We are currently addressing the prophetic line of the controversies within Advent history that have taken place concerning the various symbols of Rome. We are currently addressing “the daily” in the book of Daniel. That controversy represents a rejection of the foundations of Adventism, the rejection of the authority of the Spirit of Prophecy, and the rejection of the messenger that was chosen by God. Rejecting the work of Miller also represents a rejection of the instruction that had been given to Miller by heavenly angels, who led Miller to his understanding of the message produced by the increase of knowledge when the book of Daniel was unsealed in 1798.
Obecnie zajmujemy się proroczą linią kontrowersji w historii adwentyzmu, które miały miejsce w związku z różnymi symbolami Rzymu. Obecnie omawiamy "ustawiczne" w Księdze Daniela. Ta kontrowersja oznacza odrzucenie fundamentów adwentyzmu, odrzucenie autorytetu Ducha Proroctwa oraz odrzucenie posłańca wybranego przez Boga. Odrzucenie dzieła Millera oznacza również odrzucenie pouczenia, jakie zostało dane Millerowi przez niebiańskich aniołów, którzy doprowadzili go do zrozumienia przesłania, które powstało w wyniku wzrostu poznania, gdy Księga Daniela została odpieczętowana w 1798 roku.
Those that reject the truth identifying the power (pagan Rome) that restrained the papal power from being revealed in Second Thessalonians, manifest that they do not love the truth, and for rejecting the love of truth, they receive a lie. The lie in turn brings strong delusion upon them. The lie is the cause, and the strong delusion they receive is the effect. The lack of love of the truth is their motivation. The lie represents the choice of a pluralistic acceptance of biblical doctrine, as opposed to those who believe in absolute truth. This is why Isaiah’s representation of Paul’s strong delusion is represented as delusions, not simply a delusion. The other class are those who do love the truth, accept the premise of absolute truth, and are identified by Isaiah as those who tremble at God’s word.
Ci, którzy odrzucają prawdę wskazującą na władzę (pogański Rzym), która w Drugim Liście do Tesaloniczan powstrzymywała ujawnienie się władzy papieskiej, okazują, że nie miłują prawdy, a za odrzucenie miłości prawdy otrzymują kłamstwo. Kłamstwo z kolei sprowadza na nich silne zwiedzenie. Kłamstwo jest przyczyną, a silne zwiedzenie, które otrzymują, jest skutkiem. Brak miłości do prawdy jest ich motywacją. Kłamstwo oznacza wybór pluralistycznej akceptacji nauki biblijnej, w przeciwieństwie do tych, którzy wierzą w prawdę absolutną. Dlatego u Izajasza odpowiednik Pawłowego silnego zwiedzenia pojawia się jako zwiedzenia, a nie po prostu jako jedno zwiedzenie. Druga grupa to ci, którzy miłują prawdę, przyjmują założenie prawdy absolutnej i są przez Izajasza określeni jako ci, którzy drżą przed Słowem Bożym.
Thus saith the Lord, The heaven is my throne, and the earth is my footstool: where is the house that ye build unto me? and where is the place of my rest? For all those things hath mine hand made, and all those things have been, saith the Lord: but to this man will I look, even to him that is poor and of a contrite spirit, and trembleth at my word. He that killeth an ox is as if he slew a man; he that sacrificeth a lamb, as if he cut off a dog’s neck; he that offereth an oblation, as if he offered swine’s blood; he that burneth incense, as if he blessed an idol. Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before mine eyes, and chose that in which I delighted not. Hear the word of the Lord, ye that tremble at his word; Your brethren that hated you, that cast you out for my name’s sake, said, Let the Lord be glorified: but he shall appear to your joy, and they shall be ashamed. Isaiah 66:1–5.
Tak mówi Pan: Niebo jest moim tronem, a ziemia podnóżkiem moich stóp. Gdzie jest dom, który mi zbudujecie? I gdzie miejsce mojego spoczynku? Bo to wszystko moja ręka uczyniła i tak wszystko powstało, mówi Pan; lecz spojrzę na tego, który jest ubogi i skruszonego ducha, i który drży przed moim słowem. Kto zabija wołu, jakby zabił człowieka; kto składa w ofierze baranka, jakby obcinał psu kark; kto składa dar ofiarny, jakby ofiarował krew świni; kto pali kadzidło, jakby błogosławił bożkowi. Tak, wybrali własne drogi, a ich dusza ma upodobanie w swoich obrzydliwościach. Ja także wybiorę ich ułudy i sprowadzę na nich ich lęki; bo gdy wołałem, nikt nie odpowiedział; gdy mówiłem, nie słuchali; lecz czynili zło w moich oczach i wybierali to, w czym nie mam upodobania. Słuchajcie słowa Pana, wy, którzy drżycie przed jego słowem: Wasi bracia, którzy was nienawidzą i wykluczają was z powodu mojego imienia, mówią: Niech Pan będzie uwielbiony! Lecz On ukaże się ku waszej radości, a oni się zawstydzą. Izajasza 66:1-5.
Those who tremble at God’s Word are the outcasts of Israel, who in the last days are those who are represented as the ensign.
Ci, którzy drżą przed Słowem Bożym, to wygnańcy Izraela, którzy w dniach ostatecznych są przedstawieni jako sztandar.
And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. Isaiah 11:12.
I wzniesie chorągiew dla narodów, i zgromadzi wygnańców Izraela, i zbierze rozproszonych z Judy z czterech krańców ziemi. Izajasza 11:12.
God identifies that it is He who made the house that the class who are presenting corrupted offerings claim to have made. It is that house they trust in when they proclaim “the temple of the Lord are these.”
Bóg stwierdza, że to On zbudował dom, którego zbudowanie przypisuje sobie grupa składająca skażone ofiary. Właśnie w tym domu pokładają ufność, gdy obwieszczają: "Świątynia Pana — są to."
Stand in the gate of the Lord’s house, and proclaim there this word, and say, Hear the word of the Lord, all ye of Judah, that enter in at these gates to worship the Lord. Thus saith the Lord of hosts, the God of Israel, Amend your ways and your doings, and I will cause you to dwell in this place. Trust ye not in lying words, saying, The temple of the Lord, The temple of the Lord, The temple of the Lord, are these. Jeremiah 7:2–4.
Stań w bramie domu Pana i ogłoś tam to słowo, i powiedz: Słuchajcie słowa Pana, wszyscy z Judy, którzy wchodzicie przez te bramy, aby oddawać cześć Panu. Tak mówi Pan Zastępów, Bóg Izraela: Poprawcie swoje drogi i swoje uczynki, a sprawię, że będziecie mieszkali na tym miejscu. Nie ufajcie kłamliwym słowom, mówiąc: To świątynia Pana, świątynia Pana, świątynia Pana. Jeremiasza 7:2-4.
Those who “trust” in lying words, are those who believe a lie. The house which the Lord built was raised upon the foundation which He also made. The class who refused to answer when God called, chose their own ways and delighted in abominations. They chose “ways,” and “abominations,” in the plural, when Jeremiah stated that there was only one way to walk within.
Ci, którzy „ufają” kłamliwym słowom, są tymi, którzy wierzą kłamstwu. Dom, który Pan zbudował, został wzniesiony na fundamencie, który On również uczynił. Ci, którzy odmówili odpowiedzi, gdy Bóg wołał, wybrali własne drogi i upodobali sobie obrzydliwości. Wybrali „drogi” i „obrzydliwości” w liczbie mnogiej, podczas gdy Jeremiasz stwierdził, że jest tylko jedna droga, po której należy chodzić.
Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Therefore hear, ye nations, and know, O congregation, what is among them. Hear, O earth: behold, I will bring evil upon this people, even the fruit of their thoughts, because they have not hearkened unto my words, nor to my law, but rejected it. To what purpose cometh there to me incense from Sheba, and the sweet cane from a far country? your burnt offerings are not acceptable, nor your sacrifices sweet unto me. Jeremiah 6:16–20.
Tak mówi Pan: Stańcie na drogach i patrzcie, i pytajcie o dawne ścieżki, gdzie jest dobra droga, i chodźcie nią, a znajdziecie odpocznienie dla dusz waszych. Lecz powiedzieli: Nie będziemy nią chodzić. Nadto postawiłem nad wami strażników, mówiąc: Słuchajcie odgłosu trąby. Lecz powiedzieli: Nie będziemy słuchać. Dlatego słuchajcie, narody, i poznaj, o zgromadzenie, co jest pośród nich. Słuchaj, ziemio: oto sprowadzę nieszczęście na ten lud, owoc ich zamysłów, ponieważ nie słuchali moich słów ani mojego prawa, lecz je odrzucili. Na cóż mi kadzidło z Saby i trzcina wonna z dalekiego kraju? Wasze ofiary całopalne nie są mi przyjemne, ani wasze ofiary nie są mi miłe. Jeremiasza 6:16-20.
In chapter fifteen, Jeremiah calls the evil congregation that would not hearken, though they had ears, the “assembly of mockers.” This congregation was given a “watchman” in both the history of the first and second angels’ messages, and again in the history of the third angel, but they refused to walk in the good way, which is the old paths. Instead, they walked in the “ways.” For this reason, Isaiah identifies that God will choose multiple delusions, for they chose a plurality of false paths instead of the absolute way of the old paths. As with Isaiah’s testimony the assembly of mockers’ worship is rejected by the Lord. Sister White directly associates Isaiah’s plurality of delusions with Paul’s strong delusion, and she places it in the context of the rejection of the foundational truths, the foundation which the Lord built and builds His house upon.
W rozdziale piętnastym Jeremiasz nazywa złe zgromadzenie, które nie chciało słuchać, choć miało uszy, „zgromadzeniem szyderców”. Temu zgromadzeniu dany był „strażnik” zarówno w historii pierwszego i drugiego poselstwa anielskiego, jak i ponownie w historii trzeciego anioła, lecz oni odmówili chodzenia dobrą drogą, którą są stare ścieżki. Zamiast tego kroczyli „drogami”. Z tego powodu Izajasz stwierdza, że Bóg wybierze liczne zwiedzenia, gdyż oni wybrali mnogość fałszywych dróg zamiast jedynej drogi starych ścieżek. Zgodnie ze świadectwem Izajasza kult zgromadzenia szyderców zostaje odrzucony przez Pana. Siostra White bezpośrednio wiąże Izajaszową mnogość zwiedzeń z Pawłowym silnym zwiedzeniem i umieszcza to w kontekście odrzucenia prawd podstawowych, fundamentu, na którym Pan zbudował i buduje swój dom.
“One who sees beneath the surface, who reads the hearts of all men, says of those who have had great light: ‘They are not afflicted and astonished because of their moral and spiritual condition.’ Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before Mine eyes, and chose that in which I delighted not.’ ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie,’ because they received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘but had pleasure in unrighteousness.’ Isaiah 66:3, 4; 2 Thessalonians 2:11, 10, 12.
Ten, który widzi to, co kryje się pod powierzchnią, który czyta serca wszystkich ludzi, mówi o tych, którzy otrzymali wielkie światło: 'Nie są udręczeni ani zdumieni z powodu swego moralnego i duchowego stanu.' Tak, wybrali własne drogi, a ich dusza ma upodobanie w swoich ohydach. Ja także wybiorę ich złudzenia i sprowadzę na nich ich lęki; bo gdy wołałem, nikt nie odpowiadał; gdy mówiłem, nie słuchali; lecz czynili zło w Moich oczach i wybierali to, w czym nie miałem upodobania.' 'Bóg ześle im silne zwiedzenie, aby uwierzyli kłamstwu', ponieważ 'nie przyjęli miłości prawdy, aby mogli być zbawieni', 'lecz upodobali sobie niesprawiedliwość.' Izajasza 66:3, 4; 2 Tesaloniczan 2:11, 10, 12.
“The heavenly Teacher inquired: ‘What stronger delusion can beguile the mind than the pretense that you are building on the right foundation and that God accepts your works, when in reality you are working out many things according to worldly policy and are sinning against Jehovah? Oh, it is a great deception, a fascinating delusion, that takes possession of minds when men who have once known the truth, mistake the form of godliness for the spirit and power thereof; when they suppose that they are rich and increased with goods and in need of nothing, while in reality they are in need of everything.’
Niebiański Nauczyciel zapytał: „Cóż może bardziej omamić umysł niż mniemanie, że budujesz na właściwym fundamencie i że Bóg przyjmuje twoje uczynki, podczas gdy w rzeczywistości prowadzisz wiele spraw zgodnie z zasadami tego świata i grzeszysz przeciwko Jehowie? Och, to wielkie oszustwo, urzekające złudzenie, które zawłada umysłami, gdy ludzie, którzy niegdyś poznali prawdę, mylą formę pobożności z jej duchem i mocą; gdy mniemają, że są bogaci, obfitują w dobra i niczego nie potrzebują, podczas gdy w rzeczywistości potrzebują wszystkiego.”
“God has not changed toward His faithful servants who are keeping their garments spotless. But many are crying, ‘Peace and safety,’ while sudden destruction is coming upon them. Unless there is thorough repentance, unless men humble their hearts by confession and receive the truth as it is in Jesus, they will never enter heaven. When purification shall take place in our ranks, we shall no longer rest at ease, boasting of being rich and increased with goods, in need of nothing.
Bóg nie zmienił swego stosunku do swoich wiernych sług, którzy zachowują swoje szaty nieskalane. Lecz wielu woła: „Pokój i bezpieczeństwo”, podczas gdy nadchodzi na nich nagła zagłada. Jeśli nie nastąpi gruntowne nawrócenie, jeśli ludzie nie uniżą swoich serc przez wyznanie i nie przyjmą prawdy takiej, jaka jest w Jezusie, nigdy nie wejdą do nieba. Gdy nastąpi oczyszczenie w naszych szeregach, nie będziemy już spoczywać w samozadowoleniu, chełpiąc się, że jesteśmy bogaci i opływamy w dobra, niczego nie potrzebując.
“Who can truthfully say: ‘Our gold is tried in the fire; our garments are unspotted by the world’? I saw our Instructor pointing to the garments of so-called righteousness. Stripping them off, He laid bare the defilement beneath. Then He said to me: ‘Can you not see how they have pretentiously covered up their defilement and rottenness of character? ‘How is the faithful city become an harlot!’ My Father’s house is made a house of merchandise, a place whence the divine presence and glory have departed! For this cause there is weakness, and strength is lacking.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.
"Kto może szczerze powiedzieć: 'Nasze złoto jest wypróbowane w ogniu; nasze szaty są nieskalane światem'? Pokazano mi naszego Nauczyciela, który wskazywał na szaty rzekomej sprawiedliwości. Zdzierając je, obnażył skalanie pod spodem. Potem powiedział do mnie: 'Czyż nie widzisz, jak obłudnie przykryli swoje skalanie i zgniliznę charakteru? "Jakże miasto wierne stało się nierządnicą!" Dom mego Ojca stał się domem handlu, miejscem, z którego odeszły Boża obecność i chwała! Z tego powodu panuje słabość i brakuje mocy.'" Świadectwa, tom 8, 249, 250.
In the passage, Jeremiah’s assembly of mockers is identified as Laodiceans, who are foolish virgins.
W tym fragmencie zgromadzenie szyderców Jeremiasza zostaje zidentyfikowane jako Laodycejczycy, którzy są głupimi pannami.
“The state of the Church represented by the foolish virgins, is also spoken of as the Laodicean state.” Review and Herald, August 19, 1890.
"Stan Kościoła przedstawiony przez panny nieroztropne jest także określany jako stan laodycejski." Review and Herald, 19 sierpnia 1890.
The foolish virgins manifest their lack of oil at the arrival of the Midnight Cry, when they receive a delusion that aligns with their own previous choice of which way to take, while rejecting Jeremiah’s old paths. The old paths are where rest and refreshing are to be found, and the rest and refreshing is the latter rain.
Głupie panny ujawniają swój brak oliwy wraz z nadejściem wołania o północy, gdy ulegają zwiedzeniu odpowiadającemu ich wcześniejszemu wyborowi drogi, odrzucając stare ścieżki Jeremiasza. Stare ścieżki są miejscem, gdzie można znaleźć odpoczynek i odświeżenie, a tym odpoczynkiem i odświeżeniem jest późny deszcz.
“I was pointed down to the time when the third angel’s message was closing. The power of God had rested upon His people; they had accomplished their work and were prepared for the trying hour before them. They had received the latter rain, or refreshing from the presence of the Lord, and the living testimony had been revived. The last great warning had sounded everywhere, and it had stirred up and enraged the inhabitants of the earth who would not receive the message.” Early Writings, 279.
„Zwrócono moją uwagę na czas, gdy poselstwo trzeciego anioła dobiegało końca. Moc Boża spoczęła na Jego ludzie; dokończył on swego dzieła i był przygotowany na czekającą go godzinę próby. Otrzymał późny deszcz, czyli orzeźwienie od oblicza Pana, a żywe świadectwo zostało ożywione. Ostatnie wielkie ostrzeżenie rozbrzmiało wszędzie i poruszyło oraz rozgniewało mieszkańców ziemi, którzy nie chcieli przyjąć poselstwa.” Wczesne pisma, 279.
It is during the outpouring of the Holy Spirit that the strong delusion is poured out upon the foolish Laodicean virgins who do not love the truth, and therefore chose a lie to believe instead of the truth. The rejection of the truth is equated with rejecting the law, for God’s law is embodied in His prophetic rules.
Podczas wylania Ducha Świętego silne zwiedzenie zostaje wylane na głupie panny laodycejskie, które nie miłują prawdy i dlatego wybrały kłamstwo, aby uwierzyć kłamstwu zamiast prawdzie. Odrzucenie prawdy jest równoznaczne z odrzuceniem prawa, gdyż Boże prawo jest wyrażone w Jego proroczych zasadach.
“Revelation is not the creation or invention of something new, but the manifestation of what was, until revealed, unknown to human beings. The great and eternal truths contained in the gospel are revealed through diligent searching and humbling of ourselves before God. The divine Teacher leads the mind of the humble seeker for truth; and by the Holy Spirit’s guidance, the truths of the Word are made known to him. And there can be no more certain and efficient way of knowledge than in being thus guided. The promise of the Saviour was, ‘When he, the Spirit of truth, is come, he will guide you into all truth.’ It is through the impartation of the Holy Spirit that we are made to understand the Word of God.
Objawienie nie jest tworzeniem ani wynajdywaniem czegoś nowego, lecz ujawnieniem tego, co aż do chwili objawienia pozostawało ludziom nieznane. Wielkie i wieczne prawdy zawarte w ewangelii są objawiane poprzez gorliwe poszukiwanie i uniżenie się przed Bogiem. Boski Nauczyciel prowadzi umysł pokornego poszukiwacza prawdy; a dzięki prowadzeniu Ducha Świętego prawdy Słowa zostają mu objawione. I nie ma pewniejszej ani skuteczniejszej drogi do poznania niż bycie w ten sposób prowadzonym. Obietnica Zbawiciela brzmiała: 'Gdy przyjdzie On, Duch prawdy, wprowadzi was we wszelką prawdę.' To dzięki darowi Ducha Świętego zostajemy doprowadzeni do zrozumienia Słowa Bożego.
“The psalmist writes, ‘Wherewithal shall a young man cleanse his way? by taking heed thereto according to thy word. With my whole heart have I sought thee: O let me not wander from thy commandments. . . . Open thou mine eyes, that I may behold wondrous things out of thy law.’
"Psalmista pisze: 'Jak młodzieniec oczyści swoją drogę? Przez przestrzeganie jej zgodnie z Twoim słowem. Całym sercem Cię szukałem: nie daj mi zbłądzić od Twoich przykazań. . . . Otwórz moje oczy, abym ujrzał cudowne rzeczy z Twojego prawa.'"
“We are admonished to seek for the truth as for hid treasure. The Lord opens the understanding of the true seeker after truth; and the Holy Spirit enables him to grasp the truths of revelation. This is what the psalmist means when he asks that his eyes may be opened to behold wondrous things out of the law. When the soul pants after the excellencies of Jesus Christ, the mind is enabled to grasp the glories of the better world. Only by the aid of the divine Teacher can we understand the truths of the Word of God. In Christ’s school we learn to be meek and lowly because there is given to us an understanding of the mysteries of godliness.” Sabbath School Worker, December 1, 1909.
Jesteśmy napominani, aby szukać prawdy jak ukrytego skarbu. Pan otwiera umysł prawdziwego poszukiwacza prawdy, a Duch Święty uzdalnia go do uchwycenia prawd objawienia. To właśnie ma na myśli psalmista, gdy prosi, by jego oczy zostały otwarte, aby mógł oglądać cudowne rzeczy w Prawie. Gdy dusza łaknie wspaniałości Jezusa Chrystusa, umysł zostaje uzdolniony do pojęcia chwał lepszego świata. Tylko przy pomocy Boskiego Nauczyciela możemy zrozumieć prawdy Słowa Bożego. W szkole Chrystusa uczymy się cichości i pokory, ponieważ jest nam dane zrozumienie tajemnic pobożności. Sabbath School Worker, 1 grudnia 1909.
To reject the message or the methodology of the latter rain is to reject the law of God. When Jeremiah stated that “they have not hearkened unto my words, nor to my law, but rejected it,” he is agreeing with Hosea.
Odrzucenie poselstwa lub metodyki późnego deszczu jest odrzuceniem prawa Bożego. Gdy Jeremiasz stwierdził: "Nie słuchali moich słów ani mojego prawa, lecz je odrzucili", zgadza się z Ozeaszem.
My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. Hosea 4:6.
Mój lud ginie z powodu braku poznania; ponieważ odrzuciłeś poznanie, i ja cię odrzucę, abyś nie był dla mnie kapłanem; skoro zapomniałeś prawa swego Boga, i ja zapomnę o twoich dzieciach. Ozeasz 4:6.
The knowledge the foolish reject is the increase of knowledge, identified by Daniel as occurring at the time of the end. At the time of the end in 1798, and then again at the time of the end in 1989, there was an increase of knowledge that was formalized by the messenger which God chose to employ as He erected the foundation for each of those two parallel generations. Those foundational truths were organized by certain biblical rules which were revealed to the chosen messengers of their respective histories, and those foundational truths are Jeremiah’s old paths, and they are the truths which ultimately represent the oil of the midnight and the loud cry messages. The latter rain, produces the Midnight Cry message in the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and thereafter produces the loud cry message in the history of the gathering of God’s other flock that is still in Babylon. The latter rain is both a message and the methodology that produces the message. Daniel’s increase of knowledge initiates a three-step testing process.
Wiedza, którą głupi odrzucają, to wzrost poznania, który Daniel zidentyfikował jako mający nastąpić w czasie końca. W czasie końca w 1798 roku, a następnie ponownie w czasie końca w 1989 roku, nastąpił wzrost poznania, który został sformalizowany przez posłańca, którego Bóg postanowił użyć, gdy wznosił fundament dla każdego z tych dwóch równoległych pokoleń. Te prawdy fundamentalne zostały uporządkowane według pewnych biblijnych zasad, które zostały objawione wybranym posłańcom w ich odpowiednich dziejach, a te prawdy fundamentalne to stare ścieżki Jeremiasza i są to prawdy, które ostatecznie reprezentują olej przesłań Wołania o Północy i Głośnego Wołania. Deszcz późny przynosi przesłanie Wołania o Północy w historii opieczętowania stu czterdziestu czterech tysięcy, a następnie przynosi przesłanie Głośnego Wołania w historii gromadzenia innego stada Boga, które wciąż jest w Babilonie. Deszcz późny jest zarówno przesłaniem, jak i metodologią, która to przesłanie wytwarza. Wzrost poznania, o którym mówi Daniel, zapoczątkowuje trzystopniowy proces próby.
And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.
I powiedział: Idź, Danielu, bo te słowa pozostaną zamknięte i zapieczętowane aż do czasu końca. Wielu zostanie oczyszczonych, wybielonych i wypróbowanych; lecz bezbożni będą postępować bezbożnie; i żaden z bezbożnych nie zrozumie, lecz mądrzy zrozumieją. Daniel 12:9, 10.
Daniel’s wicked are Matthew’s foolish virgins who choose to retain their Laodicean condition. Their condition is manifested in the third step of Daniel’s three tests, when both the wise and wicked are tried. The final test is where judgment is executed, and both classes manifest whether they have the oil.
Niegodziwi u Daniela to nieroztropne panny u Mateusza, które postanawiają zachować swój laodycejski stan. Ich stan ujawnia się w trzecim etapie trzech prób Daniela, gdy zarówno mądrzy, jak i niegodziwi są poddani próbie. Ostateczna próba to moment, w którym wykonywany jest sąd, i obie grupy ujawniają, czy mają oliwę.
“Again these parables teach that there is to be no probation after the judgment. When the work of the gospel is completed, there immediately follows the separation between the good and the evil, and the destiny of each class is forever fixed.” Christ’s Object Lessons, 123.
„Ponownie te przypowieści uczą, że po sądzie nie będzie już czasu próby. Gdy dzieło ewangelii zostanie zakończone, natychmiast następuje oddzielenie dobrych od złych, a los każdej z grup zostaje na zawsze przesądzony.” Christ's Object Lessons, 123.
The manifestation of character at the third test identifies the worshippers as either a foolish Laodicean or a wise Philadelphian. The final test is accomplished in conjunction with the latter rain message, which has been brought to light by the methodology of the latter rain. To reject the methodology of the latter rain places a soul in the position where they cannot understand the message of the latter rain. The message and methodology are identified by Isaiah as the final test.
Przejaw charakteru podczas trzeciej próby określa, czy czciciele są głupimi Laodycejczykami, czy mądrymi Filadelfianami. Ostateczna próba dokonuje się w połączeniu z poselstwem późnego deszczu, które zostało wydobyte na światło dzienne dzięki metodologii późnego deszczu. Odrzucenie metodologii późnego deszczu stawia duszę w położeniu, w którym nie może ona zrozumieć poselstwa późnego deszczu. Izajasz identyfikuje poselstwo i metodologię jako ostateczną próbę.
Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts. For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little: For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Wherefore hear the word of the Lord, ye scornful men, that rule this people which is in Jerusalem. Because ye have said, We have made a covenant with death, and with hell are we at agreement; when the overflowing scourge shall pass through, it shall not come unto us: for we have made lies our refuge, and under falsehood have we hid ourselves: Therefore thus saith the Lord God, Behold, I lay in Zion for a foundation a stone, a tried stone, a precious corner stone, a sure foundation: he that believeth shall not make haste. Judgment also will I lay to the line, and righteousness to the plummet: and the hail shall sweep away the refuge of lies, and the waters shall overflow the hiding place. And your covenant with death shall be disannulled, and your agreement with hell shall not stand; when the overflowing scourge shall pass through, then ye shall be trodden down by it. Isaiah 28:9–18.
Kogo ma uczyć poznania? I kogo ma nauczyć rozumienia nauki? Czy tych, którzy są odstawieni od mleka i odciągnięci od piersi? Bo nakaz na nakaz, nakaz na nakaz; linia na linię, linia na linię; tu trochę i tam trochę. Albowiem jąkającymi wargami i innym językiem przemówi do tego ludu. Do których powiedział: To jest odpoczynek, którym możecie dać wytchnienie zmęczonemu; i to jest pokrzepienie — lecz nie chcieli słuchać. Ale słowo Pana stało się dla nich: nakaz na nakaz, nakaz na nakaz; linia na linię, linia na linię; tu trochę i tam trochę — aby poszli, i upadli wstecz, i zostali rozbici, i usidleni, i pojmani. Przeto słuchajcie słowa Pana, szydercy, którzy rządzicie tym ludem, który jest w Jerozolimie. Ponieważ mówicie: Zawarliśmy przymierze ze śmiercią, a z Szeolem mamy układ; gdy przejdzie bicz zalewający, nie przyjdzie do nas, bo uczyniliśmy z kłamstwa nasze schronienie i pod fałszem się ukryliśmy. Dlatego tak mówi Pan Bóg: Oto kładę na Syjonie jako fundament kamień, kamień wypróbowany, kosztowny kamień węgielny, niezawodny fundament; kto wierzy, nie będzie się śpieszył. I uczynię sąd linią mierniczą, a sprawiedliwość pionem; grad zmiecie schronienie kłamstwa, a wody zaleją kryjówkę. A wasze przymierze ze śmiercią będzie unieważnione i wasz układ z Szeolem nie ostoi się; gdy przejdzie bicz zalewający, wówczas zostaniecie nim stratowani. Izajasza 28:9-18.
The “overflowing scourge” of Bible prophecy is the progressive Sunday law crisis which begins at the soon-coming Sunday law in the United States. Those foolish, wicked Laodiceans who do not possess the “love of the truth,” and therefore reject the increase of knowledge, believe the “overflowing scourge” will “not come” upon them, for among other things, they chose to accept a false definition of a symbol of Rome in Bible prophecy. In doing so, they produced a false prophetic model based upon their own prophetic foundation. Their foundation is built upon sand, which represents a multitude of tiny crushed rocks. The foundation of the wise is built upon the singular Rock.
„Przewalający się bicz” w proroctwie biblijnym to postępujący kryzys prawa niedzielnego, który rozpoczyna się od wkrótce nadchodzącego w Stanach Zjednoczonych prawa niedzielnego. Ci głupi, nikczemni Laodycejczycy, którzy nie mają „miłości do prawdy”, a więc odrzucają pomnożenie poznania, wierzą, że „przewalający się bicz” „nie przyjdzie” na nich, gdyż między innymi zdecydowali się przyjąć fałszywą definicję symbolu Rzymu w proroctwach biblijnych. W ten sposób stworzyli fałszywy model proroczy, oparty na własnym fundamencie proroczym. Ich fundament jest zbudowany na piasku, który symbolizuje mnóstwo drobnych, pokruszonych kamieni. Fundament mądrych jest zbudowany na jedynej Skale.
According to the grace of God which is given unto me, as a wise masterbuilder, I have laid the foundation, and another buildeth thereon. But let every man take heed how he buildeth thereupon. For other foundation can no man lay than that is laid, which is Jesus Christ. Now if any man build upon this foundation gold, silver, precious stones, wood, hay, stubble; Every man’s work shall be made manifest: for the day shall declare it, because it shall be revealed by fire; and the fire shall try every man’s work of what sort it is. 1 Corinthians 3:10–13.
Według łaski Bożej, która została mi dana, jako mądry budowniczy położyłem fundament, a inny na nim buduje. Niech jednak każdy uważa, jak na nim buduje. Nikt bowiem nie może położyć innego fundamentu niż ten, który jest położony, a którym jest Jezus Chrystus. A jeśli ktoś na tym fundamencie buduje: złoto, srebro, drogocenne kamienie, drewno, siano, słomę; dzieło każdego stanie się jawne; dzień to ukaże, bo w ogniu zostanie objawione, a ogień wypróbuje dzieło każdego, jakie jest. 1 List do Koryntian 3:10-13.
The false foundations are contrasted with the true foundation, which is Christ Jesus—the Rock. The true or false foundation is revealed in the final of Daniel’s three tests. It is “revealed by fire”—the fire of the Messenger of the Covenant, who will suddenly come to His temple. Then a class is manifested who have made a covenant with death, and a class is manifested who have made a covenant of life.
Fałszywe fundamenty są przeciwstawione prawdziwemu fundamentowi, którym jest Chrystus Jezus — Opoka. Prawdziwy lub fałszywy fundament zostaje ujawniony w ostatniej z trzech prób Daniela. Jest on „objawiony przez ogień” — ogniem Posłańca Przymierza, który nagle przyjdzie do swojej świątyni. Wtedy objawia się grupa, która zawarła przymierze ze śmiercią, oraz grupa, która zawarła przymierze życia.
Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. And I will come near to you to judgment; and I will be a swift witness against the sorcerers, and against the adulterers, and against false swearers, and against those that oppress the hireling in his wages, the widow, and the fatherless, and that turn aside the stranger from his right, and fear not me, saith the Lord of hosts. Malachi 3:1–5.
Oto poślę mojego posłańca, a on przygotuje drogę przede Mną; i nagle przybędzie do swojej świątyni Pan, którego wy szukacie, anioł przymierza, w którym macie upodobanie; oto przyjdzie, mówi Pan Zastępów. Lecz któż zniesie dzień Jego przyjścia? I któż się ostoi, gdy się ukaże? Albowiem On jest jak ogień złotnika i jak ług foluszników. Zasiądzie więc, aby przetapiać i oczyszczać srebro; i oczyści synów Lewiego, i przetopi ich jak złoto i srebro, aby składali Panu ofiarę w sprawiedliwości. Wtedy ofiara Judy i Jeruzalemu będzie miła Panu, jak za dawnych dni i jak za lat starożytnych. I zbliżę się do was na sąd; i będę szybkim świadkiem przeciw czarownikom, przeciw cudzołożnikom i przeciw krzywoprzysięzcom, przeciw tym, którzy uciskają najemnika w jego zapłacie, krzywdzą wdowę i sierotę, pozbawiają przybysza jego prawa, a Mnie się nie boją, mówi Pan Zastępów. Malachiasza 3:1-5.
The Messenger of the Covenant comes near in judgment when the testing process of Daniel reaches the third test, and the wise and wicked are tried. The three-step testing process of Daniel begins at the time of the end, when the book of Daniel is unsealed and knowledge is increased. The increase of knowledge is brought into clarity through the work of the chosen messenger who sounds a trumpet. That messenger is addressed by Malachi as the “messenger” that “prepares the way” before the arrival of the Messenger of the Covenant who reveals by fire who has entered into covenant with Him, or who chose to make a covenant with death. In Millerite history Christ came suddenly to His temple on October 22, 1844, a waymark which prefigures the soon-coming Sunday law.
Posłaniec Przymierza zbliża się na sąd, gdy proces próby z Księgi Daniela dochodzi do trzeciej próby, a mądrzy i niegodziwi są poddani próbie. Trzyetapowy proces próby z Księgi Daniela rozpoczyna się w czasie końca, gdy Księga Daniela zostaje odpieczętowana, a wiedza się zwiększa. Zwiększenie wiedzy zostaje wyjaśnione przez dzieło wybranego posłańca, który zatrąbia. Tego posłańca Malachiasz określa jako „posłańca”, który „przygotowuje drogę” przed przyjściem Posłańca Przymierza, który ogniem objawia, kto wszedł z Nim w przymierze, a kto wybrał zawarcie przymierza ze śmiercią. W historii millerystów Chrystus niespodziewanie przyszedł do swojej świątyni 22 października 1844 roku, co jest kamieniem milowym zapowiadającym rychłe nadejście ustawy niedzielnej.
“The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.
"Przyjście Chrystusa jako naszego arcykapłana do miejsca najświętszego, w celu oczyszczenia świątyni, ukazane w Daniela 8:14; przyjście Syna Człowieczego do Sędziwego, przedstawione w Daniela 7:13; oraz przyjście Pana do Jego świątyni, przepowiedziane przez Malachiasza, są opisami tego samego wydarzenia; a jest to także przedstawione przez przyjście oblubieńca na wesele, opisane przez Chrystusa w przypowieści o dziesięciu pannach, u Mateusza 25." Wielki bój, 426.
The final of Daniel’s three tests occurs at the soon-coming Sunday law, when the Messenger of the Covenant arrives to reveal by fire who has made a covenant with life or death which is placed in the context of the Levites. When Malachi describes Matthew’s wise and foolish virgins, who are John’s Laodiceans and Philadelphians, and Daniel’s wise and wicked, both groups are tested by fire, and they then manifest who is, or who is not, a Levite.
Ostatnia z trzech prób Daniela przypada na zbliżające się prawo niedzielne, gdy przybędzie Posłaniec Przymierza, aby przez ogień objawić, kto zawarł przymierze z życiem lub ze śmiercią, co jest osadzone w kontekście lewitów. Gdy Malachiasz opisuje mądre i głupie panny u Mateusza, które u Jana są Laodycejczykami i Filadelfianami, a u Daniela — mądrymi i niegodziwymi, obie grupy są doświadczane ogniem, a wtedy ujawnia się, kto jest, a kto nie jest, lewitą.
The Levites are the symbol of those who stood faithfully in the two rebellions of the golden calves. The first rebellion being that of Aaron, and the second being the rebellion of Jeroboam. In both illustrations the Levites represented the faithful, and both illustrations provide two witnesses of the faithfulness of a group represented by the Levites at the soon coming Sunday law. Aaron made a golden calf. Gold is the symbol of Babylon, and a calf is an image of a beast. He then ordained a feast and the foolish people danced naked around the calf. All their rebellion was premised and motivated in their rejection of Moses, the chosen messenger.
Lewici są symbolem tych, którzy stali wiernie w obliczu dwóch buntów związanych ze złotymi cielcami. Pierwszym był bunt Aarona, a drugim bunt Jeroboama. W obu ilustracjach Lewici reprezentowali wiernych, a obie ilustracje dostarczają dwóch świadków wierności grupy reprezentowanej przez Lewitów wobec wkrótce nadchodzącej ustawy niedzielnej. Aaron uczynił złotego cielca. Złoto jest symbolem Babilonu, a cielec jest obrazem bestii. Następnie ustanowił święto i nierozumny lud tańczył nago wokół cielca. Cały ich bunt miał swoje podstawy i motywację w odrzuceniu Mojżesza, wybranego posłańca.
And Moses said unto Aaron, What did this people unto thee, that thou hast brought so great a sin upon them? And Aaron said, Let not the anger of my lord wax hot: thou knowest the people, that they are set on mischief. For they said unto me, Make us gods, which shall go before us: for as for this Moses, the man that brought us up out of the land of Egypt, we wot not what is become of him. And I said unto them, Whosoever hath any gold, let them break it off. So they gave it me: then I cast it into the fire, and there came out this calf. And when Moses saw that the people were naked; (for Aaron had made them naked unto their shame among their enemies:) Then Moses stood in the gate of the camp, and said, Who is on the Lord’s side? let him come unto me. And all the sons of Levi gathered themselves together unto him. And he said unto them, Thus saith the Lord God of Israel, Put every man his sword by his side, and go in and out from gate to gate throughout the camp, and slay every man his brother, and every man his companion, and every man his neighbour. And the children of Levi did according to the word of Moses: and there fell of the people that day about three thousand men. Exodus 32:21–28.
A Mojżesz rzekł do Aarona: Co ci uczynił ten lud, że sprowadziłeś na nich tak wielki grzech? A Aaron rzekł: Niech nie rozpala się gniew mojego pana; ty znasz ten lud: skłonny jest do zła. Bo rzekli do mnie: Uczyń nam bogów, którzy będą iść przed nami; bo co do tego Mojżesza, męża, który wyprowadził nas z ziemi Egiptu, nie wiemy, co się z nim stało. I rzekłem do nich: Kto ma złoto, niech je zdejmie. Dali mi je; wrzuciłem je więc do ognia i wyszło to cielę. A gdy Mojżesz zobaczył, że lud był rozpasany (bo Aaron ich rozpuścił, ku ich hańbie wśród ich wrogów), wtedy Mojżesz stanął w bramie obozu i rzekł: Kto jest po stronie Pana, niech przyjdzie do mnie. I zgromadzili się przy nim wszyscy synowie Lewiego. I rzekł do nich: Tak mówi Pan, Bóg Izraela: Niech każdy przypasze swój miecz do boku i przechodźcie tam i z powrotem od bramy do bramy po całym obozie, i niech każdy zabije swego brata, każdy swego towarzysza i każdy swego bliźniego. I synowie Lewiego uczynili według słowa Mojżesza; i padło z ludu tego dnia około trzech tysięcy mężów. Wyjścia 32:21-28.
Those who danced were Laodiceans who manifested the “shame of their nakedness,” which is the warning of the sixth plague, a warning of the necessity to correctly understand the threefold makeup of modern Rome as the dragon, the beast and the false prophet. That warning sharply contradicts Uriah Smith’s private interpretation that destroyed the truths associated with the six plague and Armageddon.
Ci, którzy tańczyli, byli Laodycejczykami, którzy ujawnili „hańbę swojej nagości”, co jest ostrzeżeniem szóstej plagi, ostrzeżeniem o konieczności właściwego zrozumienia potrójnej struktury współczesnego Rzymu: smoka, bestii i fałszywego proroka. Ta przestroga wyraźnie przeczy prywatnej interpretacji Uriaha Smitha, która zniszczyła prawdy związane z szóstą plagą i Armagedonem.
Those who manifested their Laodicean condition had rejected the authority of the chosen messenger and manifested the same confused understanding as those who choose to identify the satanic symbol of “the daily” as the godly symbol of Christ’s sanctuary ministry. They attributed their deliverance to a symbolic god, but the god they chose to worship was a symbol of the god of Egypt, and Egypt is a symbol of the dragon. As with Laodicean Adventism they rejected the truth that “the daily” is a symbol of pagan Rome, the dragon, and identified the satanic symbol as a symbol of Christ.
Ci, którzy ujawnili swój laodycejski stan, odrzucili autorytet wybranego posłańca i przejawili takie samo mętne zrozumienie jak ci, którzy decydują się utożsamiać szatański symbol „the daily” z Bożym symbolem służby Chrystusa w sanktuarium. Przypisywali swoje wybawienie symbolicznemu bogu, lecz bóg, którego postanowili czcić, był symbolem boga Egiptu, a Egipt jest symbolem smoka. Podobnie jak laodycejski adwentyzm odrzucili prawdę, że „the daily” jest symbolem pogańskiego Rzymu, smoka, i utożsamili ten szatański symbol z symbolem Chrystusa.
Son of man, set thy face against Pharaoh king of Egypt, and prophesy against him, and against all Egypt: Speak, and say, Thus saith the Lord God; Behold, I am against thee, Pharaoh king of Egypt, the great dragon that lieth in the midst of his rivers, which hath said, My river is mine own, and I have made it for myself. Ezekiel 29:2, 3.
Synu człowieczy, zwróć swoje oblicze przeciw faraonowi, królowi Egiptu, i prorokuj przeciw niemu i przeciw całemu Egiptowi: Mów i powiedz: Tak mówi Pan Bóg; Oto jestem przeciwko tobie, faraonie, królu Egiptu, wielki smoku, który leży pośród swoich rzek, który powiedział: Moja rzeka należy do mnie, i ja ją dla siebie uczyniłem. Ezechiel 29:2, 3.
Aaron’s rebels believed the lie that a symbol of the dragon, represented by the golden calf was the god that had delivered them from the bondage of Egypt. Laodicean Adventism believes the lie that a symbol of pagan Rome (the dragon), represented by “the daily,” is a symbol of Christ whose work is to deliver men from the bondage of sin in His ministry in the heavenly sanctuary. They also rejected the chosen messenger, as did Laodicean Adventism in the controversy over the symbolism of “the daily.”
Buntownicy pod wodzą Aarona uwierzyli w kłamstwo, że symbol smoka, przedstawiony przez złotego cielca, był bogiem, który wyzwolił ich z niewoli Egiptu. Adwentyzm laodycejski wierzy w kłamstwo, że symbol pogańskiego Rzymu (smoka), reprezentowany przez "the daily", jest symbolem Chrystusa, którego dziełem jest wyzwalanie ludzi z niewoli grzechu w Jego posłudze w niebiańskiej świątyni. Odrzucili również wybranego posłańca, tak jak uczynił to adwentyzm laodycejski w sporze o symbolikę "the daily".
In the first generation (1844 to 1888) of Laodicean Adventism, they rejected Miller’s work in identifying the seven times. In the second generation (1888 to 1919) they began the process of rejecting the truth of “the daily.” In their third generation (1919 to 1957) they had reverted to the understanding of apostate Protestantism that the robbers of thy people is Antiochus Epiphanes. On September 11, 2001 they rejected the role of Islam in Bible prophecy when the third woe arrived on that date. Each of those four truths were upheld by Miller and are represented upon Habakkuk’s two tables, and each are foundational truths attributed to the work of Miller, who Sister White calls the “chosen one.”
W pierwszym pokoleniu (1844–1888) adwentyzmu laodycejskiego odrzucili dzieło Millera dotyczące identyfikacji „siedmiu czasów”. W drugim pokoleniu (1888–1919) rozpoczęli proces odrzucania prawdy o „ustawicznym”. W trzecim pokoleniu (1919–1957) powrócili do rozumienia odstępczego protestantyzmu, według którego „gwałtownicy twojego ludu” to Antioch Epifanes. 11 września 2001 r. odrzucili rolę islamu w proroctwach biblijnych, gdy tego dnia nadeszło „trzecie biada”. Wszystkie te cztery prawdy podtrzymywał Miller i są one przedstawione na dwóch tablicach Habakuka, a każda z nich jest prawdą fundamentalną przypisywaną dziełu Millera, którego Siostra White nazywa „wybranym”.
Jeroboam’s rebellion began at the beginning of the northern kingdom which consisted of the ten tribes who made Jeroboam their first king. Jeroboam made two golden calves and placed one in Bethel, meaning house of God, and the other at Dan, meaning judgment. Together Bethel and Dan represent the combination of church (Bethel) and state (Dan.) And as with Aaron’s rebellion the calves were made of gold, a symbol of Babylon, and both were an image of a beast. As with Aaron, Jeroboam ordained an annual feast and identified the calves as the god’s that delivered God’s people out of Egypt.
Bunt Jeroboama rozpoczął się na samym początku królestwa północnego, złożonego z dziesięciu plemion, które uczyniły Jeroboama swoim pierwszym królem. Jeroboam sporządził dwa złote cielce i jednego umieścił w Betel, co znaczy "dom Boży", a drugiego w Dan, co znaczy "sąd". Razem Betel i Dan przedstawiają połączenie kościoła (Betel) i państwa (Dan). I podobnie jak przy buncie Aarona, cielce były ze złota, symbolu Babilonu, i oba były wizerunkiem bestii. Podobnie jak Aaron, Jeroboam ustanowił doroczne święto i ogłosił cielce bogami, którzy wyprowadzili lud Boży z Egiptu.
And Jeroboam said in his heart, Now shall the kingdom return to the house of David: If this people go up to do sacrifice in the house of the Lord at Jerusalem, then shall the heart of this people turn again unto their lord, even unto Rehoboam king of Judah, and they shall kill me, and go again to Rehoboam king of Judah. Whereupon the king took counsel, and made two calves of gold, and said unto them, It is too much for you to go up to Jerusalem: behold thy gods, O Israel, which brought thee up out of the land of Egypt. And he set the one in Bethel, and the other put he in Dan. And this thing became a sin: for the people went to worship before the one, even unto Dan. And he made an house of high places, and made priests of the lowest of the people, which were not of the sons of Levi. And Jeroboam ordained a feast in the eighth month, on the fifteenth day of the month, like unto the feast that is in Judah, and he offered upon the altar. So did he in Bethel, sacrificing unto the calves that he had made: and he placed in Bethel the priests of the high places which he had made. So he offered upon the altar which he had made in Bethel the fifteenth day of the eighth month, even in the month which he had devised of his own heart; and ordained a feast unto the children of Israel: and he offered upon the altar, and burnt incense. 1 Kings 12:26–33.
A Jeroboam mówił w swoim sercu: Teraz królestwo wróci do domu Dawida. Jeśli ten lud będzie chodził, aby składać ofiary w domu Pana w Jerozolimie, wtedy serce tego ludu zwróci się z powrotem do ich pana, do Roboama, króla Judy; a mnie zabiją i wrócą do Roboama, króla Judy. Toteż król naradził się i sporządził dwa złote cielce, i rzekł do ludu: Za ciężko wam chodzić do Jerozolimy. Oto twoi bogowie, Izraelu, którzy cię wyprowadzili z ziemi egipskiej. I jednego postawił w Betelu, a drugiego umieścił w Dan. I rzecz ta stała się grzechem, gdyż lud chodził oddawać pokłon przed jednym z nich, aż do Dan. I zbudował dom na wyżynach oraz ustanowił kapłanów spośród najniższego stanu ludu, którzy nie byli z synów Lewiego. I Jeroboam ustanowił święto w ósmym miesiącu, piętnastego dnia miesiąca, na wzór święta, które jest w Judzie, i składał ofiary na ołtarzu. Tak uczynił w Betelu, składając ofiary cielcom, które uczynił; i osadził w Betelu kapłanów wyżyn, które uczynił. A piętnastego dnia ósmego miesiąca, w miesiącu, który wymyślił według własnego serca, złożył ofiary na ołtarzu, który uczynił w Betelu, i ustanowił święto dla synów Izraela; składał ofiary na ołtarzu i spalał kadzidło. 1 Księga Królewska 12:26-33.
Jeroboam “devised in his own heart,” which represents the work of Uriah Smith in introducing a “private interpretation” in which to build his prophetic model. Jeroboam followed the pattern of Aaron and thereby misrepresented a god of Egypt as the true God. The god that both Aaron and Jeroboam produced was based upon a misapplication of a symbol of Rome’s twofold nature as a symbol of statecraft and churchcraft. Aaron and Jeroboam were both identifying an image of the dragon power, with the symbolism of an image of a beast. Thus, both those sacred histories of rebellion represent the great test of the people of God, by which their eternal destiny will be decided. That test according to inspiration is the test of the formation of the image of the beast.
Jeroboam „obmyślił w swoim sercu”, co przedstawia dzieło Uriaha Smitha polegające na wprowadzeniu „prywatnej interpretacji”, aby na niej zbudować swój model proroczy. Jeroboam poszedł za wzorem Aarona i tym samym przedstawił boga Egiptu jako prawdziwego Boga. Bóstwo, które zarówno Aaron, jak i Jeroboam wytworzyli, opierało się na niewłaściwym zastosowaniu symbolu dwudzielnej natury Rzymu — władzy świeckiej i kościelnej. Aaron i Jeroboam utożsamiali wizerunek mocy smoka z symboliką obrazu bestii. Tak więc obie te święte historie buntu przedstawiają wielką próbę ludu Bożego, przez którą zostanie rozstrzygnięty ich wieczny los. Ta próba, zgodnie z natchnieniem, to próba utworzenia obrazu bestii.
The first controversy over the symbol of Rome as the robbers of thy people, which made its way on to the 1843 pioneer chart argued that Antiochus Epiphanes was the robber, in place of the fact that the robbers are Rome. The first controversy represented the last controversy over the robbers of thy people being Rome, where it is now argued that the United States is the robbers, and not Rome. However, Antiochus is a symbol of the United States in verses ten through fifteen of Daniel eleven, so the beginning lie and the ending lie about who is represented is identical.
Pierwszy spór dotyczący symbolu Rzymu jako „rabusiów twojego ludu”, który trafił na pionierską tablicę z 1843 roku, utrzymywał, że rabusiem był Antioch Epifanes, zamiast uznać, że rabusiami jest Rzym. Ów pierwszy spór odzwierciedlał ostatni spór o to, czy „rabusie twojego ludu” to Rzym; obecnie bowiem dowodzi się, że rabusiami są Stany Zjednoczone, a nie Rzym. Jednak Antioch jest symbolem Stanów Zjednoczonych w wersetach 10–15 jedenastego rozdziału Księgi Daniela, więc początkowe kłamstwo i końcowe kłamstwo na temat tego, kogo przedstawiono, są identyczne.
The darkness and confusion over what Antiochus represented in the last days, produces a confusion over the image of the beast, as did the rebellion of Aaron and Jeroboam. The confusion over the image of the beast is occurring at the very time when the great test for the people of God is the formation of the image of the beast.
Ciemność i zamieszanie wokół tego, co Antioch reprezentował w dniach ostatecznych, rodzą zamieszanie wokół obrazu bestii, podobnie jak uczynił to bunt Aarona i Jeroboama. Zamieszanie wokół obrazu bestii pojawia się właśnie w czasie, gdy wielką próbą dla ludu Bożego jest utworzenie obrazu bestii.
“The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. Your position is such a jumble of inconsistencies that but few will be deceived.
Pan jasno mi ukazał, że obraz bestii zostanie utworzony, zanim zamknie się czas łaski; gdyż ma to być wielka próba dla ludu Bożego, przez którą rozstrzygnie się ich wieczny los. Twoje stanowisko jest taką plątaniną sprzeczności, że tylko nieliczni dadzą się zwieść.
“In Revelation 13 this subject is plainly presented; [Revelation 13:11–17, quoted].
W Objawieniu 13 to zagadnienie jest jasno przedstawione; [Objawienie 13:11-17, cytowane].
“This is the test that the people of God must have before they are sealed. All who proved their loyalty to God by observing His law, and refusing to accept a spurious sabbath, will rank under the banner of the Lord God Jehovah, and will receive the seal of the living God. Those who yield the truth of heavenly origin and accept the Sunday sabbath, will receive the mark of the beast.” Manuscript Releases, volume 15, 15.
To jest próba, którą lud Boży musi przejść, zanim zostanie opieczętowany. Wszyscy, którzy dowiedli swej wierności Bogu, zachowując Jego prawo i odmawiając przyjęcia fałszywego sabatu, staną pod sztandarem Pana Boga Jehowy i otrzymają pieczęć Boga żywego. Ci, którzy porzucą prawdę pochodzącą z nieba i przyjmą niedzielny sabat, otrzymają znamię bestii. Manuscript Releases, tom 15, 15.
When Sister White endorsed Miller’s view of “the daily” representing pagan Rome, she stated that since 1844, “other views”, in the plural, have been embraced which produced “darkness and confusion.” The confusion produced by false views of “the daily,” which is a symbol of pagan Rome, as the “robbers of thy people,” produces confusion and darkness concerning the distinction between Rome and Rome’s image.
Kiedy Siostra White poparła pogląd Millera, że „ustawiczne” oznacza pogański Rzym, stwierdziła, że od roku 1844 przyjęto „inne poglądy”, w liczbie mnogiej, które przyniosły „ciemność i zamieszanie”. Zamieszanie spowodowane fałszywymi poglądami na temat „ustawicznego”, które jest symbolem pogańskiego Rzymu, polegającymi na utożsamianiu go z „grabieżcami twego ludu”, rodzi zamieszanie i ciemność w kwestii rozróżnienia między Rzymem a obrazem Rzymu.
The first and last controversies over a symbol of Rome occurred between a former covenant people who were being passed by and a people who were then becoming the new covenant people of God. The controversy included an unwillingness to be governed by the established rules of grammar, for the word “also” in verse fourteen, was disallowed by the Protestants, thus claiming that the robbers must be the same power represented within the previous verses.
Pierwsze i ostatnie kontrowersje dotyczące symbolu Rzymu miały miejsce między dawnym ludem przymierza, który był pomijany, a ludem, który wówczas stawał się nowym ludem przymierza Bożego. Te kontrowersje obejmowały niechęć do podporządkowania się ustalonym regułom gramatyki, ponieważ protestanci odrzucili słowo „także” w wersecie czternastym, w ten sposób utrzymując, że rabusie muszą być tą samą potęgą przedstawioną w poprzednich wersetach.
It represented a wresting of the Scriptures when Antiochus was forced to be the robbers. It was a private interpretation, for any false doctrine in opposition to truth is a private interpretation. The controversy itself became a foundational truth, for it was recorded upon the 1843 pioneer chart. The ratification of the chart by inspiration confirmed and validated “the robbers” as a symbol of Rome, and magnified the seriousness of the truth, for to reject the doctrine was to reject both, the foundations and the authority of the Spirit of Prophecy.
Było to przekręcanie Pisma Świętego, gdy na siłę utożsamiano Antiocha z „rozbójnikami”. Była to prywatna interpretacja, gdyż każda fałszywa doktryna sprzeczna z prawdą jest prywatną interpretacją. Sama kontrowersja stała się prawdą fundamentalną, ponieważ została odnotowana na pionierskiej tablicy z 1843 roku. Zatwierdzenie tablicy przez natchnienie potwierdziło i uwiarygodniło „rozbójników” jako symbol Rzymu oraz podniosło powagę tej prawdy, gdyż odrzucenie tej doktryny oznaczało odrzucenie zarówno fundamentów, jak i autorytetu Ducha Proroctwa.
The correct understanding of the robbers of thy people representing Rome, added to the prophetic model which angels gave unto William Miller, for it agreed with the prophetic model he came to understand and present, that being: that pagan and papal Rome were the foundation of all his prophetic applications.
Właściwe zrozumienie rabusiów ludu twego jako reprezentujących Rzym zostało dołączone do modelu proroczego, który aniołowie przekazali Williamowi Millerowi, ponieważ było zgodne z modelem proroczym, który zrozumiał i przedstawił, a mianowicie: że pogański i papieski Rzym stanowiły podstawę wszystkich jego interpretacji proroctw.
Uriah Smith’s private interpretation identifying the king of the north in verse thirty-six of Daniel eleven as France, and then as Turkey in verse forty, consisted of two false identifications of the king of the north. Smith’s rejection of the foundations in 1863, produced a blindness that disallowed him from seeing a most basic rule of prophecy, that being: that roughly at the time of Christ prophecy illustrated the modern spiritual entities that were typified by the ancient literal entities. Paul specifically taught this truth as he identified that what came first was the literal and afterward the spiritual.
Prywatna interpretacja Uriaha Smitha, utożsamiająca króla północy w wersecie trzydziestym szóstym jedenastego rozdziału Księgi Daniela z Francją, a następnie w wersecie czterdziestym z Turcją, sprowadzała się do dwóch błędnych identyfikacji króla północy. Odrzucenie przez Smitha fundamentów w 1863 roku spowodowało ślepotę, która uniemożliwiła mu dostrzeżenie najbardziej podstawowej zasady proroctwa, a mianowicie: że mniej więcej w czasach Chrystusa proroctwo ilustrowało współczesne duchowe byty, których typami były starożytne byty dosłowne. Paweł wprost nauczał tej prawdy, wskazując, że najpierw jest to, co dosłowne, a potem to, co duchowe.
Howbeit that was not first which is spiritual, but that which is natural; and afterward that which is spiritual. 1 Corinthians 15:46.
Jednak nie to, co duchowe, było pierwsze, lecz to, co naturalne; a potem dopiero to, co duchowe. 1 Koryntian 15:46.
Smith was of the covenant people who had replaced apostate Protestantism as God’s people, but he championed their rebellion when he rejected the seven times, and introduced his 1863 chart. Applying his private interpretation produced a false understanding of Armageddon in Revelation chapter sixteen, which is another test over the correct understanding of Rome.
Smith był członkiem ludu przymierza, który zastąpił odstępczy protestantyzm jako lud Boży, lecz poparł ich bunt, gdy odrzucił siedem czasów i wprowadził swój wykres z 1863 roku. Zastosowanie jego prywatnej interpretacji doprowadziło do fałszywego zrozumienia Armagedonu w szesnastym rozdziale Objawienia, co stanowi kolejny test dotyczący właściwego zrozumienia Rzymu.
With the first controversy over the robbers, Smith represented those who had been involved with the first fulfillment of the parable of the ten virgins. Thus, with his personal view of the king of the north, he represents a covenant people who were being passed by between 1856 and 1863, as they became the Laodicean Seventh-day Adventist Church. As with the Protestants in the controversy of the robbers, Smith disregarded the grammatical authority of the passage he wrested with his private interpretation, because grammatically the king of the north from verse thirty-one to verse forty-five is always and only the papal power.
W pierwszym sporze dotyczącym rozbójników Smith reprezentował tych, którzy byli zaangażowani w pierwsze wypełnienie przypowieści o dziesięciu pannach. Tak więc, poprzez swoje osobiste spojrzenie na króla północy, reprezentuje lud przymierza, który w latach 1856–1863 był pomijany, gdy stawał się laodycejskim Kościołem Adwentystów Dnia Siódmego. Podobnie jak protestanci w sporze o rozbójników, Smith zlekceważył gramatyczne brzmienie tego fragmentu, który wypaczył swoją prywatną interpretacją, ponieważ z punktu widzenia gramatyki król północy od wersetu trzydziestego pierwszego do czterdziestego piątego jest zawsze i wyłącznie władzą papieską.
With the controversy of “the daily,” lies were introduced into Advent history by Willie White and A. G. Daniells to uphold the old Protestant view that “the daily” represented Christ’s sanctuary ministry. That particular history has been identified in Habakkuk’s Tables, but is important to note the false witness associated with the promotion and establishment of the incorrect view, for the correct understanding was recognized by Miller in Second Thessalonians, where the issue is the contrast between those who love the truth and those who believe a lie.
W związku ze sporem o „the daily” Willie White i A. G. Daniells wprowadzili do historii adwentystycznej kłamstwa, aby podtrzymać stary protestancki pogląd, że „the daily” reprezentowało posługę Chrystusa w świątyni. Ta konkretna historia została zidentyfikowana w Tablicach Habakuka, lecz istotne jest odnotowanie fałszywego świadectwa związanego z promowaniem i ustanowieniem błędnego poglądu, gdyż właściwe zrozumienie zostało rozpoznane przez Millera w Drugim Liście do Tesaloniczan, gdzie istotą sprawy jest kontrast między tymi, którzy miłują prawdę, a tymi, którzy wierzą kłamstwu.
“The daily” controversy adds to the line upon line understanding that the final controversy of Rome takes place in the time of the outpouring of the Holy Spirit. As the Holy Spirit is being poured out from above, a power from beneath is rising up and possessing those who receive it as the power of God, though it is a strong delusion.
Kontrowersja dotycząca „codziennego” wzbogaca zrozumienie „linia po linii”, że ostateczny spór Rzymu rozgrywa się w czasie wylania Ducha Świętego. Gdy Duch Święty jest wylewany z góry, moc z dołu wyłania się i zawładnia tymi, którzy przyjmują ją jako moc Bożą, choć jest to silne zwiedzenie.
“The two great powers in controversy are working, one from beneath, the other from above. Every man is under the secret influence of the one or the other, and his acts will reveal the character of the inspiration from which they proceed. Those who are united with Christ will work always in Christ’s lines. Those who are in union with Satan will work under the inspiration of their leader, opposed to the Holy Spirit’s power and action. The will of man is left free to act, and by action is revealed what spirit is moving upon the heart. ‘By their fruits ye shall know them.’” The 1888 Materials, 1508.
Działają dwie wielkie moce będące w konflikcie: jedna z dołu, druga z góry. Każdy człowiek pozostaje pod tajnym wpływem jednej albo drugiej, a jego czyny ujawnią charakter natchnienia, z którego wypływają. Ci, którzy są złączeni z Chrystusem, zawsze będą działać zgodnie z linią wytyczoną przez Chrystusa. Ci, którzy są w jedności z szatanem, będą działać pod natchnieniem swego przywódcy, sprzeciwiając się mocy i działaniu Ducha Świętego. Wola człowieka pozostaje wolna do działania, a przez działanie objawia się, jaki duch porusza serce. „Po ich owocach poznacie ich.” Materiały z 1888 roku, 1508.
The prophetic contrast in the controversy of “the daily” is the identification of a symbol of the dragon as a symbol of Christ. Those who reject the truth, are also rejecting the role of Miller who discovered this truth, and in so doing they are rejecting the Holy Spirit and accomplishing the unpardonable sin.
Proroczy kontrast w sporze wokół "codziennego" polega na uznaniu symbolu smoka za symbol Chrystusa. Ci, którzy odrzucają tę prawdę, odrzucają również rolę Millera, który ją odkrył, i w ten sposób odrzucają Ducha Świętego, popełniając grzech nieprzebaczalny.
We will take up a controversy over Rome that occurred shortly after September 11, 2001 in the next article.
W następnym artykule zajmiemy się kontrowersją dotyczącą Rzymu, która wybuchła wkrótce po 11 września 2001 roku.
“We are living in a time when life is most precious and most interesting. The end of all things is at hand. Startling developments will be continually unfolding before us; for unseen agencies are at work, manifesting intense activity. The powers of darkness from beneath are moving upon human agents, and evil men are cooperating with evil angels to war against the commandments of God and the faith of Jesus; at the same time a power from above is moving upon those who will yield to divine influences, and the people of God are cooperating with heavenly intelligences. Nothing short of real, genuine faith will survive the strain that will come upon every soul of man in these last days to test and try him. God must be our refuge; we cannot trust in form, profession, ceremony, or position, or think that because we have a name to live, we shall be able to stand in the day of trial. Everything that can be shaken will be shaken, and those things that cannot be shaken by the deceptions and delusions of these last days, will remain. Rivet the soul to the eternal Rock; for in Christ alone there will be safety. Jesus described the days in which we are living as days of peril. He said, ‘As the days of Noe were, so shall also the coming of the Son of man be. For as in the days that were before the flood they were eating and drinking, marrying and giving in marriage, until the day that Noe entered into the ark, and knew not until the flood came, and took them all away; so shall also the coming of the Son of man be.’ ‘Likewise also as it was in the days of Lot; they did eat, they drank, they bought, they sold, they planted, they builded; but the same day that Lot went out of Sodom it rained fire and brimstone from heaven, and destroyed them all. Even thus shall it be in the day when the Son of man is revealed.’ ‘When the Son of man shall come in his glory, and all the holy angels with him, then shall he sit upon the throne of his glory: and before him shall be gathered all nations: and he shall separate them one from another, as a shepherd divideth his sheep from the goats: and he shall set the sheep on his right hand, but the goats on the left. Then shall the King say unto them on his right hand, Come, ye blessed of my Father, inherit the kingdom prepared for you from the foundation of the world.’ Our course in this life will decide our eternal destiny there; it is left with us to say whether we shall be with those who inherit the kingdom of God, or with those who go away into outer darkness. God has made every provision for our salvation; then let us avail ourselves of that which has been purchased at infinite cost. ‘For God so loved the world, that he gave his only begotten Son, that whosoever believeth in him should not perish, but have everlasting life.’” Youth Instructor, August 3, 1893.
Żyjemy w czasie, gdy życie jest najcenniejsze i najciekawsze. Koniec wszystkiego jest bliski. Zdumiewające wydarzenia będą nieustannie rozwijać się przed naszymi oczami; gdyż działają niewidzialne siły, przejawiając intensywną aktywność. Moce ciemności z otchłani oddziałują na ludzkie narzędzia, a źli ludzie współdziałają ze złymi aniołami, by prowadzić wojnę przeciwko przykazaniom Boga i wierze Jezusa; jednocześnie moc z wysoka oddziałuje na tych, którzy poddadzą się boskim wpływom, a lud Boży współpracuje z niebiańskimi istotami. Tylko prawdziwa, autentyczna wiara przetrwa napięcie, które w tych ostatnich dniach spadnie na każdą ludzką duszę, aby ją badać i doświadczać. Bóg musi być naszym schronieniem; nie możemy ufać formie, wyznaniu, ceremonii ani stanowisku, ani myśleć, że ponieważ uchodzimy za żywych, zdołamy się ostać w dniu próby. Wszystko, co może być wstrząśnięte, będzie wstrząśnięte, a to, czego nie można zachwiać zwiedzeniami i złudzeniami tych ostatnich dni, pozostanie. Przykuj duszę do wiecznej Skały; bo tylko w Chrystusie będzie bezpieczeństwo. Jezus opisał czasy, w których żyjemy, jako czasy niebezpieczeństwa. Powiedział: „Jak było za dni Noego, tak będzie i z przyjściem Syna Człowieczego. Bo jak w dniach przed potopem jedli i pili, żenili się i wydawali za mąż, aż do dnia, gdy Noe wszedł do arki, i nie poznali, aż przyszedł potop i porwał ich wszystkich; tak będzie i z przyjściem Syna Człowieczego.” „Podobnie też, jak było za dni Lota: jedli, pili, kupowali, sprzedawali, sadzili, budowali; lecz tego samego dnia, gdy Lot wyszedł z Sodomy, spadł z nieba deszcz ognia i siarki i wygubił wszystkich. Tak samo będzie w dniu, gdy Syn Człowieczy się objawi.” „Gdy Syn Człowieczy przyjdzie w swojej chwale i wszyscy święci aniołowie z nim, wtedy zasiądzie na tronie swojej chwały; i zgromadzą się przed nim wszystkie narody; i oddzieli jednych od drugich, jak pasterz oddziela owce od kozłów; i postawi owce po swojej prawicy, a kozły po lewicy. Wtedy Król powie do tych po prawej stronie: Przyjdźcie, błogosławieni Ojca mego, odziedziczcie królestwo przygotowane dla was od założenia świata.” Nasz bieg życia na tym świecie zadecyduje o naszym wiecznym przeznaczeniu tam; do nas należy rozstrzygnąć, czy będziemy z tymi, którzy dziedziczą królestwo Boże, czy z tymi, którzy odchodzą w ciemność zewnętrzną. Bóg przygotował wszelkie środki dla naszego zbawienia; skorzystajmy więc z tego, co zostało nabyte za nieskończoną cenę. „Albowiem tak Bóg umiłował świat, że dał swego jednorodzonego Syna, aby każdy, kto w niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne.” Instruktor Młodzieży, 3 sierpnia 1893.