کتاب دانیال — شماره هفتاد و هفت

و یوشع در آن زمان ایشان را سوگند داد و گفت: «ملعون باد آن مرد در حضور خداوند که برخیزد و این شهر اَریحا را بنا کند؛ بنیاد آن را بر نخست‌زادهٔ خود خواهد نهاد، و در کوچک‌ترین پسرش دروازه‌های آن را برپا خواهد ساخت.» یوشع ۶:۲۶.

عیسیٰ نے اُن سے فرمایا، کیا تم نے کتابِ مقدس میں کبھی نہیں پڑھا کہ جس پتھر کو معماروں نے ردّ کر دیا، وہی کونے کے سرے کا پتھر بن گیا؛ یہ خداوند کی طرف سے ہوا، اور ہماری نگاہ میں عجیب ہے؟ پس میں تم سے کہتا ہوں کہ خدا کی بادشاہی تم سے لے لی جائے گی، اور ایسی قوم کو دے دی جائے گی جو اُس کے پھل لائے۔ متی 21:42، 43۔

زیرا به من گفتند: برای ما خدایانی بساز که پیشاپیش ما بروند؛ زیرا این موسی، آن مردی که ما را از سرزمین مصر بیرون آورد، نمی‌دانیم بر او چه واقع شده است. و من به ایشان گفتم: هر که طلا دارد، آن را از خود جدا کند. پس آن را به من دادند؛ آنگاه آن را در آتش افکندم، و این گوساله بیرون آمد. و چون موسی دید که قوم عریان‌اند؛ (زیرا هارون آنان را برای رسوایی‌شان در میان دشمنانشان عریان ساخته بود). خروج ۳۲:‏۲۳–۲۵

اگر این قوم برای گذرانیدن قربانی‌ها به خانهٔ خداوند در اورشلیم بروند، آنگاه دل این قوم بار دیگر به سوی آقای خویش، یعنی رَحُبعام، پادشاه یهودا، بازخواهد گشت؛ و مرا خواهند کشت و نزد رَحُبعام، پادشاه یهودا، بازخواهند گشت. پس پادشاه مشورت کرد و دو گوسالهٔ زرین ساخت، و به ایشان گفت: برای شما بسیار دشوار است که به اورشلیم بروید؛ اینک خدایان تو، ای اسرائیل، که تو را از سرزمین مصر بیرون آوردند. و یکی را در بیت‌ئیل نهاد و دیگری را در دان قرار داد. اول پادشاهان 12:27–29.

Y aconteció que, después que hubo comido pan y después que hubo bebido, él le ensilló el asno, a saber, al profeta que había hecho volver. Y cuando se hubo ido, un león le salió al encuentro en el camino, y le mató; y su cadáver quedó tendido en el camino, y el asno estaba junto a él; y también el león estaba junto al cadáver. 1 Reyes 13:23, 24.

لیکن جیسا کہ میں زندہ ہوں، تمام زمین خداوند کے جلال سے بھر جائے گی۔ کیونکہ وہ سب آدمی جنہوں نے میرا جلال، اور میرے وہ معجزات دیکھے جو میں نے مصر اور بیابان میں کیے، اور اب یہ دس بار مجھے آزما چکے ہیں، اور میری آواز نہیں سنی؛ یقیناً وہ اس ملک کو نہ دیکھیں گے جس کی میں نے ان کے باپ دادا سے قسم کھائی تھی، اور نہ ہی ان میں سے کوئی جس نے مجھے غضبناک کیا ہے اسے دیکھے گا۔ لیکن میرا بندہ کالب، چونکہ اُس کے ساتھ ایک اور ہی روح تھی، اور اُس نے پوری طرح میری پیروی کی، اُسے میں اُس ملک میں لے آؤں گا جہاں وہ گیا تھا؛ اور اُس کی نسل اُس پر قبضہ کرے گی۔ گنتی 14:21–23۔

پس همهٔ این امور بر ایشان واقع شد تا نمونه‌ها باشند؛ و برای تنبیه ما مکتوب گردید، ما که پایان‌های عالم بر ما رسیده است. اول قرنتیان ۱۰:‏۱۱

«هر یک از انبیای باستانی کمتر برای زمان خود سخن گفتند تا برای زمان ما؛ ازاین‌رو نبوتِ ایشان برای ما نافذ و معتبر است. «و این همه بدیشان به‌جهتِ نمونه‌ها واقع شد، و برای تنبیهِ ما مکتوب گردید که اواخرِ عالم بر ما رسیده است.» 1 Corinthians 10:11. «که نه برای خود، بلکه برای ما خدمت می‌نمودند در این امور که الحال به شما اعلام شده است، به‌واسطهٔ آنان که به روح‌القدسِ فرستاده‌شده از آسمان، انجیل را به شما بشارت دادند؛ اموری که فرشتگان آرزومندند در آن‌ها بنگرند.» 1 Peter 1:12....»

«کتاب‌مقدس گنجینه‌های خود را برای این نسل آخر فراهم آورده و یک‌جا گرد آورده است. همهٔ رویدادهای عظیم و معاملات خطیرِ تاریخ عهد عتیق در این ایام آخر، در کلیسا تکرار شده‌اند و در حال تکرار شدن هستند.» Selected Messages, book 3, 338, 339.

به که معرفت را تعلیم خواهد داد؟ و به که فهمِ تعلیم را خواهد فهمانید؟ به آنان که از شیر بازگرفته شده‌اند و از پستان‌ها جدا گردیده‌اند. زیرا حکم باید بر حکم باشد، حکم بر حکم؛ سطر بر سطر، سطر بر سطر؛ اینجا اندکی و آنجا اندکی. زیرا با لب‌های لکنت‌دار و به زبانی دیگر با این قوم سخن خواهد گفت. که به ایشان گفت: این است آرامشی که با آن می‌توانید خسته را آرامش بخشید؛ و این است تازگی و فرح‌بخشی؛ اما نخواستند بشنوند. لیکن کلام خداوند برای ایشان حکم بر حکم شد، حکم بر حکم؛ سطر بر سطر، سطر بر سطر؛ اینجا اندکی و آنجا اندکی؛ تا بروند و از پشت به عقب افتند و شکسته شوند و در دام گرفتار آیند و گرفته شوند. اشعیا 28:9–13.

«او آن مردِ ملبّس به کتان را که دواتِ کاتب بر پهلوی خود داشت، فراخواند؛ و خداوند به او گفت: از میان شهر، از میان اورشلیم، عبور کن و بر پیشانی‌های مردانی که به سبب همهٔ رجاساتی که در میان آن واقع می‌شود، آه می‌کشند و ناله می‌کنند، علامتی بگذار. و به دیگران، در حالی که من می‌شنیدم، گفت: از پیِ او در شهر بگذرید و بزنید؛ چشمتان شفقت نورزد و ترحّم مکنید: پیر و جوان را، دوشیزگان و کودکان و زنان را، یکسره بکشید؛ امّا به هیچ کس که آن علامت بر اوست نزدیک مشوید؛ و از مَقْدَسِ من آغاز کنید. پس ایشان از پیرانِ پیشِ خانه آغاز کردند.»

«عیسی در شُرُف آن است که کرسیِ رحمتِ قدسِ آسمانی را ترک گوید تا جامه‌های انتقام را بر تن کند و خشم خود را در داوری‌ها بر کسانی فرو ریزد که به نوری که خدا به ایشان عطا کرده است پاسخ نداده‌اند. “از آنجا که حکمِ عملِ شریرانه به‌سرعت اجرا نمی‌شود، دلِ بنی‌آدم به‌تمامی در ایشان بر انجامِ بدی استوار می‌گردد.” به‌جای آنکه به‌سبب صبر و حلمِ درازمدتی که خداوند نسبت به آنان به‌کار برده است نرم شوند، آنان که نه از خدا می‌ترسند و نه حقیقت را دوست می‌دارند، دل‌های خود را در راهِ شرارتِ خویش سخت‌تر می‌سازند. اما حتی برای حلمِ خدا نیز حد و مرزی هست، و بسیاری از این حدود فراتر می‌روند. آنان از حدودِ فیض گذشته‌اند، و ازاین‌رو خدا باید مداخله کند و حرمتِ خویش را اعاده نماید.»

دربارهٔ اموریان، خداوند فرمود: «در نسل چهارم به اینجا بازخواهند گشت، زیرا گناه اموریان هنوز به کمال نرسیده است.» با آنکه این قوم به سبب بت‌پرستی و فساد خویش آشکارا ممتاز بود، هنوز پیمانهٔ گناه خود را لبریز نکرده بود، و خدا فرمان نابودی کامل ایشان را صادر نمی‌کرد. مردم می‌بایست قدرت الهی را به‌گونه‌ای آشکار مشاهده کنند، تا هیچ عذری برای ایشان باقی نماند. آفریدگارِ رحیم مایل بود تا نسل چهارم بر گناه ایشان شکیبایی ورزد. سپس، اگر هیچ دگرگونیِ رو به بهبودی دیده نمی‌شد، داوری‌های او بر آنان فرود می‌آمد.

«با دقتی خطاناپذیر، آن وجود نامتناهی همچنان با همهٔ ملت‌ها حسابی نگاه می‌دارد. تا هنگامی که رحمت او با دعوت‌ها به توبه عرضه می‌شود، این حساب باز خواهد ماند؛ اما چون ارقام به حدّ معینی برسد که خدا آن را مقرر کرده است، خدمتِ خشم او آغاز می‌گردد. حساب بسته می‌شود. شکیبایی الهی پایان می‌پذیرد. دیگر هیچ التماسِ رحمتی به سود ایشان نخواهد بود.»

نبی نے زمانوں پر نظر ڈالتے ہوئے اس وقت کو اپنے رویا کے سامنے حاضر دیکھا۔ اس زمانہ کی قومیں بے مثال رحمتوں کی وارث رہی ہیں۔ آسمان کی برکات میں سے بہترین برکتیں انہیں عطا کی گئی ہیں، لیکن بڑھتا ہوا تکبر، لالچ، بت پرستی، خدا کی تحقیر، اور پست ناشکری اُن کے خلاف قلم بند ہیں۔ وہ تیزی سے خدا کے ساتھ اپنا حساب بند کر رہی ہیں۔

«اما آنچه مرا به لرزه می‌افکند این واقعیت است که کسانی که از بیشترین نور و امتیازات برخوردار بوده‌اند، به ناپاکیِ رایج آلوده شده‌اند. بسیاری، حتی از میان آنان که به حقیقت اقرار می‌کنند، تحت تأثیر ناراستکارانِ پیرامون خود، سرد شده‌اند و به‌وسیلهٔ جریان نیرومند شر فروکوبیده می‌شوند. تمسخر فراگیری که بر پارسایی و قدوسیتِ راستین روا داشته می‌شود، سبب می‌گردد کسانی که با خدا پیوندی نزدیک ندارند، حرمت خود را نسبت به شریعت او از دست بدهند. اگر آنان از نور پیروی می‌کردند و از صمیم دل مطیع حقیقت بودند، این شریعت مقدس، هنگامی که بدین‌سان خوار شمرده و کنار گذاشته می‌شود، در نظر ایشان حتی گرانبهاتر می‌نمود. هرچه بی‌حرمتی نسبت به شریعت خدا آشکارتر می‌گردد، خط تمایز میان نگاه‌داران آن و جهان مشخص‌تر می‌شود. محبت به فرامین الهی در یک گروه، به همان نسبت افزایش می‌یابد که تحقیر آن در گروهی دیگر افزایش می‌گیرد.»

«بحران به‌سرعت نزدیک می‌شود. ارقامِ به‌شتاب فزاینده نشان می‌دهد که زمانِ بازدیدِ خداوند تقریباً فرارسیده است. هرچند او به مجازات کردن مایل نیست، بااین‌همه مجازات خواهد کرد، و آن هم به‌زودی. آنان که در نور گام برمی‌دارند، نشانه‌های خطرِ نزدیک‌شونده را خواهند دید؛ اما نباید در آرامش و بی‌اعتنایی بنشینند و در انتظارِ ویرانی بمانند، و خود را با این باور تسلّی دهند که خدا در روزِ بازدید، قومِ خود را پناه خواهد داد. هرگز چنین نیست. آنان باید دریابند که وظیفهٔ ایشان است که با کوششی پیگیر برای نجاتِ دیگران کار کنند و با ایمانی استوار برای یاری به خدا بنگرند. «دعای مؤثر و پرحرارتِ مردِ عادل، بسیار اثر می‌بخشد.»

«خمیرمایهٔ دینداری یکسره قدرت خود را از دست نداده است. در زمانی که خطر و افسردگیِ کلیسا به اوج خود می‌رسد، آن گروهِ کوچک که در نور ایستاده‌اند، برای مکروهاتی که در سرزمین به‌جا آورده می‌شود، آه و ناله خواهند کرد. اما به‌ویژه دعاهای ایشان به‌خاطر کلیسا برخواهد خاست، زیرا اعضای آن به شیوهٔ جهان رفتار می‌کنند. »

«دعاهای fervent این اندکِ وفادار بیهوده نخواهد بود. هنگامی که خداوند به‌عنوان انتقام‌گیرنده ظاهر شود، همچنین به‌عنوان محافظِ همهٔ کسانی خواهد آمد که ایمان را در پاکیِ آن حفظ کرده و خویشتن را از آلودگیِ جهان بی‌لکه نگاه داشته‌اند. در همین زمان است که خدا وعده داده است از برگزیدگانِ خود که شب و روز نزد او فریاد برمی‌آورند، هرچند مدتی در حق ایشان درنگ کند، انتقام بگیرد.»

“دستور این است: «از میان شهر، از میان اورشلیم بگذر، و بر پیشانی‌های مردانی که برای همهٔ رجاساتی که در میان آن به‌عمل می‌آید، آه می‌کشند و فریاد برمی‌آورند، نشانی بگذار.» این آه‌کشان و فریادکنندگان، کلمات حیات را عرضه می‌داشتند؛ توبیخ می‌کردند، پند می‌دادند، و التماس می‌نمودند. برخی که خدا را بی‌حرمت ساخته بودند، توبه کردند و دل‌های خود را در حضور او فروتن ساختند. اما جلال خداوند از اسرائیل رخت بربسته بود؛ و هرچند بسیاری هنوز به صورت‌های ظاهری دیانت ادامه می‌دادند، قدرت و حضور او مفقود بود.” شهادت‌ها، جلد ۵، ۲۰۷–۲۱۰.

زیرا وقت آن رسیده است که داوری از خانهٔ خدا آغاز شود؛ و اگر نخست از ما آغاز گردد، فرجام آنان که از انجیل خدا اطاعت نمی‌کنند چه خواهد بود؟ اول پطرس ۴:‏۱۷

و در روز قربانیِ خداوند واقع خواهد شد که من بر سروران، و پسرانِ پادشاه، و بر همهٔ آنان که جامهٔ بیگانه در بر کرده‌اند، عقوبت خواهم آورد. و در همان روز، بر همهٔ کسانی که از آستانه می‌جهند، که خانه‌های سرورانِ خویش را از ظلم و فریب پر می‌سازند، عقوبت خواهم آورد. و در آن روز واقع خواهد شد، خداوند می‌گوید، که از دروازهٔ ماهی، صدای فریاد برخواهد خاست، و از محلهٔ دوم شیون، و از تپه‌ها شکستنی عظیم. ای ساکنانِ مَکتیش، زاری کنید، زیرا تمامی قومِ بازرگان نابود شده‌اند؛ همهٔ حاملانِ نقره منقطع گردیده‌اند. و در آن زمان واقع خواهد شد که اورشلیم را با چراغ‌ها تفتیش خواهم کرد، و مردانی را که بر دُردِ خویش آرام گرفته‌اند مجازات خواهم نمود؛ آنان که در دلِ خود می‌گویند: خداوند نه نیکی خواهد کرد و نه بدی. صفنیا ۱:‏۸–۱۲