کتاب دانیال - شمارهٔ دویستم

و در آن روز، ریشه‌ای از یَسّی برپا خواهد شد که برای قوم‌ها عَلَمی خواهد بود؛ امت‌ها به سوی او خواهند آمد، و آرامگاه او پرجلال خواهد بود. و در آن روز واقع خواهد شد که خداوند بار دیگر، برای بار دوم، دست خود را دراز خواهد کرد تا باقیماندهٔ قوم خویش را که باقی مانده‌اند، از آشور و از مصر و از پَتروس و از کوش و از عیلام و از شِنعار و از حَمات و از جزایر دریا باز آورد. و او برای امت‌ها عَلَمی برپا خواهد کرد، و رانده‌شدگان اسرائیل را گرد خواهد آورد، و پراکندگان یهودا را از چهار گوشهٔ زمین جمع خواهد کرد. همچنین حسد افرایم زایل خواهد شد، و دشمنان یهودا منقطع خواهند گردید؛ افرایم بر یهودا حسد نخواهد برد، و یهودا افرایم را نخواهد آزرد. اشعیا 11:10–13.

"امتحان‌ها بر قوم خدا خواهد آمد و علف‌های هرز باید از گندم جدا شوند. اما افرایم دیگر بر یهودا حسد نورزد، و یهودا نیز دیگر افرایم را نیازارد. سخنان مهربان، لطیف و مشفقانه از دل‌ها و لب‌های تقدیس‌شده جاری خواهد شد. ضروری است که ما متحد باشیم، و اگر همگی در پی حلم و فروتنی مسیح باشیم، ذهن مسیح را خواهیم داشت، و یگانگی روح پدید خواهد آمد." Review and Herald، 19 مارس 1895.

«اما در دورهٔ تردید و عدمِ یقینی که پس از آن ناامیدی فرا رسید، بسیاری از ایماندارانِ ادونتیست ایمان خود را از دست دادند. اختلافات و تفرقه‌ها پدید آمد.... بدین‌سان کار به تأخیر افتاد، و جهان در تاریکی واگذاشته شد. اگر تمامی پیکرۀ ادونتیست بر احکام خدا و ایمانِ عیسی متحد می‌ماند، تاریخ ما تا چه اندازه به‌گونه‌ای دیگر رقم می‌خورد!»

«این ارادهٔ خدا نبود که آمدن مسیح بدین‌سان به تأخیر افتد. خدا مقرر نداشت که قوم او، اسرائیل، چهل سال در بیابان سرگردان شوند. او وعده داده بود که ایشان را بی‌درنگ به سرزمین کنعان رهبری کند و در آنجا ایشان را قومی مقدس، سالم و سعادتمند برپا سازد. اما آنان که این بشارت نخست به ایشان اعلام شد، به سببِ «بی‌ایمانی» داخل نشدند (عبرانیان ۳:۱۹). دل‌های ایشان از شکایت، عصیان و نفرت آکنده بود، و او نتوانست عهد خود را با ایشان به انجام رساند.»

«چهل سال بود که بی‌ایمانی، غرولند، و طغیان، اسرائیلِ باستان را از سرزمین کنعان محروم ساخت. همین گناهان، ورود اسرائیلِ جدید را به کنعانِ آسمانی به تأخیر انداخته است. در هیچ‌یک از این دو مورد، وعده‌های خدا مقصر نبوده است. این بی‌ایمانی، دنیاگرایی، عدمِ تقدیس، و نزاع در میان قومی که به ظاهر از آنِ خداوندند، ما را این همه سال در این جهانِ گناه و اندوه نگاه داشته است.» Selected Messages, book 1, 68, 69.

اور جب سبت کا دن آیا تو وہ عبادت خانہ میں تعلیم دینے لگا؛ اور بہت سے لوگ اسے سن کر حیران ہوئے اور کہنے لگے، اس شخص کو یہ باتیں کہاں سے ملیں؟ اور یہ کیسی حکمت ہے جو اسے دی گئی ہے کہ ایسے قادرانہ کام بھی اس کے ہاتھوں سے ظاہر ہوتے ہیں؟ مرقس 6:2۔

جس کا چھاج اُس کے ہاتھ میں ہے، اور وہ اپنے کھلیان کو خوب صاف کرے گا، اور اپنے گیہوں کو کوٹھے میں جمع کرے گا؛ لیکن بھوسی کو وہ اُس آگ سے جلا دے گا جو کبھی نہ بجھے گی۔ متی 3:12۔

اور میں نے ایک اور زورآور فرشتہ کو آسمان سے اترتے دیکھا، جو بادل اوڑھے ہوئے تھا؛ اور اس کے سر پر قوسِ قزح تھی، اور اس کا چہرہ گویا آفتاب تھا، اور اس کے پاؤں آگ کے ستونوں کی مانند تھے۔ اور اس کے ہاتھ میں ایک چھوٹی کتاب کھلی ہوئی تھی؛ اور اس نے اپنا دہنا پاؤں سمندر پر، اور بایاں پاؤں زمین پر رکھا۔ مکاشفہ 10:1، 2۔

«He visto que el cuadro de 1843 fue dirigido por la mano del Señor, y que no debía ser alterado; que las cifras eran como Él quería que fuesen; que Su mano estuvo sobre él y ocultó un error en algunas de las cifras, de modo que nadie pudiera verlo, hasta que Su mano fue retirada.» Primeros Escritos, 74.

«آن وفادارانِ دل‌شکسته، که نمی‌توانستند دریابند چرا خداوندگارشان نیامد، در تاریکی واگذاشته نشدند. بار دیگر به کتاب‌مقدس‌های خود هدایت شدند تا ادوار نبوتی را بررسی کنند. دست خداوند از روی ارقام برداشته شد، و اشتباه توضیح داده شد. ایشان دیدند که ادوار نبوتی تا سال ۱۸۴۴ امتداد می‌یافت، و همان شواهدی که برای نشان دادن این‌که ادوار نبوتی در ۱۸۴۳ پایان می‌یافت، ارائه کرده بودند، ثابت می‌کرد که آن‌ها در ۱۸۴۴ خاتمه خواهد یافت.» Early Writings, 237.

اور جس فرشتے کو میں نے سمندر اور زمین پر کھڑا دیکھا تھا، اُس نے اپنا ہاتھ آسمان کی طرف اٹھایا، اور اُس کی قسم کھائی جو ابدُالآباد زندہ ہے، جس نے آسمان اور اُن سب چیزوں کو جو اُس میں ہیں، اور زمین اور اُن سب چیزوں کو جو اُس میں ہیں، اور سمندر اور اُن سب چیزوں کو جو اُس میں ہیں پیدا کیا، کہ پھر وقت نہ رہے گا۔ مکاشفہ 10:5، 6۔

देखो, मैं द्वार पर खड़ा हुआ खटखटाता हूँ; यदि कोई मेरा शब्द सुने और द्वार खोले, तो मैं उसके पास भीतर आऊँगा, और उसके साथ भोजन करूँगा, और वह मेरे साथ। प्रकाशितवाक्य 3:20।

«اگر ادوِنتیست‌ها پس از نومیدی عظیمِ سال ۱۸۴۴ بر ایمان خود استوار می‌ماندند و در عنايتِ گشایندهٔ خدا به‌اتفاق پیش می‌رفتند، پیامِ فرشتهٔ سوم را می‌پذیرفتند و آن را در قدرتِ روح‌القدس به جهان اعلام می‌کردند، نجاتِ خدا را می‌دیدند، خداوند با مساعی ایشان به‌طرزی عظیم عمل می‌کرد، کار به انجام می‌رسید، و مسیح پیش از این آمده بود تا قومِ خود را برای پاداششان بپذیرد. اما در دورهٔ شک و عدمِ یقین که پس از آن نومیدی در پی آمد، بسیاری از ایماندارانِ ادوِنت ایمان خود را واگذاشتند.... بدین‌سان کار به تأخیر افتاد، و جهان در تاریکی واگذاشته شد. اگر تمامی پیکرِ ادوِنتیست بر احکامِ خدا و ایمانِ عیسی متحد می‌شد، تاریخِ ما تا چه اندازه متفاوت می‌بود!» Evangelism, 695.

«در ۲۳ سپتامبر، خداوند به من نشان داد که او برای بار دوم دست خود را دراز کرده است تا باقیماندۀ قوم خویش را باز یابد، و اینکه در این زمانِ گردآوری باید کوشش‌ها دوچندان شود. در زمانِ پراکندگی، اسرائیل مضروب و دریده شد؛ اما اکنون در زمانِ گردآوری، خدا قوم خود را شفا خواهد داد و زخم‌های ایشان را خواهد بست. در زمانِ پراکندگی، کوشش‌هایی که برای گسترش حقیقت به عمل می‌آمد، تأثیر اندکی داشت و بسیار کم یا هیچ به انجام نمی‌رسانید؛ اما در زمانِ گردآوری، هنگامی که خدا دست خود را برای گرد آوردن قوم خویش نهاده است، کوشش‌ها برای گسترش حقیقت اثر مقصود خود را خواهند داشت. همگان باید در این کار متحد و غیور باشند. دیدم که برای هر کس مایۀ شرمساری است که برای راهبری ما اکنون در زمانِ گردآوری، به زمانِ پراکندگی به‌عنوان الگو رجوع کند؛ زیرا اگر خدا اکنون بیش از آنچه آنگاه برای ما انجام داد، انجام ندهد، اسرائیل هرگز گرد آورده نخواهد شد. انتشار حقیقت در یک نشریه، همان‌قدر ضروری است که موعظه کردن آن.» Review and Herald، 1 نوامبر 1850.

«کلیساها آیا به پیام لائودکیه گوش خواهند سپرد؟ آیا توبه خواهند کرد، یا با وجود این‌که solemn‌ترین پیام حقیقت—پیام فرشتهٔ سوم—به جهان اعلام می‌شود، همچنان در گناه ادامه خواهند داد؟ این آخرین پیام رحمت است، آخرین هشدار به جهانی سقوط‌کرده. اگر کلیسای خدا گرم و سرد شود، دیگر بیش از آن کلیساهایی که به‌صورت سقوط‌کرده و مسکن دیوها، مأوای هر روح ناپاک، و قفس هر پرندهٔ ناپاک و نفرت‌انگیز تصویر شده‌اند، در نظر خدا مقبول نخواهد بود. آنان که فرصت شنیدن و پذیرفتن حقیقت را داشته‌اند و با کلیسای ادونتیست روز هفتم متحد شده‌اند و خود را قوم خدا که احکام را نگاه می‌دارند می‌نامند، اما از نظر حیات روحانی و وقف به خدا چیزی بیش از کلیساهای اسمی ندارند، به‌طور قطع همان‌گونه بلاهای خدا را خواهند چشید که کلیساهایی که با شریعت خدا مخالفت می‌کنند. تنها کسانی که به‌وسیلهٔ حقیقت تقدیس شده‌اند، خانوادهٔ شاهانه را در منازل آسمانی که مسیح رفته است تا برای دوستداران خود و نگاه‌دارندگان احکامش آماده سازد، تشکیل خواهند داد.

«کسی که می‌گوید: «او را می‌شناسم»، اما احکام او را نگاه نمی‌دارد، دروغگوست و راستی در او نیست» [1 یوحنا 2:4]. این شامل همهٔ کسانی می‌شود که ادعا می‌کنند معرفت خدا را دارند و احکام او را نگاه می‌دارند، اما این را با اعمال نیک ظاهر نمی‌سازند. ایشان موافق اعمال خود جزا خواهند یافت. «هر که در او ساکن است، گناه نمی‌کند؛ و هر که گناه می‌کند، نه او را دیده است و نه او را شناخته است» [1 یوحنا 3:6]. این خطاب به همهٔ اعضای کلیساست، از جمله اعضای کلیساهای ادونتیست روز هفتم. «ای فرزندان کوچک، هیچ‌کس شما را نفریبد. کسی که عدالت را به‌جا می‌آورد، عادل است، چنان‌که او عادل است. کسی که گناه می‌ورزد، از ابلیس است؛ زیرا ابلیس از ابتدا گناه می‌ورزد. از این رو پسر خدا ظاهر شد تا اعمال ابلیس را نابود سازد. هر که از خدا مولود شده است، گناه نمی‌کند؛ زیرا تخم او در وی باقی می‌ماند؛ و او نمی‌تواند گناه کند، زیرا از خدا مولود شده است. از این است که فرزندان خدا و فرزندان ابلیس آشکار می‌شوند: هر که عدالت را به‌جا نمی‌آورد، از خدا نیست، و نیز آن که برادر خود را محبت نمی‌نماید» [1 یوحنا 3:7–10].

«Όλοι όσοι ισχυρίζονται ότι είναι Αντβεντιστές που τηρούν το Σάββατο, και όμως εξακολουθούν να ζουν μέσα στην αμαρτία, είναι ψεύτες ενώπιον του Θεού. Η αμαρτωλή πορεία τους αντιστρατεύεται το έργο του Θεού. Οδηγούν και άλλους στην αμαρτία. Ο λόγος έρχεται από τον Θεό προς κάθε μέλος των εκκλησιών μας: “Και κάμετε ευθείς οδούς διά τους πόδας σας, διά να μη εκτραπή το χωλόν, αλλά μάλλον να ιατρευθή. Ζητείτε ειρήνην μετά πάντων, και τον αγιασμόν, χωρίς του οποίου ουδείς θέλει ιδεί τον Κύριον· επισκοπούντες επιμελώς μήπως τις υστερήση από της χάριτος του Θεού· μήπως καμμία ρίζα πικρίας αναφύουσα φέρη ενόχλησιν, και δι’ αυτής μιανθώσι πολλοί· μήπως είναι τις πόρνος, ή βέβηλος, καθώς ο Ησαύ, όστις διά μίαν βρώσιν έδωκε τα πρωτοτόκια αυτού. Διότι εξεύρετε ότι και έπειτα, θέλων να κληρονομήση την ευλογίαν, απεδοκιμάσθη· επειδή δεν εύρε τόπον μετανοίας, καίπερ εξεζήτησεν αυτήν μετά δακρύων” [Εβραίους 12:13–17].»

“این سخن درباره بسیاری از کسانی صادق است که ادعا می‌کنند به حقیقت ایمان دارند. آنان به‌جای آنکه از اعمال شهوانی خود دست بردارند، در مسیری نادرست از تعلیم و تربیت، زیر سفسطه فریبندهٔ شیطان، پیش می‌روند. گناه به‌عنوان گناه تشخیص داده نمی‌شود. همان وجدان‌های ایشان آلوده گشته، دل‌هایشان فاسد شده است، و حتی افکارشان پیوسته فاسد است. شیطان از آنان همچون طعمه‌هایی استفاده می‌کند تا جان‌ها را به اعمال ناپاکی که تمام وجود را آلوده می‌سازد، به دام کشاند. «کسی که شریعت موسی [که همان شریعت خدا بود] را خوار شمرد، به شهادت دو یا سه شاهد، بی‌رحمت کشته می‌شد؛ پس گمان می‌برید کسی که پسر خدا را پایمال کرده و خون عهدی را که به‌وسیلهٔ آن مقدس شده بود، ناپاک شمرده و به روح فیض اهانت کرده است، به چه اندازه مستوجب مجازاتی سخت‌تر خواهد بود؟ زیرا او را می‌شناسیم که گفته است: انتقام از آنِ من است، من جزا خواهم داد، خداوند می‌گوید. و نیز: خداوند قوم خود را داوری خواهد کرد. افتادن به دست‌های خدای زنده چیز هولناکی است» [عبرانیان ۱۰:‏۲۸–۳۱].” Manuscript Releases, جلد 19، 176، 177.