym wołaniem.
From 457 BC until 408 BC, forty-nine years were identified by Daniel as the period of time when the Jews would finish building “the street shall be built again, and the wall, even in troublous times.”
Od 457 r. p.n.e. do 408 r. p.n.e. Daniel wyznaczył czterdzieści dziewięć lat jako okres, w którym Żydzi mieli zakończyć odbudowę: „ulica zostanie ponownie odbudowana i mur, nawet w trudnych czasach”.
Know therefore and understand, that from the going forth of the commandment to restore and to build Jerusalem unto the Messiah the Prince shall be seven weeks, and threescore and two weeks: the street shall be built again, and the wall, even in troublous times. Daniel 9:25.
Zatem wiedz i zrozum, że od chwili wydania rozkazu o przywróceniu i odbudowie Jerozolimy aż do Mesjasza, Księcia, będzie siedem tygodni oraz sześćdziesiąt dwa tygodnie; ulica i mur zostaną ponownie odbudowane, i to w czasach trudnych. Daniela 9:25.
457 BC and 1844 are the alpha and omega to the prophecy of the 2300 years. They both typify the Sunday law, for as an alpha and omega they are the same, and the disappointment of 1844 is aligned by inspiration with the disappointment of the cross. If 1844 typifies the cross, and it does, then its alpha counterpart (457 BC) does so as well. 1844 unto 1863 illustrates the testing process of the third angel. That testing process is represented by the 49 years between the third decree, the Sunday law decree and the finishing of the work of the street and the wall that takes place in troublous time.
457 r. p.n.e. i 1844 r. są alfą i omegą proroctwa o 2300 latach. Oba stanowią typ ustawy niedzielnej, gdyż jako alfa i omega są tym samym, a rozczarowanie roku 1844 zostało przez natchnienie powiązane z rozczarowaniem przy krzyżu. Jeśli rok 1844 typologicznie przedstawia krzyż — a przedstawia — to jego odpowiednik alfa (457 r. p.n.e.) również. Okres od 1844 do 1863 roku ilustruje proces próby trzeciego anioła. Ten proces próby jest przedstawiony przez 49 lat między trzecim dekretem — dekretem o ustawie niedzielnej — a ukończeniem pracy nad ulicą i murem, co ma miejsce w czasie ucisku.
457 BC unto 408 BC is the alpha history of the 2300 years that illustrates the omega history of 1844 unto 1863. Those two histories illustrate the history of the one hundred and forty-four thousand after they are sealed at the Sunday law until human probation closes. The work of the one hundred and forty-four thousand is to call men and women back to the “old paths” which is portrayed by Isaiah as rebuilding the old waste places, and which Jeremiah identifies as the path that leads to the latter rain message. The “wall” is the law of God which the one hundred and forty-four thousand will represent unto the entire world as an ensign. This will take place in the troublous times of the third woe of Islam, for it is Islam that angers the nations. The work and the troublous times continue until Michael stands up.
Okres od 457 r. p.n.e. do 408 r. p.n.e. stanowi historię alfa 2300 lat, która obrazuje historię omega lat 1844–1863. Te dwie historie ilustrują dzieje stu czterdziestu czterech tysięcy po ich zapieczętowaniu w czasie ustawy niedzielnej aż do zamknięcia czasu łaski. Dziełem stu czterdziestu czterech tysięcy jest wzywać mężczyzn i kobiety z powrotem na „dawne ścieżki”, które Izajasz przedstawia jako odbudowę dawnych spustoszeń, a Jeremiasz identyfikuje jako drogę prowadzącą do poselstwa późnego deszczu. „Mur” jest prawem Bożym, które sto czterdzieści cztery tysiące przedstawią całemu światu jako sztandar. Stanie się to w burzliwych czasach trzeciego „biada” islamu, gdyż to islam pobudza narody do gniewu. Dzieło i burzliwe czasy będą trwać aż do chwili, gdy Michał powstanie.
So, if you can see it 457 BC to 408 BC is a prophetic period that began at the third decree and typified a prophetic period that began in 1844 with the arrival of the third angel and ended in 1863, then you can see that their connection with the 2300-year prophecy as either starting point or and ending point identifies them as alpha and omega in relation to each other. The troublous times of Nehemiah illustrate the troublous time leading up to and including the Civil War. The forty-nine-year period in the alpha history represents the 19-year-period in the omega history. That 19-year-period was also represented by the 19 years at the beginning of the 65-year prophecy of Isaiah.
Tak więc, jeśli dostrzegasz, że okres od 457 r. p.n.e. do 408 r. p.n.e. jest proroczym okresem, który rozpoczął się wraz z trzecim dekretem i typologicznie przedstawiał proroczy okres, który zaczął się w 1844 r. wraz z nadejściem trzeciego anioła i zakończył się w 1863 r., to widzisz, że ich powiązanie z 2300-letnim proroctwem, czy to jako punkt początkowy, czy jako punkt końcowy, określa je jako alfę i omegę względem siebie. Burzliwe czasy Nehemiasza ilustrują burzliwy okres poprzedzający i obejmujący wojnę secesyjną. 49-letni okres w historii alfa reprezentuje 19-letni okres w historii omega. Ten 19-letni okres był również reprezentowany przez 19 lat na początku 65-letniego proroctwa Izajasza.
For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. Isaiah 7:8.
Bo głową Syrii jest Damaszek, a głową Damaszku jest Rezyn; i w ciągu sześćdziesięciu pięciu lat Efraim zostanie rozbity, tak że przestanie być ludem. Izajasza 7:8.
Isaiah set forth this prophecy in 742 BC and 19 years later in 723 BC the northern kingdom was carried away into captivity for 2520 years ending in 1798. The 19 years from 742 BC unto 723 BC align with the 19 years from 1844 unto 1863, for the first 19 years is the alpha of this prophecy and the last 19 is the omega. In the history of 19 years wicked king Ahaz was confronted by Isaiah with the message of the latter rain as represented in verse eight as the message of the “seven times.” Ahaz rejected the message, as did Laodicean Millerite Adventism in 1863.
Izajasz przedstawił to proroctwo w 742 r. p.n.e., a dziewiętnaście lat później, w 723 r. p.n.e., północne królestwo zostało uprowadzone do niewoli na 2520 lat, kończących się w 1798 r. Dziewiętnaście lat od 742 r. p.n.e. do 723 r. p.n.e. odpowiada dziewiętnastu latom od 1844 r. do 1863 r., gdyż pierwsze 19 lat jest alfą tego proroctwa, a ostatnie 19 stanowi omegę. W trakcie owych dziewiętnastu lat Izajasz zwrócił się do niegodziwego króla Achaza z poselstwem późnego deszczu, przedstawionym w wersecie ósmym jako poselstwo "siedmiu czasów". Achaz odrzucił to poselstwo, podobnie jak laodycejski adwentyzm millerowski w 1863 r.
During that period, Ahaz’s high priest visited Assyria, brought back the design of their pagan temple, and Ahaz had it constructed in the courtyard of the God’s temple. This line is parallel to the story of the disobedient prophet who was not to return to Judah the same way he came, but did and was deceived by a false and lying prophet, representing the return to apostate Protestant methodology in order to hide from the Millerite understanding of the “seven times” in a classic fulfillment of a dog returning to its own vomit.
W tamtym czasie arcykapłan Achaza odwiedził Asyrię, przywiózł wzór ich pogańskiej świątyni, a Achaz kazał ją wznieść na dziedzińcu świątyni Bożej. To jest równoległe do historii nieposłusznego proroka, który nie miał wracać do Judy tą samą drogą, którą przyszedł, lecz wrócił i został zwiedziony przez fałszywego i kłamliwego proroka, co symbolizuje powrót do odstępczej metodologii protestanckiej, aby ukryć się przed millerowskim rozumieniem "siedmiu czasów", w klasycznym spełnieniu przysłowia, że pies wraca do swoich wymiocin.
This was taking place while a Civil War between the northern kingdom and southern kingdom is getting under way, thus typifying the Civil War in the United States when the period of 19 years was repeated. 742 BC unto 723 BC represents the 19-year-period of 1844 unto 1863, which represents the period from the Sunday law until the close of probation. The history of 9/11 unto the Sunday law is the history of the image of the beast test within the United States that is duplicated in the world image of the beast test beginning at the Sunday law. For this reason, the 19-year periods that represent the Sunday law to the close of probation, also represent the history of 9/11 unto the Sunday law, which is the history of His “marvelous works.”
To działo się w czasie, gdy rozpoczynała się wojna domowa między królestwem północnym a południowym, odzwierciedlając w ten sposób Wojnę secesyjną w Stanach Zjednoczonych, kiedy powtórzył się okres 19 lat. Lata 742–723 p.n.e. odzwierciedlają 19‑letni okres 1844–1863, który z kolei przedstawia czas od prawa niedzielnego do zamknięcia czasu łaski. Historia od 11 września do prawa niedzielnego jest historią próby obrazu bestii w Stanach Zjednoczonych, która zostaje powielona w światowej próbie obrazu bestii rozpoczynającej się wraz z prawem niedzielnym. Z tego powodu 19‑letnie okresy, które przedstawiają czas od prawa niedzielnego do zamknięcia czasu łaski, przedstawiają również historię od 11 września do prawa niedzielnego, która jest historią Jego „cudownych dzieł”.
We will continue in the next article.
Będziemy kontynuować w następnym artykule.
And the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, what is that proverb that ye have in the land of Israel, saying, The days are prolonged, and every vision faileth? Tell them therefore, Thus saith the Lord God; I will make this proverb to cease, and they shall no more use it as a proverb in Israel; but say unto them, The days are at hand, and the effect of every vision. For there shall be no more any vain vision nr flattering divination within the house of Israel. For I am the Lord: I will speak, and the word that I shall speak shall come to pass; it shall be no more prolonged: for in your days, O rebellious house, will I say the word, and will perform it, saith the Lord God.
I doszło mnie słowo Pana, mówiące: Synu człowieczy, cóż to za przysłowie, które macie w ziemi Izraela: „Dni się przeciągają, a każde widzenie zawodzi”? Przeto powiedz im: Tak mówi Pan Bóg: Położę kres temu przysłowiu i nie będą go już używać jako przysłowia w Izraelu; lecz powiedz im: Dni są bliskie i spełnienie każdego widzenia. Bo nie będzie już w domu Izraela próżnego widzenia ani pochlebnej wróżby. Ja bowiem jestem Pan: będę mówił, a słowo, które wypowiem, spełni się; nie będzie już odwlekane; bo za waszych dni, domu buntowniczy, wypowiem słowo i je wykonam — mówi Pan Bóg.
Again the word of the Lord came to me, saying, Son of man, behold, they of the house of Israel say, The vision that he seeth is for many days to come, and he prophesieth of the times that are far off. Therefore say unto them, Thus saith the Lord God; There shall none of my words be prolonged any more, but the word which I have spoken shall be done, saith the Lord God. Ezekiel 12:21–28.
I znowu doszło mnie słowo Pana: Synu człowieczy, oto dom Izraela mówi: Widzenie, które on widzi, dotyczy wielu dni naprzód, i prorokuje o czasach dalekich. Dlatego powiedz im: Tak mówi Pan Bóg: Żadne z moich słów nie będzie już dłużej odwlekane; lecz słowo, które wypowiedziałem, spełni się — mówi Pan Bóg. Ezechiel 12:21–28.