کاربرد سه‌گانۀ ایلیا مشخص ساخت که در ایام آخر، ایلیایی در آغاز ایام آخر و ایلیایی در پایان ایام آخر وجود خواهد داشت. «ایام آخر» ایام داوری‌اند؛ داوری‌ای که تدریجی است و به دو نوع داوری تقسیم می‌شود: داوری تحقیقی که در آغاز ایام آخر شروع شد، و داوری اجرایی که در پایان ایام آخر واقع می‌شود. کاربرد سه‌گانۀ ایلیا در درجۀ نخست نمایانگر تاریخچۀ داوری اجرایی است که با قانون یک‌شنبۀ قریب‌الوقوع آغاز می‌شود.

قضاوتِ تفتیشی محدود به کسانی است که ادعا کرده‌اند پیرو خدا هستند؛ عمدتاً از طریق اقرارِ مستقیم، اما همچنین در اقلیتی از موارد از طریق اقرارِ غیرمستقیمِ سبکِ زندگی.

(کیونکہ شریعت کے سننے والے خدا کے حضور راستباز نہیں ٹھہرتے، بلکہ شریعت پر عمل کرنے والے راستباز ٹھہرائے جائیں گے۔ کیونکہ جب غیرقومیں، جن کے پاس شریعت نہیں، فطرتاً شریعت کی باتوں پر عمل کرتی ہیں، تو یہ، اگرچہ شریعت نہیں رکھتیں، اپنے لیے آپ ہی شریعت ہیں: جو ظاہر کرتی ہیں کہ شریعت کا تقاضا اُن کے دلوں پر لکھا ہوا ہے، اور اُن کا ضمیر بھی گواہی دیتا ہے، اور اُن کے خیالات باہمی طور پر کبھی الزام لگاتے اور کبھی عذر کرتے ہیں۔) رومیوں 2:13–15۔

داورىِ تحقيقى دو بخشِ اساسى دارد، زيرا با بررسىِ زندگىِ مردگان آغاز شد (از روزهاى آدم به بعد)، آنان كه اظهار مى‌كردند به خداى حقيقى ايمان دارند، و در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، فرايندِ «داورىِ زندگان» تحقيقى را آغاز كرد. داورىِ تحقيقى تقسيمى ديگر نيز فراتر از مردگان تا زندگان دارد، زيرا داورى از خانهٔ خدا آغاز مى‌شود، و در ايامِ آخر خانهٔ خدا، اَدونتيسمِ لائوديكه‌اى است. چون داورىِ خانهٔ خدا در قانونِ يكشنبهٔ قريب‌الوقوع به پايان رسد، آنگاه گلّهٔ ديگرِ خدا كه در آن زمان در بابل هستند، داورى مى‌شوند.

قضای اجرایی، مجازات خدا بر کسانی است که پیشنهاد نجات او را رد کردند. قضای اجرایی از قانون یک‌شنبه‌ای که به‌زودی خواهد آمد آغاز می‌شود. در آن هنگام، ایالات متحده پیمانهٔ غضب خود را، که همان پیمانهٔ زمانِ آزمایشیِ آن نیز هست، پُر کرده خواهد بود، و ارتداد ملی در پیِ آن با نابودی ملی دنبال خواهد شد. هر امتی بر سراسر سیارهٔ زمین از نمونهٔ ایالات متحده در اجرای قانون یک‌شنبه پیروی خواهد کرد، و هر یک از آن امّت‌ها نیز آنگاه پیمانه‌های خود را پُر خواهند ساخت و همچنین دچار نابودی ملی خواهند شد.

«هنگامی که آمریکا، سرزمین آزادی مذهبی، با پاپیّت متحد شود تا وجدان را به اجبار وادارد و مردم را مجبور سازد که سبتِ دروغین را احترام نهند، مردمِ هر کشوری در سراسر جهان به پیروی از نمونهٔ او رهنمون خواهند شد.» شهادت‌ها، جلد ۶، ص. ۱۸.

قضاوت اجرایی نیز به دو بخش تقسیم می‌شود. از زمان قانون یکشنبه در ایالات متحده تا هنگامی که مهلت آزمایش انسان با برخاستن میکائیل پایان می‌یابد، احکام خدا با رحمت آمیخته است؛ اما چون میکائیل برخیزد، غضب خدا، چنان‌که در ریخته شدن هفت بلای آخر به تصویر کشیده شده است، هیچ رحمتی در بر ندارد. در طول دورهٔ بحران قانون یکشنبه، احکام اجرایی بر انسان‌ها و ملت‌ها با رحمت آمیخته خواهد بود، زیرا هنوز برخی در بابل خواهند بود که در آن زمان فرصت می‌یابند تمایز میان پرستشِ سبت و یکشنبه را درک کنند.

«ای کاش قوم زمانِ تفقّدِ خود را می‌شناختند! بسیاری هستند که هنوز حقیقتِ آزمایش‌کنندهٔ این زمان را نشنیده‌اند. بسیاری هستند که روحِ خدا با آنان در کشاکش است. زمانِ داوری‌های هلاک‌کنندهٔ خدا، برای کسانی که فرصتی برای آموختنِ حقیقت نداشته‌اند، زمانِ رحمت است. خداوند با مهربانی بر آنان نظر خواهد افکند. دلِ رحیمِ او متأثر می‌گردد؛ و دستِ او هنوز برای نجات دراز است، در حالی که در بر روی کسانی بسته شده است که نخواستند داخل شوند.»

«رحمتِ خداوند در بردباریِ دیرپای او آشکار می‌شود. او داوری‌های خویش را بازمی‌دارد و در انتظار است تا پیامِ هشدار به همگان رسانده شود. آه، اگر قومِ ما آن‌گونه که باید، مسئولیتی را که بر عهده دارند برای رساندنِ آخرین پیامِ رحمت به جهان احساس می‌کردند، چه کارِ شگفت‌انگیزی انجام می‌گرفت!» شهادت‌ها، جلد ۹، ص. ۹۷.

«زمانِ داوری‌های هلاک‌کنندهٔ خدا، زمانِ رحمت برای کسانی است که هیچ فرصتی برای شناختِ آنچه حقیقت است نداشته‌اند.» آن دو «زمان» به‌طور هم‌زمان آغاز می‌شوند، آنگاه که «در بسته می‌شود» بر ادونتیست‌های لائودیکیه‌ای که «نخواستند داخل شوند».

“میں نے دیکھا کہ مقدس سبت ہے، اور ہوگا، خدا کے حقیقی اسرائیل اور بے ایمانوں کے درمیان جدا کرنے والی دیوار؛ اور یہ کہ سبت وہ عظیم مسئلہ ہے جو خدا کے عزیز منتظر مقدسین کے دلوں کو متحد کرتا ہے۔ اور اگر کوئی ایمان لاتا، اور سبت کو مانتا، اور اس کے ساتھ وابستہ برکت کو حاصل کرتا، اور پھر اسے چھوڑ دیتا، اور اس مقدس حکم کو توڑتا، تو وہ اپنے ہی خلاف مقدس شہر کے پھاٹک بند کر لیتا، اتنا ہی یقیناً جتنا کہ ایک خدا ہے جو اوپر آسمان میں حکومت کرتا ہے۔ میں نے دیکھا کہ خدا کے ایسے بچے بھی ہیں جو سبت کو نہ دیکھتے ہیں اور نہ مانتے ہیں۔ انہوں نے اس کے بارے میں نور کو رد نہیں کیا تھا۔ اور مصیبت کے وقت کے آغاز پر، ہم روح القدس سے معمور ہو گئے جبکہ ہم نکلے اور سبت کا زیادہ کامل طور پر اعلان کیا۔ اس سے کلیسیا اور نام کے ایڈونٹسٹ غضبناک ہو گئے، کیونکہ وہ سبت کی سچائی کی تردید نہ کر سکے۔ اور اس وقت، خدا کے برگزیدہ سب نے صاف طور پر دیکھ لیا کہ سچائی ہمارے پاس ہے، اور وہ نکل آئے اور ہمارے ساتھ ایذارسانی برداشت کی۔” A Word to the Little Flock, 18, 19.

درِ بسته، در قانون یک‌شنبه‌ای که به‌زودی خواهد آمد، واقع می‌شود و بدین‌سان، دوره‌ای که پیش از قانون یک‌شنبه قرار دارد، «زمانِ» «بازدید» قوم خدا را تشکیل می‌دهد.

तुम कैसे कहते हो, हम बुद्धिमान हैं, और यहोवा की व्यवस्था हमारे साथ है? देखो, निश्चय ही उसने उसे व्यर्थ बनाया; शास्त्रियों की लेखनी व्यर्थ है। बुद्धिमान लोग लज्जित हुए हैं, वे भयभीत और पकड़े गए हैं; देखो, उन्होंने यहोवा के वचन को तुच्छ जाना है; तब उनमें कैसी बुद्धि है? इसलिए मैं उनकी पत्नियों को दूसरों को दे दूँगा, और उनके खेत उन्हें जो उनके अधिकारी होंगे; क्योंकि छोटे से लेकर बड़े तक हर एक लोभ में पड़ा है; भविष्यद्वक्ता से लेकर याजक तक हर एक छल से काम करता है। क्योंकि उन्होंने मेरी प्रजा की पुत्री के घाव को ऊपर-ही-ऊपर चंगा किया है, यह कहकर, शांति, शांति; जबकि शांति है ही नहीं। क्या वे घृणित काम करके लज्जित हुए? नहीं, वे तनिक भी लज्जित न हुए, और न वे लज्जा से लाल हो सके; इसलिए वे गिरनेवालों के बीच गिरेंगे; उनके दंड के समय वे गिरा दिए जाएँगे, यहोवा की यही वाणी है। यिर्मयाह 8:8–12।

همان‌گونه که با اسرائیلِ باستان بود، با اسرائیلِ معاصر نیز چنین است؛ هر دو هلاک می‌شوند، زیرا زمانِ تفقّدِ خود را نشناختند. زمانِ تفقّدِ خدا برای ادونتیسمِ لائودیکیه‌ای در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ آغاز شد و با قانونِ یکشنبه‌ای که به‌زودی خواهد آمد، به پایان می‌رسد.

اور جب وہ نزدیک آیا تو اُس نے شہر کو دیکھا اور اُس پر رویا، اور کہا: کاش تو بھی، کم از کم اپنے اِس دن میں، اُن باتوں کو جان لیتا جو تیری سلامتی سے متعلق ہیں! لیکن اب وہ تیری آنکھوں سے پوشیدہ کر دی گئی ہیں۔ کیونکہ تجھ پر وہ دن آئیں گے کہ تیرے دشمن تیرے گرد مورچہ باندھیں گے، اور تجھے چاروں طرف سے گھیر لیں گے، اور ہر طرف سے تجھے تنگی میں رکھیں گے، اور تجھے اور تیرے اندر کے بچوں کو زمین کے ساتھ برابر کر دیں گے؛ اور تجھ میں ایک پتھر پر دوسرا پتھر نہ چھوڑیں گے؛ اِس لیے کہ تو نے اپنی خبرگیری کے وقت کو نہ پہچانا۔ لوقا 19:41–44۔

در زمان بازدیدِ خدا، دانایان و نادانان برای همیشه از یکدیگر جدا می‌شوند.

«ما می‌دانیم که اَدونتیست‌های روز هفتمِ ناتقدیس‌یافته، که معرفتِ حقیقت را دارند، اما خود را با اهلِ دنیا پیوند داده‌اند، به‌کلی از ایمان منحرف خواهند شد و به ارواحِ مُضِلّ گوش فرا خواهند داد. دشمن با شادی انگیزه‌ها و وسوسه‌هایی پیشِ روی آنان خواهد نهاد تا ایشان را برانگیزد که علیه قومِ خدا به جنگ برخیزند. اما آنان که راستین و استوارند، در خدا دفاعی نیرومند و مقتدر خواهند داشت.» Manuscript Releases, جلد 7، 186.

زمانِ بازخواستِ ایشان در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ آغاز شد، چنان‌که زمانِ بازخواست بر کلیساهای پروتستان در ۱۱ اوت ۱۸۴۰ به‌صورت نمادین بر آن دلالت می‌کرد، و همان‌گونه که زمانِ بازخواست برای اسرائیلِ باستان هنگامی آغاز شده بود که روح‌القدس در تعمید مسیح نازل شد.

قضاوت اجرایی زمانی آغاز می‌شود که ایالات متحده در قانون یکشنبه‌ای که به‌زودی خواهد آمد، پیمانهٔ زمانِ آزمایشیِ خود را پر کرده باشد؛ و این همچنین همان زمانی است که کلیسای ادونتیستِ لائودیکیه نیز پیمانهٔ خود را پر کرده است. قضاوت از خانهٔ خدا آغاز می‌شود، و از پیمانهٔ زمانِ آزمایشی برای هر دو شاخِ فاسدِ ایالات متحده. شاخِ فاسدِ پروتستانیسم که پیش‌تر به‌وسیلهٔ کلیسای ادونتیستِ لائودیکیه نمایانده شده بود، آنگاه از میان می‌رود، و جنبشِ فیلادلفیاییِ فرشتهٔ سوم، آنگاه شاخِ حقیقیِ پروتستانیسم و اورشلیمِ روحانی است که به‌عنوان عَلَم برافراشته می‌شود. در آن هنگام، اورشلیم از کلیسای مجاهد به کلیسای ظافر تبدیل می‌شود.

قضاوت اجرایی آغاز می‌شود؛ همراه با زمان داوری‌های هلاک‌کنندۀ خدا، که در عین حال زمانی از رحمت برای سایر گلۀ خدا نیز هست که هنوز در بابل‌اند. این آغاز می‌شود هنگامی که زمان بازدید خدا از ادونتیسم لائودیکیه به پایان می‌رسد. قضاوت اجرایی تا هفت بلای آخر پیش می‌رود، جایی که داوری‌ها دیگر با رحمت آمیخته نیستند، و سپس عیسی بازمی‌گردد.

هنگامی که عیسی بازگردد، هزاره (یک‌هزار سال)، در باب بیستم مکاشفه، نشان می‌دهد که شیطان بر زمینی ویران بسته شده است، تنها و جز با فرشتگان سرکش که در حمله بر ضد خدا مشارکت داشتند.

اور میں نے ایک فرشتہ کو آسمان سے اُترتے دیکھا، جس کے ہاتھ میں اتھاہ گڑھے کی کنجی اور ایک بڑی زنجیر تھی۔ اور اُس نے اژدہا کو، یعنی اُس پرانے سانپ کو، جو ابلیس اور شیطان ہے، پکڑ لیا اور اُسے ایک ہزار برس کے لیے باندھ دیا، اور اُسے اتھاہ گڑھے میں ڈال دیا، اور اُسے بند کر دیا، اور اُس پر مہر کر دی، تاکہ وہ قوموں کو پھر گمراہ نہ کرے، جب تک کہ وہ ایک ہزار برس پورے نہ ہو جائیں؛ اور اُس کے بعد ضروری ہے کہ وہ تھوڑے عرصہ کے لیے کھولا جائے۔ مکاشفہ 20:1–3۔

در طول آن هزار سال، نجات‌یافتگان داوریِ تحقیقی را دربارهٔ گمراهانی که هنوز در قبرهای خود خفته‌اند و در انتظار پایان داوری‌های فردی هستند، به انجام خواهند رساند. نجات‌یافتگان زندگی‌ها و شرایطِ گمراهان، از جمله شیطان و فرشتگان او، را بررسی خواهند کرد تا تعیین کنند چه کسی در پایان آن هزار سال سزاوار مجازاتی شدیدتر است.

اور میں نے تخت دیکھے، اور لوگ اُن پر بیٹھ گئے، اور عدالت اُن کے سپرد کی گئی؛ اور میں نے اُن کی جانیں دیکھیں جن کے سر یسوع کی گواہی اور خدا کے کلام کے سبب قلم کیے گئے تھے، اور جنہوں نے نہ اُس حیوان کی پرستش کی تھی، نہ اُس کی مورت کی، اور نہ اُس کی چھاپ اپنے ماتھوں پر یا اپنے ہاتھوں میں لی تھی؛ اور وہ زندہ ہوئے اور مسیح کے ساتھ ایک ہزار برس تک بادشاہی کرتے رہے۔ مکاشفہ 20:4۔

لہٰذا ہزاریہ اپنے اندر ایک تفتیشی عدالتِ الٰہی کو شامل ہے، جو مکمل ہو جانے پر آخری اجرائی عدالتِ الٰہی تک پہنچاتی ہے، جب شریر مردے زندہ کیے جاتے ہیں، اور شیطان، جو اس وقت ان پر کامل اختیار رکھتا ہے، شریروں کو اس بات پر آمادہ کرتا ہے کہ وہ یروشلیم پر حملہ کریں، جو ہزار برس کے اختتام پر آسمان سے نیچے اترتا ہے۔ جب شریر اپنا حملہ شروع کرتے ہیں تو آسمان سے آگ نازل ہوتی ہے اور آخری اجرائی عدالتِ الٰہی انجام پاتی ہے۔

اور جب وہ ہزار برس پورے ہو جائیں گے تو شیطان اپنی قید سے چھوڑ دیا جائے گا، اور وہ نکل کر زمین کی چاروں سمتوں میں بسنے والی قوموں، یعنی جوج اور ماجوج، کو گمراہ کرے گا تاکہ انہیں جنگ کے لیے جمع کرے؛ اور ان کی تعداد سمندر کی ریت کے برابر ہوگی۔ اور وہ زمین کی وسعت پر چڑھ آئے اور مقدسین کی چھاؤنی اور اُس محبوب شہر کو گھیر لیا؛ تب آسمان سے خدا کی طرف سے آگ نازل ہوئی اور انہیں بھسم کر دیا۔ مکاشفہ 20:7–9۔

اگرچه سه کاربردِ ایلیا و آن رسولی که راه را برای رسولِ عهد مهیا می‌سازد تا ناگهان به هیکلِ خود بیاید، به‌طور نزدیک با یکدیگر مرتبط‌اند، با این حال می‌توان تمایزی در کار ایشان مشاهده کرد، از این جهت که ایلیا در درجهٔ نخست کارِ آن رسول و جنبشی را که با پیامِ آن رسول مرتبط است مشخص می‌سازد؛ کاری که در خلالِ داوریِ اجرایی انجام می‌شود، داوری‌ای که با قانونِ یکشنبه که به‌زودی خواهد آمد آغاز می‌گردد. آن رسولی که راه را برای رسولِ عهد مهیا می‌کند، در درجهٔ نخست کاری را مشخص می‌سازد که در خلالِ داوریِ تحقیقی انجام می‌شود. ادونتیسمِ لائودیکیه زمانِ تفقدِ خود را نمی‌شناسد، و این نمایانگرِ یک دورهٔ زمانیِ مشخص از داوری است.

اور نہ ہی وہ “موجودہ حق” کے اُس پیغام کو سمجھتے ہیں جو اُن کی معائنہ کے وقت میں منادی کیا جاتا ہے۔ اُن پر لازم تھا کہ وہ عدالت کو بھی جانتے، اور اُن دنوں کے پیغام کو بھی۔ اُن پر یہ بھی لازم تھا کہ اُس عرصۂ وقت کے قاصد کو پہچانتے۔ اپنی لاودیکیائی نابینائی میں وہ گھڑی کے پیغام کی مخالفت کرتے ہیں، “سلامتی اور اطمینان” کے پیغام کے ساتھ اپنی معائنہ کے وقت کا انکار کرتے ہیں، اور اس بارے میں غیر یقینی کا شکار ہیں کہ اُس دور کا برگزیدہ قاصد کون ہے۔ یہ سچائی دوسرے ایلیاہ کی گواہی میں واضح طور پر نمایاں کی گئی تھی، جو یوحنا بپتسمہ دینے والا تھا۔

یهودیان می‌دانستند که نبوت از فرستاده‌ای خبر داده است که خواهد آمد، و عیسی به‌صراحت تعلیم داد که یحیی همان فرستاده‌ای بود که می‌بایست بیاید.

زیرا جمیع انبیا و شریعت تا یحیی نبوت کردند. و اگر می‌خواهید آن را بپذیرید، این همان الیاس است که می‌بایست بیاید. هر که گوش شنوا دارد، بشنود. متی 11:13–15.

در واپسین پایانِ دورانِ افتقادِ ایشان (آن زمان در تاریخِ مسیح که مُمَثِّلِ قانونِ یکشنبهٔ قریب‌الوقوع است)، هنگامی که مسیح بر صلیب آویخته بود، یهودیان گمان می‌بردند که آیا ایلیا در آن هنگام خواهد آمد تا عیسی را نجات دهد. اگر آنان آن پیام‌آوری را که می‌بایست راه را برای رسولِ عهد آماده سازد—همان که در آن هنگام با خونِ خود عهد را استوار می‌کرد—نشناختند، پس نمی‌توانستند مسیحِ خود را نیز بشناسند. ادونتیسمِ لائودیکیه‌ای در ایامِ آخر موظف است داوریِ خود را بشناسد، که همان زمانِ افتقادِ اوست. آنان موظف‌اند پیامِ آن دورهٔ زمانی را بشناسند، و نیز موظف‌اند پیام‌آورِ برگزیدهٔ آن زمان را تشخیص دهند. شورشِ ۱۸۸۸، که با ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ بازنمایی شد، زمانی بود که فرشتهٔ مکاشفه باب هجده نازل گردید. یاغیانِ ۱۸۸۸ از اذعان به پیام‌آورانِ برگزیدهٔ تاریخی که ایامِ آخر را به تمثیل می‌کشید، سر باز زدند.

ما این مطالعه را در مقالهٔ بعدی ادامه خواهیم داد.

زیرا یهوه، خدای اسرائیل، چنین به من گفت: «جامِ شرابِ این غضب را از دست من بگیر و همهٔ امت‌هایی را که تو را نزد ایشان می‌فرستم، بنوشان. و خواهند نوشید و متزلزل خواهند شد و دیوانه خواهند گشت، به سبب شمشیری که در میان ایشان خواهم فرستاد.» پس جام را از دست یهوه گرفتم و همهٔ امت‌هایی را که یهوه مرا نزد ایشان فرستاده بود، نوشانیدم: یعنی اورشلیم و شهرهای یهودا و پادشاهان آن و سروران آن را، تا ایشان را ویرانی و مایهٔ حیرت و صفیر و لعنت گرداند، چنان‌که امروز هست؛ فرعون، پادشاه مصر، و خادمانش و سرورانش و تمامی قومش؛ و تمامی اقوام درآمیخته، و تمامی پادشاهان سرزمین عوص، و تمامی پادشاهان سرزمین فلسطینیان، و اشقلون و غزه و عقرون و باقی‌ماندهٔ اَشدود؛ ادوم و موآب و بنی‌عمون؛ و تمامی پادشاهان صور و تمامی پادشاهان صیدون، و پادشاهان جزایری که آن‌سوی دریا هستند؛ دَدان و تیما و بوز و همهٔ آنان که در دورترین کرانه‌ها هستند؛ و تمامی پادشاهان عربستان و تمامی پادشاهان اقوام درآمیخته که در بیابان ساکن‌اند؛ و تمامی پادشاهان زمری و تمامی پادشاهان عیلام و تمامی پادشاهان مادیان؛ و تمامی پادشاهان شمال، دور و نزدیک، یکی با دیگری، و همهٔ مملکت‌های جهان که بر روی زمین هستند؛ و پادشاه شیشک بعد از ایشان خواهد نوشید. پس به ایشان بگو: «یهوه صبایوت، خدای اسرائیل، چنین می‌گوید: بنوشید و مست شوید و قی کنید و بیفتید و دیگر برنخیزید، به سبب شمشیری که در میان شما خواهم فرستاد.» و اگر واقع شود که از گرفتن جام از دست تو برای نوشیدن امتناع ورزند، آنگاه به ایشان بگو: «یهوه صبایوت چنین می‌گوید: یقیناً خواهید نوشید. زیرا اینک من آغاز کرده‌ام که بلا را بر شهری بیاورم که به نام من خوانده می‌شود، و آیا شما به‌کلی بی‌مجازات خواهید ماند؟ بی‌مجازات نخواهید ماند، زیرا من شمشیری را بر تمامی ساکنان زمین فراخواهم خواند،» یهوه صبایوت می‌گوید. پس تو بر ضد ایشان تمامی این سخنان را نبوت کن و به ایشان بگو: «یهوه از اعلیٰ غرش خواهد کرد و آواز خویش را از مسکن قدس خود برخواهد آورد؛ او بر مسکن خود به‌شدت غرش خواهد کرد؛ مانند آنان که انگور را می‌فشارند، بانگ شادمانی بر ضد تمامی ساکنان زمین سر خواهد داد. غوغایی تا اقصای زمین خواهد رسید، زیرا یهوه با امت‌ها مرافعه دارد؛ او با تمامی بشر داوری خواهد کرد؛ شریران را به شمشیر خواهد سپرد،» یهوه می‌گوید. یهوه صبایوت چنین می‌گوید: «اینک بلا از امتی به امت دیگر بیرون خواهد رفت، و گردبادی عظیم از کرانه‌های زمین برانگیخته خواهد شد. و کشتگان یهوه در آن روز از یک کران زمین تا کران دیگر زمین خواهند بود؛ نه برای ایشان نوحه‌سرایی خواهد شد، نه جمع‌آوری خواهند شد، و نه دفن خواهند گردید؛ ایشان بر روی زمین چون سرگین خواهند بود.» ارمیا 25:15–33.