کتاب دانیال — شمارۀ یک‌صد و چهل‌وهشت

«درهم‌تنیده با نبوت‌هایی که آنان آن‌ها را ناظر به زمان ظهور ثانوی می‌دانستند، تعالیمی نیز بود که به‌طور خاص با حالتِ عدمِ یقین و تعلیقِ ایشان سازگار بود و آنان را تشویق می‌کرد تا با ایمان، صبورانه انتظار بکشند که آنچه اکنون برای فهمشان تاریک است، در زمانِ مناسب روشن خواهد شد.»

«در میان این نبوت‌ها، نبوتِ حبقوق ۲:‏۱–۴ نیز بود: «بر دیده‌بانیِ خویش خواهم ایستاد، و بر برج قرار خواهم گرفت، و خواهم نگریست تا ببینم او به من چه خواهد گفت، و چون توبیخ شوم چه پاسخ خواهم داد. و خداوند مرا پاسخ داد و گفت: رؤیا را بنویس و آن را بر لوح‌ها به‌روشنی نقش کن، تا هر که آن را می‌خواند، بشتابد. زیرا رؤیا هنوز برای زمانی معین است، اما در پایان سخن خواهد گفت و دروغ نخواهد گفت؛ اگرچه درنگ نماید، منتظرش بمان؛ زیرا یقیناً خواهد آمد و تأخیر نخواهد کرد. اینک جانِ او که متکبر است، در وی راست نیست؛ اما عادل به ایمان خود زیست خواهد کرد.»»

«از همان اوایل سال ۱۸۴۲، رهنمودی که در این نبوت داده شده بود تا “رؤیا را بنویس و آن را بر لوح‌ها واضح بساز، تا هر که آن را می‌خواند بدود”، به چارلز فیچ این اندیشه را القا کرده بود که برای توضیح رؤیاهای دانیال و مکاشفه، یک جدول نبوی تهیه کند. انتشار این جدول به‌منزلهٔ تحقق فرمانی که به حبقوق داده شده بود، تلقی گردید. بااین‌حال، در آن زمان هیچ‌کس متوجه نشد که در همان نبوت، تأخیری ظاهری در تحقق رؤیا—زمانی برای درنگ—نیز ارائه شده است. پس از آن نومیدی، این آیهٔ کتاب‌مقدس بسیار پرمعنا به نظر رسید: “زیرا که رؤیا هنوز برای زمانی معین است، اما در آخر سخن خواهد گفت و دروغ نخواهد گفت؛ اگرچه درنگ نماید، منتظرش باش، زیرا یقیناً خواهد آمد و تأخیر نخواهد کرد…. اما عادل به ایمان خود زیست خواهد نمود.” نبرد عظیم، ۳۹۱، ۳۹۲.»

اما اگر سخن تو را نشنود، یک یا دو تن دیگر را نیز با خود ببر، تا هر سخنی به شهادت دو یا سه شاهد ثابت گردد. متی 8:16

برج دیدبانی خویش خواهم ایستاد، و بر برج قرار خواهم گرفت، و دیدبانی خواهم کرد تا ببینم او با من چه خواهد گفت، و چون توبیخ شوم، چه پاسخ خواهم داد. حبقوق ۲:۱.

اور خداوند مرا پاسخ داد و گفت: رؤیا را بنویس و آن را بر لوح‌ها به‌روشنی ثبت کن، تا هر که آن را می‌خواند، بدود. حبقوق ۲:۲.

زیرا این رؤیا هنوز برای زمانی معین است؛ اما در پایان سخن خواهد گفت و دروغ نخواهد گفت. اگرچه درنگ نماید، منتظر آن بمان؛ زیرا که یقیناً خواهد آمد و تأخیر نخواهد کرد. حبقوق ۲:۳.

ببینید، جانِ او که متکبّرانه برافراشته شده است، در او راست نیست؛ امّا عادل به ایمان خویش زیست خواهد کرد. حبقوق ۲:۴.

و او گفت: «ای دانیال، به راه خود برو؛ زیرا این سخنان تا زمانِ آخر بسته و مُهر شده است. بسیاری طاهر خواهند شد و سفید گردانیده خواهند شد و آزموده خواهند شد؛ اما شریران به شرارت رفتار خواهند کرد؛ و هیچ‌یک از شریران نخواهند فهمید؛ لیکن حکیمان خواهند فهمید.» دانیال ۱۲:۹، ۱۰

«خدا آنگاه بی‌حرمتی می‌شود که ما پیام‌هایی را که او برای ما می‌فرستد دریافت نکنیم. بدین‌سان، آن روغن طلایی را که او می‌خواهد در جان‌های ما بریزد تا به آنان که در تاریکی‌اند رسانیده شود، رد می‌کنیم. هنگامی که این ندا دررسد: “اینک، داماد می‌آید؛ به استقبال او بیرون روید،” کسانی که روغن مقدس را دریافت نکرده‌اند و فیض مسیح را در دل‌های خود گرامی نداشته‌اند، همچون باکره‌های نادان خواهند یافت که برای ملاقات با خداوند خویش آماده نیستند. آنان در خود قدرتی برای به‌دست آوردن آن روغن ندارند، و زندگی‌شان تباه می‌شود.» Review and Herald, July 20, 1897.

«مرا بسیار اوقات به مَثَلِ ده باکره ارجاع می‌دهند، که پنج تن از ایشان دانا بودند و پنج تن نادان. این مَثَل تا کوچک‌ترین جزء آن تحقق یافته است و تحقق خواهد یافت، زیرا کاربردی ویژه برای این زمان دارد و همچون پیام فرشتهٔ سوم، تحقق یافته است و تا پایان زمان همچنان حقیقتِ حاضر خواهد بود.» Review and Herald, August 19, 1890.

هان، اُس کی جان جو تکبّر سے اُبھری ہوئی ہے، اُس کے اندر راست نہیں؛ لیکن صادق اپنے ایمان سے زندہ رہے گا۔ بلکہ یہ بھی کہ وہ مَے کے سبب سے حد سے گزرتا ہے؛ وہ مغرور آدمی ہے، اپنے گھر میں ٹھہرتا نہیں، جو اپنی خواہش کو پاتال کی مانند وسیع کرتا ہے، اور موت کی طرح ہے، اور سیر نہیں ہوتا، بلکہ اپنے لیے سب قوموں کو جمع کرتا ہے، اور سب لوگوں کو اپنے پاس ڈھیر کرتا ہے۔ کیا یہ سب اُس کے خلاف ایک مثل، اور اُس کے خلاف ایک طعنہ آمیز کہاوت نہ اُٹھائیں گے، اور نہ کہیں گے: اُس پر افسوس جو اُس چیز کو بڑھاتا ہے جو اُس کی نہیں! کب تک؟ اور اُس پر بھی جو اپنے اوپر گاڑھی مٹی کا بوجھ لادتا ہے! کیا وہ جو تجھے کاٹیں گے اچانک نہ اُٹھ کھڑے ہوں گے، اور وہ جو تجھے پریشان کریں گے بیدار نہ ہوں گے، اور تُو اُن کے لیے لوٹ نہ بن جائے گا؟ چونکہ تُو نے بہت سی قوموں کو لُوٹا ہے، اس لیے لوگوں کا سب بقیہ تجھے لُوٹے گا؛ آدمیوں کے خون کے سبب سے، اور اُس سرزمین، اُس شہر، اور اُن سب کے خلاف کیے گئے ظلم کے سبب سے جو اُس میں بستے ہیں۔ حبقّوق 2:4–8۔

خداوند چنین می‌فرماید: اینک، قومی از سرزمین شمال می‌آید، و امّتی عظیم از کرانه‌های زمین برانگیخته خواهد شد. کمان و نیزه به دست خواهند گرفت؛ سنگدل‌اند و رحم ندارند؛ آواز ایشان چون دریا خروشان است؛ و بر اسبان سوار می‌شوند، آراسته چون مردان جنگی برای نبرد بر ضدّ تو، ای دختر صهیون. آوازهٔ آن را شنیده‌ایم: دست‌هایمان سست شده است؛ اضطراب ما را فراگرفته، و درد، مانند درد زنی که در حال زاییدن است. به صحرا بیرون مرو، و در راه گام مزن؛ زیرا شمشیر دشمن و هراس از هر سو در کار است. ای دختر قوم من، به پلاس کمر ببند و در خاکستر بغلت؛ برای خود ماتمی چون ماتمِ یگانه‌فرزند برپا کن، نوحه‌ای بس تلخ؛ زیرا غارتگر ناگهان بر ما خواهد آمد. ارمیا ۶:۲۲–۲۶.

«زمان آن فرارسیده است که نورِ حقیقی در میانِ تاریکیِ اخلاقی بدرخشد. پیامِ فرشتهٔ سوم به جهان فرستاده شده است و انسان‌ها را هشدار می‌دهد که نشانِ وحش یا تصویرِ او را بر پیشانی‌های خود یا بر دست‌های خود نپذیرند. دریافتِ این نشان به این معناست که انسان به همان تصمیمی برسد که وحش گرفته است، و همان اندیشه‌ها را تبلیغ کند، در مخالفتی مستقیم با کلامِ خدا. خدا دربارهٔ همهٔ کسانی که این نشان را دریافت می‌کنند، می‌گوید: “همان کس نیز از شرابِ غضبِ خدا خواهد نوشید که بی‌آمیختگی در جامِ خشمِ او ریخته شده است؛ و در حضورِ فرشتگانِ مقدس و در حضورِ بره، به آتش و گوگرد عذاب خواهد شد.”» Review and Herald، 13 ژوئیهٔ 1897.

«در خواندن ادامه دادم، و هیچ مورد دیگری نیافتم که در آن، آن [قربانیِ دائمی] یافت شود، مگر در دانیال. سپس [به یاریِ یک فرهنگِ واژگانِ کتاب‌مقدسی] آن واژگانی را که با آن در ارتباط بودند برگرفتم: «برداشتن»؛ او قربانیِ دائمی را برخواهد داشت؛ «از زمانی که قربانیِ دائمی برداشته شود»، و غیره. به خواندن ادامه دادم، و می‌اندیشیدم که بر این متن هیچ نوری نخواهم یافت؛ سرانجام به دوم تسالونیکیان ۲:‏۷، ۸ رسیدم. «زیرا سرِّ بی‌دینی هم‌اکنون عمل می‌کند؛ فقط آن که اکنون مانع است، مانع خواهد بود تا وقتی که از میان برداشته شود، و آنگاه آن شریر ظاهر خواهد شد»، و غیره. و چون به آن متن رسیدم، آه، حقیقت چه روشن و جلال‌آمیز نمودار شد! اینجاست! این همان قربانیِ دائمی است! خوب، اکنون، پولس از «آن که اکنون مانع است»، یا بازمی‌دارد، چه مراد می‌کند؟ از «مردِ گناه» و «آن شریر»، پاپیّت مراد است. بسیار خوب، آن چیزی که مانع از آشکار شدن پاپیّت می‌شود چیست؟ چرا، آن بت‌پرستی است؛ پس، «قربانیِ دائمی» باید به معنای بت‌پرستی باشد.»—ویلیام میلر، Second Advent Manual، صفحهٔ 66.» Advent Review and Sabbath Herald، 6 ژانویهٔ 1853.

جسم کا چراغ آنکھ ہے؛ پس اگر تیری آنکھ ایک ہو تو تیرا سارا جسم نور سے بھرا ہوگا۔ لیکن اگر تیری آنکھ بُری ہو تو تیرا سارا جسم تاریکی سے بھرا ہوگا۔ پس اگر وہ نور جو تجھ میں ہے تاریکی ہو تو وہ تاریکی کیسی بڑی ہوگی! کوئی آدمی دو مالکوں کی خدمت نہیں کر سکتا؛ کیونکہ یا تو ایک سے عداوت رکھے گا اور دوسرے سے محبت کرے گا، یا ایک سے لگا رہے گا اور دوسرے کو حقیر جانے گا۔ تم خدا اور دولت دونوں کی خدمت نہیں کر سکتے۔ متی 6:22–24۔

«در طی دوازده سالی که دهری‌مسلک بودم، هر تاریخى را که می‌توانستم بیابم می‌خواندم؛ اما اکنون کتاب مقدس را دوست می‌داشتم، زیرا دربارهٔ عیسی تعلیم می‌داد! با این همه، هنوز بخش قابل توجهی از کتاب مقدس برای من تاریک بود. در سال 1818 یا 19، هنگامی که با دوستی که به دیدارش رفته بودم گفتگو می‌کردم، و او مرا در زمانی که دهری‌مسلک بودم می‌شناخت و [شنیده] بود که سخن می‌گفتم، با لحنی نسبتاً معنادار پرسید: «دربارهٔ این آیه و آن آیه چه می‌اندیشی؟» و به همان متونی قدیمی اشاره می‌کرد که در دوران دهری‌مسلکی‌ام به آنها اعتراض داشتم. مقصود او را دریافتم و پاسخ دادم—اگر به من فرصت بدهی، به تو خواهم گفت که معنای آنها چیست. «چه مقدار زمان می‌خواهی؟» پاسخ دادم: نمی‌دانم، اما به تو خواهم گفت؛ زیرا نمی‌توانستم باور کنم که خدا مکاشفه‌ای عطا کرده باشد که نتوان آن را فهمید. آنگاه مصمم شدم که کتاب مقدسم را مطالعه کنم، با این ایمان که می‌توانم دریابم روح‌القدس چه منظوری داشته است. اما به محض آنکه این تصمیم را گرفتم، این اندیشه به ذهنم آمد—«اگر به عبارتی برخورد کنی که نتوانی آن را بفهمی، چه خواهی کرد؟» سپس این شیوهٔ مطالعهٔ کتاب مقدس به ذهنم رسید:—واژه‌های چنین عبارات را برخواهم گرفت، و آنها را در سراسر کتاب مقدس دنبال خواهم کرد، و بدین‌گونه معنای آنها را خواهم یافت. من «تطبیق‌نامهٔ کروُدن» را داشتم، که به گمانم بهترین در جهان است؛ پس آن را همراه با کتاب مقدسم برداشتم و پشت میز خود نشستم، و هیچ چیز دیگری نخواندم، مگر اندکی روزنامه‌ها، زیرا مصمم بودم بدانم کتاب مقدسم چه معنا می‌دهد. Apollos Hale, The Second Advent Manual, 65.»

«خدا فرشتهٔ خود را فرستاد تا بر دلِ کشاورزی که به کتاب مقدّس ایمان نداشت اثر گذارد و او را برانگیزد تا در نبوت‌ها به جست‌وجو بپردازد. فرشتگانِ خدا بارها و بارها از آن برگزیده دیدار کردند تا ذهن او را هدایت کنند و نبوت‌هایی را که همواره برای قوم خدا تاریک مانده بود، بر فهم او بگشایند. آغازِ زنجیرهٔ حقیقت به او داده شد، و او هدایت گردید تا پیوندی پس از پیوندی دیگر را بجوید، تا آن‌که با شگفتی و تحسین به کلام خدا نگریست. او در آن‌جا زنجیره‌ای کامل از حقیقت را دید. آن کلامی که آن را الهام‌نشده می‌پنداشت، اکنون با زیبایی و جلالش پیش روی دیدگان او گشوده شد. او دید که بخشی از کتاب مقدّس، بخش دیگر را توضیح می‌دهد، و هنگامی که فهمِ او از آیه‌ای بسته می‌شد، در بخش دیگری از کلام آنچه را می‌یافت که آن را تبیین می‌کرد. او کلام مقدّس خدا را با شادی و با عمیق‌ترین احترام و هیبت می‌نگریست.» Early Writings, 230.

«این سخنان فرشته که گفت: “من جبرئیل هستم که در حضور خدا می‌ایستم”، نشان می‌دهد که او در دربارهای آسمانی مقامی بس ارجمند دارد. هنگامی که او با پیامی نزد دانیال آمد، گفت: “و هیچ‌کس در این امور با من ایستادگی نمی‌کند، جز میکائیل [مسیح]، رئیس شما.” دانیال 10:21. دربارهٔ جبرئیل، نجات‌دهنده در مکاشفه چنین می‌فرماید که “آن را به‌وسیلهٔ فرشتهٔ خود به بندهٔ خویش یوحنا فرستاد و معلوم گردانید.” مکاشفه 1:1.» آرزوی اعصار، 99.

اور خداوند به موسی گفت: «این قوم تا به کی مرا به خشم خواهند آورد؟ و تا به کی، با وجود همهٔ آن آیات که در میان ایشان ظاهر کرده‌ام، به من ایمان نخواهند آورد؟ ایشان را به وبا خواهم زد و از میراث محرومشان خواهم ساخت، و از تو امّتی بزرگ‌تر و نیرومندتر از ایشان پدید خواهم آورد.» و موسی به خداوند گفت: «آنگاه مصریان آن را خواهند شنید، زیرا تو این قوم را به قوّت خویش از میان ایشان بیرون آوردی؛ و آن را به ساکنان این سرزمین بازخواهند گفت، زیرا شنیده‌اند که تو، ای خداوند، در میان این قوم هستی، و تو، ای خداوند، روبه‌رو دیده می‌شوی، و ابر تو بر فراز ایشان ایستاده است، و تو روزها در ستون ابر و شب‌ها در ستون آتش پیشاپیش ایشان می‌روی. پس اگر این قوم را همچون یک تن همگی بکشی، آنگاه امّت‌هایی که آوازهٔ تو را شنیده‌اند، خواهند گفت: چون خداوند نتوانست این قوم را به زمینی که برای ایشان قسم خورده بود درآورد، بنابراین ایشان را در بیابان کشته است.»

و اکنون، تمنا دارم که قدرتِ خداوندِ من عظیم گردد، چنان‌که تو گفته‌ای و فرموده‌ای: «خداوند دیرغضب و کثیرالرحمه است، گناه و عصیان را می‌آمرزد، اما هرگز گناهکار را بی‌سزا نمی‌گذارد، و گناه پدران را تا نسل سوم و چهارم بر فرزندان می‌رسد.» پس، تمنا دارم که گناه این قوم را بر حسب عظمت رحمت خویش بیامرزی، همان‌گونه که این قوم را از مصر تا کنون آمرزیده‌ای. و خداوند فرمود: «بر وفق کلام تو آمرزیدم؛ لیکن به حیات خودم سوگند، تمامی زمین از جلال خداوند پر خواهد شد. زیرا همه آن مردانی که جلال مرا و معجزاتی را که در مصر و در بیابان به‌جا آوردم دیدند، و اکنون این ده بار مرا آزمودند و به آواز من گوش ندادند، یقیناً زمینی را که برای پدران ایشان قسم خوردم نخواهند دید، و هیچ‌یک از آنان که مرا به خشم آوردند آن را نخواهند دید. اما بنده من کالیب، چون در او روحی دیگر بود و مرا به تمامی پیروی کرده است، او را به زمینی که بدان داخل شد خواهم آورد، و نسل او آن را به ملکیت خواهند گرفت.» اعداد 14:11–24.