کتابِ دانی‌ایل — شمارہ اڑتالیس

«درهم‌تنیده با نبوت‌هایی که ایشان آن‌ها را ناظر به زمان ظهور دوم می‌دانستند، تعلیمی بود که به‌طور ویژه با وضعِ عدم‌اطمینان و انتظارِ پرتعلیقِ آنان سازگار بود، و ایشان را دلگرم می‌ساخت تا در ایمان، با شکیبایی انتظار کشند که آنچه اکنون بر فهمشان تاریک است، در وقتِ مناسب روشن خواهد شد.»

«در میان این نبوت‌ها، نبوت حبقوق ۲:‏۱–۴ نیز بود: “بر دیدبان‌گاه خود خواهم ایستاد، و بر برج قرار خواهم گرفت، و دیده‌بانی خواهم کرد تا ببینم او به من چه خواهد گفت، و چون توبیخ شوم چه پاسخ خواهم داد. و خداوند مرا جواب داده، گفت: رؤیا را بنویس و آن را بر لوح‌ها به‌وضوح نقش کن تا هر که آن را می‌خواند، بدود. زیرا رؤیا هنوز برای زمانی معین است، اما در پایان سخن خواهد گفت و دروغ نخواهد گفت؛ اگرچه درنگ نماید، منتظرش باش، زیرا که بی‌گمان خواهد آمد و تأخیر نخواهد کرد. اینک جانِ کسی که متکبر است، در او راست نیست؛ اما عادل به ایمان خود زیست خواهد کرد.”»

«از همان سال ۱۸۴۲، رهنمودی که در این نبوت داده شده بود تا “رؤیا را بنویس، و آن را بر لوح‌ها واضح بساز، تا هر که آن را می‌خواند بدود”، به چارلز فیچ این اندیشه را القا کرده بود که برای توضیح رؤیاهای دانیال و مکاشفه، جدولی نبوتی تهیه کند. انتشار این جدول، تحقق فرمانی که به حبقوق داده شده بود، تلقی گردید. با این همه، در آن زمان هیچ‌کس توجه نکرد که در همان نبوت، تأخیری ظاهری در تحقق رؤیا—زمانی برای درنگ—نیز مطرح شده است. پس از آن نومیدی، این آیه بسیار پرمعنا به نظر آمد: “زیرا رؤیا هنوز برای وقت معین است، و در آخر تکلم خواهد کرد و دروغ نخواهد گفت؛ اگرچه تأخیر نماید، برایش منتظر باش؛ زیرا که البته خواهد آمد و تأخیر نخواهد کرد…. اما عادل به ایمان خود زیست خواهد نمود.” نبرد عظیم، ۳۹۱، ۳۹۲.»

اما اگر سخن تو را نشنود، یک یا دو نفر دیگر را نیز با خود ببر، تا هر سخنی به گواهی دو یا سه شاهد ثابت شود. متی ۱۸:۱۶.

بر برج دیده‌بانی خویش خواهم ایستاد، و بر برج قرار خواهم گرفت، و چشم به راه خواهم ماند تا ببینم او به من چه خواهد گفت، و هنگامی که توبیخ شوم، چه پاسخ خواهم داد. حبقوق ۲:۱

اور خداوند مرا پاسخ داد و گفت: رؤیا را بنویس و آن را بر لوح‌ها به‌روشنی ثبت کن، تا هر که آن را می‌خواند، بدود. حبقوق ۲:۲

زیرا رؤیا هنوز برای زمانِ معیّن است، اما در پایان سخن خواهد گفت و دروغ نخواهد گفت؛ اگرچه درنگ نماید، برای آن انتظار بکش، زیرا یقیناً خواهد آمد و تأخیر نخواهد کرد. حبقوق ۲:۳

ببینید، جانِ او که متکبّر شده است، در او راست نیست؛ امّا عادل به ایمانِ خویش زیست خواهد کرد. حبقوق ۲:۴.

و او گفت: «ای دانیال، راه خود را برو؛ زیرا این سخنان تا زمانِ آخر بسته و مُهر شده است. بسیاری طاهر خواهند شد و سفید گردانیده خواهند گشت و آزموده خواهند شد؛ اما شریران به شرارت رفتار خواهند کرد؛ و هیچ‌یک از شریران نخواهند فهمید، لیکن دانایان خواهند فهمید.» دانیال ۱۲:۹، ۱۰

«خداوند آنگاه مورد بی‌حرمتی قرار می‌گیرد که پیام‌هایی را که برای ما می‌فرستد دریافت نکنیم. بدین‌سان، آن روغنِ زرین را که می‌خواهد در جان‌های ما بریزد تا به کسانی که در تاریکی‌اند رسانیده شود، رد می‌کنیم. هنگامی که ندا دررسد: “اینک، داماد می‌آید؛ به استقبال او بیرون روید”، آنان که روغنِ مقدس را دریافت نکرده‌اند و فیض مسیح را در دل‌های خود گرامی نداشته‌اند، همچون باکره‌های نادان خواهند یافت که برای دیدار خداوندگار خویش آماده نیستند. ایشان در خود توانی برای به‌دست آوردن آن روغن ندارند، و زندگی‌شان بر باد می‌رود.» Review and Herald, July 20, 1897.

«مرا بارها به مَثَلِ ده باکره ارجاع داده‌اند، که پنج تن از ایشان خردمند بودند و پنج تن نادان. این مَثَل تا به دقیق‌ترین حدّ خود تحقق یافته و تحقق خواهد یافت، زیرا کاربردی ویژه برای این زمان دارد و، همچون پیام فرشتهٔ سوم، تحقق یافته است و تا پایان زمان همچنان حقیقتِ حاضر خواهد بود.» Review and Herald، 19 اوت 1890.

هَانَكَه، جَن نَفْسُ أُو جُو پَڻهِنجي مَٿاهِين ڪِيل آهي، سَندَس اندر سِڌائي ڪانهي؛ پر صادق پنهنجي ايمان سان جيئندو. ۽ ها، ڇوتہ هو مَيءَ جي ڪري حد کان لنگهي ٿو، هو مغرور ماڻهو آهي، نڪي پنهنجي گهر ۾ ٽِڪي ٿو؛ جو پنهنجي خواهش کي پاتال وانگر ويڪرو ڪري ٿو، ۽ موت وانگر آهي، ۽ سڪون نٿو پائي؛ پر سڀني قومن کي پاڻ وٽ گڏ ڪري ٿو، ۽ سڀني ماڻهن کي پنهنجي لاءِ ڍير ڪري ٿو: ڇا اهي سڀئي سندس خلاف هڪ تمثيل ۽ هڪ طعني ڀريو مثل نه کڻندا، ۽ نه چوندا، افسوس آهي تنهن تي، جيڪو اها شيءِ وڌائي ٿو جا سندس ناهي! ڪيتري دير تائين؟ ۽ تنهن تي، جيڪو پاڻ تي ڳري مِٽيءَ جو بار لادي ٿو! ڇا اُهي اوچتو نه اٿندا، جيڪي توکي چَڪ هڻندا، ۽ جاڳندا، جيڪي توکي ستائيندا، ۽ تون انهن لاءِ لُٽ جو مال نه ٿيندين؟ ڇالاءِ⁠جو تو ڪيترين قومن کي لُٽيو آهي، تنهنڪري ماڻهن جو سارو باقي بچيل حصو توکي لُٽيندو؛ انسانن جي رت سبب، ۽ ملڪ، شهر، ۽ انهن سڀني تي ٿيل ظلم جي ڪري، جيڪي اُن ۾ رهن ٿا۔ حبقوق 2:4–8.

خداوند چنین می‌فرماید: اینک قومی از سرزمین شمال می‌آید، و امتی عظیم از کرانه‌های زمین برانگیخته خواهد شد. کمان و نیزه به دست خواهند گرفت؛ بی‌رحمند و رحم ندارند؛ آوازشان چون دریا خروشان است؛ و بر اسبان سوارند، چون مردان جنگی صف‌آرایی کرده، بر ضد تو، ای دختر صهیون. خبر آن را شنیده‌ایم؛ دست‌هایمان سست شده است؛ تنگی ما را فرا گرفته، و درد، همچون دردِ زنِ در حالِ زایمان. به صحرا بیرون مرو، و در راه گام مزن؛ زیرا شمشیر دشمن و هراس از هر سو حاضر است. ای دختر قوم من، پلاس بر کمر ببند و خود را در خاکستر بغلتان؛ برای خویش ماتمی چون ماتم برای یگانه‌پسر برپا کن، نوحه‌ای بس تلخ؛ زیرا غارتگر ناگهان بر ما فرود خواهد آمد. ارمیا ۶:۲۲–۲۶.

«اکنون زمان آن فرا رسیده است که نور حقیقی در میان تاریکی اخلاقی بدرخشد. پیام فرشتهٔ سوم به جهان فرستاده شده است تا مردمان را هشدار دهد که نشان وحش یا صورت او را بر پیشانی‌های خود یا بر دست‌های خود نپذیرند. پذیرفتن این نشان به این معناست که انسان به همان تصمیمی برسد که وحش گرفته است، و همان اندیشه‌ها را ترویج کند، در مخالفتی مستقیم با کلام خدا. خدا دربارهٔ همهٔ کسانی که این نشان را می‌پذیرند، می‌فرماید: «همان از شراب غضب خدا خواهد نوشید، که بی‌آمیختگی در پیالهٔ خشم او ریخته شده است؛ و او در حضور فرشتگان مقدس و در حضور برّه، به آتش و گوگرد عذاب خواهد شد.»» Review and Herald, July 13, 1897.

«من به خواندن ادامه دادم، و هیچ مورد دیگری نیافتم که در آن، آن [قربانی دائمی] جز در دانیال آمده باشد. سپس [به یاری یک واژه‌نامهٔ تطبیقی] آن واژگانی را که با آن مرتبط بودند برگرفتم: «برداشتن»؛ او قربانی دائمی را برخواهد داشت؛ «از زمانی که قربانی دائمی برداشته شود»، و غیره. به خواندن ادامه دادم، و می‌اندیشیدم که هیچ نوری بر این متن نخواهم یافت؛ سرانجام به دوم تسالونیکیان ۲:۷، ۸ رسیدم. «زیرا سرّ بی‌دینی هم‌اکنون در عمل است؛ فقط آن که اکنون بازمی‌دارد، بازخواهد داشت، تا وقتی که از میان برداشته شود، و آنگاه آن شریر آشکار خواهد گردید»، و غیره. و هنگامی که به آن متن رسیدم، آه، حقیقت چه روشن و پرجلال پدیدار شد! اینجاست! این همان قربانی دائمی است! خوب، اکنون، پولس از «آن که اکنون بازمی‌دارد» یا مانع می‌شود، چه مراد می‌کند؟ از «مرد گناه» و «آن شریر»، پاپیّت مقصود است. بسیار خوب، آن چیست که مانع می‌شود پاپیّت آشکار گردد؟ چرا، آن بت‌پرستی است؛ پس، «قربانی دائمی» باید به معنای بت‌پرستی باشد.»—ویلیام میلر، Second Advent Manual، صفحهٔ 66.» Advent Review and Sabbath Herald، 6 ژانویهٔ 1853.

بدن کا چراغ آنکھ ہے؛ پس اگر تیری آنکھ یکسو ہو تو تیرا سارا بدن نور سے بھرپور ہوگا۔ لیکن اگر تیری آنکھ بد ہو تو تیرا سارا بدن تاریکی سے بھرپور ہوگا۔ پس اگر وہ نور جو تجھ میں ہے تاریکی ہو، تو وہ تاریکی کیسی بڑی ہوگی! کوئی آدمی دو مالکوں کی خدمت نہیں کر سکتا؛ کیونکہ یا تو وہ ایک سے عداوت رکھے گا اور دوسرے سے محبت کرے گا، یا ایک سے وابستہ رہے گا اور دوسرے کو حقیر جانے گا۔ تم خدا اور دولت دونوں کی خدمت نہیں کر سکتے۔ متی 6:22–24۔

«در طول آن دوازده سالی که دئیست بودم، هر تاریخی را که می‌توانستم بیابم می‌خواندم؛ اما اکنون کتاب‌مقدس را دوست می‌داشتم؛ زیرا از عیسی سخن می‌گفت! با این همه، بخش قابل‌ملاحظه‌ای از کتاب‌مقدس هنوز برای من تاریک بود. در سال ۱۸۱۸ یا ۱۸۱۹، هنگامی که با دوستی که به دیدارش رفته بودم گفتگو می‌کردم، و او مرا از زمانی که دئیست بودم می‌شناخت و سخنانم را شنیده بود، با لحنی نسبتاً پرمعنا پرسید: «دربارۀ این آیه و آن آیه چه می‌اندیشی؟» و به همان آیاتی اشاره داشت که در روزگار دئیست بودنم بر آنها اعتراض می‌کردم. مقصود او را دریافتم و پاسخ دادم: اگر به من فرصت بدهی، به تو خواهم گفت که معنای آنها چیست. گفت: «چه مقدار وقت می‌خواهی؟» پاسخ دادم: نمی‌دانم، اما به تو خواهم گفت؛ زیرا نمی‌توانستم باور کنم که خدا مکاشفه‌ای عطا کرده باشد که نتوان آن را فهمید. پس آنگاه عزم کردم کتاب‌مقدس خود را مطالعه کنم، با این ایمان که می‌توانم دریابم روح‌القدس چه مقصودی داشته است. اما همین که این تصمیم را گرفتم، این فکر به ذهنم آمد: «فرض کن به عبارتی برسی که نتوانی آن را بفهمی؛ چه خواهی کرد؟» آنگاه این شیوه برای مطالعۀ کتاب‌مقدس به ذهنم رسید: واژه‌های چنین عبارات را برخواهم گرفت، و آنها را در سراسر کتاب‌مقدس پی خواهم گرفت، و بدین‌سان معنای آنها را خواهم یافت. من «همخوانیِ کرودن» را در اختیار داشتم، که به گمانم بهترینِ آنها در جهان است؛ پس آن را با کتاب‌مقدسم برداشتم و پشت میز خود نشستم، و جز اندکی روزنامه، چیز دیگری نخواندم، زیرا مصمم بودم بدانم کتاب‌مقدسم چه معنایی دارد. آپولوس هیل، The Second Advent Manual, 65.»

«خداوند فرشتهٔ خود را فرستاد تا بر دلِ کشاورزی که به کتاب‌مقدس ایمان نداشت اثر گذارد و او را به جست‌وجوی نبوت‌ها رهبری کند. فرشتگانِ خدا بارها آن برگزیده را دیدار کردند تا ذهن او را هدایت نمایند و نبوت‌هایی را که همواره برای قومِ خدا تاریک مانده بود، بر فهم او بگشایند. آغازِ زنجیرهٔ حقیقت به او داده شد، و او رهبری گردید تا پیوندی پس از پیوندی دیگر را بجوید، تا آن‌که با شگفتی و تحسین به کلامِ خدا نگریست. او در آن‌جا زنجیره‌ای کامل از حقیقت را دید. آن کلام که او آن را الهام‌نیافته می‌پنداشت، اکنون با زیبایی و جلالِ خود در برابر دیدگانش گشوده شد. او دید که بخشی از کتاب‌مقدس بخشِ دیگر را تبیین می‌کند، و هرگاه فرازی برای فهم او بسته می‌شد، در بخشی دیگر از کلام آنچه را می‌یافت که آن را توضیح می‌داد. او کلامِ مقدسِ خدا را با شادی و با عمیق‌ترین احترام و هیبت می‌نگریست.» Early Writings, 230.

«فرشتے کے یہ الفاظ، “میں جبریل ہوں، جو خدا کے حضور کھڑا رہتا ہوں،” ظاہر کرتے ہیں کہ وہ آسمانی درباروں میں نہایت بلند مرتبہ عزت و اکرام رکھتا ہے۔ جب وہ دانی ایل کے پاس ایک پیغام لے کر آیا تو اس نے کہا، “ان باتوں میں میرے ساتھ قائم رہنے والا کوئی نہیں، مگر میکائیل [مسیح] تمہارا امیر۔” دانی ایل 10:21۔ مکاشفہ میں نجات دہندہ جبریل کے بارے میں فرماتا ہے کہ “اُس نے اُسے اپنے فرشتہ کے وسیلہ سے اپنے بندہ یوحنا پر ظاہر کر کے بھیجا۔” مکاشفہ 1:1۔» مسیح کی آرزو، 99۔

اور خداوند به موسیٰ فرمود: یہ قوم کب تک مجھے خشم دلائے گی؟ اور کب تک وہ ان تمام نشانیوں کے باوجود، جو میں نے ان کے درمیان دکھائیں، مجھ پر ایمان نہ لائے گی؟ میں ان کو وبا سے ماروں گا اور ان کو میراث سے محروم کر دوں گا، اور تجھ سے ایک ایسی قوم پیدا کروں گا جو ان سے بڑی اور زورآور ہو۔ تب موسیٰ نے خداوند سے کہا: پھر مصری یہ سنیں گے، کیونکہ تو نے اپنی قدرت سے اس قوم کو ان کے درمیان سے نکال لایا ہے، اور وہ اس سرزمین کے باشندوں کو یہ خبر دیں گے؛ کیونکہ انہوں نے سن رکھا ہے کہ اے خداوند، تو اس قوم کے درمیان ہے، اور اے خداوند، تو روبرو دکھائی دیتا ہے، اور تیرا بادل ان کے اوپر ٹھہرا رہتا ہے، اور تو دن کو بادل کے ستون میں اور رات کو آگ کے ستون میں ان کے آگے آگے چلتا ہے۔ پس اگر تو اس ساری قوم کو ایک ہی آدمی کی مانند مار ڈالے، تو وہ قومیں جنہوں نے تیرا شہرہ سنا ہے، یہ کہیں گی کہ چونکہ خداوند اس قوم کو اس ملک میں، جس کی اس نے ان سے قسم کھائی تھی، پہنچانے کے قابل نہ تھا، اس لیے اس نے ان کو بیابان میں ہلاک کر دیا۔ اور اب، میں تیری منت کرتا ہوں، میرے خداوند کی قدرت عظیم ہو، جیسا تو نے فرمایا ہے کہ خداوند قہر میں دھیما اور شفقتِ عظیم کا مالک ہے، بدکرداری اور سرکشی کو معاف کرنے والا ہے، لیکن مجرم کو ہرگز بے سزا نہ چھوڑے گا، اور باپ دادا کی بدکرداری کی سزا اولاد کو تیسری اور چوتھی پشت تک دیتا ہے۔ پس میں تیری منت کرتا ہوں کہ اپنی عظیم رحمت کے مطابق اس قوم کی بدکرداری معاف فرما، جس طرح تو مصر سے لے کر اب تک اس قوم کو معاف کرتا آیا ہے۔ اور خداوند نے فرمایا: میں نے تیرے کہنے کے مطابق معاف کیا؛ لیکن یقیناً، مجھے اپنی حیات کی قسم، تمام زمین خداوند کے جلال سے معمور ہو جائے گی۔ کیونکہ یہ سب لوگ جنہوں نے میرا جلال اور میرے وہ معجزے دیکھے جو میں نے مصر میں اور بیابان میں دکھائے، اور اب دس بار مجھے آزمایا، اور میری آواز نہ سنی، یقیناً اس ملک کو نہ دیکھیں گے جس کی میں نے ان کے باپ دادا سے قسم کھائی تھی؛ بلکہ جنہوں نے مجھے خشم دلایا ان میں سے کوئی بھی اسے نہ دیکھے گا۔ لیکن میرا بندہ کالب، چونکہ اس کے ساتھ ایک اور ہی روح تھی اور اس نے پوری طرح میری پیروی کی، اس لیے میں اسے اس ملک میں لے جاؤں گا جہاں وہ گیا تھا، اور اس کی نسل اس کی مالک ہوگی۔ گنتی 14:11–24۔