کتاب دانیال - شمارۀ چهل‌وچهار

«آن که ورای ظاهر را می‌بیند و دل‌های همهٔ آدمیان را می‌خواند، دربارهٔ کسانی که از نور عظیم برخوردار بوده‌اند، می‌گوید: “ایشان به سبب وضعیت اخلاقی و روحانی خویش در رنج و حیرت نیستند.” آری، آنان راه‌های خود را برگزیده‌اند، و جان ایشان از رجاساتشان لذت می‌برد. “من نیز اوهام ایشان را برخواهم گزید، و آنچه از آن می‌ترسند بر ایشان خواهم آورد؛ زیرا هنگامی که ندا دادم، هیچ‌کس پاسخ نداد؛ و چون سخن گفتم، گوش ندادند؛ بلکه آنچه را در نظر من بد بود به‌جا آوردند، و آنچه را که من از آن خشنود نبودم برگزیدند.” “خدا ایشان را به گمراهیِ نیرومند خواهد سپرد تا دروغ را باور کنند،” زیرا “محبتِ حق را نپذیرفتند تا نجات یابند،” “بلکه از ناراستی لذت بردند.” اشعیا 66:3، 4؛ 2 تسالونیکیان 2:11، 10، 12.»

"آسمانی معلم نے دریافت فرمایا: 'اس سے بڑھ کر کون سا فریب ذہن کو بہکا سکتا ہے کہ آدمی یہ دکھاوا کرے کہ وہ درست بنیاد پر تعمیر کر رہا ہے اور خدا اس کے اعمال کو قبول کرتا ہے، حالانکہ حقیقت میں وہ بہت سی باتوں میں دنیوی مصلحت کے مطابق کام کر رہا ہوتا ہے اور یہوواہ کے خلاف گناہ کر رہا ہوتا ہے؟ آہ، یہ ایک عظیم فریب ہے، ایک دل فریب گمراہی، جو ان ذہنوں پر قابض ہو جاتی ہے جب وہ لوگ جو کبھی حق سے واقف ہو چکے تھے، دینداری کی صورت کو اس کی روح اور قدرت سمجھ بیٹھتے ہیں؛ جب وہ یہ گمان کرتے ہیں کہ وہ دولت مند ہیں، مال سے بھرپور ہیں اور کسی چیز کے محتاج نہیں، حالانکہ درحقیقت وہ ہر چیز کے محتاج ہیں۔'"

خدا نسبت به خادمان وفادار خویش که جامه‌های خود را بی‌لکه نگاه می‌دارند، تغییری نکرده است. اما بسیاری فریاد برمی‌آورند: «صلح و امنیت»، در حالی که هلاکتِ ناگهانی بر ایشان فرامی‌رسد. مگر آنکه توبه‌ای کامل صورت پذیرد، مگر آنکه انسان‌ها دل‌های خود را با اعتراف فروتن سازند و حقیقت را آن‌گونه که در عیسی است بپذیرند، هرگز به آسمان داخل نخواهند شد. هنگامی که تطهیر در میان صفوف ما واقع شود، دیگر در آسودگی و آرامش نخواهیم آرمید و به این فخر نخواهیم کرد که دولتمندیم و توانگر شده‌ایم و به هیچ چیز محتاج نیستیم.

«چه کسی می‌تواند به‌راستی بگوید: “طلای ما در آتش آزموده شده است؛ و جامه‌های ما از آلودگیِ جهان بی‌لکه است”؟ من دیدم که آموزگار ما به جامه‌های آنچه به‌اصطلاح پارسایی نامیده می‌شد اشاره می‌کرد. او آنها را از تن برگرفت و آلودگیِ نهفته در زیر آن را آشکار ساخت. سپس به من گفت: “آیا نمی‌توانی ببینی که چگونه ایشان به‌گونه‌ای ریاکارانه آلودگی و گندیدگیِ منشِ خود را پوشانده‌اند؟ «چگونه شهرِ امین، زانیه شده است!» خانهٔ پدرِ من به خانهٔ تجارت بدل شده است، مکانی که حضور و جلال الهی از آن رخت بربسته است! از این‌رو ضعف پدید آمده و قوّت مفقود گشته است.”» شهادت‌ها، جلد ۸، ۲۴۹، ۲۵۰.

در شگفت شوید و حیران بمانید؛ فریاد برآورید و ناله کنید: ایشان مست‌اند، اما نه از شراب؛ تلوتلو می‌خورند، اما نه از مسکر. زیرا خداوند روحِ خوابِ عمیق را بر شما ریخته، و چشمان شما را بسته است؛ انبیا و رؤسای شما را، یعنی بینایان را، پوشانیده است. و تمامی رؤیا برای شما همچون سخنان کتابی مُهرشده شده است که آن را به شخصی دانا می‌دهند و می‌گویند: «خواهش می‌کنم این را بخوان.» و او می‌گوید: «نمی‌توانم، زیرا مُهر شده است.» و کتاب را به کسی که نادان است می‌دهند و می‌گویند: «خواهش می‌کنم این را بخوان.» و او می‌گوید: «من سواد ندارم.» پس خداوند فرمود: «از آن‌رو که این قوم با دهان خود به من نزدیک می‌شوند و با لب‌های خویش مرا حرمت می‌نهند، اما دل خود را از من دور ساخته‌اند، و ترس ایشان از من به فرمانِ آدمیان آموخته شده است، بنابراین، اینک من بار دیگر در میان این قوم کاری شگفت‌انگیز خواهم کرد، کاری شگفت‌انگیز و عجیب؛ زیرا حکمتِ حکیمان ایشان نابود خواهد شد، و فهمِ فهیمان ایشان پنهان خواهد گردید. وای بر آنان که ژرف می‌کوشند تا مشورت خویش را از خداوند پنهان دارند، و اعمالشان در تاریکی است، و می‌گویند: “چه کسی ما را می‌بیند؟ و چه کسی ما را می‌شناسد؟” یقیناً واژگون ساختنِ امور از سوی شما همچون گلِ کوزه‌گر به شمار خواهد آمد؛ زیرا آیا مصنوع دربارهٔ صانعِ خود خواهد گفت: “او مرا نساخته است”؟ یا آیا مخلوقِ شکل‌یافته دربارهٔ شکل‌دهندهٔ خود خواهد گفت: “او فهم نداشت”؟» اشعیا 29:9–16.

«هر کلمهٔ این، به انجام خواهد رسید. کسانی هستند که دل‌های خود را در حضور خدا فروتن نمی‌سازند و در راستی سلوک نخواهند کرد. آنان مقاصد حقیقی خویش را پنهان می‌دارند و با فرشتهٔ سقوط‌کرده در مشارکت باقی می‌مانند؛ همان که دروغ را دوست می‌دارد و پدید می‌آورد. دشمن روح خود را بر مردانی می‌نهد که می‌تواند از ایشان برای فریب دادن کسانی که تا حدی در تاریکی‌اند استفاده کند. برخی در حال آمیخته شدن با تاریکیِ حاکم‌اند و حقیقت را برای خطا کنار می‌نهند. روزی که نبوت بدان اشاره کرده است فرا رسیده است. عیسی مسیح شناخته نمی‌شود. عیسی مسیح برای آنان افسانه‌ای بیش نیست. در این مرحله از تاریخ زمین، بسیاری همچون مردان مست رفتار می‌کنند. «درنگ کنید و متحیر شوید؛ فریاد برآورید و ناله کنید؛ ایشان مست‌اند، اما نه از شراب؛ تلوتلو می‌خورند، اما نه از مسکر. زیرا خداوند روحِ خوابِ عمیق را بر شما ریخته و چشمان شما را بسته است. انبیا و رؤسای شما، یعنی غیب‌بینان را، او پوشانیده است.» مستیِ روحانی بر بسیاری مستولی است که می‌پندارند همان مردمی هستند که سرافراز خواهند شد. ایمان دینی ایشان دقیقاً همان‌گونه است که در این آیهٔ کتاب‌مقدس تصویر شده است. تحت تأثیر آن، نمی‌توانند راست گام بردارند. آنان در مسیر کردار خود راه‌های کج می‌سازند. یکی پس از دیگری، به این سو و آن سو تلوتلو می‌خورند. خداوند با ترحمی عظیم به ایشان می‌نگرد. راه حقیقت را نشناخته‌اند. آنان نیرنگ‌بازانِ علم‌پیشه‌اند، و کسانی که می‌توانستند و می‌بایست به سبب بینایی روشنِ روحانی یاری رسانند، خود فریفته شده‌اند و از کاری شریرانه پشتیبانی می‌کنند.»

«تحولاتِ این ایامِ آخر به‌زودی صورتِ قطعی به خود خواهد گرفت. هنگامی که این فریب‌های روح‌باورانه آشکار شود که در حقیقت چیستند—یعنی اعمالِ پنهانیِ ارواحِ شریر—آنان که در آن‌ها نقشی ایفا کرده‌اند، همچون مردمانی خواهند شد که عقلِ خویش را از دست داده‌اند.»

«بنابراين خداوند مى‌فرمايد: چون اين قوم با دهان خود به من نزديك مى‌شوند و با لب‌هاى خويش مرا تكريم مى‌كنند، امّا دل‌هاى خود را از من دور ساخته‌اند، و ترسشان از من چيزى است كه به فرمان آدمیان به آنان تعليم داده شده است؛ از اين رو، اينك من بار ديگر در ميان اين قوم عملى شگفت‌انگيز به‌عمل خواهم آورد، آرى، عملى شگفت و حيرت‌انگيز؛ زيرا حكمت حكيمانشان نابود خواهد شد، و فهم خردمندانشان پنهان خواهد گرديد. واى بر آنان كه رأى خويش را به ژرفا فرو مى‌برند تا آن را از خداوند پنهان سازند، و اعمالشان در تاريكى است، و مى‌گويند: چه كسى ما را مى‌بيند؟ و چه كسى ما را مى‌شناسد؟ يقيناً واژگونه ساختن امور از سوى شما همچون گِلِ كوزه‌گر محسوب خواهد شد؛ زيرا آيا ساخته دربارهٔ سازندهٔ خود خواهد گفت: او مرا نساخت؟ يا آيا چيزى كه پرداخته شده است دربارهٔ پردازندهٔ خود خواهد گفت: او فهمى نداشت؟»

«مرا چنین نشان داده شده است که در تجربهٔ ما، ما با همین وضعیت امور روبه‌رو بوده‌ایم و اکنون نیز هستیم. مردانی که از نور عظیم و امتیازات شگفت‌انگیز برخوردار بوده‌اند، سخن رهبرانی را پذیرفته‌اند که خود را حکیم می‌پندارند، که از سوی خداوند بسیار مورد التفات و برکت واقع شده بودند، اما خویشتن را از دستان خدا بیرون کشیده و خود را در صفوف دشمن قرار داده‌اند. جهان باید از مغالطاتِ فریبنده لبریز شود. یک ذهن انسانی، با پذیرفتن این مغالطات، بر ذهن‌های انسانی دیگر اثر خواهد گذاشت؛ ذهن‌هایی که شواهد گران‌بهای حقیقت خدا را به دروغ مبدل ساخته‌اند. این مردان به‌وسیلهٔ فرشتگان سقوط‌کرده فریب خواهند خورد، حال آنکه می‌بایست همچون پاسبانان امین ایستادگی می‌کردند و برای جان‌ها دیده‌بانی می‌نمودند، چون کسانی که باید حساب پس دهند. آنان سلاح‌های پیکار خود را بر زمین نهاده‌اند و به ارواح اغواگر گوش فرا داده‌اند. ایشان مشورت خدا را بی‌اثر می‌سازند و هشدارها و توبیخ‌های او را کنار می‌نهند، و به‌راستی در جانب شیطان ایستاده‌اند و به ارواح اغواگر و تعالیم دیوها گوش می‌سپارند.»

«مستیِ روحانی اکنون بر مردمانی عارض شده است که نباید چون کسانی که تحت تأثیر شرابِ مسکرند، تلوتلو بخورند. جنایت‌ها و بی‌نظمی‌ها، تقلب، فریب، و دادوستدِ ناعادلانه جهان را پر ساخته است، مطابق با تعلیمِ آن پیشوایی که در صحن‌های آسمانی سر به عصیان برداشت.»

«تاریخ تکرار خواهد شد. می‌توانستم مشخص سازم که در آیندهٔ نزدیک چه خواهد بود، اما هنوز زمان آن فرانرسیده است. صورت‌های مردگان ظاهر خواهند شد، به‌وسیلهٔ حیلهٔ زیرکانهٔ شیطان، و بسیاری با آن‌که دروغ را دوست می‌دارد و به‌عمل می‌آورد، همراه خواهند شد. من قومِ خود را هشدار می‌دهم که درست در میانِ خودِ ما برخی از ایمان روی‌گردان خواهند شد و به ارواحِ اغواگر و تعالیمِ دیوها گوش خواهند سپرد، و به‌سبب ایشان بر حقیقت بد گفته خواهد شد.» Battle Creek Letters, 123–125.

«پس، در حالی که اژدها، در وهلهٔ نخست، نمایانگر شیطان است، در معنایی ثانوی، نمادی از رومِ بت‌پرست نیز هست.» نبرد عظیم، 439.

«برادران، خطر شما را می‌بینم، و بار دیگر می‌پرسم: آیا شما که خطا می‌کنید، هیچ تلاشی برای اصلاح آنچه نادرست است به‌عمل می‌آورید؟ جان‌ها ممکن است در حال لغزش پیش روند و در تاریکی گام بردارند، زیرا شما برای پاهای خود راه‌های راست نساخته‌اید. اگر در مواضع امانت قرار دارید، با اصراری بیشتر شما را استدعا می‌کنم که به‌خاطر جان‌های خودتان و به‌خاطر کسانی که به شما همچون راهنمایان می‌نگرند، از هر خطایی که مرتکب شده‌اید در حضور خدا توبه کنید و به خطای خود اعتراف نمایید.»

«اگر بر سرسختیِ دل پافشاری کنید، و از راهِ تکبر و خودپارساانگاری به خطاهای خود اعتراف ننمایید، در معرضِ وسوسه‌های شیطان واگذاشته خواهید شد. اگر هنگامی که خداوند خطاهای شما را آشکار می‌سازد، توبه نکنید یا اعتراف ننمایید، عنایتِ او شما را بارها و بارها از همان مسیر عبور خواهد داد. واگذاشته خواهید شد تا خطاهایی با همان ماهیت مرتکب شوید؛ همچنان از حکمت بی‌بهره خواهید ماند، و گناه را عدالت، و عدالت را گناه خواهید خواند. کثرتِ فریب‌هایی که در این ایامِ آخر رواج خواهد یافت شما را در میان خواهد گرفت، و رهبران خود را تغییر خواهید داد، و نخواهید دانست که چنین کرده‌اید.» Review and Herald, December 16, 1890.

«فریسیان علیه روح‌القدس گناه ورزیدند. استعداد سخنوریِ ایشان برای اهانت به فدیه‌دهندۀ جهان به کار رفت، و فرشتۀ ثبت‌کننده، سخنان آنان را در کتاب‌های آسمان نوشت. آنان قدرت مقدس خدا را که در اعمال مسیح ظاهر شده بود، به عوامل شیطانی نسبت دادند. ایشان نمی‌توانستند از کنار کارهای شگفت‌انگیز او بگذرند، یا آنها را به علل طبیعی نسبت دهند؛ ازاین‌رو گفتند: “اینها کارهای ابلیس است.” در بی‌ایمانی، از پسر خدا همچون یک انسان سخن گفتند. اعمال شفابخشی‌ای که در برابر ایشان انجام شد، اعمالی که هیچ انسانی نه انجام داده بود و نه می‌توانست انجام دهد، جلوه‌ای از قدرت خدا بود؛ اما آنان مسیح را متهم کردند که با دوزخ هم‌پیمان است. سرسخت، عبوس، و سنگدل، بر آن شدند که چشمان خود را بر تمامی شواهد ببندند، و بدین‌سان گناه نابخشودنی را مرتکب شدند.» Manuscript Releases, volume 4, 360.