کتابِ دانی ایل — ایک سو سینتالیسواں نمبر

ما مقالۀ پیشین را با بند زیر به پایان رساندیم:

«شهادتِ معلّمانِ دینی مبنی بر این‌که حالتِ منحطِ اخلاق به سببِ هتکِ حرمتِ یکشنبه پدید آمده است»، نشانه‌ای در تاریخ است که به تحمیلِ پرستشِ خورشید در ایالاتِ متحده می‌انجامد. پَت رابرتسون، واعظِ تلویزیونیِ آمریکایی و بنیان‌گذارِ شبکهٔ پخشِ مسیحی (CBN) و ائتلافِ مسیحی، در انتخاباتِ مقدماتیِ حزبِ جمهوری‌خواه در سالِ ۱۹۸۸ برای ریاست‌جمهوریِ ایالاتِ متحده نامزد شد. کارزارِ انتخاباتیِ رابرتسون بر بسیجِ رأی‌دهندگانِ مسیحیِ محافظه‌کار و دفاع از مسائلِ اجتماعی و اخلاقیِ همسو با باورهای انجیلیِ او متمرکز بود. در زمانِ آخر، در سالِ ۱۹۸۹، در تاریخِ نخستینِ هشت رئیس‌جمهورِ نهایی، رهبر و بنیان‌گذارِ ائتلافِ مسیحی برای ریاست‌جمهوری نامزد شد. تاریخِ ریاست‌جمهوریِ ریگان، نمونهٔ پیش‌نمونِ تاریخِ آخرین رئیس‌جمهورِ جمهوری‌خواه است.

قضاوت‌های خدا در شُرُف پدید آوردن وضعیتی است که عبارت پیشینِ برگرفته از *نبرد عظیم* را تحقق می‌بخشد و با عملکرد «ائتلاف مسیحی» نیز هم‌سنگ است. «ائتلاف مسیحی» برای پرداختن به مشکلات اخلاقی و اجتماعی‌ای پدید آمد که خواهر وایت آن‌ها را برای کسانی که زمام حکومت را در دست دارند، حل‌ناشدنی معرفی می‌کند. «ائتلاف مسیحی» در تاریخ ریگان، نمایانگر جنبشی مشابه در آینده‌ای بسیار نزدیک است. از دیدگاه نبوتی، «ائتلاف مسیحی» به‌وسیله «جنبش اصلاحات ملی» در خلال بحران قانون یکشنبه، مرتبط با لوایح بلر در دهه‌های ۱۸۸۰ و ۱۸۹۰، نمونه‌وار پیش‌نمایی شده بود. «جنبش اصلاحات ملی» در سال ۱۸۸۸ تشکیل شد، و خواهر وایت به‌طور مشخص در نوشته‌های خود به آن جنبش پرداخته است.

احکامِ خداوند در آستانهٔ آن‌اند که در حوزه‌های اجتماعی، اقتصادی و دینیِ ایالات متحده فضایی پدید آورند که منطقِ لازم را برای آن فراهم سازد تا رهبران مذهبی آغاز به فراخواندن برای احیای اخلاق عمومی کنند؛ چنان‌که این امر در دهه‌های ۱۸۸۰ و ۱۸۹۰ به‌صورت نمادین پیش‌نموده شد، و سپس بار دیگر در تاریخِ آن رئیس‌جمهوری که زمانِ آخر را در سال ۱۹۸۹ مشخص کرد. «بحرانی عظیم در انتظار قوم خداست. بحرانی در انتظار جهان است.» خواهر وایت دو پرسش مطرح می‌کند: «آنگاه که خداوند نوری به ما داده است که خطراتِ پیشِ روی ما را نشان می‌دهد، اگر از به‌کار بستنِ هر تلاشی که در توان داریم برای رساندن آن به مردم غفلت کنیم، چگونه می‌توانیم در نظر او بی‌گناه بایستیم؟ آیا می‌توانیم خرسند باشیم که آنان را بدون هشدار رها کنیم تا با این مسئلهٔ خطیر روبه‌رو شوند؟»

آگے ہمارے سامنے موجود خطرات کو ظاہر کرنے والی کون سی روشنی رہی ہے، اور اگر کوئی روشنی نہ رہی ہو تو ایک محبت کرنے والا خدا اپنے لوگوں کو اس بات کے لیے کیسے جواب دہ ٹھہرا سکتا ہے کہ انہوں نے تنبیہی پیغام پیش نہیں کیا، جبکہ انہوں نے وہ تنبیہی پیغام کبھی سنا ہی نہ تھا؟ عزیز قاری، آپ ان مضامین میں پیش کی گئی روشنی کے لیے جواب دہ ٹھہرائے جائیں گے۔

اوصافِ مشخصِ ویژگی‌های قدرتِ اژدهای دموکرات، قدرتِ نبیِ کاذبِ جمهوری‌خواه، قدرتِ پاپی، اسلام و کلیسای ادونتیستِ لاودیکیه، و نیز اسرائیلِ تحت‌اللفظی در این مقالات، از سوی اربابانِ قدرت سخنانِ نفرت‌انگیز تلقی خواهد شد؛ اما آن‌ها پیامی از کلامِ خدا هستند که به‌واسطهٔ روشِ «خط بر خط» استوار گردیده‌اند، و آن خطوط فریاد برمی‌آورند که داوری‌های خدا در شُرُفِ افزایش یافتن و تشدید یافتن در بسامدِ وقوع هستند.

از دیدگاه نبوتی، ائتلاف مسیحی که در تاریخ، درست پیش از زمان پایان، در سال ۱۹۸۹ پدید آمد، کاربردی بس مهم‌تر از صرفاً موازی بودن با دهه‌های ۱۸۸۰ و ۱۸۹۰ دارد. در عبارتی که همین اکنون از خواهر وایت نقل کردیم، او روح‌گرایی را به‌عنوان یکی از دو راهی که شیطان از طریق آن جهان را به اسارت می‌گیرد مشخص می‌سازد، و سپس چند سخن را به معجزاتی که او انجام خواهد داد اختصاص می‌دهد.

پس از انتخابات سال ۱۹۸۸، یعنی پس از ظهور ائتلاف مسیحی، تجلی عظیمی از معجزات شیطانی در قلمرو اژدها، قلمرو وحش، و قلمرو نبی کاذب پدیدار شد. مهم است که این پدیده‌ها به‌درستی در جای خود قرار گیرند، زیرا آن‌ها نمودِ ظهورِ شیطان‌اند که پس از قانون یک‌شنبه‌ای که به‌زودی در ایالات متحده خواهد آمد، خود را به‌جای مسیح جلوه خواهد داد.

در قلمرو کاتولیسیسم، در دههٔ ۱۹۹۰، جهان نظاره‌گر بود که چگونه ظهوراتِ به‌اصطلاح مریمِ باکره، همراه با معجزاتِ تندیس‌های خون‌ریزِ قدیسان، معجزاتِ ظهورات در آسمان، بارشِ گلبرگ‌های گل از آسمانِ بی‌ابر، و دیگر معجزاتِ پوچِ شیطانی رخ می‌داد. در آن ایام، زیارت‌هایی از سوی هزاران نفر از سراسر جهان به‌طور گسترده انجام می‌گرفت، و توده‌ها به‌سبب این رویدادها به درونِ فریب‌هایی که به‌واسطهٔ آن‌ها پدید می‌آمد کشیده می‌شدند. کتاب‌هایی دربارهٔ آن‌ها نوشته شد، روزنامه‌نگاران به تحقیق پرداختند، و مجلاتی چون Time و Newsweek این امور را بر صفحهٔ نخستِ خود به تصویر کشیدند.

در قلمرو اژدها، تندیس‌های هندو در هند معجزات شیطانی را ظاهر ساختند؛ بدین‌گونه که تندیس‌ها قاشق‌ها یا لیوان‌های نذریِ نوشیدنی را که بر دهانشان نهاده می‌شد، می‌نوشیدند. این پدیده که از روستایی کوچک در هند آغاز شده بود، همچون قورباغه‌های مصر، در سراسر کشور گسترش یافت. بخش خبری تلویزیون بی‌بی‌سی تفسیری بر این پدیده ارائه کرد، و گزارشگر بی‌بی‌سی در تلویزیون، گویی به عنوان نکته‌ای پس از ختم سخن، این پرسش را مطرح ساخت: «در شگفتم چه رخ خواهد داد اگر فردا به موزه لندن برویم و به یکی از تندیس‌های هندو یک لیوان شیر تقدیم کنیم؟» اخبار شامگاهیِ روز بعد همان گزارشگر را در موزه لندن نشان داد، و او در حالی که دوربین‌ها در حال ضبط بودند، به آن تندیس بزرگ هندو یک لیوان شیر تقدیم کرد. هنگامی که لیوان با لب‌های تندیس تماس یافت، شیر بی‌درنگ به درون تندیس مکیده شد.

در چارچوبِ روح‌گراییِ پیشگویی‌های سرخ‌پوستان آمریکایی، بوفالوی سفیدی که با نام «Miracle» شناخته می‌شد، در ۲۰ اوت ۱۹۹۴ در مزرعهٔ دیو و والری هایدر در نزدیکی جینزویلِ ویسکانسین به دنیا آمد. میراکل با پوششی سفید زاده شد، و تولد او از سوی برخی به‌منزلهٔ تحققِ یک پیشگوییِ بومیان آمریکا تلقی گردید. در سنت‌های گوناگونِ بومیان آمریکا، تولدِ یک بوفالوی سفید رویدادی مقدس و پرمعنا دانسته می‌شود که نمادِ یگانگی، صلح، و نوزاییِ روحانی است. میراکل توجهی گسترده برانگیخت و برای بسیاری از مردم به نمادی از امید و اهمیتِ روحانی بدل شد. پیشگوییِ بوفالوی سفید به گذشته بازمی‌گردد و مستقیماً با مقدس‌ترین یادگارِ دینِ روح‌گرایانهٔ بومیان آمریکا پیوند دارد، زیرا در روایتِ آغازینِ بوفالوی سفید بود که «peace pipe» به این فرهنگ معرفی شد.

En 1994, en el ámbito del falso profeta del protestantismo apóstata, el movimiento de la Risa Santa, también conocido como la Bendición de Toronto, comenzó en enero de 1994 en la iglesia Toronto Airport Vineyard Church (ahora conocida como Catch The Fire Toronto), en Toronto, Ontario, Canadá. Fue durante una serie de reuniones de avivamiento dirigidas por los pastores John y Carol Arnott cuando el fenómeno de la risa incontrolable, junto con otras manifestaciones tales como temblores, llanto y caídas al suelo, o la imitación de animales y de sonidos de animales (a menudo denominado ser “muerto en el Espíritu” o “ebrio en el Señor”), comenzó a producirse entre los congregantes.

شرکاء نے ہنسی اور دیگر ظہوروں کو روحُ القدس کی حضوری اور عمل سے منسوب کیا، جس کے نتیجے میں اس مظہر کو بیان کرنے کے لیے “مقدس ہنسی” کی اصطلاح استعمال ہونے لگی۔ ٹورنٹو ایئرپورٹ وائن یارڈ چرچ میں احیا کی یہ مجالس دنیا بھر سے توجہ اور آنے والوں کو کھینچ لائیں، اور یوں یہ تحریک دوسرے گرجوں اور برادریوں تک پھیل گئی۔ لوگ دنیا بھر سے اس ہنسی کا تجربہ کرنے کے لیے آتے تھے، اور جب وہ اپنے مقامی گرجوں میں واپس لوٹتے، تو اکثر وہ گرجے بھی پھر انہی شیطانی ظہوروں کا مظہر بننے لگتے تھے۔

پت رابرتسن در سال ۱۹۶۰ شبکهٔ پخش مسیحی (CBN) را بنیان نهاد. CBN یکی از نخستین شبکه‌های تلویزیونیِ اختصاص‌یافته به برنامه‌های مسیحی بود و در رشد صنعت پخش مسیحی در ایالات متحده نقشی چشمگیر ایفا کرد. این شبکه در طول سال‌ها دامنهٔ دسترسی و نفوذ خود را از طریق تلویزیون، رادیو و رسانه‌های دیجیتال گسترش داده و به یکی از بزرگ‌ترین سازمان‌های رسانه‌ای مسیحی در جهان تبدیل شده است.

در سال ۱۹۸۸، او ائتلاف مسیحی را بنیان نهاد و برای ریاست‌جمهوری ایالات متحده نامزد شد. ریشهٔ باورهای او به «جنبش اصلاح ملی» و «اتحادیهٔ روز خداوند» بازمی‌گردد. هر دوی این سازمان‌ها در سال ۱۸۸۸ آغاز شدند و بر پایهٔ اصول مسیحی، از اصلاحات اجتماعی گوناگون حمایت می‌کردند؛ از جمله منع مصرف الکل، حق رأی زنان، و رعایت سَبَّت (یکشنبه) به‌عنوان روزی برای استراحت و عبادت. این جنبش تحت تأثیر پروتستانیسم انجیلی بود و می‌کوشید «ملتی مسیحی» را که بر اساس اصول کتاب‌مقدسی هدایت شود، برقرار سازد. رابرتسون نمایندهٔ همان اصولی بود که هم «جنبش اصلاح ملی» و هم «اتحادیهٔ روز خداوند» نمایندگی می‌کردند. از همین رو، او همچنین دانشگاه ریجنت را تأسیس کرد.

پت رابرتسون در سال ۱۹۷۷ دانشگاه ریجنت را در هماهنگی با آموزۀ کاتولیکی‌ای که ویلیام میلر با آن به‌طرزی چنین جسورانه مخالفت کرده بود، تأسیس کرد. کاتولیسیسم و پروتستانتیسم مرتد از یک روش‌شناسی شیطانیِ کتاب‌مقدسی استفاده می‌کنند که، در میان دیگر ثمرات ناپاک، این باور را پدید می‌آورد که پیش از آن‌که عیسی عملاً بازگردد، هزار سال صلح برقرار خواهد بود. رابرتسون بر این باور است که دانشگاه او مردان و زنانی را تربیت می‌کند تا کسانی باشند که حکومت هزارسالۀ مسیح را در طول هزارهٔ کتاب‌مقدسی اداره خواهند کرد. اصطلاح «ریجنت» به کسی اطلاق می‌شود که به‌عنوان نماینده یا نایبِ یک حاکم یا پادشاه، هنگامی که او در کشور حضور ندارد، عمل می‌کند.

پیش از «زمانِ آخر» در سال ۱۹۸۹، و دست‌کم از سال ۱۹۶۰ به بعد، همتایانِ معاصرِ سازمان‌هایی که در سال ۱۸۸۸ برای قانون‌گذاریِ یکشنبه فشار می‌آوردند، در صحنۀ تاریخ پدیدار شدند. پس از ۱۹۸۹، تجلیاتِ شیطانی هر سه عنصرِ قلمروِ دینیِ اژدها، وحش، و نبیِ کاذب را به لرزه درآورد. عیسی همواره پایانِ یک چیز را با آغازِ یک چیز یکسان می‌شمارد، و سال ۱۹۸۹، یعنی «زمانِ آخر» در آیۀ چهلِ دانیال یازدهم، دورۀ نبوی‌ای را آغاز می‌کند که در قانونِ یکشنبۀ قریب‌الوقوعِ آیۀ چهل‌ویک به پایان می‌رسد. هنگامی که آن قانونِ یکشنبه فرا رسد، شیطان ظاهر می‌شود تا مسیح را «جعلِ شخصیت» کند، و عملِ فریبندۀ تاج‌گذارِ او، همراه با معجزات و شفاها، آغاز می‌گردد.

تاریخی که آن دورهٔ نبوی را آغاز می‌کند، کاری از یک جنبش پروتستان مرتد را معرفی می‌نماید که به قانون یکشنبه می‌انجامد؛ قانونی که سال ۱۹۸۹، یعنی آغاز آن دوره، مَثَلِ آن بود. در سال ۱۹۸۹، «دیوارِ» «پردهٔ آهنین» فرو ریخت، و در پایان این دوره «دیوارِ جدایی کلیسا و دولت» فرو می‌ریزد. آغاز این دوره، دو رئیس‌جمهور نخست از هشت رئیس‌جمهور نهایی را مشخص می‌سازد. آغاز، غلبهٔ پاپیّت بر دشمن خود، یعنی الحاد در اتحاد جماهیر شوروی، را نشان می‌دهد، و پایان، غلبهٔ پاپیّت بر دشمن خود، یعنی پروتستانیسم در ایالات متحده، را مشخص می‌سازد. آغاز، نخستینِ آن هشت رئیس‌جمهور (یک جمهوری‌خواه) را معرفی می‌کند که با ضدّمسیحِ نبوت کتاب‌مقدسی دست اتحاد می‌دهد، و پایان، واپسینِ آن هشت رئیس‌جمهور را نشان می‌دهد که با ضدّمسیحِ نبوت کتاب‌مقدسی دست اتحاد می‌دهد. آن رئیس‌جمهور نخست، مسئول فرو افکندن دیوار دانسته می‌شود، و آن رئیس‌جمهور آخر کسی است که دیوار را بنا خواهد کرد.

در سال ۱۹۶۰، تا زمانِ پایان در ۱۹۸۹، جنبشِ اصلاحِ ملّیِ معاصر آغاز شد. پس از انتخابات، معجزاتِ شیطانی آغاز گردید. پیش از قانونِ یکشنبه، آخرین ظهورِ اصلاح‌طلبانِ ملّی بار دیگر سرِ سیاسیِ خود را برخواهد افراشت. در هنگامِ قانونِ یکشنبه، زمانِ کار شگفت‌آورِ شیطان فرا رسیده است. پیش از قانونِ یکشنبه، به ضرورتِ نبوی، داوری‌هایی لازم خواهد بود که نه تنها رفاهِ ملّیِ ایالات متحده را از میان بردارد، بلکه آن داوری‌ها نیز به ضرورتِ نبوی باید چنان شدید و هولناک باشند که آن منطق برقرار گردد که به کسانی در آخرین جنبشِ اصلاحِ ملّی، یعنی ملّی‌گرایانِ مسیحی، امکان دهد سببِ آن داوری‌ها را در شهروندانی شناسایی کنند که آنچه را «روزِ خداوند» می‌خوانند، حرمت‌شکنی می‌کنند.

ما این مطالعه را در مقالۀ بعدی ادامه خواهیم داد.