الیاس — نمبر گیارہ

اور وہ قوموں کے لیے ایک جھنڈا بلند کرے گا، اور اسرائیل کے نکالے گئے لوگوں کو جمع کرے گا، اور یہوداہ کے پراگندہ لوگوں کو زمین کے چاروں کونوں سے اکٹھا کرے گا۔ یسعیاہ 11:12۔

اے وہ لوگو جو خُداوند کے کلام سے کانپتے ہو، خُداوند کا کلام سنو؛ تمہارے وہ بھائی جنہوں نے تم سے عداوت رکھی اور میرے نام کے سبب تمہیں نکال باہر کیا، کہتے تھے: "خُداوند جلال پائے"؛ لیکن وہ تمہاری شادمانی کے لیے ظاہر ہوگا، اور وہ شرمندہ ہوں گے۔ یسعیاہ 66:5۔

«مَثَلِ ده باکره در متی ۲۵ نیز تجربهٔ قوم ادونتیست را به تصویر می‌کشد.» نبرد عظیم، ۳۹۳.

«بسیار اوقات مرا به مَثَل ده باکره ارجاع می‌دهند که پنج تن از ایشان دانا بودند و پنج تن نادان. این مَثَل تا به آخرین حرف تحقق یافته است و تحقق خواهد یافت، زیرا کاربردی خاص برای این زمان دارد و، همچون پیام فرشتهٔ سوم، تحقق یافته است و تا پایان زمان همچنان حقیقتِ حاضر خواهد بود.» Review and Herald، 19 اوت 1890.

«وضعیتِ کلیسا که به‌وسیلهٔ باکره‌های نادان نمایانده شده است، همچنین به‌عنوان وضعیتِ لااودیکیه نیز توصیف شده است.» Review and Herald، ۱۹ اوت ۱۸۹۰.

اینک، آنان را که از کنیسۀ شیطان‌اند، آنان که خود را یهود می‌خوانند و نیستند، بلکه دروغ می‌گویند، چنین خواهم ساخت که بیایند و پیش پای تو سجده کنند، و بدانند که من تو را محبت کرده‌ام. مکاشفه ۳:۹

«شما می‌اندیشید که آنان که در برابر پای‌های قدیسان سجده می‌کنند، (مکاشفه ۳:۹)، سرانجام نجات خواهند یافت. در اینجا باید با شما اختلاف نظر داشته باشم؛ زیرا خدا به من نشان داد که این طبقه، اَدوِنتیست‌های معترف بودند که سقوط کرده بودند و “پسر خدا را برای خود بار دیگر مصلوب ساخته، او را در معرض رسوایی آشکار قرار داده‌اند.” و در “ساعتِ تجربه”، که هنوز در پیش است، تا شخصیت حقیقی هر کس آشکار شود، خواهند دانست که برای همیشه هلاک شده‌اند؛ و چون از اندوه جان مغلوب شده باشند، در برابر پای‌های قدیسان سر فرود خواهند آورد.» Word to the Little Flock, 12.

اکنون برای محبوب خویش، سرودی دربارهٔ تاکستان او خواهم سرایید. محبوب من را تاکستانی است بر فراز تپه‌ای بسیار حاصل‌خیز. و آن را حصار کشید، و سنگ‌هایش را بیرون آورد، و آن را به بهترین نوع مو کاشت، و در میانش برجی بنا کرد، و نیز در آن چرخشت ساخت؛ و انتظار داشت که انگور به بار آورد، اما انگور وحشی به بار آورد. و اکنون، ای ساکنان اورشلیم و ای مردان یهودا، تمنا دارم میان من و تاکستانم داوری کنید. دیگر چه می‌شد برای تاکستان من کرد که من در آن نکرده باشم؟ پس چرا، آنگاه که انتظار داشتم انگور به بار آورد، انگور وحشی به بار آورد؟ اشعیا ۵:۱–۴

لہٰذا خداوند کا غضب اپنی قوم پر بھڑک اٹھا، اور اُس نے اُن پر اپنا ہاتھ بڑھایا اور اُنہیں مارا؛ اور پہاڑ لرز اٹھے، اور اُن کی لاشیں گلیوں کے بیچوں بیچ پھاڑی گئیں۔ اِس سب کے باوجود اُس کا غضب فرو نہیں ہوا، بلکہ اُس کا ہاتھ اب بھی بڑھا ہوا ہے۔ اور وہ دُور کی قوموں کے لیے ایک جھنڈا بلند کرے گا، اور زمین کے کنارے سے اُنہیں سیٹی دے کر بلائے گا؛ اور دیکھو، وہ تیزی سے، نہایت جلد آ پہنچیں گی۔ یسعیاہ 5:25، 26۔

ایک اور تمثیل سنو: ایک گھر کا مالک تھا جس نے ایک انگور کا باغ لگایا، اور اس کے گرد باڑ لگائی، اور اس میں مے کا حوض کھدوایا، اور ایک برج بنایا، اور اسے کاشت کاروں کے سپرد کر کے پردیس چلا گیا۔ اور جب پھل کا موسم قریب آیا تو اُس نے اپنے نوکروں کو کاشت کاروں کے پاس بھیجا تاکہ وہ اس کے پھل وصول کریں۔ لیکن کاشت کاروں نے اُس کے نوکروں کو پکڑ لیا، اور ایک کو پیٹا، اور دوسرے کو قتل کیا، اور تیسرے کو سنگسار کیا۔ پھر اُس نے پہلے سے زیادہ دوسرے نوکر بھیجے، اور اُنہوں نے اُن کے ساتھ بھی ویسا ہی کیا۔ مگر آخرکار اُس نے اپنا بیٹا اُن کے پاس یہ کہہ کر بھیجا کہ وہ میرے بیٹے کا لحاظ کریں گے۔ لیکن جب کاشت کاروں نے بیٹے کو دیکھا تو آپس میں کہنے لگے، یہ وارث ہے؛ آؤ، اسے قتل کر ڈالیں اور اس کی میراث پر قبضہ کر لیں۔ پس اُنہوں نے اسے پکڑا، اور باغ سے باہر نکال دیا، اور قتل کر ڈالا۔ پس جب باغ کا مالک آئے گا تو اُن کاشت کاروں کے ساتھ کیا کرے گا؟ اُنہوں نے اُس سے کہا، وہ اُن شریر آدمیوں کو بری طرح ہلاک کرے گا، اور اپنا باغ دوسرے کاشت کاروں کے سپرد کرے گا، جو موسموں پر اُس کے پھل اُسے دیں گے۔ یسوع نے اُن سے کہا، کیا تم نے کبھی صحیفوں میں نہیں پڑھا، وہ پتھر جسے معماروں نے رد کیا، وہی کونے کے سرے کا پتھر ٹھہرا: یہ خداوند کی طرف سے ہوا، اور ہماری آنکھوں میں عجیب ہے؟ اس لیے میں تم سے کہتا ہوں، خدا کی بادشاہی تم سے لے لی جائے گی، اور ایسی قوم کو دی جائے گی جو اُس کے پھل لائے۔ اور جو کوئی اس پتھر پر گرے گا وہ ٹکڑے ٹکڑے ہو جائے گا؛ لیکن جس پر یہ گرے گا اسے پیس ڈالے گا۔ اور جب سردار کاہنوں اور فریسیوں نے اُس کی تمثیلیں سنیں تو وہ جان گئے کہ وہ اُنہی کے بارے میں کہتا ہے۔ متی 21:33–45۔

اینان‌اند که با زنان آلوده نشدند، زیرا باکره‌اند. اینان‌اند که هر جا بره می‌رود، از پی او می‌روند. اینان از میان آدمیان فدیه داده شدند، تا نوبر برای خدا و برای بره باشند. مکاشفه ۱۴:۴

اور اُس دن یسّی کی ایک جڑ نمودار ہوگی، جو قوموں کے لیے ایک علم کے طور پر قائم ہوگی؛ اُمّتیں اُس کی طالب ہوں گی، اور اُس کی آرام گاہ جلالی ہوگی۔ یسعیاہ 11:10۔

اب یہ سب باتیں اُن پر بطورِ عبرت واقع ہوئیں، اور ہماری تنبیہ کے لیے لکھی گئیں، جن پر زمانوں کے آخری ادوار آ پہنچے ہیں۔ 1 کرنتھیوں 10:11۔

علاوه بر این، ای برادران، نمی‌خواهم که شما نادان باشید از این‌که همهٔ پدران ما زیر ابر بودند و همه از میان دریا گذشتند؛ و همگی در ابر و در دریا برای موسی تعمید یافتند؛ و همگی همان خوراک روحانی را خوردند؛ و همگی همان نوشابهٔ روحانی را نوشیدند، زیرا از آن صخرهٔ روحانی که ایشان را همراهی می‌کرد می‌نوشیدند؛ و آن صخره مسیح بود. اما خدا از بسیاری از ایشان خشنود نبود، زیرا در بیابان هلاک شدند. اکنون این امور برای ما نمونه‌ها شد، تا ما مشتاق چیزهای بد نگردیم، چنان‌که آنان نیز مشتاق شدند. و بت‌پرست مباشید، چنان‌که بعضی از ایشان بودند؛ همان‌گونه که مکتوب است: «قوم برای خوردن و نوشیدن نشستند و برای بازی برخاستند.» و نه زنا کنیم، چنان‌که بعضی از ایشان کردند، و در یک روز بیست و سه هزار تن فرو افتادند. و نه مسیح را بیازماییم، چنان‌که بعضی از ایشان نیز آزمودند و به‌وسیلهٔ مارها هلاک شدند. و نه شکایت کنید، چنان‌که بعضی از ایشان نیز شکایت کردند و به‌وسیلهٔ هلاک‌کننده نابود شدند. اول قرنتیان ۱۰:‏۱–۱۰.

پس هر که گمان می‌برد که ایستاده است، بترسد که مبادا بیفتد. اول قرنتیان ۱۰:۱۲

اے یروشلیم، اے یروشلیم! تُو نبیوں کو قتل کرتی ہے اور اُن کو سنگسار کرتی ہے جو تیری طرف بھیجے گئے؛ میں نے کتنی بار چاہا کہ تیرے فرزندوں کو جمع کروں، جس طرح مرغی اپنے بچوں کو اپنے پروں تلے جمع کر لیتی ہے، مگر تم نے نہ چاہا! دیکھو، تمہارا گھر تمہارے لیے ویران چھوڑا جاتا ہے؛ اور میں تم سے سچ کہتا ہوں کہ تم مجھے ہرگز نہ دیکھو گے، جب تک وہ وقت نہ آ جائے کہ تم کہو: مبارک ہے وہ جو خداوند کے نام سے آتا ہے۔ لوقا 13:34، 35۔

کلامی که از جانب خداوند بر ارمیا نازل شد، بدین‌سان که: در دروازهٔ خانهٔ خداوند بایست و این کلام را در آنجا ندا درده و بگو: ای تمامی یهودا که از این دروازه‌ها برای پرستش خداوند داخل می‌شوید، کلام خداوند را بشنوید. یهوهٔ صبایوت، خدای اسرائیل، چنین می‌فرماید: راه‌ها و اعمال خویش را اصلاح کنید تا شما را در این مکان ساکن گردانم. بر سخنان دروغین اعتماد مکنید که می‌گویند: این است هیکل خداوند، هیکل خداوند، هیکل خداوند. ارمیا ۷:۱–۴

و در اردن از او تعمید می‌یافتند و به گناهان خود اعتراف می‌کردند. اما چون دید بسیاری از فریسیان و صدوقیان برای تعمید او می‌آیند، به ایشان گفت: ای افعی‌زادگان، چه کسی شما را آگاه ساخت که از غضبِ آینده بگریزید؟ پس میوه‌هایی شایستهٔ توبه به بار آورید؛ و با خود مگویید: «ابراهیم پدر ماست»، زیرا به شما می‌گویم که خدا قادر است از این سنگ‌ها برای ابراهیم فرزندانی برخیزاند. و اکنون نیز تبر بر ریشهٔ درختان نهاده شده است؛ پس هر درختی که میوهٔ نیکو نیاورد، بریده و در آتش افکنده می‌شود. متی ۳:۶–۱۰

خدا پیام‌آورانی می‌فرستد تا به قوم خود بگویند که برای اطاعت از قوانین عدالتِ او چه باید باشند و چه باید بکنند؛ قوانینی که اگر انسانی به آن‌ها عمل کند، در آن‌ها نیز خواهد زیست. آنان باید خدا را برتر از هر چیز محبت کنند و خدایان دیگری را پیش روی او نداشته باشند؛ و باید همسایهٔ خود را همچون خویشتن محبت کنند و با او چنان رفتار نمایند که می‌خواهند او با ایشان رفتار کند.

“خدا جي پاڪ شريعت جي هڪ به نڪتي کي هلڪو يا بي‌ادبانه نموني سان نه ورتو وڃي. جيڪي ماڻهو ‘رب فرمائي ٿو’ جي ڀڃڪڙي ڪن ٿا، سي اونداهيءَ جي شهزادي جي جهنڊي هيٺ بيٺل آهن، پنهنجي خالق ۽ پنهنجي فديه ڏيندڙ جي خلاف بغاوت ۾. اهي فرمانبردارن کي ڏنل وعدن تي دعويٰ ڪن ٿا، چوندي: رب جو هيڪل، رب جو هيڪل اسان آهيون؛ جڏهن ته اهي خدا جي سیرت کي غلط نموني پيش ڪري، ۽ اهي ئي ڪم ڪري جيڪي هن کين نه ڪرڻ لاءِ چئي ڇڏيو آهي، خدا جي بي‌حرمتي ڪن ٿا. اهي اهڙو معيار قائم ڪن ٿا جيڪو خدا نه ڏنو آهي. انهن جو مثال گمراهه ڪندڙ آهي، انهن جو اثر بگاڙيندڙ. اهي دنيا ۾ روشنيون نه آهن، ڇاڪاڻ⁠تہ اهي راستبازيءَ جي اصولن جي پيروي نٿا ڪن.”

«آدمیان نمی‌توانند خیانتی بزرگ‌تر به خدا نشان دهند مگر آنکه نوری را که او برای ایشان می‌فرستد، نادیده انگارند. آنان که چنین می‌کنند، نادانان را به گمراهی می‌کشانند، زیرا نشانه‌های راهی دروغین برپا می‌دارند. ایشان پیوسته اصول پاک را تحریف می‌کنند....»

«بنا بر کلام کتابِ مقدّس، به‌روشنی به ما گفته شده است که چرا ویرانی بر قوم یهود نازل شد. ایشان از نور عظیم، برکات غنی، و کامیابی شگفت‌انگیز برخوردار بودند. امّا به امانتی که به ایشان سپرده شده بود وفادار نماندند. آنان از تاکستانِ خداوند به‌امانت و وفادارانه نگهداری نکردند و میوه‌های آن را نیز به او تقدیم ننمودند. چنان رفتار کردند که گویی خدایی نیست؛ ازاین‌رو بلا بر ایشان فرود آمد.» Manuscript Releases, جلد 14، 343–345.

و این است محکومیت: نور به جهان آمد، اما مردم ظلمت را بیش از نور دوست داشتند، زیرا اعمالشان شریرانه بود. زیرا هر که بدی می‌کند، از نور نفرت دارد و به سوی نور نمی‌آید، مبادا اعمالش آشکار و نکوهیده گردد. یوحنا 3:19، 20

«قوم‌های بیگانه از نمونهٔ ایالات متحده پیروی خواهند کرد. هرچند او پیشگام است، با این همه همان بحران بر قوم ما در همهٔ نقاط جهان واقع خواهد شد.» شهادت‌ها، جلد ۶، ص. ۳۹۵.

زیرا اگر ایشان، پس از آن‌که به‌واسطۀ معرفتِ خداوند و نجات‌دهندۀ ما عیسی مسیح از آلودگی‌های جهان رهایی یافته‌اند، باز در همان‌ها گرفتار شوند و مغلوب گردند، فرجامِ ایشان از آغاز بدتر می‌شود. زیرا برای ایشان بهتر می‌بود که راهِ عدالت را هرگز نشناخته باشند تا آن‌که پس از شناختنِ آن، از آن فرمانِ مقدسی که بدیشان سپرده شد، روی برتابند. اما آنچه بر ایشان واقع شده است، مطابق آن مَثَلِ راستین است که: «سگ به قیءِ خود بازگشته است»؛ و «ماده‌خوکی که شسته شد، به غلتیدنِ خود در گِل بازگشته است.» دوم پطرس ۲:‏۲۰–۲۲