In Miller’s dream he was sent a casket by an unseen hand. In his dream he was led to understand the dimensions of the casket as “six square” by “ten inches.” Ten multiplied by six squared equates to three hundred and sixty, which represents the days in a prophetic year. Miller was given a casket that contained the message he was to proclaim, and the message he was to proclaim was based upon the principle that a day in Bible prophecy represents a year. The casket was the Bible, and for Miller the Bible was to be viewed in the dimension of the “day-for-a-year” principle of Bible prophecy.
در رؤیای میلر، صندوقچهای به دستِ نامرئی برای او فرستاده شد. در رؤیای خود هدایت شد تا ابعاد آن صندوقچه را «شش مربع» در «ده اینچ» دریابد. ده ضرب در ششِ به توانِ دو برابر است با سیصد و شصت، که نمایانگر روزهای یک سالِ نبوی است. به میلر صندوقچهای داده شد که پیامی را که باید اعلام میکرد در خود داشت، و پیامی که باید اعلام میکرد بر این اصل استوار بود که در نبوتِ کتابمقدسی، یک روز نمایانگر یک سال است. آن صندوقچه همان کتابمقدس بود، و برای میلر، کتابمقدس میبایست در بُعدِ اصلِ «یک روز بهجای یک سال» در نبوتِ کتابمقدسی نگریسته شود.
“Connected with the Word of God there is a key that unlocks the precious casket, to our satisfaction and delight. I feel thankful for every ray of light. In the future, experiences now to us very mysterious will be explained. Some experiences we may never fully comprehend until this mortal shall put on immortality.” Manuscript Releases, volume 17, 261.
«در پیوند با کلام خدا، کلیدی وجود دارد که صندوقچۀ گرانبها را برای رضایت و شادی ما میگشاید. من برای هر پرتو نور احساس سپاسگزاری میکنم. در آینده، تجربههایی که اکنون برای ما بسیار رازآلود هستند، توضیح داده خواهند شد. برخی تجربهها را شاید هرگز بهطور کامل درک نکنیم تا آنگاه که این فانی، بقا را در بر کند.» Manuscript Releases, جلد 17، 261.
There was a “key” attached to the casket in Miller’s dream which represented the methodology that Miller was led to employ.
در رؤیای میلر، «کلیدی» به تابوت متصل بود که نمایانگر روشی بود که میلر هدایت شد تا به کار گیرد.
“Those who are engaged in proclaiming the third angel’s message are searching the Scriptures upon the same plan that Father Miller adopted. In the little book entitled Views of the Prophecies and Prophetic Chronology, Father Miller gives the following simple but intelligent and important rules for Bible study and interpretation:—
«آنان که در اعلام پیام فرشتهٔ سوم مشغولاند، کتب مقدّس را بر همان اساسی بررسی میکنند که پدر میلر اختیار کرده بود. پدر میلر در کتاب کوچکِ موسوم به Views of the Prophecies and Prophetic Chronology، قواعد ساده، خردمندانه و مهمّ زیر را برای مطالعه و تفسیر کتاب مقدّس ارائه میکند:—»
“[Rules one through five quoted.]
«[قواعد یک تا پنج نقلقولشده.]»
“The above is a portion of these rules; and in our study of the Bible we shall all do well to heed the principles set forth.” Review and Herald, November 25, 1884.
«آنچه در بالا آمد بخشی از این قواعد است؛ و ما همه در مطالعهٔ کتابمقدس نیکو خواهیم کرد اگر به اصولی که بیان شدهاند توجه کنیم.» ریویو اَند هِرالد، 25 نوامبر 1884.
When Miller opened the casket, he found “all sorts and sizes of jewels, diamonds, precious stones, and gold and silver coin of every dimension and value, beautifully arranged in their several places in the casket; and thus arranged they reflected a light and glory equaled only to the sun.” Miller discovered the jewels of truths that make up the foundational truths of Adventism. The truths he found were “arranged” in perfect order and reflected the light of the sun.
Cuando Miller abrió el cofre, halló «toda clase y tamaño de joyas, diamantes, piedras preciosas, y monedas de oro y plata de toda dimensión y valor, hermosamente dispuestas cada una en su lugar dentro del cofre; y así dispuestas reflejaban una luz y una gloria igualadas solamente por el sol». Miller descubrió las joyas de las verdades que constituyen las verdades fundamentales del adventismo. Las verdades que halló estaban «dispuestas» en perfecto orden y reflejaban la luz del sol.
Miller then placed the truths “on a center table” and called all to “come and see.” “Come and see,” is a symbol drawn from the opening of the seals in the book of Revelation, and Miller represents the wise that understand the message of Daniel that was unsealed in 1798. The truths that Miller placed upon the table, were the unsealed truths from the book of Daniel that had been unsealed by the Lion of the tribe of Judah, and were to test the generation that was alive when they were unsealed. For this reason, the four beasts of Revelation associated with the first four seals, and Miller, called out for that generation to “come and see.”
پس میلر آن حقایق را «بر میزِ میانی» نهاد و همگان را فراخواند که «بیایید و ببینید». عبارتِ «بیایید و ببینید» نمادی است برگرفته از گشودنِ مُهرها در کتابِ مکاشفه، و میلر نمایانگرِ خردمندانی است که پیامِ دانیال را که در سال ۱۷۹۸ مُهرگشایی شد، درمییابند. حقایقی که میلر بر آن میز نهاد، همان حقایقِ مُهرگشاییشده از کتابِ دانیال بود که بهوسیلهٔ شیرِ سبطِ یهودا مُهرگشایی شده بود، و میبایست نسلِ زنده در هنگامِ مُهرگشاییِ آنها را بیازماید. از اینرو، آن چهار حیوانِ مکاشفه که با چهار مُهرِ نخست مرتبطاند، و نیز میلر، آن نسل را ندا دادند که «بیایید و ببینید».
And I saw when the Lamb opened one of the seals, and I heard, as it were the noise of thunder, one of the four beasts saying, Come and see. And I saw, and behold a white horse: and he that sat on him had a bow; and a crown was given unto him: and he went forth conquering, and to conquer. And when he had opened the second seal, I heard the second beast say, Come and see. And there went out another horse that was red: and power was given to him that sat thereon to take peace from the earth, and that they should kill one another: and there was given unto him a great sword. And when he had opened the third seal, I heard the third beast say, Come and see. And I beheld, and lo a black horse; and he that sat on him had a pair of balances in his hand. And I heard a voice in the midst of the four beasts say, A measure of wheat for a penny, and three measures of barley for a penny; and see thou hurt not the oil and the wine. And when he had opened the fourth seal, I heard the voice of the fourth beast say, Come and see. And I looked, and behold a pale horse: and his name that sat on him was Death, and Hell followed with him. And power was given unto them over the fourth part of the earth, to kill with sword, and with hunger, and with death, and with the beasts of the earth. Revelation 6:1–8.
اور میں نے دیکھا، جب برّہ نے مہروں میں سے ایک مہر کھولی، تو میں نے گویا گرج کی سی آواز سنی، اور چار جانداروں میں سے ایک کو یہ کہتے سنا: آ اور دیکھ۔ اور میں نے دیکھا، اور کیا دیکھتا ہوں کہ ایک سفید گھوڑا ہے، اور اُس پر سوار کے پاس ایک کمان تھی؛ اور اُسے ایک تاج دیا گیا؛ اور وہ فتح کرتا ہوا اور فتح کرنے کے لیے نکل پڑا۔ اور جب اُس نے دوسری مہر کھولی، تو میں نے دوسرے جاندار کو یہ کہتے سنا: آ اور دیکھ۔ اور ایک اَور گھوڑا نکلا جو سرخ تھا؛ اور اُس کے سوار کو یہ اختیار دیا گیا کہ زمین سے صلح اٹھا لے، اور لوگ ایک دوسرے کو قتل کریں؛ اور اُسے ایک بڑی تلوار دی گئی۔ اور جب اُس نے تیسری مہر کھولی، تو میں نے تیسرے جاندار کو یہ کہتے سنا: آ اور دیکھ۔ اور میں نے نگاہ کی، اور کیا دیکھتا ہوں کہ ایک کالا گھوڑا ہے؛ اور اُس کے سوار کے ہاتھ میں ترازو تھا۔ اور میں نے چار جانداروں کے درمیان سے ایک آواز یہ کہتے سنی: ایک دینار میں گیہوں کا ایک پیمانہ، اور ایک دینار میں جو کے تین پیمانے؛ اور دیکھ، تیل اور مَے کو نقصان نہ پہنچانا۔ اور جب اُس نے چوتھی مہر کھولی، تو میں نے چوتھے جاندار کی آواز یہ کہتے سنی: آ اور دیکھ۔ اور میں نے دیکھا، اور کیا دیکھتا ہوں کہ ایک زرد گھوڑا ہے؛ اور اُس کے سوار کا نام موت تھا، اور عالمِ ارواح اُس کے پیچھے پیچھے تھا۔ اور اُنہیں زمین کے چوتھائی حصے پر اختیار دیا گیا کہ تلوار سے، اور کال سے، اور وبا سے، اور زمین کے درندوں کے وسیلہ سے ہلاک کریں۔ مکاشفہ 6:1–8۔
It was Christ, represented as the Lion of the tribe of Judah, who unsealed the book sealed with seven seals in the book of Revelation, and it was the Lion of the tribe of Judah that unsealed the jewels that Miller placed upon the table, and then proclaimed for all to “come and see.”
مسیح بود که در کتاب مکاشفه، در هیئتِ شیرِ سبطِ یهودا، آن کتابِ مُهرشده به هفت مُهر را گشود؛ و نیز همان شیرِ سبطِ یهودا بود که جواهراتی را که میلر بر میز نهاده بود، از مُهر گشود و سپس همگان را ندا داد که «بیایید و ببینید».
The truths he discovered were graphically illustrated upon the 1843 pioneer chart, which Sister White said was directed by the hand of the Lord, which was the same unseen hand that had brought Miller the casket full of jewels. The three hundred charts that were produced in 1842, were a fulfillment of Habakkuk’s command to write the vision and make it plain upon tables. Miller’s table in the center of his room represented the three hundred charts (tables) the Millerite messengers took to the world in 1842 and 1843. That chart, along with the 1850 pioneer chart, were the “tables” of Habakkuk chapter two.
سچّائیاں جو اُس نے دریافت کیں، 1843 کے ابتدائی پیش رو چارٹ پر نہایت واضح طور پر مصوَّر کی گئی تھیں، جس کے بارے میں سسٹر وائٹ نے فرمایا کہ وہ خداوند کے ہاتھ کی ہدایت سے تیار کیا گیا تھا؛ اور وہی غیرمرئی ہاتھ تھا جس نے ملر کے پاس جواہرات سے بھرا ہوا صندوقچہ پہنچایا تھا۔ جو تین سو چارٹ 1842 میں تیار کیے گئے، وہ حبقوق کے اُس حکم کی تکمیل تھے کہ رُؤیا کو لکھ اور اُسے لوحوں پر ایسا واضح کر دے۔ ملر کے کمرے کے وسط میں رکھی ہوئی اُس کی میز اُن تین سو چارٹوں (لوحوں) کی نمائندگی کرتی تھی جنہیں میلرائیٹ پیغام بر 1842 اور 1843 میں دنیا کے پاس لے گئے۔ وہ چارٹ، 1850 کے ابتدائی پیش رو چارٹ کے ساتھ مل کر، حبقوق باب دو کی “لوحیں” تھے۔
“It was the united testimony of Second Advent lecturers and papers, when standing on ‘the original faith,’ that the publication of the chart was a fulfillment of Habakkuk 2:2, 3. If the chart was a subject of prophecy (and those who deny it leave the original faith), then it follows that BC 457 was the year from which to date the 2300 days. It was necessary that 1843 should be the first published time in order that ‘the vision’ should ‘tarry,’ or that there should be a tarrying time, in which the virgin band was to slumber and sleep on the great subject of time, just before they were to be aroused by the Midnight Cry.” James White, Second Advent Review and Sabbath Herald, Volume 1, Number 2.
«این شهادتِ متحدِ واعظان و نشریاتِ مجیءِ ثانی بود، آنگاه که بر “ایمانِ نخستین” ایستاده بودند، که انتشارِ نمودار، تحققِ حبقوق ۲:۲، ۳ بود. اگر نمودار موضوعِ نبوت بود (و آنان که این را انکار میکنند، ایمانِ نخستین را ترک میگویند)، پس در پیِ آن، سالِ ۴۵۷ ق.م. سالی بود که باید مبدأِ تاریخگذاریِ ۲۳۰۰ روز قرار گیرد. ضروری بود که ۱۸۴۳ نخستین زمانِ منتشرشده باشد تا “رؤیا” “درنگ کند”، یا آنکه زمانی برای درنگ پدید آید، که در آن گروهِ باکرگان میبایست بر موضوعِ عظیمِ زمان، درست پیش از آنکه بهوسیلهٔ فریادِ نیمهشب بیدار شوند، چرت زنند و به خواب روند.» جیمز وایت، Second Advent Review and Sabbath Herald، جلد ۱، شمارهٔ ۲.
The people who began to respond to the message (jewels) that was thereafter represented on Habakkuk’s table, were at first a few, but with the confirmation of the day-for-a-year principle on August 11, 1840, the people “increased to a crowd.”
مردمی که شروع به پاسخ گفتن به پیامی کردند که از آن پس بر لوح حبقوق نمایش داده شد، در آغاز اندک بودند؛ اما با تأیید اصل «هر روز بهجای یک سال» در ۱۱ اوت ۱۸۴۰، آن مردم «به انبوهی از جمعیت افزایش یافتند.»
“At the very time specified, Turkey, through her ambassadors, accepted the protection of the allied powers of Europe, and thus placed herself under the control of Christian nations. The event exactly fulfilled the prediction. When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement. Men of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” The Great Controversy, 334, 335.
«در همان زمانی که تعیین شده بود، ترکیه، بهوسیلهٔ سفیران خود، حمایت قدرتهای متحد اروپا را پذیرفت، و بدینسان خود را تحت سلطهٔ ملتهای مسیحی قرار داد. این رویداد دقیقاً پیشگویی را تحقق بخشید. هنگامی که این امر معلوم شد، انبوهی از مردم به درستی اصول تفسیر نبوی که میلر و همکارانش اختیار کرده بودند، متقاعد شدند، و شتابی شگفتانگیز به جنبش ظهور داده شد. مردان صاحب علم و موقعیت با میلر متحد شدند، هم در موعظه و هم در انتشار دیدگاههای او، و از 1840 تا 1844 این کار بهسرعت گسترش یافت.» The Great Controversy, 334, 335.
Then the crowd began to trouble the jewels. At that point Miller is going to identify the scattering of the jewels. The word “scatter” is one of the primary symbols of Leviticus twenty-six’s “seven times,” and Miller employs some variation of the word “scatter” ten times in the presentation of his dream. “Ten” is the symbol of a test, and marks the correct understanding of the symbolic meaning of Miller’s “scattered” jewels as a prophetic test for those upon whom the ends of the world are come.
سپس آن جماعت آغاز به آزار جواهرات کردند. در آن هنگام، میلر پراکنده شدن جواهرات را شناسایی خواهد کرد. واژهٔ «پراکنده ساختن» یکی از نمادهای اصلی «هفت زمان» در لاویان بیستوشش است، و میلر در گزارش رؤیای خود ده بار از گونهای از واژهٔ «پراکنده ساختن» استفاده میکند. «ده» نماد آزمون است، و فهم درستِ معنای نمادینِ جواهراتِ «پراکندهشده» در رؤیای میلر را بهمنزلهٔ آزمونی نبوی برای کسانی نشان میدهد که انتهای عالمها بر ایشان رسیده است.
The rejection of the jewel of the “seven times” was the first jewel set aside by Laodicean Adventism as they failed the test of Moses’ “scattering,” which had been presented by Elijah (Miller), in 1863. From that point on the jewels were to be increasingly scattered, mixed with counterfeits and ultimately fully covered up. The covering up of the precious jewels would ultimately reach a point where the casket (the Bible) would be destroyed.
ردِّ جواهرِ «هفت زمان» نخستین جواهری بود که ادونتیسمِ لاودیکیهای آن را کنار نهاد، آنگاه که ایشان در سال ۱۸۶۳ در آزمونِ «پراکندهسازی» موسی، که بهوسیلهٔ ایلیا (میلر) ارائه شده بود، مردود شدند. از آن نقطه به بعد، جواهرات میبایست بهطور فزایندهای پراکنده شوند، با بدلها درآمیزند، و سرانجام بهکلی پوشانده گردند. پوشانده شدنِ جواهراتِ گرانبها در نهایت به نقطهای میرسید که در آن صندوقچه (کتابمقدس) نابود میگردید.
In Miller’s dream there is a marked distinction between the first “seven times” the word “scatter” is employed by Miller, and the last three times he uses the word. After he mentions “scatter” “seven times,” he “became wholly discouraged and disheartened, and sat down and wept.”
در رؤیای میلر، تمایزی آشکار میان هفت بارِ نخست که میلر واژۀ «پراکنده» را به کار میبرد و سه بارِ پایانی که این واژه را استعمال میکند، وجود دارد. پس از آنکه او واژۀ «پراکنده» را «هفت بار» ذکر میکند، «بهکلی مأیوس و دلسرد شد، و نشست و گریست.»
Before Christ, represented as the Lion of the tribe of Judah, began his work of unsealing the book that was sealed with seven seals in the book of Revelation, John wept. John and Miller both wept when they understood the casket (God’s Word) had been buried up by counterfeit jewels.
پیش از آنکه مسیح، که بهصورت شیرِ سبطِ یهودا نمود یافته است، کار گشودنِ مُهرهای کتابی را که در کتاب مکاشفه به هفت مُهر مُهر شده بود آغاز کند، یوحنا گریست. یوحنا و میلر هر دو گریستند هنگامی که دریافتند صندوقچه (کلام خدا) در زیر جواهراتِ تقلبی مدفون شده است.
And I saw in the right hand of him that sat on the throne a book written within and on the backside, sealed with seven seals. And I saw a strong angel proclaiming with a loud voice, Who is worthy to open the book, and to loose the seals thereof? And no man in heaven, nor in earth, neither under the earth, was able to open the book, neither to look thereon. And I wept much, because no man was found worthy to open and to read the book, neither to look thereon. And one of the elders saith unto me, Weep not: behold, the Lion of the tribe of Juda, the Root of David, hath prevailed to open the book, and to loose the seven seals thereof. Revelation 5:1–5.
اور میں نے اُس کے دہنے ہاتھ میں جو تخت پر بیٹھا تھا ایک کتاب دیکھی، جو اندر اور پشت پر لکھی ہوئی تھی اور سات مہروں سے مُہر بند تھی۔ اور میں نے ایک زورآور فرشتہ کو بلند آواز سے منادی کرتے دیکھا کہ کون اس کتاب کو کھولنے اور اس کی مہریں توڑنے کے لائق ہے؟ اور نہ آسمان میں، نہ زمین پر، نہ زمین کے نیچے کوئی ایسا تھا جو اس کتاب کو کھول سکتا یا اس پر نظر ڈال سکتا۔ اور میں بہت رویا، اس لیے کہ کوئی ایسا نہ پایا گیا جو اس کتاب کو کھولنے اور پڑھنے، یا اس پر نظر ڈالنے کے لائق ہو۔ تب بزرگوں میں سے ایک نے مجھ سے کہا، مت رو؛ دیکھ، یہوداہ کے قبیلہ کا شیر، داؤد کی جڑ، غالب آیا ہے تاکہ کتاب کو کھولے اور اس کی ساتوں مہریں توڑے۔ مکاشفہ 5:1–5۔
Once the escalating rejection of the jewels that Miller discovered and presented to the world reached the point where the Bible (the casket) was destroyed, then Miller wept.
هنگامی که ردّ فزایندهٔ جواهراتی که میلر کشف کرد و به جهان عرضه نمود به جایی رسید که کتابمقدّس (صندوقچه) نابود شد، آنگاه میلر گریست.
“I then saw that among the genuine jewels and coin they had scattered an innumerable quantity of spurious jewels and counterfeit coin. I was highly incensed at their base conduct and ingratitude, and reproved and reproached them for it; but the more I reproved, the more they scattered the spurious jewels and false coin among the genuine.
"آنگاه دیدم که آنان در میان جواهرات و سکههای اصیل، مقدار بیشماری از جواهرات تقلبی و سکههای جعلی پراکنده بودند. از رفتار پست و ناسپاسی ایشان سخت به خشم آمدم و ایشان را به سبب آن توبیخ و سرزنش کردم؛ اما هرچه بیشتر توبیخشان میکردم، بیشتر جواهرات تقلبی و سکههای جعلی را در میان جواهرات و سکههای اصیل میپراکندند."
“I then became vexed in my physical soul and began to use physical force to push them out of the room; but while I was pushing out one, three more would enter and bring in dirt and shavings and sand and all manner of rubbish, until they covered every one of the true jewels, diamonds, and coins, which were all excluded from sight. They also tore in pieces my casket and scattered it among the rubbish. I thought no man regarded my sorrow or my anger. I became wholly discouraged and disheartened, and sat down and wept.”
«سپس در نفسِ جسمانیِ خود اندوهگین و آزرده شدم و آغاز کردم بهکار بردنِ نیروی جسمانی تا آنان را از اتاق بیرون برانم؛ اما در همان حال که یکی را بیرون میراندم، سه تنِ دیگر وارد میشدند و خاک و براده و شن و هرگونه زباله و خاشاک را به درون میآوردند، تا آنکه همهٔ جواهراتِ حقیقی و الماسها و سکهها را پوشانیدند، بهگونهای که همگی از نظر پنهان شدند. همچنین صندوقچهام را پارهپاره کردند و آن را در میان زبالهها پراکنده ساختند. پنداشتم که هیچکس به اندوه یا خشمِ من اعتنا ندارد. بهکلی مأیوس و دلشکسته شدم و نشستم و گریستم.»
At this point in his dream the word “scatter” has been employed “seven times.” The last three occurrences are distinct, from the first seven, thus placing a prophetic signature upon the seven scatterings as a symbol of the “seven times” of Leviticus twenty six. Miller’s second dream, as with Nebuchadnezzar’s second dream, symbolically identifies the “seven times.”
در این بخش از رؤیای او، واژۀ «پراکندن» «هفت بار» بهکار رفته است. سه موردِ آخر از هفت موردِ نخست متمایزند، و بدینسان مُهری نبوی بر هفت پراکندگی مینهند، بهعنوان نمادی از «هفت زمان» در لاویان بیستوشش. رؤیای دوم میلر، همانند رؤیای دوم نبوکدنصر، «هفت زمان» را بهگونهای نمادین مشخص میسازد.
As with John in Revelation chapter five, when Miller wept, the dirt brush man (the Lion of the tribe of Judah), then “opened a door” and entered the room. The visual representation of the Father holding the book which was sealed with seven seals, that no man could open, and that had caused John to weep, began in verse one of chapter four.
همانگونه که دربارهٔ یوحنا در باب پنجمِ مکاشفه آمده است، هنگامی که میلر گریست، آن مردِ گردگیر به دست (شیرِ سبطِ یهودا) سپس «دری را گشود» و به اتاق وارد شد. بازنماییِ بصریِ پدر که کتابی را در دست داشت، مُهرشده به هفت مُهر، که هیچکس قادر به گشودن آن نبود و موجب گریستنِ یوحنا شده بود، از آیهٔ یکِ باب چهارم آغاز شد.
After this I looked, and, behold, a door was opened in heaven: and the first voice which I heard was as it were of a trumpet talking with me; which said, Come up hither, and I will show thee things which must be hereafter. Revelation 4:1.
Después de esto miré, y he aquí, una puerta estaba abierta en el cielo; y la primera voz que oí, como de trompeta, hablaba conmigo, y decía: Sube acá, y yo te mostraré las cosas que han de suceder después de estas. Apocalipsis 4:1.
Miller wept and saw a door opened. “While I was thus weeping and mourning for my great loss and accountability, I remembered God, and earnestly prayed that He would send me help. Immediately the door opened, and a man entered the room, when the people all left it; and he, having a dirt brush in his hand, opened the windows, and began to brush the dirt and rubbish from the room.” The Lion of the tribe of Judah and the dirt brush man arrived at the opening of a door, when John and Miller wept. The opening of a door is a symbol of a dispensational change.
मिलर रोया और उसने एक द्वार खुला हुआ देखा। “जब मैं इस प्रकार अपनी बड़ी हानि और उत्तरदायित्व के कारण रोता और शोक करता था, तब मुझे परमेश्वर का स्मरण हुआ, और मैंने गम्भीरता से प्रार्थना की कि वह मेरी सहायता के लिए किसी को भेजे। तुरन्त द्वार खुल गया, और एक मनुष्य कमरे में प्रवेश कर गया; तब सब लोग वहाँ से निकल गए; और वह, अपने हाथ में धूल झाड़ने का ब्रश लिए हुए, खिड़कियाँ खोलने लगा, और कमरे से धूल और कूड़ा-कर्कट को झाड़ने लगा।” यहूदा के गोत्र का सिंह और धूल-झाड़ू वाला वह मनुष्य उस समय आए जब यूहन्ना और मिलर रोए, और एक द्वार खुला। एक द्वार का खुलना व्यवस्थात्मक परिवर्तन का प्रतीक है।
With Miller, he wept and a door was opened, but he also prayed. “I became wholly discouraged and disheartened, and sat down and wept. While I was thus weeping and mourning for my great loss and accountability, I remembered God, and earnestly prayed that He would send me help. Immediately the door opened, and a man entered the room, when the people all left it; and he, having a dirt brush in his hand, opened the windows, and began to brush the dirt and rubbish from the room.”
با میلر، او گریست و دری گشوده شد، اما او نیز دعا کرد. «بهکلی دلسرد و دلشکسته شدم، و نشستم و گریستم. در حالی که چنین برای فقدان عظیم و مسئولیتپذیری خود میگریستم و ماتم میگرفتم، خدا را به یاد آوردم و با جدیت دعا کردم که او برایم مدد بفرستد. بیدرنگ در گشوده شد، و مردی به اتاق درآمد، آنگاه که همهٔ مردم آن را ترک کرده بودند؛ و او، در حالی که جاروی دستیای در دست داشت، پنجرهها را گشود و آغاز کرد به روبیدن خاک و خاشاک از اتاق.»
The prayer that is a waymark in the history of the last days, is the prayer marked by Daniel and the three worthies in chapter two, and also by Daniel in chapter nine. It is the Leviticus twenty-six prayer of the “seven times,” which the two witnesses of Revelation eleven are to pray when they realize that they had been scattered. The two witnesses are to repeat what Daniel had done in chapter nine, when he recognized that he had been “scattered” in fulfillment of the curse of Moses. The two witnesses are to repeat what Miller illustrated in his dream when he reached the point where his jewels had been scattered “seven times.”
دعایی که نشانهای راهبردی در تاریخ ایام آخر است، همان دعایی است که در باب دوم بهوسیلهٔ دانیال و آن سه یار برجسته، و نیز در باب نهم بهوسیلهٔ خود دانیال مشخص شده است. این، دعای لاویان بیستوششِ «هفت بار» است؛ همان دعایی که آن دو شاهدِ مکاشفه یازده باید آنگاه که درمییابند پراکنده شدهاند، بهجا آورند. آن دو شاهد باید آنچه را دانیال در باب نهم انجام داد، تکرار کنند، هنگامی که او تشخیص داد که در تحققِ لعنتِ موسی «پراکنده» شده است. آن دو شاهد باید آنچه را میلر در رؤیای خود به تصویر کشید تکرار کنند، آنگاه که به نقطهای رسید که جواهراتش «هفت بار» پراکنده شده بودند.
When that prayer is marked a door is opened, the dirt brush man arrives, and the room is empty. The wicked crowd were gone, and a new dispensation had arrived. Then the Lion of the tribe of Judah, whose fan is in His hand, “opened the windows, and began to brush the dirt and rubbish from the room,” and as “he brushed the dirt and rubbish, false jewels and counterfeit coin, all rose and went out of the window like a cloud, and the wind carried them away.”
چون آن دعا نشان نهاده شود، دری گشوده میشود، مردِ جاروبِ خاک فرا میرسد، و اتاق خالی است. آن جماعتِ شریر رفته بودند، و تدبیری تازه فرا رسیده بود. آنگاه شیرِ سبطِ یهودا، که بادبیزنِ او در دست اوست، «پنجرهها را گشود، و آغاز کرد به روبیدنِ خاک و زباله از اتاق»، و چون «خاک و زباله، جواهراتِ دروغین و سکّهٔ تقلبی را میروبید، همه برخاستند و همچون ابری از پنجره بیرون رفتند، و باد آنها را با خود برد.»
The open windows also mark a division, for as the rubbish is carried out of the window, those who have fulfilled the command found in Malachi, that directs the “priests” of the last days to, “bring ye all the tithes into the storehouse, that there may be meat in mine house, and prove me now herewith, saith the Lord of hosts, if I will not open you the windows of heaven, and pour you out a blessing, that there shall not be room enough to receive it.” The open door and the open windows represent a change in dispensation that is fulfilled at the time the wicked priests are removed, and the righteous priests are being blessed.
کھلی ہوئی کھڑکیاں بھی ایک تقسیم کی علامت ہیں، کیونکہ جس طرح کچرا کھڑکی کے راستے باہر نکالا جاتا ہے، اسی طرح وہ لوگ جنہوں نے ملاکی میں مذکور اس حکم کو پورا کیا ہے، جو آخری ایّام کے “کاہنوں” کو یہ ہدایت دیتا ہے کہ، “تمام عشرے بھنڈار میں لاؤ تاکہ میرے گھر میں خوراک ہو، اور اب اسی بات میں مجھے آزما کر دیکھو، ربّ الافواج فرماتا ہے، کہ کیا میں تمہارے لیے آسمان کی کھڑکیاں نہ کھول دوں گا، اور تم پر ایسی برکت نہ اُنڈیلوں گا کہ اسے سمیٹنے کی جگہ نہ رہے۔” کھلا ہوا دروازہ اور کھلی ہوئی کھڑکیاں دونوں ایک تدبیری دور کی تبدیلی کی نمائندگی کرتے ہیں، جو اُس وقت پوری ہوتی ہے جب شریر کاہن ہٹا دیے جاتے ہیں اور راستباز کاہن برکت پا رہے ہوتے ہیں۔
As the dirt brush man begins to purge his floor, Miller closes his eyes for a moment. “In the bustle I closed my eyes for a moment; when I opened them, the rubbish was all gone. The precious jewels, the diamonds, the gold and silver coins, lay scattered in profusion all over the room.” The precious and the vile were then fully separated.
همچنانکه مردِ جاروکنِ خاک آغاز میکند تا کفِ خود را پاکسازی کند، میلر برای لحظهای چشمانش را میبندد. «در میانِ آن هیاهو، برای لحظهای چشمانم را بستم؛ وقتی آنها را گشودم، همهٔ زبالهها از میان رفته بود. جواهراتِ گرانبها، الماسها، و سکههای طلا و نقره، به فراوانی در سراسرِ اتاق پراکنده افتاده بودند.» آنگاه گرانبها و پست بهطور کامل از یکدیگر جدا شده بودند.
The larger casket was then placed upon the table, and the scattered jewels were cast into it. “He then placed on the table a casket, much larger and more beautiful than the former, and gathered up the jewels, the diamonds, the coins, by the handful, and cast them into the casket, till not one was left, although some of the diamonds were not bigger than the point of a pin.” Miller’s foundational truths were then brought together with not only the Bible, but with the Spirit of Prophecy, and those truths were more beautiful and brighter than they originally were.
پھر بڑا صندوقچہ میز پر رکھا گیا، اور بکھرے ہوئے جواہرات اس میں ڈال دیے گئے۔ "پھر اُس نے میز پر ایک صندوقچہ رکھا جو پہلے والے سے بہت بڑا اور نہایت زیادہ خوبصورت تھا، اور اُس نے جواہرات، ہیروں اور سکّوں کو مٹھی بھر بھر کر سمیٹا اور اس صندوقچے میں ڈال دیا، یہاں تک کہ ایک بھی باقی نہ رہا، اگرچہ بعض ہیروں کا حجم سوئی کی نوک سے بھی بڑا نہ تھا۔" پھر ملر کی بنیادی سچائیاں نہ صرف بائبل بلکہ روحِ نبوت کے ساتھ بھی یکجا کی گئیں، اور وہ سچائیاں اپنی اصل حالت سے بھی زیادہ حسین اور زیادہ تابندہ ہو گئیں۔
As we evaluate the vision of the Ulai River in the terms of the message that was unsealed in 1798, it is to be understood that some of those truths were limited by the framework given to Miller. It is also to be expected that some of those truths will therefore be larger and more beautiful, even though some of them might appear small or minor.
چنانکه رؤیای رود اُولای را در پرتو پیامی که در سال 1798 گشوده شد ارزیابی میکنیم، باید دانست که برخی از آن حقایق بهوسیلهٔ چارچوبی که به میلر داده شده بود محدود شده بودند. همچنین باید انتظار داشت که ازاینرو برخی از آن حقایق گستردهتر و زیباتر باشند، هرچند ممکن است بعضی از آنها کوچک یا جزئی به نظر برسند.
When the truths are restored, they are cast into a larger casket, then the call is once again made, not by Miller, but by Christ, (who is the dirt brush man, who is the Lion of the tribe of Judah) to, “come and see.” This identifies that an unsealing has just taken place, and the final unsealing is the Revelation of Jesus Christ that takes place just before probation closes, or as Sister White identifies, when the dirt brush man has entered.
जब सत्य पुनर्स्थापित किए जाते हैं, तब उन्हें एक बड़े संदूक में रखा जाता है; फिर “आओ और देखो” का बुलावा एक बार फिर दिया जाता है—मिलर द्वारा नहीं, परन्तु मसीह द्वारा (जो डर्ट ब्रश मैन है, जो यहूदा के गोत्र का सिंह है)। यह इस बात की पहचान कराता है कि अभी-अभी एक अनमुद्रण हुआ है, और अंतिम अनमुद्रण यीशु मसीह का प्रकाशन है, जो अनुग्रह-अवधि के बन्द होने से ठीक पहले होता है, अथवा जैसा सिस्टर व्हाइट बताती हैं, जब डर्ट ब्रश मैन प्रवेश कर चुका होता है।
“I looked into the casket, but my eyes were dazzled with the sight. They shone with ten times their former glory. I thought they had been scoured in the sand by the feet of those wicked persons who had scattered and trod them in the dust. They were arranged in beautiful order in the casket, everyone in its place, without any visible pains of the man who cast them in. I shouted with very joy, and that shout awoke me.” Early Writings, 83.
«Miré dentro del arca, pero mis ojos quedaron deslumbrados por la visión. Brillaban con diez veces su gloria anterior. Yo pensé que habían sido restregadas en la arena por los pies de aquellas personas impías que las habían esparcido y hollado en el polvo. Estaban colocadas en hermoso orden dentro del arca, cada una en su lugar, sin señal visible de las manos del hombre que las había arrojado allí. Grité de puro gozo, y ese grito me despertó». Primeros Escritos, 83.
The tarrying time and the first disappointment arrived on July 18, 2020, and since July of 2023, the Lion of the tribe of Judah has been unsealing the message of the Revelation of Jesus Christ. That unsealing includes the book of Daniel, and we will finish our consideration of Miller’s dream in the next article.
زمانِ تأخیر و نخستین نومیدی در ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ فرارسید، و از ژوئیهٔ ۲۰۲۳، شیرِ سبطِ یهودا در حال گشودنِ مُهرهای پیامِ مکاشفهٔ عیسی مسیح بوده است. این مُهرگشایی شامل کتاب دانیال نیز میشود، و بررسیِ رؤیای میلر را در مقالهٔ بعدی به پایان خواهیم رساند.
The work of the dirt brush man is carried out in cooperation with the “wise priests”, and the work of those “priests”, who are the two witnesses of Revelation chapter eleven, and who are the resurrected dead bones of Ezekiel chapter thirty-seven are also represented by other lines of God’s Word. We will employ a few of those lines as second witnesses for what we have identified concerning William Miller’s second dream.
کارِ مردِ جاروبِ خاک در همکاری با «کاهنانِ حکیم» انجام میشود، و کارِ آن «کاهنان» که همان دو شاهدِ مکاشفه فصل یازدهم هستند، و نیز همان استخوانهای مردهای هستند که در حزقیال فصل سیوهفتم زنده شدهاند، در خطوط دیگری از کلامِ خدا نیز به تصویر کشیده شده است. ما چندی از آن خطوط را بهعنوان شاهدانِ دوم برای آنچه دربارهٔ رؤیای دومِ ویلیام میلر تشخیص دادهایم، به کار خواهیم گرفت.
“The Scriptures are given for our benefit that we may have instruction in righteousness. Precious rays of light have been obscured by the clouds of error, but Christ is ready to sweep away the mists of error and superstition, and to reveal to us the brightness of the Father’s glory, so that we shall say as did the disciples, ‘Did not our heart burn within us, while he talked with us by the way?’” Publishing Ministry, 68.
«Las Escrituras nos han sido dadas para nuestro provecho, a fin de que recibamos instrucción en justicia. Preciosos rayos de luz han sido oscurecidos por las nubes del error; pero Cristo está dispuesto a disipar las nieblas del error y de la superstición, y a revelarnos el resplandor de la gloria del Padre, de modo que digamos, como dijeron los discípulos: “¿No ardía nuestro corazón dentro de nosotros, mientras nos hablaba en el camino?”» Publishing Ministry, 68.